Relaties
alle pijlers
ineens is het uit
vrijdag 22 april 2011 om 18:03
hallo,
Normaal lees ik hier, maar zit nu in de knoop en wil graag mijn verhaal even kwijt.
Mijn vriend ( nu ex) heeft het afgelopen woensdag uitgemaakt na 7 maanden. Als donderslag bij heldere hemel.
Vandaag hebben we onze spullen bij elkaar weggehaald en nog ff een bakkie gedronken en gepraat. Hij is een binnenvetter, en ik vind het moeilijk om mijn gevoelens te verwoorden ( lekker dan)
Woensdagavond was hij bij me, ik hing lekker bij hem op schoot een filmpje te kijken. hij kreeg een sms van een collega en ik zat mee te lezen (had de telefoon voor mijn gezicht zeg maar) ik ben best wel onzeker en dat weet hij en eigenlijk heeft dat nooit gespeeld in onze relatie, omdat ik hem voor de volle 100 % vertrouw. toen hij de sms wegdrukte stond er een vrouwennaam in beeld die ik niet kende, ik vroeg hem wie dat was, hij legt het uit en ik heb ok gezegt en weer verder film gezien. ineens stond hij op en zei ik kan daar niet tegen het is klaar zo...
vanmiddag hebben we het er nog over gehad en hij heeft aangegeven dat hij de afgelopen dagen alleen maar gepiekerd heeft, maar niet op zijn beslissing terugkomt omdat hij bang is dat ik hem ga dumpen (heb gezegt dat hij mijn grote liefde is dat ik dat nooit zou doen en ook nog nooit overwogen heb) ook mistte hij mijn kids en mij en hij zei toen we elkaar knuffelden/troostten dat hij ontzettend veel van mij had gehouden maar dat dat nu minder was. misschien omdat hij het wegstopte omdat hij bang is om gekwetst te worden, hij wist het niet. en zei alleen maar als ik je blijf missen dan heb ik een stomme fout gemaakt maar het is dan wel mijn eigen schuld....
HELP ik wil hem niet kwijt, ben verward en verdrietig. als jullie dit lezen denk je dan dat het voorgoed voorbij is? ok ik weet ook wel dat niemand toekomst kan voorspellen, maar ik kan me niet voorstellen dat alles ineens zo voorbij is. Hij heeft veel voor me gedaan me heel veel gegeven ( zelfs een auto) ben ik hem kwijt of zou het goed kunnen komen, en wat moet ik daarvoor doen. tot aan woensdag voor hij opstapte was het altijd goed en genoten we ontzettend van elkaar. Hij heeft me getrakteerd voor in de meivakantie een lang weekend naar een luxe hotel op een van de eilanden, alles al geboekt en betaald. ik heb hem gevraagd na te denken en dan eventueel dat lange weekend samen door te brengen om te zien of het wel of niet wat kan worden, maar dat veegt hij meteen van tafel. we hebben beide kids en zolang we bij elkaar zijn hebben we nog nooit een kinderloos weekend gehad. dus we hadden ons hier ook heel erg op verheugd om samen een lang weekend door te brengen en aan elkaar te besteden.
jemig een heel verhaal, maar wie heeft er tips en raad voor me? denken jullie dat dit tijd nodig heeft of zou het definitief zijn zoals hij nu ook zegt.
Normaal lees ik hier, maar zit nu in de knoop en wil graag mijn verhaal even kwijt.
Mijn vriend ( nu ex) heeft het afgelopen woensdag uitgemaakt na 7 maanden. Als donderslag bij heldere hemel.
Vandaag hebben we onze spullen bij elkaar weggehaald en nog ff een bakkie gedronken en gepraat. Hij is een binnenvetter, en ik vind het moeilijk om mijn gevoelens te verwoorden ( lekker dan)
Woensdagavond was hij bij me, ik hing lekker bij hem op schoot een filmpje te kijken. hij kreeg een sms van een collega en ik zat mee te lezen (had de telefoon voor mijn gezicht zeg maar) ik ben best wel onzeker en dat weet hij en eigenlijk heeft dat nooit gespeeld in onze relatie, omdat ik hem voor de volle 100 % vertrouw. toen hij de sms wegdrukte stond er een vrouwennaam in beeld die ik niet kende, ik vroeg hem wie dat was, hij legt het uit en ik heb ok gezegt en weer verder film gezien. ineens stond hij op en zei ik kan daar niet tegen het is klaar zo...
vanmiddag hebben we het er nog over gehad en hij heeft aangegeven dat hij de afgelopen dagen alleen maar gepiekerd heeft, maar niet op zijn beslissing terugkomt omdat hij bang is dat ik hem ga dumpen (heb gezegt dat hij mijn grote liefde is dat ik dat nooit zou doen en ook nog nooit overwogen heb) ook mistte hij mijn kids en mij en hij zei toen we elkaar knuffelden/troostten dat hij ontzettend veel van mij had gehouden maar dat dat nu minder was. misschien omdat hij het wegstopte omdat hij bang is om gekwetst te worden, hij wist het niet. en zei alleen maar als ik je blijf missen dan heb ik een stomme fout gemaakt maar het is dan wel mijn eigen schuld....
HELP ik wil hem niet kwijt, ben verward en verdrietig. als jullie dit lezen denk je dan dat het voorgoed voorbij is? ok ik weet ook wel dat niemand toekomst kan voorspellen, maar ik kan me niet voorstellen dat alles ineens zo voorbij is. Hij heeft veel voor me gedaan me heel veel gegeven ( zelfs een auto) ben ik hem kwijt of zou het goed kunnen komen, en wat moet ik daarvoor doen. tot aan woensdag voor hij opstapte was het altijd goed en genoten we ontzettend van elkaar. Hij heeft me getrakteerd voor in de meivakantie een lang weekend naar een luxe hotel op een van de eilanden, alles al geboekt en betaald. ik heb hem gevraagd na te denken en dan eventueel dat lange weekend samen door te brengen om te zien of het wel of niet wat kan worden, maar dat veegt hij meteen van tafel. we hebben beide kids en zolang we bij elkaar zijn hebben we nog nooit een kinderloos weekend gehad. dus we hadden ons hier ook heel erg op verheugd om samen een lang weekend door te brengen en aan elkaar te besteden.
