Ria Blom
donderdag 14 april 2011 om 14:22
Ik wil graag deze methode toepassen voor mijn zoontje. Ik hoor er veel positieve verhalen over. Hebben mensen hier ervaring mee? En zo ja, wat zijn de voor- en nadelen van deze methode?
Ik hoor en lees ook negatieve verhalen erover..vooral het 'laten huilen' gedeelte vinden velen barbaars. En de hechting van kinderen schijnt dan ook anders te kunnen verlopen. Maar goed, mijn moeder heeft ons allemaal wel laten huilen en er was toen altijd sprake van ritme en regelmaat en zoveel minder zijn wij er uiteindelijk toch ook niet van geworden? Soms vind ik het maar lastig hoor......
Ik hoor en lees ook negatieve verhalen erover..vooral het 'laten huilen' gedeelte vinden velen barbaars. En de hechting van kinderen schijnt dan ook anders te kunnen verlopen. Maar goed, mijn moeder heeft ons allemaal wel laten huilen en er was toen altijd sprake van ritme en regelmaat en zoveel minder zijn wij er uiteindelijk toch ook niet van geworden? Soms vind ik het maar lastig hoor......
dinsdag 3 mei 2011 om 15:36
Avril, ik had volledig over het hoofd gezien dat je reageerde op een vraag en zag jouw post dus als losstaand - vandaar de 'waar maak je je druk om'. Even iets gemist, dus.
Maleficent, ik voerde mijn CB aan als onderbouwing van mijn motivatie om gewoon te voeden bij honger, maar ik weet ook wel dat CBs hier vaak niet echt als autoriteit gezien worden ik vind dus absoluut niet dat er een cb verkeerd advies gegeven heeft hier. Hoop voor je dat je baby je wat meer rust geeft voor je gesloopt bent.
Maleficent, ik voerde mijn CB aan als onderbouwing van mijn motivatie om gewoon te voeden bij honger, maar ik weet ook wel dat CBs hier vaak niet echt als autoriteit gezien worden ik vind dus absoluut niet dat er een cb verkeerd advies gegeven heeft hier. Hoop voor je dat je baby je wat meer rust geeft voor je gesloopt bent.
dinsdag 3 mei 2011 om 17:49
Hi Wen. Ja, wat Avril zegt. En ook dat je altijd met onderzoeken schermt waardoor er geen speld tussen te krijgen is. Het is daardoor vrij duidelijk dat de redenen die ouders hebben voor het bedje toch nooit kunnen tippen aan de redenen voor de draagdoek, want daarmee bereik je volgens jou hetzelfde (rustige lekker slapende baby) en meer (lichaamscontact). Dus tja, what can I say? Het is door die onderzoeken die je er steeds bijhaalt vrij duidelijk dat de draagdoek dus superieur is in jouw beleving en dat lees je in je posts ook terug. Toch belicht je m.i. een eenzijdige kijk op de zaak. Ik heb me er niet dusdanig in verdiept dus ik kan niet oordelen, maar ik zou zo graag eens willen weten of gedragen babies op de lange termijn nu echt (veel) beter af zijn dan "bed-babies". ik kan me het namelijk niet voorstellen en als de verschillen marginaal of niet aanwezig zijn, dan is de mening van de ouders toch van doorslaggevend belang?
dinsdag 3 mei 2011 om 18:42
Maar is het niet gewoon zo dat het per baby verschilt? Sommige babies slapen pas echt lekker in een draagdoek, andere babies hebben dan nog steeds teveel prikkels en kunnen juist niet slapen. Zoon hier heeft hetzelfde als wat iemand hiervoor ook al noemde: in de draagdoek is er nog steeds teveel te zien en te horen. En dus wordt er niet geslapen. In z'n bedje slaapt hij echter meteen. Dus is de draagdoek hier voor wandelingen. Dan kan dragen dus biologisch gezien en volgens allerlei onderzoeken wel 'beter' zijn, maar als het voor jouw baby gewoon niet werkt, dan zul je die onderzoeken toch aan de wilgen moeten hangen.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 3 mei 2011 om 19:53
Yam, het gaat mij helemaal niet om het tegenspreken van die onderzoeken want ik geloof best dat ze waar zijn. Waar het mij wel om gaat is hoe vreselijk veel schade 95% van Nederland hun kinderen nu eigenlijk toebrengt door ze al jong alleen te laten slapen (en nogmaals, ik heb het helemaal niet over laten huilen want ik laat ze ook nooit langer dan heel eventjes alleen huilen). Het gaat mij erom dat het allemaal best wat genuanceerder kan. Verruit de meeste volwassenen en kinderen die ik ken hebben nooit in een draagdoek gezeten. De volwassenen stammen zelfs uit de "laten huilen is goed voor de longen" tijd. En toch zijn de meesten heel gelukkig. Had die draagdoek hen dan echt een nog beter leven bezorgd of is het allemaal lood om oud ijzer als je zoals de meeste mensen in NL in welvaart en in een liefhebbend gezin opgroeit? Is biologisch altijd perse beter?
