Kinderen
alle pijlers
Opvoeding bij andere
dinsdag 8 maart 2011 om 14:12
Omdat ik de laatste tijd steeds vaker tegen dit probleem aanloop, ben ik wel benieuwd of het herkenbaar is voor andere en als dat zo is, hoe er mee omgegaan wordt.
Het is zo dat ik een nichtje heb die nu volgende maand 8 jaar wordt. Ik ben best wel close met haar, we hebben gewoon een goede band samen. (Het eerste wat ze zei toen ze haar zwemdiploma –eindelijk na 3 jaar haalde- was ‘Ohhh wat zou Hippocrates trots op mij zijn). Maar goed, het probleem is dus dat ik mezelf helemaal groen en geel erger aan de manier hoe zij opgevoed wordt.
Je hebt wel vaker dat je het niet eens bent met de manier van opvoeden van andere maar omdat ik zo erg gehecht ben aan mijn nichtje vind ik het erg moeilijk om hier mee om te gaan. Het doet mij best wel pijn om te zien waar voor een leuk kind er schuilt in haar, maar door haar opvoeding krijgt ze gewoon niet de kans om op te groeien als een leuk meisje.
De reden dat ik nu dit topic open is omdat hier – in het zuiden des lands- het momenteel carnaval is. Nu is mijn nichtje gisteren de hele dag alleen thuis geweest omdat vader en moeder carnaval wilden vieren. Dit deed mij zoveel verdriet om te horen. De hele dag alleen thuis, ze is nog zo’n ukkie. (Ze heeft ook een achterstand in haar ontwikkeling, niemand geeft haar bijna 8, als je zegt dat ze net 5 geworden is geloof je het ook).
Nu vraag ik mij af, stel ik mij aan dat het mij zo’n zeer doet en ook boos maakt? Of is het herkenbaar? Heeft iemand tips om hier mee om te gaan? (Schouders ophalen en de andere kant opkijken heeft geen zin. Ik trek het mij toch aan).
Het is zo dat ik een nichtje heb die nu volgende maand 8 jaar wordt. Ik ben best wel close met haar, we hebben gewoon een goede band samen. (Het eerste wat ze zei toen ze haar zwemdiploma –eindelijk na 3 jaar haalde- was ‘Ohhh wat zou Hippocrates trots op mij zijn). Maar goed, het probleem is dus dat ik mezelf helemaal groen en geel erger aan de manier hoe zij opgevoed wordt.
Je hebt wel vaker dat je het niet eens bent met de manier van opvoeden van andere maar omdat ik zo erg gehecht ben aan mijn nichtje vind ik het erg moeilijk om hier mee om te gaan. Het doet mij best wel pijn om te zien waar voor een leuk kind er schuilt in haar, maar door haar opvoeding krijgt ze gewoon niet de kans om op te groeien als een leuk meisje.
De reden dat ik nu dit topic open is omdat hier – in het zuiden des lands- het momenteel carnaval is. Nu is mijn nichtje gisteren de hele dag alleen thuis geweest omdat vader en moeder carnaval wilden vieren. Dit deed mij zoveel verdriet om te horen. De hele dag alleen thuis, ze is nog zo’n ukkie. (Ze heeft ook een achterstand in haar ontwikkeling, niemand geeft haar bijna 8, als je zegt dat ze net 5 geworden is geloof je het ook).
Nu vraag ik mij af, stel ik mij aan dat het mij zo’n zeer doet en ook boos maakt? Of is het herkenbaar? Heeft iemand tips om hier mee om te gaan? (Schouders ophalen en de andere kant opkijken heeft geen zin. Ik trek het mij toch aan).
dinsdag 8 maart 2011 om 14:17
Hippocrates,
Lijkt mij ook niet verstandig om een kind van 8 een hele dag (!) alleen in huis te laten, en zéker niet als het ook nog een ontwikkelingsachterstand heeft (hoe komt dat trouwens? Heeft dit een relatie met onvoldoende stimulering o.i.d?). Kun je verder nog iets meer vertellen over de opvoeding waar je je zo aan ergert? Het lijkt me dat iedere ouder er een eigen opvoeding op nahoudt, maar als je het gevoel hebt dat een kind echt verpest wordt, lijkt me dat ook wel heel lastig!
Lijkt mij ook niet verstandig om een kind van 8 een hele dag (!) alleen in huis te laten, en zéker niet als het ook nog een ontwikkelingsachterstand heeft (hoe komt dat trouwens? Heeft dit een relatie met onvoldoende stimulering o.i.d?). Kun je verder nog iets meer vertellen over de opvoeding waar je je zo aan ergert? Het lijkt me dat iedere ouder er een eigen opvoeding op nahoudt, maar als je het gevoel hebt dat een kind echt verpest wordt, lijkt me dat ook wel heel lastig!
