Psyche
alle pijlers
Omgaan met hypomane periode
dinsdag 17 mei 2011 om 18:57
Al sinds lange tijd heb ik een vorm van een bipolaire stoornis. Door therapie, leefregels (veel sporten, gezond leven ,structuur, mindfulness, etc) en misschien ook omdat ik wat ouder word, kan ik er steeds beter mee omgaan. Een lange tijd heb ik medicijnen geslikt (AD's) die prima werkten, maar ik wilde ze, vanwege de bijwerkingen, niet meer. Toen ik had afgebouwd, bleek dat ik best goed met mijn conditie kon dealen.
De laatste tijd merk ik echter weer dat symptomen wat sterker opspelen. Ik heb een soort gemengde bipolaire stoornis: hypomane symptomen (heel uitgelaten, druk, honderd-en-een nieuwe ideetjes, dominant in groepen/gesprekken) en depressieve symptomen (angst, lusteloosheid, somberheid, laag zelfbeeld) die elkaar snel afwisselen. Het is momenteel nog best werkbaar, maar ik maak me vooral zorgen over die hypomane symptomen. Ik ben net met een nieuwe baan begonnen waarin ik graag een goede indruk wil maken en gebalanceerd over wil komen (dat ben ik ook onder normale omstandigheden), maar nu betrap ik me er steeds achteraf op dat ik toch te onbehouwen en druk heb gedaan, me te dominant heb opgesteld in een nieuw gezelschap, en er dingen uitflap die mensen (soms) tegen de borst stuiten (een paar gaven dit ook terug). Wat vooral irritant is dat ik op zo'n moment vergeet hoe ik over kom op anderen en dat dit misschien een beetje raar/onaangepast is. In principe vind ik dat mensen daar ook maar een beetje mee moeten dealen (ik ben niet per se onaardig) maar zakelijk gezien vind ik het nu niet zo handig! Ik ben juist bezig een eerste indruk achter te laten waar het een en ander vanaf hangt.
Ik vroeg me af of iemand hier tips heeft om met deze buien en bijbehorend gedrag om te gaan: wat kan ik doen om mezelf op het moment zelf bij te sturen en bewust om te gaan met mijn gedrag?
Dank!
De laatste tijd merk ik echter weer dat symptomen wat sterker opspelen. Ik heb een soort gemengde bipolaire stoornis: hypomane symptomen (heel uitgelaten, druk, honderd-en-een nieuwe ideetjes, dominant in groepen/gesprekken) en depressieve symptomen (angst, lusteloosheid, somberheid, laag zelfbeeld) die elkaar snel afwisselen. Het is momenteel nog best werkbaar, maar ik maak me vooral zorgen over die hypomane symptomen. Ik ben net met een nieuwe baan begonnen waarin ik graag een goede indruk wil maken en gebalanceerd over wil komen (dat ben ik ook onder normale omstandigheden), maar nu betrap ik me er steeds achteraf op dat ik toch te onbehouwen en druk heb gedaan, me te dominant heb opgesteld in een nieuw gezelschap, en er dingen uitflap die mensen (soms) tegen de borst stuiten (een paar gaven dit ook terug). Wat vooral irritant is dat ik op zo'n moment vergeet hoe ik over kom op anderen en dat dit misschien een beetje raar/onaangepast is. In principe vind ik dat mensen daar ook maar een beetje mee moeten dealen (ik ben niet per se onaardig) maar zakelijk gezien vind ik het nu niet zo handig! Ik ben juist bezig een eerste indruk achter te laten waar het een en ander vanaf hangt.
Ik vroeg me af of iemand hier tips heeft om met deze buien en bijbehorend gedrag om te gaan: wat kan ik doen om mezelf op het moment zelf bij te sturen en bewust om te gaan met mijn gedrag?
Dank!
dinsdag 17 mei 2011 om 19:45
quote:Moonlight82 schreef op 17 mei 2011 @ 19:43:
Ik heb ook een bipolaire stoornis.
welkom
Weet je werkgever ervan? Is er een mogelijkheid om wat dagen vrij te nemen of iets minder te gaan werken komende weken?
Nee, en dat wil ik graag zou houden. Ivm drukte is dat nu geen optie. De komende weken kan ik misschien even vrij nemen. Helpt dat?
