Relaties
alle pijlers
Schoonmoeder ZUCHT
vrijdag 27 mei 2011 om 13:43
Hallo allemaal,
Even mijn verhaal kwijt....
Mijn vriend en ik zijn nu ruim twee jaar gelukkig samen en hebben inmiddels samen een huisje gekocht. Alleen ik heb een verschrikkelijke schoonmoeder, al vanaf het eerste moment dat ik haar leerde kennen.
Ze is gescheiden en ik vond vanaf het begin al dat ze téveel leunt op haar kinderen. Ik denk dat door de scheiding mijn vriend een soort van "vader-positie" kreeg binnen hun gezin. Alle zaken die ouders normaal gesproken samen overleggen/beslissen, deed/doet zij met mijn vriend. Zelfstandig beslissingen nemen doet ze niet, dat moeten haar kinderen voor haar doen.
Naar mij toe, weet ze altijd alles beter, echt ALLES (vind zij). Ze zit vol sarcastische opmerkingen en ze brengt ze ook zo dat ik zelf ook geen weerwoord meer kan geven omdat ze me elke keer weer overbluft. Altijd als ik bij haar thuis kom, geeft ze mij het gevoel dat ik haar zoon (mijn vriend) van haar heb afgepakt.
Ik ben niet iemand die niet goed met mensen kan, alleen zij haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Maar ik dacht okee, het is mn schoonmoeder... de dingen die ze doet en zegt: het ene oor in, het andere uit. Maar helaas zo simpel is het niet. Want ik merk dat ik steeds meer opgekropte frustraties over haar heb. Als ik daarheen moet, dan wil ik er zo snel mogelijk weer weg en zie er uren van te voren al tegenop... omdat de energie in dat huis gewoonweg niet goed is.
Anyway, ik vind ook haar houding naar mijn vriend toe erg bijzonder (heb er even geen goed woord voor). Maar deze week was de druppel. Mijn vriend was jarig, zijn verjaardag vieren we dit weekend. Wat gebeurd er op dag zelf, 's ochtends om 6 uur een heel kort smsje: "gefeliciteerd met je 24 jaar en maak er een mooie dag van". That's it! Geen telefoontje, niks, alleen dit korte smsje. In mijn ogen is dit echt niet normaal. Het is haar zoon, dan kan er toch wel meer vanaf dan een smsje?!
En zo zijn er wel meer van dit soort situaties in het verleden gebeurd. Bijvoorbeeld nadat wij, na enkele weken druk klussen en verbouwen, in ons nieuwe huis trokken toen het af was, kwam ze pas 1,5 maand kijken. Niet op eigen initiatief, maar nadat wij vroegen of ze zin had om langs te komen.
Soms laat ze weken niks horen, in mijn ogen komt dat over alsof ze totaal geen interesse heeft in haar zoon (of misschien een soort van jaloezie ik weet het niet). Het moet altijd van mijn vriends kant af komen, nooit komt er iets van haar kant af.
Maar goed, tis een lang verhaal, maar ik kan me hier enorm boos over maken. Dat ze naar mij toe zo is, okee dat is dan maar zo. Maar ik vind dat ze mijn vriend echt tekort doet. En dat vind ik gewoon zwaar kl*te voor hem. Hij laat zich er niet zo over uit, maar als ik er naar vraag heeft ie het er wel moeilijk mee. Zeker omdat zijn vader hem ook al in de steek heeft gelaten.
Hebben jullie hier ook ervaringen mee? Of tips voor mij? Want ik weet echt niet meer wat ik met deze situatie moet!
Thankx!
Even mijn verhaal kwijt....
Mijn vriend en ik zijn nu ruim twee jaar gelukkig samen en hebben inmiddels samen een huisje gekocht. Alleen ik heb een verschrikkelijke schoonmoeder, al vanaf het eerste moment dat ik haar leerde kennen.
