Psyche
alle pijlers
het psyche forum
vrijdag 18 maart 2011 om 21:03
Ik lees hier in het psyche forum nogal wat "toestanden" .
vaak van mensen die lichamelijk prima in orde zijn en dus eigenlijk gezegend zijn met het leven dat ze gekregen hebben.
toch raar dan eigenlijk dat ze psychische problemen hebben met bijvoorbeeld de rouwverwerking van hun overleden cavia die ze als kind verloren hebben.
Ik zou tegen diegene willen zeggen. kijk naar de andere kant van de wereld of dichterbij naar de invalide buuf/buum en besef hoe SCHATrijk je bent en zeik niet zo.
vaak van mensen die lichamelijk prima in orde zijn en dus eigenlijk gezegend zijn met het leven dat ze gekregen hebben.
toch raar dan eigenlijk dat ze psychische problemen hebben met bijvoorbeeld de rouwverwerking van hun overleden cavia die ze als kind verloren hebben.
Ik zou tegen diegene willen zeggen. kijk naar de andere kant van de wereld of dichterbij naar de invalide buuf/buum en besef hoe SCHATrijk je bent en zeik niet zo.
zaterdag 19 maart 2011 om 02:27
quote:Zanne schreef op 19 maart 2011 @ 02:24:
[...]
Ik ben dat niet gewend. Ik zeg tegen vriendinnen ook niet dat ze is aangekomen.
Mijn vriendinnen voed ik ook niet op. Mijn kinderen wel.
En met mijn vriendinnen leef ik niet samen. Die lees en schrijf ik ook niet zoals mijn eigen vlees en bloed.
[...]
Ik ben dat niet gewend. Ik zeg tegen vriendinnen ook niet dat ze is aangekomen.
Mijn vriendinnen voed ik ook niet op. Mijn kinderen wel.
En met mijn vriendinnen leef ik niet samen. Die lees en schrijf ik ook niet zoals mijn eigen vlees en bloed.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 19 maart 2011 om 02:27
Noem me verknipt, Dubio, maar ik heb op een gegeven moment gezegd dat ik liever had dat mijn moeder me had geslagen dan het emotionele terrorisme dat ze op me losliet. Kankerjong staat voor mij gelijk aan slaan, het is onpersoonlijker. Ik let erop dat ik mijn kinderen niet toevoeg dat ze nooit eens aan een ander denken en heel erg op hun vreselijke vader en hun vreselijke oma lijken en dat als ik ze aanspreek, dat ik dit in een directieve vorm doe (ik wil dit gedrag niet, in plaats van 'zie je wel, jij bent niet in staat om zo sociaal te zijn dat je dit gedrag niet vertoont' of vergelijkbaar).
Prioriteit? Ik werk niet, ik studeer matig, ik doe mijn huishouden matig, ik doe middagdutjes overdag en ga vroeg naar bed zodat ik de tijd die ik heb met mijn kinderen in mijn best mogelijke staat ben. Dat werkt. Het werkt niet op een moment dat mijn Oudste een conflict opzoekt en ernstig gaat jijbakken in plaats van reflecteren. Het werkt ook niet als Oudste probeert door één van de andere kinderen heen te lopen of als 'ie er een volcontinue dagtaak van maakt om Muis af te fakkelen. Of beter gezegd: dan werkt het niet altijd.
Waarschijnlijk omdat ik dat stukje van hem niet snap. Ik snap onmacht, ik snap angst, ik snap verdriet. Ik snap agressie als overlevingstechniek (aanval) niet.
Prioriteit? Ik werk niet, ik studeer matig, ik doe mijn huishouden matig, ik doe middagdutjes overdag en ga vroeg naar bed zodat ik de tijd die ik heb met mijn kinderen in mijn best mogelijke staat ben. Dat werkt. Het werkt niet op een moment dat mijn Oudste een conflict opzoekt en ernstig gaat jijbakken in plaats van reflecteren. Het werkt ook niet als Oudste probeert door één van de andere kinderen heen te lopen of als 'ie er een volcontinue dagtaak van maakt om Muis af te fakkelen. Of beter gezegd: dan werkt het niet altijd.
Waarschijnlijk omdat ik dat stukje van hem niet snap. Ik snap onmacht, ik snap angst, ik snap verdriet. Ik snap agressie als overlevingstechniek (aanval) niet.
zaterdag 19 maart 2011 om 02:27
quote:blijfgewoonbianca schreef op 19 maart 2011 @ 02:25:
[...]
Ja, daar ben ik van overtuigd.
Stel dat je kind knalrood haar heeft en je hebt van jongs af aan - liefkozend - vuurtoren tegen hem gezegd, dan is dat toch geen erg woord meer?
Als je als moeder roept " hoera! je eerste puist! Nou,.......... je wordt een échte kerel! " hoe beladen is het dan nog, zeg?Helemaal eens, zo werkt het hier thuis ook. Ik zal dan ook niet tegen zoon zeggen dat ik al zijn tekeningen fantastisch vind, als dat niet zo is. Ik zeg eerlijk wat ik ervan vind, ik denk dat hem dat verder helpt dan alles maar even fantastisch vinden. Andersom gebeurt het ook en altijd op een respectvolle manier.
