Kinderen
alle pijlers
Ria Blom
donderdag 14 april 2011 om 14:22
Ik wil graag deze methode toepassen voor mijn zoontje. Ik hoor er veel positieve verhalen over. Hebben mensen hier ervaring mee? En zo ja, wat zijn de voor- en nadelen van deze methode?
Ik hoor en lees ook negatieve verhalen erover..vooral het 'laten huilen' gedeelte vinden velen barbaars. En de hechting van kinderen schijnt dan ook anders te kunnen verlopen. Maar goed, mijn moeder heeft ons allemaal wel laten huilen en er was toen altijd sprake van ritme en regelmaat en zoveel minder zijn wij er uiteindelijk toch ook niet van geworden? Soms vind ik het maar lastig hoor......
Ik hoor en lees ook negatieve verhalen erover..vooral het 'laten huilen' gedeelte vinden velen barbaars. En de hechting van kinderen schijnt dan ook anders te kunnen verlopen. Maar goed, mijn moeder heeft ons allemaal wel laten huilen en er was toen altijd sprake van ritme en regelmaat en zoveel minder zijn wij er uiteindelijk toch ook niet van geworden? Soms vind ik het maar lastig hoor......
donderdag 14 april 2011 om 15:41
Pff wat een toestand over wel / niet.
Volg je gevoel. Vraag geen advies aan anderen. Dat verwart en vertroebelt je eigen inzicht.
De ene keer zegt je gevoel, laat maar ff lekker janken, de andere keer pak je hem/haar op en knuffelen en sussen maar.
Die van ons is zo makkelijk omdat wij er makkelijk mee om gaan, is onze eigen verdienste door niet te gaan lopen miepen (en een grote dosis geluk natuurlijk)
Volg je gevoel. Vraag geen advies aan anderen. Dat verwart en vertroebelt je eigen inzicht.
De ene keer zegt je gevoel, laat maar ff lekker janken, de andere keer pak je hem/haar op en knuffelen en sussen maar.
Die van ons is zo makkelijk omdat wij er makkelijk mee om gaan, is onze eigen verdienste door niet te gaan lopen miepen (en een grote dosis geluk natuurlijk)
donderdag 14 april 2011 om 15:51
quote:wen schreef op 14 april 2011 @ 15:14:
Rust en regelmaat is in principe niets mis mee natuurlijk, zolang je naar de signalen van je kind blijft kijken en erop reageert
Dat lijkt me overduidelijk.
Mijn dochter heeft bij warm weer gerust wel eens een half uur liggen dreinen en drenzen hoor. Uit volle borst huilen, angst en paniek vind ik iets heel anders.
Dat zal RB ook ook wel bedoelen. Ze is geen sadist of zo.
Rust en regelmaat is in principe niets mis mee natuurlijk, zolang je naar de signalen van je kind blijft kijken en erop reageert
Dat lijkt me overduidelijk.
Mijn dochter heeft bij warm weer gerust wel eens een half uur liggen dreinen en drenzen hoor. Uit volle borst huilen, angst en paniek vind ik iets heel anders.
Dat zal RB ook ook wel bedoelen. Ze is geen sadist of zo.
donderdag 14 april 2011 om 15:54
quote:DeSiep schreef op 14 april 2011 @ 15:41:
Pff wat een toestand over wel / niet.
Volg je gevoel. Vraag geen advies aan anderen. Dat verwart en vertroebelt je eigen inzicht.
De ene keer zegt je gevoel, laat maar ff lekker janken, de andere keer pak je hem/haar op en knuffelen en sussen maar.
Die van ons is zo makkelijk omdat wij er makkelijk mee om gaan, is onze eigen verdienste door niet te gaan lopen miepen (en een grote dosis geluk natuurlijk) Ik heb ook een spuugmakkelijk kind maar dat is niet per se mijn verdienste hoor. Ligt vooral ook aan het kind en het karakter wat daar bij hoort. Ik ken hele relaxte ouders met hele ingewikkelde kinderen.
Pff wat een toestand over wel / niet.
Volg je gevoel. Vraag geen advies aan anderen. Dat verwart en vertroebelt je eigen inzicht.
De ene keer zegt je gevoel, laat maar ff lekker janken, de andere keer pak je hem/haar op en knuffelen en sussen maar.
Die van ons is zo makkelijk omdat wij er makkelijk mee om gaan, is onze eigen verdienste door niet te gaan lopen miepen (en een grote dosis geluk natuurlijk) Ik heb ook een spuugmakkelijk kind maar dat is niet per se mijn verdienste hoor. Ligt vooral ook aan het kind en het karakter wat daar bij hoort. Ik ken hele relaxte ouders met hele ingewikkelde kinderen.
donderdag 14 april 2011 om 15:56
quote:iris1969 schreef op 14 april 2011 @ 15:33:
Mijn nichtje heeft nooit echt gehuild, dus ik heb zelf geen idee hoe dat werkt qua verwennen, maar ik ben er wel benieuwd naar, want ik zie wat oudere peuters en kleuters hun tranen soms echt inzetten om hun zin te krijgen.
