Kinderen
alle pijlers
Rammelende Eierstokken - DEEL 3!!!
vrijdag 27 augustus 2010 om 13:11
Wie wil er meepraten over haar kinderwens?
Heb jij ook rammelende eierstokken maar is je vriend nog niet toe aan kinderen, lucht hier je hart!
Hier kun je je 'ei' kwijt bij lotgenoten.
Er zijn inmiddels al flink wat dames zwanger, maar we gaan gewoon gezellig verder met deel 3!!!
NaamLeeftijdStart!!N.O.D.Zwanger!Uitgerekend!Boefje30December 2009Babyboef geboren!! 31/08/10Verkademeisje30Januari 2010Milkamannetje geboren!! 15/11/10Orchid34Begin 2010Orchidmannetje geboren!! 03/12/10janine2000131April 2010 Meisjes geboren!!! 13/12/10Nukje33April/Mei 201023/03/11Saartje3131Augustus 201014/06/11Assie7832December 201023/08/11Pauley312011 Moimoi30April 2010?/03/11Frutje30Oktober 201021/03/11Pipo32Oktober 201004/03/11Romorantin25201127/02/11Springstof30September 2011Orchis30Begin 2011Lavender32?Magz25(hopelijk heeeel snel) in 2011?Vicodin25?gember99926?
Als je iets wil veranderen in de tabel, dan hoor ik het graag!!
Deel 2
Heb jij ook rammelende eierstokken maar is je vriend nog niet toe aan kinderen, lucht hier je hart!
Hier kun je je 'ei' kwijt bij lotgenoten.
Er zijn inmiddels al flink wat dames zwanger, maar we gaan gewoon gezellig verder met deel 3!!!
NaamLeeftijdStart!!N.O.D.Zwanger!Uitgerekend!Boefje30December 2009Babyboef geboren!! 31/08/10Verkademeisje30Januari 2010Milkamannetje geboren!! 15/11/10Orchid34Begin 2010Orchidmannetje geboren!! 03/12/10janine2000131April 2010 Meisjes geboren!!! 13/12/10Nukje33April/Mei 201023/03/11Saartje3131Augustus 201014/06/11Assie7832December 201023/08/11Pauley312011 Moimoi30April 2010?/03/11Frutje30Oktober 201021/03/11Pipo32Oktober 201004/03/11Romorantin25201127/02/11Springstof30September 2011Orchis30Begin 2011Lavender32?Magz25(hopelijk heeeel snel) in 2011?Vicodin25?gember99926?
Als je iets wil veranderen in de tabel, dan hoor ik het graag!!
Deel 2
woensdag 9 februari 2011 om 11:16
@ Lies en Italiagirl: welkom hier!
Tja, iedereen hier zal jullie verhaal herkennen, zo is het bij ons ook allemaal begonnen. Zoals Orchis al zei: álle mannen hebben er een handje van om te zeggen 'ik wil wel, maar nu nog niet', of 'ik wil me er de komende jaren op voorbereiden' etc. etc.
Ik hoor het ook in mijn vriendenkring, het is overal hetzelfde verhaal.
En hoe erg ik het ook vind om het te zeggen (want wie wil er nu overkomen als een drammerig type??): het enige dat helpt is erover blíjven praten. Mannen zijn er namelijk nogal makkelijk in: als jij het er minder over hebt, denken zij dat jij er dus ook minder over nadenkt.
Ik heb mijn man er steeds opnieuw weer aan herinnerd dat ik er dagelijks mee bezig was. Op een avond kwamen alle spanningen er ineens uit en kreeg ik een ongelofelijke jankbui, ik was echt verdrietig. Op de één of andere manier schrok hij daar nogal van (want natuurlijk had hij niet gedacht dat het me zo hoog zat, duh) en toen lukte het hem om een soort van afspraak met me te maken: hij zou proberen om zich erop in te stellen. Niet lang daarna hebben we een datum geprikt waarop ik mijn spiraaltje zou laten verwijderen, en dat heb ik toen een paar maanden eerder gedaan. Hij was woest, maar ik bleef maar zeggen dat het mijn lichaam was waar ik over had beslist en dat hij dan maar condooms moest gaan kopen. Dat heeft hij niet gedaan en nu ben ik bijna 8 maanden zwanger.
Dit alles heeft zich een jaar geleden afgespeeld, en geloof me: mijn man was toen nog echt anti-kind. Toen ik vrij snel zwanger bleek te zijn hebben we zelfs een paar hele nare dagen gehad; hij zag het niet zitten, voelde zich voor het blok etc. etc. Maar als je hem nu ziet!! Hij is zo mogelijk nog enthousiaster dan ikzelf, het is echt ongelofelijk.
(sorry voor degenen die dit verhaal al 3 keer hebben gelezen, haha).
Dus ja, ik zou zeggen: waarom zou je jezelf steeds beperken door te proberen er 'laconiek' over te beginnen. Dat lukt toch niet, het is ook geen laconiek onderwerp.
Schrijf je vent een brief, waarin je je complete gevoelens uit de doeken doet (zoals jullie dat hier op het forum zo goed kunnen), blijf erover praten, verstop je gevoel niet. Want jullie mannen moeten wel beseffen dat niet alleen zíj zich met de rug tegen de muur gezet voelen, bij júllie is dat natuurlijk net zo goed het geval! Jullie moeten je toch ook maar schikken naar hun mening dat ze 'het nu nog niet willen'?! En dus moet er een compromis komen, zo gaat dat nu eenmaal bij alle conflicten.
*Dr. Phil-modus uit*
Tja, iedereen hier zal jullie verhaal herkennen, zo is het bij ons ook allemaal begonnen. Zoals Orchis al zei: álle mannen hebben er een handje van om te zeggen 'ik wil wel, maar nu nog niet', of 'ik wil me er de komende jaren op voorbereiden' etc. etc.
Ik hoor het ook in mijn vriendenkring, het is overal hetzelfde verhaal.
En hoe erg ik het ook vind om het te zeggen (want wie wil er nu overkomen als een drammerig type??): het enige dat helpt is erover blíjven praten. Mannen zijn er namelijk nogal makkelijk in: als jij het er minder over hebt, denken zij dat jij er dus ook minder over nadenkt.
Ik heb mijn man er steeds opnieuw weer aan herinnerd dat ik er dagelijks mee bezig was. Op een avond kwamen alle spanningen er ineens uit en kreeg ik een ongelofelijke jankbui, ik was echt verdrietig. Op de één of andere manier schrok hij daar nogal van (want natuurlijk had hij niet gedacht dat het me zo hoog zat, duh) en toen lukte het hem om een soort van afspraak met me te maken: hij zou proberen om zich erop in te stellen. Niet lang daarna hebben we een datum geprikt waarop ik mijn spiraaltje zou laten verwijderen, en dat heb ik toen een paar maanden eerder gedaan. Hij was woest, maar ik bleef maar zeggen dat het mijn lichaam was waar ik over had beslist en dat hij dan maar condooms moest gaan kopen. Dat heeft hij niet gedaan en nu ben ik bijna 8 maanden zwanger.
Dit alles heeft zich een jaar geleden afgespeeld, en geloof me: mijn man was toen nog echt anti-kind. Toen ik vrij snel zwanger bleek te zijn hebben we zelfs een paar hele nare dagen gehad; hij zag het niet zitten, voelde zich voor het blok etc. etc. Maar als je hem nu ziet!! Hij is zo mogelijk nog enthousiaster dan ikzelf, het is echt ongelofelijk.
(sorry voor degenen die dit verhaal al 3 keer hebben gelezen, haha).
Dus ja, ik zou zeggen: waarom zou je jezelf steeds beperken door te proberen er 'laconiek' over te beginnen. Dat lukt toch niet, het is ook geen laconiek onderwerp.
Schrijf je vent een brief, waarin je je complete gevoelens uit de doeken doet (zoals jullie dat hier op het forum zo goed kunnen), blijf erover praten, verstop je gevoel niet. Want jullie mannen moeten wel beseffen dat niet alleen zíj zich met de rug tegen de muur gezet voelen, bij júllie is dat natuurlijk net zo goed het geval! Jullie moeten je toch ook maar schikken naar hun mening dat ze 'het nu nog niet willen'?! En dus moet er een compromis komen, zo gaat dat nu eenmaal bij alle conflicten.
