Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
maandag 7 februari 2011 om 10:05
quote:PoIIy schreef op 06 februari 2011 @ 17:57:
Ben relaxed vandaag, nog geen tranen. Beetje met zijn zus gepraat. Raken ons steeds bewuster dat hij echt depressief probleem heeft, voldoet aan alle criteria. Maar hulp slaat hij af.Daar hadden we het eerder in dit topic al over, er is iets aan de hand met hem, wat hij niet zo maar even zelf kan oplossen. Als hij geen hulp wil, dan wordt het een lange weg. Niet goed voor jou Polly!
Ben relaxed vandaag, nog geen tranen. Beetje met zijn zus gepraat. Raken ons steeds bewuster dat hij echt depressief probleem heeft, voldoet aan alle criteria. Maar hulp slaat hij af.Daar hadden we het eerder in dit topic al over, er is iets aan de hand met hem, wat hij niet zo maar even zelf kan oplossen. Als hij geen hulp wil, dan wordt het een lange weg. Niet goed voor jou Polly!
maandag 7 februari 2011 om 14:24
Ik zie dat hij wel bezig is met zichzelf.
Hij is een paar knooppunten al aan het oplossen.
Wel op de mannelijke manier - iets niet hebben betekent gewoon dat je het moet kopen en dan heb je het wel, ipv dat hij bedenkt waarom hij het wil hebben. Maar op zijn manier is hij bezig.
Weet inderdaad niet of het afdoende is en vind het ook jammer dat hij dan over mij/ons niet nadenkt.
Althans, niet in effectieve gedachtes. Daar dwaalt hij nog rond.
Ik trek me gewoon even terug, en laat zo af en toe iets van me horen. En zorg voor mezelf.
Maar hoe was het weekend voor jou? Verhelderend? Of je gevoelens verborgen en gedaan of alles goed was/is?
Hij is een paar knooppunten al aan het oplossen.
Wel op de mannelijke manier - iets niet hebben betekent gewoon dat je het moet kopen en dan heb je het wel, ipv dat hij bedenkt waarom hij het wil hebben. Maar op zijn manier is hij bezig.
Weet inderdaad niet of het afdoende is en vind het ook jammer dat hij dan over mij/ons niet nadenkt.
Althans, niet in effectieve gedachtes. Daar dwaalt hij nog rond.
Ik trek me gewoon even terug, en laat zo af en toe iets van me horen. En zorg voor mezelf.
Maar hoe was het weekend voor jou? Verhelderend? Of je gevoelens verborgen en gedaan of alles goed was/is?
maandag 7 februari 2011 om 18:59
Ik heb zijn familie opgebeld. Hij heeft nu impulsieve acties waar hij nog meer mensen pijn meedoet en zichzelf schaadt.
Ik kan niet helpen. Dus dan moet zijn familie maar helpen. Hij is hier "not amused" mee. Aangezien hij het druk heeft en veel problemen heeft.
Maar heb gezegd dat het me niets uitmaakt als hij boos is. Ik maak me zorgen, ik vind dat ik dit moet doen.
En wat dat voor ons betekent? Geen idee.
Ik weet eigenlijk niet of ik nog wel wil, want dit zal in toekomst vast nog een keer gebeuren...
Ik kan niet helpen. Dus dan moet zijn familie maar helpen. Hij is hier "not amused" mee. Aangezien hij het druk heeft en veel problemen heeft.
Maar heb gezegd dat het me niets uitmaakt als hij boos is. Ik maak me zorgen, ik vind dat ik dit moet doen.
En wat dat voor ons betekent? Geen idee.
Ik weet eigenlijk niet of ik nog wel wil, want dit zal in toekomst vast nog een keer gebeuren...
dinsdag 8 februari 2011 om 11:47
Heb je zijn familie ingelicht over jouw ideeen, dat hij depressief is? Hoe reageerden zij?
