Psyche
alle pijlers
Privacy geschonden in therapiegroep.
maandag 21 maart 2011 om 14:04
Ik zit met iets in mijn maag en vraag jullie advies. Ik kom er even niet uit omdat ik te negatief denk (en daar zit ik voor op therapie haha ). Wil graag wat meningen van buitenstaanders.
Ik zit sinds een kleine 2 maanden in een therapiegroep voor jong volwassenen. We komen elke week samen om onderwerpen te bespreken waar we tegenaan lopen.
Ik ben daar best 'nieuw' dus maar praat wel mee ondanks dat ik me er nog niet in thuis voel. Ligt aan mij misschien, ligt aan de groep misschien maar heb mezelf voorgenomen het gewoon aan te kijken want dat komt wel.
Nu heb ik 4 weken geleden iets ingebracht. Ging over een vriend die mij (in mijn ogen) verkeerd behandelde en vroeg daar advies om. Advies gekregen, ben daar mee aan de slag gegaan maar het loopt nog steeds tussen vriend en mij. We hebben irritaties naar elkaar toe en dat moet nog uitgesproken worden. Korte versie
2 weken geleden kwam groepsgenootje naar me toe. 'Ja is wel toevallig dit, jij kent N toch? *scharrel van vriend* Da's mijn nichtje en ik had het over jou en nu blijken jullie elkaar te kennen.'
Zag ik geen probleem in, die vriend van mij kent heel veel mensen en heb N 2 keer ontmoet via hem. Zag er toen geen kwaad in dat ze dat zei.
Maar nu word ik net gebeld door vriend. 'Ik begrijp van N dat wij ruzie hebben?'
Ik ben nu best wel geschokt! Groepsgenootje praat over mij, dat kan. Maar ze noemt mij met voor en achternaam en dat vind ik niet kunnen. En zo komen er dus kronkels in de wereld want vriend en ik hebben geen ruzie maar miscommunicatie. Ja en na ons telefoontje net nog meer irritatie.
Therapeuten zijn niet bereikbaar en morgenmiddag heb ik weer therapie. Heb notitie laten maken dat ik morgenochtend gebeld wil worden. Ik zit er nogal mee. Het is nu dit, dit valt nog mee in vergelijking met waar ik het over zou willen hebben (maar dat dus niet meer wil terwijl ik in die groep zit om te leren praten..)
Hoe zouden jullie dit aanpakken?
(Sorry voor de lap tekst.. )
Ik zit sinds een kleine 2 maanden in een therapiegroep voor jong volwassenen. We komen elke week samen om onderwerpen te bespreken waar we tegenaan lopen.
Ik ben daar best 'nieuw' dus maar praat wel mee ondanks dat ik me er nog niet in thuis voel. Ligt aan mij misschien, ligt aan de groep misschien maar heb mezelf voorgenomen het gewoon aan te kijken want dat komt wel.
Nu heb ik 4 weken geleden iets ingebracht. Ging over een vriend die mij (in mijn ogen) verkeerd behandelde en vroeg daar advies om. Advies gekregen, ben daar mee aan de slag gegaan maar het loopt nog steeds tussen vriend en mij. We hebben irritaties naar elkaar toe en dat moet nog uitgesproken worden. Korte versie
2 weken geleden kwam groepsgenootje naar me toe. 'Ja is wel toevallig dit, jij kent N toch? *scharrel van vriend* Da's mijn nichtje en ik had het over jou en nu blijken jullie elkaar te kennen.'
Zag ik geen probleem in, die vriend van mij kent heel veel mensen en heb N 2 keer ontmoet via hem. Zag er toen geen kwaad in dat ze dat zei.
Maar nu word ik net gebeld door vriend. 'Ik begrijp van N dat wij ruzie hebben?'
Ik ben nu best wel geschokt! Groepsgenootje praat over mij, dat kan. Maar ze noemt mij met voor en achternaam en dat vind ik niet kunnen. En zo komen er dus kronkels in de wereld want vriend en ik hebben geen ruzie maar miscommunicatie. Ja en na ons telefoontje net nog meer irritatie.