jemig een heel verhaal, maar wie heeft er tips en raad voor me? denken jullie dat dit tijd nodig heeft of zou het definitief zijn zoals hij nu ook zegt.
vrijdag 22 april 2011 om 18:53
ok, dacht dat het niet belangrijk was om te melden... dus wel.
toen we elkaar net hadden ontmoet volgde ik net therapie om van mijn verlatingsangst af te komen. daar ben ik open en eerlijk over geweest, heb gezegt dat ik in het begin van een relatie erg onzeker kan zijn en dat ik daaraan wilde werken, maar als je erg onzeker bent en het opkropt en niets vraagt dan barst er een bom op den duur(zo was ik) beschuldigingen van vreemdgaan bij het horen of zien van een vrouwennaam.
dit is overigens NOOIT gebeurd in onze relatie, omdat daar geen reden voor is geweest en omdat ik geleerd heb in de therapie dat dit iets is van mij en niet het probleem van iemand anders .
zijn ex is er vandoor gegaan met een andere man, maar beschuldigde hem altijd van vreemdgaan ( nogmaals ik geloof niet dat hij dat heeft gedaan, maar jullie zullen wel denken ze wil dat niet weten, kan ik me iets bij voorstellen)
afgelopen woensdag was het dus de eerste keer dat ik op een gewone manier gevraagt heb ( lang leve de therapie) wie die vrouw was. en nee ik ben niet mokkend filmpje gaan kijken, ik heb niet en nooit een reden gehad om hem niet te vertrouwen, dus waarom zou ik, hij heeft verteld wie het was en ik had daar voldoende antwoord aan.
hij is in zijn huwelijk bedrogen, ik weet uit ervaring hoe dit voelt en weet ook dat je dan angsten hebt om gedumpt te worden, bi jhet minste of geringste, en dankzij de therapie kan ik daar nu veel beter mee omgaan en het analyseren. ik kan me dan zijn reactie ook voorstellen, maar ach ik wil gewoon weten of ik hoop mag hebben of dit weer goed gaat komen.
jullie geven allemaal, heel lief bedoeld, jullie mening en tips..... maar er is niemand die koffiedik kan kijken helaas. soms zou het fijn zijn om een stukje toekomst te kunnen zien, soms misschien beter van niet.
ik weet het ook allemaal niet meer, misschien had ik dit topic niet moeten openen. het enige wat zeker is is dat de tijd het zal leren en dat liefdesverdriet en pijn en alles wat daarmee te maken heeft wel slijt. maar net als ieder ander mens zou het fijn zijn om wat zekerheid te hebben
toen we elkaar net hadden ontmoet volgde ik net therapie om van mijn verlatingsangst af te komen. daar ben ik open en eerlijk over geweest, heb gezegt dat ik in het begin van een relatie erg onzeker kan zijn en dat ik daaraan wilde werken, maar als je erg onzeker bent en het opkropt en niets vraagt dan barst er een bom op den duur(zo was ik) beschuldigingen van vreemdgaan bij het horen of zien van een vrouwennaam.
dit is overigens NOOIT gebeurd in onze relatie, omdat daar geen reden voor is geweest en omdat ik geleerd heb in de therapie dat dit iets is van mij en niet het probleem van iemand anders .
zijn ex is er vandoor gegaan met een andere man, maar beschuldigde hem altijd van vreemdgaan ( nogmaals ik geloof niet dat hij dat heeft gedaan, maar jullie zullen wel denken ze wil dat niet weten, kan ik me iets bij voorstellen)
afgelopen woensdag was het dus de eerste keer dat ik op een gewone manier gevraagt heb ( lang leve de therapie) wie die vrouw was. en nee ik ben niet mokkend filmpje gaan kijken, ik heb niet en nooit een reden gehad om hem niet te vertrouwen, dus waarom zou ik, hij heeft verteld wie het was en ik had daar voldoende antwoord aan.
hij is in zijn huwelijk bedrogen, ik weet uit ervaring hoe dit voelt en weet ook dat je dan angsten hebt om gedumpt te worden, bi jhet minste of geringste, en dankzij de therapie kan ik daar nu veel beter mee omgaan en het analyseren. ik kan me dan zijn reactie ook voorstellen, maar ach ik wil gewoon weten of ik hoop mag hebben of dit weer goed gaat komen.
jullie geven allemaal, heel lief bedoeld, jullie mening en tips..... maar er is niemand die koffiedik kan kijken helaas. soms zou het fijn zijn om een stukje toekomst te kunnen zien, soms misschien beter van niet.
ik weet het ook allemaal niet meer, misschien had ik dit topic niet moeten openen. het enige wat zeker is is dat de tijd het zal leren en dat liefdesverdriet en pijn en alles wat daarmee te maken heeft wel slijt. maar net als ieder ander mens zou het fijn zijn om wat zekerheid te hebben
vrijdag 22 april 2011 om 18:54
Ik blijf erbij... alles ligt in dat ene zinnetje van hem: Ik kan er niet tegen.
En wanneer jij deze situatie mede-veroorzaakt zou hebben door een bepaald gedrag, dan zou mijn gok zijn dat ie helemaal niet bij je terug komen gaat. Helaas.
Denk niet teveel na over hetgeen hij gezegd heeft later, je gaat het dood analyseren en je komt er niet verder mee.
Laat hem met rust een poosje, geef hem de gelegenheid om uit zichzelf weer bij je terug te komen wanneer hij dat zou willen en wil hij dat niet: dan vind ik dat lullig voor jou en ga je verder met je leven.
En wanneer jij deze situatie mede-veroorzaakt zou hebben door een bepaald gedrag, dan zou mijn gok zijn dat ie helemaal niet bij je terug komen gaat. Helaas.
Denk niet teveel na over hetgeen hij gezegd heeft later, je gaat het dood analyseren en je komt er niet verder mee.
