Kinderen
alle pijlers
Puber-perikelen
woensdag 23 maart 2011 om 13:02
Hoi hoi,
Ik vraag me af of er hier ook mama's zijn van puberdochters en/of zoons. Ben zelf mama van een puberdochter van 13 jaar en een zoon van 4 jaar. Mijn vriendinnen hebben eigenlijk allemaal kinderen in de baby/peuter/kleuter-categorie en met hen kan ik niet echt dingen delen over mijn puberdochter.
Lijkt me wel fijn om te zien hoe anderen met hun puber om gaan!
Groetjes
Ik vraag me af of er hier ook mama's zijn van puberdochters en/of zoons. Ben zelf mama van een puberdochter van 13 jaar en een zoon van 4 jaar. Mijn vriendinnen hebben eigenlijk allemaal kinderen in de baby/peuter/kleuter-categorie en met hen kan ik niet echt dingen delen over mijn puberdochter.
Lijkt me wel fijn om te zien hoe anderen met hun puber om gaan!
Groetjes
vrijdag 25 maart 2011 om 10:18
Mag ik meeschrijven??
Twee meiden, 12 en 11 jaar. Oudste op weg naar middelbaaronderwijs, jongste blijven zitten dus nu in groep 6.
Van de een op de andere week is het razendsnel ingetreden hier de pubertijd!
Alhoewel de oudste echt een schatje is, erg behulpzaam en verzorgend is ze nu alleen maar dwars. Snapt niet dat tv kijken tot 22.00 neit normaal is en waarom moet je je kleding van de grond afhalen?? Net zo goed als dat je bureau opgeruimd moet zijn. En het stomste is nog wel dat je zelf je kleding in de kast moet doen (als IK het doe gooit ze alles eruit) en altijd commentaar hebben als ik haar kamertje een beetje op orde heb gebracht (" als je het doet, doe het dan goed" wat resulteerde dat ik al het opgeruimde weer op de grond deponeerde en ze het zelf kon doen)
Ze kijkt erg uit naar de middelbare maar heb haar wel al gewaarschuwd, dat huiswerk voor afspreken gaat.
Grote mond.............PPffff als haar vader wat zegt reageert zij met "zeik toch niet zo" AUW, dat is stom.
Ze vindt me gelukkig nog wel lief maar erg leuk/stoer/mooi of modieus ben ik al lang niet meer
Twee meiden, 12 en 11 jaar. Oudste op weg naar middelbaaronderwijs, jongste blijven zitten dus nu in groep 6.
Van de een op de andere week is het razendsnel ingetreden hier de pubertijd!
Alhoewel de oudste echt een schatje is, erg behulpzaam en verzorgend is ze nu alleen maar dwars. Snapt niet dat tv kijken tot 22.00 neit normaal is en waarom moet je je kleding van de grond afhalen?? Net zo goed als dat je bureau opgeruimd moet zijn. En het stomste is nog wel dat je zelf je kleding in de kast moet doen (als IK het doe gooit ze alles eruit) en altijd commentaar hebben als ik haar kamertje een beetje op orde heb gebracht (" als je het doet, doe het dan goed" wat resulteerde dat ik al het opgeruimde weer op de grond deponeerde en ze het zelf kon doen)
Ze kijkt erg uit naar de middelbare maar heb haar wel al gewaarschuwd, dat huiswerk voor afspreken gaat.
Grote mond.............PPffff als haar vader wat zegt reageert zij met "zeik toch niet zo" AUW, dat is stom.
Ze vindt me gelukkig nog wel lief maar erg leuk/stoer/mooi of modieus ben ik al lang niet meer
vrijdag 25 maart 2011 om 10:20
quote:heidelberg schreef op 25 maart 2011 @ 10:13:
Als ze erg brutaal worden en geen respekt voor ons hebben ....dan krijgen ze "straf". Een weekend zonder Wiii of een week niet aan de pc. Nintendo DS heeft hier zowaar een maand in de kast gelegen. En als het erg bont wordt dan mag de oudste met de bus naar sport (ze wordt nl. nog steeds door papa gebracht/gehaald)
That does it! Prima oplossing lijkt mij. Hier is niet achter de pc mogen een ramp.
