Kinderen
alle pijlers
Leeg nest
dinsdag 5 april 2011 om 00:41
Vandaag is mijn dochter jarig, ze is 22 geworden. Eén dezer dagen gaat ze het huis verlaten om samen te gaan wonen met haar vriend. Dit weekend waarschijnlijk. Ik heb al die weken van voorbereiden, de inkopen, het opknappen van het huisje met veel enthousiasme gevolgd en ben oprecht blij voor haar.
Mijn dochter die in haar puberjaren op het gymnasium een paniekstoornis ontwikkelde en daar niet aan toe wilde geven. Het was immers zonde van haar school, maar ze ging er aan onderdoor. Na heel veel toestanden besloten haar van die school af te halen. Een andere opleiding te gaan volgen, en ze is steeds beter in haar vel komen te zitten. Na haar opleiding is ze gaan reizen. In haar uppie. Zuid-Amerika, vrijwilligerswerk. Azië met haar backpack. USA, ze heeft heel de wereld gezien en daar heel veel van geleerd, vooral ook van/over zichzelf. Doodsangsten heb ik uitgestaan en ben daardoor wel tien jaar ouder geworden. Maar het ging fantastisch en ze heeft zich ontwikkeld tot een geweldige vrouw, die haar mannetje staat, met een geweldige baan. Ze is nog maar 22, maar heeft de levenservaring van een veel ouder iemand.
Op de vooravond van het vertrek uit het ouderlijk huis ben ik ineens toch wat melancholiek. Ik heb altijd van mijn kinderen genoten. Zoon is twee jaar geleden vertrokken en nu heb ik het gevoel dat mijn baan bij Hotel Mama wat op de tocht komt te staan. Het zal wennen worden. Een leeg nest. Maar het opent ook perspectieven. Gaan en staan waar we willen. Geen rekening met de klok meer hoeven te houden. Ze zijn al een paar jaar volwassen, maar als moeder blijf je toch zorgen.
Trots ben ik ook. Trots op het feit dat we ze het veilige nest hebben kunnen bieden waardoor ze op konden groeien tot volwaardige volwassenen. Jeee, het wordt stil in huis! En wat is de tijd snel gegaan. Klinkt cliché, maar zo voelt het wel. Ik word oud. Tijd voor het Libelle Forum Maar daar vind ik het niet leuk, dus ik blijf hier lekker meelezen!
Mijn dochter die in haar puberjaren op het gymnasium een paniekstoornis ontwikkelde en daar niet aan toe wilde geven. Het was immers zonde van haar school, maar ze ging er aan onderdoor. Na heel veel toestanden besloten haar van die school af te halen. Een andere opleiding te gaan volgen, en ze is steeds beter in haar vel komen te zitten. Na haar opleiding is ze gaan reizen. In haar uppie. Zuid-Amerika, vrijwilligerswerk. Azië met haar backpack. USA, ze heeft heel de wereld gezien en daar heel veel van geleerd, vooral ook van/over zichzelf. Doodsangsten heb ik uitgestaan en ben daardoor wel tien jaar ouder geworden. Maar het ging fantastisch en ze heeft zich ontwikkeld tot een geweldige vrouw, die haar mannetje staat, met een geweldige baan. Ze is nog maar 22, maar heeft de levenservaring van een veel ouder iemand.
Op de vooravond van het vertrek uit het ouderlijk huis ben ik ineens toch wat melancholiek. Ik heb altijd van mijn kinderen genoten. Zoon is twee jaar geleden vertrokken en nu heb ik het gevoel dat mijn baan bij Hotel Mama wat op de tocht komt te staan. Het zal wennen worden. Een leeg nest. Maar het opent ook perspectieven. Gaan en staan waar we willen. Geen rekening met de klok meer hoeven te houden. Ze zijn al een paar jaar volwassen, maar als moeder blijf je toch zorgen.
Trots ben ik ook. Trots op het feit dat we ze het veilige nest hebben kunnen bieden waardoor ze op konden groeien tot volwaardige volwassenen. Jeee, het wordt stil in huis! En wat is de tijd snel gegaan. Klinkt cliché, maar zo voelt het wel. Ik word oud. Tijd voor het Libelle Forum Maar daar vind ik het niet leuk, dus ik blijf hier lekker meelezen!
dinsdag 5 april 2011 om 01:10
quote:mika65 schreef op 05 april 2011 @ 01:08:
Ik weet nog dat mijn dochter was geboren dat ik tegen mijn man zei, ik leg haar aan de ketting tot ze achtien is. Ze is nu 17 en al een jaar geen maagd meer
Tja dat hoort ook bij het volwassen worden. Maar is soms slikken hoordithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezen
Ik weet nog dat mijn dochter was geboren dat ik tegen mijn man zei, ik leg haar aan de ketting tot ze achtien is. Ze is nu 17 en al een jaar geen maagd meer
Tja dat hoort ook bij het volwassen worden. Maar is soms slikken hoordithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezendithebiknietgelezen
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 5 april 2011 om 01:11
quote:Jonari schreef op 05 april 2011 @ 01:05:
Elke stap vond ik eng. Weet nog zo goed dat m'n oudste naar de brugklas ging. Kleine ventje op de fiets met die veel te zware rugtas.....Vreselijk vond ik dat Jonari. Het valt me wel op dat ik over zoon meer in zat dan over dochter. Ligt ook aan het kind natuurlijk.