Laat hem met rust een poosje, geef hem de gelegenheid om uit zichzelf weer bij je terug te komen wanneer hij dat zou willen en wil hij dat niet: dan vind ik dat lullig voor jou en ga je verder met je leven.
vrijdag 22 april 2011 om 18:59
quote:famke73 schreef op 22 april 2011 @ 18:53:
ok, dacht dat het niet belangrijk was om te melden... dus wel.
toen we elkaar net hadden ontmoet volgde ik net therapie om van mijn verlatingsangst af te komen. daar ben ik open en eerlijk over geweest, heb gezegt dat ik in het begin van een relatie erg onzeker kan zijn en dat ik daaraan wilde werken, maar als je erg onzeker bent en het opkropt en niets vraagt dan barst er een bom op den duur(zo was ik) beschuldigingen van vreemdgaan bij het horen of zien van een vrouwennaam.
dit is overigens NOOIT gebeurd in onze relatie, omdat daar geen reden voor is geweest en omdat ik geleerd heb in de therapie dat dit iets is van mij en niet het probleem van iemand anders .
Natuurlijk is dit van belang. Je hebt verlatingsangst en ondanks je therapie had je daar dus nog last van. Je zegt in het begin van een relatie, maar jullie waren 7 maanden samen dus het zat er nog gewoon. Daar kan hij niet meer tegen. Logisch.
Het is niet jouw schuld dat je het hebt, wel je eigen keuze geweest om het toch bij hem neer te leggen. Vanuit hem gezien is het heel logisch dat hij hiervoor bedankt.
afgelopen woensdag was het dus de eerste keer dat ik op een gewone manier gevraagt heb ( lang leve de therapie) wie die vrouw was. en nee ik ben niet mokkend filmpje gaan kijken, ik heb niet en nooit een reden gehad om hem niet te vertrouwen, dus waarom zou ik, hij heeft verteld wie het was en ik had daar voldoende antwoord aan.
En al na 1 keer is hij dat zat? Wie hou je voor de gek meisje?
hij is in zijn huwelijk bedrogen, ik weet uit ervaring hoe dit voelt en weet ook dat je dan angsten hebt om gedumpt te worden, bi jhet minste of geringste, en dankzij de therapie kan ik daar nu veel beter mee omgaan en het analyseren. ik kan me dan zijn reactie ook voorstellen, maar ach ik wil gewoon weten of ik hoop mag hebben of dit weer goed gaat komen.
Je bedenkt allerlei excuses voor hem, en weet je dat dat heel veel zegt over hoe groot jouw onzekerheid is? Iemand die na 1 vraag stopt met een relatie omdat hij die vraag niet wil horen moet je niet willen! Echt niet. (al geloof ik echt echt niet dat dit de eerste keer was dat jij je onzekerheid hebt laten merken, misschien wel voor het eerst op deze manier).
ik weet het ook allemaal niet meer, misschien had ik dit topic niet moeten openen. het enige wat zeker is is dat de tijd het zal leren en dat liefdesverdriet en pijn en alles wat daarmee te maken heeft wel slijt. maar net als ieder ander mens zou het fijn zijn om wat zekerheid te hebben
Je zegt dat zijn ex hem heeft beschuldigd van vreemdgaat. Typisch dat hij hier ook overkomt als iemand die vreemd gaat. Daarmee bedoel ik dat juist de feiten dat hij de sms snel weg klikt, én zelfs bij je weg gaat opvallen.
Je wil zekerheid, en dat begrijp ik. Neem het daarom voor zeker aan dat het over is. Dat is het enige wat je nu duidelijk weet en alleen daarmee kom je voor jezelf verder doordat je je liefdesverdriet ook kunt verwerken. Met blijven hopen gaat je dat niet lukken.
ok, dacht dat het niet belangrijk was om te melden... dus wel.
toen we elkaar net hadden ontmoet volgde ik net therapie om van mijn verlatingsangst af te komen. daar ben ik open en eerlijk over geweest, heb gezegt dat ik in het begin van een relatie erg onzeker kan zijn en dat ik daaraan wilde werken, maar als je erg onzeker bent en het opkropt en niets vraagt dan barst er een bom op den duur(zo was ik) beschuldigingen van vreemdgaan bij het horen of zien van een vrouwennaam.
dit is overigens NOOIT gebeurd in onze relatie, omdat daar geen reden voor is geweest en omdat ik geleerd heb in de therapie dat dit iets is van mij en niet het probleem van iemand anders .
Natuurlijk is dit van belang. Je hebt verlatingsangst en ondanks je therapie had je daar dus nog last van. Je zegt in het begin van een relatie, maar jullie waren 7 maanden samen dus het zat er nog gewoon. Daar kan hij niet meer tegen. Logisch.
Het is niet jouw schuld dat je het hebt, wel je eigen keuze geweest om het toch bij hem neer te leggen. Vanuit hem gezien is het heel logisch dat hij hiervoor bedankt.
afgelopen woensdag was het dus de eerste keer dat ik op een gewone manier gevraagt heb ( lang leve de therapie) wie die vrouw was. en nee ik ben niet mokkend filmpje gaan kijken, ik heb niet en nooit een reden gehad om hem niet te vertrouwen, dus waarom zou ik, hij heeft verteld wie het was en ik had daar voldoende antwoord aan.
En al na 1 keer is hij dat zat? Wie hou je voor de gek meisje?
hij is in zijn huwelijk bedrogen, ik weet uit ervaring hoe dit voelt en weet ook dat je dan angsten hebt om gedumpt te worden, bi jhet minste of geringste, en dankzij de therapie kan ik daar nu veel beter mee omgaan en het analyseren. ik kan me dan zijn reactie ook voorstellen, maar ach ik wil gewoon weten of ik hoop mag hebben of dit weer goed gaat komen.
Je bedenkt allerlei excuses voor hem, en weet je dat dat heel veel zegt over hoe groot jouw onzekerheid is? Iemand die na 1 vraag stopt met een relatie omdat hij die vraag niet wil horen moet je niet willen! Echt niet. (al geloof ik echt echt niet dat dit de eerste keer was dat jij je onzekerheid hebt laten merken, misschien wel voor het eerst op deze manier).
ik weet het ook allemaal niet meer, misschien had ik dit topic niet moeten openen. het enige wat zeker is is dat de tijd het zal leren en dat liefdesverdriet en pijn en alles wat daarmee te maken heeft wel slijt. maar net als ieder ander mens zou het fijn zijn om wat zekerheid te hebben
Je zegt dat zijn ex hem heeft beschuldigd van vreemdgaat. Typisch dat hij hier ook overkomt als iemand die vreemd gaat. Daarmee bedoel ik dat juist de feiten dat hij de sms snel weg klikt, én zelfs bij je weg gaat opvallen.
Je wil zekerheid, en dat begrijp ik. Neem het daarom voor zeker aan dat het over is. Dat is het enige wat je nu duidelijk weet en alleen daarmee kom je voor jezelf verder doordat je je liefdesverdriet ook kunt verwerken. Met blijven hopen gaat je dat niet lukken.
vrijdag 22 april 2011 om 18:59
Dankjewel! eindelijk een serieus bericht waar ik wat mee kan!quote:Letgo schreef op 22 april 2011 @ 18:44:
Hij klinkt toch wel vrij stellig in zijn besluit. Hij geeft duidelijk aan dat hij niet op zijn beslissing terugkomt. Hij wil die vakantie niet meer samen doen. Hij houdt niet meer van je. Als hij je gaat missen heeft hij een domme fout gemaakt, maar toch kies hij er nu heel bewust voor om ermee te stoppen. Dat is wat ik terug lees en dat klinkt definitief.
Hij probeert het met zijn woorden voor je te verzachten en daarom komen de signalen gemixt over. Jij zoekt naar strohalmpjes om je aan vast te houden en hecht te veel waarde aan zijn verzachtende woorden. In je pijn probeer je hem misschien uitspraken te ontlokken waar je hoop uit kan halen. Hoop doet immers leven, vooral wanneer je je zo naar voelt. Want liefdesverdriet is klote! Toch denk ik dat je beter je hoop los kan laten. Je zal door het verdriet heen moeten. Dat is de snelste manier om er weer bovenop te komen. Blijven hangen in onterechte hoop gaat een lange lijdensweg worden.
Misschien heel hard om dit te lezen. Maar dit is wat ik opmaak uit wat jij schrijft: hij wil je niet (meer).
Sterkte!
Hij klinkt toch wel vrij stellig in zijn besluit. Hij geeft duidelijk aan dat hij niet op zijn beslissing terugkomt. Hij wil die vakantie niet meer samen doen. Hij houdt niet meer van je. Als hij je gaat missen heeft hij een domme fout gemaakt, maar toch kies hij er nu heel bewust voor om ermee te stoppen. Dat is wat ik terug lees en dat klinkt definitief.
Hij probeert het met zijn woorden voor je te verzachten en daarom komen de signalen gemixt over. Jij zoekt naar strohalmpjes om je aan vast te houden en hecht te veel waarde aan zijn verzachtende woorden. In je pijn probeer je hem misschien uitspraken te ontlokken waar je hoop uit kan halen. Hoop doet immers leven, vooral wanneer je je zo naar voelt. Want liefdesverdriet is klote! Toch denk ik dat je beter je hoop los kan laten. Je zal door het verdriet heen moeten. Dat is de snelste manier om er weer bovenop te komen. Blijven hangen in onterechte hoop gaat een lange lijdensweg worden.
Misschien heel hard om dit te lezen. Maar dit is wat ik opmaak uit wat jij schrijft: hij wil je niet (meer).
Sterkte!
vrijdag 22 april 2011 om 19:03
quote:Madhe schreef op 22 april 2011 @ 18:59:
[...]
Je zegt dat zijn ex hem heeft beschuldigd van vreemdgaat. Typisch dat hij hier ook overkomt als iemand die vreemd gaat.
denk dat je me toch verkeerd begrijpt, of misschien heb ik het toch niet duidelijk geschreven, ik HAD last van verlatingsangst en dankzij de therapie is dat weg... was niet meer aan de orde toen we een relatie kregen maar ben er heel open en eerlijk over geweest tegen hem.
pff het voelt alsof ik mijzelf moet verdedigen tegenover jullie. nee ik hou hem niet de hand boven het hoofd, ik probeer duidelijk te zijn over wat voor persoon hij is.
[...]
Je zegt dat zijn ex hem heeft beschuldigd van vreemdgaat. Typisch dat hij hier ook overkomt als iemand die vreemd gaat.
denk dat je me toch verkeerd begrijpt, of misschien heb ik het toch niet duidelijk geschreven, ik HAD last van verlatingsangst en dankzij de therapie is dat weg... was niet meer aan de orde toen we een relatie kregen maar ben er heel open en eerlijk over geweest tegen hem.
pff het voelt alsof ik mijzelf moet verdedigen tegenover jullie. nee ik hou hem niet de hand boven het hoofd, ik probeer duidelijk te zijn over wat voor persoon hij is.
vrijdag 22 april 2011 om 19:05
quote:Madhe schreef op 22 april 2011 @ 18:38:
Jij ziet een naam en hij kan daar niet meer tegen?
Heb jij misschien elke week wel 2 of 3 namen gezien of gevraagd naar smsjes? Ik bedoel dus; je gaf aan onzeker te zijn, maar had hij daar vaker last van als je heel realistisch kijkt? Dan is hij dat gedrag gewoon zat. En dat is logisch. Jaloers of onzeker gedrag is niet aantrekkelijk en maakt juist anderen aantrekkelijker waar het wel gezellig mee is zonder dat dat afhangt van de bevestiging.
Hij geeft aan "bang te zijn om gekwetst te worden", terwijl hij niet meer tegen je gedrag kan. Een onzin excuus lijkt me. Het lijkt er meer op dat hij betrapt voelt of de bui al hangen voor nog erger. Of beiden.ik heb nog nooit een sms gecontroleerd, ik lag bij hem op schoot op de bank en hij hield zijn telefoon voor mijn neus om de sms te lezen. ach laat ook maar
Jij ziet een naam en hij kan daar niet meer tegen?
Heb jij misschien elke week wel 2 of 3 namen gezien of gevraagd naar smsjes? Ik bedoel dus; je gaf aan onzeker te zijn, maar had hij daar vaker last van als je heel realistisch kijkt? Dan is hij dat gedrag gewoon zat. En dat is logisch. Jaloers of onzeker gedrag is niet aantrekkelijk en maakt juist anderen aantrekkelijker waar het wel gezellig mee is zonder dat dat afhangt van de bevestiging.
