Thuis
alle pijlers
Emotionele memorabilia
zaterdag 26 februari 2011 om 22:11
Dit weekend ben ik begonnen om het huis op te ruimen. Eens in de zoveel tijd heb ik een drang om 'de zooi' te lijf te gaan. Het lukt me prima om praktische spullen weg te doen als ik ze niet meer gebruik. Maar met sommige spullen ligt dat anders. Zo heb ik een doos waar ik oude dagboeken, kaartjes en knipsels die ik wil bewaren met mooie teksten of inzichten. Net ben ik die doos doorgelopen en sommige dingen kunnen weg, maar ik hou toch nog een hoop over wat ik niet weg wil doen. Dagboeken bijvoorbeeld, als ik ze teruglees zijn het vaak niet de mooiste herinneringen en wil ik ze weg doen, maar ik doe het niet want het voelt toch niet goed.
Ik vroeg me af hoe anderen dat doen: heb je ook zo'n doos met dat soort spulletjes, bewaar je je oude dagboeken of gooi je ze na verloop van tijd weg? En hoe bewaar je dat soort spulletjes, in een mooie kist of gewoon ergens in een la? Kijk je er nog naar? En zijn er mensen die dit soort dingen niet bewaren?
Ik vroeg me af hoe anderen dat doen: heb je ook zo'n doos met dat soort spulletjes, bewaar je je oude dagboeken of gooi je ze na verloop van tijd weg? En hoe bewaar je dat soort spulletjes, in een mooie kist of gewoon ergens in een la? Kijk je er nog naar? En zijn er mensen die dit soort dingen niet bewaren?
zaterdag 26 februari 2011 om 22:20
Ik bewaar mijn dagboeken in een kleurige doos net als andere speciale dingen. Wanneer ik er in kijk? Nou als ik het toevallig tegen kom en denk he hoe voelde ik mij nou als puber.
Er zitten ook kaarten en briefjes in.
Kleine goedemorgen briefjes van mijn moeder of vader die ze schreven om mij succes te wensen bij een examen die ik dan terug vond ik mijn agenda of broodtrommel.
Een armbandje die mij geluk zou moeten brengen bij examens en andere belangrijke zaken ( heb ik gekregen van moeder.)
En andere dingetjes
Verder geen speciale dagen dat ik hem open trek.
Er zitten ook kaarten en briefjes in.
Kleine goedemorgen briefjes van mijn moeder of vader die ze schreven om mij succes te wensen bij een examen die ik dan terug vond ik mijn agenda of broodtrommel.
Een armbandje die mij geluk zou moeten brengen bij examens en andere belangrijke zaken ( heb ik gekregen van moeder.)
En andere dingetjes
Verder geen speciale dagen dat ik hem open trek.
Het gras aan de overkant is niet groen.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:20
sommige liefdesbrieven lees je met kromme tenen om idd maar niet te spreke n over oude dagboeken.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:22
Ik heb een doos op zolder staan waar oude briefjes van mijn vriendin inzitten van ongeveer 25 jaar geleden. Die kan en wil ik niet weggooien. De vriendschap is niet meer al sturen we af en toe een mail of een kaartje. Toch is het me heel dierbaar.
Verder heb ik nog wat dingetjes die ik niet in een doos wil stoppen, maar die in de slaapkamer liggen: de poederdoos die ik heb gebruikt om mijn moeder bij te poederen toen ze overleden was. De frutsel die mijn moeder 15 jaar geleden heeft gemaakt voor mijn haar hangt aan de verwarming in de badkamer. Het valt me niet altijd op, maar 1 keer week minimaal wel en dan sta ik er weer even bij stil.
