Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
donderdag 24 maart 2011 om 22:01
Een oud-gediende hier, het gaat goed! Ja.... nog altijd...
Meeschrijven ga ik niet doen, ik kreeg een vriendenuitnodiging van een mede-oud-gediende. Mijn oude account had ik op in-actief laten zetten, dus kon ik niet reageren. Daarom even een nieuw account aangemaakt.
P ik heb je een vriendenuitnodiging gestuurd.
Regelmatig denk ik nog terug aan jullie, een aantal lotgenoten hebben veel indruk op mij gemaakt, ik vraag me weleens af hoe het jullie allemaal vergaan is.
Heel veel sterkte tijdens alle moeilijke momenten, geniet en koester de mooie.
x Knipoogje
Meeschrijven ga ik niet doen, ik kreeg een vriendenuitnodiging van een mede-oud-gediende. Mijn oude account had ik op in-actief laten zetten, dus kon ik niet reageren. Daarom even een nieuw account aangemaakt.
P ik heb je een vriendenuitnodiging gestuurd.
Regelmatig denk ik nog terug aan jullie, een aantal lotgenoten hebben veel indruk op mij gemaakt, ik vraag me weleens af hoe het jullie allemaal vergaan is.
Heel veel sterkte tijdens alle moeilijke momenten, geniet en koester de mooie.
x Knipoogje
dinsdag 29 maart 2011 om 19:38
mm, dacht al zoiets. Wilde eigenlijk alleen maar weten hoe t je vergaat ... weet nu al een beetje dat het je goed gaat zoals je schreef in je post van 24 maart 22.01 uur.
Fijn, hier ook nog steeds eigenlijk t zelfde.. wil ook niet meer schrijven.
toch fijn om nog wat van je te hebben gehoord!
lfs P.
Fijn, hier ook nog steeds eigenlijk t zelfde.. wil ook niet meer schrijven.
toch fijn om nog wat van je te hebben gehoord!
lfs P.
zaterdag 2 juli 2011 om 12:06
1 juli, 6 jaar geleden, de meest bijzondere zomer van mijn leven.
De zomer van moerasmint, picknicks, dijkroutes, aardbeien met rosé, m&m's,natuur, lakenvelders, poezie, muziek en heel veel liefde en romantiek.
Ik heb de liefde omarmd, vastgehouden, en los moeten laten...
Helemaal loslaten kan ik niet, deze liefde zit verankerd in mij en hoort bij mij, ook al zien we elkaar niet meer.
De zomer van moerasmint, picknicks, dijkroutes, aardbeien met rosé, m&m's,natuur, lakenvelders, poezie, muziek en heel veel liefde en romantiek.
Ik heb de liefde omarmd, vastgehouden, en los moeten laten...
Helemaal loslaten kan ik niet, deze liefde zit verankerd in mij en hoort bij mij, ook al zien we elkaar niet meer.
maandag 4 juli 2011 om 21:43
lieve Marla!
big hug voor je... ik zit hier nog steeds met nr 1 en 2!! kan beide niet loslaten.. emotioneel heel erg zwaar. weet dat er mensen zijn die me verachten hierom als ze dit lezen, maar niemand kan mijn gevoelens voelen...ook ik denk met weemoed terug aan de mooie picknicks idd toen alles nog niet was uitgekomen...
lfs P.
big hug voor je... ik zit hier nog steeds met nr 1 en 2!! kan beide niet loslaten.. emotioneel heel erg zwaar. weet dat er mensen zijn die me verachten hierom als ze dit lezen, maar niemand kan mijn gevoelens voelen...ook ik denk met weemoed terug aan de mooie picknicks idd toen alles nog niet was uitgekomen...
lfs P.
dinsdag 5 juli 2011 om 09:37
Knipoogjes, ik hoor hier niet echt thuis op deze topic, aangezien ik aan de andere kant van het verhaal heb gestaan als de onwetende vriendin van ....een bedrieger.
Ik heb veel gehad aan jouw berichten en inzichten. Dank je wel.
Ik heb nog steeds weinig sympathie voor mensen die vreemdgaan, er stiekem een nr. 2 op na houden. Ik heb het vreemdgaan zelf ontdekt in de meest zware periode van mijn leven (verlies van mijn ouders).