Ze is gescheiden en ik vond vanaf het begin al dat ze téveel leunt op haar kinderen. Ik denk dat door de scheiding mijn vriend een soort van "vader-positie" kreeg binnen hun gezin. Alle zaken die ouders normaal gesproken samen overleggen/beslissen, deed/doet zij met mijn vriend. Zelfstandig beslissingen nemen doet ze niet, dat moeten haar kinderen voor haar doen.
Naar mij toe, weet ze altijd alles beter, echt ALLES (vind zij). Ze zit vol sarcastische opmerkingen en ze brengt ze ook zo dat ik zelf ook geen weerwoord meer kan geven omdat ze me elke keer weer overbluft. Altijd als ik bij haar thuis kom, geeft ze mij het gevoel dat ik haar zoon (mijn vriend) van haar heb afgepakt.
Ik ben niet iemand die niet goed met mensen kan, alleen zij haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Maar ik dacht okee, het is mn schoonmoeder... de dingen die ze doet en zegt: het ene oor in, het andere uit. Maar helaas zo simpel is het niet. Want ik merk dat ik steeds meer opgekropte frustraties over haar heb. Als ik daarheen moet, dan wil ik er zo snel mogelijk weer weg en zie er uren van te voren al tegenop... omdat de energie in dat huis gewoonweg niet goed is.
Anyway, ik vind ook haar houding naar mijn vriend toe erg bijzonder (heb er even geen goed woord voor). Maar deze week was de druppel. Mijn vriend was jarig, zijn verjaardag vieren we dit weekend. Wat gebeurd er op dag zelf, 's ochtends om 6 uur een heel kort smsje: "gefeliciteerd met je 24 jaar en maak er een mooie dag van". That's it! Geen telefoontje, niks, alleen dit korte smsje. In mijn ogen is dit echt niet normaal. Het is haar zoon, dan kan er toch wel meer vanaf dan een smsje?!
En zo zijn er wel meer van dit soort situaties in het verleden gebeurd. Bijvoorbeeld nadat wij, na enkele weken druk klussen en verbouwen, in ons nieuwe huis trokken toen het af was, kwam ze pas 1,5 maand kijken. Niet op eigen initiatief, maar nadat wij vroegen of ze zin had om langs te komen.
Soms laat ze weken niks horen, in mijn ogen komt dat over alsof ze totaal geen interesse heeft in haar zoon (of misschien een soort van jaloezie ik weet het niet). Het moet altijd van mijn vriends kant af komen, nooit komt er iets van haar kant af.
Maar goed, tis een lang verhaal, maar ik kan me hier enorm boos over maken. Dat ze naar mij toe zo is, okee dat is dan maar zo. Maar ik vind dat ze mijn vriend echt tekort doet. En dat vind ik gewoon zwaar kl*te voor hem. Hij laat zich er niet zo over uit, maar als ik er naar vraag heeft ie het er wel moeilijk mee. Zeker omdat zijn vader hem ook al in de steek heeft gelaten.
Hebben jullie hier ook ervaringen mee? Of tips voor mij? Want ik weet echt niet meer wat ik met deze situatie moet!
Thankx!
vrijdag 27 mei 2011 om 15:22
Misschien een domme vraag hoor, maar als je haar echt zo vreselijk vind....dan ga je toch niet?
Leg je het aan je vriend uit en blijf je lekker thuis
Dat is wel erg makkelijk gezegd.
Sterker nog....zo simpel IS het ook
Je maakt het jezelf nodeloos ingewikkeld door er niet over te praten met je vriend, alles dus lekker op te kroppen waardoor je gefrustreerder en gefrustreerder raakt.
Je vriend is niet van suiker (tenminste daar ga ik dan maar even van uit)
PRAAT met die man, daar is hij voor
Leg je het aan je vriend uit en blijf je lekker thuis
Dat is wel erg makkelijk gezegd.
Sterker nog....zo simpel IS het ook
Je maakt het jezelf nodeloos ingewikkeld door er niet over te praten met je vriend, alles dus lekker op te kroppen waardoor je gefrustreerder en gefrustreerder raakt.