Verder heb ik nog wat dingetjes die ik niet in een doos wil stoppen, maar die in de slaapkamer liggen: de poederdoos die ik heb gebruikt om mijn moeder bij te poederen toen ze overleden was. De frutsel die mijn moeder 15 jaar geleden heeft gemaakt voor mijn haar hangt aan de verwarming in de badkamer. Het valt me niet altijd op, maar 1 keer week minimaal wel en dan sta ik er weer even bij stil.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:23
Ik heb een paar gewone kartonnen doosjes met dat soort nostalgische zooi. Echt hilarisch om 15 jaar na dato met een vriendin onze verklaringen te lezen dat we echt niet met die en die jongens zouden zoenen. En dan nu niet eens meer wie het ook al weer waren. Of oude armbandjes tegen te komen enzo. Oude kaarten en brieven te lezen. Bij elke verhuizing kijk ik weer eens in zo'n doos. Of als er een oude (school)vriendin langskomt, even de herinneringen in te duiken. Het heeft wel wat.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:26
Dat lijkt me wel een fijn idee ja een mooie memory box ervoor maken. Het is idd te waardevol om weg te gooien, zeker als je je bedenkt dat je zoveel herinneringen alleen nog maar naar boven kunt halen met die spulletjes, anders vervagen ze toch. En of het nu mooie of misschien minder mooie herinneringen zijn, ze horen toch bij je.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:27
Ik bewaar ook helemaal niets, op mijn fotoalbums na en mijn paspoorts omdat ik al die stempels leuk vind.
Mijn moeder bewaart een paar van mijn belangrijkste jeugddingen omdat ze dat leuk vindt en mijn zus heeft alle jeugdboeken voor haar dochtertje.
Ik ben ook te nuchter en praktisch voor dingen met sentimentele waarde, want als het huis afbrandt mis ik niets.
Mijn moeder bewaart een paar van mijn belangrijkste jeugddingen omdat ze dat leuk vindt en mijn zus heeft alle jeugdboeken voor haar dochtertje.
Ik ben ook te nuchter en praktisch voor dingen met sentimentele waarde, want als het huis afbrandt mis ik niets.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:32
Hier heet dat de "geheime doos'. Eigenlijk ontstaan doordat ik spulletjes van mijn kinderen wilde bewaren, onder andere ook de tekeningen voor Sint en de verlanglijstjes. Omdat zij natuurlijk dachten dat alles in Spanje lag, moest ik het goed verstoppen. Vandaag die grote dozen onbereikbaar hoog op zolder.. (gewoon flinke Ikea dozen die je zelf in elkaar zet)
Later heb ik ook voor mezelf en de vader van mijn kinderen daar een doos neergezet. Alles wat je wilt bewaren gaat erin. De kinderen kunnen inmiddels zelf beslissen wat erin gaat, maar nog steeds stop ik er ook dingen in, bv de krant van hun geboortedag elk jaar) Ik vind het ideaal, iedereen respecteert de andere dozen en het slingert nergens rond.
Later heb ik ook voor mezelf en de vader van mijn kinderen daar een doos neergezet. Alles wat je wilt bewaren gaat erin. De kinderen kunnen inmiddels zelf beslissen wat erin gaat, maar nog steeds stop ik er ook dingen in, bv de krant van hun geboortedag elk jaar) Ik vind het ideaal, iedereen respecteert de andere dozen en het slingert nergens rond.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:32
Hier heet dat de "geheime doos'. Eigenlijk ontstaan doordat ik spulletjes van mijn kinderen wilde bewaren, onder andere ook de tekeningen voor Sint en de verlanglijstjes. Omdat zij natuurlijk dachten dat alles in Spanje lag, moest ik het goed verstoppen. Vandaag die grote dozen onbereikbaar hoog op zolder.. (gewoon flinke Ikea dozen die je zelf in elkaar zet)
Later heb ik ook voor mezelf en de vader van mijn kinderen daar een doos neergezet. Alles wat je wilt bewaren gaat erin. De kinderen kunnen inmiddels zelf beslissen wat erin gaat, maar nog steeds stop ik er ook dingen in, bv de krant van hun geboortedag elk jaar) Ik vind het ideaal, iedereen respecteert de andere dozen en het slingert nergens rond.
Later heb ik ook voor mezelf en de vader van mijn kinderen daar een doos neergezet. Alles wat je wilt bewaren gaat erin. De kinderen kunnen inmiddels zelf beslissen wat erin gaat, maar nog steeds stop ik er ook dingen in, bv de krant van hun geboortedag elk jaar) Ik vind het ideaal, iedereen respecteert de andere dozen en het slingert nergens rond.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:34
Dat is waar Iris 1969, als het huis afbrandt zal ik het ook niet missen. Dat is voor mij ook de reden om overbodige spullen regelmatig weg te doen, ik wil het liefst zo min mogelijk 'ballast' met me meedragen.
