Open adoptie
maandag 18 april 2011 om 19:47
Hallo,
Ik ben inmiddels 17 weken zwanger en heb na veel gesprekken met een maatschappelijk werkster besloten om mijn ongeboren kindje ter adoptie af te staan.
Ik kan er zelf niet voor zorgen doordat ik zeer grote financiele problemen heb waar ik de komende jaren nog niet uit ben.
Nu heb ik informatie in gewonnen bij een jurist/bemiddelaar en heb ik gekozen voor een open adoptie.
Ik mag dus zelf mijn adoptie ouders uitkiezen etc.
Heeft iemand hier toevallig ervaring mee?
En hoe vind ik ze zonder een adoptie bureau in te schakelen?
Bedankt alvast!
Ik ben inmiddels 17 weken zwanger en heb na veel gesprekken met een maatschappelijk werkster besloten om mijn ongeboren kindje ter adoptie af te staan.
Ik kan er zelf niet voor zorgen doordat ik zeer grote financiele problemen heb waar ik de komende jaren nog niet uit ben.
Nu heb ik informatie in gewonnen bij een jurist/bemiddelaar en heb ik gekozen voor een open adoptie.
Ik mag dus zelf mijn adoptie ouders uitkiezen etc.
Heeft iemand hier toevallig ervaring mee?
En hoe vind ik ze zonder een adoptie bureau in te schakelen?
Bedankt alvast!
woensdag 20 april 2011 om 16:18
toen ik mijn derde dochter kreeg, was mijn vriendin net zwanger. Zij woonde ook in R'dam en heeft al haar niet meer nodige zwangerschapkleding en babykleertjes aan haar verloskundige gegeven, juist omdat die vaker te maken had met meiden zoals jij die niets hebben. Dezelfde verloskundige heeft ook mijn kleding en kleertjes gekregen. dus wellicht ook bij je vlos al je trubbels bespreken!
woensdag 20 april 2011 om 16:27
woensdag 20 april 2011 om 16:29
quote:kirsten1989 schreef op 20 april 2011 @ 16:09:
Weet je, ik vind het zo vervelend om mezelf te moeten verdedigen en toch blijf ik het doen.
Mocht er iemand in Rotterdam wonen, en het ooit aankomen op dat iemand misschien baby kleertjes over heeft etc nodig ik diegene graag bij mij thuis uit.
Zodat er met eigen ogen gezien kan worden ik wat voor situatie ik leef, hoe ik woon, hoelang ik al zwanger ben etc.
Ik;
a, geloof je verhaal
b, woon in Rotterdam
c, heb kleertjes, speelgoed etc. voor je
Box, waterkruiken, buggy, kinderwagen event.
(ik heb zelf een zoon van 2,5 en zit me af te vragen wat ik met sommige spullen moet doen)
Weet je, ik vind het zo vervelend om mezelf te moeten verdedigen en toch blijf ik het doen.
Mocht er iemand in Rotterdam wonen, en het ooit aankomen op dat iemand misschien baby kleertjes over heeft etc nodig ik diegene graag bij mij thuis uit.
Zodat er met eigen ogen gezien kan worden ik wat voor situatie ik leef, hoe ik woon, hoelang ik al zwanger ben etc.
Ik;
a, geloof je verhaal
b, woon in Rotterdam
c, heb kleertjes, speelgoed etc. voor je
Box, waterkruiken, buggy, kinderwagen event.
(ik heb zelf een zoon van 2,5 en zit me af te vragen wat ik met sommige spullen moet doen)
Frankly my dear, I don"t give a damn
woensdag 20 april 2011 om 16:36
Tuurlijk is het beter een verhaal serieus te nemen en er daarna achter te komen dat het fake is, dan andersom. Ik hoop alleen dat mensen die praktische hulp willen bieden niet van een koude kermis thuis komen. That's all.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
woensdag 20 april 2011 om 18:22
Hi Kirsten,
Ik heb net het hele topic gelezen. Meid wat een narigheid. Het is nu donker om jou heen. Je "ziet" het even niet meer. Dat is logisch! Je komt om in de informatie die nog tegenstrijdig is ook!
Ik ben een (Nederlands) adoptie "kind". Vroeger, heel lang geleden in jaren '60 afgestaan door mijn biologische moeder. Ik heb haar ooit eens opgezocht. Ze had totaal geen behoefte aan contact. Ik kreeg het erg koud bij het horen van haar stem. Heb het, uiteraard, hierbij gelaten en verder geen contact gezocht.