dinsdag 3 mei 2011 om 20:11
Ik vind wel dat elska hier een punt heeft. Kan me namelijk heel er druk maken over de vraag of ik het allemaal wel goed genoeg doe. Dus: is zoon wel veilig aan het hechten? Zou hij niet meer in de doek 'moeten'? Moet hij niet eigenlijk nog bij ons de kamer slapen? Gaat hij me later kwalijk nemen dat we dat niet gedaan hebben? Dat soort dingen.
Maar aan de andere kant denk ik dan: er zijn legio mensen zonder draagdoek opgegroeid, met acht broers en zussen waardoor er dus weinig exclusieve aandacht was en die vanaf dag één alleen op een kamertje hebben geslapen. Ik heb zelf als baby ook nooit bij mijn ouders op de kamer geslapen, een draagdoek had mijn moeder nog nooit van gehoord en bovendien werkten mijn beide ouders fulltime. Maar ik kan niet zeggen dat ik er ongelukkig van ben geworden, of een minder goede band met mijn ouders heb.
Maar aan de andere kant denk ik dan: er zijn legio mensen zonder draagdoek opgegroeid, met acht broers en zussen waardoor er dus weinig exclusieve aandacht was en die vanaf dag één alleen op een kamertje hebben geslapen. Ik heb zelf als baby ook nooit bij mijn ouders op de kamer geslapen, een draagdoek had mijn moeder nog nooit van gehoord en bovendien werkten mijn beide ouders fulltime. Maar ik kan niet zeggen dat ik er ongelukkig van ben geworden, of een minder goede band met mijn ouders heb.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 3 mei 2011 om 23:16
dinsdag 3 mei 2011 om 23:27
Ik weet dat je dat niet zou zeggen Wen, maar ik denk dat de onderzoeken die je vaak aanhaalt moeders toch onzeker kunnen maken. En dat zou ik zo jammer vinden, aangezien iedereen zo zijn best doet.
Ik wil je ook helemaal niet aanvallen of onderuit halen want ik heb echt respect voor de manier waarop je met je kind omgaat en neem ook vaak punten van je mee.
Of je ook aangesproken zou worden op het tegenovergestelde? Ja, zeker wel, want op dit forum wordt juist heel fel gereageerd op laten huilen etc. Het is dus zeker niet persoonlijk!
Ik wil je ook helemaal niet aanvallen of onderuit halen want ik heb echt respect voor de manier waarop je met je kind omgaat en neem ook vaak punten van je mee.
Of je ook aangesproken zou worden op het tegenovergestelde? Ja, zeker wel, want op dit forum wordt juist heel fel gereageerd op laten huilen etc. Het is dus zeker niet persoonlijk!
dinsdag 3 mei 2011 om 23:34
woensdag 4 mei 2011 om 08:52
quote:Maleficent schreef op 03 mei 2011 @ 12:02:
[...]
400 gram of meer is echt veel hoor. Normaal bij borstvoeding is 100-200 gram per week. Ik wil ook geen voedingen uitstellen maar als hij na een half uur al weer ligt te smakken dan hoeft hij echt nog geen eten. Ik laat er minimaal wel een uur tussen zitten.