Mijn man heeft nog 14 jaar aan emails bijvoorbeeld en zegt net dat ie dat niet weg kan doen, terwijl ik ook daarvan denk, als het er niet is dan mis je het ook niet.
Mijn man heeft nog 14 jaar aan emails bijvoorbeeld en zegt net dat ie dat niet weg kan doen, terwijl ik ook daarvan denk, als het er niet is dan mis je het ook niet.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:36
zaterdag 26 februari 2011 om 22:37
quote:Meidje schreef op 26 februari 2011 @ 22:28:
En is daar een speciale reden voor Jorina dat je dat niet bewaart? Behalve te praktisch ingesteld?
Ik ben gewoon niet het bewaarderige type.
Heb geen speciale gevoelens bij materiële zaken. Alhoewel ik dan wel weer een paar dingetjes van mijn zoontje heb bewaard, maar da's ook omdat ik het fijn vind dat hij later zelf kan bepalen of hij dat wil houden of niet.
En is daar een speciale reden voor Jorina dat je dat niet bewaart? Behalve te praktisch ingesteld?
Ik ben gewoon niet het bewaarderige type.
Heb geen speciale gevoelens bij materiële zaken. Alhoewel ik dan wel weer een paar dingetjes van mijn zoontje heb bewaard, maar da's ook omdat ik het fijn vind dat hij later zelf kan bepalen of hij dat wil houden of niet.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:42
Toen mijn oma overleden was moest er natuurlijk opgeruimd worden en kwam er van alles tevoorschijn: spullen uit mijn jeugd, spullen uit de jeugd van mijn moeder en haar broer/zussen, maar ook spullen uit de jeugd van mijn oma zelf.
Dat laatste vond ik erg leuk, vooral al die hele oude bruine foto's, maar hebben? Nee, want ik zou niet weten wat ik er mee moest doen.
Mijn zus heeft nu wel ieder jaar de kerstballen van mijn oma uit de jaren 50 (!!), 60 en 70 (mijn kindertijd) in haar kerstboom hangen en zoiets vind ik dan wel weer mooi.
Dat laatste vond ik erg leuk, vooral al die hele oude bruine foto's, maar hebben? Nee, want ik zou niet weten wat ik er mee moest doen.
Mijn zus heeft nu wel ieder jaar de kerstballen van mijn oma uit de jaren 50 (!!), 60 en 70 (mijn kindertijd) in haar kerstboom hangen en zoiets vind ik dan wel weer mooi.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:49
Spullen uit de jeugd van je oma kun je altijd nog verzamelaars of musea enthousiast blij mee maken. Kan me voorstellen dat het voor jezelf geen emotionele waarde heeft.
Moet eerlijk bekennen dat ik zelf ook e-mails heb over de afgelopen ruim 14 jaar (vanaf het begin hotmail-tijdperk). Klasgenootjes die me (geheime) mailtjes stuurden, tot (bijna-)vriendjes die me hun belevenissen vertelden, etc...
Ik zou een hoop weg kunnen gooien, want het is geen ramp als het weg is. Ik vind het echter teveel werk om dat allemaal door te spitten in mijn inbox, dus laat ik het maar zo.
Nu houdt ik mn mailbox wel bij.
Ben trouwens net bezig met de grote schoonmaak en er gaan ieder jaar weer spullen weg waarvan ik het jaar daarvoor blijkbaar dacht dat ik het nog heel goed kon gebruiken (maar waarvoor?...)
En schriftjes en briefjes van vriendinnetjes komt me ook heel bekend voor. Hilarisch om weer te lezen
Moet eerlijk bekennen dat ik zelf ook e-mails heb over de afgelopen ruim 14 jaar (vanaf het begin hotmail-tijdperk). Klasgenootjes die me (geheime) mailtjes stuurden, tot (bijna-)vriendjes die me hun belevenissen vertelden, etc...
Ik zou een hoop weg kunnen gooien, want het is geen ramp als het weg is. Ik vind het echter teveel werk om dat allemaal door te spitten in mijn inbox, dus laat ik het maar zo.
Nu houdt ik mn mailbox wel bij.
Ben trouwens net bezig met de grote schoonmaak en er gaan ieder jaar weer spullen weg waarvan ik het jaar daarvoor blijkbaar dacht dat ik het nog heel goed kon gebruiken (maar waarvoor?...)
