Verschil in persoonlijkheid
zondag 6 februari 2011 om 18:45
Ik vraag me af hoe sommige mensen binnen hun relatie omgaan met het verschil in persoonlijkheid en levensvisie. En vooral wat voor persoonlijkheid ben jij? En hoe is jouw partner?
Steeds meer wordt mij duidelijk dat mijn vriendin en ik op veel gebieden anders in het leven staan. We wonen beide nog thuis, ik werk en zij studeert maar naar verwachting zullen we binnen een jaar wel op onszelf gaan.
* Mijn vriendin vind zaken als een mooi huis en financiele zekerheid belangrijk. Ikzelf hecht daar veel minder waarde aan. Een huis blijft voor mij vier muren baksteen.
* Ik geef zelf veel geld uit. Heb veel hobbies, sport veel, ga met regelmaat op stap, hou van uit eten, stedentrips en zou het liefst twee keer per jaar op vakantie gaan. Mijn vriendin spaart liever dan dat ze veel uit geeft. Beide wonen we nog thuis, ik werk reeds een jaar, zij studeert. Om op mezelf te gaan heb ik naar mijn mening aan een paar duizend euro spaargeld genoeg. Mijn vriendin denkt daar compleet anders over en vind dat we minstens 10.000 euro (met 2) ofzo nodig hebben aan inrichting van een huis. Als ik heel eerlijk ben denk ik dat ik met de helft (of nog minder) mijn huis ook prima in kan richten.
* Ikzelf ben iets avontuurlijker ingesteld. Hou van reizen en mijn vriendin heeft dit minder. Wil niet zeggen dat we niets ondernemen maar vaak neem ik het initiatief.
* Ik vind ervaringen en belevingen belangrijk, mijn vriendin is vrij materialistisch. Ik wordt blij van een mooi reis waarbij ik verschillende culturen ontmoet, zij wordt blij van nieuwe schoenen of een mooie auto.
* Mijn vriendin is met haar 22e al bezig met zaken als trouwen/kinderen, terwijl ik met mijn 26 hier absoluut nog niet aan moet denken. Mijn vriendin nu ook niet, maar als ze zegt wel rond dr 27e kinderen te willen hebben beangsting me dat wel. Vraag me namelijk af of ze daar op termijn wel gelukkiger van wordt.. en of ze niet eerst beter van haar 'jeugd' moet genieten.
* Mijn vriendin is vrij burgerlijk ingesteld (met alle respect) en ik ben bang dat ze daar op langere termijn ook niet gelukkiger van wordt. Soms krijg ik het idee dat ze liever wat avontuurlijker is maar zich laat remmen door haar omgeving.
Wie heeft dit ook in zijn relatie?
En hoe ervaren jullie dit? Aan de ene kant is het goed omdat we uitdaging in elkaar vinden. Aan de andere kant denk ik dat het later in onze relatie wel voor problemen kan gaan zorgen als we beide verschillende prioriteiten hebben.
Steeds meer wordt mij duidelijk dat mijn vriendin en ik op veel gebieden anders in het leven staan. We wonen beide nog thuis, ik werk en zij studeert maar naar verwachting zullen we binnen een jaar wel op onszelf gaan.
* Mijn vriendin vind zaken als een mooi huis en financiele zekerheid belangrijk. Ikzelf hecht daar veel minder waarde aan. Een huis blijft voor mij vier muren baksteen.
* Ik geef zelf veel geld uit. Heb veel hobbies, sport veel, ga met regelmaat op stap, hou van uit eten, stedentrips en zou het liefst twee keer per jaar op vakantie gaan. Mijn vriendin spaart liever dan dat ze veel uit geeft. Beide wonen we nog thuis, ik werk reeds een jaar, zij studeert. Om op mezelf te gaan heb ik naar mijn mening aan een paar duizend euro spaargeld genoeg. Mijn vriendin denkt daar compleet anders over en vind dat we minstens 10.000 euro (met 2) ofzo nodig hebben aan inrichting van een huis. Als ik heel eerlijk ben denk ik dat ik met de helft (of nog minder) mijn huis ook prima in kan richten.