Male, toen mijn eerste baby ter wereld kwam vorig jaar was hij groot. Ruim negen pond, ik gaf borstvoeding en dat ging goed. Vanaf het moment dat mjn baby geboren was, was ik relaxt, even goed oefenen met borstvoeding geven, maar dat ging goed, ik voelde me heerlijk (baby huilde nauwelijks ) Na de 3e keer wegen op het bureau gaven ze aan dat ik niet meer op verzoek mocht voeden want hij werd wel 'erg groot zo' hij kwam echt heeeeel veel aan. Ik luisterde en ging naar huis. Hij had honger, pfff toch nog maar even wachten, niet op verzoek.. Aan het einde van de dag was er één in tranen. Ik. Ik werd er helemaal nerveus van en de baby ook. Mijn moeder kwam langs en zei 'ben je helemaal gek geworden, je bent al drie weken zo rustig en zo goed met je baby en nu laat je je onzeker maken door iemand van het bureau? Ben je belazerd, jouw kind drinkt veel, so what!' en ze pakte de baby en legde hem bij me neer 'voed hem!'
En dat deed ik. Een week later ben ik teruggegaan naar het spreekuur om te wegen en hij was weer veel aangekomen. Ik heb de mevrouw daar gevraagd of we even met elkaar konden spreken. Heb haar gevraagd of ze wel doorheeft dat haar advies een hele zelfverzekerde jonge moeder in één klap super onzeker kan maken.... dat had ze niet en ik vertelde hoe het mij was gegaan. Toen zei ze 'ach je moet dat niet zo letterlijk nemen' .... tja, dat is nu het verschil met verse moeders, dan weet je het nog niet zo goed..... ik ging weer voeden op verzoek en alles ging perfect! Inmiddels is oudste 15 maanden en is hij helemaal niet meer zo flink. Dus ik vind het echt kolder dat een bureau zegt dat jouw jongste teveel aankomt...... hij is verdikkeme pas een week of drie!
Mijn tweede baby is inmiddels bijna tien weken. De eerste weken ging alles zoals bij eerste. Maar sinds een paar weken is er iets veranderd. Hij huilt veel meer en dan echt veel meer. Hij is onrustig en zo schrikkerig....... echt ik word er gek van. Ik kan niet tegen dat gehuil.... ik word er onrustig van en wil hem troosten, maar zelfs met aanleggen krijg ik hem niet getroost, hij gaat zo hard krijsen...
Moet ik hem laten huilen?
O nee.
Nee.
Nooit. Dat kan ik echt niet.
Ik loop met hem, ik zing met hem, ik wieg hem op en neer in de wieg, ik zit in de schommelstoel te schommelen en ik draag hem in de doek. Hij wordt rustig van dragen en valt uiteindelijk altijd in slaap in de doek en dat is fijn. Maar ik heb niet altijd zin om te dragen... Eén geluk, hij slaapt 's avonds en 's nachts altijd in zijn eigen bedje en dat gaat goed en dan slaapt hij veel, sinds een week of anderhalf slaapt hij ook van 22.30 tot 05.30 uur... maar overdag slaapt hij zelden, echt heel erg weinig en hij huilt graag.
Overigens volg ik geen één methode. Met mijn eerste heb ik nooit een boek gelezen en met mijn tweede nog steeds niet, ik lees niet over opvoeden, af en toe eens een verdwaald tijdschrift. Ik doe gewoon hoe ik denk dat ik het moet doen en mogelijke problemen waar ik op stuit, leg ik voor hier op het forum.
[...]
400 gram of meer is echt veel hoor. Normaal bij borstvoeding is 100-200 gram per week. Ik wil ook geen voedingen uitstellen maar als hij na een half uur al weer ligt te smakken dan hoeft hij echt nog geen eten. Ik laat er minimaal wel een uur tussen zitten.
Male, toen mijn eerste baby ter wereld kwam vorig jaar was hij groot. Ruim negen pond, ik gaf borstvoeding en dat ging goed. Vanaf het moment dat mjn baby geboren was, was ik relaxt, even goed oefenen met borstvoeding geven, maar dat ging goed, ik voelde me heerlijk (baby huilde nauwelijks ) Na de 3e keer wegen op het bureau gaven ze aan dat ik niet meer op verzoek mocht voeden want hij werd wel 'erg groot zo' hij kwam echt heeeeel veel aan. Ik luisterde en ging naar huis. Hij had honger, pfff toch nog maar even wachten, niet op verzoek.. Aan het einde van de dag was er één in tranen. Ik. Ik werd er helemaal nerveus van en de baby ook. Mijn moeder kwam langs en zei 'ben je helemaal gek geworden, je bent al drie weken zo rustig en zo goed met je baby en nu laat je je onzeker maken door iemand van het bureau? Ben je belazerd, jouw kind drinkt veel, so what!' en ze pakte de baby en legde hem bij me neer 'voed hem!'
