Relaties
alle pijlers
Weekendje weg?
vrijdag 25 februari 2011 om 09:57
Hallo allemaal,
Ik zit met een moeilijke keuze. Mijn vrouw is zwanger (dat is niet het probleem ) en heeft dus veel aandacht en zekerheid nodig. Dat begrijp ik.
Ik ben echt helemaal gek op wintersport en wil zielsgraag (echt heel graag) een weekendje met vrienden naar Oostenrijk begin april. Zij is dan 22 week zwanger.
Zij wil niet dat ik ga (met alle er bij) omdat als er iets gebeurt ik zover weg ben. Wat mij betreft irrationeel, maar ik begrijp ook wel dat ze door de hormoontjes al die zekerheid nodig heeft en dat ze graag wil dat er ik er voor haar ben. Maar ik wil echt te graag op wintersport. Dat is heel belangrijk voor mij.... En het is maar een weekendje..
Dus ik vraag mij erg af wat de rest van de wereld hier van vind. En hoe zou ik haar gerust kunnen stellen als ik wel ga?
Ik zit met een moeilijke keuze. Mijn vrouw is zwanger (dat is niet het probleem ) en heeft dus veel aandacht en zekerheid nodig. Dat begrijp ik.
Ik ben echt helemaal gek op wintersport en wil zielsgraag (echt heel graag) een weekendje met vrienden naar Oostenrijk begin april. Zij is dan 22 week zwanger.
Zij wil niet dat ik ga (met alle er bij) omdat als er iets gebeurt ik zover weg ben. Wat mij betreft irrationeel, maar ik begrijp ook wel dat ze door de hormoontjes al die zekerheid nodig heeft en dat ze graag wil dat er ik er voor haar ben. Maar ik wil echt te graag op wintersport. Dat is heel belangrijk voor mij.... En het is maar een weekendje..
Dus ik vraag mij erg af wat de rest van de wereld hier van vind. En hoe zou ik haar gerust kunnen stellen als ik wel ga?
vrijdag 25 februari 2011 om 15:13
Ik ben het helemaal eens met Iry (lijkt het al alsof ik je aan het stalken ben?? ) en soortgelijke posts in dit topic. Zelf 27 weken zwanger heb ik niet de gevoelens van vriendin van TO, maar wel heel andere rare buien gehad die ik níet van mezelf gewend was. "Tot de orde roepen" was die dagen écht geen optie, ik voelde me namelijk héél, héél erg ongelukkig, daar was dus helemaal niks aan te doen (en geloof me, man, zus én moeder hebben genoeg geprobeerd). Als man in die dagen iets 'perse had gemoeten' wat ook op een ander moment had gekund, had ik m dat ernstig, ernstig kwalijk genomen.
vrijdag 25 februari 2011 om 15:26
quote:Mlle_j schreef op 25 februari 2011 @ 12:14:
Even los van zwangerschap: ik zou NOOIT gewoon een weekend weggaan als mijn vriend dat niet wilde, om welke reden dan ook. En hij ook niet. Hij is een keer een weekend thuisgebleven omdat ik op spannend nieuws zat te wachten. Hij vroeg of ik wilde dat hij bleef, ik zei ja en toen bleef hij. Ik heb hem niet gedwongen, hij bleef gewoon. Zonder 'ja maar Mlle, je bent irrationeel, de kans dat er iets misgaat is klein en ik wil zo graag'.
Andersom werkt het net zo. Dat vind ik normaal in een relatie, je gaat niet je zin doordrukken als de ander huilt en niet wil dat je gaat?
