Psyche
alle pijlers
Ik ben bang voor mijn ex
maandag 7 februari 2011 om 23:41
Hi,
Ik heb nogal getwijfeld om dit te posten, bang dat ik niet serieus zal worden genomen. Maar goed, ik zit er echt mee en heb me dus toch maar even aangemeld om mijn situatie aan jullie voor te leggen. Ik vind het best moeilijk om dit te schrijven, dus ik hoop dat het niet al te onduidelijk is!
Sinds vorig jaar oktober ben ik weer vrijgezel na een relatie van 7 jaar te hebben gehad. Het was een erg moeizame, intensieve relatie naar mijn gevoel.
De relatie begon toen we beiden 17 waren. Ik was er net écht over uit dat ik ook op meiden val en begon dus vol goede moed en natuurlijk smoorverliefd aan deze relatie. Jammer genoeg kwamen er snel problemen. Ex bleek nogal bezitterig te zijn en kon werkelijk doordraaien wanneer ze haar zin niet kreeg. Ik - met mijn onzekerheid - probeerde het haar angstvallig naar de zin te maken. Mocht dat me nl. niet lukken, had ze er geen enkel probleem mee me voor de ergste dingen uit te maken, keihard te beledigen en zelfs te slaan/schoppen. Vanwege allerlei vervelende gebeurtenissen in mijn jeugd, is mijn zelfrespect/zelfvertrouwen nooit helemaal geweest wat het volgens mij hoort te zijn. Daardoor geloofde ik alles wat ze tegen me zei en vond ik dat ik eigenlijk ook niet beter verdiende.
Om een lang verhaal kort te maken: ik durfde aan niemand te vertellen hoe ik door mijn ex werd behandeld, dit mocht ook niet van haar. Uiteindelijk kon ik echter niet meer normaal functioneren, ik stond stijf van angst en ging daardoor slechter presteren op mijn werk, gedroeg me afwezig bij de paar vrienden die ik nog mocht zien etc. Men begon zich dus af te vragen wat er was en eindelijk kwam het hoge woord eruit bij mijn nicht. Het heeft een aantal maanden geduurd, waarin ze consequent op me bleef inpraten mijn ex te verlaten. Dat heeft me erg geholpen dus toen mijn ex het voor de zoveelste keer dreigde uit te maken, heb ik de knoop doorgehakt en haar uit mijn huis gezet.
Het probleem zit 'm echter in het feit dat ik doodsbang ben voor mijn ex. Niet zomaar een beetje bang, nee het beheerst mijn hele leven. Ik vond het heel moeilijk om mijn vrije tijd op te vullen na de relatie, maar het is aardig gelukt. Ik sport weer, ik geef bijles, ik doe meer aan mijn hobby's, heb veel meer contact met de buitenwereld. Je zou denken: hét recept om over een pas verbroken relatie heen te komen. Maar mijn ex is niet uit mijn gedachten, ik ben constant als de dood dat ze plotseling tevoorschijn komt en me overhoop knalt of neersteekt, omdat ze me dit altijd heeft beloofd, mocht het uitgaan.
Sinds de dag dat het uit is, ben ik in totaal niet meer dan 10 dagen alleen thuis geweest. Ik slaap bij mijn ouders, mijn nicht, mijn beste vriend of er blijft iemand bij mij slapen. Maar zelfs dan slaap ik niet goed: ik droom vrijwel elke nacht over mijn ex en die dromen zijn niet om vrolijk van te worden.
Ik word ZO moe van mezelf, ik wil wanhopig graag verder gaan, een nieuw leven opbouwen! Mijn ex heeft me dmv mails/smsjes/brieven duidelijk gemaakt het nog te willen proberen, ook voor mijn eigen bestwil want ze weet blijkbaar dat ik onrustig ben. Ondanks al deze shit ben ik zo ver gekomen in zo'n korte tijd, maar ik begin moedeloos te worden van die allesoverheersende angst. Ik merk dat mijn omgeving me nogal dramatisch vindt reageren. Ze snappen best dat mijn ex een manipulatief persoon is, maar vinden het een beetje overdreven dat ik zó bang ben voor een mager vrouwtje als mijn ex. Het doet me pijn dat zelfs mijn ouders hier grapjes over maken of vinden dat een relatie tussen twee vrouwen nu eenmaal wat dramatischer verloopt dan een relatie tussen m/v. Ik word er heel onzeker van, ik weet dat dit ook geen gezonde situatie of reactie van mij hierop is, maar ik weet ook dat mijn ex wat geweld betreft een vrouw van haar woord is. Het is niet dat ik bang ben voor een paar rake klappen, ik ben echt bang om vermoord te worden omdat ze me dit dus heeft beloofd. Het erge is dat ik weet dat ze dit evt. alleen heeft gezegd om zo controle over me te houden, maar het uiteindelijk niet zal doen. En dan toch die rotangst, want aan de andere kant is ze er gek genoeg voor... Af en toe ben ik zo desperate om van deze angst af te komen dat ik denk dat het beter zou zijn om weer terug te gaan naar mijn ex. Ook die gedachte beangstigd me vreselijk. Pfff, zoveel ANGST! Ik moest het even van me afschrijven...
Hebben jullie nog tips/wijze woorden over hoe ik met deze angst moet omgaan of herkent iemand zich misschien in deze situatie? Ik hoor (of nou ja: lees) het supergraag!
Ik heb nogal getwijfeld om dit te posten, bang dat ik niet serieus zal worden genomen. Maar goed, ik zit er echt mee en heb me dus toch maar even aangemeld om mijn situatie aan jullie voor te leggen. Ik vind het best moeilijk om dit te schrijven, dus ik hoop dat het niet al te onduidelijk is!
Sinds vorig jaar oktober ben ik weer vrijgezel na een relatie van 7 jaar te hebben gehad. Het was een erg moeizame, intensieve relatie naar mijn gevoel.
De relatie begon toen we beiden 17 waren. Ik was er net écht over uit dat ik ook op meiden val en begon dus vol goede moed en natuurlijk smoorverliefd aan deze relatie. Jammer genoeg kwamen er snel problemen. Ex bleek nogal bezitterig te zijn en kon werkelijk doordraaien wanneer ze haar zin niet kreeg. Ik - met mijn onzekerheid - probeerde het haar angstvallig naar de zin te maken. Mocht dat me nl. niet lukken, had ze er geen enkel probleem mee me voor de ergste dingen uit te maken, keihard te beledigen en zelfs te slaan/schoppen. Vanwege allerlei vervelende gebeurtenissen in mijn jeugd, is mijn zelfrespect/zelfvertrouwen nooit helemaal geweest wat het volgens mij hoort te zijn. Daardoor geloofde ik alles wat ze tegen me zei en vond ik dat ik eigenlijk ook niet beter verdiende.