En dat deed ik. Een week later ben ik teruggegaan naar het spreekuur om te wegen en hij was weer veel aangekomen. Ik heb de mevrouw daar gevraagd of we even met elkaar konden spreken. Heb haar gevraagd of ze wel doorheeft dat haar advies een hele zelfverzekerde jonge moeder in één klap super onzeker kan maken.... dat had ze niet en ik vertelde hoe het mij was gegaan. Toen zei ze 'ach je moet dat niet zo letterlijk nemen' .... tja, dat is nu het verschil met verse moeders, dan weet je het nog niet zo goed..... ik ging weer voeden op verzoek en alles ging perfect! Inmiddels is oudste 15 maanden en is hij helemaal niet meer zo flink. Dus ik vind het echt kolder dat een bureau zegt dat jouw jongste teveel aankomt...... hij is verdikkeme pas een week of drie!
Mijn tweede baby is inmiddels bijna tien weken. De eerste weken ging alles zoals bij eerste. Maar sinds een paar weken is er iets veranderd. Hij huilt veel meer en dan echt veel meer. Hij is onrustig en zo schrikkerig....... echt ik word er gek van. Ik kan niet tegen dat gehuil.... ik word er onrustig van en wil hem troosten, maar zelfs met aanleggen krijg ik hem niet getroost, hij gaat zo hard krijsen...
Moet ik hem laten huilen?
O nee.
Nee.
Nooit. Dat kan ik echt niet.
Ik loop met hem, ik zing met hem, ik wieg hem op en neer in de wieg, ik zit in de schommelstoel te schommelen en ik draag hem in de doek. Hij wordt rustig van dragen en valt uiteindelijk altijd in slaap in de doek en dat is fijn. Maar ik heb niet altijd zin om te dragen... Eén geluk, hij slaapt 's avonds en 's nachts altijd in zijn eigen bedje en dat gaat goed en dan slaapt hij veel, sinds een week of anderhalf slaapt hij ook van 22.30 tot 05.30 uur... maar overdag slaapt hij zelden, echt heel erg weinig en hij huilt graag.
Overigens volg ik geen één methode. Met mijn eerste heb ik nooit een boek gelezen en met mijn tweede nog steeds niet, ik lees niet over opvoeden, af en toe eens een verdwaald tijdschrift. Ik doe gewoon hoe ik denk dat ik het moet doen en mogelijke problemen waar ik op stuit, leg ik voor hier op het forum.
DTEEZ!
woensdag 4 mei 2011 om 08:54
Wen en ik zijn behoorlijk verschillend in onze mening en opvattingen over opvoeden etc. Maar ik heb Wen nog nooit respectloos zien reageren naar anderen, nog nooit in al die jaren dat ik hier al schrijf. Wen gelooft ergens in en dat draagt ze uit.... en dat doet ze naar mijn mening op zo'n respectvolle manier, daar ben ik wel eens jaloers op, want ik ben af en toe klaar met mensen en trek dan mijn mond open.. Maar ook in deze discussie vind ik niet dat Wen zich anders opstelt dan anderen. Ik lees dus anders en ben een andere mening toebedeeld.
DTEEZ!
woensdag 4 mei 2011 om 09:19
Off topic, maar hopelijk wel losgekoppeld van persoonlijke discussies:quote:elska schreef op 03 mei 2011 @ 17:49:
En ook dat je altijd met onderzoeken schermt waardoor er geen speld tussen te krijgen is. [...] Ik heb me er niet dusdanig in verdiept dus ik kan niet oordelen, maar ik zou zo graag eens willen weten of gedragen babies op de lange termijn nu echt (veel) beter af zijn dan "bed-babies".
In dit voorbeeld valt het dan toch wel mee met dat "geen speld tussen te krijgen"? De vraag hoe groot die verschillen nou echt zijn, is een hele legitieme, en biedt best ruimte voor spelden.