Onze relatie heeft zich met vallen en opstaan hersteld, vergeten zal/kan ik het echter nooit. Het heeft in mij iets moois/puurs stukgemaakt en ik wil/moet ervoor (blijven) waken om niet verbitterd te raken.
Mijn partner kan zijn gedrag niet ongedaan maken heeft hierin zijn eigen pijn en is teleurgesteld in zichzelf.
Ik ga hier dus niet meelezen, want dan krommen mijn tenen zich alweer heel snel ! Knipoogjes, voor jou een hele dikke knuffel. Je reacties zijn voor mij zeer waardevol geweest. Ik hoop dat het goed met je gaat.
Ik heb veel gehad aan jouw berichten en inzichten. Dank je wel.
Ik heb nog steeds weinig sympathie voor mensen die vreemdgaan, er stiekem een nr. 2 op na houden. Ik heb het vreemdgaan zelf ontdekt in de meest zware periode van mijn leven (verlies van mijn ouders).
Onze relatie heeft zich met vallen en opstaan hersteld, vergeten zal/kan ik het echter nooit. Het heeft in mij iets moois/puurs stukgemaakt en ik wil/moet ervoor (blijven) waken om niet verbitterd te raken.
Mijn partner kan zijn gedrag niet ongedaan maken heeft hierin zijn eigen pijn en is teleurgesteld in zichzelf.
Ik ga hier dus niet meelezen, want dan krommen mijn tenen zich alweer heel snel ! Knipoogjes, voor jou een hele dikke knuffel. Je reacties zijn voor mij zeer waardevol geweest. Ik hoop dat het goed met je gaat.
vrijdag 8 juli 2011 om 15:25
Moniekk, dank je wel dat je me laat weten dat je iets hebt gehad aan mijn posts.
Vergeten kan je het inderdaad niet, ik hoop dat je die verbittering op een bepaald moment achter je kan laten, want dat geeft veel negatieve energie!
Ik wens je heel erg veel sterkte!
Het gaat goed met me, jij ook een big hug!
Vergeten kan je het inderdaad niet, ik hoop dat je die verbittering op een bepaald moment achter je kan laten, want dat geeft veel negatieve energie!
Ik wens je heel erg veel sterkte!
Het gaat goed met me, jij ook een big hug!
vrijdag 8 juli 2011 om 15:42
Lieve allemaal,
Ik denk ook nog heel vaak terug aan mijn nr 2 en de liefde die we gedeeld hebben, liefde die nog steeds heel diep zit en bij mij hoort.
Moniekk, door jullie topic, ben ik veel beter gaan begrijpen wat ik mijn man heb aan gedaan. Ik heb daar veel aan gehad.
Ik ben blij dat mijn man mij een nieuwe kans heeft gegeven, ik hou van hem, we hebben het goed samen, met onze dochter.
Dat neemt niet weg dat het nog steeds pijn doet dat mijn nr2 en ik niet samen zijn.
Ik denk ook nog heel vaak terug aan mijn nr 2 en de liefde die we gedeeld hebben, liefde die nog steeds heel diep zit en bij mij hoort.
Moniekk, door jullie topic, ben ik veel beter gaan begrijpen wat ik mijn man heb aan gedaan. Ik heb daar veel aan gehad.
Ik ben blij dat mijn man mij een nieuwe kans heeft gegeven, ik hou van hem, we hebben het goed samen, met onze dochter.
Dat neemt niet weg dat het nog steeds pijn doet dat mijn nr2 en ik niet samen zijn.
