Sollicitatieblunder
woensdag 23 december 2009 om 07:11
Wat een blunder heb ik gemaakt. Gisteren had ik na dagen denken eindelijk DE sollicitatiebrief in mijn hoofd. Zoon voor de tv gezet en naar zolder gesprint om de brief te maken. Nog een paar aanpassingen in mijn cv en de brief kon verstuurd worden. In het mailtje zet ik nog netjes "Bijgaand treft u mijn sollicitatiebrief en mijn Culliculum Vitae aan" *drukt op verzenden*. En dan dringt het langzaam tot me door.... Culliculum? OMG, wat heb ik gedaan. Waarom? Dit gaat natuurlijk nooit meer iets worden. Maar mocht ik wel uitgenodigd worden en ze vragen me erom dan zeg ik gewoon dat ik wilde opvallen, of dat ik trek in chinees had of of of zoiets. Wat een blunder, ben ik de enige of heeft 1 van jullie ook wel een zoiets gedaan bij een sollicitatie?
donderdag 31 december 2009 om 10:55
Enne blunder van een bedrijf, deze zomer was ik 7 weken aan het werk in het buitenland. Vlak daarvoor heb ik wat sollicitatiebrieven gestuurd, waarin duidelijk stond dat ik in de maanden juli en augustus weg was.
Werd ik begin augustus gebeld, waar ik bleef, ik had op gesprek moeten komen.
Het bedrijf stuurt dan een brief terug met een datum en een tijd, en als je dan niet kan moet je even bellen. Gaat ook lekker als je de brief niet ziet.
Dus mijn antwoord op de vraag waar ik bleef was dat ik in het buitenland zat, en dat dat ook in mijn brief stond. Helaas voor die mevrouw moest ze dat toegeven......
Maar ik hoefde daar niet meer te werken, als en personeelszaken daar overheen leest, en degene die uiteindelijk het gesprek moet doen....... Laat maar!!!!
Werd ik begin augustus gebeld, waar ik bleef, ik had op gesprek moeten komen.
Het bedrijf stuurt dan een brief terug met een datum en een tijd, en als je dan niet kan moet je even bellen. Gaat ook lekker als je de brief niet ziet.
Dus mijn antwoord op de vraag waar ik bleef was dat ik in het buitenland zat, en dat dat ook in mijn brief stond. Helaas voor die mevrouw moest ze dat toegeven......
Maar ik hoefde daar niet meer te werken, als en personeelszaken daar overheen leest, en degene die uiteindelijk het gesprek moet doen....... Laat maar!!!!
donderdag 31 december 2009 om 12:48
Ow, Feder, komt weer meer terug. Ik heb best wel veel gesolliciteerd blijkt, want ik kwam wel in een rottijd van school, vergelijkbaar met nu. Maar goed, komt-ie:
(1) Solliciteerde bij een bedrijf dat een secretaresse zocht. Ik kreeg een afwijzing op naam van Geachte heer De Bruin. Ik heb maar even vriendelijk geschreven dat ik zag dat ze nog steeds een secretaresse zochten....
(2) Bij een bedrijf, kreeg ik een gekopieerd vodje terug: Aan alle dames die bij ons solliciteerden: u bent het niet geworden, dank etc. Ze hadden zelfs de NAW van de flop of brief afgeknipt en op een enveloppe geplakt en het kopietje erin gestopt.
(3) Solliciteren per email. Dus ik stuur alles netjes in, krijg ik een out of office. Degene die het behandelt is 3 weken weg (en de advertentie stond aan het begin van die 3 weken) en na drie weken zou de betreffende persoon "weer stralend en wel als een ster aanwezig zijn". Letterlijk citaat. Ik heb toen wel even een brief gestuurd aan de directeur zelf dat ik dit geen manier van doen vond: niet alleen de tekst in die out of office, maar ook dat het natuurlijk waanzin is dat brieven meer dan drie weken nu blijven liggen. Hij was het met me eens en nodigde mij gelijk uit.
Uiteindelijk niets geworden, de baan was niet uitdagend genoeg, daar waren we het over eens, maar het was een goed en fijn gesprek. Ik kom de man nog wel eens tegen bij de AH en hij is altijd blij me te zien.
(1) Solliciteerde bij een bedrijf dat een secretaresse zocht. Ik kreeg een afwijzing op naam van Geachte heer De Bruin. Ik heb maar even vriendelijk geschreven dat ik zag dat ze nog steeds een secretaresse zochten....