Het komt op dit forum wel vaker voor dat mensen aangeven dat ze het vervelend vinden als iemand resultaten van onderzoeken aanvoert als onderbouwing voor dingen die ze doet of nalaat in de opvoeding, en vaak wordt er dan bij gezegd dat dat is omdat onzekere moeders daar nog onzekerder van zouden worden. Als je als een beslissing genomen hebt onder het motto "blije moeder, blije baby" en er vervolgens helemaal onzeker van wordt wanneer iemand beargumenteert dat er goede redenen zouden kunnen zijn om het anders te doen, dan moet je desnoods besluiten dat je er uiteindelijk zelf blijer van wordt als je je beslissing herziet (of dat je nog steeds blij bent met je beslissing, maar misschien net iets minder dan eerder), maar niet gaan zeggen dat feiten niet op tafel mogen komen omdat je er onzeker van wordt of omdat er geen speld tussen te krijgen zou zijn.
Een heel klein beetje kort door de bocht ben je trouwens wel, Elska: jij kan het je niet voorstellen dat dragen nou echt zoveel verschil maakt (verwacht ik trouwens op zich ook niet hoor, tenminste, ik denk wel dat er kinderen zijn, zoals mijn tweede, die van gedragen worden echt gelukkiger worden, in elk geval als baby, maar voor mijn oudste zou dat al veel minder het geval geweest zijn - denk ik), en concludeert vervolgens maar, terwijl je zelf zegt dat je je er niet echt in verdiept hebt, dat de mening van de ouders dus doorslaggevend is.
Djoels, ik had ook zo'n kind dat echt met zichzelf in de knoop kon zitten omdat hij moe was maar niet wilde slapen en krampjes had en vast nog vanalles wat je als pasgeboren baby niet uit kan leggen. Hij viel ook altijd wel in slaap in de doek. Ik heb ook vaak met frisse tegenzin staan knopen, dus dat klinkt herkenbaar. Fijn, zo'n oplossing die altijd helpt voor je ongelukkige baby, maar jammer dat je er altijd zelf bij nodig bent, ook als je even geen zin hebt.
Het is nu nog steeds zo dat hij altijd blij en rustig wordt als ik hem in de doek doe bij babyverdriet, maar het komt nu veel minder vaak voor en het gehuil is minder heftig dan van een pasgeborene. Die tegenzin tegen alweer een plakbaby op mijn lijf is bij mij inmiddels helemaal weg. Hou vol , het wordt echt beter als hij groter wordt.
En ook dat je altijd met onderzoeken schermt waardoor er geen speld tussen te krijgen is. [...] Ik heb me er niet dusdanig in verdiept dus ik kan niet oordelen, maar ik zou zo graag eens willen weten of gedragen babies op de lange termijn nu echt (veel) beter af zijn dan "bed-babies".
In dit voorbeeld valt het dan toch wel mee met dat "geen speld tussen te krijgen"? De vraag hoe groot die verschillen nou echt zijn, is een hele legitieme, en biedt best ruimte voor spelden.
Het komt op dit forum wel vaker voor dat mensen aangeven dat ze het vervelend vinden als iemand resultaten van onderzoeken aanvoert als onderbouwing voor dingen die ze doet of nalaat in de opvoeding, en vaak wordt er dan bij gezegd dat dat is omdat onzekere moeders daar nog onzekerder van zouden worden. Als je als een beslissing genomen hebt onder het motto "blije moeder, blije baby" en er vervolgens helemaal onzeker van wordt wanneer iemand beargumenteert dat er goede redenen zouden kunnen zijn om het anders te doen, dan moet je desnoods besluiten dat je er uiteindelijk zelf blijer van wordt als je je beslissing herziet (of dat je nog steeds blij bent met je beslissing, maar misschien net iets minder dan eerder), maar niet gaan zeggen dat feiten niet op tafel mogen komen omdat je er onzeker van wordt of omdat er geen speld tussen te krijgen zou zijn.