*Dr. Phil-modus uit*
woensdag 9 februari 2011 om 14:30
Hallo lieve allemaal,
hier weer eens een bericht van moimoi. Ik heb echt een tijdje afstand van het forum genomen alleen af en toe wat gelezen. Ik las dat sommige nog naar me vroegen of aan me denken, echt LIEF!
Ik merk wel dat ik me prettiger voel wanneer ik niet continue zit te lezen of te schrijven (al deed ik dat niet zo veel).
Ik moet eerlijk zeggen dat het een beetje op en af met me gaat. Bij de laatste OD voelde ik me ontzettend verdrietig. Toen weer wat omhoog gekrabbeld maarja in 1 week weer 3 zwangeren in mijn kennissenkring / omgeving. Nooit gedacht dat ik dat zo moeillijk zou vinden. En het vooral niet willen laten merken, bah. Als ik eerlijk ben was ik zelfs blij dat er op dit forum geen zwangeren bij waren gekomen.... En dat vind ik weer zo erg van mezelf want ik gun het jullie allemaal hoor!!
Maar goed, volgende ronde weer volgens mij goed benut dus nu voorzichtig op het wachtbankje.
Iemand vroeg of ik al plannen richting de huisarts heb. Die heb ik nog niet. Ik denk er wel eens over maar ik heb nog steeds de wens om "gewoon" zomaar zwanger te worden. Het lijkt me echt verschrikkelijk om in zo'n medisch circuit te komen (uitgaande van het ergste). En ik denk nog steeds dat wij dat niet nodig hebben. Ik wacht het dus nog een paar maanden af. Vriendlief is overigens nog helemaal niet bezig met het idee huisarts. Hij vindt dat we pas net bezig zijn (duhuh). Maar als ik terug kijk klopt het misschien ook wel. De eerste maanden was vooral echt wel zien wel en pas sinds de laatste maanden is het wat "geplander" dus ja...
Maarja als ik kijk dat het eerst zo lang duurde voordat we uberhaupt gingen beginnen en nu weer zo lang pffff een jarenplan hoor haha!
Ik las 2 nieuwe forummers waarbij vriend / man nog niet wil. Lastig hoor. Heb het helaas mee gemaakt maar heb vertrouwen komt vast goed. En geloof me er samen voor gaan is zo leuk. Want dat is hier gelukkig nog steeds wel en dat maakt me erg blij.
Jeetje, nou dit was het weer even. Sorry dat het zo'n egobericht is maar het is wel fijn om even van me af te schrijven.
Voor iedereen weer het allerbeste en tot snel!
xx moimoi
hier weer eens een bericht van moimoi. Ik heb echt een tijdje afstand van het forum genomen alleen af en toe wat gelezen. Ik las dat sommige nog naar me vroegen of aan me denken, echt LIEF!
Ik merk wel dat ik me prettiger voel wanneer ik niet continue zit te lezen of te schrijven (al deed ik dat niet zo veel).
Ik moet eerlijk zeggen dat het een beetje op en af met me gaat. Bij de laatste OD voelde ik me ontzettend verdrietig. Toen weer wat omhoog gekrabbeld maarja in 1 week weer 3 zwangeren in mijn kennissenkring / omgeving. Nooit gedacht dat ik dat zo moeillijk zou vinden. En het vooral niet willen laten merken, bah. Als ik eerlijk ben was ik zelfs blij dat er op dit forum geen zwangeren bij waren gekomen.... En dat vind ik weer zo erg van mezelf want ik gun het jullie allemaal hoor!!
Maar goed, volgende ronde weer volgens mij goed benut dus nu voorzichtig op het wachtbankje.
Iemand vroeg of ik al plannen richting de huisarts heb. Die heb ik nog niet. Ik denk er wel eens over maar ik heb nog steeds de wens om "gewoon" zomaar zwanger te worden. Het lijkt me echt verschrikkelijk om in zo'n medisch circuit te komen (uitgaande van het ergste). En ik denk nog steeds dat wij dat niet nodig hebben. Ik wacht het dus nog een paar maanden af. Vriendlief is overigens nog helemaal niet bezig met het idee huisarts. Hij vindt dat we pas net bezig zijn (duhuh). Maar als ik terug kijk klopt het misschien ook wel. De eerste maanden was vooral echt wel zien wel en pas sinds de laatste maanden is het wat "geplander" dus ja...
Maarja als ik kijk dat het eerst zo lang duurde voordat we uberhaupt gingen beginnen en nu weer zo lang pffff een jarenplan hoor haha!
Ik las 2 nieuwe forummers waarbij vriend / man nog niet wil. Lastig hoor. Heb het helaas mee gemaakt maar heb vertrouwen komt vast goed. En geloof me er samen voor gaan is zo leuk. Want dat is hier gelukkig nog steeds wel en dat maakt me erg blij.
Jeetje, nou dit was het weer even. Sorry dat het zo'n egobericht is maar het is wel fijn om even van me af te schrijven.
Voor iedereen weer het allerbeste en tot snel!
xx moimoi
woensdag 9 februari 2011 om 15:41
Wat een warm welkom hier!!! Erg leuk!
@Orchis. Tja die menstratie die niet op gang komt lijkt me erg vervelend. Zeker ook omdat jullie binnenkort echt willen beginnen. Hopelijk zet het gauw door. Maar maak je niet al te druk, want je hoort dat vaker dat je lichaam even op zich laat wachten.
@Nukje. Je hebt gelijk hoor. Ik vind ook dat alle dames met "ons probleem" gewoon met hun mannen moeten blijven praten. Vond je dat trouwens niet moeilijk dat je vriend er de eerste paar dagen niet zo blij mee was. Dat lijkt mij nu ook weer niet zo fijn. Gelukkig is hij wel helemaal bij gedraaid. Nog 1 maand, spannend!!!
@ alle anderen bij wie het zwanger worden nog niet gelijk lukt. Heel begrijpelijk dat het zo frustrerend is. Zeker ook omdat wat Pipo laatst zei jullie al zo lang hebben gewacht tot wanneer je vriend/man eindelijk wilde en nu moeten jullie weer wachten om zwanger te raken. Maar ik denk dat het wel belangrijk is niet te gefrustreerd te raken (ook al is dat enorm moeilijk). Zelf heb ik dit bij mijn zus van dichtbij meegemaakt. 3 jaar lang is ze bezig geweest en toen ze uiteindelijk de stap maakten om hormonen te gaan spuiten raakte ze zwanger van de eerste. De tweede is trouwens vrij snel nadat ze beslisten voor de tweede te gaan verwekt. Terwijl iedereen dacht dat ook de tweede weer lang op zich zou laten wachten. Het kan dus vreemd lopen.
Hier verbaasde mijn vriend mij gisteravond nog! Maandag avond had ik het thema kinderen weer eens aangehaald (en gehuild). Blijkbaar is hij er toch over na gaan denken en hij begon er gisteren zelf weer over. Hij gaf aan dat het misschien toch niet zo'n goed idee is om komend jaar te (r)emigreren naar NL, omdat we dan weer vanaf 0 wat op moeten bouwen. Hier heeft hij tenminste een vaste baan en in NL zouden we dat beiden niet hebben. En ook trouwen, dat zouden we eventueel ook wel na het krijgen van kinderen kunnen doen. Dan zouden we gelijk een leuk, en lief kindje hebben die de ringen kan aangeven. Nou jullie kunnen je wel voorstellen dus dat mijn kin bijna op mijn knieen hing van verbazing.
@Orchis. Tja die menstratie die niet op gang komt lijkt me erg vervelend. Zeker ook omdat jullie binnenkort echt willen beginnen. Hopelijk zet het gauw door. Maar maak je niet al te druk, want je hoort dat vaker dat je lichaam even op zich laat wachten.
@Nukje. Je hebt gelijk hoor. Ik vind ook dat alle dames met "ons probleem" gewoon met hun mannen moeten blijven praten. Vond je dat trouwens niet moeilijk dat je vriend er de eerste paar dagen niet zo blij mee was. Dat lijkt mij nu ook weer niet zo fijn. Gelukkig is hij wel helemaal bij gedraaid. Nog 1 maand, spannend!!!