Het wordt wat anders als die ander om de haverklap zit te jammeren dat je niet weg mag gaan, of je verbiedt om dingen alleen te doen - in dat geval zou ik geen relatie met die persoon willen hebben.Mooi gezegd! Dit maakt het topic los van de 2 partijen die hier hun mening aan het geven zijn (-ooit eerder- zwangeren en nooit/niet zwangeren). Doet me ook denken aan een situatie die ik zelf ooit ervaren heb, ook met spannend nieuws, en hij basseerde het op: 'als het nieuws goed is ga ik, als het slecht nieuws is blijf ik wel'. Heb me nog nooit zo alleen gevoeld. Was dan ook de druppel die de emmer deed overlopen, want hij was er sowieso niet veel.
Even los van zwangerschap: ik zou NOOIT gewoon een weekend weggaan als mijn vriend dat niet wilde, om welke reden dan ook. En hij ook niet. Hij is een keer een weekend thuisgebleven omdat ik op spannend nieuws zat te wachten. Hij vroeg of ik wilde dat hij bleef, ik zei ja en toen bleef hij. Ik heb hem niet gedwongen, hij bleef gewoon. Zonder 'ja maar Mlle, je bent irrationeel, de kans dat er iets misgaat is klein en ik wil zo graag'.
Andersom werkt het net zo. Dat vind ik normaal in een relatie, je gaat niet je zin doordrukken als de ander huilt en niet wil dat je gaat?
Het wordt wat anders als die ander om de haverklap zit te jammeren dat je niet weg mag gaan, of je verbiedt om dingen alleen te doen - in dat geval zou ik geen relatie met die persoon willen hebben.Mooi gezegd! Dit maakt het topic los van de 2 partijen die hier hun mening aan het geven zijn (-ooit eerder- zwangeren en nooit/niet zwangeren). Doet me ook denken aan een situatie die ik zelf ooit ervaren heb, ook met spannend nieuws, en hij basseerde het op: 'als het nieuws goed is ga ik, als het slecht nieuws is blijf ik wel'. Heb me nog nooit zo alleen gevoeld. Was dan ook de druppel die de emmer deed overlopen, want hij was er sowieso niet veel.
vrijdag 25 februari 2011 om 15:47
Conclusie: in eerste instantie maakt het dus niet uit wat de reden is waarom vriendin wil dat TO thuisblijft. Het feit dat je partner (die normaal alles prima vindt en je alles ter wereld gunt) heel graag iets van je wil, wat voor jou een (kleine) opoffering is, is in mijn ogen reden genoeg om die opoffering te doen.
vrijdag 25 februari 2011 om 19:08
Je zegt:
Zij is normaal altijd heel open en makkelijk. Ze vind normaal altijd alles best. Ik hoef(de) nooit mijn acties bij haar te verantwoorden. Normaal zou dit ook echt geen probleem voor haar geweest zijn. Normaal zou ik het ook niet pikken als ze er een issue van maakte (tenminste als geld en tijd niet meespelen zoals nu). Nu is ze dus zwanger, wat verassend genoeg weinig mensen hier echt wat kan schelen, en dus sta ik er ook open voor om het af te zeggen. Het is wel moeilijk om te voorspellen wat de consequenties zijn van de keuzes op mijn zwangere vrouw..
En daarmee heeft ze helemaal geen credits bij je? Ze heeft je een (1, EEN) keer nodig, een keertje maar.... en je maakt daar een enorm punt van???
Wat denk je zelf dat die consequenties zullen zijn? Voor je voruw?En de invloed van alle stress en verdriet op jullie ongeboren kind?
Ga je dan nog steeds zo lekker van die piste af?
Zij is normaal altijd heel open en makkelijk. Ze vind normaal altijd alles best. Ik hoef(de) nooit mijn acties bij haar te verantwoorden. Normaal zou dit ook echt geen probleem voor haar geweest zijn. Normaal zou ik het ook niet pikken als ze er een issue van maakte (tenminste als geld en tijd niet meespelen zoals nu). Nu is ze dus zwanger, wat verassend genoeg weinig mensen hier echt wat kan schelen, en dus sta ik er ook open voor om het af te zeggen. Het is wel moeilijk om te voorspellen wat de consequenties zijn van de keuzes op mijn zwangere vrouw..