Ik voel me zo moedellooos
dinsdag 8 maart 2011 om 14:24
Heb je wel eens tegen de ouders gezegd dat het je aan het hart gaat dat ze de hele dag alleen thuis is?
En hoe reageerden ze daar op?
Persoonlijk ben ik van mening dat je het op normale toon best eens kan noemen, maar niet meer dan dat. Het is niet jouw kind. Met als uitzondering, een situatie waarbij een kind wordt mishandeld/misbruikt/verwaarloosd.
En hoe reageerden ze daar op?
Persoonlijk ben ik van mening dat je het op normale toon best eens kan noemen, maar niet meer dan dat. Het is niet jouw kind. Met als uitzondering, een situatie waarbij een kind wordt mishandeld/misbruikt/verwaarloosd.
dinsdag 8 maart 2011 om 14:26
De vader van mijn nichtje, is de broer van mijn moeder.
De ontwikkelingsachterstand komt mijn inziens, mede door onvoldoende stimulering. Maar ook denken wij dat er iets van autisme speelt. Er wordt alleen geen aandacht aan dit gegeven besteed. Terwijl ik denk dat met een beetje hulp, ze zoveel geholpen zou zijn. Haar ouders doen er gewoon niets mee. (Ze 'fladdert' al vanaf de ze kan lopen met haar handen, kan helemaal van de wereld zijn, heeft het moeilijk in sociale situaties, wordt heel driftig als iemand 'haar' beker pakt etc. genoeg reden om eens langs een arts te gaan, gewoon voor wat extra ondersteuning).
Het zijn gewoon zoveel dingen waar ik het moeilijk mee heb. Zij bepaald het huishouden, als iemand op een stoel zit waar zij wil zitten moet die persoon eraf. Ze hoeft niet te eten (er wordt geen aandacht aan besteed, eet ze niet dan maar niet). Bij mij eet ze altijd prima. Ze gaan niet naar bed voor 11 uur (terwijl ze wel naar school moet) en slaapt bij haar ouders. Als ze iets niet wil, dan hoeft het niet. (met alles zo). Zo hoeft ze niet te douchen en als het een keer moet gaan ze heel hard krijsen en schreeuwen. Terwijl als ik haar onder de douche zet, gaat het prima. Zonder huilen, zonder ook maar iets.
Ze drinkt best vaak blikjes energy drank, ze speelt op de playstation van haar broer spellen voor 18+ (die kreeg ze ook op haar verjaardag!
). Dat zijn van die bloederige, schietspellen.
Ik vind het lastig om precies uit te leggen wat ik bedoel, zonder betweterig over te komen. Want dat is niet mijn bedoeling. Het is gewoon zo dat ik merk dat als ik een tijdje op haar pas (ik heb wel eens een weekend op haar gepast) ze een schatje is. Echt een heel leuk meisje, vol humor. Maar zodra ze onder toezicht van haar ouders staat is het een draak. Ik vind het zo jammer. Ze is nog zo klein, ze kan zo leuk worden.
De ontwikkelingsachterstand komt mijn inziens, mede door onvoldoende stimulering. Maar ook denken wij dat er iets van autisme speelt. Er wordt alleen geen aandacht aan dit gegeven besteed. Terwijl ik denk dat met een beetje hulp, ze zoveel geholpen zou zijn. Haar ouders doen er gewoon niets mee. (Ze 'fladdert' al vanaf de ze kan lopen met haar handen, kan helemaal van de wereld zijn, heeft het moeilijk in sociale situaties, wordt heel driftig als iemand 'haar' beker pakt etc. genoeg reden om eens langs een arts te gaan, gewoon voor wat extra ondersteuning).
Het zijn gewoon zoveel dingen waar ik het moeilijk mee heb. Zij bepaald het huishouden, als iemand op een stoel zit waar zij wil zitten moet die persoon eraf. Ze hoeft niet te eten (er wordt geen aandacht aan besteed, eet ze niet dan maar niet). Bij mij eet ze altijd prima. Ze gaan niet naar bed voor 11 uur (terwijl ze wel naar school moet) en slaapt bij haar ouders. Als ze iets niet wil, dan hoeft het niet. (met alles zo). Zo hoeft ze niet te douchen en als het een keer moet gaan ze heel hard krijsen en schreeuwen. Terwijl als ik haar onder de douche zet, gaat het prima. Zonder huilen, zonder ook maar iets.
Ze drinkt best vaak blikjes energy drank, ze speelt op de playstation van haar broer spellen voor 18+ (die kreeg ze ook op haar verjaardag!