@ alle anderen bij wie het zwanger worden nog niet gelijk lukt. Heel begrijpelijk dat het zo frustrerend is. Zeker ook omdat wat Pipo laatst zei jullie al zo lang hebben gewacht tot wanneer je vriend/man eindelijk wilde en nu moeten jullie weer wachten om zwanger te raken. Maar ik denk dat het wel belangrijk is niet te gefrustreerd te raken (ook al is dat enorm moeilijk). Zelf heb ik dit bij mijn zus van dichtbij meegemaakt. 3 jaar lang is ze bezig geweest en toen ze uiteindelijk de stap maakten om hormonen te gaan spuiten raakte ze zwanger van de eerste. De tweede is trouwens vrij snel nadat ze beslisten voor de tweede te gaan verwekt. Terwijl iedereen dacht dat ook de tweede weer lang op zich zou laten wachten. Het kan dus vreemd lopen.
Hier verbaasde mijn vriend mij gisteravond nog! Maandag avond had ik het thema kinderen weer eens aangehaald (en gehuild). Blijkbaar is hij er toch over na gaan denken en hij begon er gisteren zelf weer over. Hij gaf aan dat het misschien toch niet zo'n goed idee is om komend jaar te (r)emigreren naar NL, omdat we dan weer vanaf 0 wat op moeten bouwen. Hier heeft hij tenminste een vaste baan en in NL zouden we dat beiden niet hebben. En ook trouwen, dat zouden we eventueel ook wel na het krijgen van kinderen kunnen doen. Dan zouden we gelijk een leuk, en lief kindje hebben die de ringen kan aangeven. Nou jullie kunnen je wel voorstellen dus dat mijn kin bijna op mijn knieen hing van verbazing.
woensdag 9 februari 2011 om 15:52
woensdag 9 februari 2011 om 16:06
@Itialiagirl: ik kan me voorstellen dat je achterover viel toen je vriend er uit zichzelf over begon. Ik moet je zeggen dat ik dat nu (terwijl we al lang en breed zijn begonnen) nog steeds heb. Nog een trauma van de periode toen ik het liever wilde dan hij denk ik. Van de week vroeg hij 'uh heb jij ook weer van die ovu -uh- testen uh ofzo?' Ik viel bijna van mijn stoel!
Twee jaar geleden werd ik 30 en zat ik op mijn verjaardag te janken in een restaurant omdat hij nog niet wilde. Heb hem toen wel gevraagd wanneer dan wel en toen gaf hij aan 'over twee jaar'. Dat leek toen een eeuwigheid, maar dan heb je in ieder geval wel iets om je op te focussen. En hij heeft zich gelukkig wel aan zijn woord gehouden.
@Moimoi: tjong, alweer op het wachtbankje. Hoophoophoperdehoop dat het dit keer raak voor je mag zijn. Ik snap wel dat je enigszins opgelucht bent dat er geen nieuwe zwangere bij zijn al vind ik dat natuurlijk zelf erg jammer. Voel je je toch wat minder 'allenig' ofzoiets.
Heb mezelf vandaag eens verdiept in kinderwens en roken. Ik ben namelijk een gezelligheidsroker. We zouden helemaal stoppen, maar af en toe een sigaretje tijdens een etentje of een borrel sluipt er wel weer in. De meeste dagen van de week rook ik gewoon helemaal niet hoor, maar af en toe kan ik het niet laten. Gek genoeg is er veel te vinden over roken tijdens de zwangerschap maar niet zoveel over daarvoor. Maar wat ik gelezen heb, is toch niet zo nice. Het vermindert je kansen echt fors. Dus.... geen gezelligheidssigaretjes meer voor Pipo. Nu Pman nog zover krijgen.
@Nukje: bijzonder eigenlijk hoe dat bij jullie gegaan is. En wat mooi dat hij nu zo enthousiast is! Heb je al gezegd 'is dit nu waar je eerst zo tegenop zag?' Ben wel benieuwd hoe hij dat nu ziet. Mannen kunnen misschien maar beter voor een voldongen feit gesteld worden (geintjuh...)
Twee jaar geleden werd ik 30 en zat ik op mijn verjaardag te janken in een restaurant omdat hij nog niet wilde. Heb hem toen wel gevraagd wanneer dan wel en toen gaf hij aan 'over twee jaar'. Dat leek toen een eeuwigheid, maar dan heb je in ieder geval wel iets om je op te focussen. En hij heeft zich gelukkig wel aan zijn woord gehouden.
@Moimoi: tjong, alweer op het wachtbankje. Hoophoophoperdehoop dat het dit keer raak voor je mag zijn. Ik snap wel dat je enigszins opgelucht bent dat er geen nieuwe zwangere bij zijn al vind ik dat natuurlijk zelf erg jammer. Voel je je toch wat minder 'allenig' ofzoiets.
Heb mezelf vandaag eens verdiept in kinderwens en roken. Ik ben namelijk een gezelligheidsroker. We zouden helemaal stoppen, maar af en toe een sigaretje tijdens een etentje of een borrel sluipt er wel weer in. De meeste dagen van de week rook ik gewoon helemaal niet hoor, maar af en toe kan ik het niet laten. Gek genoeg is er veel te vinden over roken tijdens de zwangerschap maar niet zoveel over daarvoor. Maar wat ik gelezen heb, is toch niet zo nice. Het vermindert je kansen echt fors. Dus.... geen gezelligheidssigaretjes meer voor Pipo. Nu Pman nog zover krijgen.
@Nukje: bijzonder eigenlijk hoe dat bij jullie gegaan is. En wat mooi dat hij nu zo enthousiast is! Heb je al gezegd 'is dit nu waar je eerst zo tegenop zag?' Ben wel benieuwd hoe hij dat nu ziet. Mannen kunnen misschien maar beter voor een voldongen feit gesteld worden (geintjuh...)
woensdag 9 februari 2011 om 16:16
@moimoi. Mijn zus heeft getemperatuurd voor een aantal maanden. Voor de rest hebben ze de standaard regeltjes een beetje gevolgd, seks op de uitgerekende vruchtbare tijden, benen omhoog en even zo blijven liggen. Ze liep al wel bij de gyn en ze wilden dus net met hormonen beginnen. Bij haar was de oorzaak waarschijnlijk dat ze een zeer onregelmatige cyclus had en dit heeft een aantal jaar geduurd. Heel langzaam heeft haar cyclus zich een beetje gestabiliseerd.
Toen zij jong was heeft onze vroegere huisarts wel eens gezegd dat zij misschien moeilijk zwanger zou kunnen raken, aangezien zij toen ook al een onregelmatige cyclus had. Daarna is ze jaren aan de pil geweest.
Maar volgens mij was die uitspraak van de huisarts een beetje gebakken lucht. Ik ben zelf ook jaren aan de pil geweest en voor die tijd was ik ook altijd onregelmatig ongesteld. Nu is het redelijk regelmatig. Een paar maanden geleden ben ik zelf voor controle naar de gyn aangezien ik een tijd lang buikpijn had en die heeft een inwendige echo gemaakt. Gelukkig constateerde hij dat ik op dat gebied gezond als een vis ben.
Toen zij jong was heeft onze vroegere huisarts wel eens gezegd dat zij misschien moeilijk zwanger zou kunnen raken, aangezien zij toen ook al een onregelmatige cyclus had. Daarna is ze jaren aan de pil geweest.
Maar volgens mij was die uitspraak van de huisarts een beetje gebakken lucht. Ik ben zelf ook jaren aan de pil geweest en voor die tijd was ik ook altijd onregelmatig ongesteld. Nu is het redelijk regelmatig. Een paar maanden geleden ben ik zelf voor controle naar de gyn aangezien ik een tijd lang buikpijn had en die heeft een inwendige echo gemaakt. Gelukkig constateerde hij dat ik op dat gebied gezond als een vis ben.
woensdag 9 februari 2011 om 16:28
@pipo; van dat "trauma" dat snap ik precies. Ik kan nu wel ook helemaal wegsmelten als hij er zelf over begint of zelf vraagt van goh, als we het vandaag doen is dat dan misschien een goede dag. Heel schattig haha! Maar ik kan me het gevoel nog wel herinneren toen hij dus nog anti-baby (voor ons dan) was. Echt zo machteloos en ik dacht echt het komt nooit goed. Maar helemaal goed gekomen. Nu die baby nog.
Je omschrijft het trouwens goed. Als het bij meerder nog niet lukt voel ik me idd minder allenig. Zeker omdat er een tijd was dat iedereen die begon ook meteen zwanger was. Echt super voor jullie (voor wie dit geldt) maar voelde me soms echt een beetje een "sukkel".