Het weekend was even wat rustig, hij was behoorlijk ziekjes. Wel samen de deur uit gegaan, maar zag dat hij echt wit wegtrok. Beste plek was wegkruipen onder het dekbed, wel jammer van het weekend. Maandochtend vroeg weer aan de slag en dan duurt het weer een week. Ik weet niet wat ik hiermee wil. Ik wil hem wel, maar het niet kunnen praten, zo weinig tijd hebben, altijd weg. Dat wil ik niet, maar het hoort wel bij het leven dat hij leidt.
Het weekend was even wat rustig, hij was behoorlijk ziekjes. Wel samen de deur uit gegaan, maar zag dat hij echt wit wegtrok. Beste plek was wegkruipen onder het dekbed, wel jammer van het weekend. Maandochtend vroeg weer aan de slag en dan duurt het weer een week. Ik weet niet wat ik hiermee wil. Ik wil hem wel, maar het niet kunnen praten, zo weinig tijd hebben, altijd weg. Dat wil ik niet, maar het hoort wel bij het leven dat hij leidt.
dinsdag 8 februari 2011 om 17:56
Zijn familie had al beetje vermoeden, maar ik heb het inderdaad nu gewoon gezegd. Dat ik me heel veel zorgen maak over hem, en dat ik hem nu echt niet kan helpen.
Zij zijn geschrokken, en gaan kijken wat ze kunnen. Hij wil namelijk niets.
Heb hem vandaag nog even aan de telefoon gehad, hij is "disappointed" in me. Hij wil niet dat zijn ouders ongerust zijn. Maar heb gewoon gezegd dat ik heb gedaan wat ik dacht te moeten doen, en dat ik dat doe omdat ik om hem geef. Toen probeerde hij zijn gedrag af te zwakken, waarop ik alleen maar heb gezegd dat ik dit doe op hetgene wat hij heeft gezegd en laten zien, en als dat dan volgens hem niet waar was dat hij dan blijkbaar niet de waarheid had gesproken tegen me. Wat hij ontkende. Waarna ik de 'dan is er dus wat aan de hand' inkopte.
Heb ook gezegd dat ik hoop dat hij hulp aanvaard, en dat als hij dat echt niet wil en echt niet vindt dat het nodig is, dat er niets aan de hand is, dat hij dat dan maar aan zijn ouders verteld.
Jammer van je weekend. Is het zijn leven op dit moment? Of zal het ook zo in de toekomst blijven?
Ik bedoel, zoals in mijn geval zagen we elkaar nu ook alleen in de weekenden, een paar jaar zou ik dat wel aankunnen, levenslang niet...
Zij zijn geschrokken, en gaan kijken wat ze kunnen. Hij wil namelijk niets.
Heb hem vandaag nog even aan de telefoon gehad, hij is "disappointed" in me. Hij wil niet dat zijn ouders ongerust zijn. Maar heb gewoon gezegd dat ik heb gedaan wat ik dacht te moeten doen, en dat ik dat doe omdat ik om hem geef. Toen probeerde hij zijn gedrag af te zwakken, waarop ik alleen maar heb gezegd dat ik dit doe op hetgene wat hij heeft gezegd en laten zien, en als dat dan volgens hem niet waar was dat hij dan blijkbaar niet de waarheid had gesproken tegen me. Wat hij ontkende. Waarna ik de 'dan is er dus wat aan de hand' inkopte.
Heb ook gezegd dat ik hoop dat hij hulp aanvaard, en dat als hij dat echt niet wil en echt niet vindt dat het nodig is, dat er niets aan de hand is, dat hij dat dan maar aan zijn ouders verteld.
Jammer van je weekend. Is het zijn leven op dit moment? Of zal het ook zo in de toekomst blijven?