* Ikzelf ben iets avontuurlijker ingesteld. Hou van reizen en mijn vriendin heeft dit minder. Wil niet zeggen dat we niets ondernemen maar vaak neem ik het initiatief.
* Ik vind ervaringen en belevingen belangrijk, mijn vriendin is vrij materialistisch. Ik wordt blij van een mooi reis waarbij ik verschillende culturen ontmoet, zij wordt blij van nieuwe schoenen of een mooie auto.
* Mijn vriendin is met haar 22e al bezig met zaken als trouwen/kinderen, terwijl ik met mijn 26 hier absoluut nog niet aan moet denken. Mijn vriendin nu ook niet, maar als ze zegt wel rond dr 27e kinderen te willen hebben beangsting me dat wel. Vraag me namelijk af of ze daar op termijn wel gelukkiger van wordt.. en of ze niet eerst beter van haar 'jeugd' moet genieten.
* Mijn vriendin is vrij burgerlijk ingesteld (met alle respect) en ik ben bang dat ze daar op langere termijn ook niet gelukkiger van wordt. Soms krijg ik het idee dat ze liever wat avontuurlijker is maar zich laat remmen door haar omgeving.
Wie heeft dit ook in zijn relatie?
En hoe ervaren jullie dit? Aan de ene kant is het goed omdat we uitdaging in elkaar vinden. Aan de andere kant denk ik dat het later in onze relatie wel voor problemen kan gaan zorgen als we beide verschillende prioriteiten hebben.
zondag 6 februari 2011 om 19:23
Oh en ik zou voor de eerste keer inrichten van woonruimte niet teveel geld uitgeven. Niets is zo veranderlijk als smaak.
Ik ben begonnen op mijn 18e met meubeltjes van de Leen Bakker en Kwantum, vervolgens Ikea, massief teak/koloniaal en nu staat mijn huiskamer vol met meubels van Marktplaats (jaren 30/art deco).
Ik ben begonnen op mijn 18e met meubeltjes van de Leen Bakker en Kwantum, vervolgens Ikea, massief teak/koloniaal en nu staat mijn huiskamer vol met meubels van Marktplaats (jaren 30/art deco).
“Don’t look back – you’re not going that way.”
zondag 6 februari 2011 om 19:24
zondag 6 februari 2011 om 19:25
quote:lichtpuntjes schreef op 06 februari 2011 @ 19:23:
Hahaha een bed voor een paar duizend euro. Ik heb een bed van ¤200 en het slaapt perfect!Die van mij was 240 euro(bed, lattenbodem en matras) en heb nog nooit zo heerlijk geslapen in mijn leven (bij mijn ouders sliep ik op een matras van 1500 euro)
Hahaha een bed voor een paar duizend euro. Ik heb een bed van ¤200 en het slaapt perfect!Die van mij was 240 euro(bed, lattenbodem en matras) en heb nog nooit zo heerlijk geslapen in mijn leven (bij mijn ouders sliep ik op een matras van 1500 euro)
zondag 6 februari 2011 om 19:25
zondag 6 februari 2011 om 19:26
zondag 6 februari 2011 om 19:27
Hier ook twee tegenpolen, en dat werkt bij ons erg goed.
De één wordt wat losser terwijl de ander wat serieuzer wordt.
Je moet wel openstaan voor elkaars verschillen en daar respect voor hebben. Door goed te communiseren, leer je veel van elkaar. Beide hebben we ruimte nodig om "ons eigen ding" te doen. Dit gunnen we mekaar ook.
Bij ons geen kinderen en ook geen kinderwens. Dat lijkt me wel moeilijk als dat niet paralell loopt.
Grtjs
Jilzzz
De één wordt wat losser terwijl de ander wat serieuzer wordt.