Een jonge baby kun je niet eens verwennen. Dan zouden ze al iets van een geweten moeten hebben en dat hebben ze niet.
Chantageverdriet is iets van veel later .
Mijn nichtje heeft nooit echt gehuild, dus ik heb zelf geen idee hoe dat werkt qua verwennen, maar ik ben er wel benieuwd naar, want ik zie wat oudere peuters en kleuters hun tranen soms echt inzetten om hun zin te krijgen.
Een jonge baby kun je niet eens verwennen. Dan zouden ze al iets van een geweten moeten hebben en dat hebben ze niet.
Chantageverdriet is iets van veel later .
donderdag 14 april 2011 om 15:59
Ik vind het te zwart wit om te zeggen dat je een kind nooit moet laten huilen. Huilen is er in zoveel gradaties, van hysterisch met dikke tranen tot zeurderig zonder tranen. Als moeder leer je die gradaties vanzelf kennen is mijn ervaring. Goed letten op de signalen is essentieel. En bij twijfel... Niet doen.
Ik ben daarom niet zo'n voorstander van een methode volgen. Ik vind het erg interessant om te lezen hoe anderen het doen. Past het bij me, dan neem ik er wat van mee. Past het niet bij me, laat ik het links liggen.
Ik ben daarom niet zo'n voorstander van een methode volgen. Ik vind het erg interessant om te lezen hoe anderen het doen. Past het bij me, dan neem ik er wat van mee. Past het niet bij me, laat ik het links liggen.
donderdag 14 april 2011 om 16:00
quote:eleonora schreef op 14 april 2011 @ 15:56:
[...]
Een jonge baby kun je niet eens verwennen. Dan zouden ze al iets van een geweten moeten hebben en dat hebben ze niet.
Chantageverdriet is iets van veel later .Ja dat zeg ik toch ook? Ik vraag me dus af wanneer ongeveer het omslagpunt komt. Bij peuter? Bij kleuter? Nog later?
[...]
Een jonge baby kun je niet eens verwennen. Dan zouden ze al iets van een geweten moeten hebben en dat hebben ze niet.
Chantageverdriet is iets van veel later .Ja dat zeg ik toch ook? Ik vraag me dus af wanneer ongeveer het omslagpunt komt. Bij peuter? Bij kleuter? Nog later?
donderdag 14 april 2011 om 16:03
quote:DeSiep schreef op 14 april 2011 @ 15:41:
Die van ons is zo makkelijk omdat wij er makkelijk mee om gaan, is onze eigen verdienste door niet te gaan lopen miepen
Ha Ha Ha.
quote:eleonora schreef op 14 april 2011 @ 15:54:
[...]
Ik heb ook een spuugmakkelijk kind maar dat is niet per se mijn verdienste hoor. Ligt vooral ook aan het kind en het karakter wat daar bij hoort. Ik ken hele relaxte ouders met hele ingewikkelde kinderen.Dit, dus. Ik denk dat je jezelf overschat.
Die van ons is zo makkelijk omdat wij er makkelijk mee om gaan, is onze eigen verdienste door niet te gaan lopen miepen
Ha Ha Ha.
quote:eleonora schreef op 14 april 2011 @ 15:54:
[...]
Ik heb ook een spuugmakkelijk kind maar dat is niet per se mijn verdienste hoor. Ligt vooral ook aan het kind en het karakter wat daar bij hoort. Ik ken hele relaxte ouders met hele ingewikkelde kinderen.Dit, dus. Ik denk dat je jezelf overschat.
donderdag 14 april 2011 om 16:06
quote:GeorgetteDansLeTabac schreef op 14 april 2011 @ 15:59:
Ik vind het te zwart wit om te zeggen dat je een kind nooit moet laten huilen. Huilen is er in zoveel gradaties, van hysterisch met dikke tranen tot zeurderig zonder tranen. Als moeder leer je die gradaties vanzelf kennen is mijn ervaring. Goed letten op de signalen is essentieel. En bij twijfel... Niet doen.
Precies en zo denkt RB er ook over hoor.
quote:Ik ben daarom niet zo'n voorstander van een methode volgen. Ik vind het erg interessant om te lezen hoe anderen het doen. Past het bij me, dan neem ik er wat van mee. Past het niet bij me, laat ik het links liggen.Zo deed ik het ook. Gebruiken wat me nuttig leek in mijn situatie en de rest fijn laten voor wat het was.
Ik vind het te zwart wit om te zeggen dat je een kind nooit moet laten huilen. Huilen is er in zoveel gradaties, van hysterisch met dikke tranen tot zeurderig zonder tranen. Als moeder leer je die gradaties vanzelf kennen is mijn ervaring. Goed letten op de signalen is essentieel. En bij twijfel... Niet doen.