Ik bedoel, zoals in mijn geval zagen we elkaar nu ook alleen in de weekenden, een paar jaar zou ik dat wel aankunnen, levenslang niet...
dinsdag 8 februari 2011 om 19:14
Als hij dingen niet gaat inzien Polly, en de werkelijkheid afzwakt, dan moet hij het zelf en eventueel met zijn familie uitzoeken en hopelijk oplossen. Hij kan jou nu niet gelukkig maken, en jij hem ook niet. En een opmerking als teleurgesteld in jou zijn? Hij mag je dankbaar zijn, maar dat ziet hij nu niet. Misschien gaat hij het ooit wel inzien.
Betreft mijn vriend, je kunt de toekomst niet voorspellen, maar de komende jaren zal het zo zijn. Misschien komt er in de toekomst ook in NL een werkplek. Maar dan zal ook dat niet voor vast zijn. Tegen de tijd dat hij zich op een vaste plek settelt, loop ik achter een rollator
Betreft mijn vriend, je kunt de toekomst niet voorspellen, maar de komende jaren zal het zo zijn. Misschien komt er in de toekomst ook in NL een werkplek. Maar dan zal ook dat niet voor vast zijn. Tegen de tijd dat hij zich op een vaste plek settelt, loop ik achter een rollator
woensdag 9 februari 2011 om 13:23
Hopelijk kun je een beetje rust vinden, het loslaten. Het blijft lastig als je af en toe nog contact hebt.
Ik ben tot de zomer min of meer gebonden aan NL (heb flexibel werk), dan loopt mijn project af. Maar naar hem toe verhuizen heeft geen zin, hij zit dan weer een paar maanden daar, dan weer een paar maanden ergens anders. En het kan zo maar middenin een project gebeuren dat hij een telefoontje krijgt en weer moet verplaatsen. Ik zou wel vaak langs kunnen gaan als ik werk zou hebben, waarbij ik ook op andere locaties zelf kan werken (dat kan ik nu bijvoorbeeld ook, als ik schrijfwerk heb).
Ik ben tot de zomer min of meer gebonden aan NL (heb flexibel werk), dan loopt mijn project af. Maar naar hem toe verhuizen heeft geen zin, hij zit dan weer een paar maanden daar, dan weer een paar maanden ergens anders. En het kan zo maar middenin een project gebeuren dat hij een telefoontje krijgt en weer moet verplaatsen. Ik zou wel vaak langs kunnen gaan als ik werk zou hebben, waarbij ik ook op andere locaties zelf kan werken (dat kan ik nu bijvoorbeeld ook, als ik schrijfwerk heb).
woensdag 9 februari 2011 om 23:21
Hee Avril, lief dat je naar me vraagt! Lees net even bij. Ex reageerde nog met dat hij me ook nooit zou vergeten + koosnaam + dikke kus. Was mij iets TE dramatisch en definitief, dus heb terug gestuurd dat ik dat wel erg dramatisch vond (met een knipoog). En of hij al een nieuw vriendinnetje had. Nee, daar was hij niet mee bezig, of ik nog gedate had. Verteld dat ik daar ook niet mee bezig ben en waar ik dan wel mee bezig ben en dat ik hoopte dat alles goed met hem gaat. Hij stuurde vervolgens weer terug dat het"nou niet echt supergoed ging ofzo", maar ook niet slecht. Gewoon okee. En hoe het met mij met een aantal dingen ging, met woonplannen. studie etc. Best wat vragen dus.
En dat was het. Ik heb niet meer gereageerd, omdat ik opeens dacht: dit gaat nergens heen.
Zijn laatste mail is inmiddels een paar dagen terug, ik heb niet gereageerd nog steeds (woehoe, fantastisch, een paar dagen!
). Maar goed, is dat misschien niet lullig? Ik bedoel; hij bedoelt het niet verkeerd...Of zou het beter zijn om maar gewoon niet meer te reageren en me op mezelf te richten?
Let wel: stiekem probeer ik nog steeds ZO te doen dat ex mij misschien weer interessant gaat vinden. Supertriest, ik weet het. Maar 1) het sterkt me om te doen alsof ik er klaar mee ben en 2) wie weet.
Dusse....wat zouden jullie doen?