@italiagirl: temperaturen heb ik ook al wel eens gedaan en wil dit nu ook weer op gaan pakken maar hopenlijk is dat niet meer nodig. Zeker als we toch richting huisarts gaan, lijkt me dat wel goed om vast gedaan te hebben. Maar verder ga ik het nu niet meer over de huisarts hebben hoor. Wil daar nog niet mee bezig zijn.
Je omschrijft het trouwens goed. Als het bij meerder nog niet lukt voel ik me idd minder allenig. Zeker omdat er een tijd was dat iedereen die begon ook meteen zwanger was. Echt super voor jullie (voor wie dit geldt) maar voelde me soms echt een beetje een "sukkel".
@italiagirl: temperaturen heb ik ook al wel eens gedaan en wil dit nu ook weer op gaan pakken maar hopenlijk is dat niet meer nodig. Zeker als we toch richting huisarts gaan, lijkt me dat wel goed om vast gedaan te hebben. Maar verder ga ik het nu niet meer over de huisarts hebben hoor. Wil daar nog niet mee bezig zijn.
woensdag 9 februari 2011 om 16:34
@Pipo. Jeetje wat een herkenning dat jij ook zo heftig hebt gereageerd. Mijn vriend snapt af en toe niet dat ik er om moet huilen. Tja dat hij niet snel huilt, hoeft niet te betekenen dat ik dat ook niet doe. En idd, al had ik alleen maar een streefdatum. Dan kan je er tenminste naar toe leven. (alhoewel ik 2 jaar wel lang zou vinden) Gelukkig heeft jouw vriend zich wel aan zijn belofte gehouden. Ik hoop met je mee dat je snel zwanger raakt! Uiteraard gun ik dat de andere nog niet zwangeren ook toe!!!
Wat betreft roken. Bij de man schijnt dat de vruchtbaarheid ook flink te verminderen!!
Wat betreft roken. Bij de man schijnt dat de vruchtbaarheid ook flink te verminderen!!
woensdag 9 februari 2011 om 16:54
@moimoi: jij omschrijft het ook goed. Ik voel me af en toe ook een 'sukkel'. Heb dat hier ook een keer zo neergezet volgens mij. Ik heb dat in het echte leven nog meer dan hier moet ik zeggen. Omdat ik -door ons trouwen- dus ook al die ogen op me gericht heb en iedereen zo naar me kijkt of ik nog drink en dubbelzinnig vraagt of ik 'nog nieuws' heb. En iedereen waarvan ik weet dat ze bezig zijn worden bijna allemaal snel zwanger, soms zelfs zonder dat ze het willen. Oneerlijk !
@Italiagirl: je wil niet weten hoeveel tranen ik vergoten heb om dit onderwerp. Ik voelde me zo gefrustreerd ! Ik ben volgens mij sowieso een huilebalk. Is denk ik ook wel erger geworden sinds ik met de pil ben gestopt. Emoties, emoties...! Afgelopen vrijdag voelde ik me dus ook heel erg klote. Ik zat met Pman in een cafe en we hadden een heftig gesprek over het zwanger worden. Ik wilde niet huilen maar het gebeurde toch... geen enorm drama, maar toch een paar kleine traantjes. Zag ik achteraf dat er een ex collega van me in dat cafe zat, aiiii. Heb haar verder niet gesproken. Hoop niet dat ze het gezien heeft want vind het toch wel genant.
Roken is idd ook slecht voor de man. Pman gaat dus ook weer poging wagen om te stoppen. Hij heeft al meerdere pogingen gedaan maar het mislukt steeds. Hij is (gelukkig) wel geminderd en rookt niet meer in huis. (sowieso bah!)
@Italiagirl: je wil niet weten hoeveel tranen ik vergoten heb om dit onderwerp. Ik voelde me zo gefrustreerd ! Ik ben volgens mij sowieso een huilebalk. Is denk ik ook wel erger geworden sinds ik met de pil ben gestopt. Emoties, emoties...! Afgelopen vrijdag voelde ik me dus ook heel erg klote. Ik zat met Pman in een cafe en we hadden een heftig gesprek over het zwanger worden. Ik wilde niet huilen maar het gebeurde toch... geen enorm drama, maar toch een paar kleine traantjes. Zag ik achteraf dat er een ex collega van me in dat cafe zat, aiiii. Heb haar verder niet gesproken. Hoop niet dat ze het gezien heeft want vind het toch wel genant.
Roken is idd ook slecht voor de man. Pman gaat dus ook weer poging wagen om te stoppen. Hij heeft al meerdere pogingen gedaan maar het mislukt steeds. Hij is (gelukkig) wel geminderd en rookt niet meer in huis. (sowieso bah!)
woensdag 9 februari 2011 om 17:09
quote:italiagirl schreef op 09 februari 2011 @ 15:41:
@Nukje. Je hebt gelijk hoor. Ik vind ook dat alle dames met "ons probleem" gewoon met hun mannen moeten blijven praten. Vond je dat trouwens niet moeilijk dat je vriend er de eerste paar dagen niet zo blij mee was. Dat lijkt mij nu ook weer niet zo fijn.
Nee, dat was zeker niet fijn! Het is op dag 3 echt geëscaleerd tot een mega dramatische ruzie; hij ging steeds harder praten, ik ging steeds harder huilen. Hij zei dingen als 'ik zit hier niet op te wachten', 'ik kan het er op dit moment gewoon niet bijhebben', dat soort ellendige uitspraken . Nu ken ik hem goed genoeg om te weten dat ik op dat soort momenten even afstand moet nemen. Ik heb hem een paar dagen met rust gelaten en ineens kwam hij z'n excuses aanbieden. Vond zelf dat ie zich heel bot had gedragen, maar het was van de schrik, zei hij. Na een weekje was het nieuws gezakt en stond hij op een avond met een grijns voor m'n neus en zei 'Jeetje, wij krijgen een kind!' Sindsdien heeft hij nog wel eens hier en daar laten vallen dat het wat hem betreft nog wel even had mogen duren, maar de keren dat ik hem letterlijk heb gevraagd of hij er nu wel écht achter staat was hij heel duidelijk: ja, hij verheugt zich er nu op.
@ Pipo: We zijn allebei soms ook nog een beetje bang, hoor: hoe zeer gaat het ons leven beïnvloeden, zal het stressig worden, dat soort vragen spelen nog steeds wel een rol. En pasgeleden verscheen dat artikel in de krant, waarin staat dat uit onderzoek is gebleken dat het krijgen van een kind de eerste 10 jaar ongelukkiger maakt. Ik las dat aan Nukkeman voor en hij zei 'nou, zet je dan maar schrap', maar wel met een glimlach. Nukkeman is heel erg goed in de zaken nemen zoals ze zijn: wij krijgen over een maand een kind en dát is nu de situatie waar hij mee dealt. Zijn instelling is echt dat het geen zin heeft om je zorgen te maken over zaken die je nog niet kunt voorzien of die je nog nooit hebt meegemaakt. En dat is natuurlijk ook een hele gezonde instelling . Wat dat betreft ben ik blij met hem als man .
Edit: Pipo, ik lees net je bericht over het roken. Nukkeman rookt ook al heel lang en heeft ook al meerdere keren geprobeerd om te stoppen. Lukt niet. Hij rookte ook toen ik zwanger werd (dus daar heeft het niet aan gelegen ). Nu heeft hij gezegd dat hij stopt zodra ons kind er is, maar sindsdien is het alleen maar erger geworden - alsof hij het er nog even snel van wil nemen ofzo . Ik laat hem nu maar gewoon, hij heeft al best een grote bijdrage geleverd, haha .
Maar waarom was het gesprek in het restaurant dan zo heftig? Heeft hij nog steeds erge twijfels, of wat zegt hij dan?
@Nukje. Je hebt gelijk hoor. Ik vind ook dat alle dames met "ons probleem" gewoon met hun mannen moeten blijven praten. Vond je dat trouwens niet moeilijk dat je vriend er de eerste paar dagen niet zo blij mee was. Dat lijkt mij nu ook weer niet zo fijn.
