Ontbaker-drama. Tips nodig!

Hallo,



Hier ben ik weer eens, met een lastig probleem. Mijn man en ik zitten met onze handen in het haar, wat betreft het 'ontbakeren' van onze zoon (zes maanden oud). Ik zal even kort de situatie schetsen:



Al vanaf zijn geboorte maait zoon ontzettend met zijn armpjes. Bovendien werd hij erg paniekerig van teveel ruimte om hem heen, hij moest het gevoel van geborgenheid door inperking hebben. Zelfs in mijn buik zat hij al opgekruld, met zijn knuistjes tegen zijn gezicht. Die slaaphouding heeft hij na de geboorte altijd gehouden. Hij weigerde te slapen als hij niet ingebakerd lag. De eerste twee maanden hebben we hiervoor een Swaddle Me gebruikt, daarna zijn we overgegaan op een Puckababy. Dat werkte goed, zoon sliep (relatief) rustig. Nu is hij echter uit zijn Puckababy gegroeid. Ik vind het tijd worden dat hij zonder bakerzak gaat slapen, ivm toegenomen mobiliteit (hij tijgert, rolt bijna niet).



Echter, zonder zak slapen is een drama. Ik heb het dan niet over even huilen, getroost worden en uiteindelijk in slaap vallen. Nee, het is totale paniek als zoon zonder zak te slapen gelegd worden. Gillen, schreeuwen, om zich heen slaan, kokhalzen, you name it. Troosten helpt niet. Bij oppakken en wiegen wordt hij wel stil, maar zodra zijn rug het ledikant raakt begint hij weer te schreeuwen. Liedjes zingen en zijn handjes vasthouden heeft geen zin. Een knuffeltje/doekje geven heeft geen zin. Hij wil niet op z'n buik slapen.



De ruimte die hij om zich heen heeft als hij niet in een zak ligt beangstigt hem (denk ik). Hij slaat of trekt zijn speen uit z'n mond, waarna hij nog meer in paniek raakt, omdat hij die speen niet heeft. Zuigen op z'n duimpje, vingers, of handjes geeft hem geen voldoening. Ligt hij in een zak (we hebben nu de armgaten van een normale slaapzak dicht gemaakt), dan valt hij direct in slaap. Hij ligt rustig, slaap als een roosje en wordt vrolijk wakker.



Ik weet niet meer wat ik moet doen. Inmiddels loop ik op mijn tandvlees. Gisteravond wederom een avond van schreeuwen, gillen, maaien, paniek. Hij houdt het uren vol, het is niet alsof hij op een gegeven moment zo moe is dat hij in slaap valt. Zolang hij niet in die zak ligt, is er complete hysterie. Ik weet het niet meer. Ik ben zo moe, slaap al drie weken zo ongeveer niet meer. Ik heb zo'n medelijden met zoon, maar snap tegelijkertijd niet waar die paniek voor 'nodig' is. Van mij zou hij tot z'n 18e in zo'n zak mogen slapen, als ik maar het gevoel zou hebben dat het veilig is.



Overigens rolt hij dus nauwelijks en is hij goed in staat om zich op te drukken als hij op z'n buik ligt. Volgens mijn man zal het daarom wel loslopen met het gevaar als hij eventueel 's nachts in zijn zak op zijn buik rolt.



Heeft er iemand ervaringen en/of tips? Want ik zie het even niet meer. Sorry voor de lange post.

@mavi: Ja, die link had ik al gezien, maar toch bedankt. Het afbouwen door een armpje vrij te laten heeft geen zin. Hij raakt nog steeds in paniek. De Puckabag is besteld (maar duurt even voordat hij hier is, aangezien wij in de VS wonen), dat is het proberen waard.



@toffifee: Ja, zoon heeft de grootste maat Puckababy al, maar daar is hij nu dus uitgegroeid.

@sientje: Ja, oppakken en wiegen helpt wel om hem rustig te krijgen (overigens alleen als hij niet al heel erg in paniek is), maar zodra je hem weer in bed legt wordt hij wakker en begint het gillen weer overnieuw.

Ik lijk wel een grammofoonplaat, maar ik moet helaas zeggen dat armpjes langs z'n lijfje leggen en strak instoppen niet werkt. Ik snoer het dekentje zo strak onder het matras dat het haast een dwangbuis lijkt, maar hij worstelt zich er gewoon onderuit. Vandaar ook zijn bijnaam 'De MaaierT' . Houdini is er niks bij.

Overigens: die slaapzak met dikke lange mouwen ben ik naar op zoek geweest, maar wij wonen in Californië en die dingen bestaan hier gewoon niet. Het is hier altijd warm, dus er zijn alleen slaapzakken zonder mouwen. Ik heb nu een Puckabag uit Nederland besteld, wellicht dat dat zoden aan de dijk zet.

@Megami: Ik vrees dat wij hier dus ook zo'n volhoudertje hebben. We hebben, naar ons gevoel, echt alles geprobeerd, maar hij is zo sterk dat hij zich overal uit/onder/overheen worstelt. Echt niet te geloven. En dan maar gillen.



@akka: Wiegje is hij veel te groot voor geworden, net zoals de kinderwagenbak. Dan kan hij juist weer niet slapen omdat hij op een gegeven moment met z'n koppie tegen de rand aan komt te liggen ofzo.

@Travis: Dat hebben we dus nu gedaan. Hij ligt in een grote slaapzak en de armsgaten hebben we dicht gemaakt. Maar dan heb je dus hetzelfde probleem, als bij een echte bakerzak: als hij zich om zou rollen, heeft hij z'n armen niet vrij.

@gizz: Hij wil niet op z'n buik slapen. Het enige wat hij dan doet, is zich opdrukken en door z'n ledikant 'rupsen' . Hij kan z'n hoofd overigens prima ondersteunen, hij drukt zich ook heel goed op. Ook in z'n zak is dat geen probleem.

Ja, dat hij zich in z'n slaap op z'n buik rolt en vervolgens z'n gezicht in het matras drukt. Als hij wakker is en hij rolt op z'n buik in die zak is het niet zo'n probleem. Zoon is erg sterk en hij kan zich zonder problemen opdrukken en/of z'n hoofd opzij draaien. Het gaat er dus puur om dat ik bang ben dat hij zich in een diepe slaap misschien op z'n buik rolt en dan niet wakker wordt als z'n gezicht in het matras drukt. Maar misschien is dat een irreële angst.