Een heel klein beetje kort door de bocht ben je trouwens wel, Elska: jij kan het je niet voorstellen dat dragen nou echt zoveel verschil maakt (verwacht ik trouwens op zich ook niet hoor, tenminste, ik denk wel dat er kinderen zijn, zoals mijn tweede, die van gedragen worden echt gelukkiger worden, in elk geval als baby, maar voor mijn oudste zou dat al veel minder het geval geweest zijn - denk ik), en concludeert vervolgens maar, terwijl je zelf zegt dat je je er niet echt in verdiept hebt, dat de mening van de ouders dus doorslaggevend is.
Djoels, ik had ook zo'n kind dat echt met zichzelf in de knoop kon zitten omdat hij moe was maar niet wilde slapen en krampjes had en vast nog vanalles wat je als pasgeboren baby niet uit kan leggen. Hij viel ook altijd wel in slaap in de doek. Ik heb ook vaak met frisse tegenzin staan knopen, dus dat klinkt herkenbaar. Fijn, zo'n oplossing die altijd helpt voor je ongelukkige baby, maar jammer dat je er altijd zelf bij nodig bent, ook als je even geen zin hebt.
Het is nu nog steeds zo dat hij altijd blij en rustig wordt als ik hem in de doek doe bij babyverdriet, maar het komt nu veel minder vaak voor en het gehuil is minder heftig dan van een pasgeborene. Die tegenzin tegen alweer een plakbaby op mijn lijf is bij mij inmiddels helemaal weg. Hou vol , het wordt echt beter als hij groter wordt.
woensdag 4 mei 2011 om 10:38
Bij mij ligt het ook aan de leeftijd. Toen mijn zoontje maar een paar weken oud was, sliep hij makkelijker in in de draagzak en bleef hij ook langer en dieper slapen dan in bedje overdag. Overigens, dat was ook in de wandelwagen zo, dus waarschijnlijk lag het aan beweging 
Nu is hij 9 maanden, valt meestal niet meer in slaap in de draagzak of wagen omdat hij veel te nieuwsgierig is, en begint zelfs te zeuren als hij er te lang in moet omdat hij wil bewegen.
En nu slaapt hij opeens veel beter in zijn bedje. Na klein ritueeltje leg ik hem neer en hij gaat gewoon slapen, minstens voor 1.5 uur! Dat had ik nou nooit verwacht een paar maanden geleden...
Wat Ria Blom betreft: ik zie niks in het laten huilen principe, bij mij heeft het ook uiteindelijk gewerkt zonder laten huilen (voor alternatieve tips zie Elizabeth Pantley (the no-cry nap/sleep solution), Tracey Hogg, of Stephanie Lampe (heb ik niet gelezen maar wel over gehoord).
Maar regelmaat, dat is op zich wel een punt. Mijn zoontje slaapt bv beter s ochtends en s avonds dan s middags, en ik heb zo'n idee dat dat komt omdat we s ochtends en s avonds veel meer structuur en regelmaat hebben dan s middags...
Toch snap ik nooit helemaal hoe je zo'n strakke regelmaat kunt aanbrengen als in die boeken beschreven staat: voeden, spelen met mama, spelen in de box, verschonen, slapen.
Ik bedoel, je moet zo'n kind op een dag toch ook aankleden, wassen, je moet naar de winkel, je gaat wandelen, etc... En daarnaast, als mijn kleine s ochtends na de ochtendvoeding weer een slaap viel ging IK m echt niet wakker maken hoor... Kon ik ook lekker nog blijven liggen! En als ie in slaap viel tijdens de avondvoeding, dan ga ik m echt niet wakker maken om nog een half uurtje te 'spelen'!
Maar misschien ben ik wel gewoon een ramp in regelmaat inbrengen, lukt me ook nooit in mijn eigen leventje
Nu is hij 9 maanden, valt meestal niet meer in slaap in de draagzak of wagen omdat hij veel te nieuwsgierig is, en begint zelfs te zeuren als hij er te lang in moet omdat hij wil bewegen.
En nu slaapt hij opeens veel beter in zijn bedje. Na klein ritueeltje leg ik hem neer en hij gaat gewoon slapen, minstens voor 1.5 uur! Dat had ik nou nooit verwacht een paar maanden geleden...
