Relaties
alle pijlers
Watje.
maandag 30 mei 2011 om 10:36
maandag 30 mei 2011 om 10:40
maandag 30 mei 2011 om 11:00
quote:lilalinda schreef op 30 mei 2011 @ 10:04:
[...]
Grote kans, dat je vrouw je al jaren hints heeft lopen geven. In haar optiek heeft ze vast geprobeerd je te laten zien, dat ze het graag anders zag. Meeste mannen hebben pas als de scheiding bijna rond is, pas door dat hun vrouw al lange tijd ongelukkig was.
Er zijn nog steeds vrouwen, die denken dat mannen hints snappen...hahaha, hier ook er een. Hij begreep het toen ik met een depressie en een scheidingaanvraag bij hem kwam. En hij deed het ook alles voor ons. We zijn nog bij elkaar en ik doe niet meer aan hints.
[...]
Grote kans, dat je vrouw je al jaren hints heeft lopen geven. In haar optiek heeft ze vast geprobeerd je te laten zien, dat ze het graag anders zag. Meeste mannen hebben pas als de scheiding bijna rond is, pas door dat hun vrouw al lange tijd ongelukkig was.
Er zijn nog steeds vrouwen, die denken dat mannen hints snappen...hahaha, hier ook er een. Hij begreep het toen ik met een depressie en een scheidingaanvraag bij hem kwam. En hij deed het ook alles voor ons. We zijn nog bij elkaar en ik doe niet meer aan hints.
maandag 30 mei 2011 om 11:09
quote:lies_lies schreef op 30 mei 2011 @ 09:29:
Wat klinkt dit allemaal liefdeloos en kil
Ik hoor eigenlijk iemand die puur zakelijk over zijn vrouw praat, goed met kinderen, goed in huishouden (ik zou echt gillend gek worden zonder werk) maar verder lees ik nergen waarom je vrouw een leuk persoon is. Alles klinkt akelig gepland, materialistisch geen gebrek, maar ik lees nergens iets van samen ergens over nadenken of plannen voor de toekomst maken. Lijkt me erg ongezellig.
Als ik een beetje de dingen op een rijtje zet: om 8 uur naar bed, jouw verwijten maken enz, zou mijn gok zijn dat ze depressief is. (IOm er viva-achtig maar eens een diagnose op te plakken) Of in ieder geval ontevreden over zichzelf en het leven. Was haar ambitie altijd om "alleen maar moeder" te zijn?
Hoe dan ook: het is duidelijk dat er gepraat MOET worden. Zo gaan jullie uit elkaar op een zeer onprettige manier en dat wil jij niet, willen je kinderen niet en wil je vrouw waarschijnlijk ook niet. Dus stel therapie voor, desnoods ga je eerst in je eentje en hopelijk later samen, maar er moet wel iets gaan veranderen in jullie relatie...Mee eens!
Wat klinkt dit allemaal liefdeloos en kil
Ik hoor eigenlijk iemand die puur zakelijk over zijn vrouw praat, goed met kinderen, goed in huishouden (ik zou echt gillend gek worden zonder werk) maar verder lees ik nergen waarom je vrouw een leuk persoon is. Alles klinkt akelig gepland, materialistisch geen gebrek, maar ik lees nergens iets van samen ergens over nadenken of plannen voor de toekomst maken. Lijkt me erg ongezellig.
Als ik een beetje de dingen op een rijtje zet: om 8 uur naar bed, jouw verwijten maken enz, zou mijn gok zijn dat ze depressief is. (IOm er viva-achtig maar eens een diagnose op te plakken) Of in ieder geval ontevreden over zichzelf en het leven. Was haar ambitie altijd om "alleen maar moeder" te zijn?
Hoe dan ook: het is duidelijk dat er gepraat MOET worden. Zo gaan jullie uit elkaar op een zeer onprettige manier en dat wil jij niet, willen je kinderen niet en wil je vrouw waarschijnlijk ook niet. Dus stel therapie voor, desnoods ga je eerst in je eentje en hopelijk later samen, maar er moet wel iets gaan veranderen in jullie relatie...Mee eens!
maandag 30 mei 2011 om 11:09
quote:Wellhello schreef op 30 mei 2011 @ 10:36:
Ik ben van mening dat vrouw ook wel haar mond open mag doen, dit lijkt me typisch een geval 'ik geef toch hints, ik ben toch duidelijk geweest (maar niet heus)'.