Precies en zo denkt RB er ook over hoor.
quote:Ik ben daarom niet zo'n voorstander van een methode volgen. Ik vind het erg interessant om te lezen hoe anderen het doen. Past het bij me, dan neem ik er wat van mee. Past het niet bij me, laat ik het links liggen.Zo deed ik het ook. Gebruiken wat me nuttig leek in mijn situatie en de rest fijn laten voor wat het was.
donderdag 14 april 2011 om 16:13
quote:iris1969 schreef op 14 april 2011 @ 16:09:
[...]
Zo snel al? Dat is dan best pienter van ze.
Geen idee hoe het precies is, neurologisch en zo maar als een kind merkt dat bepaald gedrag effect sorteert dan kan het daar natuurlijk op anticiperen.
Bij mijn eigen dochter was het (nogmaals) heel makkelijk. Verhaaltje, kussen, knuffelen, neerleggen, 'dag schat, welterusten', weg, deur dicht, klaar. Niet blijven praten, niet tijd rekken, gewoon hup, klip, klap, deur dicht en slapen.
Werkte als een tiet.
Bij die van mij dus.
[...]
Zo snel al? Dat is dan best pienter van ze.
Geen idee hoe het precies is, neurologisch en zo maar als een kind merkt dat bepaald gedrag effect sorteert dan kan het daar natuurlijk op anticiperen.
Bij mijn eigen dochter was het (nogmaals) heel makkelijk. Verhaaltje, kussen, knuffelen, neerleggen, 'dag schat, welterusten', weg, deur dicht, klaar. Niet blijven praten, niet tijd rekken, gewoon hup, klip, klap, deur dicht en slapen.
Werkte als een tiet.
Bij die van mij dus.
donderdag 14 april 2011 om 16:19
Het is een kwestie van hoe je het bekijkt. Vanaf een maand of 2 probeert een baby wat bewuster om de zorg te krijgen die hij nodig heeft (inschatten of volwassenen voor hem gaan zorgen, lachjes uitdelen, kirren, om die zorg te waarborgen door schattig gevonden te worden). Dat kun je manipuleren noemen, maar als je het anders bekijkt, is het dat juist helemaal niet. Een kind heeft nog lang volwassenen nodig om basisbehoeften zoals eten en troost te vervullen. Dat is dus ook wat een baby doet: behoeften duidelijk maken, proberen over te brengen wat hij nodig heeft. Dat noemen sommige mensen manipuleren, maar voor de baby is het heel hard nodig om zo zijn basisbehoeften te vervullen (nodig om te overleven, lichamelijk en emotioneel).
Pas in het derde of meestal vierde levensjaar ontstaat 'theory of mind', dan kan een kind begrijpen dat een ander mens iets anders meemaakt/ziet dan hij. Ik denk dat vanaf dan pas er iets kan ontstaan wat in de richting van bewuste beïnvloeding gaat. Daarvoor probeert een kind vast wel een en ander uit (je komt niet ineens *poef* tot theory of mind), maar echt bewust is dat nog niet.
Ik geloof niet zo dat een opvoedmethode een kind makkelijk of minder makkelijk maakt, wel dat ouders relaxt of minder relaxt kunnen zijn (en relaxt is zoveel fijner voor ouders en kind)
Pas in het derde of meestal vierde levensjaar ontstaat 'theory of mind', dan kan een kind begrijpen dat een ander mens iets anders meemaakt/ziet dan hij. Ik denk dat vanaf dan pas er iets kan ontstaan wat in de richting van bewuste beïnvloeding gaat. Daarvoor probeert een kind vast wel een en ander uit (je komt niet ineens *poef* tot theory of mind), maar echt bewust is dat nog niet.
Ik geloof niet zo dat een opvoedmethode een kind makkelijk of minder makkelijk maakt, wel dat ouders relaxt of minder relaxt kunnen zijn (en relaxt is zoveel fijner voor ouders en kind)
donderdag 14 april 2011 om 16:26
Bedankt voor de reacties! Voor- en tegenstanders dus...en toch wil ik het proberen, het laten huilen, want ik kan soms niet meer! En dan niet een half uur, heus niet, maar misschien moet er wel een patroon doorbroken worden..en inderdaad, ritme en regelmaat, ik geloof wel dat het goed is voor een kind...wij volwassenen hebben daar toch ook behoefte aan?
donderdag 14 april 2011 om 16:29
donderdag 14 april 2011 om 16:33
Mijn zoontje is 8 weken oud en huilt vaak wel 8 uur per dag! Gek wordt ik ervan....en ik ben alleen...dus niemand die het even over kan nemen. Ik heb van alles geprobeerd....troosten, dragen, rondjes lopen en ja dan wordt hij wel stil, maar ik wil niet de hele dag zo met hem bezig zijn. Ik wil graag dat hij ook slaapt in zijn bedje zodat ik wat kan doen.... En hij begint steeds meer te huilen terwijl hij dood en doodmoe is...
donderdag 14 april 2011 om 16:33