En dat was het. Ik heb niet meer gereageerd, omdat ik opeens dacht: dit gaat nergens heen.
Zijn laatste mail is inmiddels een paar dagen terug, ik heb niet gereageerd nog steeds (woehoe, fantastisch, een paar dagen!
). Maar goed, is dat misschien niet lullig? Ik bedoel; hij bedoelt het niet verkeerd...Of zou het beter zijn om maar gewoon niet meer te reageren en me op mezelf te richten?Let wel: stiekem probeer ik nog steeds ZO te doen dat ex mij misschien weer interessant gaat vinden. Supertriest, ik weet het. Maar 1) het sterkt me om te doen alsof ik er klaar mee ben en 2) wie weet.
Dusse....wat zouden jullie doen?
woensdag 9 februari 2011 om 23:23
donderdag 10 februari 2011 om 18:08
donderdag 10 februari 2011 om 18:17
quote:muisje23 schreef op 10 februari 2011 @ 18:08:
Luchtig en relaxed, gewoon als ex. Dus dat moet 'm dan maar worden.
Je kan dit nu met voldoende afstand van emoties doen? Voelt echt als ex? Anders eigenlijk toch echt nog niet doen.
Kreeg gisteren een SMS: "je bent lief voor me". Wat bedoelt hij daar nou weer mee? Dat hij het prettig vindt dat ik dat ben? Dat hij vindt dat hij het niet verdient? Of nog iets geheel anders.
Ik ga echt stoppen met SMSen...
Overigens hebben vrienden van mij hem gisteren gesproken, zij hij over dat ze erg aardig voor hem waren geweest. Nu wil ik weten waar ze het over hebben gehad... Of moet ik dat ook niet willen weten. Heb zelf gewoon nog veel vraagtekens, hoop dat andere mensen me daar ook mee kunnen helpen.
Luchtig en relaxed, gewoon als ex. Dus dat moet 'm dan maar worden.
Je kan dit nu met voldoende afstand van emoties doen? Voelt echt als ex? Anders eigenlijk toch echt nog niet doen.
Kreeg gisteren een SMS: "je bent lief voor me". Wat bedoelt hij daar nou weer mee? Dat hij het prettig vindt dat ik dat ben? Dat hij vindt dat hij het niet verdient? Of nog iets geheel anders.
Ik ga echt stoppen met SMSen...
Overigens hebben vrienden van mij hem gisteren gesproken, zij hij over dat ze erg aardig voor hem waren geweest. Nu wil ik weten waar ze het over hebben gehad... Of moet ik dat ook niet willen weten. Heb zelf gewoon nog veel vraagtekens, hoop dat andere mensen me daar ook mee kunnen helpen.
donderdag 10 februari 2011 om 19:58
Sommige vraagtekens zullen misschien altijd vraagtekens blijven? Is mijn ervaring iig. In jouw geval zal de tijd het ook wel leren denk ik..Maar idd; het kan fijn zijn als andere mensen je iets meer kunnen vertellen over wat hij erover vertelde. Ik zou dat ook willen weten.
Met zijn SMS bedoelt hij waarschijnlijk gewoon wat hij zegt...
Dat hij vindt dat je lief voor hem bent. Zonder daar verder een oordeel aan te geven dus.
Mijn emoties vliegen heen en weer. Soms denk ik: ja, echt ex, als vriend. En dan denk ik weer; neeeee, je houdt jezelf voor de gek muisje. Ik kan niet goed inschatten of het vooral het afgewezen voelen is wat me rot doet voelen (als nu de hele mannelijke bevolking aan mijn voeten zou liggen of ik het dan niet erg zou vinden zeg maar) of dat het toch echt is dat HIJ me niet wil. Vrees idd het laatste, dus je hebt wel gelijk Polly..
Hij mailt overigens net terug dat hij zich ook weer goed wil voelen, maar dat dat makkelijker gezegd dan gedaan is. Dus heb m gevraagd waar hij mee zit. Daar zal hij niet op antwoorden denk ik.. (zou ik in zijn situatie niet doen of ik zou zeggen: niets waar jij me mee kan helpen ).