Nee, dat was zeker niet fijn! Het is op dag 3 echt geëscaleerd tot een mega dramatische ruzie; hij ging steeds harder praten, ik ging steeds harder huilen. Hij zei dingen als 'ik zit hier niet op te wachten', 'ik kan het er op dit moment gewoon niet bijhebben', dat soort ellendige uitspraken . Nu ken ik hem goed genoeg om te weten dat ik op dat soort momenten even afstand moet nemen. Ik heb hem een paar dagen met rust gelaten en ineens kwam hij z'n excuses aanbieden. Vond zelf dat ie zich heel bot had gedragen, maar het was van de schrik, zei hij. Na een weekje was het nieuws gezakt en stond hij op een avond met een grijns voor m'n neus en zei 'Jeetje, wij krijgen een kind!' Sindsdien heeft hij nog wel eens hier en daar laten vallen dat het wat hem betreft nog wel even had mogen duren, maar de keren dat ik hem letterlijk heb gevraagd of hij er nu wel écht achter staat was hij heel duidelijk: ja, hij verheugt zich er nu op.
@ Pipo: We zijn allebei soms ook nog een beetje bang, hoor: hoe zeer gaat het ons leven beïnvloeden, zal het stressig worden, dat soort vragen spelen nog steeds wel een rol. En pasgeleden verscheen dat artikel in de krant, waarin staat dat uit onderzoek is gebleken dat het krijgen van een kind de eerste 10 jaar ongelukkiger maakt. Ik las dat aan Nukkeman voor en hij zei 'nou, zet je dan maar schrap', maar wel met een glimlach. Nukkeman is heel erg goed in de zaken nemen zoals ze zijn: wij krijgen over een maand een kind en dát is nu de situatie waar hij mee dealt. Zijn instelling is echt dat het geen zin heeft om je zorgen te maken over zaken die je nog niet kunt voorzien of die je nog nooit hebt meegemaakt. En dat is natuurlijk ook een hele gezonde instelling . Wat dat betreft ben ik blij met hem als man .
Edit: Pipo, ik lees net je bericht over het roken. Nukkeman rookt ook al heel lang en heeft ook al meerdere keren geprobeerd om te stoppen. Lukt niet. Hij rookte ook toen ik zwanger werd (dus daar heeft het niet aan gelegen ). Nu heeft hij gezegd dat hij stopt zodra ons kind er is, maar sindsdien is het alleen maar erger geworden - alsof hij het er nog even snel van wil nemen ofzo . Ik laat hem nu maar gewoon, hij heeft al best een grote bijdrage geleverd, haha .
Maar waarom was het gesprek in het restaurant dan zo heftig? Heeft hij nog steeds erge twijfels, of wat zegt hij dan?
woensdag 9 februari 2011 om 20:19
Hoi allemaal!
Zo, wat is er veel geschreven zeg!!
@ liesl & italiagirl: Welkom hier!! Tja, mannen en een kinderwens... het blijft een erg moeilijk verhaal.. Er zijn inmiddels alweer veel verhalen en ervaringen voorbij gekomen en ik kan me daar ook weer bij aansluiten.. Mijn vriend wil wel kinderen, en liefst ook niet over al te lange tijd, maar nu? Waarom direct nu? Das wel ineens erg snel... Tja, maar ik wil dat wel... en na mijn afstuderen vorig jaar ben ik er dan ook eens serieus over begonnen (had dat zelf in mijn hoofd als soort van start, eerst afstuderen en dan kindjes).. Vriend vond het een prima idee dat ik in augustus (eind vakantie) met de pil stopte (om al die troep alvast eens uit mn lijf te krijgen), maar de eerste maanden werden netjes de condooms erbij gepakt.. Toen ik een baan kreeg ben ik er nogmaals over begonnen en nu gaan we er sinds begin dit jaar voor.. Hoewel, van vriend mag ik het niet zo noemen volgens mij, we laten de natuur alleen wel zn gang gaan nu... De eerste rondes heeft dit helaas nog niets opgeleverd, maar ik blijf positief (en vriend, tja, die zei vorige week doodleuk toen ik vertelde dat ik ongesteld was geworden 'ah dan ben je gelukkig nog niet zwanger', dat had hij wel erg snel gevonden...) en we zien de komende maanden wel hoe het gaat! We praten er eerlijk gezegd de laatste tijd niet echt meer over, of het moet grappig zijn of in relatie tot vrienden met kinderen... Moet wel zeggen dat ik inderdaad na het stoppen met de pil wel ook een stuk emotioneler ben geworden, maar vooralsnog niet met betrekking tot het proberen zwanger te raken. Ergens heb ik wel een soort angst dat het bij ons niet gaat lukken, maar goed we zijn nog jong ook dus een tijdsdruk zoals sommige andere dames voel ik niet... Denk wel dat het blijven praten belangrijk is (wat hier nu al tig keer staat volgens mij ), mannen snappen echt half niet hoe erg een vrouw hiermee bezig kan zijn, heeft de natuur slecht geregeld, want bij hen komt het gewoon als het al zover is of bij de geboorte... (probeer ik vriend ook wel eens voor te houden)
@ Assie: Wat fijn van je goede echo en nekplooimeting!! Zo leuk!! Is je eerstvolgende controle nu de 20-weken echo? Willen jullie weten wat het wordt of niet? En nu kun je binnenkort eens wat dingetjes gaan kopen he, leuk leuk leuk!!
@ Boefje: Hoe is het gegaan vandaag? Heb aan je gedacht...
@ Moimoi: Snap het heel goed dat je je zo voelt en dat je stiekem blij bent dat het bij sommige van ons ook wat langer duurt, dat lijkt me niet meer dan normaal! Je klinkt echt heel positief en vol vertrouwen dat het snel wel gaat lukken en volgens mij kan dat alleen maar een positief effect hebben!! Ben benieuwd weer deze maand en ik duim heeeel hard voor je!! Oh en je bent GEEN sukkel!!!
@ Pipo: En jij ook niet haha! Wow, jij hebt al met al echt al lang moeten wachten zeg... kan me nog wel beter voorstellen dat je dan nu extra baalt dat het niet wat sneller gaat... Wel heel mooi dat Pipoman nu ook zo meeleeft!! Is je ongesteldheid alweer over?
@ Nukje: Alweer 8 maanden... het gaat echt snel voor mn gevoel bij jou!! Mooi dat Nukjeman ook zo enthousiast is, das wel heel relaxed na een beetje een stroef begin tijdens je zwangerschap!! Hoe gaat t met slapen? Wanneer gaat je verlof precies in, deze of volgende week? Hebben jullie alles nu in huis of moet je nog dingetjes kopen? Al last van extreme poetsdrang?
@ Orchis: En? Is er al ergens bloed te zien? Hoe lang duurt je cyclus nu? Ik duim voor je dat het snel doorzet, dan weet je tenminste waar je aan toe bent!!
@ Frutje: En? Al een vette positieve test? Hier vanavond vriend nog maar eens even verleiden , beetje vroeg misschien, maar baat het niet....
Zo, megapost al met al en ook gelijk de laatste denk ik voordat ik een paar dagen wegga! Heel misschien morgen nog even tijd, maar ik denk het niet! Volgende week dinsdag ben ik weer van de partij! Werk ze / moeder ze / vriend-overtuig-ze / geniet van de vruchtbare dagen, kortom naar jullie allemaal!!!!
Zo, wat is er veel geschreven zeg!!