Hij geeft aan "bang te zijn om gekwetst te worden", terwijl hij niet meer tegen je gedrag kan. Een onzin excuus lijkt me. Het lijkt er meer op dat hij betrapt voelt of de bui al hangen voor nog erger. Of beiden.ik heb nog nooit een sms gecontroleerd, ik lag bij hem op schoot op de bank en hij hield zijn telefoon voor mijn neus om de sms te lezen. ach laat ook maar
vrijdag 22 april 2011 om 19:06
quote:mymelody schreef op 22 april 2011 @ 18:40:
Ik geef het een paar weken en dan volgt het topic, 'niet te geloven, hij had toch een ander' en dat mag hoor.als dat zo is, zal ik jullie dat zeker laten weten in dit topic! want volgens mij zitten hier veel mensen tussen die "geilen" op het leed van een ander
Ik geef het een paar weken en dan volgt het topic, 'niet te geloven, hij had toch een ander' en dat mag hoor.als dat zo is, zal ik jullie dat zeker laten weten in dit topic! want volgens mij zitten hier veel mensen tussen die "geilen" op het leed van een ander
vrijdag 22 april 2011 om 19:09
vrijdag 22 april 2011 om 19:10
quote:beautyhero schreef op 22 april 2011 @ 18:50:
Hmm
wat ik niet begrijp uit deze situatie is:
- dat hij zegt dattie daar niet tegen kan.. waar kan hij niet tegen? aangezien jij zegt dat jouw onzekerheid nooit een rol heeft gespeeld in jullie relatie, is dat dus niet omdat jij controlerend bent. Dus waar kan hij niet tegen dan?
- Dan dat hij zegt dat hij ontzettend veel van jou gehouden heeft maar dat het nu minder is. hieruit zou je KUNNEN opmaken dat hij dus niet meer zo gek op jou is als eerst. In dat geval zou ik hem loslaten, want als hij niet genoeg van jou houd om zeker te weten dat hij met jou verder wilt, dan lijkt het mij ook prettiger voor jezelf om te weten waar je aan toe bent en hem los te laten.
En stel ineens zou hij wel voor je deur staan na een paar maanden dat hij jou nog steeds mist, dan 'moet' je bij jezelf stil staan en goed nadenken hoe jou gevoelens erover zijn en of jij hem weer kan vertrouwen in de zin van zekerheid in de relatie.
daar heb je gelijk in, mijn vertrouwen heeft een behoorlijke deuk opgelopen inderdaad. en je hebt gelijk ik kan hem maar beter loslaten en geen hoop meer hebben. dankje!
Succes.
Hmm
wat ik niet begrijp uit deze situatie is:
- dat hij zegt dattie daar niet tegen kan.. waar kan hij niet tegen? aangezien jij zegt dat jouw onzekerheid nooit een rol heeft gespeeld in jullie relatie, is dat dus niet omdat jij controlerend bent. Dus waar kan hij niet tegen dan?
- Dan dat hij zegt dat hij ontzettend veel van jou gehouden heeft maar dat het nu minder is. hieruit zou je KUNNEN opmaken dat hij dus niet meer zo gek op jou is als eerst. In dat geval zou ik hem loslaten, want als hij niet genoeg van jou houd om zeker te weten dat hij met jou verder wilt, dan lijkt het mij ook prettiger voor jezelf om te weten waar je aan toe bent en hem los te laten.
En stel ineens zou hij wel voor je deur staan na een paar maanden dat hij jou nog steeds mist, dan 'moet' je bij jezelf stil staan en goed nadenken hoe jou gevoelens erover zijn en of jij hem weer kan vertrouwen in de zin van zekerheid in de relatie.
daar heb je gelijk in, mijn vertrouwen heeft een behoorlijke deuk opgelopen inderdaad. en je hebt gelijk ik kan hem maar beter loslaten en geen hoop meer hebben. dankje!
Succes.
vrijdag 22 april 2011 om 19:12
quote:famke73 schreef op 22 april 2011 @ 19:06:
[...]
als dat zo is, zal ik jullie dat zeker laten weten in dit topic! want volgens mij zitten hier veel mensen tussen die "geilen" op het leed van een ander
Volgens mij zit niemand hier ergens op te geilen, maar vraag jij onze mening en is dit wat er gevonden wordt van wat je schrijft.
En door hier niet met mooie woorden omheen te draaien zou jij makkelijker verder kunnen omdat je oogkleppen dan afgaan. Misschien gaat ie niet vreemd, maar dat hij vreemd doet is zeker, en dat zou je als je er niet over nadenkt met alle liefde toelaten, en dat is een beetje boel zonde van je leven als je er ook wel wat van kunt maken.
[...]
als dat zo is, zal ik jullie dat zeker laten weten in dit topic! want volgens mij zitten hier veel mensen tussen die "geilen" op het leed van een ander
Volgens mij zit niemand hier ergens op te geilen, maar vraag jij onze mening en is dit wat er gevonden wordt van wat je schrijft.
En door hier niet met mooie woorden omheen te draaien zou jij makkelijker verder kunnen omdat je oogkleppen dan afgaan. Misschien gaat ie niet vreemd, maar dat hij vreemd doet is zeker, en dat zou je als je er niet over nadenkt met alle liefde toelaten, en dat is een beetje boel zonde van je leven als je er ook wel wat van kunt maken.
vrijdag 22 april 2011 om 19:13
quote:famke73 schreef op 22 april 2011 @ 19:06:
[...]
als dat zo is, zal ik jullie dat zeker laten weten in dit topic! want volgens mij zitten hier veel mensen tussen die "geilen" op het leed van een ander
Hoe kom je daar nou bij?
Omdat ze je niet naar de mond praten?
Kom op, behalve 1 opmerking is de rest serieus met jouw probleem omgegaan en heeft daar serieus op geantwoord
[...]
als dat zo is, zal ik jullie dat zeker laten weten in dit topic! want volgens mij zitten hier veel mensen tussen die "geilen" op het leed van een ander
Hoe kom je daar nou bij?
Omdat ze je niet naar de mond praten?
Kom op, behalve 1 opmerking is de rest serieus met jouw probleem omgegaan en heeft daar serieus op geantwoord
vrijdag 22 april 2011 om 19:16
Ik bedoel het niet naar ofzo, ik ben misschien wel een beetje pessimistisch geworden dat wel... maar eerlijk gezegd ben ik dat liever dan dan ik mijn ogen sluit voor de mogelijkheid dat hij wel vreemdgaat.