Om een lang verhaal kort te maken: ik durfde aan niemand te vertellen hoe ik door mijn ex werd behandeld, dit mocht ook niet van haar. Uiteindelijk kon ik echter niet meer normaal functioneren, ik stond stijf van angst en ging daardoor slechter presteren op mijn werk, gedroeg me afwezig bij de paar vrienden die ik nog mocht zien etc. Men begon zich dus af te vragen wat er was en eindelijk kwam het hoge woord eruit bij mijn nicht. Het heeft een aantal maanden geduurd, waarin ze consequent op me bleef inpraten mijn ex te verlaten. Dat heeft me erg geholpen dus toen mijn ex het voor de zoveelste keer dreigde uit te maken, heb ik de knoop doorgehakt en haar uit mijn huis gezet.
Het probleem zit 'm echter in het feit dat ik doodsbang ben voor mijn ex. Niet zomaar een beetje bang, nee het beheerst mijn hele leven. Ik vond het heel moeilijk om mijn vrije tijd op te vullen na de relatie, maar het is aardig gelukt. Ik sport weer, ik geef bijles, ik doe meer aan mijn hobby's, heb veel meer contact met de buitenwereld. Je zou denken: hét recept om over een pas verbroken relatie heen te komen. Maar mijn ex is niet uit mijn gedachten, ik ben constant als de dood dat ze plotseling tevoorschijn komt en me overhoop knalt of neersteekt, omdat ze me dit altijd heeft beloofd, mocht het uitgaan.
Sinds de dag dat het uit is, ben ik in totaal niet meer dan 10 dagen alleen thuis geweest. Ik slaap bij mijn ouders, mijn nicht, mijn beste vriend of er blijft iemand bij mij slapen. Maar zelfs dan slaap ik niet goed: ik droom vrijwel elke nacht over mijn ex en die dromen zijn niet om vrolijk van te worden.
Ik word ZO moe van mezelf, ik wil wanhopig graag verder gaan, een nieuw leven opbouwen! Mijn ex heeft me dmv mails/smsjes/brieven duidelijk gemaakt het nog te willen proberen, ook voor mijn eigen bestwil want ze weet blijkbaar dat ik onrustig ben. Ondanks al deze shit ben ik zo ver gekomen in zo'n korte tijd, maar ik begin moedeloos te worden van die allesoverheersende angst. Ik merk dat mijn omgeving me nogal dramatisch vindt reageren. Ze snappen best dat mijn ex een manipulatief persoon is, maar vinden het een beetje overdreven dat ik zó bang ben voor een mager vrouwtje als mijn ex. Het doet me pijn dat zelfs mijn ouders hier grapjes over maken of vinden dat een relatie tussen twee vrouwen nu eenmaal wat dramatischer verloopt dan een relatie tussen m/v. Ik word er heel onzeker van, ik weet dat dit ook geen gezonde situatie of reactie van mij hierop is, maar ik weet ook dat mijn ex wat geweld betreft een vrouw van haar woord is. Het is niet dat ik bang ben voor een paar rake klappen, ik ben echt bang om vermoord te worden omdat ze me dit dus heeft beloofd. Het erge is dat ik weet dat ze dit evt. alleen heeft gezegd om zo controle over me te houden, maar het uiteindelijk niet zal doen. En dan toch die rotangst, want aan de andere kant is ze er gek genoeg voor... Af en toe ben ik zo desperate om van deze angst af te komen dat ik denk dat het beter zou zijn om weer terug te gaan naar mijn ex. Ook die gedachte beangstigd me vreselijk. Pfff, zoveel ANGST! Ik moest het even van me afschrijven...
Hebben jullie nog tips/wijze woorden over hoe ik met deze angst moet omgaan of herkent iemand zich misschien in deze situatie? Ik hoor (of nou ja: lees) het supergraag!
dinsdag 8 februari 2011 om 02:17
@Chryssa: Afschuwelijke ervaring...!
En ja, de nachtmerries, ik herken 't... Bij mij is het nog geen jaar geleden, dus ik heb ze nog erg vaak, maar ik denk weleens dat ik er nooit écht vanaf kom...
@VotesvoorLeo: Wij waren 9 jaar samen, heb er nog steeds weleens moeite mee dat iemand die me zó na stond, me uiteindelijk ook naar het leven bleek te staan. En ja, hij is gek. Volgens mij zelfs officieel, want hoewel hij niet meewerkte met het psychiatrisch onderzoek, is een vermoeden naar voren gekomen van een narcistische/anti-sociale persoonlijkheidsstoornis.
@Mika: Dank je wel voor je lieve knuffel
Chryssa, mag ik je vragen of het bij jou uiteindelijk tot een rechtszaak gekomen is?
En ja, de nachtmerries, ik herken 't... Bij mij is het nog geen jaar geleden, dus ik heb ze nog erg vaak, maar ik denk weleens dat ik er nooit écht vanaf kom...
@VotesvoorLeo: Wij waren 9 jaar samen, heb er nog steeds weleens moeite mee dat iemand die me zó na stond, me uiteindelijk ook naar het leven bleek te staan. En ja, hij is gek. Volgens mij zelfs officieel, want hoewel hij niet meewerkte met het psychiatrisch onderzoek, is een vermoeden naar voren gekomen van een narcistische/anti-sociale persoonlijkheidsstoornis.
@Mika: Dank je wel voor je lieve knuffel
Chryssa, mag ik je vragen of het bij jou uiteindelijk tot een rechtszaak gekomen is?
dinsdag 8 februari 2011 om 02:20
@Mastermind: Sjonge wat een verhaal! Wat ontzetten erg dat je dit hebt meegemaakt.
Toch kom je erg krachtig over en dat is uiteindelijk 'de' winst die je nooit meer zult verliezen.
Daar geloof ik in uit eigen ervaring
Alle geluk voor jou meid!
* gaat straks al dromend verder duimen want duikt nu écht het bed in*
Toch kom je erg krachtig over en dat is uiteindelijk 'de' winst die je nooit meer zult verliezen.
Daar geloof ik in uit eigen ervaring
Alle geluk voor jou meid!
* gaat straks al dromend verder duimen want duikt nu écht het bed in*
dinsdag 8 februari 2011 om 02:21
quote:mika65 schreef op 08 februari 2011 @ 02:11:
Wat ik hier lees dat zie je normaal alleen maar in films. Ik ben niet zo naief dat ik denk dat die dingen niet gebeuren maar ik ken niemand die zoiets is overkomen. Poeh heftig al die verhalen hoor
Ghehehe, dat zeg ik ook weleens: ik kan er nog altijd een boek over schrijven, en/of een film van laten maken...