Wij zijn erg voor een beloningssysteem, dus goed gedrag belonen en bij fout gedrag kun je daarnaar fluiten. Zoon wil graag langer opblijven, dus kan hij dat verdienen. Een kwartier langer opblijven als hij.. vul maar in. Werkt ook heel goed.
Als ze erg brutaal worden en geen respekt voor ons hebben ....dan krijgen ze "straf". Een weekend zonder Wiii of een week niet aan de pc. Nintendo DS heeft hier zowaar een maand in de kast gelegen. En als het erg bont wordt dan mag de oudste met de bus naar sport (ze wordt nl. nog steeds door papa gebracht/gehaald)
That does it! Prima oplossing lijkt mij. Hier is niet achter de pc mogen een ramp.
Wij zijn erg voor een beloningssysteem, dus goed gedrag belonen en bij fout gedrag kun je daarnaar fluiten. Zoon wil graag langer opblijven, dus kan hij dat verdienen. Een kwartier langer opblijven als hij.. vul maar in. Werkt ook heel goed.
vrijdag 25 maart 2011 om 10:23
Volgens mij is dat vaak zo, dat je van de ene ouder iets meer mag dan van de ouder. En wat ik zelf doe; soms hou ik me niet aan mijn eigen regel. Dan mag iets voor een keer juist wél en dan is het feest. Want nee zeggen om het nee zeggen vind ik niet altijd logisch (zeker als puber vraagt waarom het niet mag, weet ik dan zelf ook niet goed, ghehe).
vrijdag 25 maart 2011 om 10:25
quote:waaromdan schreef op 25 maart 2011 @ 10:18:
Mag ik meeschrijven??
Twee meiden, 12 en 11 jaar. Oudste op weg naar middelbaaronderwijs, jongste blijven zitten dus nu in groep 6.
Van de een op de andere week is het razendsnel ingetreden hier de pubertijd!
Alhoewel de oudste echt een schatje is, erg behulpzaam en verzorgend is ze nu alleen maar dwars. Snapt niet dat tv kijken tot 22.00 neit normaal is en waarom moet je je kleding van de grond afhalen?? Net zo goed als dat je bureau opgeruimd moet zijn. En het stomste is nog wel dat je zelf je kleding in de kast moet doen (als IK het doe gooit ze alles eruit) en altijd commentaar hebben als ik haar kamertje een beetje op orde heb gebracht (" als je het doet, doe het dan goed" wat resulteerde dat ik al het opgeruimde weer op de grond deponeerde en ze het zelf kon doen)
Ze kijkt erg uit naar de middelbare maar heb haar wel al gewaarschuwd, dat huiswerk voor afspreken gaat.
Grote mond.............PPffff als haar vader wat zegt reageert zij met "zeik toch niet zo" AUW, dat is stom.
Ze vindt me gelukkig nog wel lief maar erg leuk/stoer/mooi of modieus ben ik al lang niet meer
Dat zou ik dus niet tolereren, je kunt op een normale manier zeggen dat je het er niet mee eens bent. Korte metten mee maken hoor.
Er komt een moment dat ze zich voor je gaan schamen, volgens mij. Dat is au!
Mag ik meeschrijven??
Twee meiden, 12 en 11 jaar. Oudste op weg naar middelbaaronderwijs, jongste blijven zitten dus nu in groep 6.
Van de een op de andere week is het razendsnel ingetreden hier de pubertijd!
Alhoewel de oudste echt een schatje is, erg behulpzaam en verzorgend is ze nu alleen maar dwars. Snapt niet dat tv kijken tot 22.00 neit normaal is en waarom moet je je kleding van de grond afhalen?? Net zo goed als dat je bureau opgeruimd moet zijn. En het stomste is nog wel dat je zelf je kleding in de kast moet doen (als IK het doe gooit ze alles eruit) en altijd commentaar hebben als ik haar kamertje een beetje op orde heb gebracht (" als je het doet, doe het dan goed" wat resulteerde dat ik al het opgeruimde weer op de grond deponeerde en ze het zelf kon doen)
Ze kijkt erg uit naar de middelbare maar heb haar wel al gewaarschuwd, dat huiswerk voor afspreken gaat.