Stel nou dat het zo is, dan kun je al bijna concluderen dat je valt op mannen met een neiging tot vreemdgaan, en je afvragen welke karaktertrekken daarbij horen die je kennelijk zo aantrekkelijk vind en dan in het vervolg proberen een man leuk te gaan vinden die niet die trekjes vertoont... Dan kún je er tenminste wat mee, verder gaan met je leven enzo, en proberen de valkuil te ontwijken. Dus in die zin kan het opbouwend zijn.
Stel nou dat het zo is, dan kun je al bijna concluderen dat je valt op mannen met een neiging tot vreemdgaan, en je afvragen welke karaktertrekken daarbij horen die je kennelijk zo aantrekkelijk vind en dan in het vervolg proberen een man leuk te gaan vinden die niet die trekjes vertoont... Dan kún je er tenminste wat mee, verder gaan met je leven enzo, en proberen de valkuil te ontwijken. Dus in die zin kan het opbouwend zijn.
vrijdag 22 april 2011 om 19:18
quote:famke73 schreef op 22 april 2011 @ 19:03:
[...]
denk dat je me toch verkeerd begrijpt, of misschien heb ik het toch niet duidelijk geschreven, ik HAD last van verlatingsangst en dankzij de therapie is dat weg... was niet meer aan de orde toen we een relatie kregen maar ben er heel open en eerlijk over geweest tegen hem.
pff het voelt alsof ik mijzelf moet verdedigen tegenover jullie. nee ik hou hem niet de hand boven het hoofd, ik probeer duidelijk te zijn over wat voor persoon hij is.
Oke, je hád er last van maar nu niet meer maar er was toch een reden om hem te waarschuwen én in je openingspost te benoemen dat je wat onzeker bent.
En hij kan "er" niet meer tegen na 1 keer. Dat gaat er bij mij gewoon niet in. Sorry. Of hij heeft vaker last van je gehad, of hij spoort niet. Het is één van de twee hoe graag je ook anders wil.
Je wil duidelijk zijn over wat voor persoon hij is, maar je weet het zelf niet. Het is je ex, sorry als dit hard over komt, maar je moet je helemaal niet zoveel met hem bezig te houden. Ga kijken naar wat JIJ nodig hebt om je verdriet te verwerken en ga aan de gang. Die wanhoop of je onbegrip is normaal, maar dat gaan voeden door jezelf vragen te blijven stellen brengt je niets goeds. Richt je op de dingen die je wél iets goeds brengen (chocolade, een goede film, ga met een vriendin op pad, ga hardlopen, schrob je wc, doe een dagje spa tegen je verdrietige gezicht... iets positiefs waar jij verder mee komt).
[...]
denk dat je me toch verkeerd begrijpt, of misschien heb ik het toch niet duidelijk geschreven, ik HAD last van verlatingsangst en dankzij de therapie is dat weg... was niet meer aan de orde toen we een relatie kregen maar ben er heel open en eerlijk over geweest tegen hem.
pff het voelt alsof ik mijzelf moet verdedigen tegenover jullie. nee ik hou hem niet de hand boven het hoofd, ik probeer duidelijk te zijn over wat voor persoon hij is.
Oke, je hád er last van maar nu niet meer maar er was toch een reden om hem te waarschuwen én in je openingspost te benoemen dat je wat onzeker bent.
En hij kan "er" niet meer tegen na 1 keer. Dat gaat er bij mij gewoon niet in. Sorry. Of hij heeft vaker last van je gehad, of hij spoort niet. Het is één van de twee hoe graag je ook anders wil.
Je wil duidelijk zijn over wat voor persoon hij is, maar je weet het zelf niet. Het is je ex, sorry als dit hard over komt, maar je moet je helemaal niet zoveel met hem bezig te houden. Ga kijken naar wat JIJ nodig hebt om je verdriet te verwerken en ga aan de gang. Die wanhoop of je onbegrip is normaal, maar dat gaan voeden door jezelf vragen te blijven stellen brengt je niets goeds. Richt je op de dingen die je wél iets goeds brengen (chocolade, een goede film, ga met een vriendin op pad, ga hardlopen, schrob je wc, doe een dagje spa tegen je verdrietige gezicht... iets positiefs waar jij verder mee komt).
vrijdag 22 april 2011 om 19:21
vrijdag 22 april 2011 om 19:22
quote:famke73 schreef op 22 april 2011 @ 19:05:
[...]
ik heb nog nooit een sms gecontroleerd, ik lag bij hem op schoot op de bank en hij hield zijn telefoon voor mijn neus om de sms te lezen. ach laat ook maar
Serieus.. ik geloof je.
Maar waar was hij dán klaar mee? Welk gedrag was hij zat?
Als mijn vriend bij me weg zou gaan omdat ik vraag van wie een sms is, echt waar maar dan hangt mijn kin op de grond van verbazing en weet ik vooral dat hij blijkbaar heel erg gecompliceerd is dat hij om zoiets weggaat.
Of er zouden meer redenen moeten zijn, die ik allemaal terug zou kunnen halen (of die hij nooit heeft benoemd, maar dan zat de liefde dus al niet diep en met iemand die zo hiermee omgaat wil ik ook niet zijn).
[...]
ik heb nog nooit een sms gecontroleerd, ik lag bij hem op schoot op de bank en hij hield zijn telefoon voor mijn neus om de sms te lezen. ach laat ook maar
Serieus.. ik geloof je.
Maar waar was hij dán klaar mee? Welk gedrag was hij zat?
Als mijn vriend bij me weg zou gaan omdat ik vraag van wie een sms is, echt waar maar dan hangt mijn kin op de grond van verbazing en weet ik vooral dat hij blijkbaar heel erg gecompliceerd is dat hij om zoiets weggaat.
Of er zouden meer redenen moeten zijn, die ik allemaal terug zou kunnen halen (of die hij nooit heeft benoemd, maar dan zat de liefde dus al niet diep en met iemand die zo hiermee omgaat wil ik ook niet zijn).
vrijdag 22 april 2011 om 19:40
vrijdag 22 april 2011 om 20:27
In feite maakt het geen bal uit of hij wel of niet is vreemdgegaan. Het is over, hij wil niet meer. En of dat nog gaat veranderen kan niemand voorspellen. De tijd zal het leren. Maar voor nu kan je niks anders doen dan je er bij neerleggen.
