Toch zover gekomen...

12-04-2011 21:46 36 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hier ben ik weer...had al eens eerder raad gevraagd....maar heb geen raad meer nodig want mijn man is gisteravond vertrokken omdat ie er niet langer meer tegen kan!!

Eerst was ik heel rustig maar ik kreeg me net een huilbui....gaat van alles door mijn hoofd,waar eindigt dit,volgens mij is het echt voorbij!

Hij is vanmiddag nog geweest om te praten(lees huilen) en om de kinderen te zien,hij kan niet zonder de kinderen en hij houdt ook van me maar is niet meer verliefd(zegt hij)....ik vind het zo moeilijk want wat is het stil....duzz werd er beetje bang van en dacht`zoek afleiding`duzz schrijf ik maar naar jullie....hoe geef ik dit een plek?
Alle reacties Link kopieren
Hoe lang waren jullie samen? En zijn jullie er allebei van overtuigd dat je niet meer verder wil?
Alle reacties Link kopieren
Dit geef je vandaag of morgen geen plek hoor

Daar gaan wel een paar maandjes overheen...



Neem die tijd ook maar
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Alle reacties Link kopieren
We zijn al 27 jaar samen...we waren beide overtuigd dat het zo niet verder kon...ik weet niet of we zonder elkaar kunnen!

Hij zei ook`ik zal je altijd blijven steunen`hij wil echt niet verder...
Alle reacties Link kopieren
De stilte komt hard aan, ik kan me dat best voorstellen.

Zoals al is geopperd hier, neem de tijd, dit gaat je nog wat slapeloze nachten opleveren. Het mooie van het leven is dat die tijden ook weer voorbijgaan en dat er een moment komt dat je dingen los kan laten.

Voor nu gewoon stap voor stap en gun jezelf je verdriet en angsten en dwing jezelf niet om sneller te gaan dan dit.



Veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
summerdance...denk ik ook! maar ben best bang!
Jeetje, wat verdrietig. En dat na 27 jaar. Hoe oud zijn de kinderen? Wens je veel sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Kun je niet een tijd apart gaan wonen en dan kijken hoe het gaat? Is wat minder definitief. Misschien heb ik het mis, maar ik mis de volle overtuiging dat het over is in je berichten.
Alle reacties Link kopieren
dubbeldrop de stilte komt ook hard aan...maar mijn ene dochter is ook nog een papas kindje en heeft de hele dag BOT tegen me gedaan..vind ik ook zo erg voor haar!Net aan het puberen en dan hier MEE GECONFRONTEERD WORDEN...SHIT
Alle reacties Link kopieren
Ik weet ook niet ...ik zei dat het idd beter was om even apart te gaan...kunnen we nadenken maar ik voel me zo k.t....ik voel van alles...
Alle reacties Link kopieren
Kinderen zijn 15 13 en 10 jaar...
Alle reacties Link kopieren
Maar waarom wou hij dan ineens weg?

Hij kon er niet meer tegen zeg je, waartegen?

Hadden julie ruzies of andere toestanden?

Ik vraag me dan af waarom hij nu weg wil, waarom?

Is er geen ander in het spel?

Dat is namelijk het eerste dat in mij opkomt.. sorry



Verder wens ik je veel sterkte meid.. dit is heel heel naar voor jou, en de kinderen
Waar kan je man dan niet meer tegen. De sleur, het vanzelfsprekende, geen tijd voor elkaar? Is hij misschien verliefd op een ander? Hebben jullie vaak ruzie. Heb jij ook het gevoel dat de koek op is?



Wat een ellende joh, ook voor je kinderen. Best jong nog.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk, zeker ook omdat je kinderen hebt, dat als je er niet voor de volle 100% van overtuigd bent dat je beter af bent zonder hem als met hem, dat je het nog een kans moet geven.

Wil hij wel definitief uit elkaar en niet (tijdelijk) apart gaan wonen?

Maar goed, ik weet niks van jullie af en ik weet ook niet waarom jullie je huwelijk willen beeïndigen. Kun je daar iets meer over vertellen?
Een scheiding is altijd verdrietig. Maar zoals ik het lees, hebben jullie nog steeds veel respect voor elkaar en heeft hij beloofd om je te blijven steunen. Kan dit ipv een verdrietig einde niet ook het begin zijn van een andere soort relatie tussen jullie die beter bij jullie past?
Alle reacties Link kopieren
Ja...en ik weet het even niet...de laatste tijd was hij wel steeds narig(lees maanden) maar logisch hij was zijn baan kwijt geraakt en daar door moesten we ons huis verkopen met verlies...hadden niet zo gauw een andere woning,dus wonen nu in een rijtjes woning en daar kan ie niet tegen al die mensen...hij heeft het idee dat iedereen naar binnen kijkt!