). Dat zijn van die bloederige, schietspellen. Ik vind het lastig om precies uit te leggen wat ik bedoel, zonder betweterig over te komen. Want dat is niet mijn bedoeling. Het is gewoon zo dat ik merk dat als ik een tijdje op haar pas (ik heb wel eens een weekend op haar gepast) ze een schatje is. Echt een heel leuk meisje, vol humor. Maar zodra ze onder toezicht van haar ouders staat is het een draak. Ik vind het zo jammer. Ze is nog zo klein, ze kan zo leuk worden.
dinsdag 8 maart 2011 om 14:29
quote:Jorina schreef op 08 maart 2011 @ 14:24:
Heb je wel eens tegen de ouders gezegd dat het je aan het hart gaat dat ze de hele dag alleen thuis is?
En hoe reageerden ze daar op?
Aan het einde van de carnavalsdag kwam opeens ter sprake dat ze de hele dag alleen was. Andere hebben wel gezegd 'WOW, dat kan toch niet?' waarop de ouders vol trots hebben verteld dat ze lekker de hele dag voor de tv zou hangen en zou playstationen, met een pot chocoladepasta voor haar neus. Vol trots, hard lachen vertelde ze dit. 'Ach gevaarlijk? Zolang ze geen vriendinnetjes bij zich heeft kan er niets gebeuren'. Wat moet je dan? Er is echt geen verstand opening te vinden bij ze.Natuurlijk ben ik erg terughoudend om iets te zeggen, maar er is ze zeker duidelijk gemaakt dat dit niet normaal is. Maar ik ben nog redelijk jong, ze zien mij aankomen. De snotneus.
Heb je wel eens tegen de ouders gezegd dat het je aan het hart gaat dat ze de hele dag alleen thuis is?
En hoe reageerden ze daar op?
Aan het einde van de carnavalsdag kwam opeens ter sprake dat ze de hele dag alleen was. Andere hebben wel gezegd 'WOW, dat kan toch niet?' waarop de ouders vol trots hebben verteld dat ze lekker de hele dag voor de tv zou hangen en zou playstationen, met een pot chocoladepasta voor haar neus. Vol trots, hard lachen vertelde ze dit. 'Ach gevaarlijk? Zolang ze geen vriendinnetjes bij zich heeft kan er niets gebeuren'. Wat moet je dan? Er is echt geen verstand opening te vinden bij ze.Natuurlijk ben ik erg terughoudend om iets te zeggen, maar er is ze zeker duidelijk gemaakt dat dit niet normaal is. Maar ik ben nog redelijk jong, ze zien mij aankomen. De snotneus.
dinsdag 8 maart 2011 om 14:31
Nou is het wel zo dat kinderen thuis de grenzen opzoeken en vreemde ogen dwingen. Dus dat ze bij jou wel eet en onder de douche wil zegt niet zo veel.
Om 23.00 naar bed vind ik veel te laat dat wel.
Maar is het een algemene houding van die ouders of zit er een idee achter om zo met haar om te gaan?
Om 23.00 naar bed vind ik veel te laat dat wel.
Maar is het een algemene houding van die ouders of zit er een idee achter om zo met haar om te gaan?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
dinsdag 8 maart 2011 om 14:32
quote:louise1 schreef op 08 maart 2011 @ 14:29:
En ben jij de enige binnen de familie die er zo over denkt?Hmm dat weet ik niet. Ik heb het er met mijn moeder over gehad en die vond dat ik gelijk had dat het belachelijk is. Maar hé wat kun je er aan doen? Ik heb tegen mijn moeder gezegd dat ik het mishandeling vind. Een kind moet een veilige leefomgeving hebben. Een omgeving waar ze op terug kan vallen. Op het moment dat ze haar hebben gezegd dat ze alleen thuis zou zijn die dag, heeft ze zich vast niet gerealiseerd dat het een hele dag zou zijn. Alsof een kind van 8 het besef heeft wat een hele dag is. Die kijken niet verder dan een uur. Stel dat ze zich had bezeerd. Dan was er niemand om haar te troosten. Ze heeft zelf boterhammen moeten smeren, met een mes....Tsjonge. Ik kan gewoon niet begrijpen dat haar ouders vol trots vertellen over dit voorval. Ik zou mijzelf de ogen uit mijn hoofd schamen.