(2) Bij een bedrijf, kreeg ik een gekopieerd vodje terug: Aan alle dames die bij ons solliciteerden: u bent het niet geworden, dank etc. Ze hadden zelfs de NAW van de flop of brief afgeknipt en op een enveloppe geplakt en het kopietje erin gestopt.
(3) Solliciteren per email. Dus ik stuur alles netjes in, krijg ik een out of office. Degene die het behandelt is 3 weken weg (en de advertentie stond aan het begin van die 3 weken) en na drie weken zou de betreffende persoon "weer stralend en wel als een ster aanwezig zijn". Letterlijk citaat. Ik heb toen wel even een brief gestuurd aan de directeur zelf dat ik dit geen manier van doen vond: niet alleen de tekst in die out of office, maar ook dat het natuurlijk waanzin is dat brieven meer dan drie weken nu blijven liggen. Hij was het met me eens en nodigde mij gelijk uit.
Uiteindelijk niets geworden, de baan was niet uitdagend genoeg, daar waren we het over eens, maar het was een goed en fijn gesprek. Ik kom de man nog wel eens tegen bij de AH en hij is altijd blij me te zien.
zondag 6 februari 2011 om 00:51
zondag 6 februari 2011 om 08:06
Een echte blunder kun je het niet noemen, maar ik kwam laatst een geweldige vacature tegen, terwijl er in mijn vakgebied echt nooit iets voorbij komt wat ook nog in de buurt is en parttime. Dus ik metéén achter de computer, motivatie getypt en zonder nadenken op de verzendknop gedrukt. Ik had het nog niet eens één keer doorgelezen en gecheckt op (spel)fouten! Ik dacht dus echt: "Daar gaat mijn droombaan", maar gelukkig voor mij had ik geen enkele fout gemaakt en ben ik nog aangenomen ook!
zondag 6 februari 2011 om 09:30
Echt een blunder wil ik het niet noemen, maar ik heb wel 'ns tijdens een sollicitatie, heel bewust ruzie gemaakt met iemand van Shell.
Geen idee meer wat de aanleiding was, maar binnen 5 minuten realiseerde ik me dat ik bij een sekte was... Samen lunchen want dan zijn de lijntjes kort , samen op een kamer (met zn vieren (brrrrrr) en of ik werk over zou nemen van iemand die tegen een deadline zit en het niet zonder hulp af gaat krijgen....,
Nou.... dat ligt eraan. Haalt ze het niet door getreuzel, dan help ik niet. Of als ze niet met 10 vingers kan typen (blind), dan help ik ook niet. Dat vind ik toch iets dat je zelf kan ontwikkelen - cdRom van een tientje, elke dag een half uurtje oefenen en na een week heb je het in de vingers. Als typen een groot deel is van je werkzaamheden, dan zou men dat initiatief moeten tonen ipv deadlines bijna missen door niet kunnen typen.
Ze ontplofte bijna en stond perplex dat ik dus niet zou helpen als iemand een deadline bijna mist. En toen vroeg ze: Is er misschien nog iets dat je zou willen zeggen?
Ik wist al dat ik daar helemaal niet wilde werken (scheelt weer, anders zou het zo'n teleurstelling zijn geweest ), dus deed ik er nog een schepje bovenop:
Jazeker! Ik haat het als iemand hoorbaar een appel eet. Van die mensen die 'm in no-time rondom opvreten alsof ze in de gevangenis hebben gezeten... Dat geluid trek ik echt niet! Dus ik zit liever niet met mensen in 1 kamer die appels eten.
Ik heb de baan niet gekregen
Geen idee meer wat de aanleiding was, maar binnen 5 minuten realiseerde ik me dat ik bij een sekte was... Samen lunchen want dan zijn de lijntjes kort , samen op een kamer (met zn vieren (brrrrrr) en of ik werk over zou nemen van iemand die tegen een deadline zit en het niet zonder hulp af gaat krijgen....,
Nou.... dat ligt eraan. Haalt ze het niet door getreuzel, dan help ik niet. Of als ze niet met 10 vingers kan typen (blind), dan help ik ook niet. Dat vind ik toch iets dat je zelf kan ontwikkelen - cdRom van een tientje, elke dag een half uurtje oefenen en na een week heb je het in de vingers. Als typen een groot deel is van je werkzaamheden, dan zou men dat initiatief moeten tonen ipv deadlines bijna missen door niet kunnen typen.