Dus geld problemen,en hij werd steeds chagarijniger,begreep ik ook, het is niet niets....en nu komt ie ineens op de proppen met,sleur,net broer zus relatie...ik wist helemaal niet wat ik er aan had!

Maar hij kan toch ook niet blijven om de kinderen want dat hadden we aLTIJD tegen elkaar gezegt....ik begrijp er niets van,hij is alleen maar boos en verdrietig....en arme kidzz van ons....die weten ook niet wat ze eraan hebben...en dat doet hem ook weer pijn!!

Hij zegt dat er geen andere is en dat ie van me houdt maar hij wil zo niet meer door gaan....
Alle reacties Link kopieren
Allereerst sterkte, 27 jaar is niet niks. Sluit me aan bij Nova ik mis ook de overtuiging dat het definitief over is. Dat jullie al zo lang bij elkaar zijn moet natuurlijk niet de hoofdreden zijn om bij elkaar te blijven maar als je man aangeeft niet meer verliefd te zijn, tsja hoe realistisch is dat na zoveel jaar samen geleefd te hebben. Krijg beetje het gevoel dat hij een beetje het gevoel heeft van is dit alles, zonder te realiseren dat het heel bijzonder is om al zo lang bij elkaar te zijn en van elkaar te houden. Zeg dit niet om je valse hoop te geven maar het is inderdaad misschien een idee om even een tijd apart te wonen en kijken hoe het dan gaat.
Alle reacties Link kopieren
nummerzoveel...eigenlijk schrijf jij het wel heel mooi...ander soort relatie...zou dat kunnen denk je?
Alle reacties Link kopieren
cappi....ik dacht zelf ook..het lijkt wel zon midlife crises,hij is 45...en we zijn al ons hele leven bij elkaar...ik kan hem niet missen....hou van hem!!

Ik hoop dat het gewoon tijdelijk uit elkaar is...
Alle reacties Link kopieren
Hij klinkt eerder als depressief dan als iemand die niet meer van zijn vrouw houdt. Is hij niet teleurgesteld in zichzelf in plaats van in jullie?
Alle reacties Link kopieren
Hij zegt dat er geen andere is en dat ie van me houdt maar hij wil zo niet meer door gaan....

Nou dat is mooi dat hij van je houdt, maar als dat zo is en er is geen ander waarom in hemelsnaam doet hij dit dan?

Problemen zijn er toch om opgelost te worden, dat kan toch heel goed samen, zeker als je van elkaar houdt.

Ik snap niet goed wat hem dan nu bezield, zoveel verdriet, jij, de kinderen en zo te lezen doet het hem zelf ook verdriet...

Waarom dan nu deze actie... ik vind het vreemd.
Alle reacties Link kopieren
Zo tranen eerst maar gedroogd...ik laat de hond eruit en stap in bed...moet wel mijn rust hebben!

Thanx voor jullie luisterend oor en jullie lieve woorden...
Alle reacties Link kopieren
quote:schieterd schreef op 12 april 2011 @ 22:09:

nummerzoveel...eigenlijk schrijf jij het wel heel mooi...ander soort relatie...zou dat kunnen denk je?Ik denk dat tijdelijk apart wonen ook al heel verhelderend kan zijn. Is nog niet defintief, je kunt allebei bekijken hoe het gaat alleen en zonder elkaar, en mocht de beslissing toch vallen om uit elkaar te gaan, hebben jullie het in ieder geval weloverwogen gedaan. Dit klinkt als een impulsieve actie, al is het dat misschien wel helemaal niet.
TO, je man had toch ook gezondheidsproblemen?



Het is makkelijker om in je oude topic verder te schrijven. Daarin staat namelijk heel veel achtergrondinformatie. Als je een update schrijft komt je topic vanzelf weer bovenaan de lijst.
Alle reacties Link kopieren
quote:schieterd schreef op 12 april 2011 @ 22:15:

Zo tranen eerst maar gedroogd...ik laat de hond eruit en stap in bed...moet wel mijn rust hebben!

Thanx voor jullie luisterend oor en jullie lieve woorden...Probeer wat te slapen meid. Je hebt er nu geen zak aan maar het is nooit zo donker of het wordt wel weer licht. Welterusten!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven