Kinderen
alle pijlers
Down Syndroom
woensdag 23 juni 2010 om 20:51
Ik ben een kersverse moeder, 31 jaar, van een zoontje met het syndroom van down.
Pas aan het eind van de zwangerschap werden er complicaties gezien die ook zouden kunnen duidden op het syndroom van down.
Ons kindje bleek inderdaad down te hebben en aan de aangeboren afwijking is hij inmiddels geopereerd.
Sinds kort is hij thuis en kunnen we eindelijk als gezin gaan genieten.
Zijn er nog meer moeders met een jong kind met het syndroom van down?
Ben ook op zoek naar ervaringen, leuke maar ook de minder leuke.
Pas aan het eind van de zwangerschap werden er complicaties gezien die ook zouden kunnen duidden op het syndroom van down.
Ons kindje bleek inderdaad down te hebben en aan de aangeboren afwijking is hij inmiddels geopereerd.
Sinds kort is hij thuis en kunnen we eindelijk als gezin gaan genieten.
Zijn er nog meer moeders met een jong kind met het syndroom van down?
Ben ook op zoek naar ervaringen, leuke maar ook de minder leuke.
donderdag 9 december 2010 om 20:28
Hoi!!
Dat is weer een tijdje geleden! Hoe gaat het met jullie en met de kindjes??
Smurf, hoe is het met de kleine meid? En nog nieuws over haar oortje. Ben je eigenlijk inmiddels weer aan het werk?
Sasa, ja dat dipje had ik van de week. Zat een filmpje te kijken van de oudste en die deed op deze leeftijd al zoveel meer dan Q nu doet. Het is ook heel raar, Q is voor mij Q maar als ik dat filmpje zie dan besef ik weer dat hij toch anders is. Ik had dat gevoel ook op die middag van st Down Syndroom, ineens besefte ik dat Q ook zo is als al die kindjes daar. En daar is helemaal niets mis mee, maar zoals ik al zei Q is Q....moeilijk uit te leggen.
Ja waarom schrijf ik alleen de eerste letter, ben bang dat ik anders heel herkenbaar ben. Niet dat er veel schokkends te vinden is, maar toch...
Hoe is het nu met Salina, is ze weer helemaal opgeknapt?
Spoockey, hoe is het met kleine S. Gaat het alweer beter met haar?? En wat goed dat ze kan zitten! Knap hoor! Heb je je slaap tekort inmiddels al weer een beetje ingehaald?
De kids zijn vanavond logeren, en hoewel dat best heerlijk is een avondje vrij, mis ik ze ook enorm. En dat doe ik meestal pas als ze weg zijn want dan is het zo stil. Maar toch ga ik maar even van genieten!
Dat is weer een tijdje geleden! Hoe gaat het met jullie en met de kindjes??
Smurf, hoe is het met de kleine meid? En nog nieuws over haar oortje. Ben je eigenlijk inmiddels weer aan het werk?
Sasa, ja dat dipje had ik van de week. Zat een filmpje te kijken van de oudste en die deed op deze leeftijd al zoveel meer dan Q nu doet. Het is ook heel raar, Q is voor mij Q maar als ik dat filmpje zie dan besef ik weer dat hij toch anders is. Ik had dat gevoel ook op die middag van st Down Syndroom, ineens besefte ik dat Q ook zo is als al die kindjes daar. En daar is helemaal niets mis mee, maar zoals ik al zei Q is Q....moeilijk uit te leggen.
Ja waarom schrijf ik alleen de eerste letter, ben bang dat ik anders heel herkenbaar ben. Niet dat er veel schokkends te vinden is, maar toch...
Hoe is het nu met Salina, is ze weer helemaal opgeknapt?
Spoockey, hoe is het met kleine S. Gaat het alweer beter met haar?? En wat goed dat ze kan zitten! Knap hoor! Heb je je slaap tekort inmiddels al weer een beetje ingehaald?
De kids zijn vanavond logeren, en hoewel dat best heerlijk is een avondje vrij, mis ik ze ook enorm. En dat doe ik meestal pas als ze weg zijn want dan is het zo stil. Maar toch ga ik maar even van genieten!
woensdag 15 december 2010 om 09:29
Het gaat wel weer beter met Salina, helaas wel weer met antibiotica, maar ja...alst mr helpt é. Ze gaat steeds beter zitten. Vanaf dat ze veel beweegt valt ze wel om, mr als ze stil zit kan ze al wel een tijdje zitten. Heb nu zo een borstvoedingskussen in t park gelegd waar ik haar tussenin zet. Dan ontdekt ze de wereld weer vanuit een andere manier. Ze wordt er wel levendiger van. Leuk!