Therapeuten zijn niet bereikbaar en morgenmiddag heb ik weer therapie. Heb notitie laten maken dat ik morgenochtend gebeld wil worden. Ik zit er nogal mee. Het is nu dit, dit valt nog mee in vergelijking met waar ik het over zou willen hebben (maar dat dus niet meer wil terwijl ik in die groep zit om te leren praten..)
Hoe zouden jullie dit aanpakken?
(Sorry voor de lap tekst.. )
donderdag 24 maart 2011 om 07:43
Ik vind het vreemd dat die hulpverlener zo reageert, niet professioneel. Ik heb ook weleens van vrienden gehoord (ja, pietje, je kent hem vast wel!) die in therapie zaten dat er strenge regels zijn. Juist voor dit soort dingen.
Jij kunt er niks aan doen dat jij je nu niet veilig voelt. Ik zou me in zo'n geval ook niet veilig voelen. Het is niet jouw fout. Jij kunt hier niks aan doen.
Ik zou het nog een keer aankaarten bij je therapeut. Want als je dat niet doet is het gevolg dat de therapie niet werkt, omdat je je niet vrij voelt om te praten, en ik kan me niet voorstellen dat een therapeut dat zou willen!
Jij kunt er niks aan doen dat jij je nu niet veilig voelt. Ik zou me in zo'n geval ook niet veilig voelen. Het is niet jouw fout. Jij kunt hier niks aan doen.
Ik zou het nog een keer aankaarten bij je therapeut. Want als je dat niet doet is het gevolg dat de therapie niet werkt, omdat je je niet vrij voelt om te praten, en ik kan me niet voorstellen dat een therapeut dat zou willen!
donderdag 24 maart 2011 om 23:06
Sorry voor de late reactie. Zit nog in een badkamerverbouwing en ben net verhuisd dus ben niet heel vaak meer online.
Ik ga het zeker nog een keer ter sprake brengen want voor mij is dit idd niet veilig genoeg. Ik wil dingen vertellen die niet in mijn (kleine) stad terecht mogen komen.
Morgen leg ik uit waarom groepstherapie ipv individueel. Het is me even te laat maar wilde wel reageren Trusten!
Ik ga het zeker nog een keer ter sprake brengen want voor mij is dit idd niet veilig genoeg. Ik wil dingen vertellen die niet in mijn (kleine) stad terecht mogen komen.
Morgen leg ik uit waarom groepstherapie ipv individueel. Het is me even te laat maar wilde wel reageren Trusten!
vrijdag 25 maart 2011 om 08:44
Choco, wat naar hoe dit verloopt! Ik ben, als betrokkene in de hulpverlening, verbaasd over wat ik hier allemaal lees. Ten eerste over het (afgaand op jouw verhaal) ontbreken van door de therapeut gecreeerde voorwaarden om tot (groeps)vertrouwen te komen. Ten tweede verbaast het mij dat iemand schrijft dat een therapeut niks te maken heeft met wat er is gebeurd en hoe dat wordt opgelost. In mijn visie is de therapeut juist degene die een sfeer hoort te scheppen en bewaken waarin eenieder zich veilig voelt. Jij bent kwetsbaar in je deelname in de groep (daarvoor zit je in de groep), dus heeft de therapeut een bepaalde zorgplicht. Hij/zij is er om het verloop van zaken te ´regisseren´. Dan is er nog van iemand het idee (of de ervaring?) dat veel hulpverleners het niet zo nauw nemen met de geheimhoudingsplicht. Hopelijk is dit meer op een idee dan op ervaring gestoeld, anders lijkt het mij erg kwalijk. Waar ik werk is iedereen gebonden aan de Wet op de Geneeskundige Behandelings Overeenkomst (WGBO). Clienten worden voor de behandeling geinformeerd over hun rechten en plichten (o.a. hoe met informatie omgegaan wordt, waar zij terecht kunnen met klachten en welke alternatieve behandelvormen er zijn) en ondertekenen de overeenkomst. Er is een eindverantwoordelijk behandelaar die BIG-geregistreerd is (BIG staat voor: beroepen in de gezondheidszorg). Deze kan, indien iemand zich niet aan de beroepscode houdt (waaronder de geheimhoudingsplicht) voor het tuchtcollege geroepen worden om zich te verantwoorden. Uitspraken van het tuchtcollege hebben consequenties voor het behoud van de beroepstitel en mogen uitoefenen van het beroep. Dit zou een zorgvuldige omgang met clienten moeten waarborgen. Waar ik werk wordt dit in elk geval (net als de client zelf) serieus genomen.
Choco, ik hoop dat je bij één van je therapeuten iemand vind waarbij je je gehoord voelt over het huidige verloop van zaken en dat je een groep vindt waarin je je veilig voelt en kunt ontwikkelen! Je therapeut zou je hierin mee moeten kunnen adviseren (of anders je huisarts). Wellicht is het handig om, als je via een GGZ-indicatie een groep volgt- te informeren naar HKZ-registratie en BIG-registraties. Succes
Choco, ik hoop dat je bij één van je therapeuten iemand vind waarbij je je gehoord voelt over het huidige verloop van zaken en dat je een groep vindt waarin je je veilig voelt en kunt ontwikkelen! Je therapeut zou je hierin mee moeten kunnen adviseren (of anders je huisarts). Wellicht is het handig om, als je via een GGZ-indicatie een groep volgt- te informeren naar HKZ-registratie en BIG-registraties. Succes
vrijdag 25 maart 2011 om 09:10
Irini dankje voor je informatie!
Bij mijn vorige groep heb ik idd de regels doorgenomen met de therapeut en heb ik moeten tekenen. Bij deze groep niet, er is niet eens over regels gesproken.. (Deze groep vind ik erg amateuristisch maar ik wilde niet vergelijken met mijn vorige groep).
En wat iemand zei, het hoort al in jezelf te zitten om te weten dat je dingen niet buiten de groep verteld.
Ik ga vanmiddag even googlen naar wat jij schrijft en daar ga ik het dinsdag over hebben. Mocht er geen of een rare (makkelijke) reactie komen, dan dien ik een klacht in. Daar zijn mijn man en ik (en vrienden) het dan over eens. Jouw info helpt me wel hoor! Dan sta ik wat steviger in mijn schoenen Dankje dus!
Moon ja misschien is dat een idee. Zat ik zelf ook al aan te denken.
Bij mijn vorige groep heb ik idd de regels doorgenomen met de therapeut en heb ik moeten tekenen. Bij deze groep niet, er is niet eens over regels gesproken.. (Deze groep vind ik erg amateuristisch maar ik wilde niet vergelijken met mijn vorige groep).
En wat iemand zei, het hoort al in jezelf te zitten om te weten dat je dingen niet buiten de groep verteld.
Ik ga vanmiddag even googlen naar wat jij schrijft en daar ga ik het dinsdag over hebben. Mocht er geen of een rare (makkelijke) reactie komen, dan dien ik een klacht in. Daar zijn mijn man en ik (en vrienden) het dan over eens. Jouw info helpt me wel hoor! Dan sta ik wat steviger in mijn schoenen Dankje dus!
Moon ja misschien is dat een idee. Zat ik zelf ook al aan te denken.
dinsdag 5 april 2011 om 14:39
Vorige week kreeg ik geen tijd dus heb me 2 weken zitten opvreten. Net in een moedige bui andere therapeut gebeld en uitgelegd dat ik stop omdat mensen zich niet aan de regels houden.
Zijn antwoord was dat ik nog niet klaar ben dus dat hij niet snapt dat ik stop. En dat we er straks maar aandacht aan moeten schenken.
Pfff ik wou dat ik wat meer zelfvertrouwen had. Ik zit te huilen omdat ik zo weer erheen moet. En dat noemen ze therapie?
Zijn antwoord was dat ik nog niet klaar ben dus dat hij niet snapt dat ik stop. En dat we er straks maar aandacht aan moeten schenken.
Pfff ik wou dat ik wat meer zelfvertrouwen had. Ik zit te huilen omdat ik zo weer erheen moet. En dat noemen ze therapie?
dinsdag 5 april 2011 om 14:49
Zelf heb ik 1,5 jaar in een groep gezeten. (geen GGZ groep, maar eerstelijns: veel beter!)
