Psyche
alle pijlers
Ik ben bang voor mijn ex
maandag 7 februari 2011 om 23:41
Hi,
Ik heb nogal getwijfeld om dit te posten, bang dat ik niet serieus zal worden genomen. Maar goed, ik zit er echt mee en heb me dus toch maar even aangemeld om mijn situatie aan jullie voor te leggen. Ik vind het best moeilijk om dit te schrijven, dus ik hoop dat het niet al te onduidelijk is!
Sinds vorig jaar oktober ben ik weer vrijgezel na een relatie van 7 jaar te hebben gehad. Het was een erg moeizame, intensieve relatie naar mijn gevoel.
De relatie begon toen we beiden 17 waren. Ik was er net écht over uit dat ik ook op meiden val en begon dus vol goede moed en natuurlijk smoorverliefd aan deze relatie. Jammer genoeg kwamen er snel problemen. Ex bleek nogal bezitterig te zijn en kon werkelijk doordraaien wanneer ze haar zin niet kreeg. Ik - met mijn onzekerheid - probeerde het haar angstvallig naar de zin te maken. Mocht dat me nl. niet lukken, had ze er geen enkel probleem mee me voor de ergste dingen uit te maken, keihard te beledigen en zelfs te slaan/schoppen. Vanwege allerlei vervelende gebeurtenissen in mijn jeugd, is mijn zelfrespect/zelfvertrouwen nooit helemaal geweest wat het volgens mij hoort te zijn. Daardoor geloofde ik alles wat ze tegen me zei en vond ik dat ik eigenlijk ook niet beter verdiende.
Om een lang verhaal kort te maken: ik durfde aan niemand te vertellen hoe ik door mijn ex werd behandeld, dit mocht ook niet van haar. Uiteindelijk kon ik echter niet meer normaal functioneren, ik stond stijf van angst en ging daardoor slechter presteren op mijn werk, gedroeg me afwezig bij de paar vrienden die ik nog mocht zien etc. Men begon zich dus af te vragen wat er was en eindelijk kwam het hoge woord eruit bij mijn nicht. Het heeft een aantal maanden geduurd, waarin ze consequent op me bleef inpraten mijn ex te verlaten. Dat heeft me erg geholpen dus toen mijn ex het voor de zoveelste keer dreigde uit te maken, heb ik de knoop doorgehakt en haar uit mijn huis gezet.
Het probleem zit 'm echter in het feit dat ik doodsbang ben voor mijn ex. Niet zomaar een beetje bang, nee het beheerst mijn hele leven. Ik vond het heel moeilijk om mijn vrije tijd op te vullen na de relatie, maar het is aardig gelukt. Ik sport weer, ik geef bijles, ik doe meer aan mijn hobby's, heb veel meer contact met de buitenwereld. Je zou denken: hét recept om over een pas verbroken relatie heen te komen. Maar mijn ex is niet uit mijn gedachten, ik ben constant als de dood dat ze plotseling tevoorschijn komt en me overhoop knalt of neersteekt, omdat ze me dit altijd heeft beloofd, mocht het uitgaan.
Sinds de dag dat het uit is, ben ik in totaal niet meer dan 10 dagen alleen thuis geweest. Ik slaap bij mijn ouders, mijn nicht, mijn beste vriend of er blijft iemand bij mij slapen. Maar zelfs dan slaap ik niet goed: ik droom vrijwel elke nacht over mijn ex en die dromen zijn niet om vrolijk van te worden.
Ik word ZO moe van mezelf, ik wil wanhopig graag verder gaan, een nieuw leven opbouwen! Mijn ex heeft me dmv mails/smsjes/brieven duidelijk gemaakt het nog te willen proberen, ook voor mijn eigen bestwil want ze weet blijkbaar dat ik onrustig ben. Ondanks al deze shit ben ik zo ver gekomen in zo'n korte tijd, maar ik begin moedeloos te worden van die allesoverheersende angst. Ik merk dat mijn omgeving me nogal dramatisch vindt reageren. Ze snappen best dat mijn ex een manipulatief persoon is, maar vinden het een beetje overdreven dat ik zó bang ben voor een mager vrouwtje als mijn ex. Het doet me pijn dat zelfs mijn ouders hier grapjes over maken of vinden dat een relatie tussen twee vrouwen nu eenmaal wat dramatischer verloopt dan een relatie tussen m/v. Ik word er heel onzeker van, ik weet dat dit ook geen gezonde situatie of reactie van mij hierop is, maar ik weet ook dat mijn ex wat geweld betreft een vrouw van haar woord is. Het is niet dat ik bang ben voor een paar rake klappen, ik ben echt bang om vermoord te worden omdat ze me dit dus heeft beloofd. Het erge is dat ik weet dat ze dit evt. alleen heeft gezegd om zo controle over me te houden, maar het uiteindelijk niet zal doen. En dan toch die rotangst, want aan de andere kant is ze er gek genoeg voor... Af en toe ben ik zo desperate om van deze angst af te komen dat ik denk dat het beter zou zijn om weer terug te gaan naar mijn ex. Ook die gedachte beangstigd me vreselijk. Pfff, zoveel ANGST! Ik moest het even van me afschrijven...