Als de vrouw ontevreden is moet ze zeggen wat er is. Nu mag TO er naar raden en wij ook.Ik keur het niet goed, maar het is wel vrouwen eigen. Wij vrouwen geven hints en mannen zijn gewoon te dom hebben gewoon de voelsprieten niet om ze op te vangen.
Sinds ik zonder hints leef, heb ik een beter huwelijk...
Ik ben van mening dat vrouw ook wel haar mond open mag doen, dit lijkt me typisch een geval 'ik geef toch hints, ik ben toch duidelijk geweest (maar niet heus)'.
Als de vrouw ontevreden is moet ze zeggen wat er is. Nu mag TO er naar raden en wij ook.Ik keur het niet goed, maar het is wel vrouwen eigen. Wij vrouwen geven hints en mannen zijn gewoon te dom hebben gewoon de voelsprieten niet om ze op te vangen.
Sinds ik zonder hints leef, heb ik een beter huwelijk...
maandag 30 mei 2011 om 11:12
quote:MEFS schreef op 30 mei 2011 @ 11:00:
[...]
hahaha, hier ook er een. Hij begreep het toen ik met een depressie en een scheidingaanvraag bij hem kwam. En hij deed het ook alles voor ons. We zijn nog bij elkaar en ik doe niet meer aan hints.
Herkenbaar. Ik doe ook niet meer aan hints en ook niet meer aan verwachten van hem te krijgen wat ik mezelf moet geven. Ben assertiever geworden en neem nu zelf verantwoordelijkheid. Dat blijkt echt heel erg goed te werken, zowel voor hem als voor mij.
En dat is ook iets wat je best van een volwassen vrouw mag vragen vind ik. Als partner kun je praten wat je wilt, vechten wat je wilt, maar je bent stratenmaker op zee als de ander zichzelf niet verantwoordelijk houdt voor eigen daden en gevoelens.
[...]
hahaha, hier ook er een. Hij begreep het toen ik met een depressie en een scheidingaanvraag bij hem kwam. En hij deed het ook alles voor ons. We zijn nog bij elkaar en ik doe niet meer aan hints.
Herkenbaar. Ik doe ook niet meer aan hints en ook niet meer aan verwachten van hem te krijgen wat ik mezelf moet geven. Ben assertiever geworden en neem nu zelf verantwoordelijkheid. Dat blijkt echt heel erg goed te werken, zowel voor hem als voor mij.
En dat is ook iets wat je best van een volwassen vrouw mag vragen vind ik. Als partner kun je praten wat je wilt, vechten wat je wilt, maar je bent stratenmaker op zee als de ander zichzelf niet verantwoordelijk houdt voor eigen daden en gevoelens.
maandag 30 mei 2011 om 11:20
quote:lilalinda schreef op 30 mei 2011 @ 11:09:
[...]
Ik keur het niet goed, maar het is wel vrouwen eigen. Wij vrouwen geven hints en mannen zijn gewoon te dom hebben gewoon de voelsprieten niet om ze op te vangen.
Sinds ik zonder hints leef, heb ik een beter huwelijk...
'Hints' ?
Wij vrouwen zijn toch zo van het praten? Gewoon zeggen wat je dwars zit en het benoemen, waarom is dat nu ineens zo moeilijk?
[...]
Ik keur het niet goed, maar het is wel vrouwen eigen. Wij vrouwen geven hints en mannen zijn gewoon te dom hebben gewoon de voelsprieten niet om ze op te vangen.
Sinds ik zonder hints leef, heb ik een beter huwelijk...
'Hints' ?