vrijdag 22 juli 2011 om 20:05
ik lees al een tijdje mee met dit topic. Heel herkenbaar allemaal omdat ik ook twee liefdes heb. Doorgaans geeft me dat een heerlijk gevoel maar ik ontkom er niet aan dagen te hebben te twijfelen en te denken Waar ben ik toch mee bezig? Ik ken mijn minnaar van vroeger, ooit een o.n.s gehad.Maar de aantrekkingskracht tussen ons is altijd gebleven en 2 jaar terug sloeg de vlam in de pan! We konden elkaar niet langer weerstaan en vanaf toen hebben we regelmatig een date. Hij heeft een moeizame relatie en ik ben getrouwd. Mijn man en zijn vriendin weten het niet. De laatste maanden is de relatie tussen minnaar en mij veranderd. Was het eerst vooral de hete seks, nu komen er toch andere gevoelens de hoek om kijken. Ik besef dat het zeker van mijn kant veel meer is dan de seks. Bij hem weet ik het niet altijd, hij zegt dat hij veel meer om me geeft dan zou moeten maar ik twijfel daar aan. En daar wringt nu de schoen. Op één of andere manier maakt me dit erg onrustig. Als we samen zijn, voel ik me fantastisch en hij ook, en bestaat er geen enkele twijfel maar de dagen daarna begint het. En nu helemaal. Ik ga dit weekend op vakantie en had minnaar graag nog eventjes gezien voor ik wegga. Hij zei maandag;deze week nog lieve schat. Krijg ik vandaag een sms dat het hem niet gaat lukken mij nog te zien voor ik wegga. Verder wat lieve zinnetjes en woordjes maar ik voel me klote. Heb hem vervolgens een sms gestuurd dat ik het jammer vind dat we elkaar niet meer kunnen zien. Dat hij weet dat ik naar hem verlang en of het nu echt teveel gevraagd was van me terwijl ik voor hem altijd klaarsta en moeite doe. Ik heb geen reactie gekregen van hem en nu voel ik me zo teleurgesteld en verward. Wil ik dit allemaal nog wel? Het word me emotioneel allemaal teveel, kan niet meer omgaan met die onzekerheid. Ook al zegt hij dat hij me niet kwijt wil en dat ik erg belangrijk voor hem ben, maar is dat wel zo. Ben ik dan toch niet meer dan alleen zijn neukertje. misschien is het wel goed dat ik op vakantie ga, kan ik proberen de dingen op een rijtje te zetten, uitzoeken wat ik nu echt wil en de balans terug vinden. Dat is hard nodig, want nu beheerst hij mijn hele doen en denken. Maar het is zo moeilijk, wil hem niet kwijt...
goh, dit lucht eventjes op!
goh, dit lucht eventjes op!
dinsdag 26 juli 2011 om 00:28
heftig rosita
leef met je mee
ik heb geen sex met nummer 2 want hij wil meer
en dat ik voor hem kies
voor altijd en liefs dan trouwen....
maar ik durf niet heb kinderen en met autisme kan ik voor mijn geluk hun wereld op zijn kop zetten.
terwijl ik thuis leef als broer en zus
en mijn kinderen vaak negatieve feeddback straf krijgen
en zelfs al eens op gesloten zijn met tape op hun mond in de schuur
en hou heel veel van nummer 2 maar ja wat haal ik overhoop
de koek is best op maar ik beslis wel dat nummer 1 achter blijf
met minder geld enz enz
dus blijft vreselijk moeilijk
leef met je mee
ik heb geen sex met nummer 2 want hij wil meer
en dat ik voor hem kies
voor altijd en liefs dan trouwen....
maar ik durf niet heb kinderen en met autisme kan ik voor mijn geluk hun wereld op zijn kop zetten.
terwijl ik thuis leef als broer en zus
en mijn kinderen vaak negatieve feeddback straf krijgen
en zelfs al eens op gesloten zijn met tape op hun mond in de schuur
en hou heel veel van nummer 2 maar ja wat haal ik overhoop
de koek is best op maar ik beslis wel dat nummer 1 achter blijf
met minder geld enz enz
dus blijft vreselijk moeilijk
zaterdag 6 augustus 2011 om 15:50
Vandaag heb ik het gedaan, gebroken met mijn minnaar. Ik kon het niet langer. Ik kwam dit topic tegen toen twijfel de overhand ging krijgen. Mijn nr. 1 is de liefste man die je je bedenken kunt, en die ik al die tijd bedrogen heb. Wat heb ik me vaak afschuwelijk gevoeld naar hem toe. Maar mijn gevoel voor nr. 2 was zo sterk.
Ik voel me kapot van verdriet. Had nooit gedacht dat het mogelijk was van twee mannen zoveel te kunnen houden. Nu moet ik verder, doen alsof er geen verdriet is, want niemand weet ervan. Doen alsof ik me niet verscheurd voel. Tijd heelt...
Help me, ik weet me echt even geen raad...
Ik voel me kapot van verdriet. Had nooit gedacht dat het mogelijk was van twee mannen zoveel te kunnen houden. Nu moet ik verder, doen alsof er geen verdriet is, want niemand weet ervan. Doen alsof ik me niet verscheurd voel. Tijd heelt...