Met zijn SMS bedoelt hij waarschijnlijk gewoon wat hij zegt...
Dat hij vindt dat je lief voor hem bent. Zonder daar verder een oordeel aan te geven dus.
Mijn emoties vliegen heen en weer. Soms denk ik: ja, echt ex, als vriend. En dan denk ik weer; neeeee, je houdt jezelf voor de gek muisje. Ik kan niet goed inschatten of het vooral het afgewezen voelen is wat me rot doet voelen (als nu de hele mannelijke bevolking aan mijn voeten zou liggen of ik het dan niet erg zou vinden zeg maar) of dat het toch echt is dat HIJ me niet wil. Vrees idd het laatste, dus je hebt wel gelijk Polly..
Hij mailt overigens net terug dat hij zich ook weer goed wil voelen, maar dat dat makkelijker gezegd dan gedaan is. Dus heb m gevraagd waar hij mee zit. Daar zal hij niet op antwoorden denk ik.. (zou ik in zijn situatie niet doen of ik zou zeggen: niets waar jij me mee kan helpen ).
donderdag 10 februari 2011 om 20:25
[quote]muisje23 schreef op 10 februari 2011 @ 19:58:
Sommige vraagtekens zullen misschien altijd vraagtekens blijven? Is mijn ervaring iig. In jouw geval zal de tijd het ook wel leren denk ik..Maar idd; het kan fijn zijn als andere mensen je iets meer kunnen vertellen over wat hij erover vertelde. Ik zou dat ook willen weten.(/quote]
Er zullen ook vraagtekens blijven. Heb de vrienden gesproken, ze hebben het er eigenlijk niet over gehad. Beetje over koetjes en kalfjes gepraat. Dus niets wijzer.
Van zijn zus weet ik wel dat hij zich heel veel zorgen om mij maakt. Maar goed, het gaat niet om medelijden, het gaat om liefde...
quote:muisje23 schreef op 10 februari 2011 @ 19:58:Met zijn SMS bedoelt hij waarschijnlijk gewoon wat hij zegt...
Dat hij vindt dat je lief voor hem bent. Zonder daar verder een
Communicatie gaat voor 30% over datgene wat er letterlijk gezegd danwel geschreven wordt en 70% over nonverbale, expressieve, relationele en appellerende communicatie.
Ik lees die woorden, maar weet dus niet wat hij bedoelt. Letterlijk is het aardig, maar waarom SMSt hij het dan? Vind hij het fijn dat ik lief ben? Voelt hij zich schuldig? Wil hij wel dat ik lief ben, of heeft hij me nu liever boos? Ik weet het niet... En kan het ook niet afleiden uit rest van de SMS.
quote:muisje23 schreef op 10 februari 2011 @ 19:58:
Hij mailt overigens net terug dat hij zich ook weer goed wil voelen, maar dat dat makkelijker gezegd dan gedaan is. Dus heb m gevraagd waar hij mee zit. Daar zal hij niet op antwoorden denk ik.. (zou ik in zijn situatie niet doen of ik zou zeggen: niets waar jij me mee kan helpen ).Ook zo'n opmerking waar je niets mee kan. Want ik weet wel wat jij als antwoord wil horen, dat het alleen maar goedkomt als hij met jou is. Misschien denkt hij dat ook wel deels, een relatie van 4 jaar (toch?) verbreken is niet niets, ook al ben je de brekende partij. Hij zal zich ongetwijfeld afvragen of dit de juiste beslissing is. Maar zolang hij geen daden laat zien, hebben woorden weinig waarde...
Sommige vraagtekens zullen misschien altijd vraagtekens blijven? Is mijn ervaring iig. In jouw geval zal de tijd het ook wel leren denk ik..Maar idd; het kan fijn zijn als andere mensen je iets meer kunnen vertellen over wat hij erover vertelde. Ik zou dat ook willen weten.(/quote]
Er zullen ook vraagtekens blijven. Heb de vrienden gesproken, ze hebben het er eigenlijk niet over gehad. Beetje over koetjes en kalfjes gepraat. Dus niets wijzer.