Even alles laten bezinken, je hebt veel nieuwe indrukken opgedaan, even tot rust komen.
Verder zou ik zorgen dat je s avonds weinig tot niets hoeft te doen. Makkelijk eten etc.
Goede tip
Kun je s ochtends iets doen om jezelf wat rustiger te krijgen? En in je gedrag op je werk jezelf soms toespreken. Bijv in een vergadering als je net iets wilt gaan zeggen bedenken dat je het toch niet gaat zeggen. Klinkt misschien stom, maar ik word, als ik steeds het woord neem, steeds drukker.Nou dat is precies wat ik moet doen: van te voren in een vergadering besluiten dat ik niets mag zeggen, of anders 1 ding, kort.
Ik heb ook een bipolaire stoornis.
welkom
Weet je werkgever ervan? Is er een mogelijkheid om wat dagen vrij te nemen of iets minder te gaan werken komende weken?
Nee, en dat wil ik graag zou houden. Ivm drukte is dat nu geen optie. De komende weken kan ik misschien even vrij nemen. Helpt dat?
Even alles laten bezinken, je hebt veel nieuwe indrukken opgedaan, even tot rust komen.
Verder zou ik zorgen dat je s avonds weinig tot niets hoeft te doen. Makkelijk eten etc.
Goede tip
Kun je s ochtends iets doen om jezelf wat rustiger te krijgen? En in je gedrag op je werk jezelf soms toespreken. Bijv in een vergadering als je net iets wilt gaan zeggen bedenken dat je het toch niet gaat zeggen. Klinkt misschien stom, maar ik word, als ik steeds het woord neem, steeds drukker.Nou dat is precies wat ik moet doen: van te voren in een vergadering besluiten dat ik niets mag zeggen, of anders 1 ding, kort.
dinsdag 17 mei 2011 om 19:46
Ik kan me voorstellen dat wanneer je er zo eens over nadenkt je verschillende voorbeelden hebt. Dat is misschien best schrikken. Maar je hebt volgens mij heel erg op tijd door dat er iets moet gebeuren. Want wat je zelf al schreef, het loopt heus niet de spuigaten uit.
Lukt het je, als je thuis bent, het drukke gevoel een beetje te verdragen? Juist door ontspanning te zoeken zoals Campari voorstelt?
En kent je huisarts jou een beetje? Is dat iemand die mee kan denken als je op zoek zou willen naar een behandelaar? Of zit er een GGZ-instelling in de buurt waar je wel geholpen zou willen worden?
Lukt het je, als je thuis bent, het drukke gevoel een beetje te verdragen? Juist door ontspanning te zoeken zoals Campari voorstelt?
En kent je huisarts jou een beetje? Is dat iemand die mee kan denken als je op zoek zou willen naar een behandelaar? Of zit er een GGZ-instelling in de buurt waar je wel geholpen zou willen worden?
dinsdag 17 mei 2011 om 19:47
quote:campari schreef op 17 mei 2011 @ 19:45:
Lithium is een licaamseigen stof en als je het nog nooit geprobeerd hebt is het misschien de moeite waard meid, voordat het verder gaat.
Zoek een banhdelaar.
Vind jou wel een schatje trouwens, sterkte
en comlpimenten voor je zelfinzicht!
Dat is lief!
Misschien goed om als het zo door gaat toch weer medicatie te overwegen (maar nu nog even niet...)
En ga zo ook sporten (maar MET sauna!)
Dank!!
Lithium is een licaamseigen stof en als je het nog nooit geprobeerd hebt is het misschien de moeite waard meid, voordat het verder gaat.
Zoek een banhdelaar.
Vind jou wel een schatje trouwens, sterkte
en comlpimenten voor je zelfinzicht!
Dat is lief!
Misschien goed om als het zo door gaat toch weer medicatie te overwegen (maar nu nog even niet...)
En ga zo ook sporten (maar MET sauna!)
Dank!!
dinsdag 17 mei 2011 om 19:48
Precies, over dat vergaderen.
Wat ik zelf nog wel eens doe (twee keer per jaar misschien): een lorazepam nemen voor een vergadering. Dan kan ik heerlijk filteren wat wel en niet belangrijk is, rustig mijn zegje doen en ga ik ontspannen weer naar huis.