Hebben jullie nog tips/wijze woorden over hoe ik met deze angst moet omgaan of herkent iemand zich misschien in deze situatie? Ik hoor (of nou ja: lees) het supergraag!
Ik heb nogal getwijfeld om dit te posten, bang dat ik niet serieus zal worden genomen. Maar goed, ik zit er echt mee en heb me dus toch maar even aangemeld om mijn situatie aan jullie voor te leggen. Ik vind het best moeilijk om dit te schrijven, dus ik hoop dat het niet al te onduidelijk is!
Sinds vorig jaar oktober ben ik weer vrijgezel na een relatie van 7 jaar te hebben gehad. Het was een erg moeizame, intensieve relatie naar mijn gevoel.
De relatie begon toen we beiden 17 waren. Ik was er net écht over uit dat ik ook op meiden val en begon dus vol goede moed en natuurlijk smoorverliefd aan deze relatie. Jammer genoeg kwamen er snel problemen. Ex bleek nogal bezitterig te zijn en kon werkelijk doordraaien wanneer ze haar zin niet kreeg. Ik - met mijn onzekerheid - probeerde het haar angstvallig naar de zin te maken. Mocht dat me nl. niet lukken, had ze er geen enkel probleem mee me voor de ergste dingen uit te maken, keihard te beledigen en zelfs te slaan/schoppen. Vanwege allerlei vervelende gebeurtenissen in mijn jeugd, is mijn zelfrespect/zelfvertrouwen nooit helemaal geweest wat het volgens mij hoort te zijn. Daardoor geloofde ik alles wat ze tegen me zei en vond ik dat ik eigenlijk ook niet beter verdiende.
Om een lang verhaal kort te maken: ik durfde aan niemand te vertellen hoe ik door mijn ex werd behandeld, dit mocht ook niet van haar. Uiteindelijk kon ik echter niet meer normaal functioneren, ik stond stijf van angst en ging daardoor slechter presteren op mijn werk, gedroeg me afwezig bij de paar vrienden die ik nog mocht zien etc. Men begon zich dus af te vragen wat er was en eindelijk kwam het hoge woord eruit bij mijn nicht. Het heeft een aantal maanden geduurd, waarin ze consequent op me bleef inpraten mijn ex te verlaten. Dat heeft me erg geholpen dus toen mijn ex het voor de zoveelste keer dreigde uit te maken, heb ik de knoop doorgehakt en haar uit mijn huis gezet.
Het probleem zit 'm echter in het feit dat ik doodsbang ben voor mijn ex. Niet zomaar een beetje bang, nee het beheerst mijn hele leven. Ik vond het heel moeilijk om mijn vrije tijd op te vullen na de relatie, maar het is aardig gelukt. Ik sport weer, ik geef bijles, ik doe meer aan mijn hobby's, heb veel meer contact met de buitenwereld. Je zou denken: hét recept om over een pas verbroken relatie heen te komen. Maar mijn ex is niet uit mijn gedachten, ik ben constant als de dood dat ze plotseling tevoorschijn komt en me overhoop knalt of neersteekt, omdat ze me dit altijd heeft beloofd, mocht het uitgaan.
Sinds de dag dat het uit is, ben ik in totaal niet meer dan 10 dagen alleen thuis geweest. Ik slaap bij mijn ouders, mijn nicht, mijn beste vriend of er blijft iemand bij mij slapen. Maar zelfs dan slaap ik niet goed: ik droom vrijwel elke nacht over mijn ex en die dromen zijn niet om vrolijk van te worden.
Ik word ZO moe van mezelf, ik wil wanhopig graag verder gaan, een nieuw leven opbouwen! Mijn ex heeft me dmv mails/smsjes/brieven duidelijk gemaakt het nog te willen proberen, ook voor mijn eigen bestwil want ze weet blijkbaar dat ik onrustig ben. Ondanks al deze shit ben ik zo ver gekomen in zo'n korte tijd, maar ik begin moedeloos te worden van die allesoverheersende angst. Ik merk dat mijn omgeving me nogal dramatisch vindt reageren. Ze snappen best dat mijn ex een manipulatief persoon is, maar vinden het een beetje overdreven dat ik zó bang ben voor een mager vrouwtje als mijn ex. Het doet me pijn dat zelfs mijn ouders hier grapjes over maken of vinden dat een relatie tussen twee vrouwen nu eenmaal wat dramatischer verloopt dan een relatie tussen m/v. Ik word er heel onzeker van, ik weet dat dit ook geen gezonde situatie of reactie van mij hierop is, maar ik weet ook dat mijn ex wat geweld betreft een vrouw van haar woord is. Het is niet dat ik bang ben voor een paar rake klappen, ik ben echt bang om vermoord te worden omdat ze me dit dus heeft beloofd. Het erge is dat ik weet dat ze dit evt. alleen heeft gezegd om zo controle over me te houden, maar het uiteindelijk niet zal doen. En dan toch die rotangst, want aan de andere kant is ze er gek genoeg voor... Af en toe ben ik zo desperate om van deze angst af te komen dat ik denk dat het beter zou zijn om weer terug te gaan naar mijn ex. Ook die gedachte beangstigd me vreselijk. Pfff, zoveel ANGST! Ik moest het even van me afschrijven...