En schriftjes en briefjes van vriendinnetjes komt me ook heel bekend voor. Hilarisch om weer te lezen
Occam's razor
zaterdag 26 februari 2011 om 22:55
[quote][
Ben trouwens net bezig met de grote schoonmaak en er gaan ieder jaar weer spullen weg waarvan ik het jaar daarvoor blijkbaar dacht dat ik het nog heel goed kon gebruiken (maar waarvoor?...)
E/(quote]
Dat vind ik altijd zo'n wonderlijk iets, dat je een jaar later iets WEL kunt weggooien, blijkbaar ben je er dan wel klaar voor ofzo, en weet je dat je het echt niet meer gaat gebruiken.
Ben trouwens net bezig met de grote schoonmaak en er gaan ieder jaar weer spullen weg waarvan ik het jaar daarvoor blijkbaar dacht dat ik het nog heel goed kon gebruiken (maar waarvoor?...)
E/(quote]
Dat vind ik altijd zo'n wonderlijk iets, dat je een jaar later iets WEL kunt weggooien, blijkbaar ben je er dan wel klaar voor ofzo, en weet je dat je het echt niet meer gaat gebruiken.
zaterdag 26 februari 2011 om 23:03
Ja, raar he?
Ik heb deze keer een trui de deur uitgedaan waarmee ik nog op een klassenfoto stond. Die trui is net iets te kort voor mijn armen en de uiteinden van de mouwen waren helemaal verwassen. De print was ook verschrikkelijk oubollig (Klingel-catalogus-gone-bad), maar voelde wel lekker zacht aan.
Maar hij staat dus totaal niet flateus meer (misschien wel nooit gedaan) en ik dacht dat ik hem al had weggedaan. Wat voor gevoel ik erbij had dat ik hem vorig jaar wel weer terug in de kast heb gelegd, geen idee...
Misschien dat er een tax zit aan hoeveel emotioneel-geladen dingen je weg kunt gooien. Het zou kunnen dat ik de afgelopen jaren dat truitje iedere keer aan het einde van de schoonmaaktocht tegenkwam en dan bij de zoveelste herinnering besloot dat deze dan wel mocht blijven.
Maar goed, het is en blijft een lelijk ding...
Ik heb deze keer een trui de deur uitgedaan waarmee ik nog op een klassenfoto stond. Die trui is net iets te kort voor mijn armen en de uiteinden van de mouwen waren helemaal verwassen. De print was ook verschrikkelijk oubollig (Klingel-catalogus-gone-bad), maar voelde wel lekker zacht aan.
Maar hij staat dus totaal niet flateus meer (misschien wel nooit gedaan
) en ik dacht dat ik hem al had weggedaan. Wat voor gevoel ik erbij had dat ik hem vorig jaar wel weer terug in de kast heb gelegd, geen idee... Misschien dat er een tax zit aan hoeveel emotioneel-geladen dingen je weg kunt gooien. Het zou kunnen dat ik de afgelopen jaren dat truitje iedere keer aan het einde van de schoonmaaktocht tegenkwam en dan bij de zoveelste herinnering besloot dat deze dan wel mocht blijven.
Maar goed, het is en blijft een lelijk ding...
Occam's razor
zaterdag 26 februari 2011 om 23:07
Ik ben heel erg van less is more, weggooien dus. Moet ook wel met mijn superkleine appartement. Toch heb ik in mijn berging drie verhuisdozen staan met daarin allerlei attributen die mij herrinneren aan mooie momenten. Daar gaat morgen een lege tube tandpasta bij uit verwegistan bij. Daar zit een heel verhaal achter dat ik alleen weet, maar mooi om - als ik die doos weer eens opendoe - weer boven te kunnen halen.
zaterdag 26 februari 2011 om 23:19
Moppekind van acht heeft deze vakantie een grote "leegruiming" gehouden op zijn kamer. Vrijwel alle frutsels van de muur, opnieuw ingericht met griezelige dingen en ik heb twee vuilniszakken met rommel weggegooid.
Verder nog twee vuilniszakken met goed speelgoed naar een kennis gedaan, veel Fisher-Price e.d.
Verder nog twee vuilniszakken met goed speelgoed naar een kennis gedaan, veel Fisher-Price e.d.