Dit is niet een tip die ik je wil geven, maar het maakt voor mij wel duidelijk wat het verschil is met andere vergaderingen. Ben altijd druk in mijn kop achteraf.
Er zijn wel tips voor, zoals iets naar achteren gaan zitten om letterlijk wat afstand te nemen. Maar daar weet ik ook niet zo veel van.
Wat ik zelf nog wel eens doe (twee keer per jaar misschien): een lorazepam nemen voor een vergadering. Dan kan ik heerlijk filteren wat wel en niet belangrijk is, rustig mijn zegje doen en ga ik ontspannen weer naar huis.
Dit is niet een tip die ik je wil geven, maar het maakt voor mij wel duidelijk wat het verschil is met andere vergaderingen. Ben altijd druk in mijn kop achteraf.
Er zijn wel tips voor, zoals iets naar achteren gaan zitten om letterlijk wat afstand te nemen. Maar daar weet ik ook niet zo veel van.
dinsdag 17 mei 2011 om 19:48
Zonder vreselijk praktisch mee te willen gaan denken, want ik denk echt dat dat aan een behandelaar is (die je weer kan laten kennis maken met een psychiater). Maar ik heb mijn punt wel gemaakt denk ik over het zoeken van een behandelaar ...
Schrijf op je hand of op het briefje met de agenda voor de vergadering 'MOND DICHT' als een soort reminder.
Schrijf op je hand of op het briefje met de agenda voor de vergadering 'MOND DICHT' als een soort reminder.
dinsdag 17 mei 2011 om 19:50
dinsdag 17 mei 2011 om 19:50
quote:Drift schreef op 17 mei 2011 @ 19:46:
Ik kan me voorstellen dat wanneer je er zo eens over nadenkt je verschillende voorbeelden hebt. Dat is misschien best schrikken. Maar je hebt volgens mij heel erg op tijd door dat er iets moet gebeuren. Want wat je zelf al schreef, het loopt heus niet de spuigaten uit.
Lukt het je, als je thuis bent, het drukke gevoel een beetje te verdragen? Juist door ontspanning te zoeken zoals Campari voorstelt?
Sport is voor mij een goede ontspanning (wat ik zo ga doen, dus dan reageer ik later weer!)
En kent je huisarts jou een beetje? Is dat iemand die mee kan denken als je op zoek zou willen naar een behandelaar? Of zit er een GGZ-instelling in de buurt waar je wel geholpen zou willen worden?Ik heb op zich een goede huisarts. Die zou met me op zoek kunnen gaan. Maar hoop zo dat het niet hoeft! Weet je, ik vind het zo fijn om me nu op leven en werk te kunnen concentreren en niet weer een traject hoef in te gaan rondom die kwaal, bah!
Ik kan me voorstellen dat wanneer je er zo eens over nadenkt je verschillende voorbeelden hebt. Dat is misschien best schrikken. Maar je hebt volgens mij heel erg op tijd door dat er iets moet gebeuren. Want wat je zelf al schreef, het loopt heus niet de spuigaten uit.
Lukt het je, als je thuis bent, het drukke gevoel een beetje te verdragen? Juist door ontspanning te zoeken zoals Campari voorstelt?
Sport is voor mij een goede ontspanning (wat ik zo ga doen, dus dan reageer ik later weer!)
En kent je huisarts jou een beetje? Is dat iemand die mee kan denken als je op zoek zou willen naar een behandelaar? Of zit er een GGZ-instelling in de buurt waar je wel geholpen zou willen worden?Ik heb op zich een goede huisarts. Die zou met me op zoek kunnen gaan. Maar hoop zo dat het niet hoeft! Weet je, ik vind het zo fijn om me nu op leven en werk te kunnen concentreren en niet weer een traject hoef in te gaan rondom die kwaal, bah!
dinsdag 17 mei 2011 om 19:53
dinsdag 17 mei 2011 om 19:54
quote:Eurydice79 schreef op 17 mei 2011 @ 19:50:
[...]