Wij vrouwen zijn toch zo van het praten? Gewoon zeggen wat je dwars zit en het benoemen, waarom is dat nu ineens zo moeilijk?
maandag 30 mei 2011 om 11:21
quote:Wellhello schreef op 30 mei 2011 @ 11:15:
Ik heb ook geleerd dat hints niet werken, als ik iets wil/vind dan zeg ik het eerlijk.
Maar goed, ik ben niet de vrouw van TO.
Lastige situatie dit, ik kan geen tips bedenken anders dan haar tot praten te 'dwingen'.
Mijn man zegt wel eens tegen mij "Bij mij moet je recht in de microfoon praten" als ik volgens hem in omslachtig geneuzel lijk te verzanden.
TO, misschien kun je aan je vrouw laten weten wat voor communicatievormen wel bij jou aankomen. Je zou dan ook kunnen afspreken dat jullie bepaalde communicatievormen niet meer bezigen, bijvoorbeeld:
Geen vragen die beginnen met "Waarom"Niet weglopen uit de discussieDe ander laten uitpratenAls de ene het niet begrijpt geen sarcastische opmerkingen plaatsen, gewoon nog een keer op een andere manier vertellen.etc.
Ik heb ook geleerd dat hints niet werken, als ik iets wil/vind dan zeg ik het eerlijk.
Maar goed, ik ben niet de vrouw van TO.
Lastige situatie dit, ik kan geen tips bedenken anders dan haar tot praten te 'dwingen'.
Mijn man zegt wel eens tegen mij "Bij mij moet je recht in de microfoon praten" als ik volgens hem in omslachtig geneuzel lijk te verzanden.
TO, misschien kun je aan je vrouw laten weten wat voor communicatievormen wel bij jou aankomen. Je zou dan ook kunnen afspreken dat jullie bepaalde communicatievormen niet meer bezigen, bijvoorbeeld:
Geen vragen die beginnen met "Waarom"Niet weglopen uit de discussieDe ander laten uitpratenAls de ene het niet begrijpt geen sarcastische opmerkingen plaatsen, gewoon nog een keer op een andere manier vertellen.etc.
maandag 30 mei 2011 om 11:28
quote:Beauke schreef op 30 mei 2011 @ 11:20:
[...]
'Hints' ?
Wij vrouwen zijn toch zo van het praten? Gewoon zeggen wat je dwars zit en het benoemen, waarom is dat nu ineens zo moeilijk?Meeste vrouwen doen dat niet, die gaan er vanuit, dat als ze 3x zuchten op een middag, dat hun man dan snapt dat hij ook een de stofzuiger moet pakken...
[...]
'Hints' ?
Wij vrouwen zijn toch zo van het praten? Gewoon zeggen wat je dwars zit en het benoemen, waarom is dat nu ineens zo moeilijk?Meeste vrouwen doen dat niet, die gaan er vanuit, dat als ze 3x zuchten op een middag, dat hun man dan snapt dat hij ook een de stofzuiger moet pakken...
maandag 30 mei 2011 om 11:32
quote:Vl43inder schreef op 30 mei 2011 @ 11:21:
[...]
Mijn man zegt wel eens tegen mij "Bij mij moet je recht in de microfoon praten" als ik volgens hem in omslachtig geneuzel lijk te verzanden.
Grinnik!
Ik zie soms echt lichte paniek opkomen in de ogen van vriend als ik met een paar zijspongen probeer te vertellen hoe ik me voel. Kort en krachtig werkt veel beter, maar daar ben ik gewoon niet zo goed in. Doe wel mijn best en hij ook.
TO: uiteindelijk kun je volgens mij nooit een goed advies krijgen van mensen die alleen jouw kant van het verhaal horen. Ik zou je vrouw voorstellen om in therapie te gaan. Tijdens die therapie kunnen jullie er dan achter komen of jullie nog samen verder willen.
Als ze dat niet wil zou ik denk ik niet langer blijven trekken. Dan kun je beter voorstellen om te gaan werken aan een goede scheiding.
[...]
Mijn man zegt wel eens tegen mij "Bij mij moet je recht in de microfoon praten" als ik volgens hem in omslachtig geneuzel lijk te verzanden.
Grinnik!