Je moet wel openstaan voor elkaars verschillen en daar respect voor hebben. Door goed te communiseren, leer je veel van elkaar. Beide hebben we ruimte nodig om "ons eigen ding" te doen. Dit gunnen we mekaar ook.
Bij ons geen kinderen en ook geen kinderwens. Dat lijkt me wel moeilijk als dat niet paralell loopt.
Grtjs
Jilzzz
zondag 6 februari 2011 om 19:27
zondag 6 februari 2011 om 19:29
quote:elninjoo schreef op 06 februari 2011 @ 18:59:
Overigens met wat voor meuk wil je 'n heel huis inrichten als dat voor 10.000 euro zou moeten? Een fatsoenlijk bed met 'n kwalitatief goed matras kost al 'n paar duizend.Gaat prima hoor. Wij hadden ook dit bedrag toen we samen gingen wonen. Inclusief alle apparatuur enzo, bed, bank, uitzet. Met minder wordt het wel lastig en zal je sneller op mp terecht komen, maar een paar duizend euro voor een bed was ik echt niet kwijt hoor! En ik slaap prima, ook na 6 jaar ligt het nog steeds lekker.
Ontopic : krijg een beetje het gevoel dat je weg wil uit de relatie en nu dus dingen zoekt waarin jullie verschillen. Alsof je het wil rechtvaardigen om uit elkaar te gaan en wil laten zien dat dat het beste is adhv alle verschillen. Ik krijg iig geen goed gevoel van de relatie als ik de op zo lees.
Overigens met wat voor meuk wil je 'n heel huis inrichten als dat voor 10.000 euro zou moeten? Een fatsoenlijk bed met 'n kwalitatief goed matras kost al 'n paar duizend.Gaat prima hoor. Wij hadden ook dit bedrag toen we samen gingen wonen. Inclusief alle apparatuur enzo, bed, bank, uitzet. Met minder wordt het wel lastig en zal je sneller op mp terecht komen, maar een paar duizend euro voor een bed was ik echt niet kwijt hoor! En ik slaap prima, ook na 6 jaar ligt het nog steeds lekker.
Ontopic : krijg een beetje het gevoel dat je weg wil uit de relatie en nu dus dingen zoekt waarin jullie verschillen. Alsof je het wil rechtvaardigen om uit elkaar te gaan en wil laten zien dat dat het beste is adhv alle verschillen. Ik krijg iig geen goed gevoel van de relatie als ik de op zo lees.
zondag 6 februari 2011 om 19:31
En daarbij, in OP staat dat jouw vriendin zo rond de 27e levens jaar wil beginnen met kinderen.
Kinderen krijgen is niet zomaar iets. Het is niet te vergelijken met de aankoop van meubels.
Je bent en blijft voor je hele leven papa/mama van een levende wezen.
Verzorging en opvoeding in de vroege jaren.
Tips en adviezen in hun jeugd. Finance verantwoordelijkheid.
Kinderen krijgen is niet zomaar iets. Het is niet te vergelijken met de aankoop van meubels.
Je bent en blijft voor je hele leven papa/mama van een levende wezen.
Verzorging en opvoeding in de vroege jaren.
Tips en adviezen in hun jeugd. Finance verantwoordelijkheid.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
zondag 6 februari 2011 om 19:33
quote:Jaja007 schreef op 06 februari 2011 @ 19:31:
En daarbij, in OP staat dat jouw vriendin zo rond de 27e levens jaar wil beginnen met kinderen.
Kinderen krijgen is niet zomaar iets. Het is niet te vergelijken met de aankoop van meubels.
Je bent en blijft voor je hele leven papa/mama van een levende wezen.
Verzorging en opvoeding in de vroege jaren.
Tips en adviezen in hun jeugd. Finance verantwoordelijkheid.Misschien dus maar goed ook dat TO's vriendin hier tijdig aan denkt ipv in een vlaag van verstandsverbijstering die pil door de gootsteen te spoelen later.
En daarbij, in OP staat dat jouw vriendin zo rond de 27e levens jaar wil beginnen met kinderen.
Kinderen krijgen is niet zomaar iets. Het is niet te vergelijken met de aankoop van meubels.
Je bent en blijft voor je hele leven papa/mama van een levende wezen.
Verzorging en opvoeding in de vroege jaren.
Tips en adviezen in hun jeugd. Finance verantwoordelijkheid.Misschien dus maar goed ook dat TO's vriendin hier tijdig aan denkt ipv in een vlaag van verstandsverbijstering die pil door de gootsteen te spoelen later.
zondag 6 februari 2011 om 19:35
quote:SLS schreef op 06 februari 2011 @ 18:45:
* Mijn vriendin is met haar 22e al bezig met zaken als trouwen/kinderen, terwijl ik met mijn 26 hier absoluut nog niet aan moet denken. Mijn vriendin nu ook niet, maar als ze zegt wel rond dr 27e kinderen te willen hebben beangsting me dat wel. Vraag me namelijk af of ze daar op termijn wel gelukkiger van wordt.. en of ze niet eerst beter van haar 'jeugd' moet genieten.
.
27 is biologisch gezien een mooie leeftijd om kinderen te hebben/krijgen. Als je het gaat proberen is het maar de vraag of het meteen lukt. Als je er meer dan 1 wilt gaan er al een paar jaar overheen. En als je éénmaal 35 bent als vrouw dan gaat alles biologisch gezien al aardig achteruit om nog net zo makkelijk en gezond kinderen te krijgen. Voor die tijd moet je al wel weten of je relatie daar stabiel genoeg voor is en je partner ook kinderen wil.
Anders moet je eerst weer opnieuw een stabiele relatie zien te vinden als je het een beetje netjes wilt doen.
Voor vrouwen is biologisch gezien 27 dus best al aan de late kant.
10.000 euro voor het inrichten van een huis (huis? zelfs niet eerst een appartementje/op kamers) is wel onnoemelijk erg veel voor mensen die voor het eerst op zichzelf gaan wonen.
Persoonlijk ben ik een beetje voor balans. Of een relatie het wel of niet redt hangt af van respect voor elkaars mening, het vermogen zich enigszins aan te passen, communicatie. Maar zo te lezen heb jullie een heel erg duidelijke mening en dan wordt het wel in ieder geval wat lastig.
Daarom lijkt het me verstandig om eerst ook eens op jezelf te gaan wonen. De waarde van geld te leren zien. En in jullie geval eerst te testen met een huurhuis misschien...
Haar geluk in twijfel trekken... dat vind ik nogal ver gaan. Dan respecteer je haar keuzes en wensen niet. Meestal worden mensen gelukkiger van ervaringen dan van dingen. Maar enige zekerheid en stabiliteit is wel heel belangrijk. Zeker als het met je gezondheid bijvoorbeeld niet goed gaat of je wilt kinderen.
Voor beiden is wat te zeggen, maar jullie slaan allebei aardig door in maar één richting.
Ik zou zeggen... balans.
* Mijn vriendin is met haar 22e al bezig met zaken als trouwen/kinderen, terwijl ik met mijn 26 hier absoluut nog niet aan moet denken. Mijn vriendin nu ook niet, maar als ze zegt wel rond dr 27e kinderen te willen hebben beangsting me dat wel. Vraag me namelijk af of ze daar op termijn wel gelukkiger van wordt.. en of ze niet eerst beter van haar 'jeugd' moet genieten.
.
27 is biologisch gezien een mooie leeftijd om kinderen te hebben/krijgen. Als je het gaat proberen is het maar de vraag of het meteen lukt. Als je er meer dan 1 wilt gaan er al een paar jaar overheen. En als je éénmaal 35 bent als vrouw dan gaat alles biologisch gezien al aardig achteruit om nog net zo makkelijk en gezond kinderen te krijgen. Voor die tijd moet je al wel weten of je relatie daar stabiel genoeg voor is en je partner ook kinderen wil.
Anders moet je eerst weer opnieuw een stabiele relatie zien te vinden als je het een beetje netjes wilt doen.