Van zijn zus weet ik wel dat hij zich heel veel zorgen om mij maakt. Maar goed, het gaat niet om medelijden, het gaat om liefde...
quote:muisje23 schreef op 10 februari 2011 @ 19:58:Met zijn SMS bedoelt hij waarschijnlijk gewoon wat hij zegt...
Dat hij vindt dat je lief voor hem bent. Zonder daar verder een
Communicatie gaat voor 30% over datgene wat er letterlijk gezegd danwel geschreven wordt en 70% over nonverbale, expressieve, relationele en appellerende communicatie.
Ik lees die woorden, maar weet dus niet wat hij bedoelt. Letterlijk is het aardig, maar waarom SMSt hij het dan? Vind hij het fijn dat ik lief ben? Voelt hij zich schuldig? Wil hij wel dat ik lief ben, of heeft hij me nu liever boos? Ik weet het niet... En kan het ook niet afleiden uit rest van de SMS.
quote:muisje23 schreef op 10 februari 2011 @ 19:58:
Hij mailt overigens net terug dat hij zich ook weer goed wil voelen, maar dat dat makkelijker gezegd dan gedaan is. Dus heb m gevraagd waar hij mee zit. Daar zal hij niet op antwoorden denk ik.. (zou ik in zijn situatie niet doen of ik zou zeggen: niets waar jij me mee kan helpen ).Ook zo'n opmerking waar je niets mee kan. Want ik weet wel wat jij als antwoord wil horen, dat het alleen maar goedkomt als hij met jou is. Misschien denkt hij dat ook wel deels, een relatie van 4 jaar (toch?) verbreken is niet niets, ook al ben je de brekende partij. Hij zal zich ongetwijfeld afvragen of dit de juiste beslissing is. Maar zolang hij geen daden laat zien, hebben woorden weinig waarde...
donderdag 10 februari 2011 om 21:33
quote:_avril_ schreef op 09 februari 2011 @ 13:23: Maar naar hem toe verhuizen heeft geen zin, hij zit dan weer een paar maanden daar, dan weer een paar maanden ergens anders.En hoe lang zal dat voor hem doorgaan? Wil hij altijd in buitenland willen werken, of over een paar jaar toch eerste op een vaste plek werken?
vrijdag 11 februari 2011 om 11:38
@Polly: bijna 5 jaar inderdaad. Het is ook wat jij zegt: veel woorden, weinig tot geen daden. Het aantal woorden neemt ook af trouwens. Ik denk dat hij zit met het feit dat iik gezegd heb: NU niet is nooit. En dat hij met de beslissing in zijn maag zit inderdaad. Ik weet dat als we samen zijn we dat allebei relaxed en fijn vinden, hij ook, alleen ECHT samen, als in een relatie weer, dat wordt gegarandeerd ruzie, kommer en kwel en moeilijkheden en dat weten we allebei.
Alleen: IK denk, als je maar wil dan lukt het wel. En hij zegt: nu niet, misschien over een tijdje, maar misschien ook niet. Dat weet hij nog niet.
Alleen: IK denk, als je maar wil dan lukt het wel. En hij zegt: nu niet, misschien over een tijdje, maar misschien ook niet. Dat weet hij nog niet.
vrijdag 11 februari 2011 om 11:48
Nou muisje dan is het toch zinvol dat nu je even afstand neemt eens na te denken, en dan luchtig en niet de hele dag , en er achter te komen waarom het gegarandeerd ruzie, kommer en kwel zou gaan worden als jullie weer een relatie zouden nemen en of dat dan niet een goede reden is om het los te laten of juist anders te doen mits dat mogelijk is.
vrijdag 11 februari 2011 om 19:25
Heej muisje!