Ze ontplofte bijna en stond perplex dat ik dus niet zou helpen als iemand een deadline bijna mist. En toen vroeg ze: Is er misschien nog iets dat je zou willen zeggen?
Ik wist al dat ik daar helemaal niet wilde werken (scheelt weer, anders zou het zo'n teleurstelling zijn geweest ), dus deed ik er nog een schepje bovenop:
Jazeker! Ik haat het als iemand hoorbaar een appel eet. Van die mensen die 'm in no-time rondom opvreten alsof ze in de gevangenis hebben gezeten... Dat geluid trek ik echt niet! Dus ik zit liever niet met mensen in 1 kamer die appels eten.
Ik heb de baan niet gekregen
zondag 6 februari 2011 om 09:35
quote:Lizzl schreef op 06 februari 2011 @ 09:30:
Echt een blunder wil ik het niet noemen, maar ik heb wel 'ns tijdens een sollicitatie, heel bewust ruzie gemaakt met iemand van Shell.
Geen idee meer wat de aanleiding was, maar binnen 5 minuten realiseerde ik me dat ik bij een sekte was... Samen lunchen want dan zijn de lijntjes kort , samen op een kamer (met zn vieren (brrrrrr) en of ik werk over zou nemen van iemand die tegen een deadline zit en het niet zonder hulp af gaat krijgen....,
Nou.... dat ligt eraan. Haalt ze het niet door getreuzel, dan help ik niet. Of als ze niet met 10 vingers kan typen (blind), dan help ik ook niet. Dat vind ik toch iets dat je zelf kan ontwikkelen - cdRom van een tientje, elke dag een half uurtje oefenen en na een week heb je het in de vingers. Als typen een groot deel is van je werkzaamheden, dan zou men dat initiatief moeten tonen ipv deadlines bijna missen door niet kunnen typen.
Ze ontplofte bijna en stond perplex dat ik dus niet zou helpen als iemand een deadline bijna mist. En toen vroeg ze: Is er misschien nog iets dat je zou willen zeggen?
Ik wist al dat ik daar helemaal niet wilde werken (scheelt weer, anders zou het zo'n teleurstelling zijn geweest ), dus deed ik er nog een schepje bovenop:
Jazeker! Ik haat het als iemand hoorbaar een appel eet. Van die mensen die 'm in no-time rondom opvreten alsof ze in de gevangenis hebben gezeten... Dat geluid trek ik echt niet! Dus ik zit liever niet met mensen in 1 kamer die appels eten.
Ik heb de baan niet gekregen
Als je je zo opstelt bij een sollicitatiegesprek, heb je enorme mazzel als degene me wie je het gesprek gehad heeft je niet in zijn of haar netwerk als persona non grata neerzet.
Vind je het zelf handig, wat je gedaan hebt eigenlijk? Of professioneel?
Echt een blunder wil ik het niet noemen, maar ik heb wel 'ns tijdens een sollicitatie, heel bewust ruzie gemaakt met iemand van Shell.
Geen idee meer wat de aanleiding was, maar binnen 5 minuten realiseerde ik me dat ik bij een sekte was... Samen lunchen want dan zijn de lijntjes kort , samen op een kamer (met zn vieren (brrrrrr) en of ik werk over zou nemen van iemand die tegen een deadline zit en het niet zonder hulp af gaat krijgen....,
Nou.... dat ligt eraan. Haalt ze het niet door getreuzel, dan help ik niet. Of als ze niet met 10 vingers kan typen (blind), dan help ik ook niet. Dat vind ik toch iets dat je zelf kan ontwikkelen - cdRom van een tientje, elke dag een half uurtje oefenen en na een week heb je het in de vingers. Als typen een groot deel is van je werkzaamheden, dan zou men dat initiatief moeten tonen ipv deadlines bijna missen door niet kunnen typen.
Ze ontplofte bijna en stond perplex dat ik dus niet zou helpen als iemand een deadline bijna mist. En toen vroeg ze: Is er misschien nog iets dat je zou willen zeggen?