En ben jij de enige binnen de familie die er zo over denkt?Hmm dat weet ik niet. Ik heb het er met mijn moeder over gehad en die vond dat ik gelijk had dat het belachelijk is. Maar hé wat kun je er aan doen? Ik heb tegen mijn moeder gezegd dat ik het mishandeling vind. Een kind moet een veilige leefomgeving hebben. Een omgeving waar ze op terug kan vallen. Op het moment dat ze haar hebben gezegd dat ze alleen thuis zou zijn die dag, heeft ze zich vast niet gerealiseerd dat het een hele dag zou zijn. Alsof een kind van 8 het besef heeft wat een hele dag is. Die kijken niet verder dan een uur. Stel dat ze zich had bezeerd. Dan was er niemand om haar te troosten. Ze heeft zelf boterhammen moeten smeren, met een mes....Tsjonge. Ik kan gewoon niet begrijpen dat haar ouders vol trots vertellen over dit voorval. Ik zou mijzelf de ogen uit mijn hoofd schamen.
dinsdag 8 maart 2011 om 14:33
Toevallig heb ik deze week op mijn werk een studiemiddag over kindermishandeling gehad. Veel dingen die jij beschrijft vallen onder kindermishandeling, het is namelijk verwaarlozing. Ik zou overleggen met het AMK, daar misschien een melding doen en in gesprek gaan met de ouders van dit meisje.
Sterkte.
Sterkte.
dinsdag 8 maart 2011 om 14:33
Triest hoor. Als ik het zo lees klinkt dit niet gezond. Zeker als ouders het anders inzien rest je weinig dan het professioneel aan te pakken via een AMK. Ik heb het echt niet over uithuisplaatsing maar goede begeleiding voor de ouders. Of het bespreken met huisarts, schoolarts en de leraar. Eens kijken wat zij er van zeggen.
Poep, wie heeft jou gescheten?
dinsdag 8 maart 2011 om 14:36
quote:nouschi schreef op 08 maart 2011 @ 14:31:
Nou is het wel zo dat kinderen thuis de grenzen opzoeken en vreemde ogen dwingen. Dus dat ze bij jou wel eet en onder de douche wil zegt niet zo veel.
Om 23.00 naar bed vind ik veel te laat dat wel.
Maar is het een algemene houding van die ouders of zit er een idee achter om zo met haar om te gaan?
Ik denk dat het gewoon laks en luiheid is. Gewoon een algemene houding. Het blijkt dat haar twee zoons vroeger (die zijn wat ouder) toen ze 5 jaar waren al alleen naar school moesten lopen (kwartier lopen...grote gevaarlijke wegen over). Dat vertelde mijn vader.
Natuurlijk realiseer ik mij dat vreemde ogen dwingen, daarom ben ik wat extra gaan opletten op de houding van haar ouders.
Voorbeeld: op een verjaardag waar wij beide waren lag ze bij haar vader op de buik te slapen (het was 10 uur) toen gingen haar broers naar huis. Vader probeer haar, haar jas aan te doen zodat ze met broers mee naar huis kon om naar bed te gaan. Maar dat wilde ze niet en ze begon te piepen 'Nee bij papa blijhijven' waarop papa zegt 'oké' en ze mag zo weer verder slapen. Kom op zeg! Je bent ouder of je bent het niet. (Even afgezien of je 's avonds met een kind naar een verjaardag moet gaan) je kunt toch gewoon optreden en zeggen 'Je gaat nu met je broer mee!' Ze is de baas. En daar gaan mijn nekharen van overeind staan (zo gaat dat met alles)....
Nou is het wel zo dat kinderen thuis de grenzen opzoeken en vreemde ogen dwingen. Dus dat ze bij jou wel eet en onder de douche wil zegt niet zo veel.
Om 23.00 naar bed vind ik veel te laat dat wel.
Maar is het een algemene houding van die ouders of zit er een idee achter om zo met haar om te gaan?
Ik denk dat het gewoon laks en luiheid is. Gewoon een algemene houding. Het blijkt dat haar twee zoons vroeger (die zijn wat ouder) toen ze 5 jaar waren al alleen naar school moesten lopen (kwartier lopen...grote gevaarlijke wegen over). Dat vertelde mijn vader.
Natuurlijk realiseer ik mij dat vreemde ogen dwingen, daarom ben ik wat extra gaan opletten op de houding van haar ouders.
Voorbeeld: op een verjaardag waar wij beide waren lag ze bij haar vader op de buik te slapen (het was 10 uur) toen gingen haar broers naar huis. Vader probeer haar, haar jas aan te doen zodat ze met broers mee naar huis kon om naar bed te gaan. Maar dat wilde ze niet en ze begon te piepen 'Nee bij papa blijhijven' waarop papa zegt 'oké' en ze mag zo weer verder slapen. Kom op zeg! Je bent ouder of je bent het niet. (Even afgezien of je 's avonds met een kind naar een verjaardag moet gaan) je kunt toch gewoon optreden en zeggen 'Je gaat nu met je broer mee!' Ze is de baas. En daar gaan mijn nekharen van overeind staan (zo gaat dat met alles)....
dinsdag 8 maart 2011 om 14:38
quote:hippocrates schreef op 08 maart 2011 @ 14:26:
Het is gewoon zo dat ik merk dat als ik een tijdje op haar pas (ik heb wel eens een weekend op haar gepast) ze een schatje is.