Grote mond.............PPffff als haar vader wat zegt reageert zij met "zeik toch niet zo" AUW, dat is stom.
Ze vindt me gelukkig nog wel lief maar erg leuk/stoer/mooi of modieus ben ik al lang niet meer
Dat zou ik dus niet tolereren, je kunt op een normale manier zeggen dat je het er niet mee eens bent. Korte metten mee maken hoor.
Er komt een moment dat ze zich voor je gaan schamen, volgens mij. Dat is au!
vrijdag 25 maart 2011 om 10:27
Voor de jongste, prepuber en flink ADHD werkt straf (pc of vooral TV) super.
Voor oudste minder, al mocht ze afgelopen keer neit naar trainen omdat ze een afspraak niet was nagekomen.
Ze dacht waarschijnlijk dat ik toch wel zou gaan omdat jongste ook moest maar die was moe dus een keertje overslaan was neit erg.
Ze baalde.....................!!! en is gelijk gaan doen wat ze had moeten doen.
Hier is papa ook veel strenger (en consequenter) dan mama.
En dat weten ze!
Voor oudste minder, al mocht ze afgelopen keer neit naar trainen omdat ze een afspraak niet was nagekomen.
Ze dacht waarschijnlijk dat ik toch wel zou gaan omdat jongste ook moest maar die was moe dus een keertje overslaan was neit erg.
Ze baalde.....................!!! en is gelijk gaan doen wat ze had moeten doen.
Hier is papa ook veel strenger (en consequenter) dan mama.
En dat weten ze!
vrijdag 25 maart 2011 om 10:29
quote:tiaraatje schreef op 25 maart 2011 @ 10:04:
[...]
Ja ze mag dat van mij niet zeggen maar wat kan ik daar aan doen? Tips?
Ik heb gezegd dat dat me kwetst. Toen zei ze, dat boeit me niet want ik voel niks voor je.
'Ik snap best dat je me nu niet aardig voelt, maar vanavond is dat toch weer anders? En haat is zo... definitief'.
Ja, echte tips heb ik ook niet. Anders dan wat anderen al zeggen, dat het af en toe opschoontijd is en de tv/computer een poosje uit moet om de boel weer op orde te krijgen. Mijn hulpverleenster had ook nog klusjes doen als tip (en tot nu toe lijkt dit te werken, na tien klusjes tegen één boos ingetrapte deur bedacht Oudste dat het toch niet zo slim is om deuren te trappen als je boos bent). En gewoon uitleggen, al is dat makkelijker achteraf dan op zo'n moment dat je zelf hevig in je emoties zit.
[...]
Ja ze mag dat van mij niet zeggen maar wat kan ik daar aan doen? Tips?
Ik heb gezegd dat dat me kwetst. Toen zei ze, dat boeit me niet want ik voel niks voor je.
'Ik snap best dat je me nu niet aardig voelt, maar vanavond is dat toch weer anders? En haat is zo... definitief'.
Ja, echte tips heb ik ook niet. Anders dan wat anderen al zeggen, dat het af en toe opschoontijd is en de tv/computer een poosje uit moet om de boel weer op orde te krijgen. Mijn hulpverleenster had ook nog klusjes doen als tip (en tot nu toe lijkt dit te werken, na tien klusjes tegen één boos ingetrapte deur bedacht Oudste dat het toch niet zo slim is om deuren te trappen als je boos bent). En gewoon uitleggen, al is dat makkelijker achteraf dan op zo'n moment dat je zelf hevig in je emoties zit.
vrijdag 25 maart 2011 om 10:37
quote:Julus schreef op 25 maart 2011 @ 10:15:
[...]
Atheneum is supergoed! Hij is er iig heel bewust mee bezig.
Ik verdenk zoon ervan dat hij die mappen expres vergeet, maar hij beweert van niet.