Ik heb op zich een goede huisarts. Die zou met me op zoek kunnen gaan. Maar hoop zo dat het niet hoeft! Weet je, ik vind het zo fijn om me nu op leven en werk te kunnen concentreren en niet weer een traject hoef in te gaan rondom die kwaal, bah!
Ach meid, dat snap ik zo goed!
Maar er zijn toch ook heel veel ambulante manieren om hulp te krijgen? Waarbij je de GGZ-instelling echt niet hoeft plat te lopen? En het hoef vast ook geen heel lang en uitgebreid contact te worden.
[...]
Ik heb op zich een goede huisarts. Die zou met me op zoek kunnen gaan. Maar hoop zo dat het niet hoeft! Weet je, ik vind het zo fijn om me nu op leven en werk te kunnen concentreren en niet weer een traject hoef in te gaan rondom die kwaal, bah!
Ach meid, dat snap ik zo goed!
Maar er zijn toch ook heel veel ambulante manieren om hulp te krijgen? Waarbij je de GGZ-instelling echt niet hoeft plat te lopen? En het hoef vast ook geen heel lang en uitgebreid contact te worden.
dinsdag 17 mei 2011 om 19:54
dinsdag 17 mei 2011 om 19:55
quote:Eurydice79 schreef op 17 mei 2011 @ 19:50:
[...]
Ik heb op zich een goede huisarts. Die zou met me op zoek kunnen gaan. Maar hoop zo dat het niet hoeft! Weet je, ik vind het zo fijn om me nu op leven en werk te kunnen concentreren en niet weer een traject hoef in te gaan rondom die kwaal, bah!Maar meis je kunt toch ook naar een vrijgevestigde psychiater dan hoef je helemaal geen traject in de GGZ in. Klaar.
[...]
Ik heb op zich een goede huisarts. Die zou met me op zoek kunnen gaan. Maar hoop zo dat het niet hoeft! Weet je, ik vind het zo fijn om me nu op leven en werk te kunnen concentreren en niet weer een traject hoef in te gaan rondom die kwaal, bah!Maar meis je kunt toch ook naar een vrijgevestigde psychiater dan hoef je helemaal geen traject in de GGZ in. Klaar.
woensdag 18 mei 2011 om 01:12
Nee ik heb jarenlang lopen draaien om die lithium maar niet te hoeven slikken.
Uiteindelijk ging ik het slikken en was er niks aan de hand.
Ik moet er wel bij vermelden dat het voor mij ook niet super werkt hoor. Ik slik er nog andere medicatie naast en nog steeds moet ik mezelf continu bijsturen.
Maar ben niet meer 'ontspoord' sinds de lithium. Altijd moeilijk te zeggen waar het precies aan ligt, maar misschien toch daar aan. (Dus wel veel schommelingen maar niet in het extreme)
Uiteindelijk ging ik het slikken en was er niks aan de hand.
Ik moet er wel bij vermelden dat het voor mij ook niet super werkt hoor. Ik slik er nog andere medicatie naast en nog steeds moet ik mezelf continu bijsturen.
Maar ben niet meer 'ontspoord' sinds de lithium. Altijd moeilijk te zeggen waar het precies aan ligt, maar misschien toch daar aan. (Dus wel veel schommelingen maar niet in het extreme)
woensdag 18 mei 2011 om 01:20
@Moonlight: goed voor je dat je niet meer 'ontspoort' en jezelf kunt bijsturen!
Ik wil ook graag accepteren dat die schommelingen bij me horen en ook blijven. Ik hoop alleen zo dat ik mijn levensdoelen kan blijven verwezenlijken en dat ik niet ofwel nergens toe kom ofwel het er niet beter op maak door druk en gestressed gedoe. Heb goede hoop hoor, maar zoek nu even handreikingen (en heb al veel goede tips gekregen, waarvoor dank!)
Ik wil ook graag accepteren dat die schommelingen bij me horen en ook blijven. Ik hoop alleen zo dat ik mijn levensdoelen kan blijven verwezenlijken en dat ik niet ofwel nergens toe kom ofwel het er niet beter op maak door druk en gestressed gedoe. Heb goede hoop hoor, maar zoek nu even handreikingen (en heb al veel goede tips gekregen, waarvoor dank!)
woensdag 18 mei 2011 om 01:27
quote:Eurydice79 schreef op 18 mei 2011 @ 01:05:
Dank voor jullie reacties! Me van te voren voornemen om me rustig te houden (zeker tijdens vergaderingen ) is in ieder geval een goed idee.