Wat Ria Blom betreft: ik zie niks in het laten huilen principe, bij mij heeft het ook uiteindelijk gewerkt zonder laten huilen (voor alternatieve tips zie Elizabeth Pantley (the no-cry nap/sleep solution), Tracey Hogg, of Stephanie Lampe (heb ik niet gelezen maar wel over gehoord).
Maar regelmaat, dat is op zich wel een punt. Mijn zoontje slaapt bv beter s ochtends en s avonds dan s middags, en ik heb zo'n idee dat dat komt omdat we s ochtends en s avonds veel meer structuur en regelmaat hebben dan s middags...
Toch snap ik nooit helemaal hoe je zo'n strakke regelmaat kunt aanbrengen als in die boeken beschreven staat: voeden, spelen met mama, spelen in de box, verschonen, slapen.
Ik bedoel, je moet zo'n kind op een dag toch ook aankleden, wassen, je moet naar de winkel, je gaat wandelen, etc... En daarnaast, als mijn kleine s ochtends na de ochtendvoeding weer een slaap viel ging IK m echt niet wakker maken hoor... Kon ik ook lekker nog blijven liggen! En als ie in slaap viel tijdens de avondvoeding, dan ga ik m echt niet wakker maken om nog een half uurtje te 'spelen'!
Maar misschien ben ik wel gewoon een ramp in regelmaat inbrengen, lukt me ook nooit in mijn eigen leventje
woensdag 4 mei 2011 om 11:27
Miffy, Djoels: we zijn het misschien niet helemaal met elkaar eens maar ik lees hier wel veel herkenbaars. Ook ik had een 2e heel huilerige baby die alleen maar tot rust kwam in de doek/zak. Gek werd ik ervan, die plakbaby Nee, dan mijn eerste: die kwam alleen tot rust in haar bedje.. (en sliep vervolgens ook nergens anders, zelfs niet in de auto). Bij mijn tweede denk ik dus dat dragen zeker wel verschil heeft gemaakt voor zijn welbevinden, misschien ook wel op lange termijn omdat ik hem nu geen extra stress heb hoeven bezorgen. Bij mijn eerste denk ik dat het niet uit had gemaakt, die was gewoon intens tevreden alleen in bed.
Mijn stelling was meer algemeen bedoeld: bij babies die niet extreem onrustig zijn, denk ik niet dat dragen tov niet dragen op de lange termijn voordelen heeft. Dat heb ik echter niet onderzocht, idd, maar Wen geeft hieronder eigenlijk ook al aan dat ze denkt dat dat niet zo is. En als het dragen bij een gemiddelde baby niet perse voordelen heeft, dan denk ik dat het beter zou zijn het hier misschien wat minder fanatiek uit te dragen omdat ik inderdaad denk dat het moeders die het prima doen, onnodig onzeker kan maken.
Mijn stelling was meer algemeen bedoeld: bij babies die niet extreem onrustig zijn, denk ik niet dat dragen tov niet dragen op de lange termijn voordelen heeft. Dat heb ik echter niet onderzocht, idd, maar Wen geeft hieronder eigenlijk ook al aan dat ze denkt dat dat niet zo is. En als het dragen bij een gemiddelde baby niet perse voordelen heeft, dan denk ik dat het beter zou zijn het hier misschien wat minder fanatiek uit te dragen omdat ik inderdaad denk dat het moeders die het prima doen, onnodig onzeker kan maken.
woensdag 4 mei 2011 om 11:35
trouwens, wat betreft 'schermen met onderzoeken'. Natuurlijk geven onderzoeken slechts statistische waarheden weer: gemiddeld is methode x 'beter' dan methode y. wat natuurlijk niet wil zeggen dat je je kind per se iets aandoet als je het toch methode y gebruikt, dat hangt van zoveel factoren af.
Maar waarom zou je niet naar onderzoeken luisteren, als je op zoek bent naar een goede methode? Het lijkt me nog altijd beter dan afgaan op: ja, zo doet iedereen het toch.
Om even een extreem voorbeeld te noemen: nog niet zo lang geleden was het in Engeland heel normaal om een kind met 8 jaar al naar kostschool te sturen. Omdat iedereen het deed, werd je maar raar gevonden als je het zelf niet deed. Maar of dat nou echt goed is geweest voor de hechting van die kids??