Hebben jullie nog tips/wijze woorden over hoe ik met deze angst moet omgaan of herkent iemand zich misschien in deze situatie? Ik hoor (of nou ja: lees) het supergraag!
dinsdag 8 februari 2011 om 00:39
@ mastermind, jij bent absoluut de juiste persoon om hierop te reageren! Het doet me echt supergoed om jouw verhaal te lezen: wat ben je dapper! Natuurlijk hoop ik niet dat het zover gaat als bij jou, maar eerlijk gezegd, zou ook ik aan de andere kant blij zijn als "het" eindelijk gebeurd is. Dat afwachten is zenuwslopend... Heb jij nu nog last van je ex? En hoe heb jij die angst kunnen verminderen? Ik kan me nl. voorstellen dat daar meer voor nodig is geweest dan een cursus etc? Bedankt voor de tips!
dinsdag 8 februari 2011 om 00:50
quote:mastermind schreef op 08 februari 2011 @ 00:36:
Dat is precies wat ik bedoelde te zeggen. Direct contact, indirect contact, het geeft de ex een gevoel van controle/macht, en dit is waardoor het contact steeds zieker kán worden.
Maak je vrij, probeer zo veel mogelijk zonder angst te leven, des te groter is de kans dat je angst ongegrond blijkt.
Klinkt raar, maar echt waar.
Precies. Het geeft ex een gevoel van valse controle maar vaak denk je zelf ook dat je een soort controle hebt. Je bent dus zelf ook 'ziek' bezig. Begrijpelijk, want het sluipt erin, maar niet handig.
Als je de zieke/ongezonde cirkel wilt doorbreken zul je met jezelf aan de slag moeten. Gelukkig heb je je al aangemeld voor hulp. Als dat je te lang duurt kun je duidelijk maken dat het urgent is en dat je NU hulp nodig hebt.
Dat is precies wat ik bedoelde te zeggen. Direct contact, indirect contact, het geeft de ex een gevoel van controle/macht, en dit is waardoor het contact steeds zieker kán worden.
Maak je vrij, probeer zo veel mogelijk zonder angst te leven, des te groter is de kans dat je angst ongegrond blijkt.
Klinkt raar, maar echt waar.
Precies. Het geeft ex een gevoel van valse controle maar vaak denk je zelf ook dat je een soort controle hebt. Je bent dus zelf ook 'ziek' bezig. Begrijpelijk, want het sluipt erin, maar niet handig.
Als je de zieke/ongezonde cirkel wilt doorbreken zul je met jezelf aan de slag moeten. Gelukkig heb je je al aangemeld voor hulp. Als dat je te lang duurt kun je duidelijk maken dat het urgent is en dat je NU hulp nodig hebt.
dinsdag 8 februari 2011 om 00:57
@ yellowlove, ze heeft weinig vrienden. Vooral omdat ze zich de afgelopen 7 jaar vooral op mij heeft gefocust. Haar directe familie wil geen contact meer met haar, omdat ze zich ook daar behoorlijk heeft misdragen. Omgeving is dus op de hoogte van haar psychische toestand...
@ The_Jets, nee zo wil niet meer verder! Ik sta momenteel op een wachtlijst voor gesprekken bij een psycholoog. Wat me overigens tegenhoud om naar de politie te gaan, is die angst. De angst om niet serieus te worden genomen, om te horen te krijgen dat dit mijn schuld is en dat ex erachter komt. Dat laatste zou niet zo fraai zijn.
@ noanoanoa, ik heb sporadisch contact met mijn ex. Ik ben bang dat als ik haar volledig negeer, ze op een bepaald moment zó razend wordt dat ze me dus echt iets aandoet.
@ The_Jets, nee zo wil niet meer verder! Ik sta momenteel op een wachtlijst voor gesprekken bij een psycholoog. Wat me overigens tegenhoud om naar de politie te gaan, is die angst. De angst om niet serieus te worden genomen, om te horen te krijgen dat dit mijn schuld is en dat ex erachter komt. Dat laatste zou niet zo fraai zijn.