Kasini genoten van het vrije avondje? Doet wel eens goed é!
We waren trouwens maandag in een shoppingscentrum en daar zagen we op een gegeven moment een heel net Downymeisje lopen van ergens in de 20 denk ik. Dat deed ons eigenlijk wel heel goed om te zien. Want meestal krijg je toch de indruk dat ze zo dik worden enzo. Maar dat duurt nog wel eventjes voor we daar mee bezig moeten zijn. Voorlopig genieten we nog maar van hun schattige koppies.
Smurf, nog nieuws over de oortjes?
Kasini genoten van het vrije avondje? Doet wel eens goed é!
We waren trouwens maandag in een shoppingscentrum en daar zagen we op een gegeven moment een heel net Downymeisje lopen van ergens in de 20 denk ik. Dat deed ons eigenlijk wel heel goed om te zien. Want meestal krijg je toch de indruk dat ze zo dik worden enzo. Maar dat duurt nog wel eventjes voor we daar mee bezig moeten zijn. Voorlopig genieten we nog maar van hun schattige koppies.
Smurf, nog nieuws over de oortjes?
woensdag 15 december 2010 om 14:58
hoi allemaal,
Ja, weer lang geleden, drukke tijden! Ben inmddels weer aan 't werk, poeh, wennen hoor!
Nu ook weinig tijd om te schrijven. Zo'n dipje herken ik trouwens wel.. Over 't algemeen gaat 't goed, maar soms ineens vind ik 't allemaal toch wel heftig. Was vanmorgen ook kraambezoek, vond ik ook best lastig. Vooral om alles te horen rondom de bevalling en daarna, dat was ons 'grote schok-moment'.
De oortjes van onze kleine puk zijn idd weer gecheckt en nu beide niet goed genoeg. Men vindt 't echter op vocht lijken (wat niet vast te stellen is door smalle gehoorgang), dus we gaan aan de buisjes... Hopen dat dat helpt!
Volgende keer wat uitgebreider!
Ja, weer lang geleden, drukke tijden! Ben inmddels weer aan 't werk, poeh, wennen hoor!
Nu ook weinig tijd om te schrijven. Zo'n dipje herken ik trouwens wel.. Over 't algemeen gaat 't goed, maar soms ineens vind ik 't allemaal toch wel heftig. Was vanmorgen ook kraambezoek, vond ik ook best lastig. Vooral om alles te horen rondom de bevalling en daarna, dat was ons 'grote schok-moment'.
De oortjes van onze kleine puk zijn idd weer gecheckt en nu beide niet goed genoeg. Men vindt 't echter op vocht lijken (wat niet vast te stellen is door smalle gehoorgang), dus we gaan aan de buisjes... Hopen dat dat helpt!
Volgende keer wat uitgebreider!
zaterdag 25 december 2010 om 19:33
zaterdag 25 december 2010 om 20:09
Mijn nichtje is gisteren 3 jaar geworden en heeft toen haar eerste 4 stappen los gezet!
Het meisje heeft haar eerste levensjaar alleen maar sondevoeding gehad en daardoor niet geleerd om gewoon te drinken.
Inmiddels is ze dus 3 jaar en ze kan het wel een beetje, maar het is wel lastig voor haar. Om genoeg vocht te krijgen verdikken ze haar drinken vaak en krijgt ze het gewoon op een lepeltje.
Mijn zus is al vrij vroeg begonnen met gebaren en dat pikt ze heel goed op! Ook doen ze veel met foto's om haar dingen 'uit te leggen', als ze dus met de auto weg gaan laten ze eerst een foto van haar jasje zien en daarna een foto van de auto. Dit werkt heel goed voor haar, of als ze naar bed moet eerst een foto van haar ledikantje.
Mijn nichtje was/is erg knuffelig aangelegd en wil altijd kusjes geven, dat 'mag' ze niet meer. Ze mag nu alleen haar ouders, broertje en zus, en haar opa en oma's een kusje geven.
Toen mijn nichtje geboren werd was meteen duidelijk dat ze down had, maar van een hartafwijking was geen sprake. Na een half jaar bleek ze toch een afwijking te hebben en is ze alsnog geopereert.
Het meisje heeft haar eerste levensjaar alleen maar sondevoeding gehad en daardoor niet geleerd om gewoon te drinken.
Inmiddels is ze dus 3 jaar en ze kan het wel een beetje, maar het is wel lastig voor haar. Om genoeg vocht te krijgen verdikken ze haar drinken vaak en krijgt ze het gewoon op een lepeltje.