Ik zie soms echt lichte paniek opkomen in de ogen van vriend als ik met een paar zijspongen probeer te vertellen hoe ik me voel. Kort en krachtig werkt veel beter, maar daar ben ik gewoon niet zo goed in. Doe wel mijn best en hij ook.
TO: uiteindelijk kun je volgens mij nooit een goed advies krijgen van mensen die alleen jouw kant van het verhaal horen. Ik zou je vrouw voorstellen om in therapie te gaan. Tijdens die therapie kunnen jullie er dan achter komen of jullie nog samen verder willen.
Als ze dat niet wil zou ik denk ik niet langer blijven trekken. Dan kun je beter voorstellen om te gaan werken aan een goede scheiding.
Het is zoals het is
maandag 30 mei 2011 om 11:40
quote:12twister schreef op 30 mei 2011 @ 10:08:
[...]
Dit stukje in een eerdere post viel me op. Door van haar te verwachten dat zij jou vraagt dingen te doen, of door te vragen wat je kunt doen, laat je de verantwoordelijkheid nog steeds volledig bij haar liggen. Ze heeft al kinderen waarvoor ze die verantwoordelijkheid draagt, van een partner mag je - vind ik - een meer meewerkende en proactieve houding verwachten.
Besef je verder dat het werk van een huismoeder 7 dagen per week van 7 (?) uur 's ochtends tot 8 (?) uur 's avonds doorgaat (plus standby diensten in de nachtelijke uurtjes).
Verder is er al veel stof tot nadenken gegeven. Ik denk dat het zinnig is om eens met iemand te praten, want dat lukt jullie samen blijkbaar niet meer. Je vrouw heeft het gevoel niet tot jou door te dringen en vice versa. Beetje hulp om de boel weer op de rit te brengen kan dan waardevol zijn.
Het is toch 'n keuze die zijzelf heeft gemaakt om thuis te blijven voor de kinderen. Als ze was gaan werken, hadden ze hulp in huis kunnen inhuren en de kinderen wat vaker naar de opvang kunnen doen. Bovendien als beiden buitenshuis werken dan is het idd ook fair om de gezinstaken te verdelen of uit te besteden.
Als er maar sprake is van één kostwinner die het hele spul moet onderhouden, vind ik niet dat de thuisblijver dan nog veel te eisen heeft op 't gebied van hulp. Daar blijft ze voor thuis of kan zelf geld gaan verdienen om de rotklusjes uit te besteden.
[...]
Dit stukje in een eerdere post viel me op. Door van haar te verwachten dat zij jou vraagt dingen te doen, of door te vragen wat je kunt doen, laat je de verantwoordelijkheid nog steeds volledig bij haar liggen. Ze heeft al kinderen waarvoor ze die verantwoordelijkheid draagt, van een partner mag je - vind ik - een meer meewerkende en proactieve houding verwachten.
Besef je verder dat het werk van een huismoeder 7 dagen per week van 7 (?) uur 's ochtends tot 8 (?) uur 's avonds doorgaat (plus standby diensten in de nachtelijke uurtjes).
Verder is er al veel stof tot nadenken gegeven. Ik denk dat het zinnig is om eens met iemand te praten, want dat lukt jullie samen blijkbaar niet meer. Je vrouw heeft het gevoel niet tot jou door te dringen en vice versa. Beetje hulp om de boel weer op de rit te brengen kan dan waardevol zijn.
Het is toch 'n keuze die zijzelf heeft gemaakt om thuis te blijven voor de kinderen. Als ze was gaan werken, hadden ze hulp in huis kunnen inhuren en de kinderen wat vaker naar de opvang kunnen doen. Bovendien als beiden buitenshuis werken dan is het idd ook fair om de gezinstaken te verdelen of uit te besteden.
Als er maar sprake is van één kostwinner die het hele spul moet onderhouden, vind ik niet dat de thuisblijver dan nog veel te eisen heeft op 't gebied van hulp. Daar blijft ze voor thuis of kan zelf geld gaan verdienen om de rotklusjes uit te besteden.
maandag 30 mei 2011 om 11:52
quote:Beauke schreef op 30 mei 2011 @ 11:20:
Wij vrouwen zijn toch zo van het praten? Gewoon zeggen wat je dwars zit en het benoemen, waarom is dat nu ineens zo moeilijk?