Goed ook om te horen dat niet iedereen last heeft van de bijwerkingen van lithium.
Lieve vrouw, misschien zit je feitelijk nog in de ontkenningsfse dat jouw hersenen een stof nodig hebben om stabiel te blijven.
Ik heb een dikke vriend al 20 jaar lang, hij is eigenlijk doorlopend depressief en 2x heftige manische psychoses gehad met opnames in de afgelopen 15 jr.
Als ik hem weg breng naar huis huilt hij, omdat tie het zo ellendig heeft.
Hij wil er maar niet aan, dat wat ik beter zie op een afstandje en ervaring, dat hij met een snuf medicatie zijn levenstandaard iiig voor 75% zou kunnen verhogen.
Nee, hij wil 'naturel' blijven. Enfin, de jongen die ik kende is hij bij doorgaans niet meer. Hij lijdt, en naar mijn inziens onnodig.
X
Dank voor jullie reacties! Me van te voren voornemen om me rustig te houden (zeker tijdens vergaderingen ) is in ieder geval een goed idee.
Goed ook om te horen dat niet iedereen last heeft van de bijwerkingen van lithium.
Lieve vrouw, misschien zit je feitelijk nog in de ontkenningsfse dat jouw hersenen een stof nodig hebben om stabiel te blijven.
Ik heb een dikke vriend al 20 jaar lang, hij is eigenlijk doorlopend depressief en 2x heftige manische psychoses gehad met opnames in de afgelopen 15 jr.
Als ik hem weg breng naar huis huilt hij, omdat tie het zo ellendig heeft.
Hij wil er maar niet aan, dat wat ik beter zie op een afstandje en ervaring, dat hij met een snuf medicatie zijn levenstandaard iiig voor 75% zou kunnen verhogen.
Nee, hij wil 'naturel' blijven. Enfin, de jongen die ik kende is hij bij doorgaans niet meer. Hij lijdt, en naar mijn inziens onnodig.
X
woensdag 18 mei 2011 om 01:35
quote:Eurydice79 schreef op 18 mei 2011 @ 01:20:
@Moonlight: goed voor je dat je niet meer 'ontspoort' en jezelf kunt bijsturen!
Ik wil ook graag accepteren dat die schommelingen bij me horen en ook blijven. Ik hoop alleen zo dat ik mijn levensdoelen kan blijven verwezenlijken en dat ik niet ofwel nergens toe kom ofwel het er niet beter op maak door druk en gestressed gedoe. Heb goede hoop hoor, maar zoek nu even handreikingen (en heb al veel goede tips gekregen, waarvoor dank!)
Je hebt een mooie samenvatting van wat voor invloed het heeft op een mensenleven
Ik ben ook soms bang dat ik nergens kom. En dan ga ik stappen zetten en dingen ondernemen maar loop weer te hard van stapel. En dan weer een stap terug. Etc. Ik mis ook nog een manier om echt te ontspannen. Denk wel aan mindfullness maar de cursus zelf lijkt me ook iets om niet al te licht over te denken.
Anderen hebben bij mij weinig last van druk gedrag. Ik kan me naar buiten toe rustig gedragen terwijl het in mijn hoofd een chaos is. Ook niet altijd gunstig.
Dat ik niet meer ontspoor: ik bedoel dat ik niet meer depressief ben geweest sinds juli (nog niet eens zo'n lange periode dus). Maar ik loop nog regelmatig te hard van stapel. De stemming is redelijk stabiel maar het energieniveau nog lang niet.
@Moonlight: goed voor je dat je niet meer 'ontspoort' en jezelf kunt bijsturen!
Ik wil ook graag accepteren dat die schommelingen bij me horen en ook blijven. Ik hoop alleen zo dat ik mijn levensdoelen kan blijven verwezenlijken en dat ik niet ofwel nergens toe kom ofwel het er niet beter op maak door druk en gestressed gedoe. Heb goede hoop hoor, maar zoek nu even handreikingen (en heb al veel goede tips gekregen, waarvoor dank!)