@ liesl & italiagirl: Welkom hier!! Tja, mannen en een kinderwens... het blijft een erg moeilijk verhaal.. Er zijn inmiddels alweer veel verhalen en ervaringen voorbij gekomen en ik kan me daar ook weer bij aansluiten.. Mijn vriend wil wel kinderen, en liefst ook niet over al te lange tijd, maar nu? Waarom direct nu? Das wel ineens erg snel... Tja, maar ik wil dat wel... en na mijn afstuderen vorig jaar ben ik er dan ook eens serieus over begonnen (had dat zelf in mijn hoofd als soort van start, eerst afstuderen en dan kindjes).. Vriend vond het een prima idee dat ik in augustus (eind vakantie) met de pil stopte (om al die troep alvast eens uit mn lijf te krijgen), maar de eerste maanden werden netjes de condooms erbij gepakt.. Toen ik een baan kreeg ben ik er nogmaals over begonnen en nu gaan we er sinds begin dit jaar voor.. Hoewel, van vriend mag ik het niet zo noemen volgens mij, we laten de natuur alleen wel zn gang gaan nu... De eerste rondes heeft dit helaas nog niets opgeleverd, maar ik blijf positief (en vriend, tja, die zei vorige week doodleuk toen ik vertelde dat ik ongesteld was geworden 'ah dan ben je gelukkig nog niet zwanger', dat had hij wel erg snel gevonden...) en we zien de komende maanden wel hoe het gaat! We praten er eerlijk gezegd de laatste tijd niet echt meer over, of het moet grappig zijn of in relatie tot vrienden met kinderen... Moet wel zeggen dat ik inderdaad na het stoppen met de pil wel ook een stuk emotioneler ben geworden, maar vooralsnog niet met betrekking tot het proberen zwanger te raken. Ergens heb ik wel een soort angst dat het bij ons niet gaat lukken, maar goed we zijn nog jong ook dus een tijdsdruk zoals sommige andere dames voel ik niet... Denk wel dat het blijven praten belangrijk is (wat hier nu al tig keer staat volgens mij ), mannen snappen echt half niet hoe erg een vrouw hiermee bezig kan zijn, heeft de natuur slecht geregeld, want bij hen komt het gewoon als het al zover is of bij de geboorte... (probeer ik vriend ook wel eens voor te houden)
@ Assie: Wat fijn van je goede echo en nekplooimeting!! Zo leuk!! Is je eerstvolgende controle nu de 20-weken echo? Willen jullie weten wat het wordt of niet? En nu kun je binnenkort eens wat dingetjes gaan kopen he, leuk leuk leuk!!
@ Boefje: Hoe is het gegaan vandaag? Heb aan je gedacht...
@ Moimoi: Snap het heel goed dat je je zo voelt en dat je stiekem blij bent dat het bij sommige van ons ook wat langer duurt, dat lijkt me niet meer dan normaal! Je klinkt echt heel positief en vol vertrouwen dat het snel wel gaat lukken en volgens mij kan dat alleen maar een positief effect hebben!! Ben benieuwd weer deze maand en ik duim heeeel hard voor je!! Oh en je bent GEEN sukkel!!!
@ Pipo: En jij ook niet haha! Wow, jij hebt al met al echt al lang moeten wachten zeg... kan me nog wel beter voorstellen dat je dan nu extra baalt dat het niet wat sneller gaat... Wel heel mooi dat Pipoman nu ook zo meeleeft!! Is je ongesteldheid alweer over?
@ Nukje: Alweer 8 maanden... het gaat echt snel voor mn gevoel bij jou!! Mooi dat Nukjeman ook zo enthousiast is, das wel heel relaxed na een beetje een stroef begin tijdens je zwangerschap!! Hoe gaat t met slapen? Wanneer gaat je verlof precies in, deze of volgende week? Hebben jullie alles nu in huis of moet je nog dingetjes kopen? Al last van extreme poetsdrang?
@ Orchis: En? Is er al ergens bloed te zien? Hoe lang duurt je cyclus nu? Ik duim voor je dat het snel doorzet, dan weet je tenminste waar je aan toe bent!!
@ Frutje: En? Al een vette positieve test? Hier vanavond vriend nog maar eens even verleiden , beetje vroeg misschien, maar baat het niet....
Zo, megapost al met al en ook gelijk de laatste denk ik voordat ik een paar dagen wegga! Heel misschien morgen nog even tijd, maar ik denk het niet! Volgende week dinsdag ben ik weer van de partij! Werk ze / moeder ze / vriend-overtuig-ze / geniet van de vruchtbare dagen, kortom naar jullie allemaal!!!!
woensdag 9 februari 2011 om 22:54
@Pipo
Alvast gefeliciteerd!
@Italia en liesl
Welkom!
@Assie
Gefeliciteerd met je goede echo. Wat heerlijk dat je het nu wereldkundig kunt maken.
@Moimoi
Goed om van je te horen, en ik vind je gevoelens heel begrijpelijk. Ik zal deze maand hard voor je duimen.
@Nukje
Nog maar eventjes werken toch?
@Boefje
Hoe gaat het?
Hier een beetje een depri Frut. Ik hoor de laatste week zulke wisselende verhalen m.b.t. zwangerschap en kinderen krijgen dat ik me er heel dubbel door voel. Boef die een abortus heeft gekregen vandaag, een vriend die vader is geworden terwijl hij het niet wil (one night stand, hoe kan dat? hoe klein is die kans?), mensen die al lang bezig zijn, iemand die drie miskramen heeft gehad...
De wereld is niet eerlijk.
Nog geen positieve test hier vanmorgen en dat is maar goed ook want manlief is nu de stad in. Morgen hopelijk meer hormonen en actie in/aan mijn lijf.
Sorry voor mijn depri stukje... Trusten allemaal!
Alvast gefeliciteerd!
@Italia en liesl
Welkom!
@Assie
Gefeliciteerd met je goede echo. Wat heerlijk dat je het nu wereldkundig kunt maken.
@Moimoi
Goed om van je te horen, en ik vind je gevoelens heel begrijpelijk. Ik zal deze maand hard voor je duimen.
@Nukje
Nog maar eventjes werken toch?
@Boefje
Hoe gaat het?
Hier een beetje een depri Frut. Ik hoor de laatste week zulke wisselende verhalen m.b.t. zwangerschap en kinderen krijgen dat ik me er heel dubbel door voel. Boef die een abortus heeft gekregen vandaag, een vriend die vader is geworden terwijl hij het niet wil (one night stand, hoe kan dat? hoe klein is die kans?), mensen die al lang bezig zijn, iemand die drie miskramen heeft gehad...
De wereld is niet eerlijk.
Nog geen positieve test hier vanmorgen en dat is maar goed ook want manlief is nu de stad in. Morgen hopelijk meer hormonen en actie in/aan mijn lijf.
Sorry voor mijn depri stukje... Trusten allemaal!
donderdag 10 februari 2011 om 07:16
Pipo, gefeliciteerd! Veel plezier vandaag en dat dit maar een heel vruchtbaar jaar mag worden!
Moimoi, natuurlijk blijven we hier aan je denken. We gunnen het je zó. Ik hoop echt dat je heel snel een positieve test in je handen hebt.
Frut, het ís ook oneerlijk! Waar ik zelf moeite mee heb, is dat sommige mensen veel problemen hebben en ondertussen kind na kind krijgen, maar niet in staat zijn ze goed te onderhouden of op te voeden en andere mensen, waarvan je weet dat ze heel goede ouders zouden zijn, geen kinderen kunnen krijgen.
Janine, hoe is het met jou? Kom je thuis al een beetje in een ritme? En heb je nog steeds veel hulp? Ik hoop het wel, dat kun je vast heel goed gebruiken met je meiden.
Hoe is het trouwens met F en B? Groeien ze nog goed?
Hier net weer een regeldag achter de rug. Gister was het 03.45 uur... En ik ben ook weer aan het werk. Best pittig dus. Verkadezoon wilde ook acht keer een voeding, ipv zes. Maar vanmorgen was het 06.00 uur, dus dat is een stuk beter.
Boef, ik blijf veel aan je denken.
In het novembertopic zijn ook de meest uiteenlopende verhalen. Er zijn er drie (van de 12!) ongepland zwanger geworden, maar ook een paar met een heel medisch traject.
En ik heb wel gemerkt dat het niet een situatie is om jaloers op te zijn, ongepland zwanger worden. Eéntje moet het alleen doen, en de andere twee geven aan dat zij onderling heel veel ruzie hebben en dat de verwijten nog wel eens over tafel vliegen. Opmerkingen als: "ik heb spijt van dit kind" horen zij regelmatig. Nou, dan wordt het wel heel erg zwaar hoor! En wat bied je je kindje dan? Opgroeien terwijl je niet volledig gewenst bent, vaders die niet van je genieten en tegen je gaan schreeuwen (uit onmacht) wanneer je huilt, ruziënde ouders... Ik vind het zelf heel mooi dat Verkadezoon ons ouders heeft gemaakt en ben heel blij dat Verkademan zo geniet van zijn zoon. Maar jij weet ook dat het soms erg pittig is en dat je relatie dit wel aan moet kunnen. Dus ik heb echt begrip voor je keuze en hoop gewoon dat je, wanneer je daar aan toe bent, laat weten hoe het met je is.
Liesl en Italiagirl: welkom!
Moimoi, natuurlijk blijven we hier aan je denken. We gunnen het je zó. Ik hoop echt dat je heel snel een positieve test in je handen hebt.