Voor vrouwen is biologisch gezien 27 dus best al aan de late kant.
10.000 euro voor het inrichten van een huis (huis? zelfs niet eerst een appartementje/op kamers) is wel onnoemelijk erg veel voor mensen die voor het eerst op zichzelf gaan wonen.
Persoonlijk ben ik een beetje voor balans. Of een relatie het wel of niet redt hangt af van respect voor elkaars mening, het vermogen zich enigszins aan te passen, communicatie. Maar zo te lezen heb jullie een heel erg duidelijke mening en dan wordt het wel in ieder geval wat lastig.
Daarom lijkt het me verstandig om eerst ook eens op jezelf te gaan wonen. De waarde van geld te leren zien. En in jullie geval eerst te testen met een huurhuis misschien...
Haar geluk in twijfel trekken... dat vind ik nogal ver gaan. Dan respecteer je haar keuzes en wensen niet. Meestal worden mensen gelukkiger van ervaringen dan van dingen. Maar enige zekerheid en stabiliteit is wel heel belangrijk. Zeker als het met je gezondheid bijvoorbeeld niet goed gaat of je wilt kinderen.
Voor beiden is wat te zeggen, maar jullie slaan allebei aardig door in maar één richting.
Ik zou zeggen... balans.
zondag 6 februari 2011 om 19:35
quote:elninjoo schreef op 06 februari 2011 @ 19:21:
[...]
en dat slaat waarop?
ik heb gewerkt en gespaard en daarvoor mijn huis gelijk fatsoenlijk ingericht, 't is maar wat je wensen zijn he, oh en daarnaast reisde ik toen ook alJij komt altijd over alsof jij alles zo geweldig goed voor elkaar hebt. Je doet alsof je bulkt van het geld, alsof alles je voor de wind gaat, je een fantastisch leven hebt en alles perfect is. En daar bovenop zou je het liefst willen dat iedereen hetzelfde leeft als jij en wil je wel heel graag anderen je mening opleggen. Ik krijg bij jou altijd het idee alsof je zo'n verstokte muts bent in d'r eentje achter de pc, ongelukkig omdat ze geen partner heeft maar meer aandacht had voor haar carriëre en daar nu spijt van heeft en dat afreageerd op iedereen hier. Kan er best volledig naast zitten, maar misschien zou je eens iets moeten doen aan je toon hier op het forum. En volgens mij ben ik niet de enige die zich hieraan stoort.
[...]
en dat slaat waarop?
ik heb gewerkt en gespaard en daarvoor mijn huis gelijk fatsoenlijk ingericht, 't is maar wat je wensen zijn he, oh en daarnaast reisde ik toen ook alJij komt altijd over alsof jij alles zo geweldig goed voor elkaar hebt. Je doet alsof je bulkt van het geld, alsof alles je voor de wind gaat, je een fantastisch leven hebt en alles perfect is. En daar bovenop zou je het liefst willen dat iedereen hetzelfde leeft als jij en wil je wel heel graag anderen je mening opleggen. Ik krijg bij jou altijd het idee alsof je zo'n verstokte muts bent in d'r eentje achter de pc, ongelukkig omdat ze geen partner heeft maar meer aandacht had voor haar carriëre en daar nu spijt van heeft en dat afreageerd op iedereen hier. Kan er best volledig naast zitten, maar misschien zou je eens iets moeten doen aan je toon hier op het forum. En volgens mij ben ik niet de enige die zich hieraan stoort.
zondag 6 februari 2011 om 19:37
quote:elninjoo schreef op 06 februari 2011 @ 19:21:
[...]
en dat slaat waarop?
ik heb gewerkt en gespaard en daarvoor mijn huis gelijk fatsoenlijk ingericht, 't is maar wat je wensen zijn he, oh en daarnaast reisde ik toen ook al
Fijn dat dat in jouw geval zo kon.
Toch denk ik dat je hierin meer uitzondering dan regel bent (was).