Heel goed om dit aan te pakken. Misschien kan je moeder met haar broer praten? Of kun jij via het AMK iets doen?
Ik citeer dit stukje van je reactie omdat je jezelf ook niet moet overschatten. Je hebt wel eens een weekend op haar gepast. Dan is het meisje misschien in haar allerbeste doen en natuurlijk wil ze bij grote Tante H. heel erg haar best doen en goed luisteren en netjes douchen en keurig haar bordje leeg eten.
Lees nu ook je laatste reactie. Dat haar ouders andere opvoedingsideeën hebben dan jij, hoeft niet per definitie slecht te zijn. Het is alleen: anders. Kind alleen laten, tja, dat vind ik echt niet kunnen. Waren haar grote broers er ook bij? Of was ze echt alleen thuis?
Het is gewoon zo dat ik merk dat als ik een tijdje op haar pas (ik heb wel eens een weekend op haar gepast) ze een schatje is.
Heel goed om dit aan te pakken. Misschien kan je moeder met haar broer praten? Of kun jij via het AMK iets doen?
Ik citeer dit stukje van je reactie omdat je jezelf ook niet moet overschatten. Je hebt wel eens een weekend op haar gepast. Dan is het meisje misschien in haar allerbeste doen en natuurlijk wil ze bij grote Tante H. heel erg haar best doen en goed luisteren en netjes douchen en keurig haar bordje leeg eten.
Lees nu ook je laatste reactie. Dat haar ouders andere opvoedingsideeën hebben dan jij, hoeft niet per definitie slecht te zijn. Het is alleen: anders. Kind alleen laten, tja, dat vind ik echt niet kunnen. Waren haar grote broers er ook bij? Of was ze echt alleen thuis?
Wat eten we vanavond?
dinsdag 8 maart 2011 om 14:40
Ik ben wel blij om te lezen dat ik mij niet aanstel. Ik was eigenlijk wel een beetje bang dat ik misschien een vertekend beeld zou hebben over wat 'normaal' is. Al moet ik eerlijk zeggen dat in gesprek gaan met haar ouders, of zelfs met huisarts etc. mij -nu nog- een stap te ver is. Pff..ik ben zo nog best jong. Heb geen kinderen en dan heb ik iets te zeggen over de opvoeding van iemand anders?
Verder probeer ik haar wel een beetje te sturen als ik haar zie. Ze slaat bijvoorbeeld mensen zomaar, scheld mensen uit (En haar ouders vinden dat érg lachwekkend. Zo'n kleintje die mensen zomaar uitscheld). Maar ik probeer haar dan vaak wel te 'straffen' en haar uit te leggen dat ik dat absoluut niet wil hebben. Dat ze mij, of mijn familie zomaar uitscheld of slaat. Maar ja...dat zal weinig zin hebben als ze het grootste deel van haar 'leven' het wel mag.
Verder probeer ik haar wel een beetje te sturen als ik haar zie. Ze slaat bijvoorbeeld mensen zomaar, scheld mensen uit (En haar ouders vinden dat érg lachwekkend. Zo'n kleintje die mensen zomaar uitscheld). Maar ik probeer haar dan vaak wel te 'straffen' en haar uit te leggen dat ik dat absoluut niet wil hebben. Dat ze mij, of mijn familie zomaar uitscheld of slaat. Maar ja...dat zal weinig zin hebben als ze het grootste deel van haar 'leven' het wel mag.
dinsdag 8 maart 2011 om 14:41
Je moet wel twee dingen scheiden denk ik.
1. Verschil in opvattingen, jij vindt dat dit meisje de baas is thuis.
2. Kindermishandeling. 18+spellen spelen, alleen thuis gelaten worden, nooit hoeven te douchen en om 2300 uur pas naar bed op schooldagen is echt ongezond voor een 8jarige. Dit valt onder verwaarlozing, dus kindermishandeling.
Met het 1e kun je en hoef je niet zoveel te doen, met het 2e wel.
1. Verschil in opvattingen, jij vindt dat dit meisje de baas is thuis.
2. Kindermishandeling. 18+spellen spelen, alleen thuis gelaten worden, nooit hoeven te douchen en om 2300 uur pas naar bed op schooldagen is echt ongezond voor een 8jarige. Dit valt onder verwaarlozing, dus kindermishandeling.