Frut, het ís ook oneerlijk! Waar ik zelf moeite mee heb, is dat sommige mensen veel problemen hebben en ondertussen kind na kind krijgen, maar niet in staat zijn ze goed te onderhouden of op te voeden en andere mensen, waarvan je weet dat ze heel goede ouders zouden zijn, geen kinderen kunnen krijgen.
Janine, hoe is het met jou? Kom je thuis al een beetje in een ritme? En heb je nog steeds veel hulp? Ik hoop het wel, dat kun je vast heel goed gebruiken met je meiden.
Hoe is het trouwens met F en B? Groeien ze nog goed?
Hier net weer een regeldag achter de rug. Gister was het 03.45 uur... En ik ben ook weer aan het werk. Best pittig dus. Verkadezoon wilde ook acht keer een voeding, ipv zes. Maar vanmorgen was het 06.00 uur, dus dat is een stuk beter.
Boef, ik blijf veel aan je denken.
In het novembertopic zijn ook de meest uiteenlopende verhalen. Er zijn er drie (van de 12!) ongepland zwanger geworden, maar ook een paar met een heel medisch traject.
En ik heb wel gemerkt dat het niet een situatie is om jaloers op te zijn, ongepland zwanger worden. Eéntje moet het alleen doen, en de andere twee geven aan dat zij onderling heel veel ruzie hebben en dat de verwijten nog wel eens over tafel vliegen. Opmerkingen als: "ik heb spijt van dit kind" horen zij regelmatig. Nou, dan wordt het wel heel erg zwaar hoor! En wat bied je je kindje dan? Opgroeien terwijl je niet volledig gewenst bent, vaders die niet van je genieten en tegen je gaan schreeuwen (uit onmacht) wanneer je huilt, ruziënde ouders... Ik vind het zelf heel mooi dat Verkadezoon ons ouders heeft gemaakt en ben heel blij dat Verkademan zo geniet van zijn zoon. Maar jij weet ook dat het soms erg pittig is en dat je relatie dit wel aan moet kunnen. Dus ik heb echt begrip voor je keuze en hoop gewoon dat je, wanneer je daar aan toe bent, laat weten hoe het met je is.
Liesl en Italiagirl: welkom!
donderdag 10 februari 2011 om 09:55
.
donderdag 10 februari 2011 om 11:21
Pipo van harte gefeliciteerd!!!! Op naar een super vruchtbaar jaar.
Ik ben vandaag een beetje ongerust. Heb sinds vanochtend bloedverlies.....gelukkig wel bruin, zoals bij begin menstruatie......maar heb vanochtend wel direct verloskundige gebeld.
13:10 kan ik terecht en wordt mijn controle gewoon een paar dagen naar voren gehaald (moest eigenlijk dinsdag). Voel me verder gelukkig wel goed, maar toch schrik je wel echt.
Hopelijk word ik zometeen gerustgesteld en kunnen ze het hartje snel vinden. Wel jammer dat de praktijk geen echo apparaat heeft, dat zou een nog betere check zijn, natuurlijk.
Kortom, nog even heel spannend en hoop dat ik zometeen goed nieuws krijg. Heb er gelukkig wel vertrouwen in en ben positief gestemd.
Ik ben vandaag een beetje ongerust. Heb sinds vanochtend bloedverlies.....gelukkig wel bruin, zoals bij begin menstruatie......maar heb vanochtend wel direct verloskundige gebeld.
13:10 kan ik terecht en wordt mijn controle gewoon een paar dagen naar voren gehaald (moest eigenlijk dinsdag). Voel me verder gelukkig wel goed, maar toch schrik je wel echt.
Hopelijk word ik zometeen gerustgesteld en kunnen ze het hartje snel vinden. Wel jammer dat de praktijk geen echo apparaat heeft, dat zou een nog betere check zijn, natuurlijk.
Kortom, nog even heel spannend en hoop dat ik zometeen goed nieuws krijg. Heb er gelukkig wel vertrouwen in en ben positief gestemd.
donderdag 10 februari 2011 om 11:26
Bedankt voor de felicitaties dames Ben lekker vrij om felicitaties en taart eten met collega's te vermijden. Hou ik ECHT niet van! Ga zo maar es een appeltaart bakken. Heb ik nog nooit gedaan en wordt tijd op mijn 32 e! Vanavond lekker uit eten met man.
@Frutje: goh, we wisselen elkaar hier lekker af met onze depri gevoelens. Gelukkig voel je je alweer beter. Ik voel me ook alweer stukken beter dan vorige week. Volgens mij hebben mijn hormonen erg veel invloed op mijn stemming rond OD. Herken mezelf soms gewoon niet.
@VKmeisje: wat een verhalen zeg, erg heftig... En dan te bedenken dat babies hier zo gewenst zijn...
@Boefje: denk aan je. Het zal vast wel een heftige ervaring geweest zijn die je gister hebt door gemaakt.
@Frutje: goh, we wisselen elkaar hier lekker af met onze depri gevoelens. Gelukkig voel je je alweer beter. Ik voel me ook alweer stukken beter dan vorige week. Volgens mij hebben mijn hormonen erg veel invloed op mijn stemming rond OD. Herken mezelf soms gewoon niet.
@VKmeisje: wat een verhalen zeg, erg heftig... En dan te bedenken dat babies hier zo gewenst zijn...
@Boefje: denk aan je. Het zal vast wel een heftige ervaring geweest zijn die je gister hebt door gemaakt.
donderdag 10 februari 2011 om 11:27
donderdag 10 februari 2011 om 11:28
Hi allemaal!
@Pipo: gefeliciteerd!!! Ben het een met alle andere dames, maak er een vruchtbaar jaar van!
@Frutje: Kan me voorstellen dat je er zo af en toe depri van wordt. Ik zie het ook veel om me heen, dat mensen zomaar aan kinderen beginnen, en er niet goed over nadenken of hun relatie en hun financiele situatie dat wel aankunnen. Heel spijtig vind ik dat. En sommige mensen worden ongepland en ongewenst zwanger, terwijl andere mensen heel graag willen en het niet lukt. Heel dubbel...
@Boef: Hoe is het gisteren gegaan? Ik heb ook veel aan je gedacht.
@Italiagirl en Liesl: Welkom! Mijn vent had er ook een aantal jaren voor nodig voordat hij eraan toe was. Uiteindelijk heeft het twee jaar geduurd voordat we er redelijk normaal over konden praten, en toen nog een paar maanden voordat hij er ook echt aan toe was.
@Assie: Ik zal voor je duimen om 13.10 uur, maar hopelijk is er niets aan de hand.
Ik heb gisteren de eerste echo gehad, maar die is niet helemaal goed gegaan. Ze konden het embryo niet goed in beeld krijgen, en hebben de duur van de zwangerschap geschat op 6 à 7 weken. En dat is regelrecht onmogelijk, omdat ik op 1 januari al positief testte. Ook konden ze geen hartslag vinden. We moesten er dus rekening mee houden dat het niet goed zou gaan.
Maar goed, Pauley-man en ik hebben er allebei niet zo'n slecht gevoel over, vanwege een aantal dingen. Mijn baarmoeder ligt erg ver naar achter, en gekanteld, waardoor het kan dat de echoscopiste een vertekend beeld kreeg. Ze had erg veel moeite met het vinden van een goed beeld, en toen ze aan het draaien was hebben zowel Pauley-man als ik een "lampje" zien flikkeren, voordat ze weer wegdraaide. Zelf heeft ze dat niet gezien. En Pauley-man vond dat ze erg gehaast was, en niet heel hard haar best deed om het goed in beeld te krijgen. En als laatste, je zou verwachten dat je het lichaampje als een soort garnaal of zeepaardje zou zien, maar wij zagen alleen een bolletje. Kort gezegd, het was net alsof we recht op het kruintje keken, en het lichaampje niet zagen.
Oepsie, lang verhaal, maar goed, we moeten volgende week terugkomen. Hopelijk is dan wel alles goed...
@Pipo: gefeliciteerd!!! Ben het een met alle andere dames, maak er een vruchtbaar jaar van!
@Frutje: Kan me voorstellen dat je er zo af en toe depri van wordt. Ik zie het ook veel om me heen, dat mensen zomaar aan kinderen beginnen, en er niet goed over nadenken of hun relatie en hun financiele situatie dat wel aankunnen. Heel spijtig vind ik dat. En sommige mensen worden ongepland en ongewenst zwanger, terwijl andere mensen heel graag willen en het niet lukt. Heel dubbel...