Ik wist al dat ik daar helemaal niet wilde werken (scheelt weer, anders zou het zo'n teleurstelling zijn geweest ), dus deed ik er nog een schepje bovenop:
Jazeker! Ik haat het als iemand hoorbaar een appel eet. Van die mensen die 'm in no-time rondom opvreten alsof ze in de gevangenis hebben gezeten... Dat geluid trek ik echt niet! Dus ik zit liever niet met mensen in 1 kamer die appels eten.
Ik heb de baan niet gekregen
Als je je zo opstelt bij een sollicitatiegesprek, heb je enorme mazzel als degene me wie je het gesprek gehad heeft je niet in zijn of haar netwerk als persona non grata neerzet.
Vind je het zelf handig, wat je gedaan hebt eigenlijk? Of professioneel?
zondag 6 februari 2011 om 09:59
Quote
whopper, 15 minuten geleden
quote:
Als je je zo opstelt bij een sollicitatiegesprek, heb je enorme mazzel als degene me wie je het gesprek gehad heeft je niet in zijn of haar netwerk als persona non grata neerzet.
Vind je het zelf handig, wat je gedaan hebt eigenlijk? Of professioneel?
Het interesseerde me oprecht helemaal niets! Ik wilde sowieso het bedrijfsleven uit - dat wist ik nog zekerder op het moment dat ik daar 5 minuten zat. Bovendien: had ik dan wenselijk moeten antwoorden? Ja, natuuuuurlijk neem ik zijn/haar werk dan wel over! Dat is dus niet zo.
Handig? Als ik de baan graag had willen hebben: nee.
Professioneel: nee.
Scheelt weer dat ik al ver voor die ontmoeting, een prima staat van dienst had en niet afhankelijk was van wat een iemand bij Shell van mij vindt.
Nee, het boeit me niet. Dat is vast niet wenselijk geantwoord
whopper, 15 minuten geleden
quote:
Als je je zo opstelt bij een sollicitatiegesprek, heb je enorme mazzel als degene me wie je het gesprek gehad heeft je niet in zijn of haar netwerk als persona non grata neerzet.
Vind je het zelf handig, wat je gedaan hebt eigenlijk? Of professioneel?
Het interesseerde me oprecht helemaal niets! Ik wilde sowieso het bedrijfsleven uit - dat wist ik nog zekerder op het moment dat ik daar 5 minuten zat. Bovendien: had ik dan wenselijk moeten antwoorden? Ja, natuuuuurlijk neem ik zijn/haar werk dan wel over! Dat is dus niet zo.
Handig? Als ik de baan graag had willen hebben: nee.
Professioneel: nee.
Scheelt weer dat ik al ver voor die ontmoeting, een prima staat van dienst had en niet afhankelijk was van wat een iemand bij Shell van mij vindt.
Nee, het boeit me niet. Dat is vast niet wenselijk geantwoord
zondag 6 februari 2011 om 10:03
zondag 6 februari 2011 om 10:05
Ik moest een keer op sollicitatie maar ik had een gigantisch blauw oog (2 dagen eerder was tijdens het houthakken een stuk hout omhoog gevlogen tegen mijn hoofd aan, zag er spectaculair uit).
Ik heb tijdens het gesprek gezegd dat dat blauwe oog een bewijs was voor mijn "hands on" mentaliteit.
Aangenomen
Ik heb tijdens het gesprek gezegd dat dat blauwe oog een bewijs was voor mijn "hands on" mentaliteit.
Aangenomen
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
zondag 6 februari 2011 om 10:23
blunder 1: 10 minuten voor tijd bij een gebouw staan dat verlaten was. Bleek dat het bedrijf een maand geleden was verhuisd. Zij waren vergeten het nieuwe adres op de website te zetten. Het stond wel in de bijlage die zij mij hadden gestuurd. Mij was het niet opgevallen want ik had op street view vertrouwd. (doe ik altijd zodat ik herkenningspunten heb). Ik mocht alsnog komen, alleen een uurtje later. Is niets geworden.
blunder 2: meer van persoonlijke aard. Ik was uitgenodigd bij de overheid. Van de meer dan 90 brieven zat ik bij de laatste 8. Vanaf de eerste minuut vond ik het een vervelend gesprek met 4 man tegenover mij die hele slechte vragen stelde (meer om me te pesten dan om me te testen vond ik), ook open deuren gezien mijn cv. Ik had zelf het gesprek na 10 minuten al moeten beëindigen maar dat durfde ik op dat moment niet. Uiteindelijk stond ik na 35 min weer buiten...nijdig op mezelf. Zo'n gesprek nooit meer!