Ik zie dat je met vallen en opstaan steeds een beetje verder komt! Heb je nog iets van Brugge of Mootje gehoord de laatste tijd?
quote:muisje23 schreef op 09 februari 2011 @ 23:21:
Zijn laatste mail is inmiddels een paar dagen terug, ik heb niet gereageerd nog steeds (woehoe, fantastisch, een paar dagen!). Maar goed, is dat misschien niet lullig?
NEE! Het is je ex! Je hebt geen verplichting meer om (snel) te reageren! En ja, het is FANTASTISCH dat je een paar dagen niet hebt gereageerd, en nee, dat bedoel ik niet sarcastisch! Echt heel goed. Weet je nog dat je anderhalve maand geleden de minuten nog telde? Dan zijn een paar dagen al een hele vooruitgang, ik ben trots op je
quote:muisje23 schreef op 09 februari 2011 @ 23:21:
Let wel: stiekem probeer ik nog steeds ZO te doen dat ex mij misschien weer interessant gaat vinden. Supertriest, ik weet het. Maar 1) het sterkt me om te doen alsof ik er klaar mee ben en 2) wie weet.
Tsja, dat is denk ik wat veel mensen doen. Zelfs ik die mijn ex echt niet terug wil, merk dat ik erg mijn best doe als ik hem zie, of weet dat er mensen komen die hem goed kennen. Ik vind het van mezelf ook weer triest, maar voor anderen ben ik minder streng. Ik denk dat je gewoon toch door je ex leuk gevonden wil hebben. Misschien willen we ergens allemaal dat onze exen levenslang een gebroken hart houden omdat ze ons lieten gaan. En ja, dat sterkt je ook en die 'wie weet', tsja, beetje gevaarlijk.. Je bent er nog niet echt klaar mee..
Ik zie dat je met vallen en opstaan steeds een beetje verder komt! Heb je nog iets van Brugge of Mootje gehoord de laatste tijd?
quote:muisje23 schreef op 09 februari 2011 @ 23:21:
Zijn laatste mail is inmiddels een paar dagen terug, ik heb niet gereageerd nog steeds (woehoe, fantastisch, een paar dagen!
). Maar goed, is dat misschien niet lullig? NEE! Het is je ex! Je hebt geen verplichting meer om (snel) te reageren! En ja, het is FANTASTISCH dat je een paar dagen niet hebt gereageerd, en nee, dat bedoel ik niet sarcastisch! Echt heel goed. Weet je nog dat je anderhalve maand geleden de minuten nog telde? Dan zijn een paar dagen al een hele vooruitgang, ik ben trots op je
quote:muisje23 schreef op 09 februari 2011 @ 23:21:
Let wel: stiekem probeer ik nog steeds ZO te doen dat ex mij misschien weer interessant gaat vinden. Supertriest, ik weet het. Maar 1) het sterkt me om te doen alsof ik er klaar mee ben en 2) wie weet.
Tsja, dat is denk ik wat veel mensen doen. Zelfs ik die mijn ex echt niet terug wil, merk dat ik erg mijn best doe als ik hem zie, of weet dat er mensen komen die hem goed kennen. Ik vind het van mezelf ook weer triest, maar voor anderen ben ik minder streng. Ik denk dat je gewoon toch door je ex leuk gevonden wil hebben. Misschien willen we ergens allemaal dat onze exen levenslang een gebroken hart houden omdat ze ons lieten gaan. En ja, dat sterkt je ook en die 'wie weet', tsja, beetje gevaarlijk.. Je bent er nog niet echt klaar mee..
vrijdag 11 februari 2011 om 19:26
oh en polly, heel sterk van je dat je 'nee' hebt gezegd! En natuurlijk voel je je rot, zo niet, dan was het ook niet knap van je en moeilijk voor je om 'nee' te zeggen..
Kleine stapjes zoals deze zijn goed, en morgenvroeg voel je je tien keer sterker (en beter!) dan wanneer je hem wel langs had laten komen.