Je hebt een mooie samenvatting van wat voor invloed het heeft op een mensenleven
Ik ben ook soms bang dat ik nergens kom. En dan ga ik stappen zetten en dingen ondernemen maar loop weer te hard van stapel. En dan weer een stap terug. Etc. Ik mis ook nog een manier om echt te ontspannen. Denk wel aan mindfullness maar de cursus zelf lijkt me ook iets om niet al te licht over te denken.
Anderen hebben bij mij weinig last van druk gedrag. Ik kan me naar buiten toe rustig gedragen terwijl het in mijn hoofd een chaos is. Ook niet altijd gunstig.
Dat ik niet meer ontspoor: ik bedoel dat ik niet meer depressief ben geweest sinds juli (nog niet eens zo'n lange periode dus). Maar ik loop nog regelmatig te hard van stapel. De stemming is redelijk stabiel maar het energieniveau nog lang niet.
woensdag 18 mei 2011 om 01:36
Campari, lief dat je je punt uit bezorgdheid blijft maken. Ik heb principieel niets tegen medicatie, het gaat er mij niet om 'naturel' te blijven. Vroeger was dat wel zo, maar toen ik ontdekte hoeveel baat ik had bij AD, was dat voorbij. Ik vind het ook heel tragisch dat mensen blijven lijden terwijl ze hun kwaliteit van leven zoveel zouden kunnen verbeteren. Ik ben het in de loop van de afgelopen tien jaar minder zwart-wit gaan zien: ik zie het meer als een 'prijs' die je kiest te betalen. Je ziekte kost je wat, als de nadelen van het nemen van medicatie minder zwaar zijn dan de 'kosten' van je aandoening, vind ik medicijnen een goede keuze.
Ik heb tegelijkertijd ook ervaren dat goede therapie (die ik gehad heb, waardoor ik er veel beter aan toe ben dan ooit, dingen heb kunnen verwerken), een passende levensstijl, meditatie/yoga/mindfulness, een stabiele relatie ook veel kunnen bewerkstelligen. Ik heb deze alternatieven als minder nadelig ervaren als het nemen van medicijnen. Als ze uiteindelijk niet meer genoeg helpen, wordt dat natuurlijk anders. Ik wil nu graag vaststellen of ik nog dingen in mijn doen en laten kan aanpassen om om te gaan met mijn hypomane periode, voordat ik weer medicatie zal overwegen.
Ik vind het wel heel goed hoor dat je steeds opnieuw de voordelen van medicatie blijft verdedigen! Ik ben het daar in het algemeen ook mee eens! Het moet erg moeilijk voor je zijn je vriend zo te zien lijden.
Ik heb tegelijkertijd ook ervaren dat goede therapie (die ik gehad heb, waardoor ik er veel beter aan toe ben dan ooit, dingen heb kunnen verwerken), een passende levensstijl, meditatie/yoga/mindfulness, een stabiele relatie ook veel kunnen bewerkstelligen. Ik heb deze alternatieven als minder nadelig ervaren als het nemen van medicijnen. Als ze uiteindelijk niet meer genoeg helpen, wordt dat natuurlijk anders. Ik wil nu graag vaststellen of ik nog dingen in mijn doen en laten kan aanpassen om om te gaan met mijn hypomane periode, voordat ik weer medicatie zal overwegen.
Ik vind het wel heel goed hoor dat je steeds opnieuw de voordelen van medicatie blijft verdedigen! Ik ben het daar in het algemeen ook mee eens! Het moet erg moeilijk voor je zijn je vriend zo te zien lijden.
woensdag 18 mei 2011 om 01:39
Campari dat is gewoon eh... dom.
Ik heb op een gegeven moment geaccepteerd dat ik 20 kg zwaarder zou worden en dat mijn haar zou uitvallen. (had een rampscenario voor me)
Vond dat heel erg maar het ging niet meer. Ik was zo vaak depressief. De laatste keer kwam na het overlijden van mijn opa, maar er zullen nog zo vaak mensen overlijden, iedereen wordt ouder. Ik wilde niet na iedere begrafenis in een depressie komen.
Aan de pillen begonnen en het valt dus echt mee bij mij. t Ging meteen beter, ben niet zwaarder geworden en heb nog steeds mijn lange haar.