Hier hetzelfde. Zeker nu blijkt dat zoon elke dag met een overvolle tas sjouwt omdat hij bang is dat hij anders wat vergeet.quote: Gelukkig pas gesprek op school gehad en goede afspraken gemaakt (consequentie afgesproken).
Beugel..pff. Ik hoop dat er snel een slotjesbeugel komt, die kan tenminste niet uit!Hier nog één...quote:
Je vraag; lastig. Want ik vind dat de norm allen van belang om ermee te functioneren in de maatschappij. Sommige dingen zijn not done, die doe je niet. Maar een kind (en volwassenen) moeten ook "eigen" kunnen blijven, je eigen unieke trekjes maken dat je uniek bent. En dat moet je niet zomaar wegpoetsen, zeg maar.
Hoe grappig het ook is (en hij doet er niemand kwaad mee), maar veel schuttingtaal bezigen zou ik niet accepteren. Hij moet leren dat hij zichzelf benadeeld in bepaalde situatie, omdat het niet algemeen geaccepteerd is.
Zomaar in het wilde weg schuttingtaal bezigen doet hij niet. Of beter gezegd: milde schuttingtaal. En dan kan ik samen met hem gaan uitzoeken of 'noten', 'kroonjuwelen' of 'scrotum' de juiste aanduiding is als je weer eens op je fiets stuitert op een bepaalde plek. Of natuurlijk gewoon 'sommige pijntjes benoem je niet zo expliciet'. Ik vind wel dat ik nog steeds lerende ben als ouder en hij als oudste is dan weer mijn broddelkindje.
Iets wat hij ook niet leuk vindt trouwens. Waarom ik meer accepteer van zijn kleine broertje dan van hemzelf beats him. Hij helpt me ook met liefde die kleine op te voeden en snapt niet dat ik dat prima alleen af kan.
[...]
Atheneum is supergoed! Hij is er iig heel bewust mee bezig.
Ik verdenk zoon ervan dat hij die mappen expres vergeet, maar hij beweert van niet.
Hier hetzelfde. Zeker nu blijkt dat zoon elke dag met een overvolle tas sjouwt omdat hij bang is dat hij anders wat vergeet.quote: Gelukkig pas gesprek op school gehad en goede afspraken gemaakt (consequentie afgesproken).
Beugel..pff. Ik hoop dat er snel een slotjesbeugel komt, die kan tenminste niet uit!Hier nog één...quote:
Je vraag; lastig. Want ik vind dat de norm allen van belang om ermee te functioneren in de maatschappij. Sommige dingen zijn not done, die doe je niet. Maar een kind (en volwassenen) moeten ook "eigen" kunnen blijven, je eigen unieke trekjes maken dat je uniek bent. En dat moet je niet zomaar wegpoetsen, zeg maar.
Hoe grappig het ook is (en hij doet er niemand kwaad mee), maar veel schuttingtaal bezigen zou ik niet accepteren. Hij moet leren dat hij zichzelf benadeeld in bepaalde situatie, omdat het niet algemeen geaccepteerd is.
Zomaar in het wilde weg schuttingtaal bezigen doet hij niet. Of beter gezegd: milde schuttingtaal. En dan kan ik samen met hem gaan uitzoeken of 'noten', 'kroonjuwelen' of 'scrotum' de juiste aanduiding is als je weer eens op je fiets stuitert op een bepaalde plek. Of natuurlijk gewoon 'sommige pijntjes benoem je niet zo expliciet'. Ik vind wel dat ik nog steeds lerende ben als ouder en hij als oudste is dan weer mijn broddelkindje.
Iets wat hij ook niet leuk vindt trouwens. Waarom ik meer accepteer van zijn kleine broertje dan van hemzelf beats him. Hij helpt me ook met liefde die kleine op te voeden en snapt niet dat ik dat prima alleen af kan.
vrijdag 25 maart 2011 om 10:44
Hier heet mijn gezeik 'zeuren'. Met (wat ik niet zie, maar voel) een vragende blik of dit nog wel kan. Ik zeg hem dan dat dat mijn werk is als moeder en dat als hij zijn dingen doet ik niet hoef te zeuren.