En daarmee heeft ze helemaal geen credits bij je? Ze heeft je een (1, EEN) keer nodig, een keertje maar.... en je maakt daar een enorm punt van???
Wat denk je zelf dat die consequenties zullen zijn? Voor je voruw?En de invloed van alle stress en verdriet op jullie ongeboren kind?
Ga je dan nog steeds zo lekker van die piste af?
zaterdag 26 februari 2011 om 16:09
quote:isabon schreef op 25 februari 2011 @ 19:04:
Moeilijke keuze? Je vrouw of de wintersport?
Ongelooflijk zeg.... het feit alleen al dat je dat een moeilijke keuze vindt
Ik ga niet snel in op zulke reactie maar, sjonge jonge jonge jonge jonge. Wat een kortzichtigheid zeg. Een belediging voor de intelligentie van alle andere mensen hier, die snappen het allemaal niet want het is een heel simpele keuze begrijp ik van je.
Je kan het ook omdraaien: Wat kies je? Aan de ketting door een irrationele huilbui of vrienden, je favo sport uit oefenen, trots (ja, ik ben een man, die hebben ook emoties), een weekendje weg tussen elke dag klaar staan/koken/boodschappen doen/ 2 bedrijven runnen / handje vasthouden bij de verloskundige (begrijp me niet verkeerd, dat vind ik allemaal heel leuk).
En je reactie over "credits" is misschien nog wel erger. Alsof het daar om draait in een relatie. Wie weet heeft zij nog wel 100 "credits te goed aan mij". Wat een arrogant toontje.
Ze heeft me niet 1x nodig, we hebben elkaar altijd nodig. Alleen moet je soms keuzes maken waar niet iedereen blij mee kan zijn. Je kan niet geketend door het leven.
Dat je echt denkt dat zaken zo zwart wit zijn .... niet te geloven zeg. Ga je even lekker zitten schamen.
En weederom lopen de emoties hoog op rond deze simpele kwestie.
Moeilijke keuze? Je vrouw of de wintersport?
Ongelooflijk zeg.... het feit alleen al dat je dat een moeilijke keuze vindt
Ik ga niet snel in op zulke reactie maar, sjonge jonge jonge jonge jonge. Wat een kortzichtigheid zeg. Een belediging voor de intelligentie van alle andere mensen hier, die snappen het allemaal niet want het is een heel simpele keuze begrijp ik van je.
Je kan het ook omdraaien: Wat kies je? Aan de ketting door een irrationele huilbui of vrienden, je favo sport uit oefenen, trots (ja, ik ben een man, die hebben ook emoties), een weekendje weg tussen elke dag klaar staan/koken/boodschappen doen/ 2 bedrijven runnen / handje vasthouden bij de verloskundige (begrijp me niet verkeerd, dat vind ik allemaal heel leuk).
En je reactie over "credits" is misschien nog wel erger. Alsof het daar om draait in een relatie. Wie weet heeft zij nog wel 100 "credits te goed aan mij". Wat een arrogant toontje.
Ze heeft me niet 1x nodig, we hebben elkaar altijd nodig. Alleen moet je soms keuzes maken waar niet iedereen blij mee kan zijn. Je kan niet geketend door het leven.
Dat je echt denkt dat zaken zo zwart wit zijn .... niet te geloven zeg. Ga je even lekker zitten schamen.
En weederom lopen de emoties hoog op rond deze simpele kwestie.
zaterdag 26 februari 2011 om 16:15
quote:Kastanjez schreef op 25 februari 2011 @ 15:47:
Conclusie: in eerste instantie maakt het dus niet uit wat de reden is waarom vriendin wil dat TO thuisblijft. Het feit dat je partner (die normaal alles prima vindt en je alles ter wereld gunt) heel graag iets van je wil, wat voor jou een (kleine) opoffering is, is in mijn ogen reden genoeg om die opoffering te doen.