Inmiddels ben ik wel heel wat verder qua verwerking, bij een topic als dit komt het allemaal weer behoorlijk naar boven, maar er zijn gelukkig ook momenten dat ik er geintjes over maak. Cynische geintjes, dat wel, maar dat is voor mij vaak een manier om met dingen om te gaan.
Wat ik hier lees dat zie je normaal alleen maar in films. Ik ben niet zo naief dat ik denk dat die dingen niet gebeuren maar ik ken niemand die zoiets is overkomen. Poeh heftig al die verhalen hoor
Ghehehe, dat zeg ik ook weleens: ik kan er nog altijd een boek over schrijven, en/of een film van laten maken...
Inmiddels ben ik wel heel wat verder qua verwerking, bij een topic als dit komt het allemaal weer behoorlijk naar boven, maar er zijn gelukkig ook momenten dat ik er geintjes over maak. Cynische geintjes, dat wel, maar dat is voor mij vaak een manier om met dingen om te gaan.
dinsdag 8 februari 2011 om 02:30
mastermind: Nee, het is (helaas) nooit tot een rechtszaak gekomen. Ik heb aangifte gedaan, de ochtend nadat ik bij hem weg had weten te komen. Ik vond dat een vreselijke ervaring (maar vind overigens wel dat er altijd aangifte van dit soort dingen gedaan moet worden). Heb uren op het politiebureau gezeten en moest alles steeds opnieuw vertellen. Uiteindelijk is er niks met de aangifte gebeurd en daar ben ik nog steeds boos over. De blauwe plekken stonden op mijn keel, maar dat was blijkbaar niet genoeg. Het feit dat mijn ex er ook een gewoonte van had gemaakt om me regelmatig seksueel te misbruiken en de sporen daarvan ook zichtbaar waren, was blijkbaar ook al niet voldoende. Tot op de dag van vandaag kan ik me daar kwaad over maken.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 8 februari 2011 om 02:37
Dit is de Samsung die ik bedoelde. Je kan een fake-oproep laten binnenkomen, maar belangrijker: er zit een SOS-functie op. Zodra je die knop indrukt, wordt er een smsje verstuurd naar vooraf ingestelde nummers. (De tekst hiervan is: Ik ben in gevaar. help me.) Als een van de vooraf ingestelde nummers je vervolgens terugbelt, komt er direct een verbinding tot stand, zonder dat je telefoon overgaat en zonder dat je ergens op hoeft te drukken om op te nemen. Als de "noodmensen" van te voren weten waar je bent -of wanneer je een manier weet om dit alsnog te laten merken-, kunnen zij de politie op je af sturen. Geeft mij iig heel veilig gevoel.
dinsdag 8 februari 2011 om 02:42
quote:Chryssa schreef op 08 februari 2011 @ 02:30:
mastermind: Nee, het is (helaas) nooit tot een rechtszaak gekomen. Ik heb aangifte gedaan, de ochtend nadat ik bij hem weg had weten te komen. Ik vond dat een vreselijke ervaring (maar vind overigens wel dat er altijd aangifte van dit soort dingen gedaan moet worden). Heb uren op het politiebureau gezeten en moest alles steeds opnieuw vertellen. Uiteindelijk is er niks met de aangifte gebeurd en daar ben ik nog steeds boos over. De blauwe plekken stonden op mijn keel, maar dat was blijkbaar niet genoeg. Het feit dat mijn ex er ook een gewoonte van had gemaakt om me regelmatig seksueel te misbruiken en de sporen daarvan ook zichtbaar waren, was blijkbaar ook al niet voldoende. Tot op de dag van vandaag kan ik me daar kwaad over maken.
Jezus, wat afschuwelijk! Kan me je woede en je onmacht héél goed voorstellen!
Ja, "gebrek aan bewijs" en blablabla he? Dat eerste wat ik vertelde, daar gaat hij ook niet voor veroordeeld worden. Had ook blauwe plekken en al, dit is ook gezien door artsen, maar ja, dat tuig slaat die plekken niet in de vorm van hun naam, he? Dus jouw woord tegen het zijne...
Is jouw ex niet eens verhoord, is er NIETS mee gedaan?
De mijne is verhoord, maar ontkende álles. Ja hij was langsgeweest ja, maar er was níets gebeurd hoor, MM heeft zo'n geweldige fantasie, echt, die zouden ze moeten opsluiten...
Tweede gebeurtenis (de poging moord dus) wordt wél een rechtszaak, maar goed, dat is ook geen geval van "zijn woord tegen het mijne", maar een heterdaadje...
Wat afschuwelijk dat jouw ex hier gewoon mee weggekomen is, te ziek voor woorden!
mastermind: Nee, het is (helaas) nooit tot een rechtszaak gekomen. Ik heb aangifte gedaan, de ochtend nadat ik bij hem weg had weten te komen. Ik vond dat een vreselijke ervaring (maar vind overigens wel dat er altijd aangifte van dit soort dingen gedaan moet worden). Heb uren op het politiebureau gezeten en moest alles steeds opnieuw vertellen. Uiteindelijk is er niks met de aangifte gebeurd en daar ben ik nog steeds boos over. De blauwe plekken stonden op mijn keel, maar dat was blijkbaar niet genoeg. Het feit dat mijn ex er ook een gewoonte van had gemaakt om me regelmatig seksueel te misbruiken en de sporen daarvan ook zichtbaar waren, was blijkbaar ook al niet voldoende. Tot op de dag van vandaag kan ik me daar kwaad over maken.
Jezus, wat afschuwelijk! Kan me je woede en je onmacht héél goed voorstellen!
Ja, "gebrek aan bewijs" en blablabla he? Dat eerste wat ik vertelde, daar gaat hij ook niet voor veroordeeld worden. Had ook blauwe plekken en al, dit is ook gezien door artsen, maar ja, dat tuig slaat die plekken niet in de vorm van hun naam, he? Dus jouw woord tegen het zijne...
Is jouw ex niet eens verhoord, is er NIETS mee gedaan?
De mijne is verhoord, maar ontkende álles. Ja hij was langsgeweest ja, maar er was níets gebeurd hoor, MM heeft zo'n geweldige fantasie, echt, die zouden ze moeten opsluiten...
Tweede gebeurtenis (de poging moord dus) wordt wél een rechtszaak, maar goed, dat is ook geen geval van "zijn woord tegen het mijne", maar een heterdaadje...