Elke stap vond ik eng. Weet nog zo goed dat m'n oudste naar de brugklas ging. Kleine ventje op de fiets met die veel te zware rugtas.....Vreselijk vond ik dat Jonari. Het valt me wel op dat ik over zoon meer in zat dan over dochter. Ligt ook aan het kind natuurlijk.
dinsdag 5 april 2011 om 01:11
quote:mocy schreef op 05 april 2011 @ 01:09:
Tsja kleine kinderen kleine zorgen, grote.....etc. Het blijkt toch een waarheid als een koe. Maar goed, het hoort bij het leven. Iedere leeftijd heeft zijn charmes. Ik vind het nu heerlijk tegen 2 mannen op te kijken die 30 cm groter zijn dan ik en mij in de maling nemen.En toen je moeder dat zei vond je haar een zeur. Maar het is toch waar he
Tsja kleine kinderen kleine zorgen, grote.....etc. Het blijkt toch een waarheid als een koe. Maar goed, het hoort bij het leven. Iedere leeftijd heeft zijn charmes. Ik vind het nu heerlijk tegen 2 mannen op te kijken die 30 cm groter zijn dan ik en mij in de maling nemen.En toen je moeder dat zei vond je haar een zeur. Maar het is toch waar he
dinsdag 5 april 2011 om 01:15
quote:Chatterly schreef op 05 april 2011 @ 01:11:
[...]
Vreselijk vond ik dat Jonari. Het valt me wel op dat ik over zoon meer in zat dan over dochter. Ligt ook aan het kind natuurlijk.Ja ik ook. Mijn dochter is de oudste maar was ook sneller zelfstandig. Ik maak me nu nog wel eens zorgen om mijn zoon. Mijn dochter niet, die komt er wel
[...]
Vreselijk vond ik dat Jonari. Het valt me wel op dat ik over zoon meer in zat dan over dochter. Ligt ook aan het kind natuurlijk.Ja ik ook. Mijn dochter is de oudste maar was ook sneller zelfstandig. Ik maak me nu nog wel eens zorgen om mijn zoon. Mijn dochter niet, die komt er wel
dinsdag 5 april 2011 om 01:19
Ik zag laatst een meisje die bij mijn dochter op de basisschool had gezeten en die is in januari bevallen. Komt mijn dochter vorige week in huis dat ook een ander meisje zwanger was. Zelfde leeftijd als dochter. Ik let met haviksogen op dat ze elke dag de pil inneemt
Maar dat is zo raar, dan zie je dat meisje lopen, ik kende haar nog van vroeger en dan heeft ze een baby. 17 jaar! Ik weet wel dat het vaker gebeurt maar nu is het dichterbij zeg maar
Maar dat is zo raar, dan zie je dat meisje lopen, ik kende haar nog van vroeger en dan heeft ze een baby. 17 jaar! Ik weet wel dat het vaker gebeurt maar nu is het dichterbij zeg maar
dinsdag 5 april 2011 om 01:19
Ik ga denk ik maar naar mn mandje. Morgen huis vol visite. Als verjaardagscadeau heb ik tassen vol met basisboodschappen voor haar gekocht. Voor haar eigen huishoudentje. AH tassen vol staan nu op tafel. Ook een doos vol met verzorgingsproducten: cremes, badderspulletjes en aanverwante artikelen. Wat zal ik die meid missen!
dinsdag 5 april 2011 om 01:21
quote:Chatterly schreef op 05 april 2011 @ 01:19:
Ik ga denk ik maar naar mn mandje. Morgen huis vol visite. Als verjaardagscadeau heb ik tassen vol met basisboodschappen voor haar gekocht. Voor haar eigen huishoudentje. AH tassen vol staan nu op tafel. Ook een doos vol met verzorgingsproducten: cremes, badderspulletjes en aanverwante artikelen. Wat zal ik die meid missen!Leuk Chatterley, je kunt uit je schrijven proeven dat je veel van je dochter houd.
Ik ga denk ik maar naar mn mandje. Morgen huis vol visite. Als verjaardagscadeau heb ik tassen vol met basisboodschappen voor haar gekocht. Voor haar eigen huishoudentje. AH tassen vol staan nu op tafel. Ook een doos vol met verzorgingsproducten: cremes, badderspulletjes en aanverwante artikelen. Wat zal ik die meid missen!Leuk Chatterley, je kunt uit je schrijven proeven dat je veel van je dochter houd.