Kleine stapjes zoals deze zijn goed, en morgenvroeg voel je je tien keer sterker (en beter!) dan wanneer je hem wel langs had laten komen.
vrijdag 11 februari 2011 om 20:52
Thanks paarsjurkje! Van die kant had ik het nog niet bekeken..maar toch; ik vind mezelf maar een trage muts. Kom op, het is al 4 maanden twijfel en onduidelijkheid en nu gedwongen duidelijkheid van zijn kant, ga ik NOG door met dat contact (al is het op een heel laag pitje).
"Wacht" nu dus op een mail als reactie op waar hij mee zit. Denk dat ik kan wachten tot ik een ons weeg.
Van Mootje is het laatste wat ik hoorde dat ex haar weer terug wilde wellicht. Hij was iig weer geinteresseerd en Mootje wist niet wat daarmee te doen.
Brugge heeft nog een keer gepost om iedereen een hart onder de riem te steken en verder geen nieuws van haar kant geloof ik, behalve de ups en downs die bij ldvd horen.
Hoe gaat het met jou???
"Wacht" nu dus op een mail als reactie op waar hij mee zit. Denk dat ik kan wachten tot ik een ons weeg.
Van Mootje is het laatste wat ik hoorde dat ex haar weer terug wilde wellicht. Hij was iig weer geinteresseerd en Mootje wist niet wat daarmee te doen.
Brugge heeft nog een keer gepost om iedereen een hart onder de riem te steken en verder geen nieuws van haar kant geloof ik, behalve de ups en downs die bij ldvd horen.
Hoe gaat het met jou???
vrijdag 11 februari 2011 om 21:10
Wilde ook nog even iets aan jullie voorleggen. Ik twijfel heel erg of ik een mail zal sturen waarin ik het contact officieel verbreek en uitleg waarom. Hij heeft zelf al wel een aantal keer aangegeven dat geen contact hem nu beter lijkt, maar toch reageert hij steeds en stelt me ook vragen (eerst zakelijk, maar werd al snel weer persoonlijk). Dus eigenlijk is het dan een beetje mosterd na de maaltijd...
Maar ik baal achteraf ontzettend van mijn meegaande houding, via niet, naar wel, naar proberen, naar weer niet. We hebben elkaar alle kanten opgeslingerd. En ik vind van mezelf dat ik harder had moeten zijn. Zo'n mail zou misschien alsnog een laatste duidelijkheid van mijn kant zijn?
Van de andere kant denk ik; tja, dan krijg ik straks weer spijt, omdat ik nu juist een heeeel miniem contact nog heb en daarmee kan laten zien dat ik heus wel relaxed en niet-controlerend kan zijn, alleen: misschien vat hij het op als: ze is er nog steeds!!! Terwijl ik wel best duidelijk gezegd heb dat we nu gewoon exen zijn. Maar ik neem voor mijn gevoel met steeds minder genoegen, ik verleg steeds mijn grenzen, dus zo'n mail lijkt me ook wel wat.
Wat zouden jullie doen??
Maar ik baal achteraf ontzettend van mijn meegaande houding, via niet, naar wel, naar proberen, naar weer niet. We hebben elkaar alle kanten opgeslingerd. En ik vind van mezelf dat ik harder had moeten zijn. Zo'n mail zou misschien alsnog een laatste duidelijkheid van mijn kant zijn?
Van de andere kant denk ik; tja, dan krijg ik straks weer spijt, omdat ik nu juist een heeeel miniem contact nog heb en daarmee kan laten zien dat ik heus wel relaxed en niet-controlerend kan zijn, alleen: misschien vat hij het op als: ze is er nog steeds!!! Terwijl ik wel best duidelijk gezegd heb dat we nu gewoon exen zijn. Maar ik neem voor mijn gevoel met steeds minder genoegen, ik verleg steeds mijn grenzen, dus zo'n mail lijkt me ook wel wat.
Wat zouden jullie doen??