Help me, ik weet me echt even geen raad...
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:28
Tijd heelt Gerdien, ik spreek uit ervaring. Maar de pijn gaat nooit helemaal weg.
Investeer in je man en in jullie relatie en zorg dat je zo min mogelijk of geen contact hebt met nr2.
Uit je post begrijp ik dat je nog steeds heel veel om je man geeft, bij mij was dat genoeg basis om weer van hem te gaan houden en ik ben blij dat we nog steeds bij elkaar zijn. Hopelijk lukt dat jou ook.
Heel veel sterkte, ik begrijp hoe je je voelt.
Investeer in je man en in jullie relatie en zorg dat je zo min mogelijk of geen contact hebt met nr2.
Uit je post begrijp ik dat je nog steeds heel veel om je man geeft, bij mij was dat genoeg basis om weer van hem te gaan houden en ik ben blij dat we nog steeds bij elkaar zijn. Hopelijk lukt dat jou ook.
Heel veel sterkte, ik begrijp hoe je je voelt.
zondag 7 augustus 2011 om 07:56
Je woorden doen me goed Flamenco. Was ik maar vast een paar maanden verder. Mijn beslissing is goed, maar doet zo'n pijn. De liefde voor mijn nr. 1 is er nog steeds. Weet je dat ik spijt heb heel in het begin niet verteld te hebben wat me overkwam. Toen ik nog alleen verliefd was? Nu is dat veel te laat. Opbiechten zou alles kapot maken.
Ik hou echt van twee mannen. Maar het kan niet.
Door wat jij schrijft krijg ik een klein beetje hoop dat het ooit weer zal worden zoals het voor mij was voor ik nr. 2 leerde kennen.
Ik hou echt van twee mannen. Maar het kan niet.
Door wat jij schrijft krijg ik een klein beetje hoop dat het ooit weer zal worden zoals het voor mij was voor ik nr. 2 leerde kennen.
zondag 7 augustus 2011 om 09:28
quote:flamenco schreef op 08 juli 2011 @ 15:42:
Lieve allemaal,
Ik denk ook nog heel vaak terug aan mijn nr 2 en de liefde die we gedeeld hebben, liefde die nog steeds heel diep zit en bij mij hoort.
Moniekk, door jullie topic, ben ik veel beter gaan begrijpen wat ik mijn man heb aan gedaan. Ik heb daar veel aan gehad.
Ik ben blij dat mijn man mij een nieuwe kans heeft gegeven, ik hou van hem, we hebben het goed samen, met onze dochter.
Dat neemt niet weg dat het nog steeds pijn doet dat mijn nr2 en ik niet samen zijn.
Flamenco, weet je dat ik er nooit stil bij heb gestaan dat er mensen zouden meelezen op ons topic die weer aan de andere kant staan ! Wat fijn om te horen dat je daar veel aan hebt gehad. Zo heb ik ook wel meelgelezen op het minnaressentopic in de hoop dat ik er iets van zou gaan begrijpen.
Daar gaat het wel echt veel meer om de (sexuele) spanning, vandaar dat het wellicht ook onder de sex-pijler staat.
Ik lees tussen de regels door toch ook veel pijn.
De ex-minnares van mijn vriend zou volgens mij nog steeds heel erg graag contact met mijn partner willen en is echt gek op hem (geweest). Ze heeft regelmatig nog pogingen ondernomen, de laatste was van niet zo heel lang geleden. Zij was toen ook getrouwd, maar inmiddels gescheiden. Voor haar is hij dus een soort van onbereikbare liefde geworden en ik hoop dat zij op een gegeven moment ook echt kan loslaten en haar eigen leven gaat leiden met een man die niet gebonden is.
Ik ben dus nog bij mijn vriend, maar dat gaat echt nog wel met pieken en dalen. Ik weet niet of ik het vertrouwen in mensen volledig zal hervinden. Ik ben bang dat ik altijd een voorbehoud zal behouden. Het is zoals het is.
Wat fijn dat je relatie met nr. 1 stand heeft gehouden. Sterkte !
Lieve allemaal,
Ik denk ook nog heel vaak terug aan mijn nr 2 en de liefde die we gedeeld hebben, liefde die nog steeds heel diep zit en bij mij hoort.