Als ik jou lees, dan ben klink je niet zo "koud". Ik zou mij zo goed voor kunnen stellen dat jij later toch contact gaat willen. Want de financiele problemen zijn, naar alle waarschijnlijkheid, tijdelijk. Het lijkt mij voor de drie partijen:bio moeder, kind en adoptie ouders, later heel moeilijk als je toch contact wil. Als adoptie ouder zou ik (ik herken dat nog van mijn adoptie-ouders) heel bang zijn dat jij het gezin later komt "opbreken". Ook als kind was ik best weleens bang dat mijn bio-moeder mij weer terug wou. Met binnenlandse adoptie is dat gewoon wat "enger" voor de a-ouders en het kind. Ik heb zielsveel van mijn a-ouders gehouden, zij zijn altijd mijn ouders geweest. Helaas veels te jong overleden. Ik heb gelukkig geen "trauma" overgehouden aan de adoptie. Ik ben een stabiele (nou ja, zoiets) volwassene met 4 kinderen. Ik heb veel te danken aan mijn ouders, hoe zij mij hebben opgevoed, hebben verteld van mijn adoptie, al vanaf dat ik heel jong was; in een sprookjesvorm: "er was eens een meisje...", ik vond het een prachtig verhaal en wou het telkens weer horen
Adoptie kan dus goed uitpakken voor het kind en de adoptie ouders. Ik ben blij dat mijn bio moeder mij heeft afgegeven. Maar als ik jou verhaal lees dan lees ik teveel "gevoel" en vraag ik mij af of het voor jou een goede beslissing is!
Want als jij achteraf spijt gaat krijgen heeft dit effect op niet alleen jou maar ook de twee andere partijen.
Meis, denk aan ]jezelf en de baby
Ik heb net het hele topic gelezen. Meid wat een narigheid. Het is nu donker om jou heen. Je "ziet" het even niet meer. Dat is logisch! Je komt om in de informatie die nog tegenstrijdig is ook!
Ik ben een (Nederlands) adoptie "kind". Vroeger, heel lang geleden in jaren '60 afgestaan door mijn biologische moeder. Ik heb haar ooit eens opgezocht. Ze had totaal geen behoefte aan contact. Ik kreeg het erg koud bij het horen van haar stem. Heb het, uiteraard, hierbij gelaten en verder geen contact gezocht.
Als ik jou lees, dan ben klink je niet zo "koud". Ik zou mij zo goed voor kunnen stellen dat jij later toch contact gaat willen. Want de financiele problemen zijn, naar alle waarschijnlijkheid, tijdelijk. Het lijkt mij voor de drie partijen:bio moeder, kind en adoptie ouders, later heel moeilijk als je toch contact wil. Als adoptie ouder zou ik (ik herken dat nog van mijn adoptie-ouders) heel bang zijn dat jij het gezin later komt "opbreken". Ook als kind was ik best weleens bang dat mijn bio-moeder mij weer terug wou. Met binnenlandse adoptie is dat gewoon wat "enger" voor de a-ouders en het kind. Ik heb zielsveel van mijn a-ouders gehouden, zij zijn altijd mijn ouders geweest. Helaas veels te jong overleden. Ik heb gelukkig geen "trauma" overgehouden aan de adoptie. Ik ben een stabiele (nou ja, zoiets) volwassene met 4 kinderen. Ik heb veel te danken aan mijn ouders, hoe zij mij hebben opgevoed, hebben verteld van mijn adoptie, al vanaf dat ik heel jong was; in een sprookjesvorm: "er was eens een meisje...", ik vond het een prachtig verhaal en wou het telkens weer horen
Adoptie kan dus goed uitpakken voor het kind en de adoptie ouders. Ik ben blij dat mijn bio moeder mij heeft afgegeven. Maar als ik jou verhaal lees dan lees ik teveel "gevoel" en vraag ik mij af of het voor jou een goede beslissing is!
Want als jij achteraf spijt gaat krijgen heeft dit effect op niet alleen jou maar ook de twee andere partijen.
Meis, denk aan ]jezelf en de baby
Optimist tot in de kist!
woensdag 20 april 2011 om 18:38
Trouwens, prachtig al die hulp die aangeboden wordt. Er was hier ooit een topic voor, hier boden allerlei forumleden zich aan voor en met van alles en nog wat... Ik weet niet meer hoe dit topic heette?
Je zou haast een meet organiseren met gratis spul, zo heb je ook gelijk face to face contact met de "ontvanger". Ik bied mijn huis aan maar woon een beetje uit de richting (buitenland..)
Je zou haast een meet organiseren met gratis spul, zo heb je ook gelijk face to face contact met de "ontvanger". Ik bied mijn huis aan maar woon een beetje uit de richting (buitenland..)
Optimist tot in de kist!
woensdag 20 april 2011 om 19:09
woensdag 20 april 2011 om 21:27
Och wat een moeilijke situatie zit je zeg
Ik geloof ook wel in je oprechtheid, en dat dit geen verzonnen verhaal is.. Ik heb ook nog wel wat spulletjes voor je (heb een zoontje van bijna 2) en ik woon in de buurt van R-dam, dus als je mijn hulp wilt mag je mij ook mailen, email adres is mijn vivanaam apenstaartje live.nl
Ik geloof ook wel in je oprechtheid, en dat dit geen verzonnen verhaal is.. Ik heb ook nog wel wat spulletjes voor je (heb een zoontje van bijna 2) en ik woon in de buurt van R-dam, dus als je mijn hulp wilt mag je mij ook mailen, email adres is mijn vivanaam apenstaartje live.nl
woensdag 20 april 2011 om 21:28
quote:calvijn1 schreef op 20 april 2011 @ 16:29:
[...]
Ik;
a, geloof je verhaal
b, woon in Rotterdam
c, heb kleertjes, speelgoed etc. voor je
Box, waterkruiken, buggy, kinderwagen event.
(ik heb zelf een zoon van 2,5 en zit me af te vragen wat ik met sommige spullen moet doen)
[...]
Ik;
a, geloof je verhaal
b, woon in Rotterdam
c, heb kleertjes, speelgoed etc. voor je
Box, waterkruiken, buggy, kinderwagen event.
(ik heb zelf een zoon van 2,5 en zit me af te vragen wat ik met sommige spullen moet doen)
Frankly my dear, I don"t give a damn
woensdag 20 april 2011 om 23:06
quote:Gamayun schreef op 20 april 2011 @ 15:46:
Goh, het gaat wel bij elke instantie een beetje mis he? Banken en verzekeraars die leningen dan wel verzekeringen op jouw naam afsluiten en een wehkamp die ook al wordt misleid, maatschappelijk werk die hun werk niet goed doet en niet weet wat voor mogelijkheden er zijn als iemand in de schuldhulpverlening zwanger word, schuldhulpverlening die niet weet hoe dat hele traject werkt, een juridisch adviseur die advies geeft terwijl ze de adoptiewetgeving niet kent, en een abortuskliniek die geen zwangerschapsduur kan vaststellen. Sommige mensen hebben wel altijd pech...
Idd.
En wat dan vooral wel weer heeeeel knap is is dat ze ondanks alle tegenwerking die ze overal maar ervaart, toch al tot de schuldhulpverlening is toegelaten binnen 3 maanden nadat ze achter haar situatie kwam, omdat er een deurwaarder aan de deur stond.
Als je googled zie je ook dat zo een aanvraag niet zo snel goedgekeurd is en die procedure niet zo snel loopt. Zeker in het geval van TO is het totaal niet geloofwaardig.
1) ze moet alle papieren op orde moet hebben en volledig inzicht kunnen geven in haar financiële situatie. Terwijl ze dat inzicht dus niet had, want haar vriend had alles toch achter haar rug om geregeld... Ze kon geen contracten overleggen of wat dan ook, dan heeft ze dus alles moeten opvragen bij de desbetreffende instanties. Als het om zoveel geld gaat en je zo weinig zicht hebt waar het geld naartoe is gegaan, kost het wel even voordat je dat overzicht hebt.
2) Daarnaast speelt nog het verhaal dat haar vriend spoorloos is en hij gezocht wordt in verband met een onderzoek naar fraude. Dat is dus nogal tegenstrijdig. Ze stelt dan namelijk zelf niet verantwoordelijk te zijn voor de situatie en wil eigenlijk verhaal halen bij d'r partner en aantonen dat er fraude in het spel is. En eventueel nog aantonen dat de financiële instanties nalatig zijn geweest met het grondig screenen van de persoonsgegevens en de echtheid van de aanvragen.
Als je in het traject onder punt 2 zit. Hoe kan je dan het traject onder punt 1 rond krijgen.... alles moet eerst uitgezocht zijn voordat ze je tot zo een regeling toelaten. En zoals TO zelf hier schrijft heeft de politie pas gisteren of eergisteren het onderzoek gestaakt. Dus dan had je dan pas met dat verslag van de politie opnieuw kunnen aankloppen bij de sanering. Maar nee jij krijgt tijdens een politie-onderzoek schuldsanering voor elkaar en ontvang binnen 3 maanden al leefgeld. Je schrijft zelf dat niemand weet hoe je ex de boel heeft bedonderd. Hoe kan dat nou? Je hebt nu inmiddels gezien je schuldsaneringstraject toch alsnog inzicht gekregen in alle financiële verplichtingen die hij onder jouw naam met derden is aangegaan en de contracten gezien, je hebt dan toch gezien of hij jouw handtekening vervalst heeft op de verschillende documenten... valse werkgeversverklaringen heeft overlegt, loonstroken heeft overlegt, etc. etc.
Goh, het gaat wel bij elke instantie een beetje mis he? Banken en verzekeraars die leningen dan wel verzekeringen op jouw naam afsluiten en een wehkamp die ook al wordt misleid, maatschappelijk werk die hun werk niet goed doet en niet weet wat voor mogelijkheden er zijn als iemand in de schuldhulpverlening zwanger word, schuldhulpverlening die niet weet hoe dat hele traject werkt, een juridisch adviseur die advies geeft terwijl ze de adoptiewetgeving niet kent, en een abortuskliniek die geen zwangerschapsduur kan vaststellen. Sommige mensen hebben wel altijd pech...
Idd.
En wat dan vooral wel weer heeeeel knap is is dat ze ondanks alle tegenwerking die ze overal maar ervaart, toch al tot de schuldhulpverlening is toegelaten binnen 3 maanden nadat ze achter haar situatie kwam, omdat er een deurwaarder aan de deur stond.
Als je googled zie je ook dat zo een aanvraag niet zo snel goedgekeurd is en die procedure niet zo snel loopt. Zeker in het geval van TO is het totaal niet geloofwaardig.
1) ze moet alle papieren op orde moet hebben en volledig inzicht kunnen geven in haar financiële situatie. Terwijl ze dat inzicht dus niet had, want haar vriend had alles toch achter haar rug om geregeld... Ze kon geen contracten overleggen of wat dan ook, dan heeft ze dus alles moeten opvragen bij de desbetreffende instanties. Als het om zoveel geld gaat en je zo weinig zicht hebt waar het geld naartoe is gegaan, kost het wel even voordat je dat overzicht hebt.
2) Daarnaast speelt nog het verhaal dat haar vriend spoorloos is en hij gezocht wordt in verband met een onderzoek naar fraude. Dat is dus nogal tegenstrijdig. Ze stelt dan namelijk zelf niet verantwoordelijk te zijn voor de situatie en wil eigenlijk verhaal halen bij d'r partner en aantonen dat er fraude in het spel is. En eventueel nog aantonen dat de financiële instanties nalatig zijn geweest met het grondig screenen van de persoonsgegevens en de echtheid van de aanvragen.
Als je in het traject onder punt 2 zit. Hoe kan je dan het traject onder punt 1 rond krijgen.... alles moet eerst uitgezocht zijn voordat ze je tot zo een regeling toelaten. En zoals TO zelf hier schrijft heeft de politie pas gisteren of eergisteren het onderzoek gestaakt. Dus dan had je dan pas met dat verslag van de politie opnieuw kunnen aankloppen bij de sanering. Maar nee jij krijgt tijdens een politie-onderzoek schuldsanering voor elkaar en ontvang binnen 3 maanden al leefgeld. Je schrijft zelf dat niemand weet hoe je ex de boel heeft bedonderd. Hoe kan dat nou? Je hebt nu inmiddels gezien je schuldsaneringstraject toch alsnog inzicht gekregen in alle financiële verplichtingen die hij onder jouw naam met derden is aangegaan en de contracten gezien, je hebt dan toch gezien of hij jouw handtekening vervalst heeft op de verschillende documenten... valse werkgeversverklaringen heeft overlegt, loonstroken heeft overlegt, etc. etc.
woensdag 20 april 2011 om 23:13
*Zwaait naar Iwanalive* .
Dat van die handtekeningen heb ik gisteravond ook nog over na zitten denken. Ik neem aan dat jouw ex, om die leningen e.d. af te sluiten, jouw handtekening nodig heeft gehad? Heeft 'ie die dus gewoon vervalst? En hoe kwam hij daar dan aan?
Ben even benieuwd.
Dat van die handtekeningen heb ik gisteravond ook nog over na zitten denken. Ik neem aan dat jouw ex, om die leningen e.d. af te sluiten, jouw handtekening nodig heeft gehad? Heeft 'ie die dus gewoon vervalst? En hoe kwam hij daar dan aan?
Ben even benieuwd.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
woensdag 20 april 2011 om 23:14
quote:kirsten1989 schreef op 20 april 2011 @ 11:41:
Ik heb hier nog weinig neergezet over mijn gevoelens.
Het lijkt er misschien op alsof ik keihard ben.
Dat ik de beslissing voor adoptie erg makkelijk gemaakt had.
Maar het tegendeel is waar.
Ik ben ontzettend verdrietig en heb het heel erg moeilijk.
Ik praat elke dag tegen de kleine om hem te vertellen hoe erg het me spijt en hoeveel ik van hem hou.
Ik ben zo bang om alles alleen te moeten doen.Wat een timing heb je...
Ik heb hier nog weinig neergezet over mijn gevoelens.
Het lijkt er misschien op alsof ik keihard ben.
Dat ik de beslissing voor adoptie erg makkelijk gemaakt had.
Maar het tegendeel is waar.
Ik ben ontzettend verdrietig en heb het heel erg moeilijk.
Ik praat elke dag tegen de kleine om hem te vertellen hoe erg het me spijt en hoeveel ik van hem hou.
Ik ben zo bang om alles alleen te moeten doen.Wat een timing heb je...
woensdag 20 april 2011 om 23:15
quote:Chryssa schreef op 20 april 2011 @ 23:13:
*Zwaait naar Iwanalive* .
Dat van die handtekeningen heb ik gisteravond ook nog over na zitten denken. Ik neem aan dat jouw ex, om die leningen e.d. af te sluiten, jouw handtekening nodig heeft gehad? Heeft 'ie die dus gewoon vervalst? En hoe kwam hij daar dan aan?
Ben even benieuwd.
*Zwaait naar Iwanalive* .
Dat van die handtekeningen heb ik gisteravond ook nog over na zitten denken. Ik neem aan dat jouw ex, om die leningen e.d. af te sluiten, jouw handtekening nodig heeft gehad? Heeft 'ie die dus gewoon vervalst? En hoe kwam hij daar dan aan?
Ben even benieuwd.
woensdag 20 april 2011 om 23:21
quote:kirsten1989 schreef op 20 april 2011 @ 10:49:
[...]
Ja heb gelukkig wel wat kunnen slapen.
Ik ben net nog gebeld door mevrouw van de schuldhulp en zij zal vandaag gaan overleggen of het mogelijk is dat ik iets meer leefgeld krijg in de maand. En hoeveel dat dan zou zijn.
Volgende week heb ik weer een persoonlijk gesprek met haar en ik neem mijn moeder mee.
vrijdag heb ik weer een gesprek met mijn maatschappelijkwerkster en hoop ook dat zij misschien iets meer uit heeft kunnen zoeken, en ik zal met haar ook bespreken wat hier allemaal besproken is.Je hebt zogenaamd niemand. Maar je moeder verschijnt nu al een paar keer op het toneel om je steun te bieden. En je schreef ook over een vriendin die je steunt. En je hebt het hier ergens ook over een "kleine kring" mensen om je heen... In het begin van je verhaal had je toch echt niemand...
[...]
Ja heb gelukkig wel wat kunnen slapen.
Ik ben net nog gebeld door mevrouw van de schuldhulp en zij zal vandaag gaan overleggen of het mogelijk is dat ik iets meer leefgeld krijg in de maand. En hoeveel dat dan zou zijn.