Wat afschuwelijk dat jouw ex hier gewoon mee weggekomen is, te ziek voor woorden!
dinsdag 8 februari 2011 om 02:58
De politie is langs zijn huis gegaan. Dus in die zin is er 'wat mee gebeurd'. Maar ja, hij ontkende natuurlijk alles. En dus was er 'niet genoeg bewijs'. Tja, en daar sta je dan met blauwe plekken. Zo oneerlijk vond ik het (en vind ik het nog steeds). Hij loopt nog steeds vrij rond, alsof er niets gebeurd is. God weet hoeveel andere vrouwen hij dergelijke dingen heeft aangedaan.
Ik ben er steeds minder mee bezig, maar ik kan wel zeggen dat het me blijvend heeft veranderd. Dat neem ik hem nog steeds kwalijk. Denk ook niet dat het ooit helemaal overgaat.
Ik ben er steeds minder mee bezig, maar ik kan wel zeggen dat het me blijvend heeft veranderd. Dat neem ik hem nog steeds kwalijk. Denk ook niet dat het ooit helemaal overgaat.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 8 februari 2011 om 06:36
TO ik hoop dat je iets met de adviezen doet, ga behalve naar de psycholoog ook naar iets waar je lijfelijk je sterker voelt. Krav maga teakwondo (heb zelf jaren teakwondo gedaan)whatever. Dit geeft na een tijdje veel zelfvertrouwen. Heb geen vervelende ex maar weleens lastig gevallen op straat samen met een vriendin op straat. Zij werd een stil muisje dook letterlijk ineen. Ik werd me boos, had een plan in mijn hoofd wat ik die vent zou aandoen en keek m recht in de ogen, zei oa dat hij moest oprotten (ben de rest vergeten:)en het werkte.
Hij was 100 keer groter en sterker zou het zeker afgelegd hebben fysiek gezien maar overtuiging doet veel.
Mastermind petje af, vindt je bijzondersterk en super dat je uit zo n ervaring kracht haalt ipv angst
Hij was 100 keer groter en sterker zou het zeker afgelegd hebben fysiek gezien maar overtuiging doet veel.
Mastermind petje af, vindt je bijzondersterk en super dat je uit zo n ervaring kracht haalt ipv angst
dinsdag 8 februari 2011 om 08:55
TO, Mastermind, Chryssa mijn hart gaat naar jullie uit. Wat een afschuwelijke, niet te vatten situaties! Ik ben bijna 20 jaar getrouwd met de liefste man van de wereld en kan me geen voorstelling maken van wat jullie meemaken met diegene die je juist zou moeten beschermen en liefhebben. Toch lees ik ook voornamelijk kracht en durf uit jullie posts dwars door alle angst heen. Richt je daarop en vraag alle hulp die nodig is. Ik vrees dat ik niet veel meer voor je (jullie) kan betekenen dan een flinke knuffel geven en je alle sterkte, wijsheid en uiteindelijk rust toewensen. Ik lees mee...
M.
M.
dinsdag 8 februari 2011 om 08:57
TO: ex wil het nog een keer proberen voor jouw bestwil? Trap er niet in, ze maakt je weer stuk! Zoiets verdient niemand!!!!
Probeer afspraak te krijgen bij een psycholoog of andere hulpverlener waar je je goed bij voelt, die je durft te vertrouwen. Zij kunnen je sterk genoeg maken om niet toe te geven.Je bent op een heel kwetsbare leeftijd in die relatie gerold, het ging van kwaad tot erger. Een vertrouwenspersoon kan je leren alles op een rijtje te zetten en te verwerken, waardoor je hopelijk weer vrij van alle negativiteit, en gesterkt, je toekomst tegemoet kunt gaan!
Veel sterkte,
lieve warme knuffel!
Probeer afspraak te krijgen bij een psycholoog of andere hulpverlener waar je je goed bij voelt, die je durft te vertrouwen. Zij kunnen je sterk genoeg maken om niet toe te geven.Je bent op een heel kwetsbare leeftijd in die relatie gerold, het ging van kwaad tot erger. Een vertrouwenspersoon kan je leren alles op een rijtje te zetten en te verwerken, waardoor je hopelijk weer vrij van alle negativiteit, en gesterkt, je toekomst tegemoet kunt gaan!
Veel sterkte,
lieve warme knuffel!
dinsdag 8 februari 2011 om 09:01
dinsdag 8 februari 2011 om 10:31
Da's een heel goeie tip MjdH, van die huisarts. Ben zelf in die tijd ook vaak met m'n huisarts wezen praten, en dat heeft me echt goed gedaan.
@Chryssa Ja, zo'n ervaring verandert je voor de rest van je leven, en zo'n hufter blijft gewoon vrij rondlopen... Ik vind dat ook beangstigend, zulke types denken toch al dat ze God, heer en meester zijn, blijken ze er nog mee weg te komen ook... Bij dat eerste gedeelte wordt in "mijn" rechtszaak ook vrijspraak gevraagd, dit omdat het niet te bewijzen is. Had me verdomme wel m'n gezichtsvermogen kunnen kosten, ja dán was het bewijsbaar (hoewel? Staat nog z'n naam er niet bij) maar goed, dan was ik verminkt en halfblind geweest. Dat is nog steeds m'n grootste angst, dat hij iets doet om me te verminken. Vermoord worden lijkt me ook verdomd vervelend, maar dat gebeurt maar één keer. Maar zoiets als verminking, daar zou ik heel m'n leven mee verder moeten. en toch. Ik kan de hele dag wel bang gaan zitten zijn, ik schiet er niets mee op. Kan ook bang zijn dat ik kanker krijg, of dat ik onder een bus of, of dat m'n huis afbrandt. Ik ben niet van plan 24/7 in doodsangst te gaan zitten vanwege één gestoorde zieke idioot.
Zoals jij ook al zegt, Fener, een kracht/vechtsport doet heel veel voor je zelfvertrouwen. Ik heb toen voor Krav Maga gekozen, omdat je vanaf les één al wordt gecoacht op verdedigingstechnieken. Er zijn (waar ik woon althans) speciale cursussen voor vrouwen, hier leer je in een les of 12 al dingen als loskomen uit verwurging (zowel van achter als van voren), hoe je moet ontsnappen als iemand op de grond bovenop je zit, loskomen uit een 'bearhug' e.d. Hier heb je een voorbeeld van Krav Maga, en dit is een filmpje waarin meerdere technieken aan bod komen. Echt TO, doe het. Het maakt je zoooo veel sterker... Niet zozeer fysiek (hoewel dat zeker scheelt), maar vooral ook mentaal, omdat je leert te hándelen in plaats van lijdzaam afwachten wat je lot wordt.
Heb je wel een beetje geslapen vannacht?
@Chryssa Ja, zo'n ervaring verandert je voor de rest van je leven, en zo'n hufter blijft gewoon vrij rondlopen... Ik vind dat ook beangstigend, zulke types denken toch al dat ze God, heer en meester zijn, blijken ze er nog mee weg te komen ook... Bij dat eerste gedeelte wordt in "mijn" rechtszaak ook vrijspraak gevraagd, dit omdat het niet te bewijzen is. Had me verdomme wel m'n gezichtsvermogen kunnen kosten, ja dán was het bewijsbaar (hoewel? Staat nog z'n naam er niet bij) maar goed, dan was ik verminkt en halfblind geweest. Dat is nog steeds m'n grootste angst, dat hij iets doet om me te verminken. Vermoord worden lijkt me ook verdomd vervelend, maar dat gebeurt maar één keer. Maar zoiets als verminking, daar zou ik heel m'n leven mee verder moeten. en toch. Ik kan de hele dag wel bang gaan zitten zijn, ik schiet er niets mee op. Kan ook bang zijn dat ik kanker krijg, of dat ik onder een bus of, of dat m'n huis afbrandt. Ik ben niet van plan 24/7 in doodsangst te gaan zitten vanwege één gestoorde zieke idioot.
Zoals jij ook al zegt, Fener, een kracht/vechtsport doet heel veel voor je zelfvertrouwen. Ik heb toen voor Krav Maga gekozen, omdat je vanaf les één al wordt gecoacht op verdedigingstechnieken. Er zijn (waar ik woon althans) speciale cursussen voor vrouwen, hier leer je in een les of 12 al dingen als loskomen uit verwurging (zowel van achter als van voren), hoe je moet ontsnappen als iemand op de grond bovenop je zit, loskomen uit een 'bearhug' e.d. Hier heb je een voorbeeld van Krav Maga, en dit is een filmpje waarin meerdere technieken aan bod komen. Echt TO, doe het. Het maakt je zoooo veel sterker... Niet zozeer fysiek (hoewel dat zeker scheelt), maar vooral ook mentaal, omdat je leert te hándelen in plaats van lijdzaam afwachten wat je lot wordt.
Heb je wel een beetje geslapen vannacht?
dinsdag 8 februari 2011 om 15:35
Ik vind het inderdaad ronduit schandalig dat mensen met zulke dingen weg kunnen komen. Afgezien van het trauma van wat deze man mij heeft geflikt, moest ik ook nog eens zien om te gaan met het feit dat ik dus door de buitenwereld niet geholpen werd. Waar is de politie anders voor? Ik voelde me in de steek gelaten en zwaar door de mangel gehaald (zeker na die dag op het politiebureau, waar ik tot in den treuren moest herhalen wat er allemaal, precies, gebeurd was en ik behandeld werd als een soort halve debiel).
Deze man heeft me een deel van mezelf afgenomen en dat krijg ik nooit meer terug. Ik denk niet dat ik hem dat ooit kan vergeven. Maar ik kan er ondertussen wel mee leven. Ik ben nu getrouwd met de liefste man van de wereld en heb drie maanden geleden een prachtig zoontje gekregen. Wat er gebeurd is, zal altijd bij me blijven, maar het beheerst niet meer mijn leven.
TO, put kracht uit jezelf, bedenk dat je sterker bent dan iemand die jouw met dergelijke laffe acties eronder probeert te krijgen. Dreigen en geweld gebruiken is een zwaktebod, denk daaraan als je weer bang wordt. Mocht je haar tegen komen, kijk haar dan recht in de ogen en zeg dat je niks meer met haar te maken wilt hebben. Dat je niet bang voor haar bent, ook al ben je dat wel. Angst zit voor een groot deel in je hoofd, je kunt het omdraaien. Gun haar jouw angst en zenuwen niet. Ze is het niet waard. Doe aangifte en creëer een vangnet om je heen. Hoe veiliger je je voelt, hoe sterker je je kunt profileren.
Deze man heeft me een deel van mezelf afgenomen en dat krijg ik nooit meer terug. Ik denk niet dat ik hem dat ooit kan vergeven. Maar ik kan er ondertussen wel mee leven. Ik ben nu getrouwd met de liefste man van de wereld en heb drie maanden geleden een prachtig zoontje gekregen. Wat er gebeurd is, zal altijd bij me blijven, maar het beheerst niet meer mijn leven.
TO, put kracht uit jezelf, bedenk dat je sterker bent dan iemand die jouw met dergelijke laffe acties eronder probeert te krijgen. Dreigen en geweld gebruiken is een zwaktebod, denk daaraan als je weer bang wordt. Mocht je haar tegen komen, kijk haar dan recht in de ogen en zeg dat je niks meer met haar te maken wilt hebben. Dat je niet bang voor haar bent, ook al ben je dat wel. Angst zit voor een groot deel in je hoofd, je kunt het omdraaien. Gun haar jouw angst en zenuwen niet. Ze is het niet waard. Doe aangifte en creëer een vangnet om je heen. Hoe veiliger je je voelt, hoe sterker je je kunt profileren.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 8 februari 2011 om 18:46
Ben ik weer 
. Ik ben zo blij dat ik hier serieus wordt genomen, dat doet me echt goed! Ik probeer op iedereen te reageren.
@ The_Jets, ik denk niet dat een telefoontje/bezoek vd politie m'n ex perse zal afschrikken. Dit zou niet de eerste keer zijn dat ze in aanraking met de politie komt. In het verleden heeft haar moeder (!) de politie moeten inschakelen, maar hoe dat precies zit, weet ik niet (eigenlijk nooit echt goed contact met haar moeder gehad). Ik weet alleen dat mijn ex dit enorm grappig en 'kansloos' van haar moeder vond. Ze lijkt te weten wat ze wel en niet moet doen.
@ noanoanoa, ik moet mezelf inderdaad serieus gaan nemen. Jullie reacties geven me in ieder geval al een enorme boost, ik had het echt nodig!
@ vlinders79, heel erg bedankt!
@ Chryssa, wow ik herken mezelf heel erg in jouw verhaal! Wat jij overigens beschrijft (het uren vertellen van je verhaal en uiteindelijk geen gewenst resultaat), is waar ik zo voor vrees. Jij had blauwe plekken etc toen je aangifte deed, ik heb niks (meer)! Dat geeft me weinig goede moed, ik bedoel: het zal mijn woord tegen de hare zijn... Ik ben blij dat je nu zo'n lieve man en zelfs een kindje hebt! Heel veel sterkte met het verwerken en (nog meer) geluk in de toekomst.
@ mika65, haha het is inderdaad hollywoodmateriaal hè? Jammer genoeg inderdaad ook realiteit ...