blunder 2: meer van persoonlijke aard. Ik was uitgenodigd bij de overheid. Van de meer dan 90 brieven zat ik bij de laatste 8. Vanaf de eerste minuut vond ik het een vervelend gesprek met 4 man tegenover mij die hele slechte vragen stelde (meer om me te pesten dan om me te testen vond ik), ook open deuren gezien mijn cv. Ik had zelf het gesprek na 10 minuten al moeten beëindigen maar dat durfde ik op dat moment niet. Uiteindelijk stond ik na 35 min weer buiten...nijdig op mezelf. Zo'n gesprek nooit meer!
zondag 6 februari 2011 om 10:29
Lang geleden solliciteerde een vriend van me voor een functie bij de gemeente A. Hem werd gevraagd of hij leidinggevende ervaring had, want, zo werd gezegd: "in deze functie krijgt u vier dames onder u"
Waarop hij vroeg: "toch niet alle vier tegelijk ?"
Hij heeft die baan niet gekregen (maar dat vond hij niet zo erg, hij vond het een enorm saaie en stoffige organisatie)
Waarop hij vroeg: "toch niet alle vier tegelijk ?"
Hij heeft die baan niet gekregen (maar dat vond hij niet zo erg, hij vond het een enorm saaie en stoffige organisatie)
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
zondag 6 februari 2011 om 10:51
quote:Lizzl schreef op 06 februari 2011 @ 09:30:
Echt een blunder wil ik het niet noemen, maar ik heb wel 'ns tijdens een sollicitatie, heel bewust ruzie gemaakt met iemand van Shell.
Geen idee meer wat de aanleiding was, maar binnen 5 minuten realiseerde ik me dat ik bij een sekte was... Samen lunchen want dan zijn de lijntjes kort , samen op een kamer (met zn vieren (brrrrrr) en of ik werk over zou nemen van iemand die tegen een deadline zit en het niet zonder hulp af gaat krijgen....,
Nou.... dat ligt eraan. Haalt ze het niet door getreuzel, dan help ik niet. Of als ze niet met 10 vingers kan typen (blind), dan help ik ook niet. Dat vind ik toch iets dat je zelf kan ontwikkelen - cdRom van een tientje, elke dag een half uurtje oefenen en na een week heb je het in de vingers. Als typen een groot deel is van je werkzaamheden, dan zou men dat initiatief moeten tonen ipv deadlines bijna missen door niet kunnen typen.
Ze ontplofte bijna en stond perplex dat ik dus niet zou helpen als iemand een deadline bijna mist. En toen vroeg ze: Is er misschien nog iets dat je zou willen zeggen?
Ik wist al dat ik daar helemaal niet wilde werken (scheelt weer, anders zou het zo'n teleurstelling zijn geweest ), dus deed ik er nog een schepje bovenop:
Jazeker! Ik haat het als iemand hoorbaar een appel eet. Van die mensen die 'm in no-time rondom opvreten alsof ze in de gevangenis hebben gezeten... Dat geluid trek ik echt niet! Dus ik zit liever niet met mensen in 1 kamer die appels eten.
Ik heb de baan niet gekregen
Ik zou zoeken waar de verborgen camera was verstopt als ik zo'n antwoord zou horen in een sollicitatiegesprek.
Als je de baan niet wilt, kun je dat natuurlijk ook gewoon zeggen, ik vind het bijna beledigend zoals je het hebt aangepakt.
Echt een blunder wil ik het niet noemen, maar ik heb wel 'ns tijdens een sollicitatie, heel bewust ruzie gemaakt met iemand van Shell.
Geen idee meer wat de aanleiding was, maar binnen 5 minuten realiseerde ik me dat ik bij een sekte was... Samen lunchen want dan zijn de lijntjes kort , samen op een kamer (met zn vieren (brrrrrr) en of ik werk over zou nemen van iemand die tegen een deadline zit en het niet zonder hulp af gaat krijgen....,
Nou.... dat ligt eraan. Haalt ze het niet door getreuzel, dan help ik niet. Of als ze niet met 10 vingers kan typen (blind), dan help ik ook niet. Dat vind ik toch iets dat je zelf kan ontwikkelen - cdRom van een tientje, elke dag een half uurtje oefenen en na een week heb je het in de vingers. Als typen een groot deel is van je werkzaamheden, dan zou men dat initiatief moeten tonen ipv deadlines bijna missen door niet kunnen typen.