Moniekk, door jullie topic, ben ik veel beter gaan begrijpen wat ik mijn man heb aan gedaan. Ik heb daar veel aan gehad.
Ik ben blij dat mijn man mij een nieuwe kans heeft gegeven, ik hou van hem, we hebben het goed samen, met onze dochter.
Dat neemt niet weg dat het nog steeds pijn doet dat mijn nr2 en ik niet samen zijn.
Flamenco, weet je dat ik er nooit stil bij heb gestaan dat er mensen zouden meelezen op ons topic die weer aan de andere kant staan ! Wat fijn om te horen dat je daar veel aan hebt gehad. Zo heb ik ook wel meelgelezen op het minnaressentopic in de hoop dat ik er iets van zou gaan begrijpen.
Daar gaat het wel echt veel meer om de (sexuele) spanning, vandaar dat het wellicht ook onder de sex-pijler staat.
Ik lees tussen de regels door toch ook veel pijn.
De ex-minnares van mijn vriend zou volgens mij nog steeds heel erg graag contact met mijn partner willen en is echt gek op hem (geweest). Ze heeft regelmatig nog pogingen ondernomen, de laatste was van niet zo heel lang geleden. Zij was toen ook getrouwd, maar inmiddels gescheiden. Voor haar is hij dus een soort van onbereikbare liefde geworden en ik hoop dat zij op een gegeven moment ook echt kan loslaten en haar eigen leven gaat leiden met een man die niet gebonden is.
Ik ben dus nog bij mijn vriend, maar dat gaat echt nog wel met pieken en dalen. Ik weet niet of ik het vertrouwen in mensen volledig zal hervinden. Ik ben bang dat ik altijd een voorbehoud zal behouden. Het is zoals het is.
Wat fijn dat je relatie met nr. 1 stand heeft gehouden. Sterkte !
zondag 7 augustus 2011 om 09:36
quote:flamenco schreef op 06 augustus 2011 @ 23:28:
Tijd heelt Gerdien, ik spreek uit ervaring. Maar de pijn gaat nooit helemaal weg.
Investeer in je man en in jullie relatie en zorg dat je zo min mogelijk of geen contact hebt met nr2.
Uit je post begrijp ik dat je nog steeds heel veel om je man geeft, bij mij was dat genoeg basis om weer van hem te gaan houden en ik ben blij dat we nog steeds bij elkaar zijn. Hopelijk lukt dat jou ook.
Heel veel sterkte, ik begrijp hoe je je voelt.
Nog een tip als het mag
Contact houden met een nr. 2 is echt "not done" als je (opnieuw) kiest voor je nr. 1. Als je echt je relatie een kans wil geven dan is dat voor de nr. 1 onacceptabel maar ook respectloos. Een beetje contact houden werkt niet. Je komt dan ook niet los van dat gevoel voor die ander.
De voorwaarde die ik stelde was dan ook per direct alle contact verbreken. Ook in therapie is dat mijn partner verteld.
Hij kon echter geen afscheid van haar nemen en heeft nog een tijd gemaild, gesmst en haar twee keer gezien voordat hij werkelijk los kon komen uit zijn verslaving.
Ik ben ook weer achter die ontmoeten gekomen en dat heeft de boel nog verder stuk gemaakt bij mij.
Toen hij daar eenmaal los van was en ook daadwerkelijk wakker werd geschud zag hij de schade die inmiddels aan alle kanten was aangericht. Ook de teleurstelling in zichzelf.
Tijd heelt Gerdien, ik spreek uit ervaring. Maar de pijn gaat nooit helemaal weg.
Investeer in je man en in jullie relatie en zorg dat je zo min mogelijk of geen contact hebt met nr2.
Uit je post begrijp ik dat je nog steeds heel veel om je man geeft, bij mij was dat genoeg basis om weer van hem te gaan houden en ik ben blij dat we nog steeds bij elkaar zijn. Hopelijk lukt dat jou ook.
Heel veel sterkte, ik begrijp hoe je je voelt.
Nog een tip als het mag
Contact houden met een nr. 2 is echt "not done" als je (opnieuw) kiest voor je nr. 1. Als je echt je relatie een kans wil geven dan is dat voor de nr. 1 onacceptabel maar ook respectloos. Een beetje contact houden werkt niet. Je komt dan ook niet los van dat gevoel voor die ander.