Wij hadden ook regels, volgens mij gelden in al die groepen regels, dat is gewoon ongeschreven lijkt mij. Wat in de groep verteld wordt, blijft in de groep. Dat je wellicht eens wat thuis bespreekt (wat napraten met je partner) dat kan natuurlijk, wel zonder namen. Je moet natuurlijk toch thuis je ei kwijt.
Ik zou zeker een klacht indienen en per direct stoppen. Er zijn veel van dit soort groepen. En ik vind het ook erg amateuristisch dat je groepsleider wisselt én en er geen ritme in zit. Er is toch altijd een opening en sluiting? En da je geen tijd krijgt voor zo'n onderwerp is schrikbarend en zulke reacties (je bent niet klaar waarom wil je stoppen) is helemaal DOM.
Hoe kun je nou verwachten na zo'n vertrouwensbreuk dat iemand zijn i nog kwijt kan in de groep?
Werk van maken...kom nou...stelletje kleuters daar en vooral dat ze je niet serieus nemen.
GGZ zeker?
Wij hadden ook regels, volgens mij gelden in al die groepen regels, dat is gewoon ongeschreven lijkt mij. Wat in de groep verteld wordt, blijft in de groep. Dat je wellicht eens wat thuis bespreekt (wat napraten met je partner) dat kan natuurlijk, wel zonder namen. Je moet natuurlijk toch thuis je ei kwijt.
Ik zou zeker een klacht indienen en per direct stoppen. Er zijn veel van dit soort groepen. En ik vind het ook erg amateuristisch dat je groepsleider wisselt én en er geen ritme in zit. Er is toch altijd een opening en sluiting? En da je geen tijd krijgt voor zo'n onderwerp is schrikbarend en zulke reacties (je bent niet klaar waarom wil je stoppen) is helemaal DOM.
Hoe kun je nou verwachten na zo'n vertrouwensbreuk dat iemand zijn i nog kwijt kan in de groep?
Werk van maken...kom nou...stelletje kleuters daar en vooral dat ze je niet serieus nemen.
GGZ zeker?
dinsdag 5 april 2011 om 14:57
dinsdag 5 april 2011 om 15:13
wat een rot situatie. Dit is dus een van de redenen dat ik ooit groepstherapie beleefd heb geweigerd. Ja tuurlijk hebben ze dat negatief uitgelegd in mijn dossier maar daar heb ik schijt aan.
Je kan altijd een klacht indienen bij die organisatie als ze hier geen fatsoenlijke uitleg aan kunnen geven.
Ik heb uiteindelijk mijn therapiegroepje gevonden op een lotgenoten-forum. Daar voel ik me safe.
Je kan altijd een klacht indienen bij die organisatie als ze hier geen fatsoenlijke uitleg aan kunnen geven.
Ik heb uiteindelijk mijn therapiegroepje gevonden op een lotgenoten-forum. Daar voel ik me safe.
vrijdag 15 april 2011 om 11:25
Dag chocolover, er is alweer een week verstreken. Ben je nog naar de groep geweest? Zo nee, is er nog anderszins aandacht aan geschonken? Het bevreemdt mij dat deze situatie niet meteen serieus opgenomen is. Vertrouwelijkheid vormt één van de belangrijkste therapeutische voorwaarden. Zonder dat ontbreekt de basis. Wat ik hier lees over je reacties kom je stevig op mij over dat jij het bespreekbaar hebt gemaakt met je therapeut. Petje af!
maandag 25 april 2011 om 17:13
quote:chocolover schreef op 05 april 2011 @ 14:57:
Hoi Aster, ja het is GGZ.
Weet je, ik ben eigenlijk zó boos dat ik me niet serieus genomen voel, dat ik niet eens meer erheen wil. Maar dan zullen ze wel zeggen dat ik weer aan het vluchten ben. Echt gadver, ik heb een hekel aan deze therapeut.
Wat zou jij nu doen?
Dit klinkt me echt niet goed. Ook jammer dat de therapeut je niet echt serieus neemt. Als je je echt niet op je plek voelt in deze groep, dan heb je het recht om eruit te stappen. Het gaat om JOU!