[...]
Ja, daar ben ik van overtuigd.
Stel dat je kind knalrood haar heeft en je hebt van jongs af aan - liefkozend - vuurtoren tegen hem gezegd, dan is dat toch geen erg woord meer?
Als je als moeder roept " hoera! je eerste puist! Nou,.......... je wordt een échte kerel! " hoe beladen is het dan nog, zeg?Helemaal eens, zo werkt het hier thuis ook. Ik zal dan ook niet tegen zoon zeggen dat ik al zijn tekeningen fantastisch vind, als dat niet zo is. Ik zeg eerlijk wat ik ervan vind, ik denk dat hem dat verder helpt dan alles maar even fantastisch vinden. Andersom gebeurt het ook en altijd op een respectvolle manier.
zaterdag 19 maart 2011 om 02:28
zaterdag 19 maart 2011 om 02:28
zucht kan ik jullie alsnog als ouders inhuren zodat er wat humor in mijn pubertijd was.... mijn jeugd is vooral zoals iemand anders het benoemde een langspeelplaat van afbrekende kritiek ( woord kritiek is nog wat te netjes). Ik vind kritiek dan nog altijd enorm moeilijk ondanks therapieën 
voel me vaak meteen volledig afgekraakt, pas na een uurtje rust kan ik het relativeren... maar ik leer inmiddels om dan eerst te zeggen dat ik er later op terug kom, tis een begin..
voel me vaak meteen volledig afgekraakt, pas na een uurtje rust kan ik het relativeren... maar ik leer inmiddels om dan eerst te zeggen dat ik er later op terug kom, tis een begin..
zaterdag 19 maart 2011 om 02:29
Ik werd er van de week heel er opgewezen hoe de tijden veranderd zijn. Mijn dochter kwam bij me; mam, mijn lijf doet raar. Ik krijg 1 borst tegelijk!
Ik probeerde nog een beetje suf en onwetend te doen, maar daar trapte ze echt niet in.
Ze 'moest' echt een bh en ze moest echt dit en dat!
Grrrr.............. elf hè... net pas èlf!
Ik probeerde nog een beetje suf en onwetend te doen, maar daar trapte ze echt niet in.
Ze 'moest' echt een bh en ze moest echt dit en dat!
Grrrr.............. elf hè... net pas èlf!
zaterdag 19 maart 2011 om 02:30
quote:mamzelle schreef op 19 maart 2011 @ 02:27:
Noem me verknipt, Dubio, maar ik heb op een gegeven moment gezegd dat ik liever had dat mijn moeder me had geslagen dan het emotionele terrorisme dat ze op me losliet. Kankerjong staat voor mij gelijk aan slaan, het is onpersoonlijker. Ik let erop dat ik mijn kinderen niet toevoeg dat ze nooit eens aan een ander denken en heel erg op hun vreselijke vader en hun vreselijke oma lijken en dat als ik ze aanspreek, dat ik dit in een directieve vorm doe (ik wil dit gedrag niet, in plaats van 'zie je wel, jij bent niet in staat om zo sociaal te zijn dat je dit gedrag niet vertoont' of vergelijkbaar).
Prioriteit? Ik werk niet, ik studeer matig, ik doe mijn huishouden matig, ik doe middagdutjes overdag en ga vroeg naar bed zodat ik de tijd die ik heb met mijn kinderen in mijn best mogelijke staat ben. Dat werkt. Het werkt niet op een moment dat mijn Oudste een conflict opzoekt en ernstig gaat jijbakken in plaats van reflecteren. Het werkt ook niet als Oudste probeert door één van de andere kinderen heen te lopen of als 'ie er een volcontinue dagtaak van maakt om Muis af te fakkelen. Of beter gezegd: dan werkt het niet altijd.
Waarschijnlijk omdat ik dat stukje van hem niet snap. Ik snap onmacht, ik snap angst, ik snap verdriet. Ik snap agressie als overlevingstechniek (aanval) niet.Dat de kinderen dat gedrag vertonen, komt volgens mij ergens vandaan. Dat doen ze niet om jou te jennen. Daar moet je mi onderscheid in zien te maken.
Noem me verknipt, Dubio, maar ik heb op een gegeven moment gezegd dat ik liever had dat mijn moeder me had geslagen dan het emotionele terrorisme dat ze op me losliet. Kankerjong staat voor mij gelijk aan slaan, het is onpersoonlijker. Ik let erop dat ik mijn kinderen niet toevoeg dat ze nooit eens aan een ander denken en heel erg op hun vreselijke vader en hun vreselijke oma lijken en dat als ik ze aanspreek, dat ik dit in een directieve vorm doe (ik wil dit gedrag niet, in plaats van 'zie je wel, jij bent niet in staat om zo sociaal te zijn dat je dit gedrag niet vertoont' of vergelijkbaar).