Met het 1e kun je en hoef je niet zoveel te doen, met het 2e wel.
dinsdag 8 maart 2011 om 14:42
quote:hippocrates schreef op 08 maart 2011 @ 14:12:
Het is zo dat ik een nichtje hebdochter van je broer/zus of van je oom/tante?quote:die nu volgende maand 8 jaar wordt. Ik ben best wel close met haar, we hebben gewoon een goede band samen. (Het eerste wat ze zei toen ze haar zwemdiploma –eindelijk na 3 jaar haalde- was ‘Ohhh wat zou Hippocrates trots op mij zijn). Maar goed, het probleem is dus dat ik mezelf helemaal groen en geel erger aan de manier hoe zij opgevoed wordt.Lijkt me inderdaad een probleem ja. Je groen en geel ergeren is niet zo heel gezond. Beter om iets te doen met de bron van je ergernis lijkt me.quote:Je hebt wel vaker dat je het niet eens bent met de manier van opvoeden van andereNiet echt. Het interesseert me al met al geen ruk hoe anderen hun kinderen opvoeden. Zolang het resultaat maar goed is en/of ik met het resultaat maar niets te maken heb.
Andersom boeit het me ook totaal niet of anderen het eens zijn met onze manier van opvoeden. Ik heb nog nooit iemand om toestemming of instemming gevraagd, en zolang wij onze kinderen niet verwaarlozen of mishandelen, kan iedereen die het met ons oneens is redelijk op het dak gaan zitten.
Wat niet wil zeggen dat we niet open staan voor kritiek van vrienden. Het kernbegrip hier is: "van vrienden". Zussen, nichtjes, of andere familieleden die menen hier iets over te melden te hebben, mogen dat fijn voor zichzelf houden.
quote:maar omdat ik zo erg gehecht ben aan mijn nichtje vind ik het erg moeilijk om hier mee om te gaan. Het doet mij best wel pijn om te zien waar voor een leuk kind er schuilt in haar, maar door haar opvoeding krijgt ze gewoon niet de kans om op te groeien als een leuk meisje.Als je bedoelt dat ze wordt mishandeld of verwaarloosd, dan ga je het gesprek aan met de ouders en/of meldt je bij huisarts, meldpunt, of wat je zoal aan opties hebt.quote:De reden dat ik nu dit topic open is omdat hier – in het zuiden des lands- het momenteel carnaval is. Nu is mijn nichtje gisteren de hele dag alleen thuis geweest omdat vader en moeder carnaval wilden vieren. Dit deed mij zoveel verdriet om te horen. De hele dag alleen thuis, ze is nog zo’n ukkie. (Ze heeft ook een achterstand in haar ontwikkeling, niemand geeft haar bijna 8, als je zegt dat ze net 5 geworden is geloof je het ook).Als dat een goede gewoonte van de ouders is, kom je imho in de buurt van verwaarlozing, en zou je dus echt aan een melding kunnen gaan denken.quote:Nu vraag ik mij af, stel ik mij aan dat het mij zo’n zeer doet en ook boos maakt?Moeilijk te beoordelen zo. Ik ben in beginsel nooit zo onder de indruk van buitenstaanders die menen beter te weten hoe je een kind moet opvoeden dan de ouders zelf, maar als je serieuze zaken ziet die richting verwaarlozing gaan, dan stel je je niet aan als je daar moeite mee hebt.quote:Of is het herkenbaar? Heeft iemand tips om hier mee om te gaan? (Schouders ophalen en de andere kant opkijken heeft geen zin. Ik trek het mij toch aan).Praat eens met iemand van een meldpunt, of je huisarts, oid. Gewoon je verhaal vertellen en eens toetsen of je het te zwaar oppakt of niet.
Het is zo dat ik een nichtje hebdochter van je broer/zus of van je oom/tante?quote:die nu volgende maand 8 jaar wordt. Ik ben best wel close met haar, we hebben gewoon een goede band samen. (Het eerste wat ze zei toen ze haar zwemdiploma –eindelijk na 3 jaar haalde- was ‘Ohhh wat zou Hippocrates trots op mij zijn). Maar goed, het probleem is dus dat ik mezelf helemaal groen en geel erger aan de manier hoe zij opgevoed wordt.Lijkt me inderdaad een probleem ja. Je groen en geel ergeren is niet zo heel gezond. Beter om iets te doen met de bron van je ergernis lijkt me.quote:Je hebt wel vaker dat je het niet eens bent met de manier van opvoeden van andereNiet echt. Het interesseert me al met al geen ruk hoe anderen hun kinderen opvoeden. Zolang het resultaat maar goed is en/of ik met het resultaat maar niets te maken heb.
Andersom boeit het me ook totaal niet of anderen het eens zijn met onze manier van opvoeden. Ik heb nog nooit iemand om toestemming of instemming gevraagd, en zolang wij onze kinderen niet verwaarlozen of mishandelen, kan iedereen die het met ons oneens is redelijk op het dak gaan zitten.