Ik wil maar even onderstrepen dat de geldende opvattingen per cultuur en per tijdsvak zo kunnen verschillen, dat je niet klakkeloos erop af kunt gaan dat die geldende opvattingen het beste zijn voor je kind... dus dan lijken die wetenschappelijke onderzoeken mij toch nog iets betrouwbaarder om op af te gaan
Maar waarom zou je niet naar onderzoeken luisteren, als je op zoek bent naar een goede methode? Het lijkt me nog altijd beter dan afgaan op: ja, zo doet iedereen het toch.
Om even een extreem voorbeeld te noemen: nog niet zo lang geleden was het in Engeland heel normaal om een kind met 8 jaar al naar kostschool te sturen. Omdat iedereen het deed, werd je maar raar gevonden als je het zelf niet deed. Maar of dat nou echt goed is geweest voor de hechting van die kids??
Ik wil maar even onderstrepen dat de geldende opvattingen per cultuur en per tijdsvak zo kunnen verschillen, dat je niet klakkeloos erop af kunt gaan dat die geldende opvattingen het beste zijn voor je kind... dus dan lijken die wetenschappelijke onderzoeken mij toch nog iets betrouwbaarder om op af te gaan
woensdag 4 mei 2011 om 12:03
Wetenschappelijk onderzoek naar dit soort dingen is hopeloos ingewikkeld. Kijk maar eens hoe vaak de adviezen over wanneer te beginnen met bijvoeding wel niet veranderen. Iets ander onderwerp dan dragen, maar wel gedeeltelijk om dezelfde redenen lastig te onderzoeken: er zijn allerlei ethische belemmeringen die het lastig maken zo'n onderzoek echt deugdelijk op te zetten, en corrigeren voor factoren die de resultaten beïnvloeden is ook best ingewikkeld. De moeder van Destiny die ik laatst in de speeltuin zag en die buiten het hek ging staan roken terwijl haar dochter van, gok ik, anderhalf stond te huilen omdat er iets was, en bij terugkomst alleen maar hard riep " kop dicht anders sla ik je! En dat meen ik!", waarop Destiny besloot dan maar expres op de vingers van mijn baby, die op een kleedje op de grond lag, te gaan stampen, doet denk ik wel meer anders dan ik dan alleen wel/niet dragen, en het valt denk ik niet mee om dat te verdisconteren. (Destiny is niet verzonnen, trouwens. )
Maar dat ondanks dat het lastig is, zulk onderzoek, hecht ik er wel veel meer waarde aan dan aan volledig ononderbouwde adviezen als 'je moet doen wat goed voelt,' want op basis daarvan doen mensen echt heel achterlijke dingen.
Maar dat ondanks dat het lastig is, zulk onderzoek, hecht ik er wel veel meer waarde aan dan aan volledig ononderbouwde adviezen als 'je moet doen wat goed voelt,' want op basis daarvan doen mensen echt heel achterlijke dingen.
woensdag 4 mei 2011 om 14:15
Ik geloof dat er ook zoiets in mijn oorspronkelijke bericht stond (of was dat versie 1 - ik moet ook gewoon laten staan wat ik schrijf...) Miffy, dat opvoedstijl uiteindelijk het allergrootste verschil maakt. En bij sommige opvoedstijlen ligt dragen eerder voor de hand (als ouder en baby het fijn vinden) dan bij andere opvoedstijlen. Daarom is het denk ik zowat onmogelijk om te onderzoeken of dragen een verschil maakt op de lange termijn, al zou ik het beroepshalve wel heel interessant vinden natuurlijk
(maar Elska, op korte termijn denk ik wel dat het (vooral praktisch) verschil maakt (en ja, daar is ook onderzoek naar gedaan ) als je het allebei prettig vindt, natuurlijk)
Miffy, ik vind dat je dat over het onzeker maken mooi verwoord hebt, ik kan me daar wel in vinden (maar kreeg het niet zo verwoord)
(maar Elska, op korte termijn denk ik wel dat het (vooral praktisch) verschil maakt (en ja, daar is ook onderzoek naar gedaan ) als je het allebei prettig vindt, natuurlijk)
Miffy, ik vind dat je dat over het onzeker maken mooi verwoord hebt, ik kan me daar wel in vinden (maar kreeg het niet zo verwoord)