Mijn zus is al vrij vroeg begonnen met gebaren en dat pikt ze heel goed op! Ook doen ze veel met foto's om haar dingen 'uit te leggen', als ze dus met de auto weg gaan laten ze eerst een foto van haar jasje zien en daarna een foto van de auto. Dit werkt heel goed voor haar, of als ze naar bed moet eerst een foto van haar ledikantje.
Mijn nichtje was/is erg knuffelig aangelegd en wil altijd kusjes geven, dat 'mag' ze niet meer. Ze mag nu alleen haar ouders, broertje en zus, en haar opa en oma's een kusje geven.
Toen mijn nichtje geboren werd was meteen duidelijk dat ze down had, maar van een hartafwijking was geen sprake. Na een half jaar bleek ze toch een afwijking te hebben en is ze alsnog geopereert.
zaterdag 25 december 2010 om 21:14
Lieve moeders,
Ik breek eventjes in hier...
Ik ben reeds 12 jaar moeder van een jongetje met meerdere handicaps. Hij heeft een zeldzame vaatafwijking in zijn hoofd.
En veel verhalen die jullie schrijven komen me zo bekend voor.
Ik heb me weleens afgevraagd hoe het in hemelsnaam zou gaan als hij 12 zou zijn, of 18.. En nu is hij 12, de tijd vliegt.
Dag voor dag..
Dat stukje in het engels over dat reisdoel, dat is zo waar.
Je moet je dromen, wensen, verwachtingen voor de toekomst bijstellen En weet je?
De reis die ik met mijn kind heb afgelegd is iedere meter waard geweest, ik heb mijn dromen die ik had begraven, en toen kwam er ruimte voor nieuwe dromen. Waarin hij de maatstaf was, en niet de rest van de wereld.
Ik heb waardevolle levenslessen gehad, van hem, hij heeft mijn leven een radicale andere richting gegeven, en dat wou ik helemaal niet in het begin, verdomme, daar had ik niet voor gekozen... maar wat heb ik veel moois geleerd onderweg.
Accepteren dat je kind zichzelf mag zijn, en accepteren dat dat goed is. Het heeft mij jaren gekost...
En zoals mijn kind is, is hij helemaal goed!
Maar oh, wat heb ik de eerste paar jaar gehuild als ik thuis kwam van mijn schoonzus met neefje van dezelfde leeftijd, dat neefje dat nu naar de brugklas gaat, zelf, op de fiets..
Nee, dat gaat mijn ventje nooit doen, maar het is goed.
Het is niet meer zo belangrijk wat er met hem is, het gaat erom wie hij is.
En ook al kan hij niet praten, en niet lopen en heb ik hem al 12 jaar in de luiers, het is oke.
En dankzij zijn zusje weet ik nu ook hoe het is als je wel dat beoogde reisdoel bereikt. Het is beiden onbetaalbaar mooi en waardevol.
Dus voel je niet schuldig als je het soms moeilijk vind om andere kinderen te zien die het allemaal maar gewoon aan komt waaien, het is een rouwproces, heel normaal..
Ik plak nog een gedicht dat ik ergens vond en aanpaste aan mijn situatie, misschien heeft iemand hier er wat aan.
Aan mijn moeder,
Wat is een moeder?
Ik weet dat je heel bijzonder bent.
Je hebt maanden op mijnkomst gewacht.
Je was er en zag me toen ik nog maar een paar minuten oud was,
En je verschoonde mijn luiers al tijdens de eerste dagen van mijn leven.
Je droomde over je eerste kind..
Hoe zou het zijn,
Je zou hem uitgeleide doen naar school, werk en het huwelijk.
Hoe zou ik worden? Zou ik de mensen bij wie ik hoor tot eer strekken?
Er waren andere plannen voor mij. Ik ben gewoon die ik ben.
Niemand sprak ooit over vroegrijp bij mij.
Iets in mijn hoofd zit niet goed op zijn plaats.
Ik zal voor altijd jouw kind zijn.
Ik ben gelukkig. Ik houd van iedereen, en anderen houden van mij.
Ik kan geen woorden zeggen,
Maar ik kan genegenheid, warmte,zachtheid en liefde overbrengen en begrijpen.
Er zijn speciale mensen in mijn leven.
Soms zit ik en lach ik, en soms huil ik.
Ik vraag me af waarom.
Ik ben gelukkig en wordt bemind door speciale vrienden.
Wat meer zou ik mij kunnen wensen?
O zeker, ik zal nooit gaan studeren of trouwen.
Maar wees niet bedroefd. Ik ben bijzonder.
Ik kan niet kwetsen, alleen liefhebben.
En misschien zijn er enkele kinderen nodig die eenvoudig liefhebben.
Ben je daarom mijn moeder?