Toen ik op mezelf ging, bestond mijn inboedel voornamelijk uit goede tweedehands koopjes en krijgertjes. Alleen het bed kocht ik nieuw(¤500,-?).
Maar trots dat ik was op mijn spullen!
Daarna heb ik stukje bij beetje nieuwe spullen gekocht.
Toen had ik het geld niet om dat in één keer te doen, maar ben er nooit minder van geworden.
[...]
en dat slaat waarop?
ik heb gewerkt en gespaard en daarvoor mijn huis gelijk fatsoenlijk ingericht, 't is maar wat je wensen zijn he, oh en daarnaast reisde ik toen ook al
Fijn dat dat in jouw geval zo kon.
Toch denk ik dat je hierin meer uitzondering dan regel bent (was).
Toen ik op mezelf ging, bestond mijn inboedel voornamelijk uit goede tweedehands koopjes en krijgertjes. Alleen het bed kocht ik nieuw(¤500,-?).
Maar trots dat ik was op mijn spullen!
Daarna heb ik stukje bij beetje nieuwe spullen gekocht.
Toen had ik het geld niet om dat in één keer te doen, maar ben er nooit minder van geworden.
zondag 6 februari 2011 om 19:38
SLS; ik was precies het zelfde als jouw vriendin op haar 22ste en ik denk dat heel veel vrouwen zo zijn. Vrouwen moeten ook (biologisch gezien) eerder aan hun toekomst denken want als zij nu nog jaren blijft hangen in een relatie (met jou bijvoorbeeld) waar niets uit komt dan KAN haar kans op kinderen verkeken zijn en bij jou is dat voorlopig nog niet het geval. Wil niet zeggen dat ze niet van 't leven geniet denk ik. Maar je kan ook best NU van het leven genieten en toch al verder vooruit kijken. Verder vind ik 't best raar dat jij nog steeds thuis woont op je 26ste. Wat is daar de reden van?
zondag 6 februari 2011 om 19:40
Ohja TO: Als jij geen kinderen wilt(of niet met haar) zou ik dat wel heel duidelijk maken. Dat verdient je vriendin namelijk. Want als zij ze wel echt heel graag wil dan zal ze dus of jou moeten proberen te overtuigen(waar ik geen voorstander van ben) of een andere stabiele relatie moeten opbouwen waarin wel kinderen gewenst zijn. Zoals gezegd neemt dat nogal wat tijd in beslag en je vriendin heeft een ehm...houdbaarheidsdatum.
zondag 6 februari 2011 om 19:44
quote:Ruza schreef op 06 februari 2011 @ 19:24:
En nee daarmee bedoel ik niet dat je het vinden van een goede partner kunt plannen(voordat ik de maffia over me heen krijg) maar wel dat je veel toch zelf in de hand hebt en ik gewoon zie dat veel leeftijdsgenoten niet goed nadenken over de toekomst en daar spijt van krijgen als ze eind 20 zijn.Hebben ze dat dan tegen je gezegd, letterlijk? Dat ze nu spijt hebben? Ik wist ook niet goed wat ik wilde begin 20, dat neem ik mezelf 10 jaar later echt niet kwalijk. Sommigen weten het hun hele leven, sommigen niet. Daar ga ik mezelf niet voor straffen.
En nee daarmee bedoel ik niet dat je het vinden van een goede partner kunt plannen(voordat ik de maffia over me heen krijg) maar wel dat je veel toch zelf in de hand hebt en ik gewoon zie dat veel leeftijdsgenoten niet goed nadenken over de toekomst en daar spijt van krijgen als ze eind 20 zijn.Hebben ze dat dan tegen je gezegd, letterlijk? Dat ze nu spijt hebben? Ik wist ook niet goed wat ik wilde begin 20, dat neem ik mezelf 10 jaar later echt niet kwalijk. Sommigen weten het hun hele leven, sommigen niet. Daar ga ik mezelf niet voor straffen.