Afstand houden (waardigheid als volwassene) vind ik moeilijk. Misschien nog wel moeilijker als alleenstaande ouder dan als partner in een setje, omdat je in het laatste geval zichtbaar op een ander niveau communiceert dan het niveau wat kinderen snappen. Het leidt nogal eens tot een groot vraagteken boven het hoofd van mijn Oudste, die zich oprecht afvraagt waarom ik een grens trek alleen maar omdat ik ouder ben.
Afstand houden (waardigheid als volwassene) vind ik moeilijk. Misschien nog wel moeilijker als alleenstaande ouder dan als partner in een setje, omdat je in het laatste geval zichtbaar op een ander niveau communiceert dan het niveau wat kinderen snappen. Het leidt nogal eens tot een groot vraagteken boven het hoofd van mijn Oudste, die zich oprecht afvraagt waarom ik een grens trek alleen maar omdat ik ouder ben.
vrijdag 25 maart 2011 om 10:55
Dat er niemand zo belangrijk voor je is als je eigen kind, Tiaraatje. Het idee dat je eigen kind in staat is om je zo tot het bot te kwetsen (je voelt je machteloos, ook al weet je dat dit niet zo is) is beangstigend. Je weet nog niet of en dat het goed zal komen met haar. Zodra je merkt dat het wel beklijft, al die pogingen tot opvoeden, en je kind steeds meer gaat lijken op de persoon die je graag zou zien, kun je loslaten, en word je minder allemachtig kwaad.
Probeer het nu te laten rusten, kom er vanavond even op terug bij haar (wat ging er nu precies verkeerd vanochtend?), probeer ook aandacht te hebben voor haar kant van het verhaal en vertel haar dat de manier die ze heeft gekozen niet de manier is waarop je denkt dat ze haar problemen op moet lossen. Dat ze wel deze en deze manier kan kiezen. Telefoon terug, dikke knuffel, en weer verder tot de volgende episode.
*en nu moet ik echt weer eens wat gaan doen*
Probeer het nu te laten rusten, kom er vanavond even op terug bij haar (wat ging er nu precies verkeerd vanochtend?), probeer ook aandacht te hebben voor haar kant van het verhaal en vertel haar dat de manier die ze heeft gekozen niet de manier is waarop je denkt dat ze haar problemen op moet lossen. Dat ze wel deze en deze manier kan kiezen. Telefoon terug, dikke knuffel, en weer verder tot de volgende episode.
*en nu moet ik echt weer eens wat gaan doen*
vrijdag 25 maart 2011 om 11:02
quote:tiaraatje schreef op 25 maart 2011 @ 10:50:
En het beangstigd me dat ik op niemand zo kwaad kan worden als op mn eigen kind. Wat zegt dat over mij?
Was sich liebt, das neckt sich. Zó waar.
Datgene wat je het meeste liefhebt, kan je het hardste kwetsen.
Bedenk dat ze heel veel van je houdt, maar op dat moment even heel onmachtig is om haar emoties op een goede manier te uiten. Neem het niet persoonlijk, want dat is het echt niet.
En het beangstigd me dat ik op niemand zo kwaad kan worden als op mn eigen kind. Wat zegt dat over mij?
Was sich liebt, das neckt sich. Zó waar.
Datgene wat je het meeste liefhebt, kan je het hardste kwetsen.
Bedenk dat ze heel veel van je houdt, maar op dat moment even heel onmachtig is om haar emoties op een goede manier te uiten. Neem het niet persoonlijk, want dat is het echt niet.
vrijdag 25 maart 2011 om 11:04
vrijdag 25 maart 2011 om 11:24
Ik herken dat wel van Tiaraatje...................
ALLES doe je voor ze, hollen en vliegen maakt niet uit
En dan krijg je gewoon een grote mond of weet ik veel wat.
Vaak denk ik "ze zoekt het maar uit, ik doe niks meer voor haar" en kna het haar, zoals ze zegt, niet boeien dat ze boven moet zitten..................