@ mastermind, ik heb zo enorm veel aan jouw tips! Ik ken je niet, maar moest vandaag toch veel aan je denken. Jouw verhaal (en tips) geeft mij hoop, maar ook moed! Ik heb de telefoon besteld... ik kan niet geloven dat ik het echt heb gedaan. Nogmaals bedankt!
@ fener, mooie reactie op die gek! Heb je dat bij die cursus geleerd? Ik heb al wat informatie opgezocht over Krav Maga, de cursus wordt niet in mijn dorp gegeven, maar gelukkig wel in de stad waar ik werk.
@ mjdh, bedankt voor je lieve bericht en je flinke knuffel. Dikke knuffel terug!
@ carenza, daar ben ik inderdaad bang voor, ik weet eigenlijk ook wel dat ik nooit meer terug moet gaan. Maar soms is het zo zwaar allemaal! Gelukkig krijg ik hier erg goede tips waar ik echt iets mee kan en ga doen. Bedankt voor je knuffel!
Vandaag heb ik naar de doktersassistente gebeld voor een afspraak (goed idee mjdh!), ik moest een beetje smeken, maar ik heb morgen al een afspraak met de ha! Ik ben heel erg benieuwd, mijn ha is een aardige, begripvolle man, dus ik ben wat dat betreft optimistisch. Nu maar hopen dat ik mijn verhaal duidelijk weet over te brengen...
Ik vroeg me ook af of iemand weet waar ik wat meer informatie over Krav Maga in Leiden kan vinden? Ik weet nu alleen dat het ook in Leiden wordt gegeven, maar kon geen telefoonnummer etc. vinden...
Knuffel!
. Ik ben zo blij dat ik hier serieus wordt genomen, dat doet me echt goed! Ik probeer op iedereen te reageren.@ The_Jets, ik denk niet dat een telefoontje/bezoek vd politie m'n ex perse zal afschrikken. Dit zou niet de eerste keer zijn dat ze in aanraking met de politie komt. In het verleden heeft haar moeder (!) de politie moeten inschakelen, maar hoe dat precies zit, weet ik niet (eigenlijk nooit echt goed contact met haar moeder gehad). Ik weet alleen dat mijn ex dit enorm grappig en 'kansloos' van haar moeder vond. Ze lijkt te weten wat ze wel en niet moet doen.
@ noanoanoa, ik moet mezelf inderdaad serieus gaan nemen. Jullie reacties geven me in ieder geval al een enorme boost, ik had het echt nodig!
@ vlinders79, heel erg bedankt!
@ Chryssa, wow ik herken mezelf heel erg in jouw verhaal! Wat jij overigens beschrijft (het uren vertellen van je verhaal en uiteindelijk geen gewenst resultaat), is waar ik zo voor vrees. Jij had blauwe plekken etc toen je aangifte deed, ik heb niks (meer)! Dat geeft me weinig goede moed, ik bedoel: het zal mijn woord tegen de hare zijn... Ik ben blij dat je nu zo'n lieve man en zelfs een kindje hebt! Heel veel sterkte met het verwerken en (nog meer) geluk in de toekomst.
@ mika65, haha het is inderdaad hollywoodmateriaal hè? Jammer genoeg inderdaad ook realiteit ...
@ mastermind, ik heb zo enorm veel aan jouw tips! Ik ken je niet, maar moest vandaag toch veel aan je denken. Jouw verhaal (en tips) geeft mij hoop, maar ook moed! Ik heb de telefoon besteld... ik kan niet geloven dat ik het echt heb gedaan. Nogmaals bedankt!
@ fener, mooie reactie op die gek! Heb je dat bij die cursus geleerd? Ik heb al wat informatie opgezocht over Krav Maga, de cursus wordt niet in mijn dorp gegeven, maar gelukkig wel in de stad waar ik werk.
@ mjdh, bedankt voor je lieve bericht en je flinke knuffel. Dikke knuffel terug!
@ carenza, daar ben ik inderdaad bang voor, ik weet eigenlijk ook wel dat ik nooit meer terug moet gaan. Maar soms is het zo zwaar allemaal! Gelukkig krijg ik hier erg goede tips waar ik echt iets mee kan en ga doen. Bedankt voor je knuffel!
Vandaag heb ik naar de doktersassistente gebeld voor een afspraak (goed idee mjdh!), ik moest een beetje smeken, maar ik heb morgen al een afspraak met de ha! Ik ben heel erg benieuwd, mijn ha is een aardige, begripvolle man, dus ik ben wat dat betreft optimistisch. Nu maar hopen dat ik mijn verhaal duidelijk weet over te brengen...
Ik vroeg me ook af of iemand weet waar ik wat meer informatie over Krav Maga in Leiden kan vinden? Ik weet nu alleen dat het ook in Leiden wordt gegeven, maar kon geen telefoonnummer etc. vinden...
Knuffel!
dinsdag 8 februari 2011 om 19:20
Ondanks het feit dat ik weinig aan de politie heb gehad, ben ik toch blij dat ik aangifte heb gedaan. Het is natuurlijk wel allemaal de computer in gegaan en dus is er een dossier over mijn ex ontstaan. Mocht hij dergelijke dingen bij iemand anders herhaald hebben en diegene heeft ook aangifte gedaan, dan is naar boven gekomen dat het niet de eerste keer was en zal er, waarschijnlijk, wel ingegrepen worden.
Mensen die anderen bedreigen en/of geweld aandoen moeten bekend staan bij de autoriteiten. Dus zelfs als je bang bent dat er niks met je aangifte gebeurd, of dat je het vreselijk zult vinden om naar de politie te gaan, moet je het toch doen. Alleen daarmee kun je anderen behoeden voor wat jou zelf is aangedaan.
Overigens zijn ze tegenwoordig veel meer gespitst op dergelijke situaties en wordt er veel sneller ingegrepen. Er heeft, volgens mij, wel degelijk een verandering plaatsgevonden in hoe de politie hiermee omgaat. Maar het blijft altijd moeilijk, zeker als de dader stellig blijft ontkennen en er geen direct bewijs is.
Mensen die anderen bedreigen en/of geweld aandoen moeten bekend staan bij de autoriteiten. Dus zelfs als je bang bent dat er niks met je aangifte gebeurd, of dat je het vreselijk zult vinden om naar de politie te gaan, moet je het toch doen. Alleen daarmee kun je anderen behoeden voor wat jou zelf is aangedaan.