Je vriend is niet van suiker (tenminste daar ga ik dan maar even van uit)
PRAAT met die man, daar is hij voor
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 27 mei 2011 om 15:24
vrijdag 27 mei 2011 om 15:26
quote:Summerdance schreef op 27 mei 2011 @ 15:22:
Misschien een domme vraag hoor, maar als je haar echt zo vreselijk vind....dan ga je toch niet?
Leg je het aan je vriend uit en blijf je lekker thuis
Dat is wel erg makkelijk gezegd.
Sterker nog....zo simpel IS het ook
Je maakt het jezelf nodeloos ingewikkeld door er niet over te praten met je vriend, alles dus lekker op te kroppen waardoor je gefrustreerder en gefrustreerder raakt.
Je vriend is niet van suiker (tenminste daar ga ik dan maar even van uit)
PRAAT met die man, daar is hij voorOke, misschien heb je gelijk dat het wel zo simpel is. Maar het voelt niet zo simpel. Maar ik ga het er met mijn vriend over hebben!
Misschien een domme vraag hoor, maar als je haar echt zo vreselijk vind....dan ga je toch niet?
Leg je het aan je vriend uit en blijf je lekker thuis
Dat is wel erg makkelijk gezegd.
Sterker nog....zo simpel IS het ook
Je maakt het jezelf nodeloos ingewikkeld door er niet over te praten met je vriend, alles dus lekker op te kroppen waardoor je gefrustreerder en gefrustreerder raakt.
Je vriend is niet van suiker (tenminste daar ga ik dan maar even van uit)
PRAAT met die man, daar is hij voorOke, misschien heb je gelijk dat het wel zo simpel is. Maar het voelt niet zo simpel. Maar ik ga het er met mijn vriend over hebben!
vrijdag 27 mei 2011 om 15:28
vrijdag 27 mei 2011 om 15:31
sowieso moet je met je vriend praten , en ik denk dat het ook een goed plan is om dat met je schoonmoeder gaat doen, kijk ik weet natuurlijk niet hoe ze is wat dat betreft, bij die van mij werkt dat dus helemaal niet want die ontektn eerst alles en dan begint ze over vanalles wat je ooit hebt gedaan/gezegd en hoe gekwetst ze daardoor wel niet is (terwijl het ging om bijv. per ongeluk aanstoten tijdens het passeren in de gang, en dan eist ze excuses voor dingen die totaal nergens op slaan, ga je daar tegenin dan word ze hysterisch , hopelijk is jouw schoonmoeder niet zo erg?
vrijdag 27 mei 2011 om 15:36
quote:Summerdance schreef op 27 mei 2011 @ 15:28:
Leg uit...wat is het aller ergste, aller engste, aller vreselijkste wat er kan gebeuren als je aan je vriend (je weet wel, die man die van je houdt) verteld dat je het moeilijk hebt met zijn moeder...
(geen kat, oprechte vraag)
Het enigste wat me tegenhield, is dat ik hem niet wil kwetsen of de situatie erger wil maken.
Ik weet zeker dat ie het zal begrijpen, ik vraag me alleen af wat het verder brengt in de toekomst. De relatie tussen hem en zijn moeder.
Maar jij/jullie hebben gelijk... ik moet met hem erover gaan praten en dat ga ik ook doen. Misschien dat dat alleen al superveel opluchting geeft.
Leg uit...wat is het aller ergste, aller engste, aller vreselijkste wat er kan gebeuren als je aan je vriend (je weet wel, die man die van je houdt) verteld dat je het moeilijk hebt met zijn moeder...
(geen kat, oprechte vraag)
Het enigste wat me tegenhield, is dat ik hem niet wil kwetsen of de situatie erger wil maken.
Ik weet zeker dat ie het zal begrijpen, ik vraag me alleen af wat het verder brengt in de toekomst. De relatie tussen hem en zijn moeder.
Maar jij/jullie hebben gelijk... ik moet met hem erover gaan praten en dat ga ik ook doen. Misschien dat dat alleen al superveel opluchting geeft.
vrijdag 27 mei 2011 om 15:40
Je kwetst hem niet, echt niet
Weet je wat hem wel gaat kwetsen?