Prioriteit? Ik werk niet, ik studeer matig, ik doe mijn huishouden matig, ik doe middagdutjes overdag en ga vroeg naar bed zodat ik de tijd die ik heb met mijn kinderen in mijn best mogelijke staat ben. Dat werkt. Het werkt niet op een moment dat mijn Oudste een conflict opzoekt en ernstig gaat jijbakken in plaats van reflecteren. Het werkt ook niet als Oudste probeert door één van de andere kinderen heen te lopen of als 'ie er een volcontinue dagtaak van maakt om Muis af te fakkelen. Of beter gezegd: dan werkt het niet altijd.
Waarschijnlijk omdat ik dat stukje van hem niet snap. Ik snap onmacht, ik snap angst, ik snap verdriet. Ik snap agressie als overlevingstechniek (aanval) niet.Dat de kinderen dat gedrag vertonen, komt volgens mij ergens vandaan. Dat doen ze niet om jou te jennen. Daar moet je mi onderscheid in zien te maken.
zaterdag 19 maart 2011 om 02:31
Julus, dat wil ik ook erg graag, het vervangende scheldwoord. Al is het maar omdat het de gespannen sfeer gelijk breekt. Zoon in kwestie is zeer ervaren in mij aan het lachen krijgen als ik bloedserieus bezig ben met een aanwijzing (op een minder heftig conflictmoment) en dat kan ik erg in hem waarderen.
zaterdag 19 maart 2011 om 02:31
quote:Zanne schreef op 19 maart 2011 @ 02:29:
[...]
'' Zou ik ook doen als ik puisten had'' toch?
Ik zie het vrschil niet?Zanne, eigenlijk moet je de toon die erbij hoort horen. Zo geschreven komt het niet over zoals de werkelijkheid. Je zou het eens moeten horen hier, dan zou je het anders interpreteren.
[...]
'' Zou ik ook doen als ik puisten had'' toch?
Ik zie het vrschil niet?Zanne, eigenlijk moet je de toon die erbij hoort horen. Zo geschreven komt het niet over zoals de werkelijkheid. Je zou het eens moeten horen hier, dan zou je het anders interpreteren.
zaterdag 19 maart 2011 om 02:32
zaterdag 19 maart 2011 om 02:33
quote:herfstblaadjes schreef op 19 maart 2011 @ 02:28:
zucht kan ik jullie alsnog als ouders inhuren zodat er wat humor in mijn pubertijd was.... mijn jeugd is vooral zoals iemand anders het benoemde een langspeelplaat van afbrekende kritiek ( woord kritiek is nog wat te netjes). Ik vind kritiek dan nog altijd enorm moeilijk ondanks therapieën voel me vaak meteen volledig afgekraakt, pas na een uurtje rust kan ik het relativeren... maar ik leer inmiddels om dan eerst te zeggen dat ik er later op terug kom, tis een begin..
Ik ga hier mijn blunders als ouder zijnde niet neerzetten, haha.
Maar afbrekende kritiek is funest, en knap van je dat je er hard mee bezig bent. Al is het jammer dat je daarvoor therapie nodig hebt
zucht kan ik jullie alsnog als ouders inhuren zodat er wat humor in mijn pubertijd was.... mijn jeugd is vooral zoals iemand anders het benoemde een langspeelplaat van afbrekende kritiek ( woord kritiek is nog wat te netjes). Ik vind kritiek dan nog altijd enorm moeilijk ondanks therapieën
voel me vaak meteen volledig afgekraakt, pas na een uurtje rust kan ik het relativeren... maar ik leer inmiddels om dan eerst te zeggen dat ik er later op terug kom, tis een begin..Ik ga hier mijn blunders als ouder zijnde niet neerzetten, haha.
Maar afbrekende kritiek is funest, en knap van je dat je er hard mee bezig bent. Al is het jammer dat je daarvoor therapie nodig hebt
zaterdag 19 maart 2011 om 02:33
zaterdag 19 maart 2011 om 02:34
Ik weet dat ze het niet doen om me te jennen. Ik denk dat het eerder is dat ik me zo ongelofelijk tekort voel schieten dat ik ze dat nog steeds niet aan hun verstand gepeuterd heb gekregen + dat ik er van baal dat ze er weinig moeite voor willen doen + dat ik me afvraag of ik er dan echt zo'n puinhoop van maak dat ze elkaar zo graag willen jennen (want dat doen ze wel)... en al die rotzooi in mijn kop is verdomd onhandig als ik juist een vrije kop nodig heb om een strategie uit te bedenken (dat gaan zij zeker nog niet zelf doen, of in elk geval niet altijd).
zaterdag 19 maart 2011 om 02:34
quote:rosanna08 schreef op 19 maart 2011 @ 02:32:
Ik denk dat opvoeding heel veel bijdraagt aan hoe sterk je in je schoenen staat en als je er niet aan gewend bent dat bepaalde dingen besproken wordt, het best lastig is om dat op latere leeftijd nog te leren
Denk ik ook.
Ik denk dat opvoeding heel belangrijk is.
Ik denk dat opvoeding heel veel bijdraagt aan hoe sterk je in je schoenen staat en als je er niet aan gewend bent dat bepaalde dingen besproken wordt, het best lastig is om dat op latere leeftijd nog te leren
Denk ik ook.
Ik denk dat opvoeding heel belangrijk is.