@ noanoanoa, ik heb sporadisch contact met mijn ex. Ik ben bang dat als ik haar volledig negeer, ze op een bepaald moment zó razend wordt dat ze me dus echt iets aandoet.
dinsdag 8 februari 2011 om 01:06
Krissu, als je me wilt PB'en mail me dan op itsmastermindagain@gmail.com . Sommige dingen kan en "mag" ik hier niet vertellen, omdat ik niet te herkenbaar wil zijn. Maar ik wil wel graag je vragen beantwoorden. Dat is moeilijk, om dat te doen zonder het hele verhaal te vertellen. Maar kort samengevat kan ik zeggen dat als ik één ding geleerd heb, dit het volgende is: ik sterf nog liever staande, dan dat ik op m'n knieën leef.
En in die wetenschap, weet ik dat er maar één persoon is die mij banger kan maken dan mijn ex: ikzelf.
Met mijn allesverlammende angst voor hem.
Ik kan eeuwen en eeuwen bang zijn voor hem, maar dan ga ik kapot, en wel op een afschuwelijke manier.
Hij kan me maar één keer vermoorden. Dat kan 'ie misschien ook wel op een gruwelijke manier doen, maar -hoe lullig gezegd ook- da's eenmalig. (Ik heb dan ook al m'n grafschrift uitgekozen: "Ik heb geen angsten meer en geen verlangens, ik ben vrij." Beter goed gejat dan slecht verzonnen ) Al zou hij me vermoorden, daarna ben ik vrij van angsten. Zolang hij mij níet vermoordt, heb ik een keuze: ik leef in vrijheid, óf ik leef in een hel.
Sinds die poging moord, ben ik me ervan bewust dat leven in een hel erger is. Het ergste ís dus al gebeurd, en sterker nog... ik doe het mijzélf aan.
Ik realiseer me dat ik niet íeder scenario voor kan zijn. Jij, bijvoorbeeld, bent nu gefocust op messen/pistolen. Begrijpelijk (hoewel ik dat van dat pistool maar van me af zou zetten als ik jou was, nogmaals, je haalt ze niet bij de Gamma) maar laten we wel wezen: je kan iemand op tíg manieren om het leven brengen. Ook de manier die mijn ex geprobeerd heeft, was euh, vrij origineel. En dat zeg ik niet om je angst aan te jagen, maar in de hoop je er van te doordringen dat het geen zin heeft om je gek te maken met allerlei scenario's. Je kan nooit op álles voorbereid zijn, wát je ook doet. Of je nu een bodyguard neemt, je opsluit in je huis, een machinegeweer op de kop tikt of naar de andere kant van het land verhuist: geen enkele voorzorgsmaatregel biedt je 100% garantie. Dat klinkt onveilig, maar dat is het juist niet. Omdat je je hierdoor gaat realiseren dat je je angsten wel deels los móet laten, omdat je je nooit op ieder scenario kan voorbereiden, al denk je jezelf gek van angst.
En ja, natuurlijk zijn er wel manieren om je veiligheid te vergroten. Je moet uiteraard niet naar het andere uiterste gaan leven en het gevaar opzoeken. Maar meer dan een paar basisdingen kan je niet doen.
Je mag best weten wat míjn voorzorgsmaatregelen zijn, ik denk niet dat ik daarmee te herkenbaar ben.
Niet schrikken, het lijken er misschien veel. Maar zit er iets tussen wat je wel wat lijkt, dóe het dan.
De mijne:
- Ik heb een cursus Krav Maga gevolgd. Geloof me, die cursussen doen wonderen voor je zelfvertrouwen, en daarmee je uitstraling!
- Ik slaap beneden op de bank, met een lichtje aan. Anders schrik ik van ieder geluid (ik word wakker als de katten door het kattenluik kruipen...)
- Ik heb een andere, voor mijn ex niet herkenbare, auto aangeschaft
- Ik héb dus die Samsung-met-noodknop-functie
- Mijn telnummer is bekend bij 112. Als ik bel, met gsm of vaste, hoef ik niets te zeggen, maar komen ze direct. Overigens doen ze dit (je in de "centrale" zetten bedoel ik) over het algemeen pas nádat er wat gebeurd is
- Wanneer ik mijn woning verlaat, zorg ik dat ik altijd, 24/7, een gsm bij me heb én dat m'n auto volgetankt is
- Ik heb boven op zolder een tweede gsm liggen. Mocht mijn ex binnendringen en mij m'n gsm afhandig maken, dan kan ik proberen naar de zolder (heeft zolderluik) te vluchten en vanaf daar de politie te bellen
- Politie patrouilleert hier extra
- Ex had een contactverbod, is nu een straatverbod van gemaakt (contactverbod kan je zelf doen, straatverbod loopt via justitie)
- Mijn auto heb ik onherkenbaar gemaakt: ik heb er bijv een kinderzitje in laten monteren, terwijl ik geen kinderen heb
- Ik rij met de portieren op slot
- Ik draag altijd, 24/7, iets van een "wapen" (een grote moersleutel) bij me
En ja, ik zie mijn ex nog ja. Niet vrijwillig. Hij heeft een straatverbod, maar ik ben hem al tegengekomen bij de Praxis, in de stad en bij de Hema.