Als jij de boel blijft opkroppen en misschien een keer ZO vreselijk tegen je schoonmoeder tekeer gaat dat het te lelijk wordt voor woorden.
Dan kwets je hem wel, en zal bij hem ongetwijfeld de vraag oproepen...waarom heeft ze nooit eerder iets gezegd?
Maar nogmaals....vertel het wel rustig, niet zoals je hier van leer trok over je schoonmoeder
Dat gaat namelijk niet zo veel zin hebben
Weet je wat hem wel gaat kwetsen?
Als jij de boel blijft opkroppen en misschien een keer ZO vreselijk tegen je schoonmoeder tekeer gaat dat het te lelijk wordt voor woorden.
Dan kwets je hem wel, en zal bij hem ongetwijfeld de vraag oproepen...waarom heeft ze nooit eerder iets gezegd?
Maar nogmaals....vertel het wel rustig, niet zoals je hier van leer trok over je schoonmoeder
Dat gaat namelijk niet zo veel zin hebben
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 27 mei 2011 om 15:59
Ik zou gewoon je vriend in zn eentje laten gaan.
misschien is de moeder dan ook blijer even alleen tijd met haar zoon.
Jij bent blijer want je zit niet met zn moeder.
Hij blijer want hij heeft de druk niet tussen jullie.
Plus als hij dan niet zo lang blijft kan zij dat minder snel op jou afschuiven..
misschien is de moeder dan ook blijer even alleen tijd met haar zoon.
Jij bent blijer want je zit niet met zn moeder.
Hij blijer want hij heeft de druk niet tussen jullie.
Plus als hij dan niet zo lang blijft kan zij dat minder snel op jou afschuiven..
Love my life!
vrijdag 27 mei 2011 om 16:01
Sarcastische opmerkingen hoef je niet over je heen te laten gaan, maar ieder gezin werkt anders en dat hoeft niet per definitie slecht te zijn. Ondertussen heeft zij wel jouw vriend opgevoed, dus met een aantal punten zullen jullie op 1 lijn zitten. Ik was ook niet meteen dikke vriendinnen met schoonmoeder hoor, zoiets moet groeien. We zijn nog steeds geen dikke vriendinnen, maar ze is wel de beste schoonmoeder en oma die ik mij kan wensen.
vrijdag 27 mei 2011 om 16:03
vrijdag 27 mei 2011 om 16:07
Ik vind dat je jouw verwachtingen heel erg opdringt aan schoonmoeder. Jij hebt een duidelijk beeld van hoe zij zich ten opzichte van haar zoon zou moeten gedragen. Ik vind dit erg onvolwassen en een beetje raar overkomen.
DUs om even heel bot en eerlijk te zijn: je zeikt.
Het gaat jou niets aan of zij haar zoon een smsje stuurt of niet. EN als zij niet uit zichzelf langs wil komen bij jullie is dat toch juist alleen maar prima als ze je neit ligt?
Wees de verstandigste en laat haar opmerkingen je niet raken. Als ze altijd zo sarcastosch doet dan weet je toch dat je het niet serieus als kritiek hoeft te zien? Waarom raakt het je dan? Zet je daar overheen en verminder het aantal keren dat je haar ziet.
DUs om even heel bot en eerlijk te zijn: je zeikt.
Het gaat jou niets aan of zij haar zoon een smsje stuurt of niet. EN als zij niet uit zichzelf langs wil komen bij jullie is dat toch juist alleen maar prima als ze je neit ligt?
