Relaties
alle pijlers
Moet ik hier iets mee?
woensdag 13 april 2011 om 21:18
Geen megaprobleem, maar ik zit er toch een beetje mee in mijn maag. Dus: wat zouden jullie doen?
Mijn zwager en zijn vriendin hebben vorige week een kind gekregen, een redelijk zware bevalling met een keizersnee uiteindelijk. De vriendin is er vooral psychisch nog niet zo goed aan toe. Ze zijn wel thuis. Ik begrijp aardig goed hoe ze zich voelt, omdat ik tien weken geleden zelf van onze tweede ben bevallen.
We zijn nog niet op kraamvisite geweest, omdat zij dit teveel en te zwaar vond, begrijpelijk, wel jammer, simpelweg omdat we blij zijn met ons nichtje en nieuwsgierig.
Zaterdag zijn we welkom. Maar, zij wil niet dat onze kinderen meekomen, dit vindt ze te druk. Dit begrijp ik ten dele, maar zelfs als een van ons met onze oudste in de tuin gaat spelen en we om de beurt naar haar in de slaapkamer boven gaan zonder kinderen, wil ze niet dat ze komen. Het steekt me. Ik wil zoveel mogelijk rekening met haar houden, omdat ze het zwaar heeft, maar onze kinderen horen nu eenmaal bij ons. Nu gaan ze naar opa en oma, maar het voelt naar.
Nu vraag ik me af we er wat van moeten zeggen. Zeggen dat het ons raakt, bedoel ik dan. Misschien tegen haar, maar dan wel tegen mijn zwager. Misschien ook niet zaterdag, dan wel een andere keer. Wat vinden jullie? Maak ik me, weer eens, te druk?
Mijn zwager en zijn vriendin hebben vorige week een kind gekregen, een redelijk zware bevalling met een keizersnee uiteindelijk. De vriendin is er vooral psychisch nog niet zo goed aan toe. Ze zijn wel thuis. Ik begrijp aardig goed hoe ze zich voelt, omdat ik tien weken geleden zelf van onze tweede ben bevallen.
We zijn nog niet op kraamvisite geweest, omdat zij dit teveel en te zwaar vond, begrijpelijk, wel jammer, simpelweg omdat we blij zijn met ons nichtje en nieuwsgierig.
Zaterdag zijn we welkom. Maar, zij wil niet dat onze kinderen meekomen, dit vindt ze te druk. Dit begrijp ik ten dele, maar zelfs als een van ons met onze oudste in de tuin gaat spelen en we om de beurt naar haar in de slaapkamer boven gaan zonder kinderen, wil ze niet dat ze komen. Het steekt me. Ik wil zoveel mogelijk rekening met haar houden, omdat ze het zwaar heeft, maar onze kinderen horen nu eenmaal bij ons. Nu gaan ze naar opa en oma, maar het voelt naar.
Nu vraag ik me af we er wat van moeten zeggen. Zeggen dat het ons raakt, bedoel ik dan. Misschien tegen haar, maar dan wel tegen mijn zwager. Misschien ook niet zaterdag, dan wel een andere keer. Wat vinden jullie? Maak ik me, weer eens, te druk?
woensdag 13 april 2011 om 21:22
woensdag 13 april 2011 om 21:23
Ik zou het, voor deze keer, laten gaan.
Snap dat je het vervelend vind, omdat je kindjes nu eenmaal bij je horen. Maar als zij zich er niet goed bij voelt..
Je geeft al aan dat ze nog niet in orde is. Ze heeft het zwaar, give her a break. Leuk is wellicht anders, maar vraag jezelf af: is dit de energie waard om je vervelend over te voelen? Nee toch?
Maar zo denk ik dan.
Snap dat je het vervelend vind, omdat je kindjes nu eenmaal bij je horen. Maar als zij zich er niet goed bij voelt..