Ik hoop dat mijn partner dat niet als opoffering zou zien
Die bergen en de sneeuw liggen er elk jaar
Ik zou maar 1 keer voor de eerste keer zwanger zijn.
En ik heb geen idee hoor, hoe ik ben als ik zwanger zou zijn, misschien word ik ook wel een emotionele huilie
Maar persoonlijk zou ik het als "normaal" ervaren als mijn parner daar gedurende die 9 maanden rekening mee zou houden...
Conclusie: in eerste instantie maakt het dus niet uit wat de reden is waarom vriendin wil dat TO thuisblijft. Het feit dat je partner (die normaal alles prima vindt en je alles ter wereld gunt) heel graag iets van je wil, wat voor jou een (kleine) opoffering is, is in mijn ogen reden genoeg om die opoffering te doen.
Ik hoop dat mijn partner dat niet als opoffering zou zien
Die bergen en de sneeuw liggen er elk jaar
Ik zou maar 1 keer voor de eerste keer zwanger zijn.
En ik heb geen idee hoor, hoe ik ben als ik zwanger zou zijn, misschien word ik ook wel een emotionele huilie
Maar persoonlijk zou ik het als "normaal" ervaren als mijn parner daar gedurende die 9 maanden rekening mee zou houden...
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
zaterdag 26 februari 2011 om 16:16
Iedereen erg bedankt voor het delen van de ervaringen en me inzichten te geven in hoe de psyche van de zwangere vrouw werkt. Het was voor mij belangrijk om te horen dat dergelijke emoties oprecht zijn.
Gisteren tissues en een chocoladereep gekocht en het onderwerp weer aangesneden. Ik heb haar gevraagt of ze het echt heel heel vervelend vind en haar nog eens duidelijk gemaakt dat het voor mij heel moeilijk is om zo een weekendje met de jongens af te zeggen. Ze gaf aan het heeeeeeeeel erg fijn te vinden als ik bleef (en die emotie die daar bij kwam is niet zo met woorden uit te leggen) dus ik heb haar verteld dat ik thuis ging blijven.
Zij is heeeeel blij en ik toch wel wat teneergeslagen... Maar goed, vandaag m'n vrienden op de hoogte gebracht en die namen het luchtig op (ik vond het ook veruit het belangrijkste *smile*) met het idee om even een dagje of weekendje naar winterbergen of botrop te gaan. Nou, dat vond mijn vrouw dan ook wel een prima idee.
Nou bedankt nog!
Gisteren tissues en een chocoladereep gekocht en het onderwerp weer aangesneden. Ik heb haar gevraagt of ze het echt heel heel vervelend vind en haar nog eens duidelijk gemaakt dat het voor mij heel moeilijk is om zo een weekendje met de jongens af te zeggen. Ze gaf aan het heeeeeeeeel erg fijn te vinden als ik bleef (en die emotie die daar bij kwam is niet zo met woorden uit te leggen) dus ik heb haar verteld dat ik thuis ging blijven.
Zij is heeeeel blij en ik toch wel wat teneergeslagen... Maar goed, vandaag m'n vrienden op de hoogte gebracht en die namen het luchtig op (ik vond het ook veruit het belangrijkste *smile*) met het idee om even een dagje of weekendje naar winterbergen of botrop te gaan. Nou, dat vond mijn vrouw dan ook wel een prima idee.
Nou bedankt nog!
zaterdag 26 februari 2011 om 16:21
quote:Summerdance schreef op 26 februari 2011 @ 16:15:
[...]
Ik hoop dat mijn partner dat niet als opoffering zou zien
Die bergen en de sneeuw liggen er elk jaar
Ik zou maar 1 keer voor de eerste keer zwanger zijn.
En ik heb geen idee hoor, hoe ik ben als ik zwanger zou zijn, misschien word ik ook wel een emotionele huilie
Maar persoonlijk zou ik het als "normaal" ervaren als mijn parner daar gedurende die 9 maanden rekening mee zou houden...
Het is dus voor mij wel een grote opoffering. Mijn probleem is: hoe erg is het nou echt die huilbiu, hoe oprecht is dat, hoe erg is het nou om het een weekendje met de vriendinnen te moeten doen in plaats van met mij.
Maar goed, dat is dus echt heel belangrijk, dat snap ik mede door alle reacties hier...
[...]
Ik hoop dat mijn partner dat niet als opoffering zou zien
Die bergen en de sneeuw liggen er elk jaar
Ik zou maar 1 keer voor de eerste keer zwanger zijn.
En ik heb geen idee hoor, hoe ik ben als ik zwanger zou zijn, misschien word ik ook wel een emotionele huilie
Maar persoonlijk zou ik het als "normaal" ervaren als mijn parner daar gedurende die 9 maanden rekening mee zou houden...
Het is dus voor mij wel een grote opoffering. Mijn probleem is: hoe erg is het nou echt die huilbiu, hoe oprecht is dat, hoe erg is het nou om het een weekendje met de vriendinnen te moeten doen in plaats van met mij.
Maar goed, dat is dus echt heel belangrijk, dat snap ik mede door alle reacties hier...
zaterdag 26 februari 2011 om 16:23
quote:bologneseman schreef op 26 februari 2011 @ 16:21:
[...]
Het is dus voor mij wel een grote opoffering. Mijn probleem is: hoe erg is het nou echt die huilbiu, hoe oprecht is dat, hoe erg is het nou om het een weekendje met de vriendinnen te moeten doen in plaats van met mij.
Maar goed, dat is dus echt heel belangrijk, dat snap ik mede door alle reacties hier...Nou, ik vind je echt top hoor!! Dat je gewoon thuis blijft omdat je vrouw niet alleen wil zijn...(vind het nog steeds onzin, maar oke
) Weekend gewoon dubbel en dwars inhalen als jullie straks 5 kinderen hebben (met vrienden en zonder kids uiteraard haha!)!
[...]
Het is dus voor mij wel een grote opoffering. Mijn probleem is: hoe erg is het nou echt die huilbiu, hoe oprecht is dat, hoe erg is het nou om het een weekendje met de vriendinnen te moeten doen in plaats van met mij.
Maar goed, dat is dus echt heel belangrijk, dat snap ik mede door alle reacties hier...Nou, ik vind je echt top hoor!! Dat je gewoon thuis blijft omdat je vrouw niet alleen wil zijn...(vind het nog steeds onzin, maar oke
) Weekend gewoon dubbel en dwars inhalen als jullie straks 5 kinderen hebben (met vrienden en zonder kids uiteraard haha!)!
zaterdag 26 februari 2011 om 16:25
zaterdag 26 februari 2011 om 16:36
quote:Pien252 schreef op 26 februari 2011 @ 16:23:
[...]
Nou, ik vind je echt top hoor!! Dat je gewoon thuis blijft omdat je vrouw niet alleen wil zijn...(vind het nog steeds onzin, maar oke) Weekend gewoon dubbel en dwars inhalen als jullie straks 5 kinderen hebben (met vrienden en zonder kids uiteraard haha!)!
Thanks.
Ik ga zeker(!) het inhalen
En zoals de quote van het viva blog:
quote:John Lennon zei ooit: Life is what happens to you while you're busy making other plans.
[...]
Nou, ik vind je echt top hoor!! Dat je gewoon thuis blijft omdat je vrouw niet alleen wil zijn...(vind het nog steeds onzin, maar oke
) Weekend gewoon dubbel en dwars inhalen als jullie straks 5 kinderen hebben (met vrienden en zonder kids uiteraard haha!)!Thanks.
Ik ga zeker(!) het inhalen
En zoals de quote van het viva blog:
quote:John Lennon zei ooit: Life is what happens to you while you're busy making other plans.