Soms vreet het zoveel energie dat ik alleenmaar uitgeblust op de bank kan liggen
ALLES doe je voor ze, hollen en vliegen maakt niet uit
En dan krijg je gewoon een grote mond of weet ik veel wat.
Vaak denk ik "ze zoekt het maar uit, ik doe niks meer voor haar" en kna het haar, zoals ze zegt, niet boeien dat ze boven moet zitten..................
Soms vreet het zoveel energie dat ik alleenmaar uitgeblust op de bank kan liggen
vrijdag 25 maart 2011 om 11:27
Waaromdan, probeer te bedenken dat het echt hoort bij het puberen en dat het NIKS te maken heeft met jou jennen. Ze zijn zich aan het losmaken, heel normaal.
Probeer eens terug te denken aan je eigen puberteit, dat helpt. Jouw ouders hebben dit ook ervaren, hoogstwaarschijnlijk.
Een puber heeft het heel moeilijk, en jij bent er om dat proces te begeleiden.
Probeer eens terug te denken aan je eigen puberteit, dat helpt. Jouw ouders hebben dit ook ervaren, hoogstwaarschijnlijk.
Een puber heeft het heel moeilijk, en jij bent er om dat proces te begeleiden.
vrijdag 25 maart 2011 om 11:38
Ze wil je de komende dagen niet spreken, maar kan ze dat ook volhouden, Tiaraatje?
Het energieslurpende herken ik wel. Als kind na een stilte (die bij hem maar een paar uur duurt) weer van tralalie tralala wil doen vertel ik hem dat ik me nog niet tralalie tralala voel en dat ik minstens een gemeend excuus nodig heb.
Dat het jou niet lukt om zo lang vreselijk boos te blijven als het haar lukt komt ook mij bekend voor. En dan ga je boos staan doen om haar te laten voelen dat het echt menens is, maar tegelijk voelt het nep omdat je dan allang niet meer boos bent, alleen wil dat ze zo iets niet nog eens flikt.
Ik heb inmiddels gekozen voor 'ik kan niet lang boos blijven dus ik doe alleen boos als ik boos ben' en uitleggen achteraf. In de hoop dat dit ooit aan slaat. Bij echt slecht gedrag hoort wel een straf, maar ja, op een gegeven moment vraag je je af of die straffen nog wel wat bijdragen. Misschien is dat het moment voor een praatje.
Broddelen, broddelen, broddelen. Ben soms wel een heel klein beetje jaloers op de mensen die aan de andere kant staan (waar hun kind al volwassen is) en die kunnen zien dat hun opvoeding best aardig heeft uitgepakt.
Kan me als kind niet herinneren dat mijn moeder in tranen was over mijn gedrag, maar misschien hoort ook dat er gewoon bij..
Het energieslurpende herken ik wel. Als kind na een stilte (die bij hem maar een paar uur duurt) weer van tralalie tralala wil doen vertel ik hem dat ik me nog niet tralalie tralala voel en dat ik minstens een gemeend excuus nodig heb.
Dat het jou niet lukt om zo lang vreselijk boos te blijven als het haar lukt komt ook mij bekend voor. En dan ga je boos staan doen om haar te laten voelen dat het echt menens is, maar tegelijk voelt het nep omdat je dan allang niet meer boos bent, alleen wil dat ze zo iets niet nog eens flikt.
Ik heb inmiddels gekozen voor 'ik kan niet lang boos blijven dus ik doe alleen boos als ik boos ben' en uitleggen achteraf. In de hoop dat dit ooit aan slaat. Bij echt slecht gedrag hoort wel een straf, maar ja, op een gegeven moment vraag je je af of die straffen nog wel wat bijdragen. Misschien is dat het moment voor een praatje.
Broddelen, broddelen, broddelen. Ben soms wel een heel klein beetje jaloers op de mensen die aan de andere kant staan (waar hun kind al volwassen is) en die kunnen zien dat hun opvoeding best aardig heeft uitgepakt.
Kan me als kind niet herinneren dat mijn moeder in tranen was over mijn gedrag, maar misschien hoort ook dat er gewoon bij..