Ik weet dat je zacht en warm bent, mij liefde geeft, maar er is iets bijzonders in jouw ogen.
Ik zie die blik en voel ook de liefde die van anderen afkomstig is.
Ik moet wel bijzonder zijn dat ik zoveel lieve mensen om me heen heb.
Nee, ik zal nooit een succes zijn in de ogen van de wereld.
Maar ik beloof je iets dat heel weinig mensen kunnen beloven.
Aangezien ik alleen liefde, goedheid en onschuld ken,
Kunnen we tot in eeuwigheid bij elkaar zijn, moeder.
Ik breek eventjes in hier...
Ik ben reeds 12 jaar moeder van een jongetje met meerdere handicaps. Hij heeft een zeldzame vaatafwijking in zijn hoofd.
En veel verhalen die jullie schrijven komen me zo bekend voor.
Ik heb me weleens afgevraagd hoe het in hemelsnaam zou gaan als hij 12 zou zijn, of 18.. En nu is hij 12, de tijd vliegt.
Dag voor dag..
Dat stukje in het engels over dat reisdoel, dat is zo waar.
Je moet je dromen, wensen, verwachtingen voor de toekomst bijstellen En weet je?
De reis die ik met mijn kind heb afgelegd is iedere meter waard geweest, ik heb mijn dromen die ik had begraven, en toen kwam er ruimte voor nieuwe dromen. Waarin hij de maatstaf was, en niet de rest van de wereld.
Ik heb waardevolle levenslessen gehad, van hem, hij heeft mijn leven een radicale andere richting gegeven, en dat wou ik helemaal niet in het begin, verdomme, daar had ik niet voor gekozen... maar wat heb ik veel moois geleerd onderweg.
Accepteren dat je kind zichzelf mag zijn, en accepteren dat dat goed is. Het heeft mij jaren gekost...
En zoals mijn kind is, is hij helemaal goed!
Maar oh, wat heb ik de eerste paar jaar gehuild als ik thuis kwam van mijn schoonzus met neefje van dezelfde leeftijd, dat neefje dat nu naar de brugklas gaat, zelf, op de fiets..
Nee, dat gaat mijn ventje nooit doen, maar het is goed.
Het is niet meer zo belangrijk wat er met hem is, het gaat erom wie hij is.
En ook al kan hij niet praten, en niet lopen en heb ik hem al 12 jaar in de luiers, het is oke.
En dankzij zijn zusje weet ik nu ook hoe het is als je wel dat beoogde reisdoel bereikt. Het is beiden onbetaalbaar mooi en waardevol.
Dus voel je niet schuldig als je het soms moeilijk vind om andere kinderen te zien die het allemaal maar gewoon aan komt waaien, het is een rouwproces, heel normaal..
Ik plak nog een gedicht dat ik ergens vond en aanpaste aan mijn situatie, misschien heeft iemand hier er wat aan.
Aan mijn moeder,
Wat is een moeder?
Ik weet dat je heel bijzonder bent.
Je hebt maanden op mijnkomst gewacht.
Je was er en zag me toen ik nog maar een paar minuten oud was,
En je verschoonde mijn luiers al tijdens de eerste dagen van mijn leven.
Je droomde over je eerste kind..
Hoe zou het zijn,
Je zou hem uitgeleide doen naar school, werk en het huwelijk.
Hoe zou ik worden? Zou ik de mensen bij wie ik hoor tot eer strekken?
Er waren andere plannen voor mij. Ik ben gewoon die ik ben.
Niemand sprak ooit over vroegrijp bij mij.
Iets in mijn hoofd zit niet goed op zijn plaats.
Ik zal voor altijd jouw kind zijn.
Ik ben gelukkig. Ik houd van iedereen, en anderen houden van mij.
Ik kan geen woorden zeggen,
Maar ik kan genegenheid, warmte,zachtheid en liefde overbrengen en begrijpen.
Er zijn speciale mensen in mijn leven.
Soms zit ik en lach ik, en soms huil ik.
Ik vraag me af waarom.
Ik ben gelukkig en wordt bemind door speciale vrienden.
Wat meer zou ik mij kunnen wensen?
O zeker, ik zal nooit gaan studeren of trouwen.
Maar wees niet bedroefd. Ik ben bijzonder.
Ik kan niet kwetsen, alleen liefhebben.
En misschien zijn er enkele kinderen nodig die eenvoudig liefhebben.
Ben je daarom mijn moeder?
Ik weet dat je zacht en warm bent, mij liefde geeft, maar er is iets bijzonders in jouw ogen.
Ik zie die blik en voel ook de liefde die van anderen afkomstig is.
Ik moet wel bijzonder zijn dat ik zoveel lieve mensen om me heen heb.