Dan recht ik m'n schouders en kijk dwars door hem heen. Hoe bang ik ook ben, ik versnel m'n pas niet.
De eerste keren probeerde hij me te intimideren, nu wendt 'ie z'n blik af...
En in die wetenschap, weet ik dat er maar één persoon is die mij banger kan maken dan mijn ex: ikzelf.
Met mijn allesverlammende angst voor hem.
Ik kan eeuwen en eeuwen bang zijn voor hem, maar dan ga ik kapot, en wel op een afschuwelijke manier.
Hij kan me maar één keer vermoorden. Dat kan 'ie misschien ook wel op een gruwelijke manier doen, maar -hoe lullig gezegd ook- da's eenmalig. (Ik heb dan ook al m'n grafschrift uitgekozen: "Ik heb geen angsten meer en geen verlangens, ik ben vrij." Beter goed gejat dan slecht verzonnen ) Al zou hij me vermoorden, daarna ben ik vrij van angsten. Zolang hij mij níet vermoordt, heb ik een keuze: ik leef in vrijheid, óf ik leef in een hel.
Sinds die poging moord, ben ik me ervan bewust dat leven in een hel erger is. Het ergste ís dus al gebeurd, en sterker nog... ik doe het mijzélf aan.
Ik realiseer me dat ik niet íeder scenario voor kan zijn. Jij, bijvoorbeeld, bent nu gefocust op messen/pistolen. Begrijpelijk (hoewel ik dat van dat pistool maar van me af zou zetten als ik jou was, nogmaals, je haalt ze niet bij de Gamma) maar laten we wel wezen: je kan iemand op tíg manieren om het leven brengen. Ook de manier die mijn ex geprobeerd heeft, was euh, vrij origineel. En dat zeg ik niet om je angst aan te jagen, maar in de hoop je er van te doordringen dat het geen zin heeft om je gek te maken met allerlei scenario's. Je kan nooit op álles voorbereid zijn, wát je ook doet. Of je nu een bodyguard neemt, je opsluit in je huis, een machinegeweer op de kop tikt of naar de andere kant van het land verhuist: geen enkele voorzorgsmaatregel biedt je 100% garantie. Dat klinkt onveilig, maar dat is het juist niet. Omdat je je hierdoor gaat realiseren dat je je angsten wel deels los móet laten, omdat je je nooit op ieder scenario kan voorbereiden, al denk je jezelf gek van angst.
En ja, natuurlijk zijn er wel manieren om je veiligheid te vergroten. Je moet uiteraard niet naar het andere uiterste gaan leven en het gevaar opzoeken. Maar meer dan een paar basisdingen kan je niet doen.
Je mag best weten wat míjn voorzorgsmaatregelen zijn, ik denk niet dat ik daarmee te herkenbaar ben.
Niet schrikken, het lijken er misschien veel. Maar zit er iets tussen wat je wel wat lijkt, dóe het dan.
De mijne:
- Ik heb een cursus Krav Maga gevolgd. Geloof me, die cursussen doen wonderen voor je zelfvertrouwen, en daarmee je uitstraling!
- Ik slaap beneden op de bank, met een lichtje aan. Anders schrik ik van ieder geluid (ik word wakker als de katten door het kattenluik kruipen...)
- Ik heb een andere, voor mijn ex niet herkenbare, auto aangeschaft
- Ik héb dus die Samsung-met-noodknop-functie
- Mijn telnummer is bekend bij 112. Als ik bel, met gsm of vaste, hoef ik niets te zeggen, maar komen ze direct. Overigens doen ze dit (je in de "centrale" zetten bedoel ik) over het algemeen pas nádat er wat gebeurd is
- Wanneer ik mijn woning verlaat, zorg ik dat ik altijd, 24/7, een gsm bij me heb én dat m'n auto volgetankt is
- Ik heb boven op zolder een tweede gsm liggen. Mocht mijn ex binnendringen en mij m'n gsm afhandig maken, dan kan ik proberen naar de zolder (heeft zolderluik) te vluchten en vanaf daar de politie te bellen
- Politie patrouilleert hier extra
- Ex had een contactverbod, is nu een straatverbod van gemaakt (contactverbod kan je zelf doen, straatverbod loopt via justitie)
- Mijn auto heb ik onherkenbaar gemaakt: ik heb er bijv een kinderzitje in laten monteren, terwijl ik geen kinderen heb
- Ik rij met de portieren op slot
- Ik draag altijd, 24/7, iets van een "wapen" (een grote moersleutel) bij me
En ja, ik zie mijn ex nog ja. Niet vrijwillig. Hij heeft een straatverbod, maar ik ben hem al tegengekomen bij de Praxis, in de stad en bij de Hema.