Overigens zijn ze tegenwoordig veel meer gespitst op dergelijke situaties en wordt er veel sneller ingegrepen. Er heeft, volgens mij, wel degelijk een verandering plaatsgevonden in hoe de politie hiermee omgaat. Maar het blijft altijd moeilijk, zeker als de dader stellig blijft ontkennen en er geen direct bewijs is.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 8 februari 2011 om 19:53
quote:krissu schreef op 08 februari 2011 @ 18:46:
@ noanoanoa, ik moet mezelf inderdaad serieus gaan nemen. Jullie reacties geven me in ieder geval al een enorme boost, ik had het echt nodig!
Fijn dat je er wat aan hebt.
Je zet goede stappen je mag trots zijn op jezelf. Jij hebt hier aan de bel getrokken dus bedank jij jezelf ook even?!
You go!
Knuffel terug
Oh en mocht je geen energie hebben om op iedereen te reageren....voel je dan niet verplicht he. Pik er maar uit waar je wat aan hebt. Of schrijf maar van je af als je daar behoefte aan hebt.
Je wordt gelezen.
@ noanoanoa, ik moet mezelf inderdaad serieus gaan nemen. Jullie reacties geven me in ieder geval al een enorme boost, ik had het echt nodig!
Fijn dat je er wat aan hebt.
Je zet goede stappen je mag trots zijn op jezelf. Jij hebt hier aan de bel getrokken dus bedank jij jezelf ook even?!
You go!
Knuffel terug
Oh en mocht je geen energie hebben om op iedereen te reageren....voel je dan niet verplicht he. Pik er maar uit waar je wat aan hebt. Of schrijf maar van je af als je daar behoefte aan hebt.
Je wordt gelezen.
dinsdag 8 februari 2011 om 22:16
Ik kwam even kijken hoe het gaat.
Goed dat je die telefoon hebt besteld, ik hoop dat dat een fijn geruststellend gevoel kan geven, en als je een keer nood hebt, dan kun je dus inderdaad meteen iets doen (wat ik begreep uit de omschrijving van Mastermind over de telefoon)
En een cursus zelfverdeding of krawama whatever kan ook nooit kwaad. Ik vind het echt heel erg goed van je dat je ermee aan de slag gaat, naar de dokter gaat, en hulp inschakelt. Jouw leven mag niet overheerst worden door angst omdat zij zich zo, ja ik weet geen goede woorden ik zal het op misdraagt houden.
Heel veel succes met alles, ik blijf meelezen, en als ik ergens opkom qua tips of hulp zal ik het natuurlijk neerzetten.
Goed dat je die telefoon hebt besteld, ik hoop dat dat een fijn geruststellend gevoel kan geven, en als je een keer nood hebt, dan kun je dus inderdaad meteen iets doen (wat ik begreep uit de omschrijving van Mastermind over de telefoon)
En een cursus zelfverdeding of krawama whatever kan ook nooit kwaad. Ik vind het echt heel erg goed van je dat je ermee aan de slag gaat, naar de dokter gaat, en hulp inschakelt. Jouw leven mag niet overheerst worden door angst omdat zij zich zo, ja ik weet geen goede woorden ik zal het op misdraagt houden.
Heel veel succes met alles, ik blijf meelezen, en als ik ergens opkom qua tips of hulp zal ik het natuurlijk neerzetten.
dinsdag 8 februari 2011 om 22:18
woensdag 9 februari 2011 om 12:55
quote:Chryssa schreef op 08 februari 2011 @ 19:20:
Ondanks het feit dat ik weinig aan de politie heb gehad, ben ik toch blij dat ik aangifte heb gedaan. Het is natuurlijk wel allemaal de computer in gegaan en dus is er een dossier over mijn ex ontstaan. Mocht hij dergelijke dingen bij iemand anders herhaald hebben en diegene heeft ook aangifte gedaan, dan is naar boven gekomen dat het niet de eerste keer was en zal er, waarschijnlijk, wel ingegrepen worden.
Mensen die anderen bedreigen en/of geweld aandoen moeten bekend staan bij de autoriteiten. Dus zelfs als je bang bent dat er niks met je aangifte gebeurd, of dat je het vreselijk zult vinden om naar de politie te gaan, moet je het toch doen. Alleen daarmee kun je anderen behoeden voor wat jou zelf is aangedaan.
Overigens zijn ze tegenwoordig veel meer gespitst op dergelijke situaties en wordt er veel sneller ingegrepen. Er heeft, volgens mij, wel degelijk een verandering plaatsgevonden in hoe de politie hiermee omgaat. Maar het blijft altijd moeilijk, zeker als de dader stellig blijft ontkennen en er geen direct bewijs is.
Dit is zeer zeker waar Chryssa, hoewel ik het heel erg voor je blijf vinden dat er niets gedaan is met jouw aangifte. Ik had er zelf ook al een aantal liggen bij de politie, tegen m'n ex dus, was ook net zomin wat mee gedaan. Tja, ach, het was maar een gebroken pols hè, dus who cares....
Maar het stond dus wél allemaal in het systeem, en nu er dus eindelijk een rechtszaak loopt tegen m'n ex, denk ik dat dat verhaal tóch boven water komt. Hij schildert me af als leugenaar en fantast, zelfs de poging tot moord ontkent hij (verdomd knap als er getuigenverklaringen zijn en je op heterdaad gearresteerd bent, maar hee, volgens hem probeerde hij me niet te vermoorden, hij "wilde me alleen even wat duidelijk maken" en dit deed hij door euh ietwat buitensporig mij te dwingen met hem te "praten"). Tja, en dan ligt er dus wél een dossier met wat meer buitensporige "gesprekken", ik hoop dat de rechters daar ook naar kijken.
De politie was trouwens wel heel vriendelijk en begrijpend tegen me, ook al konden ze toen niets doen met m'n aangifte. En dat andere verhaal, dat van die nacht, daar gaat dus ook vrijspraak voor gevraagd worden, wegens gebrek aan bewijs. Maar ze (= zowel politie als OvJ) hebben me wel op het hart gedrukt: wij geloven je. We krijgen het juridisch niet bewezen, daarom kunnen we er niets mee, maar je wordt geloofd.
En dat deed me, hoe gek ook, toch ook goed. Ik werd gehoord en gezien als mens, ik kreeg een stukje erkenning.
Dat de situatie tegenwoordig zo verbeterd is, daar geloof ik helaas niet veel van. Ja, de politie is blijkbaar wat aardiger en begrijpender geworden. Maar mijn verhaal speelt van afgelopen jaar, en je ziet, ook daarmee gebeurt weinig. Maar dat ligt niet aan de politie, het zit 'm in de bwijslast. De politie was/is van goede wil, althans, in mijn woonplaats wel. Zo'n beetje het halve korps kent me, en als ik 112 belde omdat ex hier weer opdook, kwamen ze direct aan met een surveillancewagen. Ze zijn 'm zelfs een keer gaan zoeken en hebben 'm aangesproken, ook al mocht hij daar juridisch gezien lopen (want lopen valt niet onder contact zoeken... Nee, me hoela, hij woont meer dan 100 km verderop en loopt dan uitgerekend door mijn straat, gluurt door mijn ramen en gaat naar mij staan zwaaien... Hij zocht geen contact hoor, echt niet, hij ging alleen een brief posten. Ofzo.)