Nee, ik zal nooit een succes zijn in de ogen van de wereld.
Maar ik beloof je iets dat heel weinig mensen kunnen beloven.
Aangezien ik alleen liefde, goedheid en onschuld ken,
Kunnen we tot in eeuwigheid bij elkaar zijn, moeder.
zaterdag 25 december 2010 om 21:21
zondag 26 december 2010 om 19:47
Graag gedaan Compu.
Het heeft mij ook heel wat tranen gekost hoor, om te komen waar ik nu ben.
God wat heb ik het er moeilijk mee gehad.
Al die mensen die hun hoofd in de kinderwagen staken en zeiden: Huh? Wat heeft ie? Issie gevallen? (het kluwen is zichtbaar als een blauwe plek op zijn voorhoofd en neuspunt)
Zoveel domme kwetsende opmerkingen.
Ik was gewoon blij toen hij zijn eerste rolstoel kreeg, dan was het tenminste duidelijk.
Maar als ik zie hoe tevreden en gelukkig hij is, hoe goed hij in zijn vel zit, hoe puur en echt hij is, dan kan ik alleen maar trots en blij zijn.
En als ik ik de winkel loop en hij fladdert van vreugde en maakt geluiden van plezier, dan zie ik mensen wel reageren, maar ik kijk met een grote glimlach terug.
Kijk maar hoor mensen, dit is mijn ventje, je mocht willen dat je zo'n bijzonder kind had...
En wat de toekomst brengt? we zullen zien, dag voor dag, stap voor stap.
Dat wou ik hier graag vertellen, dat die reis naar dat, niet zelf gekozen reisdoel helemaal zo erg niet hoeft te zijn.
En met vallen en opstaan komen jullie er ook wel.
Mede dankzij de steun die hier wordt geboden aan elkaar, prachtig toch.
Het heeft mij ook heel wat tranen gekost hoor, om te komen waar ik nu ben.
God wat heb ik het er moeilijk mee gehad.
Al die mensen die hun hoofd in de kinderwagen staken en zeiden: Huh? Wat heeft ie? Issie gevallen? (het kluwen is zichtbaar als een blauwe plek op zijn voorhoofd en neuspunt)
Zoveel domme kwetsende opmerkingen.
Ik was gewoon blij toen hij zijn eerste rolstoel kreeg, dan was het tenminste duidelijk.
Maar als ik zie hoe tevreden en gelukkig hij is, hoe goed hij in zijn vel zit, hoe puur en echt hij is, dan kan ik alleen maar trots en blij zijn.
En als ik ik de winkel loop en hij fladdert van vreugde en maakt geluiden van plezier, dan zie ik mensen wel reageren, maar ik kijk met een grote glimlach terug.
Kijk maar hoor mensen, dit is mijn ventje, je mocht willen dat je zo'n bijzonder kind had...
En wat de toekomst brengt? we zullen zien, dag voor dag, stap voor stap.
Dat wou ik hier graag vertellen, dat die reis naar dat, niet zelf gekozen reisdoel helemaal zo erg niet hoeft te zijn.
En met vallen en opstaan komen jullie er ook wel.
Mede dankzij de steun die hier wordt geboden aan elkaar, prachtig toch.
maandag 27 december 2010 om 20:02
Jeetje wat een hoop nieuwe reacties! Wat fijn!
@ Dino: gefeliciteerd met je nichtje! Je zal wel ontzettend trots op haar zijn. Wij willen ook gebaren gaan gebruiken, maar ik denk toch dat een cursus handig is.
@ new woman: bedankt voor je mooie "bijdrage", ontroerend om te lezen! Ik moet eerlijk bekennen dat ik het down volledig geaccepteerd heb, het goed zoals Q is. Q is een mooi ventje. Tuurlijk is het moeilijk om andere kinderen te zien die even oud zijn en meer kunnen dan Q. En ook horen dat hij t.o.v down kindjes een achterstand heeft is niet leuk, maar dat veranderd niets aan Q. En Q is prachtig!
Ik ben vooral nu "bang" voor de toekomst: word hij straks gepest (vast wel!), hoe ontwikkeld hij zich verder, mkaar vooral word hij gelukkig! Maar goed we kunnen niet in de toekomst kijken en dus probeer ik het dan ook los te laten. Maar als ik vervolgens een vrouw spreek die in de VGZ werkt en zonder blikken of blozen zegt: wij zeggen gewoon mongolen hoor, ja dan denk ik bij mijzelf: ik wil niet dat ze later ook zo onrespectvol over mijn zoon praten als hij daar woont. Maar goed het zegt meer over hen dan over Q.