Dan recht ik m'n schouders en kijk dwars door hem heen. Hoe bang ik ook ben, ik versnel m'n pas niet.
De eerste keren probeerde hij me te intimideren, nu wendt 'ie z'n blik af...
dinsdag 8 februari 2011 om 01:06
Meid daarom kun je eerst bellen voor advies. Vertel dat je angstig bent. Leg uit wat de bedreigingen zijn. Je kunt eventueel ook nog een melding doen ipv aangifte.
Bij een melding wordt er door de politie geen proces-verbaal gemaakt. Er komt dus geen politie-onderzoek en strafrechtelijke vervolging van de dader. Een melding kan ook door iemand anders dan het slachtoffer worden gedaan. Ook kan een melding anoniem gedaan worden en het is niet verplicht om de naam en adres van het slachtoffer op te geven. Het is wel belangrijk dat er een melding van het (seksueel) geweld wordt gedaan. Deze informatie kan van belang zijn als er meer aangiften of meldingen zijn tegen dezelfde dader.
Bij een aangifte stelt de politie aan de hand van de (getuigen-)verklaring een proces-verbaal op. Dit houdt in dat er een politie-onderzoek komt naar wat er is gebeurd. De rechercheur zal hiervoor enkele vragen moeten stellen. Het antwoorden op deze vragen kan erg moeilijk zijn, maar de mensen die dit soort zaken behandelen hebben er veel ervaring mee en gaan zeer zorgvuldig te werk. Je hoeft overigens niet op iedere vraag in te gaan. De vragen gaan over de aard van het delict, de plaats, het tijdstip enz. Met deze gegevens kan de politie een onderzoek instellen. Ook zal de politie vertellen wat er daarna gaat gebeuren, je kan aangeven dat geïnformeerd wilt worden over de voortgang van de zaak etc.
Nadat de verklaring is opgesteld, krijg je het verslag te lezen. Je kunt dan wijzigingen en aanvullingen geven voordat je de verklaring ondertekent.
Klik hier voor de site van deze info
Dat je nog contact hebt begrijp ik, deed ik ook, maar het is écht een valse controle. Je hebt nu eenmaal geen controle over je ex. Je hebt gelukkig wél controle over jezelf. Dus ook mijn advies is stop met het contact en regel hulp.
Zeg dat het urgent is en neem jezelf serieus.
Wat je ex doet is grensoverschrijdend en manipulatief. Dat mag nooit.
Je bent niet verplicht om te reageren. Nu niet, nooit niet.
Dat verdien jij niet dat verdient niemand.
Bij een melding wordt er door de politie geen proces-verbaal gemaakt. Er komt dus geen politie-onderzoek en strafrechtelijke vervolging van de dader. Een melding kan ook door iemand anders dan het slachtoffer worden gedaan. Ook kan een melding anoniem gedaan worden en het is niet verplicht om de naam en adres van het slachtoffer op te geven. Het is wel belangrijk dat er een melding van het (seksueel) geweld wordt gedaan. Deze informatie kan van belang zijn als er meer aangiften of meldingen zijn tegen dezelfde dader.
Bij een aangifte stelt de politie aan de hand van de (getuigen-)verklaring een proces-verbaal op. Dit houdt in dat er een politie-onderzoek komt naar wat er is gebeurd. De rechercheur zal hiervoor enkele vragen moeten stellen. Het antwoorden op deze vragen kan erg moeilijk zijn, maar de mensen die dit soort zaken behandelen hebben er veel ervaring mee en gaan zeer zorgvuldig te werk. Je hoeft overigens niet op iedere vraag in te gaan. De vragen gaan over de aard van het delict, de plaats, het tijdstip enz. Met deze gegevens kan de politie een onderzoek instellen. Ook zal de politie vertellen wat er daarna gaat gebeuren, je kan aangeven dat geïnformeerd wilt worden over de voortgang van de zaak etc.
Nadat de verklaring is opgesteld, krijg je het verslag te lezen. Je kunt dan wijzigingen en aanvullingen geven voordat je de verklaring ondertekent.
Klik hier voor de site van deze info
Dat je nog contact hebt begrijp ik, deed ik ook, maar het is écht een valse controle. Je hebt nu eenmaal geen controle over je ex. Je hebt gelukkig wél controle over jezelf. Dus ook mijn advies is stop met het contact en regel hulp.
Zeg dat het urgent is en neem jezelf serieus.
Wat je ex doet is grensoverschrijdend en manipulatief. Dat mag nooit.
Je bent niet verplicht om te reageren. Nu niet, nooit niet.
Dat verdien jij niet dat verdient niemand.
dinsdag 8 februari 2011 om 01:15
Ik wil je nogmaals op het hart drukken het contact met je ex te verbreken. Door het contact in stand te houden, creëer je géén veiligheid voor jezelf: je houdt het gevoel van ónveiligheid in stand. Daarnaast voedt je het controlerende, het manipulatieve, gedrag van je ex. Dit is echt, écht het allerslechtste wat je kan doen: ieder contact maakt de verhouding schever, zieker. Omdat je bang bent. Jouw omgang heeft niets te maken met vrije wil, maar alles met angst. Dat zal je uitstralen.
dinsdag 8 februari 2011 om 01:19
Mastermind wat een verhaal meid! Maar dapper dat je voor jezelf hebt gekozen. Respect hoor!
Ik hoop en denk dat krissu in een ander stadium zit van een destructief contact. Hoe langer die aanloop hoe meer kans op een zeer zieke afloop. Maar ik wil wel even benadrukken dat het niet zover hoeft te komen als je het nu al meer serieus gaat nemen. Moeilijk als je er middenin zit maar wel enorm raadzaam.
Zaak is ook, dat je naast jezelf serieus nemen, je de strijd niet meer aangaat. Daarom dus niet meer reageren. En daarbij idd zorgen dat je je sterker gaat voelen. Dat je eigenwaarde gaat creëren. Jezelf dus ten eerste serieus nemen. De angst is aanwezig dus nu mag je in actie komen ipv het je lam te laten leggen. En dat kan volgens mij heel goed met professionele hulp.
Ik hoop en denk dat krissu in een ander stadium zit van een destructief contact. Hoe langer die aanloop hoe meer kans op een zeer zieke afloop. Maar ik wil wel even benadrukken dat het niet zover hoeft te komen als je het nu al meer serieus gaat nemen. Moeilijk als je er middenin zit maar wel enorm raadzaam.
Zaak is ook, dat je naast jezelf serieus nemen, je de strijd niet meer aangaat. Daarom dus niet meer reageren. En daarbij idd zorgen dat je je sterker gaat voelen. Dat je eigenwaarde gaat creëren. Jezelf dus ten eerste serieus nemen. De angst is aanwezig dus nu mag je in actie komen ipv het je lam te laten leggen. En dat kan volgens mij heel goed met professionele hulp.
anoniem_118677 wijzigde dit bericht op 08-02-2011 01:24
Reden: toevoeging.
Reden: toevoeging.
% gewijzigd
dinsdag 8 februari 2011 om 01:30
quote:noanoanoa schreef op 08 februari 2011 @ 01:19:
Ik hoop en denk dat krissu in een ander stadium zit van een destructief contact. Hoe langer die aanloop hoe meer kans op een zeer zieke afloop.
Dit dus. Heel, heel, héél belangrijk.
Krissu, voor alle duidelijkheid: ik zeg níet dat jouw ex hetzelfde gaat proberen als de mijne. Ik denk van niet, en ik hoop van niet. Ik zeg wél, dat je voor jezelf stappen moet gaan nemen om je gevoel van veiligheid te vergroten. Het klinkt paradoxaal, maar door je gevoel van veiligheid te vergroten vergroot je uiteindelijk ook daadwerkelijk je veiligheid.
En luister alsjeblieft naar wat Noanoanoa zegt. Ik liet de aanloop te lang duren, te onduidelijk zijn. Ik was te bang het contact volledig te verbreken, mijn grootste angst waarheid te laten worden. En juist mede daardoor werd 'ie bewaarheid.
En weet je?
Hoe gek het ook klinkt: achteraf viel het me alles mee.
De angst was enger.
Ik hoop en denk dat krissu in een ander stadium zit van een destructief contact. Hoe langer die aanloop hoe meer kans op een zeer zieke afloop.
Dit dus. Heel, heel, héél belangrijk.
Krissu, voor alle duidelijkheid: ik zeg níet dat jouw ex hetzelfde gaat proberen als de mijne. Ik denk van niet, en ik hoop van niet. Ik zeg wél, dat je voor jezelf stappen moet gaan nemen om je gevoel van veiligheid te vergroten. Het klinkt paradoxaal, maar door je gevoel van veiligheid te vergroten vergroot je uiteindelijk ook daadwerkelijk je veiligheid.
En luister alsjeblieft naar wat Noanoanoa zegt. Ik liet de aanloop te lang duren, te onduidelijk zijn. Ik was te bang het contact volledig te verbreken, mijn grootste angst waarheid te laten worden. En juist mede daardoor werd 'ie bewaarheid.
En weet je?
Hoe gek het ook klinkt: achteraf viel het me alles mee.