Je geeft al aan dat ze nog niet in orde is. Ze heeft het zwaar, give her a break. Leuk is wellicht anders, maar vraag jezelf af: is dit de energie waard om je vervelend over te voelen? Nee toch?
Maar zo denk ik dan.
woensdag 13 april 2011 om 21:23
woensdag 13 april 2011 om 21:24
woensdag 13 april 2011 om 21:24
Ik zou er tzt wel iets van zeggen, maar niet die zaterdag.
Wat vindt jouw man ervan? Het kan zijn dat er een andere reden achter zit dat ze niet wil dat jouw kinderen meekomen, misschien is ze (nog) overmatig bezorgd, en zou ze het liefst nog steeds niemand zien, maar durft ze dat niet te zeggen??
Ik zou het me iig niet te persoonlijk aantrekken.
Wat vindt jouw man ervan? Het kan zijn dat er een andere reden achter zit dat ze niet wil dat jouw kinderen meekomen, misschien is ze (nog) overmatig bezorgd, en zou ze het liefst nog steeds niemand zien, maar durft ze dat niet te zeggen??
Ik zou het me iig niet te persoonlijk aantrekken.
woensdag 13 april 2011 om 21:24
woensdag 13 april 2011 om 21:25
Ik zou het niet doen. Je ziet het zovaak bij nieuwe ouders, zeker na een zware bevalling, dat het allemaal even teveel is. Hun hele wereld staat op zijn kop, zeker als ze zich ook lichamelijk en psychisch nog niet goed voelt. Ik kan me dan heel goed voorstellen dat het allemaal even teveel is. Bovendien gieren de hormonen ook nog door haar lijf. Ik vind dat je teveel van haar vraagt op het moment. Over een tijdje als ze hun balans terug hebben gevonden, zijn jouw kinderen vast weer welkom.
woensdag 13 april 2011 om 21:26
woensdag 13 april 2011 om 21:28
quote:Tuorrebout schreef op 13 april 2011 @ 21:26:
Ik heb het ooit ook tegen mijn broer gezegd. Die wilde met een kind met krentebaard komen bij mijn pasgeboren dochter. Dat ging er bij mij niet in. Misschien ook overdreven hoor.Nou dat vind ik echt niet overdreven, krentebaard is onwijs besmettelijk!!!
Ik heb het ooit ook tegen mijn broer gezegd. Die wilde met een kind met krentebaard komen bij mijn pasgeboren dochter. Dat ging er bij mij niet in. Misschien ook overdreven hoor.Nou dat vind ik echt niet overdreven, krentebaard is onwijs besmettelijk!!!
woensdag 13 april 2011 om 21:29
bij mij broer en schoonzusje is het in de eerste twee weken ook niet de bedoeling dat ´wij´ meekomen, de opa´s & oma's en de vrouwen/mannen daarvan gaan op kraamvisite, en de ooms en tante's een week later pas. Terwijl wij toch echt geen drukke spelende kinderen meer zijn maar (redelijk) volwassen.
Ik denk dat je schoonzusje gewoon met jou wil praten over hoe heftig het allemaal is en hoe onder de indruk/ondersteboven ze zich voelt & je zwager met zijn broer over het kersverse vaderschap natuurlijk. Dit word dan wat ingewikkeld doordat 1 van jullie bij de kinderen moet blijven.
Zou echt niks zeggen, ze heeft het waarschijnlijk niet in de gaten dat dit zo op jou overkomt en als ze al niet lekker in haar vel zit ...
Ik denk dat je schoonzusje gewoon met jou wil praten over hoe heftig het allemaal is en hoe onder de indruk/ondersteboven ze zich voelt & je zwager met zijn broer over het kersverse vaderschap natuurlijk. Dit word dan wat ingewikkeld doordat 1 van jullie bij de kinderen moet blijven.
Zou echt niks zeggen, ze heeft het waarschijnlijk niet in de gaten dat dit zo op jou overkomt en als ze al niet lekker in haar vel zit ...
woensdag 13 april 2011 om 21:30