De voorwaarde die ik stelde was dan ook per direct alle contact verbreken. Ook in therapie is dat mijn partner verteld.
Hij kon echter geen afscheid van haar nemen en heeft nog een tijd gemaild, gesmst en haar twee keer gezien voordat hij werkelijk los kon komen uit zijn verslaving.
Ik ben ook weer achter die ontmoeten gekomen en dat heeft de boel nog verder stuk gemaakt bij mij.
Toen hij daar eenmaal los van was en ook daadwerkelijk wakker werd geschud zag hij de schade die inmiddels aan alle kanten was aangericht. Ook de teleurstelling in zichzelf.
zondag 7 augustus 2011 om 11:41
dinsdag 9 augustus 2011 om 19:23
quote:Bosz schreef op 07 augustus 2011 @ 11:41:
Moniekk, respect voor jouw posts, nog steeds. Ik lees nog altijd mee maar post nauwelijks meer onder deze nick. Ik ben nog steeds erg onder de indruk van jouw bereidheid om verder te kijken dan je eigen gevoelens. Je lijkt mij een erg leuke vrouw.
Bosz, wat lief !! Dank je wel
Nou, ik weet niet of ik wel zo'n erg leuk vrouw ben hoor. Ook ik heb op vele manieren en in veel uiteenlopende emoties gedealed met de gevolgen van het vreemdgaan van mijn partner.
Het is gewoon echt onmogelijk om je te verplaatsen in de emoties en gevoelens van de ander en da heb ik wel lange tijd geprobeerd. Ik wilde weten waarom mijn partner toch helemaal zelf heeft gekozen om vreemd te gaan en daarmee zijn relatie volledig onderuit te schoppen. Hij heeft het me verteld, heel vaak, maar ik begrijpen is niet mogelijk omdat ik niet in dat gevoel zat. Vooroordelen zijn er al snel. Het is ook heel makkelijk oordelen over wat je zou doen als....terwijl je er zelf niet in zit.
Ik probeer dus niet zwart-wit te denken.
Ik moet er overigens niet aan denken dat ik de ex-minnares van mijn partner ooit tegen zou komen. Ik ben best een begripvol en lief mens, maar ben bang dat ik naar haar zou uithalen. Het is ook makkelijk om je woede te richten op iemand die je niet kent, maar voor je gevoel wel mede-verantwoordelijk is voor de hel waar je in terecht bent gekomen.
Ik heb me in alle opzichten machteloos gevoeld. Omdat ik onwetend werd gehouden heb ik ook niets kunnen doen. Op het moment van ontdekking was alles al een gepasseerd station.
De affaire was toen al volledig uit de hand gelopen en dus niet meer terug te draaien. Mijn gevoel is daardoor voor altijd beschadigd en hoe hard je samen ook voor knokt, het zal en kan niet meer worden zoals het was. Dat doet best zeer.
Het leven is vallen en opstaan, je leert van de dingen die op je levenspad komen...je pakt jezelf weer op.....en je gaat weer door.
Moniekk, respect voor jouw posts, nog steeds. Ik lees nog altijd mee maar post nauwelijks meer onder deze nick. Ik ben nog steeds erg onder de indruk van jouw bereidheid om verder te kijken dan je eigen gevoelens. Je lijkt mij een erg leuke vrouw.
Bosz, wat lief !! Dank je wel
Nou, ik weet niet of ik wel zo'n erg leuk vrouw ben hoor. Ook ik heb op vele manieren en in veel uiteenlopende emoties gedealed met de gevolgen van het vreemdgaan van mijn partner.
Het is gewoon echt onmogelijk om je te verplaatsen in de emoties en gevoelens van de ander en da heb ik wel lange tijd geprobeerd. Ik wilde weten waarom mijn partner toch helemaal zelf heeft gekozen om vreemd te gaan en daarmee zijn relatie volledig onderuit te schoppen. Hij heeft het me verteld, heel vaak, maar ik begrijpen is niet mogelijk omdat ik niet in dat gevoel zat. Vooroordelen zijn er al snel. Het is ook heel makkelijk oordelen over wat je zou doen als....terwijl je er zelf niet in zit.
Ik probeer dus niet zwart-wit te denken.
Ik moet er overigens niet aan denken dat ik de ex-minnares van mijn partner ooit tegen zou komen. Ik ben best een begripvol en lief mens, maar ben bang dat ik naar haar zou uithalen. Het is ook makkelijk om je woede te richten op iemand die je niet kent, maar voor je gevoel wel mede-verantwoordelijk is voor de hel waar je in terecht bent gekomen.
Ik heb me in alle opzichten machteloos gevoeld. Omdat ik onwetend werd gehouden heb ik ook niets kunnen doen. Op het moment van ontdekking was alles al een gepasseerd station.
De affaire was toen al volledig uit de hand gelopen en dus niet meer terug te draaien. Mijn gevoel is daardoor voor altijd beschadigd en hoe hard je samen ook voor knokt, het zal en kan niet meer worden zoals het was. Dat doet best zeer.
Het leven is vallen en opstaan, je leert van de dingen die op je levenspad komen...je pakt jezelf weer op.....en je gaat weer door.
zaterdag 27 augustus 2011 om 09:48
Hallo allemaal,
Hele tijd niet geweest hier, maar zie nog wat oude bekenden hier dus even een klein updatetje van mij, dit topic heeft mij zo goed geholpen, heb inmiddels voor mijzelf gekozen, ben gescheiden, want er kwam niet voor niets een nr2 die mijn nr 1 is in mijn hart, maar heb voor mijzelf gekozen en zie wel of hij ooit nog in mijn leven komt, dus mijn advies is, kies niet voor je nr1 of 2, maar voor jezelf, blijf trouw aan jezelf, of kies wat jou gelukkig maakt,
groetjes Annet
Hele tijd niet geweest hier, maar zie nog wat oude bekenden hier dus even een klein updatetje van mij, dit topic heeft mij zo goed geholpen, heb inmiddels voor mijzelf gekozen, ben gescheiden, want er kwam niet voor niets een nr2 die mijn nr 1 is in mijn hart, maar heb voor mijzelf gekozen en zie wel of hij ooit nog in mijn leven komt, dus mijn advies is, kies niet voor je nr1 of 2, maar voor jezelf, blijf trouw aan jezelf, of kies wat jou gelukkig maakt,
groetjes Annet
zaterdag 27 augustus 2011 om 10:31
Fysiek verliep het bij mij iets anders, maar dit, van maria :quote: 02 juli 2011 @ 12:06:
Ik heb de liefde omarmd, vastgehouden, en los moeten laten...
Helemaal loslaten kan ik niet, deze liefde zit verankerd in mij en hoort bij mij, ook al zien we elkaar niet meer.
Geeft mij een groot 'Ja, dit dus.'
Nummer 1 en nummer 2 hadden beiden hun grenzen gesteld, en die sloten nauw op elkaar aan. Ik wilde erover heen. Waar nr. 1 nog wel ruimte wilde geven wilde/kon nr. 2 dat niet.
Hoe goed ik ook begrijp dat die grenzen verstandig waren, naast dat ze een ontwikkeling gaven, een leerproces voor ons drieen was - het is een triootje - , ik heb verliesgevoelens. Want al is mijn huwelijk blijven voortbestaan en dat van nr. 2 er mogelijk door geworden, ik heb een oprechte, basale, in de kern pure menselijke behoefte aan ervaren en vormgeven niet kunnen beleven. Het is geen drama (meer). Het maakt het leven zoals het is. Warm en doorleefd.
Ik heb de liefde omarmd, vastgehouden, en los moeten laten...
Helemaal loslaten kan ik niet, deze liefde zit verankerd in mij en hoort bij mij, ook al zien we elkaar niet meer.
Geeft mij een groot 'Ja, dit dus.'
Nummer 1 en nummer 2 hadden beiden hun grenzen gesteld, en die sloten nauw op elkaar aan. Ik wilde erover heen. Waar nr. 1 nog wel ruimte wilde geven wilde/kon nr. 2 dat niet.
Hoe goed ik ook begrijp dat die grenzen verstandig waren, naast dat ze een ontwikkeling gaven, een leerproces voor ons drieen was - het is een triootje - , ik heb verliesgevoelens. Want al is mijn huwelijk blijven voortbestaan en dat van nr. 2 er mogelijk door geworden, ik heb een oprechte, basale, in de kern pure menselijke behoefte aan ervaren en vormgeven niet kunnen beleven. Het is geen drama (meer). Het maakt het leven zoals het is. Warm en doorleefd.
donderdag 1 september 2011 om 13:31