@ Smurf, beetje late rectie maar fijn weer van je te horen! Beetje je draai gevonden in je werk en het leven thuis?? Ik hoop dat de buisjes zijn werk doen en dat de kleine meid weer goed kan horen! Hoe gaat het nu met haar na de operatie? Heb jij trouwens Hyves? Het lijkt erop dat we ons een beetje daar naar toe verplaatst hebben....
@ Sasa, ja leuke dingen moeten zeker gedeeld worden. En dat houden van, zo herkenbaar. Net als ik denk dat ik niet nog meer van Q kan gaan houden, gebeurd dat toch haha. Heerlijk gevoel!
Nou hier de kerstdagen weer overleefd, op naar oud en nieuw. Helaas moet ik nieuwjaarsdag een paar uurtjes werken, maar het is niet anders!
Q groeit en bloeit enorm, alleen maar goede berichten!
Groetjes
@ Dino: gefeliciteerd met je nichtje! Je zal wel ontzettend trots op haar zijn. Wij willen ook gebaren gaan gebruiken, maar ik denk toch dat een cursus handig is.
@ new woman: bedankt voor je mooie "bijdrage", ontroerend om te lezen! Ik moet eerlijk bekennen dat ik het down volledig geaccepteerd heb, het goed zoals Q is. Q is een mooi ventje. Tuurlijk is het moeilijk om andere kinderen te zien die even oud zijn en meer kunnen dan Q. En ook horen dat hij t.o.v down kindjes een achterstand heeft is niet leuk, maar dat veranderd niets aan Q. En Q is prachtig!
Ik ben vooral nu "bang" voor de toekomst: word hij straks gepest (vast wel!), hoe ontwikkeld hij zich verder, mkaar vooral word hij gelukkig! Maar goed we kunnen niet in de toekomst kijken en dus probeer ik het dan ook los te laten. Maar als ik vervolgens een vrouw spreek die in de VGZ werkt en zonder blikken of blozen zegt: wij zeggen gewoon mongolen hoor, ja dan denk ik bij mijzelf: ik wil niet dat ze later ook zo onrespectvol over mijn zoon praten als hij daar woont. Maar goed het zegt meer over hen dan over Q.
@ Smurf, beetje late rectie maar fijn weer van je te horen! Beetje je draai gevonden in je werk en het leven thuis?? Ik hoop dat de buisjes zijn werk doen en dat de kleine meid weer goed kan horen! Hoe gaat het nu met haar na de operatie? Heb jij trouwens Hyves? Het lijkt erop dat we ons een beetje daar naar toe verplaatst hebben....
@ Sasa, ja leuke dingen moeten zeker gedeeld worden. En dat houden van, zo herkenbaar. Net als ik denk dat ik niet nog meer van Q kan gaan houden, gebeurd dat toch haha. Heerlijk gevoel!
Nou hier de kerstdagen weer overleefd, op naar oud en nieuw. Helaas moet ik nieuwjaarsdag een paar uurtjes werken, maar het is niet anders!
Q groeit en bloeit enorm, alleen maar goede berichten!
Groetjes
dinsdag 11 januari 2011 om 20:07
Smurf, ik las je verhaal over de oren vna je meisje. Heeft ze inmiddels al buisjes?
Hoe is het verder met haar, ben erg benieuwd.
Hoe gaat het nu met werken? Kun je het nog bijbenen?
Sasa, mooi om te horen. Soms besef je het opeens weer heel sterk; "wat houd ik veel van jou"
Hoe is het met Salina?
Kasini, ik herken je zorgen. Q en S zijn fantastisch, maar hoe zal het later gaan?
Hoe gaat het nu met zijn ontwikkeling?
Dino, wij zijn met S ook met gebaren begonnen. Ik vind het heel lastig om consequent te zijn. Wat praat je lief over je nichtje. Ze heeft een lieve tante!
New woman; mooi stuk van jou. Fijn om deze dingen te lezen van een "gevorderde" moeder.
Ach, en mijn S-je kruipt en zit en "da, da, daat" de hele dag.
En nee, ze ontwikkelt zich niet als een andere 1 jarige. Maar ik heb zoveel respect voor haar kracht en warmte en doorzettingsvermogen. Ze komt er wel.
Hoe is het verder met haar, ben erg benieuwd.
Hoe gaat het nu met werken? Kun je het nog bijbenen?
Sasa, mooi om te horen. Soms besef je het opeens weer heel sterk; "wat houd ik veel van jou"
Hoe is het met Salina?
Kasini, ik herken je zorgen. Q en S zijn fantastisch, maar hoe zal het later gaan?
Hoe gaat het nu met zijn ontwikkeling?