Maar je kunt je vriend niet op alle punten vergelijken met TO. (doe je ook niet echt)
Ik denk dat een periode zonder medicatie je wel beter leert hoe je op andere manieren jezelf kunt bijsturen. Als je later evt toch medicijnen gaat gebruiken, heb je dat alvast geleerd.
Ik heb op een gegeven moment geaccepteerd dat ik 20 kg zwaarder zou worden en dat mijn haar zou uitvallen. (had een rampscenario voor me)
Vond dat heel erg maar het ging niet meer. Ik was zo vaak depressief. De laatste keer kwam na het overlijden van mijn opa, maar er zullen nog zo vaak mensen overlijden, iedereen wordt ouder. Ik wilde niet na iedere begrafenis in een depressie komen.
Aan de pillen begonnen en het valt dus echt mee bij mij. t Ging meteen beter, ben niet zwaarder geworden en heb nog steeds mijn lange haar.
Maar je kunt je vriend niet op alle punten vergelijken met TO. (doe je ook niet echt)
Ik denk dat een periode zonder medicatie je wel beter leert hoe je op andere manieren jezelf kunt bijsturen. Als je later evt toch medicijnen gaat gebruiken, heb je dat alvast geleerd.
woensdag 18 mei 2011 om 01:42
Heel herkenbaar wat je schrijft, moonlight!
Een cursus stressreductie door mindfulness is inderdaad wel een pittige cursus (ik geloof 8 x 3 uur, ofzo), maar als het goed is, is er in de cursus veel ruimte om rustig tot jezelf te komen, te mediteren en te praten. Het kan confronterend zijn, maar mij heeft het veel gebracht. Vooral: leren omgaan met de harde oordelen over jezelf, vooral die samenhangen met de woede, onmacht en schuld die je (ik althans) kan voelen vanwege dat bipolaire gedoe. De zelfacceptatie, de aandacht en mededogen die je aanleert neemt bij mij veel nare 'randjes' weg van mijn beleving.
Als je nog meer tips hebt hoe je ervoor zorgt dat anderen niets merken/weinig 'last' hebben van je stemming, hoor ik ze graag!
Een cursus stressreductie door mindfulness is inderdaad wel een pittige cursus (ik geloof 8 x 3 uur, ofzo), maar als het goed is, is er in de cursus veel ruimte om rustig tot jezelf te komen, te mediteren en te praten. Het kan confronterend zijn, maar mij heeft het veel gebracht. Vooral: leren omgaan met de harde oordelen over jezelf, vooral die samenhangen met de woede, onmacht en schuld die je (ik althans) kan voelen vanwege dat bipolaire gedoe. De zelfacceptatie, de aandacht en mededogen die je aanleert neemt bij mij veel nare 'randjes' weg van mijn beleving.
Als je nog meer tips hebt hoe je ervoor zorgt dat anderen niets merken/weinig 'last' hebben van je stemming, hoor ik ze graag!
woensdag 18 mei 2011 om 01:43
Hier zitten we met onze goede gewoontes, midden in de nacht
Ik ben zelf ook erg gaan letten op mijn eigen agenda. Als ik het ene weekend een druk weekend heb, probeer ik het volgende weekend weinig of niks te plannen.
Niet te vaak avonden weg, zeker niet achter elkaar.
s Avonds weg dan liever niet s morgens vroeg een afspraak. Etc.
Ben jij daar ook bewust mee bezig?
Goed te horen trouwens dat je zo te zien, een redelijk normaal leven hebt. Met een goede relatie en een baan.
(die heb ik allebei nog niet )
Ik ben zelf ook erg gaan letten op mijn eigen agenda. Als ik het ene weekend een druk weekend heb, probeer ik het volgende weekend weinig of niks te plannen.
Niet te vaak avonden weg, zeker niet achter elkaar.
s Avonds weg dan liever niet s morgens vroeg een afspraak. Etc.
Ben jij daar ook bewust mee bezig?
Goed te horen trouwens dat je zo te zien, een redelijk normaal leven hebt. Met een goede relatie en een baan.
(die heb ik allebei nog niet )
woensdag 18 mei 2011 om 01:43