@Boef: Hoe is het gisteren gegaan? Ik heb ook veel aan je gedacht.
@Italiagirl en Liesl: Welkom! Mijn vent had er ook een aantal jaren voor nodig voordat hij eraan toe was. Uiteindelijk heeft het twee jaar geduurd voordat we er redelijk normaal over konden praten, en toen nog een paar maanden voordat hij er ook echt aan toe was.
@Assie: Ik zal voor je duimen om 13.10 uur, maar hopelijk is er niets aan de hand.
Ik heb gisteren de eerste echo gehad, maar die is niet helemaal goed gegaan. Ze konden het embryo niet goed in beeld krijgen, en hebben de duur van de zwangerschap geschat op 6 à 7 weken. En dat is regelrecht onmogelijk, omdat ik op 1 januari al positief testte. Ook konden ze geen hartslag vinden. We moesten er dus rekening mee houden dat het niet goed zou gaan.
Maar goed, Pauley-man en ik hebben er allebei niet zo'n slecht gevoel over, vanwege een aantal dingen. Mijn baarmoeder ligt erg ver naar achter, en gekanteld, waardoor het kan dat de echoscopiste een vertekend beeld kreeg. Ze had erg veel moeite met het vinden van een goed beeld, en toen ze aan het draaien was hebben zowel Pauley-man als ik een "lampje" zien flikkeren, voordat ze weer wegdraaide. Zelf heeft ze dat niet gezien. En Pauley-man vond dat ze erg gehaast was, en niet heel hard haar best deed om het goed in beeld te krijgen. En als laatste, je zou verwachten dat je het lichaampje als een soort garnaal of zeepaardje zou zien, maar wij zagen alleen een bolletje. Kort gezegd, het was net alsof we recht op het kruintje keken, en het lichaampje niet zagen.
Oepsie, lang verhaal, maar goed, we moeten volgende week terugkomen. Hopelijk is dan wel alles goed...
donderdag 10 februari 2011 om 11:59
Tjee Pauley, dat is idd niet helemaal zoals je hoopt dat een eerste echo verloopt. Gelukkig zijn jullie vol vertrouwen en hebben jullie een aantal goede redenen waarom de echo misschien niet goed was. Hopelijk ziet alles er volgende week helemaal goed uit.
Wel raar trouwens dat de echoscopiste zo gehaast was.....juist bij twijfels, zou je toch juist de tijd willen nemen om alles dubbel te checken? Maar ik moet zeggen dat ik mijn eerste echo ook echt vond tegenvallen. Heel snel en checken of er iets zat, hoe groot het was en of er een hartje was en met maximaal 2 minuten was het bekeken.
Wel raar trouwens dat de echoscopiste zo gehaast was.....juist bij twijfels, zou je toch juist de tijd willen nemen om alles dubbel te checken? Maar ik moet zeggen dat ik mijn eerste echo ook echt vond tegenvallen. Heel snel en checken of er iets zat, hoe groot het was en of er een hartje was en met maximaal 2 minuten was het bekeken.
donderdag 10 februari 2011 om 12:54
Ben ik nog even
@ Pipo: Gefeliciteerd!!! Dat het maar een heel mooi, gelukkig, liefdevol en vruchtbaar jaar mag worden!! Grappig dat we met een stel zo dicht op elkaar jarig zijn!! Geniet maar lekker van je vrije dag en je appeltaart!! Mjam, krijg er trek van!!
@ Assie: Kan me voorstellen dat je geschrokken bent!! Hopelijk kun je snel gerustgesteld worden en is het niets verder... Sterkte!!
@ Pauley: He, wat stom zeg... Heb je eindelijk een echo en dan gaat t zo... Nu weet je eigenlijk nog niets.. Goed dat man en jij je niet van jullie stuk laten brengen en er zelf nog een goed gevoel bij hebben, maar echt, ik kan me gewoon niet voorstellen dat iemand zo te werk gaat... Jij ook heel veel sterkte en hopelijk snel een betere echo!!
@ Frutje: voor jou, goed om te lezen dat je vandaag alweer wat positiever bent! Ik herken je gevoel wel een beetje, de wereld is gewoon niet eerlijk op sommige momenten.. Ga er voor de komende dagen en ik hoop heel erg dat je dan over een paar weken een andere positieve test hebt!!
@ Verkademeisje: Heftig hoor, dat soort verhalen! Dat lijkt me echt zo vreselijk moeilijk.. Een kindje zou hier zo ontzettend gewenst zijn... en het is gewoon moeilijk om je dan een andere situatie voor te stellen ook.. (zoals die van Boefje bijvoorbeeld) Goed om te horen dat het zo goed gaat bij jullie thuis en tja die regeldagen... das dan ff wat minder, maar die gaan vast weer voorbij! Hoe bevalt t om weer te werken?
Ik ga mn tas verder inpakken...
@ Pipo: Gefeliciteerd!!! Dat het maar een heel mooi, gelukkig, liefdevol en vruchtbaar jaar mag worden!! Grappig dat we met een stel zo dicht op elkaar jarig zijn!! Geniet maar lekker van je vrije dag en je appeltaart!! Mjam, krijg er trek van!!
@ Assie: Kan me voorstellen dat je geschrokken bent!! Hopelijk kun je snel gerustgesteld worden en is het niets verder... Sterkte!!
@ Pauley: He, wat stom zeg... Heb je eindelijk een echo en dan gaat t zo... Nu weet je eigenlijk nog niets.. Goed dat man en jij je niet van jullie stuk laten brengen en er zelf nog een goed gevoel bij hebben, maar echt, ik kan me gewoon niet voorstellen dat iemand zo te werk gaat... Jij ook heel veel sterkte en hopelijk snel een betere echo!!
@ Frutje: voor jou, goed om te lezen dat je vandaag alweer wat positiever bent! Ik herken je gevoel wel een beetje, de wereld is gewoon niet eerlijk op sommige momenten.. Ga er voor de komende dagen en ik hoop heel erg dat je dan over een paar weken een andere positieve test hebt!!
@ Verkademeisje: Heftig hoor, dat soort verhalen! Dat lijkt me echt zo vreselijk moeilijk.. Een kindje zou hier zo ontzettend gewenst zijn... en het is gewoon moeilijk om je dan een andere situatie voor te stellen ook.. (zoals die van Boefje bijvoorbeeld) Goed om te horen dat het zo goed gaat bij jullie thuis en tja die regeldagen... das dan ff wat minder, maar die gaan vast weer voorbij! Hoe bevalt t om weer te werken?
Ik ga mn tas verder inpakken...
donderdag 10 februari 2011 om 13:52
Zo hee wat een lange verhalen ineens! Was zomaar een half uur bezig met bijlezen!
Geen tijd om op iedereen te reageren, maar wou toch even melden dat ik het boek ' zwanger worden' van Mariel Croon heb gekocht
En ik ben van plan om van t weekend met magzman te praten over het evt. kopen van een huis. We zijn beide absoluut neit happy in het (huur) huis in de stad waar we nu zitten, en willen liever in een klein dorpje wonen in een huisje met een tuin. Maar te huur is dat bijna niet te vinden, en kopen is gemakkelijker. Bovendien is het een vrij noodzakelijke stap in de weg naar kinderen, we wonen nu 2 hoog in een twee kamer appartement. Als je wat wilt kan alles, maar leuk is anders. Misschien moeten we eens uitzoeken voor hoe veel we een hypotheek zouden kunnen krijgen, en dan eens gaan rondkijken...
Geen tijd om op iedereen te reageren, maar wou toch even melden dat ik het boek ' zwanger worden' van Mariel Croon heb gekocht
En ik ben van plan om van t weekend met magzman te praten over het evt. kopen van een huis. We zijn beide absoluut neit happy in het (huur) huis in de stad waar we nu zitten, en willen liever in een klein dorpje wonen in een huisje met een tuin. Maar te huur is dat bijna niet te vinden, en kopen is gemakkelijker. Bovendien is het een vrij noodzakelijke stap in de weg naar kinderen, we wonen nu 2 hoog in een twee kamer appartement. Als je wat wilt kan alles, maar leuk is anders. Misschien moeten we eens uitzoeken voor hoe veel we een hypotheek zouden kunnen krijgen, en dan eens gaan rondkijken...