En verder denk ik dat je er ook niet op moet gaan wachten tot hij zich misschien bedenkt. Zeker als je verlatingsangst hebt is het goed om je nu op jezelf te richten. Om te zien dat de wereld niet in stort als iemand je verlaat. Dat het even heel klote is en heel veel pijn doet. Maar dat de zon ook elke dag blijft opkomen, dat het leven gewoon door gaat en dat je er zelfs steeds weer een beetje meer plezier in krijgt. Vraag jezelf ook af of je je eigen verlatingsangst niet heel erg triggert door weer samen te komen met iemand die het heeft uitgemaakt. Zou je dan juist niet heel bang zijn dat hij je weer verlaat? Zeker als je het niet zag aankomen. Ben je dan niet heel bang dat die gedachten door zijn hoofd zouden kunnen spelen?
En verder denk ik dat je er ook niet op moet gaan wachten tot hij zich misschien bedenkt. Zeker als je verlatingsangst hebt is het goed om je nu op jezelf te richten. Om te zien dat de wereld niet in stort als iemand je verlaat. Dat het even heel klote is en heel veel pijn doet. Maar dat de zon ook elke dag blijft opkomen, dat het leven gewoon door gaat en dat je er zelfs steeds weer een beetje meer plezier in krijgt. Vraag jezelf ook af of je je eigen verlatingsangst niet heel erg triggert door weer samen te komen met iemand die het heeft uitgemaakt. Zou je dan juist niet heel bang zijn dat hij je weer verlaat? Zeker als je het niet zag aankomen. Ben je dan niet heel bang dat die gedachten door zijn hoofd zouden kunnen spelen?
vrijdag 22 april 2011 om 20:33
Even als toevoeging op mijn vorige post. Mijn ex is er (inmiddels al een hele poos geleden hoor) ook van het een op het andere moment vandoor gegaan. Er was helemaal niks aan de hand voor zover ik wist. We hadden net een huis gekocht. Fantaseerden over kinderen en trouwen. We kregen een klein beetje ruzie, het ging nergens over (over een DVD). Hij reed beledigd weg. Hij kwam nooit meer terug. Ik heb absoluut geen verlatingsangst. Maar ik zou er niet aan moeten denken om weer samen met hem te zijn. Veel te onvoorspelbaar. Dan zou ik me dus echt elke dag afvragen of hij niet weer opstaat en er vandoor gaat om nooit meer terug te komen. Ik kan me nu voorstellen dat het pijn doet en dat je niks liever wil dan de oude vertrouwde situatie te herstellen. Maar ik denk dat die vertrouwdheid toch al voorbij is nu. Die kan niet meer hersteld worden. Lijkt het je geen nachtmerrie om je altijd te moeten afvragen wanneer hij weer de benen gaat nemen? Ik zou er persoonlijk niet aan moeten denken.
vrijdag 22 april 2011 om 20:57
LG, ik geloof dat ik je topic toen een beetje gevolgd heb (shit, dadelijk haal ik je door de war met iemand anders) en ik meen me te herinneren dat je er toen heel erg doorheen zat, maar al meteen heel sterk was. Je koos ervoor om hem los te laten.
En weet je, als ik nu steeds her en der lees hoe jij in je schoenen staat denk ik; Goh, waren er maar meer die zo nuchter en sterk waren als Letgo. Ik vond het toen heel mooi om je kracht door je berichten te zien stralen en het was leuk om elke keer te zien hoe het ook kan, ook als je er effe doorheen zat en ik vind het nu nog mooier om te zien, want ik weet niet hoe het er nu allemaal voorstaat bij je verder, maar je bent een sterke vrouw en dat straalt door in je berichten.
Chapeau.
En weet je, als ik nu steeds her en der lees hoe jij in je schoenen staat denk ik; Goh, waren er maar meer die zo nuchter en sterk waren als Letgo. Ik vond het toen heel mooi om je kracht door je berichten te zien stralen en het was leuk om elke keer te zien hoe het ook kan, ook als je er effe doorheen zat en ik vind het nu nog mooier om te zien, want ik weet niet hoe het er nu allemaal voorstaat bij je verder, maar je bent een sterke vrouw en dat straalt door in je berichten.
Chapeau.
vrijdag 22 april 2011 om 21:30
quote:Madhe schreef op 22 april 2011 @ 19:18:
[...]
Oke, je hád er last van maar nu niet meer maar er was toch een reden om hem te waarschuwen én in je openingspost te benoemen dat je wat onzeker bent.
En hij kan "er" niet meer tegen na 1 keer. Dat gaat er bij mij gewoon niet in. Sorry. Of hij heeft vaker last van je gehad, of hij spoort niet. Het is één van de twee hoe graag je ook anders wil.
Je wil duidelijk zijn over wat voor persoon hij is, maar je weet het zelf niet. Het is je ex, sorry als dit hard over komt, maar je moet je helemaal niet zoveel met hem bezig te houden. Ga kijken naar wat JIJ nodig hebt om je verdriet te verwerken en ga aan de gang. Die wanhoop of je onbegrip is normaal, maar dat gaan voeden door jezelf vragen te blijven stellen brengt je niets goeds. Richt je op de dingen die je wél iets goeds brengen (chocolade, een goede film, ga met een vriendin op pad, ga hardlopen, schrob je wc, doe een dagje spa tegen je verdrietige gezicht... iets positiefs waar jij verder mee komt).
richten op dingen die wel goed voor me zijn doe ik, ben gisteravond met vriendinnen nog naar het theater geweest ( erg leuk, brigitte kaandorp) dat is dus ook wat ik wil, verder gaan met dingen die voor mij en mijn kids positief zijn. dit weekend zou ik anders bij hem zijn en val dus een beetje in een gat, joh het is woensdag net uitgemaakt, denk dat ik dan best zo nu en dan een klote gevoel en tussen hoop en wanhoop mag zitten, niet dan? ga morgen lekker naar de schoonheidssalon, een uitgebreide gezichtsbehandeling, daarna lekker naar mijn ouders om me daar in de watten te laten leggen ( wonen in een camper en zijn nog maar net sinds en paar weken in nederland, na een periode van 8 maanden in verwegistan) en zondag verjaardag van mijn schoonzussie en maandag maar mijn huis een goede beurt geven want die dag heb ik niets.
ik ben alleen bang dat die bezigheden in vluchtgedrag overgaan en wil dat ook voorkomen.
goddank heb ik voor doordeweeks een fulltime baan zodat dat ook voldoende afleiding geeft.
ik wil jullie allemaal graag horen en soms staan er dingen die me erg veel pijn doen, maar waarschijnlijk wel de harde waarheid.