Dino, wij zijn met S ook met gebaren begonnen. Ik vind het heel lastig om consequent te zijn. Wat praat je lief over je nichtje. Ze heeft een lieve tante!
New woman; mooi stuk van jou. Fijn om deze dingen te lezen van een "gevorderde" moeder.
Ach, en mijn S-je kruipt en zit en "da, da, daat" de hele dag.
En nee, ze ontwikkelt zich niet als een andere 1 jarige. Maar ik heb zoveel respect voor haar kracht en warmte en doorzettingsvermogen. Ze komt er wel.
vrijdag 14 januari 2011 om 17:16
Keigoed Spoockey, dat ze al kruipt enzo, das toch superknap!
Met Salina gaat het heel goed! Juist de kinesist weer op haar maandelijkse bezoekje gehad en ze was heel tevreden. Salina heeft heel de tijd zelf gezeten en goed meegedaan met de oefeningetjes. En ze heeft 1 keer helemaal zelf omgedraaid, dat doet ze altijd met een klein beetje hulp, mr op de 'harde' grond lukte haar t nog ni helemaal zelf. Het is dus eindelijk zover.
Verder probeert ze zo wat te klappen te zwaaien en te aaien, mr ze vergist zich wel vaak tussen die dingen, wel grappig!
De laatste maand is ze heel levendig aan het worden, lijkt erop dat ze echt helemaal hersteld is van de operatie.
Even nog wat aandacht gaan geven aan de oudste, tis nodig...
Met Salina gaat het heel goed! Juist de kinesist weer op haar maandelijkse bezoekje gehad en ze was heel tevreden. Salina heeft heel de tijd zelf gezeten en goed meegedaan met de oefeningetjes. En ze heeft 1 keer helemaal zelf omgedraaid, dat doet ze altijd met een klein beetje hulp, mr op de 'harde' grond lukte haar t nog ni helemaal zelf. Het is dus eindelijk zover.
Verder probeert ze zo wat te klappen te zwaaien en te aaien, mr ze vergist zich wel vaak tussen die dingen, wel grappig!
De laatste maand is ze heel levendig aan het worden, lijkt erop dat ze echt helemaal hersteld is van de operatie.
Even nog wat aandacht gaan geven aan de oudste, tis nodig...
dinsdag 8 maart 2011 om 15:27
Hi, Ja, 't is wel superstil hier. Jammer!
Ik ben niet zo'n fan van Hyves eigenlijk. Ook omdat dat niet anoniem is. Of maak je dan een anoniem account aan?
Had jullie ook pas 'gezocht' op Hyves, maar kon 't niet echt vinden.
Bij ons gaat 't wel goed allemaal. Onze L. is zo'n ontzettend blij en vrolijk meisje. Ligt de hele dag te lachen zogauw er iemand in de buurt is die ze herkent. Superlief. Haar motorische ontwikkeling gaat met horten en stoten. Een tijd gebeurde er erg weinig, maar nu is ze aan 't rollen geslagen. Erg fijn!
Vind 't nog steeds rot om van de fysio te horen als er geen of weinig vooruitgang is geboekt, terwijl ik rationeel denk: ''t komt allemaal wel, in haar eigen tempo'.
Verder gaat 't goed. We zouden eigenlijk vrijdag buisjes krijgen omdat haar gehoor nog niet goed is, maar helaas is de operatie uitgesteld doordat er waterpokken heersen op de creche (en onze oudste had 't).
Nu maar weer even verder werken
Ik ben niet zo'n fan van Hyves eigenlijk. Ook omdat dat niet anoniem is. Of maak je dan een anoniem account aan?
Had jullie ook pas 'gezocht' op Hyves, maar kon 't niet echt vinden.
Bij ons gaat 't wel goed allemaal. Onze L. is zo'n ontzettend blij en vrolijk meisje. Ligt de hele dag te lachen zogauw er iemand in de buurt is die ze herkent. Superlief. Haar motorische ontwikkeling gaat met horten en stoten. Een tijd gebeurde er erg weinig, maar nu is ze aan 't rollen geslagen. Erg fijn!
Vind 't nog steeds rot om van de fysio te horen als er geen of weinig vooruitgang is geboekt, terwijl ik rationeel denk: ''t komt allemaal wel, in haar eigen tempo'.
Verder gaat 't goed. We zouden eigenlijk vrijdag buisjes krijgen omdat haar gehoor nog niet goed is, maar helaas is de operatie uitgesteld doordat er waterpokken heersen op de creche (en onze oudste had 't).
Nu maar weer even verder werken
vrijdag 18 maart 2011 om 19:27
Hey Smurf!
Goed even van je te horen. Wat van dat de kleine zo goed gaat. Hopelijk word met de buisjes het gehoor beter.