De angst was enger.
anoniem_10333 wijzigde dit bericht op 08-02-2011 01:49
Reden: Stukkie weg ivm privacy
Reden: Stukkie weg ivm privacy
% gewijzigd
dinsdag 8 februari 2011 om 01:36
[quote]mastermind schreef op 08 februari 2011 @ 01:30:
[...]
Ik zeg wél, dat je voor jezelf stappen moet gaan nemen om je gevoel van veiligheid te vergroten. Het klinkt paradoxaal, maar door je gevoel van veiligheid te vergroten vergoot je uiteindelijk ook daadwerkelijk je veiligheid.
-------------------------------------------------------------------------------------------
Daar geloof ik ook in
Ik zal keihard voor je duimen.
Dat er maar een veilige tijd voor je mag komen met vooral veel rust. En dat je uit deze heftige tijd een enorme kracht kunt putten voor de mooie dingen van het leven.
[...]
Ik zeg wél, dat je voor jezelf stappen moet gaan nemen om je gevoel van veiligheid te vergroten. Het klinkt paradoxaal, maar door je gevoel van veiligheid te vergroten vergoot je uiteindelijk ook daadwerkelijk je veiligheid.
-------------------------------------------------------------------------------------------
Daar geloof ik ook in
Ik zal keihard voor je duimen.
Dat er maar een veilige tijd voor je mag komen met vooral veel rust. En dat je uit deze heftige tijd een enorme kracht kunt putten voor de mooie dingen van het leven.
anoniem_118677 wijzigde dit bericht op 08-02-2011 01:40
Reden: deel weg ivm privacy
Reden: deel weg ivm privacy
% gewijzigd
dinsdag 8 februari 2011 om 02:07
Djies MM, wat een verhaal... krijg het er helemaal benauwd van. Deze man is wel erg geshuffled. Hoe lang zijn jullie samen geweest?
@TO...goeie tips die je krijgt. ZOu zelf ook als de donder naar de politie gaan en een "dossier"aanleggen. En toch ook zoveel mogelijk proberen het contact te vermijden.
Heb ooit ook zo'n destructieve relatie gehad met hele enge dingen en veel angst plus halve pogingen maar niet in de heftige mate als MM. Het beste advies is hier al geschreven: laat een ander niet je angst voelen want ze ruiken het en spelen er op in. Heel veel sterkte!
@TO...goeie tips die je krijgt. ZOu zelf ook als de donder naar de politie gaan en een "dossier"aanleggen. En toch ook zoveel mogelijk proberen het contact te vermijden.
Heb ooit ook zo'n destructieve relatie gehad met hele enge dingen en veel angst plus halve pogingen maar niet in de heftige mate als MM. Het beste advies is hier al geschreven: laat een ander niet je angst voelen want ze ruiken het en spelen er op in. Heel veel sterkte!
dinsdag 8 februari 2011 om 02:09
Dit grijpt me erg aan. Ik heb ook een gewelddadige ex, die een keer een mes op mijn keel heeft gezet, heeft geprobeerd me met een kussen te verstikken en een poging heeft gedaan me van het balkon te gooien. De nacht voor ik eindelijk bij hem weg wist te gaan, heeft hij me urenlang opgesloten in zijn huis, onder het uiten van heftige dreigementen, met de keukenmessen al klaar liggend. Het is al acht jaar geleden, maar soms word ik nog wakker van de nachtmerries.
krissu, als jij zo bang bent, doe dan aangifte. Laat de politie weten dat je bedreigd wordt, zodat jouw ex in ieder geval 'in de computer' komt te staan. En wat hier al werd gezegd is waar: continue angst werkt verlammend. Het put je uit en daar heeft niemand wat aan. Zorg ervoor dat je, op wat voor manier dan ook, sterker wordt. Neem de maatregelen die mogelijk zijn en zoek een manier om je sterker te voelen.
De meeste dreigementen blijven bij dreigementen. Er zijn maar weinig mensen zo gek om iemand echt iets aan te doen. Houd die gedachte in je achterhoofd, maar blijf wel alert. En laat je er niet onder krijgen! Je bent sterker dan je denkt.
krissu, als jij zo bang bent, doe dan aangifte. Laat de politie weten dat je bedreigd wordt, zodat jouw ex in ieder geval 'in de computer' komt te staan. En wat hier al werd gezegd is waar: continue angst werkt verlammend. Het put je uit en daar heeft niemand wat aan. Zorg ervoor dat je, op wat voor manier dan ook, sterker wordt. Neem de maatregelen die mogelijk zijn en zoek een manier om je sterker te voelen.
De meeste dreigementen blijven bij dreigementen. Er zijn maar weinig mensen zo gek om iemand echt iets aan te doen. Houd die gedachte in je achterhoofd, maar blijf wel alert. En laat je er niet onder krijgen! Je bent sterker dan je denkt.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