Ze ontplofte bijna en stond perplex dat ik dus niet zou helpen als iemand een deadline bijna mist. En toen vroeg ze: Is er misschien nog iets dat je zou willen zeggen?
Ik wist al dat ik daar helemaal niet wilde werken (scheelt weer, anders zou het zo'n teleurstelling zijn geweest ), dus deed ik er nog een schepje bovenop:
Jazeker! Ik haat het als iemand hoorbaar een appel eet. Van die mensen die 'm in no-time rondom opvreten alsof ze in de gevangenis hebben gezeten... Dat geluid trek ik echt niet! Dus ik zit liever niet met mensen in 1 kamer die appels eten.
Ik heb de baan niet gekregen
Ik zou zoeken waar de verborgen camera was verstopt als ik zo'n antwoord zou horen in een sollicitatiegesprek.
Als je de baan niet wilt, kun je dat natuurlijk ook gewoon zeggen, ik vind het bijna beledigend zoals je het hebt aangepakt.
Wat eten we vanavond?
zondag 6 februari 2011 om 10:57
Ach kom op zeg! Wat is er nou werkelijk beledigend???
Dat ik niet help als iemand prutst en daar iets aan kan doen - wat het bedrijf ten goede zou kunnen komen. Of dat ik appel-vreten-met-herrie irritant vind?
Bovendien duurde heel dat gedoe hooguit een kwartier.
Ik lees hier wel andere dingen die ik nog veel onhandiger vind of onprofessioneel of noem maar op...
Dat ik niet help als iemand prutst en daar iets aan kan doen - wat het bedrijf ten goede zou kunnen komen. Of dat ik appel-vreten-met-herrie irritant vind?
Bovendien duurde heel dat gedoe hooguit een kwartier.
Ik lees hier wel andere dingen die ik nog veel onhandiger vind of onprofessioneel of noem maar op...
zondag 6 februari 2011 om 11:47
Ik ben eens hopeloos verdwaald op weg naar een gesprek. Ik kwam wel in de goede straat uit, maar kon het echt echt echt niet vinden.
Wat bleek? Moest ik in een bouwput zijn. Gebouw was nog niet eens klaar.
Heb ze uiteindelijk gebeld dat ik het écht niet kon vinden, bleek dat ik aan het einde van het doodlopende gedeelte van de straat moest zijn.
Ik ben het niet geworden overigens. Maar mijn huidige baan is veel leuker
Wat bleek? Moest ik in een bouwput zijn. Gebouw was nog niet eens klaar.
Heb ze uiteindelijk gebeld dat ik het écht niet kon vinden, bleek dat ik aan het einde van het doodlopende gedeelte van de straat moest zijn.
Ik ben het niet geworden overigens. Maar mijn huidige baan is veel leuker
668, the neighbour of the Beast
zondag 6 februari 2011 om 11:50
Een keer vlak voor een sollicitatie gevallen van een roltrap op een metrostation in Amsterdam. Gevolg: een compleet bloedbad, want mijn teen bleek gescheurd (zomer, dus open schoenen). Maar..ik moest de metro halen! Heb ergens een tissue gebietst en ben doorgerend.
Kwam onder het bloed aan bij gesprek, erg genant. Dus eerst EHBO en uiteindelijk...toch nog aangenomen voor die geweldige baan.
Kwam onder het bloed aan bij gesprek, erg genant. Dus eerst EHBO en uiteindelijk...toch nog aangenomen voor die geweldige baan.
zondag 6 februari 2011 om 11:55
Da's ook wel erg Philein.
Ik zit echt te denken of ik nog meer dingen uitgevreten heb, maar volgens mij valt dat wel mee.
Mijn grote sollicitatieirritatie trouwens; dat werkelijk waar voor élke baan waar ik op gesolliciteerd heb (en ik heb op elke vacature die er was gesolliciteerd) minstens zoveel jaar ervaring gevraagd werd.
Hoe moet je dan in godesnaam als net afgestudeerde ooit ervaring op doen, als niemand je die kans wil geven?
Ik zit echt te denken of ik nog meer dingen uitgevreten heb, maar volgens mij valt dat wel mee.