Wees de verstandigste en laat haar opmerkingen je niet raken. Als ze altijd zo sarcastosch doet dan weet je toch dat je het niet serieus als kritiek hoeft te zien? Waarom raakt het je dan? Zet je daar overheen en verminder het aantal keren dat je haar ziet.
vrijdag 27 mei 2011 om 19:29
Wat ik lees is dat jij je al twee jaar zit op te vreten over zaken waar zowel je schoonmoeder als je vriend geen idee van hebben. Of je zeikt of niet, daar kan ik niet echt een oordeel over hebben, maar als je niks bespreekbaar maakt, op zijn minst met je vriend, is dat, zoals Summerdance al aangeeft, hét recept om het op korte of lange termijn volledig fout te laten gaan.
zaterdag 28 mei 2011 om 12:53
Beste Mara,
In tegenstelling tot veel andere schrijvers denk ik dat ik wellicht wel begrijp wat je bedoelt. Je schoonmoeder is waarschijnlijk een type dat veel met zichzelf bezig is en veel van anderen verwacht. Dus vandaar je teleurstelling als er op de verjaardag van je vriend niet meer af kan dan een sms'je en dat ze weinig echte belangstelling op kan brengen voor wat jullie samen tot stand brengen (zoals de verbouwing). Ik begrijp dat je er teleurgesteld over bent maar jullie verwachten iets van haar wat ze niet kan waarmaken. Gewoonweg omdat het niet n haar karakter zit. En op deze leeftijd gaat er ook niets meer veranderen en ze zal blijven zoals ze is.
Het grootste probleem zou eigenlijk bij jouw vriend moeten liggen want het is zíjn moeder. Hij moet er zelf mee leren omgaan en alle teleurstellingen uit z'n leven verwerken. Jij moet als schoondochter zelf een manier vinden om met zo'n schoonmoeder om te gaan. Je moet op z'n tijd een steun voor je vriend kunnen zijn maar je moet hem ook niet onder druk zetten en hem iets aanpraten. Laat hem zelf in zijn eigen tempo dingen op een rijtje leren zetten. Een scheiding van je ouders met alle daarbij behorende problemen is niet niks.
Ik begrijp echt goed dat je er af en toe flink de balen van hebt en dat je haar het liefst zo min mogelijk zou zien. Probeer voor je zelf emotioneel wat afstand te nemen en ga er zo min mogelijk naar toe. Doe inderdaad net zoals je het in het begin hebt gedaan en laat alles wat ze zegt, vindt en wil langs je kleren afglijden. Zoals ik begrijp uit je verhaal is het niet zo dat ze jullie overloopt dus zie dat dan maar als een positief punt.
Neem van mij aan dat je een risico neemt als je je vriend teveel onder druk gaat zetten en dan kan het tussen jullie beiden in komen staan. Je vriend zal loyaal blijven naar zijn moeder. Ik denk dat hij het er al zelf moeilijk genoeg mee heeft dus maak het hem niet extra moeilijk.
Het is triest als je zo'n soort moeder hebt maar jij verandert daar niets meer aan. Maak samen met je vriend zelf iets moois van je leven en laat de problemen van je schoonmoeder daar waar ze horen namelijk bij die schoonmoeder. Ze heeft er zelf de meeste last van.
Sterkte en wijsheid
In tegenstelling tot veel andere schrijvers denk ik dat ik wellicht wel begrijp wat je bedoelt. Je schoonmoeder is waarschijnlijk een type dat veel met zichzelf bezig is en veel van anderen verwacht. Dus vandaar je teleurstelling als er op de verjaardag van je vriend niet meer af kan dan een sms'je en dat ze weinig echte belangstelling op kan brengen voor wat jullie samen tot stand brengen (zoals de verbouwing). Ik begrijp dat je er teleurgesteld over bent maar jullie verwachten iets van haar wat ze niet kan waarmaken. Gewoonweg omdat het niet n haar karakter zit. En op deze leeftijd gaat er ook niets meer veranderen en ze zal blijven zoals ze is.
Het grootste probleem zou eigenlijk bij jouw vriend moeten liggen want het is zíjn moeder. Hij moet er zelf mee leren omgaan en alle teleurstellingen uit z'n leven verwerken. Jij moet als schoondochter zelf een manier vinden om met zo'n schoonmoeder om te gaan. Je moet op z'n tijd een steun voor je vriend kunnen zijn maar je moet hem ook niet onder druk zetten en hem iets aanpraten. Laat hem zelf in zijn eigen tempo dingen op een rijtje leren zetten. Een scheiding van je ouders met alle daarbij behorende problemen is niet niks.