Ik herken het wel, Q heeft weken zo niet maanden stil gestaan en de laatste weken maakt hij opeens enorme passen vooruit. Wel rot dat de fysio het zo verwoord, maar ook wel eerlijk. En inderdaad wat je zegt, alles op zijn tijd....
Ik/wij zitten allemaal met onze eigen account daar.
Je kan er alleen op met toestemming van, dit ter voorkoming dat er foute figuren op komen.
Maar ik begrijp ook wel je bezwaren hoor.
Als je wil kan ik je de link wel berichten.
En wie weet tot hyves!
Goed even van je te horen. Wat van dat de kleine zo goed gaat. Hopelijk word met de buisjes het gehoor beter.
Ik herken het wel, Q heeft weken zo niet maanden stil gestaan en de laatste weken maakt hij opeens enorme passen vooruit. Wel rot dat de fysio het zo verwoord, maar ook wel eerlijk. En inderdaad wat je zegt, alles op zijn tijd....
Ik/wij zitten allemaal met onze eigen account daar.
Je kan er alleen op met toestemming van, dit ter voorkoming dat er foute figuren op komen.
Maar ik begrijp ook wel je bezwaren hoor.
Als je wil kan ik je de link wel berichten.
En wie weet tot hyves!
vrijdag 18 maart 2011 om 19:59
Ha, Smurf! Fijn dat het goed gaat met je meisje. Leuk dat ze zo vrolijk is.
Als S zit niet goed voelt, staat ze ook zo een tijdje stil Ik vind dat ook heel naar elke keer en dan verbaasd ze me weer.
En kom gewoon naar hyves. Is wel niet anoniem, maar je kunt wel selecteren wie wel en wie niet. Evt kun je mensen er weer weg doen als je het niet bevalt.
Ik heb er veel aan.
2 april is er een hele leuke meeting, helemaal informeel, in het midden van het land. Als je belangstelling hebt, kan ik je info sturen.
Hé Kasini, leuke foto's van Q! Wat een leuk kereltje. Leuk hem weer te zien op 2 april. Neem je weer de hele familie mee?
Als S zit niet goed voelt, staat ze ook zo een tijdje stil Ik vind dat ook heel naar elke keer en dan verbaasd ze me weer.
En kom gewoon naar hyves. Is wel niet anoniem, maar je kunt wel selecteren wie wel en wie niet. Evt kun je mensen er weer weg doen als je het niet bevalt.
Ik heb er veel aan.
2 april is er een hele leuke meeting, helemaal informeel, in het midden van het land. Als je belangstelling hebt, kan ik je info sturen.
Hé Kasini, leuke foto's van Q! Wat een leuk kereltje. Leuk hem weer te zien op 2 april. Neem je weer de hele familie mee?
zaterdag 19 maart 2011 om 19:11
Hey Spoock!
Nee dit keer niet de hele familie maar gewoon met zijn 4-en .
Morgen ga ik wel weer met de hele familie, ach is wel gezellig en ik ben blij dat ze ook zo betrokken zijn.
Ja Q droogt leuk op he,
Ik vergeet je steeds terug te krabbelen.
Hoe is het met S? Is ook al een flinke meid aan het worden he!? Vind het leuk je 2 april weer eens te gaan zien, en de vele anderen die ik via hyves heb leren kennen.
Nee dit keer niet de hele familie maar gewoon met zijn 4-en .
Morgen ga ik wel weer met de hele familie, ach is wel gezellig en ik ben blij dat ze ook zo betrokken zijn.
Ja Q droogt leuk op he,
Ik vergeet je steeds terug te krabbelen.
Hoe is het met S? Is ook al een flinke meid aan het worden he!? Vind het leuk je 2 april weer eens te gaan zien, en de vele anderen die ik via hyves heb leren kennen.
donderdag 24 maart 2011 om 13:29
Smurf, leuk!!!
Zoek bij hyves bij Netwerken en dan klik je hyves aan.
En dan zoek je op Downsyndroom baby/peuter.
Op de profielfoto staat een jongetje met blond haar met zijn handje voor zijn mond.
Als je dan je aanmeld en je voorstelt bij het voorsteltopic, dan zoek ik je op.
Ben een beetje warrig, maar hoop dat je het kunt vinden.
Zoek bij hyves bij Netwerken en dan klik je hyves aan.
En dan zoek je op Downsyndroom baby/peuter.
Op de profielfoto staat een jongetje met blond haar met zijn handje voor zijn mond.
Als je dan je aanmeld en je voorstelt bij het voorsteltopic, dan zoek ik je op.
Ben een beetje warrig, maar hoop dat je het kunt vinden.