Mijn grote sollicitatieirritatie trouwens; dat werkelijk waar voor élke baan waar ik op gesolliciteerd heb (en ik heb op elke vacature die er was gesolliciteerd) minstens zoveel jaar ervaring gevraagd werd.
Hoe moet je dan in godesnaam als net afgestudeerde ooit ervaring op doen, als niemand je die kans wil geven?
668, the neighbour of the Beast
zondag 6 februari 2011 om 11:55
quote:Lizzl schreef op 06 februari 2011 @ 09:30:
Echt een blunder wil ik het niet noemen, maar ik heb wel 'ns tijdens een sollicitatie, heel bewust ruzie gemaakt met iemand van Shell.
Geen idee meer wat de aanleiding was, maar binnen 5 minuten realiseerde ik me dat ik bij een sekte was... Samen lunchen want dan zijn de lijntjes kort , samen op een kamer (met zn vieren (brrrrrr) en of ik werk over zou nemen van iemand die tegen een deadline zit en het niet zonder hulp af gaat krijgen....,
Nou.... dat ligt eraan. Haalt ze het niet door getreuzel, dan help ik niet. Of als ze niet met 10 vingers kan typen (blind), dan help ik ook niet. Dat vind ik toch iets dat je zelf kan ontwikkelen - cdRom van een tientje, elke dag een half uurtje oefenen en na een week heb je het in de vingers. Als typen een groot deel is van je werkzaamheden, dan zou men dat initiatief moeten tonen ipv deadlines bijna missen door niet kunnen typen.
Ze ontplofte bijna en stond perplex dat ik dus niet zou helpen als iemand een deadline bijna mist. En toen vroeg ze: Is er misschien nog iets dat je zou willen zeggen?
Ik wist al dat ik daar helemaal niet wilde werken (scheelt weer, anders zou het zo'n teleurstelling zijn geweest ), dus deed ik er nog een schepje bovenop:
Jazeker! Ik haat het als iemand hoorbaar een appel eet. Van die mensen die 'm in no-time rondom opvreten alsof ze in de gevangenis hebben gezeten... Dat geluid trek ik echt niet! Dus ik zit liever niet met mensen in 1 kamer die appels eten.
Ik heb de baan niet gekregen Onbeschoft zeg. Als de cultuur je niet aanspreekt kun je dat toch gewoon zeggen? En die voorbeelden van iemand niet willen helpen, dat is toch niet het uitgangspunt, zo negatief ingestoken, waarom solliciteerde je eigenlijk?
Echt een blunder wil ik het niet noemen, maar ik heb wel 'ns tijdens een sollicitatie, heel bewust ruzie gemaakt met iemand van Shell.
Geen idee meer wat de aanleiding was, maar binnen 5 minuten realiseerde ik me dat ik bij een sekte was... Samen lunchen want dan zijn de lijntjes kort , samen op een kamer (met zn vieren (brrrrrr) en of ik werk over zou nemen van iemand die tegen een deadline zit en het niet zonder hulp af gaat krijgen....,
Nou.... dat ligt eraan. Haalt ze het niet door getreuzel, dan help ik niet. Of als ze niet met 10 vingers kan typen (blind), dan help ik ook niet. Dat vind ik toch iets dat je zelf kan ontwikkelen - cdRom van een tientje, elke dag een half uurtje oefenen en na een week heb je het in de vingers. Als typen een groot deel is van je werkzaamheden, dan zou men dat initiatief moeten tonen ipv deadlines bijna missen door niet kunnen typen.
Ze ontplofte bijna en stond perplex dat ik dus niet zou helpen als iemand een deadline bijna mist. En toen vroeg ze: Is er misschien nog iets dat je zou willen zeggen?
Ik wist al dat ik daar helemaal niet wilde werken (scheelt weer, anders zou het zo'n teleurstelling zijn geweest ), dus deed ik er nog een schepje bovenop:
Jazeker! Ik haat het als iemand hoorbaar een appel eet. Van die mensen die 'm in no-time rondom opvreten alsof ze in de gevangenis hebben gezeten... Dat geluid trek ik echt niet! Dus ik zit liever niet met mensen in 1 kamer die appels eten.