Wat niet wil zeggen dat we niet open staan voor kritiek van vrienden. Het kernbegrip hier is: "van vrienden". Zussen, nichtjes, of andere familieleden die menen hier iets over te melden te hebben, mogen dat fijn voor zichzelf houden.
quote:maar omdat ik zo erg gehecht ben aan mijn nichtje vind ik het erg moeilijk om hier mee om te gaan. Het doet mij best wel pijn om te zien waar voor een leuk kind er schuilt in haar, maar door haar opvoeding krijgt ze gewoon niet de kans om op te groeien als een leuk meisje.Als je bedoelt dat ze wordt mishandeld of verwaarloosd, dan ga je het gesprek aan met de ouders en/of meldt je bij huisarts, meldpunt, of wat je zoal aan opties hebt.quote:De reden dat ik nu dit topic open is omdat hier – in het zuiden des lands- het momenteel carnaval is. Nu is mijn nichtje gisteren de hele dag alleen thuis geweest omdat vader en moeder carnaval wilden vieren. Dit deed mij zoveel verdriet om te horen. De hele dag alleen thuis, ze is nog zo’n ukkie. (Ze heeft ook een achterstand in haar ontwikkeling, niemand geeft haar bijna 8, als je zegt dat ze net 5 geworden is geloof je het ook).Als dat een goede gewoonte van de ouders is, kom je imho in de buurt van verwaarlozing, en zou je dus echt aan een melding kunnen gaan denken.quote:Nu vraag ik mij af, stel ik mij aan dat het mij zo’n zeer doet en ook boos maakt?Moeilijk te beoordelen zo. Ik ben in beginsel nooit zo onder de indruk van buitenstaanders die menen beter te weten hoe je een kind moet opvoeden dan de ouders zelf, maar als je serieuze zaken ziet die richting verwaarlozing gaan, dan stel je je niet aan als je daar moeite mee hebt.quote:Of is het herkenbaar? Heeft iemand tips om hier mee om te gaan? (Schouders ophalen en de andere kant opkijken heeft geen zin. Ik trek het mij toch aan).Praat eens met iemand van een meldpunt, of je huisarts, oid. Gewoon je verhaal vertellen en eens toetsen of je het te zwaar oppakt of niet.
dinsdag 8 maart 2011 om 14:43
quote:hippocrates schreef op 08 maart 2011 @ 14:26:
De vader van mijn nichtje, is de broer van mijn moeder.
De ontwikkelingsachterstand komt mijn inziens, mede door onvoldoende stimulering. Maar ook denken wij dat er iets van autisme speelt. Er wordt alleen geen aandacht aan dit gegeven besteed. Terwijl ik denk dat met een beetje hulp, ze zoveel geholpen zou zijn. Haar ouders doen er gewoon niets mee. (Ze 'fladdert' al vanaf de ze kan lopen met haar handen, kan helemaal van de wereld zijn, heeft het moeilijk in sociale situaties, wordt heel driftig als iemand 'haar' beker pakt etc. genoeg reden om eens langs een arts te gaan, gewoon voor wat extra ondersteuning).
Het zijn gewoon zoveel dingen waar ik het moeilijk mee heb. Zij bepaald het huishouden, als iemand op een stoel zit waar zij wil zitten moet die persoon eraf. Ze hoeft niet te eten (er wordt geen aandacht aan besteed, eet ze niet dan maar niet). Bij mij eet ze altijd prima. Ze gaan niet naar bed voor 11 uur (terwijl ze wel naar school moet) en slaapt bij haar ouders. Als ze iets niet wil, dan hoeft het niet. (met alles zo). Zo hoeft ze niet te douchen en als het een keer moet gaan ze heel hard krijsen en schreeuwen. Terwijl als ik haar onder de douche zet, gaat het prima. Zonder huilen, zonder ook maar iets.
Ze drinkt best vaak blikjes energy drank, ze speelt op de playstation van haar broer spellen voor 18+ (die kreeg ze ook op haar verjaardag!). Dat zijn van die bloederige, schietspellen.
Ik vind het lastig om precies uit te leggen wat ik bedoel, zonder betweterig over te komen. Want dat is niet mijn bedoeling. Het is gewoon zo dat ik merk dat als ik een tijdje op haar pas (ik heb wel eens een weekend op haar gepast) ze een schatje is. Echt een heel leuk meisje, vol humor. Maar zodra ze onder toezicht van haar ouders staat is het een draak. Ik vind het zo jammer. Ze is nog zo klein, ze kan zo leuk worden. :(Ah, met dit er bij: gaan praten met een meldpunt!
De vader van mijn nichtje, is de broer van mijn moeder.