[...]
Oke, je hád er last van maar nu niet meer maar er was toch een reden om hem te waarschuwen én in je openingspost te benoemen dat je wat onzeker bent.
En hij kan "er" niet meer tegen na 1 keer. Dat gaat er bij mij gewoon niet in. Sorry. Of hij heeft vaker last van je gehad, of hij spoort niet. Het is één van de twee hoe graag je ook anders wil.
Je wil duidelijk zijn over wat voor persoon hij is, maar je weet het zelf niet. Het is je ex, sorry als dit hard over komt, maar je moet je helemaal niet zoveel met hem bezig te houden. Ga kijken naar wat JIJ nodig hebt om je verdriet te verwerken en ga aan de gang. Die wanhoop of je onbegrip is normaal, maar dat gaan voeden door jezelf vragen te blijven stellen brengt je niets goeds. Richt je op de dingen die je wél iets goeds brengen (chocolade, een goede film, ga met een vriendin op pad, ga hardlopen, schrob je wc, doe een dagje spa tegen je verdrietige gezicht... iets positiefs waar jij verder mee komt).
richten op dingen die wel goed voor me zijn doe ik, ben gisteravond met vriendinnen nog naar het theater geweest ( erg leuk, brigitte kaandorp) dat is dus ook wat ik wil, verder gaan met dingen die voor mij en mijn kids positief zijn. dit weekend zou ik anders bij hem zijn en val dus een beetje in een gat, joh het is woensdag net uitgemaakt, denk dat ik dan best zo nu en dan een klote gevoel en tussen hoop en wanhoop mag zitten, niet dan? ga morgen lekker naar de schoonheidssalon, een uitgebreide gezichtsbehandeling, daarna lekker naar mijn ouders om me daar in de watten te laten leggen ( wonen in een camper en zijn nog maar net sinds en paar weken in nederland, na een periode van 8 maanden in verwegistan) en zondag verjaardag van mijn schoonzussie en maandag maar mijn huis een goede beurt geven want die dag heb ik niets.
ik ben alleen bang dat die bezigheden in vluchtgedrag overgaan en wil dat ook voorkomen.
goddank heb ik voor doordeweeks een fulltime baan zodat dat ook voldoende afleiding geeft.
ik wil jullie allemaal graag horen en soms staan er dingen die me erg veel pijn doen, maar waarschijnlijk wel de harde waarheid.
vrijdag 22 april 2011 om 21:39
quote:Madhe schreef op 22 april 2011 @ 19:33:
Ik lees nu net in je andere topic dat je borderline hebt. Is dat waar hij klaar mee is?
Over je vorige relatie ben je ook geraakt, over deze ook. Het komt goed hoor, maar richt je op jezelf.
tja in 2005 dachten de geleerden dat ik borderline had..... ondanks therapien ( waar ik me helemaal niet thuis voelde en waarin ik niets herkende bij de mede borderliners) bleef ik maar hangen. tot ik in 2009 3 maanden achter elkaar zo hyper was dat ik zelfs niet kon slapen, werd daardoor depressief en men stond op het punt om me op te nemen ( wilde ik zelf niet ivm mijn kids en baan) toen heb ik een andere psych gekregen en na tests en onderzoeken bleek ik geen borderliner te zijn maar manisch depressief. joepi, beestje heeft een andere naam, gerichte therapieëen gehad, medicatie gekregen die goddank aansloeg en na een klein jaar worstelen met medicatie en de juiste dosering ben ik een ander mens geworden.
die relatie in 2008 zat echt niet goed, nadat dat over was heeft hij me gechanteerd en mishandeld.
wat dat betreft val ik inderdaad misschien wel op de verkeerde mannen, dat besef kwam toen bij mij ook. en na een pauze van 2 jaar was ik er weer klaar voor, maar absoluut niet voor dat type mannen ( wie wel) wat dat aangaat is deze ex ook een heel ander type, qua uiterlijk, karakter en persoonlijkheid en dan toch weer de verkeerde? denk dat ik maar beter single kan blijven, kan me ook niet voorstellen dat ik ooit weer de moeite wil doen om iemand te leren kennen, te daten.
Ik lees nu net in je andere topic dat je borderline hebt. Is dat waar hij klaar mee is?
Over je vorige relatie ben je ook geraakt, over deze ook. Het komt goed hoor, maar richt je op jezelf.
tja in 2005 dachten de geleerden dat ik borderline had..... ondanks therapien ( waar ik me helemaal niet thuis voelde en waarin ik niets herkende bij de mede borderliners) bleef ik maar hangen. tot ik in 2009 3 maanden achter elkaar zo hyper was dat ik zelfs niet kon slapen, werd daardoor depressief en men stond op het punt om me op te nemen ( wilde ik zelf niet ivm mijn kids en baan) toen heb ik een andere psych gekregen en na tests en onderzoeken bleek ik geen borderliner te zijn maar manisch depressief. joepi, beestje heeft een andere naam, gerichte therapieëen gehad, medicatie gekregen die goddank aansloeg en na een klein jaar worstelen met medicatie en de juiste dosering ben ik een ander mens geworden.
die relatie in 2008 zat echt niet goed, nadat dat over was heeft hij me gechanteerd en mishandeld.
wat dat betreft val ik inderdaad misschien wel op de verkeerde mannen, dat besef kwam toen bij mij ook. en na een pauze van 2 jaar was ik er weer klaar voor, maar absoluut niet voor dat type mannen ( wie wel) wat dat aangaat is deze ex ook een heel ander type, qua uiterlijk, karakter en persoonlijkheid en dan toch weer de verkeerde? denk dat ik maar beter single kan blijven, kan me ook niet voorstellen dat ik ooit weer de moeite wil doen om iemand te leren kennen, te daten.