Ik begrijp echt goed dat je er af en toe flink de balen van hebt en dat je haar het liefst zo min mogelijk zou zien. Probeer voor je zelf emotioneel wat afstand te nemen en ga er zo min mogelijk naar toe. Doe inderdaad net zoals je het in het begin hebt gedaan en laat alles wat ze zegt, vindt en wil langs je kleren afglijden. Zoals ik begrijp uit je verhaal is het niet zo dat ze jullie overloopt dus zie dat dan maar als een positief punt.
Neem van mij aan dat je een risico neemt als je je vriend teveel onder druk gaat zetten en dan kan het tussen jullie beiden in komen staan. Je vriend zal loyaal blijven naar zijn moeder. Ik denk dat hij het er al zelf moeilijk genoeg mee heeft dus maak het hem niet extra moeilijk.
Het is triest als je zo'n soort moeder hebt maar jij verandert daar niets meer aan. Maak samen met je vriend zelf iets moois van je leven en laat de problemen van je schoonmoeder daar waar ze horen namelijk bij die schoonmoeder. Ze heeft er zelf de meeste last van.
Sterkte en wijsheid
zaterdag 28 mei 2011 om 15:13
quote:mara007 schreef op 27 mei 2011 @ 13:43:
Maar deze week was de druppel. Mijn vriend was jarig, zijn verjaardag vieren we dit weekend. Wat gebeurd er op dag zelf, 's ochtends om 6 uur een heel kort smsje: "gefeliciteerd met je 24 jaar en maak er een mooie dag van". That's it! Geen telefoontje, niks, alleen dit korte smsje. In mijn ogen is dit echt niet normaal. Het is haar zoon, dan kan er toch wel meer vanaf dan een smsje?!
Eehm, is dat raar? Als ik bijvoorbeeld op woensdag jarig ben en ik vraag mijn ouders en schoonouders op vrijdag of zaterdag op visite, dan krijg ik waarschijnlijk op die woensdag ook een smsje van mijn vader en moeder met dezelfde tekst als wat jij hierboven zegt. En van schoonouders, die niet sms'en ook niet zulke bellers zijn, hoor ik niks (of moet ze toevallig zien). Dat komt dan dat weekend wel. Het is maar een verjaardag hoor, zo boeiend is dat toch niet. Ik neem aan dat ze gewoon op visite komt een paar dagen later? Nee hoor, niks raars aan. Ik doe eigenlijk ook exact hetzelfde, als vader of moeder jarig is en hij/zij viert het pas een paar dagen later, dan stuur ik ook hooguit een mailtje/sms en het cadeautje en echte felicitaties komen dan later wel.
Maar deze week was de druppel. Mijn vriend was jarig, zijn verjaardag vieren we dit weekend. Wat gebeurd er op dag zelf, 's ochtends om 6 uur een heel kort smsje: "gefeliciteerd met je 24 jaar en maak er een mooie dag van". That's it! Geen telefoontje, niks, alleen dit korte smsje. In mijn ogen is dit echt niet normaal. Het is haar zoon, dan kan er toch wel meer vanaf dan een smsje?!
Eehm, is dat raar? Als ik bijvoorbeeld op woensdag jarig ben en ik vraag mijn ouders en schoonouders op vrijdag of zaterdag op visite, dan krijg ik waarschijnlijk op die woensdag ook een smsje van mijn vader en moeder met dezelfde tekst als wat jij hierboven zegt. En van schoonouders, die niet sms'en ook niet zulke bellers zijn, hoor ik niks (of moet ze toevallig zien). Dat komt dan dat weekend wel. Het is maar een verjaardag hoor, zo boeiend is dat toch niet. Ik neem aan dat ze gewoon op visite komt een paar dagen later? Nee hoor, niks raars aan. Ik doe eigenlijk ook exact hetzelfde, als vader of moeder jarig is en hij/zij viert het pas een paar dagen later, dan stuur ik ook hooguit een mailtje/sms en het cadeautje en echte felicitaties komen dan later wel.