De ontwikkelingsachterstand komt mijn inziens, mede door onvoldoende stimulering. Maar ook denken wij dat er iets van autisme speelt. Er wordt alleen geen aandacht aan dit gegeven besteed. Terwijl ik denk dat met een beetje hulp, ze zoveel geholpen zou zijn. Haar ouders doen er gewoon niets mee. (Ze 'fladdert' al vanaf de ze kan lopen met haar handen, kan helemaal van de wereld zijn, heeft het moeilijk in sociale situaties, wordt heel driftig als iemand 'haar' beker pakt etc. genoeg reden om eens langs een arts te gaan, gewoon voor wat extra ondersteuning).
Het zijn gewoon zoveel dingen waar ik het moeilijk mee heb. Zij bepaald het huishouden, als iemand op een stoel zit waar zij wil zitten moet die persoon eraf. Ze hoeft niet te eten (er wordt geen aandacht aan besteed, eet ze niet dan maar niet). Bij mij eet ze altijd prima. Ze gaan niet naar bed voor 11 uur (terwijl ze wel naar school moet) en slaapt bij haar ouders. Als ze iets niet wil, dan hoeft het niet. (met alles zo). Zo hoeft ze niet te douchen en als het een keer moet gaan ze heel hard krijsen en schreeuwen. Terwijl als ik haar onder de douche zet, gaat het prima. Zonder huilen, zonder ook maar iets.
Ze drinkt best vaak blikjes energy drank, ze speelt op de playstation van haar broer spellen voor 18+ (die kreeg ze ook op haar verjaardag!
). Dat zijn van die bloederige, schietspellen. Ik vind het lastig om precies uit te leggen wat ik bedoel, zonder betweterig over te komen. Want dat is niet mijn bedoeling. Het is gewoon zo dat ik merk dat als ik een tijdje op haar pas (ik heb wel eens een weekend op haar gepast) ze een schatje is. Echt een heel leuk meisje, vol humor. Maar zodra ze onder toezicht van haar ouders staat is het een draak. Ik vind het zo jammer. Ze is nog zo klein, ze kan zo leuk worden. :(Ah, met dit er bij: gaan praten met een meldpunt!
dinsdag 8 maart 2011 om 14:43
quote:hippocrates schreef op 08 maart 2011 @ 14:36:
[...]
Ik denk dat het gewoon laks en luiheid is. Gewoon een algemene houding. Het blijkt dat haar twee zoons vroeger (die zijn wat ouder) toen ze 5 jaar waren al alleen naar school moesten lopen (kwartier lopen...grote gevaarlijke wegen over). Dat vertelde mijn vader.
Natuurlijk realiseer ik mij dat vreemde ogen dwingen, daarom ben ik wat extra gaan opletten op de houding van haar ouders.
Voorbeeld: op een verjaardag waar wij beide waren lag ze bij haar vader op de buik te slapen (het was 10 uur) toen gingen haar broers naar huis. Vader probeer haar, haar jas aan te doen zodat ze met broers mee naar huis kon om naar bed te gaan. Maar dat wilde ze niet en ze begon te piepen 'Nee bij papa blijhijven' waarop papa zegt 'oké' en ze mag zo weer verder slapen. Kom op zeg! Je bent ouder of je bent het niet. (Even afgezien of je 's avonds met een kind naar een verjaardag moet gaan) je kunt toch gewoon optreden en zeggen 'Je gaat nu met je broer mee!' Ze is de baas. En daar gaan mijn nekharen van overeind staan (zo gaat dat met alles)....Ja dat zou mijn manier ook niet zijn maar daar zou ik niets van zeggen.
[...]
Ik denk dat het gewoon laks en luiheid is. Gewoon een algemene houding. Het blijkt dat haar twee zoons vroeger (die zijn wat ouder) toen ze 5 jaar waren al alleen naar school moesten lopen (kwartier lopen...grote gevaarlijke wegen over). Dat vertelde mijn vader.
Natuurlijk realiseer ik mij dat vreemde ogen dwingen, daarom ben ik wat extra gaan opletten op de houding van haar ouders.
Voorbeeld: op een verjaardag waar wij beide waren lag ze bij haar vader op de buik te slapen (het was 10 uur) toen gingen haar broers naar huis. Vader probeer haar, haar jas aan te doen zodat ze met broers mee naar huis kon om naar bed te gaan. Maar dat wilde ze niet en ze begon te piepen 'Nee bij papa blijhijven' waarop papa zegt 'oké' en ze mag zo weer verder slapen. Kom op zeg! Je bent ouder of je bent het niet. (Even afgezien of je 's avonds met een kind naar een verjaardag moet gaan) je kunt toch gewoon optreden en zeggen 'Je gaat nu met je broer mee!' Ze is de baas. En daar gaan mijn nekharen van overeind staan (zo gaat dat met alles)....Ja dat zou mijn manier ook niet zijn maar daar zou ik niets van zeggen.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