Als het niet lukt via de therapeut om het te regelen, bespreek het dan eens met je huisarts. Wellicht kan hij je doorverwijzen naar iets wat beter bij je past. Niet aan jezelf gaan twijfelen hoor, laat je het kaas niet van je brood eten!!
Hoi Aster, ja het is GGZ.
Weet je, ik ben eigenlijk zó boos dat ik me niet serieus genomen voel, dat ik niet eens meer erheen wil. Maar dan zullen ze wel zeggen dat ik weer aan het vluchten ben. Echt gadver, ik heb een hekel aan deze therapeut.
Wat zou jij nu doen?
Dit klinkt me echt niet goed. Ook jammer dat de therapeut je niet echt serieus neemt. Als je je echt niet op je plek voelt in deze groep, dan heb je het recht om eruit te stappen. Het gaat om JOU!
Als het niet lukt via de therapeut om het te regelen, bespreek het dan eens met je huisarts. Wellicht kan hij je doorverwijzen naar iets wat beter bij je past. Niet aan jezelf gaan twijfelen hoor, laat je het kaas niet van je brood eten!!
woensdag 4 mei 2011 om 11:50
Ik ben gister voor het laatst geweest. En oh wat ben ik daar blij mee
Ik heb mezelf niet om laten lullen toen ik vertelde dat ik niet meer kwam. De therapeut deed echt vreselijk. Bah wat een naar persoon.
Ik heb ze uitgelegd dat de groep niet bij me past, dat ik hun aanpak niet bewonderenswaardig vind en dat ik het als een teken zie dat het zo uit de hand is gelopen omdat dat mijn sein was om te stoppen. En ik gaf dus kritiek en ik denk dat hij daar niet tegen kan want hij ging echt steken onder de gordel geven (waar ik rustig op reageerde waar hij nog gefrustreerder van raakte). Uiteindelijk ging hij met zn armen over elkaar naar me zitten en zei dat ie niet meer met me wilde praten omdat dat toch geen zin had.
Nou whatever zieligerd..
Dus ik ga straks het hele verhaal op de mail zetten voor het uwv. En zou er graag een cc aan hem bij doen maar dat doe ik toch maar niet.
Ik ga ook overleggen met het UWV of ik een klacht zal indienen. Hoe er wordt omgegaan met deelnemers daar .. *neeschudsmiley*
De eindstand is dus dat ik opgelucht ben en juist hierdoor wat zelfvertrouwen heb gekregen omdat mijn eerste indruk al klopte. Ik mag dus vaker luisteren naar mezelf (en jullie )
Ik heb mezelf niet om laten lullen toen ik vertelde dat ik niet meer kwam. De therapeut deed echt vreselijk. Bah wat een naar persoon.
Ik heb ze uitgelegd dat de groep niet bij me past, dat ik hun aanpak niet bewonderenswaardig vind en dat ik het als een teken zie dat het zo uit de hand is gelopen omdat dat mijn sein was om te stoppen. En ik gaf dus kritiek en ik denk dat hij daar niet tegen kan want hij ging echt steken onder de gordel geven (waar ik rustig op reageerde waar hij nog gefrustreerder van raakte). Uiteindelijk ging hij met zn armen over elkaar naar me zitten en zei dat ie niet meer met me wilde praten omdat dat toch geen zin had.
Nou whatever zieligerd..
Dus ik ga straks het hele verhaal op de mail zetten voor het uwv. En zou er graag een cc aan hem bij doen maar dat doe ik toch maar niet.
Ik ga ook overleggen met het UWV of ik een klacht zal indienen. Hoe er wordt omgegaan met deelnemers daar .. *neeschudsmiley*
De eindstand is dus dat ik opgelucht ben en juist hierdoor wat zelfvertrouwen heb gekregen omdat mijn eerste indruk al klopte. Ik mag dus vaker luisteren naar mezelf (en jullie )
woensdag 4 mei 2011 om 12:06
Goed gedaan choco!!! Je kunt enorm trots zijn op jezelf! Je bent de confrontatie aangegaan, rustig gebleven (itt de therapeut, wat een droplul) dus je kunt met opgeheven hoofd verder. Ik hoop dat je klacht bij het uwv serieus wordt genomen, en nog belangrijker, dat je therapie vindt die wel bij jou past.