Volgende week heb ik weer een persoonlijk gesprek met haar en ik neem mijn moeder mee.
vrijdag heb ik weer een gesprek met mijn maatschappelijkwerkster en hoop ook dat zij misschien iets meer uit heeft kunnen zoeken, en ik zal met haar ook bespreken wat hier allemaal besproken is.Je hebt zogenaamd niemand. Maar je moeder verschijnt nu al een paar keer op het toneel om je steun te bieden. En je schreef ook over een vriendin die je steunt. En je hebt het hier ergens ook over een "kleine kring" mensen om je heen... In het begin van je verhaal had je toch echt niemand...
woensdag 20 april 2011 om 23:22
En nog een vraag: hoe lang waren je ex en jij al samen? Ik heb echt het hele topic gelezen, maar ik heb geen 46 pagina's aan informatie onthouden. Dus als je dat al verteld hebt, sorry. Want ik vraag me wel af: als jullie nog niet zo lang bij elkaar waren (wat ik me kan voorstellen, aangezien je nog maar 21 jaar bent), waarom had deze jongen/man dan zo makkelijk toegang tot jouw gegevens en financiën? Kijk, ik zou de handtekening van mijn man ook best kunnen vervalsen, als ik dat zou willen en wij delen natuurlijk ook ons administratieve leven samen. Maar hoe zat dat bij jullie?
Wat heeft de politie gezegd toen je aangifte kwam doen? Heeft hij geen creditcards/pinpassen gebruikt in de tussentijd waarmee achterhaald kan worden waar hij uithangt? Of kan dat alleen bij James Bond? Ik weet dat namelijk serieus niet, hoe dat werkt.
En nog iets: hoe zit het met zijn familie? Heb je daar contact mee? Zijn ouders worden nu natuurlijk ook opa en oma. Wat vinden zij van de situatie? Kunnen zij misschien (financiële) hulp bieden?
Wat heeft de politie gezegd toen je aangifte kwam doen? Heeft hij geen creditcards/pinpassen gebruikt in de tussentijd waarmee achterhaald kan worden waar hij uithangt? Of kan dat alleen bij James Bond? Ik weet dat namelijk serieus niet, hoe dat werkt.
En nog iets: hoe zit het met zijn familie? Heb je daar contact mee? Zijn ouders worden nu natuurlijk ook opa en oma. Wat vinden zij van de situatie? Kunnen zij misschien (financiële) hulp bieden?
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
woensdag 20 april 2011 om 23:25
Verder: weet hij dat je zwanger bent? Ik neem aan dat hij het kind niet erkend heeft? Want ik zit nog even na te denken en als je nou een vaderschapstest zou kunnen laten doen (volgens mij kan dat ook met een direct familielid van hem, dus een zus of een broer ofzo), misschien dat je dan ook nog ergens recht op hebt. Maar ik weet echt niks af van de juridische regels wat dit soort dingen betreft, dus misschien klets ik wel ontzettend uit mijn nek. Ik zit gewoon even 'hardop' na te denken.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
woensdag 20 april 2011 om 23:40
quote:blijfgewoonbianca schreef op 20 april 2011 @ 23:23:
Waarom ben je er zo op gebrand TO's verhaal onderuit te halen, Iwannalive?
Kinderen zijn geen objecten.
Het hele verhaal is alsof we in de Middeleeuwen leven en je je kind te vondeling legt omdat je op straat zwerft, onder de brug slaapt en je geen nagel hebt om je kont te krabben.
Waarom ben je er zo op gebrand TO's verhaal onderuit te halen, Iwannalive?
Kinderen zijn geen objecten.
Het hele verhaal is alsof we in de Middeleeuwen leven en je je kind te vondeling legt omdat je op straat zwerft, onder de brug slaapt en je geen nagel hebt om je kont te krabben.
woensdag 20 april 2011 om 23:44
quote:Iwannalive schreef op 20 april 2011 @ 23:40:
[...]
Kinderen zijn geen objecten.
Het hele verhaal is alsof we in de Middeleeuwen leven en je je kind te vondeling legt omdat je op straat zwerft, onder de brug slaapt en je geen nagel hebt om je kont te krabben.
O, jij denkt dat TO haar kind te koop aanbiedt? Doe je daarom zo?
Zijn er ook nog mensen die denken dat TO dit allemaal doet om een gratis babykamer binnen te slepen?
Niemand die TO verdenkt van trollen omdat ze vakantie heeft oid?
Dan hebben we dat allemaal maar gehad.
[...]
Kinderen zijn geen objecten.
Het hele verhaal is alsof we in de Middeleeuwen leven en je je kind te vondeling legt omdat je op straat zwerft, onder de brug slaapt en je geen nagel hebt om je kont te krabben.
O, jij denkt dat TO haar kind te koop aanbiedt? Doe je daarom zo?
Zijn er ook nog mensen die denken dat TO dit allemaal doet om een gratis babykamer binnen te slepen?
Niemand die TO verdenkt van trollen omdat ze vakantie heeft oid?
Dan hebben we dat allemaal maar gehad.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.