TO, ik ben blij dat je iets hebt aan onze tips en ervaringen. En ook blij dat je die telefoon besteld hebt. Ik heb de noodknop maar één keer gebruikt en dat was nog per ongeluk ook (!!! Ik ging er op zitten) maar hoppekee, direct hing het thuisfront aan de lijn, zonder dat ik hoefde op te nemen of wat. Het werkt dus wél (en ik heb ze allemaal moeten kalmeren, God wat voelde ik me schuldig).
Hoe gaat het nu met je, voel je je iets beter?
Ondanks het feit dat ik weinig aan de politie heb gehad, ben ik toch blij dat ik aangifte heb gedaan. Het is natuurlijk wel allemaal de computer in gegaan en dus is er een dossier over mijn ex ontstaan. Mocht hij dergelijke dingen bij iemand anders herhaald hebben en diegene heeft ook aangifte gedaan, dan is naar boven gekomen dat het niet de eerste keer was en zal er, waarschijnlijk, wel ingegrepen worden.
Mensen die anderen bedreigen en/of geweld aandoen moeten bekend staan bij de autoriteiten. Dus zelfs als je bang bent dat er niks met je aangifte gebeurd, of dat je het vreselijk zult vinden om naar de politie te gaan, moet je het toch doen. Alleen daarmee kun je anderen behoeden voor wat jou zelf is aangedaan.
Overigens zijn ze tegenwoordig veel meer gespitst op dergelijke situaties en wordt er veel sneller ingegrepen. Er heeft, volgens mij, wel degelijk een verandering plaatsgevonden in hoe de politie hiermee omgaat. Maar het blijft altijd moeilijk, zeker als de dader stellig blijft ontkennen en er geen direct bewijs is.
Dit is zeer zeker waar Chryssa, hoewel ik het heel erg voor je blijf vinden dat er niets gedaan is met jouw aangifte. Ik had er zelf ook al een aantal liggen bij de politie, tegen m'n ex dus, was ook net zomin wat mee gedaan. Tja, ach, het was maar een gebroken pols hè, dus who cares....
Maar het stond dus wél allemaal in het systeem, en nu er dus eindelijk een rechtszaak loopt tegen m'n ex, denk ik dat dat verhaal tóch boven water komt. Hij schildert me af als leugenaar en fantast, zelfs de poging tot moord ontkent hij (verdomd knap als er getuigenverklaringen zijn en je op heterdaad gearresteerd bent, maar hee, volgens hem probeerde hij me niet te vermoorden, hij "wilde me alleen even wat duidelijk maken" en dit deed hij door euh ietwat buitensporig mij te dwingen met hem te "praten"). Tja, en dan ligt er dus wél een dossier met wat meer buitensporige "gesprekken", ik hoop dat de rechters daar ook naar kijken.
De politie was trouwens wel heel vriendelijk en begrijpend tegen me, ook al konden ze toen niets doen met m'n aangifte. En dat andere verhaal, dat van die nacht, daar gaat dus ook vrijspraak voor gevraagd worden, wegens gebrek aan bewijs. Maar ze (= zowel politie als OvJ) hebben me wel op het hart gedrukt: wij geloven je. We krijgen het juridisch niet bewezen, daarom kunnen we er niets mee, maar je wordt geloofd.
En dat deed me, hoe gek ook, toch ook goed. Ik werd gehoord en gezien als mens, ik kreeg een stukje erkenning.
Dat de situatie tegenwoordig zo verbeterd is, daar geloof ik helaas niet veel van. Ja, de politie is blijkbaar wat aardiger en begrijpender geworden. Maar mijn verhaal speelt van afgelopen jaar, en je ziet, ook daarmee gebeurt weinig. Maar dat ligt niet aan de politie, het zit 'm in de bwijslast. De politie was/is van goede wil, althans, in mijn woonplaats wel. Zo'n beetje het halve korps kent me, en als ik 112 belde omdat ex hier weer opdook, kwamen ze direct aan met een surveillancewagen. Ze zijn 'm zelfs een keer gaan zoeken en hebben 'm aangesproken, ook al mocht hij daar juridisch gezien lopen (want lopen valt niet onder contact zoeken... Nee, me hoela, hij woont meer dan 100 km verderop en loopt dan uitgerekend door mijn straat, gluurt door mijn ramen en gaat naar mij staan zwaaien... Hij zocht geen contact hoor, echt niet, hij ging alleen een brief posten. Ofzo.)
TO, ik ben blij dat je iets hebt aan onze tips en ervaringen. En ook blij dat je die telefoon besteld hebt. Ik heb de noodknop maar één keer gebruikt en dat was nog per ongeluk ook (!!! Ik ging er op zitten) maar hoppekee, direct hing het thuisfront aan de lijn, zonder dat ik hoefde op te nemen of wat. Het werkt dus wél (en ik heb ze allemaal moeten kalmeren, God wat voelde ik me schuldig).
Hoe gaat het nu met je, voel je je iets beter?
woensdag 9 februari 2011 om 17:30
Mastermind, ik ben ooit op het forum terecht gekomen, door jouw topic. Vraag met niet hoe. Het was een vrij langlopend topic, van een paar jaar geleden, waarin je nog een relatie had met je ex en probeerde los te komen.
Ik heb heel wat uren meegelezen.
Ik vind het heel erg om te lezen hoe het gelopen is met jou, en dat je, toen je loskwam van je ex, hij jou niet meer los kon laten.
Je bent ontzettend stoer en moedig, ik vind het vreselijk wat je overkomen is en vind het een zegen dat je uit die relatie hebt kunnen stappen. Die vond ik namelijk net zo destructief, als wat hij jou aangedaan heeft.
Het gaat nu om jou en dat verdien jij
Ik heb heel wat uren meegelezen.
Ik vind het heel erg om te lezen hoe het gelopen is met jou, en dat je, toen je loskwam van je ex, hij jou niet meer los kon laten.
Je bent ontzettend stoer en moedig, ik vind het vreselijk wat je overkomen is en vind het een zegen dat je uit die relatie hebt kunnen stappen. Die vond ik namelijk net zo destructief, als wat hij jou aangedaan heeft.
Het gaat nu om jou en dat verdien jij