zondag 6 februari 2011 om 19:50
Ja avril, er zijn mensen die dat tegen me gezegd hebben(o.a. mijn zwager) het kan natuurlijk zijn dat je het niet weet. Maar het is wel de moeite waard om erover na te denken en dat is wat veel mensen niet doen. Mijn huisgenootje bijv die studeert dus een beetje als een kip zonder kop, maakt schulden en heeft geen idee wat ze over een paar jaar wil doen. Niet omdat ze twijfelt, maar ze denkt er gewoon niet over na en ik zie nu al voor me dat ze daar later problemen mee gaat krijgen. Veel plannen lopen uiteindelijk anders dan gedacht. Maar mi kan het geen kwaad om een doel voor ogen te hebben. Ik noem maar wat: dan en dan wil ik afgestudeerd zijn, dit soort werk zou ik willen, ik zou misschien daar en daar willen wonen, ik wil dit en dat in mijn relatie, ik elwil dan en dan kinderen. En te bedenken hoe je dat het beste voor elkaar kunt krijgen.
zondag 6 februari 2011 om 19:56
Ik zou het niet prettig vinden om zonder doel te studeren, dus maar wat te doen. Maar waarom niet? Als je het gewoon allemaal nog niet weet, dan niet. Dat kan prima in je studententijd. Maak je studie af, loop wat stages, maak een reis, dan komt je huisgenoot er wel achter lijkt me. Je hoeft toch geen strakke planning te hebben, als je geen gevoel hebt van richting? Je studie verprutsen, dat zou dan weer zonde zijn. Dat is niet handig. Maar voor de rest lijkt het mij geen probleem geen vast plaatje te hebben. Bij mij is door werkervaring dat plaatje er steeds meer gekomen, en ben ergens wel blij dat ik geen vaststaand plan had. Door te doen kom je er ook wel.
Waar heeft jouw zwager dan spijt van?
Waar heeft jouw zwager dan spijt van?
zondag 6 februari 2011 om 20:03
Ik ken echt werkelijk niemand die op zichzelf is gegaan met zoveel geld!
Hoezo een bed voor een paar duizend euro, waar slapen ze nu op dan?? En mijn superdeluxe boxspring kostte 1200 euro en is echt helemaal super. Daarvoor een simpel bed voor 400 euro ofzo gehad.
Als je op jezelf gaat heb je gewoon dingen die je uit huis meeneemt (bed, kast, misschien bank etc) en de rest krijg je/koop je bij de kringloop. Ik denk dat ik nog geen 1000 kwijt was, incl gasstel, koelkast en verf etc.
Verschillende persoonlijkheden is denk ik geen probleem, zolang je elkaar kan accepteren zoals je bent. Als je er echt moeite mee hebt en je bijv niet tegen haar materialisme kan, dan wordt het een probleem.
Ik hou ook meer van reizen dan mijn vriend, dus ga ik ook regelmatig zonder hem weg, hij koopt ook liever een auto.
Je moet gewoon wat voor elkaar over hebben, als je allebei het beste voor elkaar wilt, is het prima te doen.
Hoezo een bed voor een paar duizend euro, waar slapen ze nu op dan?? En mijn superdeluxe boxspring kostte 1200 euro en is echt helemaal super. Daarvoor een simpel bed voor 400 euro ofzo gehad.
Als je op jezelf gaat heb je gewoon dingen die je uit huis meeneemt (bed, kast, misschien bank etc) en de rest krijg je/koop je bij de kringloop. Ik denk dat ik nog geen 1000 kwijt was, incl gasstel, koelkast en verf etc.
Verschillende persoonlijkheden is denk ik geen probleem, zolang je elkaar kan accepteren zoals je bent. Als je er echt moeite mee hebt en je bijv niet tegen haar materialisme kan, dan wordt het een probleem.
Ik hou ook meer van reizen dan mijn vriend, dus ga ik ook regelmatig zonder hem weg, hij koopt ook liever een auto.
Je moet gewoon wat voor elkaar over hebben, als je allebei het beste voor elkaar wilt, is het prima te doen.