Ik heb de baan niet gekregen Onbeschoft zeg. Als de cultuur je niet aanspreekt kun je dat toch gewoon zeggen? En die voorbeelden van iemand niet willen helpen, dat is toch niet het uitgangspunt, zo negatief ingestoken, waarom solliciteerde je eigenlijk?
zondag 6 februari 2011 om 12:04
zondag 6 februari 2011 om 12:25
quote:Philein schreef op 06 februari 2011 @ 12:04:
Lizzl, je mag dan misschien wel ballen hebben, ik zou toch altijd wat tactischer proberen te zijn. Ik probeer altijd weleen goede indruk achter te laten, of het me nu wel of niet interesseert, je weet immers nooit wie je later nog eens tegenkomt..Dat is mijn motto ook. Je weet nooit wie je waar nog eens tegenkomt. Het wereldje in 1 branche is vaak maar zo klein.
Lizzl, je mag dan misschien wel ballen hebben, ik zou toch altijd wat tactischer proberen te zijn. Ik probeer altijd weleen goede indruk achter te laten, of het me nu wel of niet interesseert, je weet immers nooit wie je later nog eens tegenkomt..Dat is mijn motto ook. Je weet nooit wie je waar nog eens tegenkomt. Het wereldje in 1 branche is vaak maar zo klein.
zondag 6 februari 2011 om 12:38
Bij een van mijn eerste gesprekken meldde ik me bij de receptie. Bleek dat degene met wie ik een gesprek had, niet in het gebouw aanwezig was (het was een groot bedrijf met meerdere gebouwen op hetzelfde terrein die best een eind uit elkaar lagen). Maar ze zou 'm wel oproepen, alleen kon het heel even duren, want hij zat flink wat verderop. Komt ie aangelopen, zegt hij: "Van welk bedrijf bent u?" Stilte. Bleek dat ik een week te vroeg was. De week erop wel netjes gekomen, maar ik was zo zenuwachtig dat ik mijn kopje koffie met schoteltje en al pakte en mijn kopje echt aan het rinkelen was. En hij zat er gefascineerd naar te kijken. Dus nee... dat is 'm niet geworden. Tegenwoordig vraag ik trouwens altijd water...
zondag 6 februari 2011 om 12:46
Oeh, da's ook wel erg Thingee
Bij mijn huidige baan trouwens meer klungelarij van de werkgever uit.
Ik moest er om 11 uur zijn ofzo, dus ik stond startklaar om te vertrekken, gaat mijn telefoon. Of ik niet om twee uur kon komen want er was onverwacht iets tussengekomen.
Ik daar om twee uur naartoe, moest ik nog even wachten, na ja, prima.
In het gesprek niks van vragen gehad die je standaard in een sollicitatiegesprek had, de baas begon eigenlijk meer gelijk over arbeidsvoorwaarden. En of ik kinderen had en/of ze later wilde want daar waren ze heel flexibel in
Kreeg ook gelijk een rondleiding door het gebouw en al.
Ik zou begin van de volgende week iets horen. Tegen vrijdag van de week er op heb ik zelf maar gebeld. "Ohja, ik wilde je nog bellen maar het is er niet van gekomen..." Marels bereidt zich al voor op nieuwe teleurstelling (ik was al bijna een jaar aan het solliciteren) ".... Ik wilde je vandaag bellen om te vertellen dat we je graag in dienst zouden nemen."
Bij mijn huidige baan trouwens meer klungelarij van de werkgever uit.
Ik moest er om 11 uur zijn ofzo, dus ik stond startklaar om te vertrekken, gaat mijn telefoon. Of ik niet om twee uur kon komen want er was onverwacht iets tussengekomen.
Ik daar om twee uur naartoe, moest ik nog even wachten, na ja, prima.
In het gesprek niks van vragen gehad die je standaard in een sollicitatiegesprek had, de baas begon eigenlijk meer gelijk over arbeidsvoorwaarden. En of ik kinderen had en/of ze later wilde want daar waren ze heel flexibel in
Kreeg ook gelijk een rondleiding door het gebouw en al.
Ik zou begin van de volgende week iets horen. Tegen vrijdag van de week er op heb ik zelf maar gebeld. "Ohja, ik wilde je nog bellen maar het is er niet van gekomen..." Marels bereidt zich al voor op nieuwe teleurstelling (ik was al bijna een jaar aan het solliciteren) ".... Ik wilde je vandaag bellen om te vertellen dat we je graag in dienst zouden nemen."
668, the neighbour of the Beast