De gemiddelde man en vrouw zijn anders behoorlijk incompatible wat praten betreft.
Vrouwen praten vaak veel meer, maar gebruiken daarbij vaak veel impliciete, subtielere, omslachtigere bewoording. "Hints" werd hierboven al genoemd.
Mannen spreken die taal niet. Dan kun je net zo goed Chinees tegen hem praten, en je er dan aan irriteren waarom hij je toch telkens niet begrijpt. Mannen hebben duidelijke, directe, to-the-point bewoordingen nodig, en zo communiceren ze zelf ook. Dat wordt door vrouwen soms als bot of ongevoelig ervaren.
Dus de een is niet dommer of slechthorender of dyslectischer dan de ander, ze spreken gewoon een verschillende taal. Handig als je je daarvan bewust bent, scheelt een hoop frustratie
Wij vrouwen zijn toch zo van het praten? Gewoon zeggen wat je dwars zit en het benoemen, waarom is dat nu ineens zo moeilijk?
De gemiddelde man en vrouw zijn anders behoorlijk incompatible wat praten betreft.
Vrouwen praten vaak veel meer, maar gebruiken daarbij vaak veel impliciete, subtielere, omslachtigere bewoording. "Hints" werd hierboven al genoemd.
Mannen spreken die taal niet. Dan kun je net zo goed Chinees tegen hem praten, en je er dan aan irriteren waarom hij je toch telkens niet begrijpt. Mannen hebben duidelijke, directe, to-the-point bewoordingen nodig, en zo communiceren ze zelf ook. Dat wordt door vrouwen soms als bot of ongevoelig ervaren.
Dus de een is niet dommer of slechthorender of dyslectischer dan de ander, ze spreken gewoon een verschillende taal. Handig als je je daarvan bewust bent, scheelt een hoop frustratie
maandag 30 mei 2011 om 12:01
Eens met elninjoo betreffende de eigen keuze om thuis te blijven bij de kinderen. Het is wat flauw om achteraf daarover te gaan klagen. En als het tussentijds toch niet bevalt, kom dan ook zelf met de oplossing. Bijvoorbeeld: ik ga weer werken onder schooltijd, wil praten over kinderopvang en hoe dat te regelen.
Wel met de kanttekening dat het thuis blijven niet minder waardevol zou zijn en geen invloed zou moeten hebben op de gelijkwaardigheid binnen de relatie. Taken mogen dan wel verdeeld zijn, maar als een van de twee zich na verloop ongelukkig gaat voelen in deze situatie, moet daarover gesproken kunnen worden. Mensen veranderen nu eenmaal op den duur van gedachten en gevoelens.
@papa48, ik zou er op staan om met elkaar in gesprek te gaan. Je hebt duidelijk te weinig informatie van je vrouw gekregen, waardoor zij nu zelfs besluit om bij een van je kinderen te wonen. Of dat tegenover jou nu eerlijk is of niet: jullie hebben blijkbaar een probleem en daarover kun je het beste in gesprek gaan. Geef bij haar aan dat je open staat voor een gesprek en dat het voor jou lastig is als je zulke summiere informatie hebt, dan ook aan verandering mee te kunnen werken.
Voor jullie kind - waar zij nu tijdelijk is gaan wonen - moet dit ook een tijdelijke situatie zijn. Je vrouw zou een schat van een mens zijn, maar vrijwel niemand zit er echt op te wachten om weer met moeders samen te gaan wonen, terwijl je net bedacht had om je vleugels uit te slaan naar een eigen plek...
Breng dat echter niet bij haar ter sprake, dan heb je kans dat je haar een schuldgevoel over haar gedrag aanpraat.
Probeer tijdens jullie gesprek (liefst persoonlijk en niet telefonisch) naar haar te luisteren en niet gelijk te roepen hoe moeilijk het voor jou is. Dan voelt de ander - die met het probleem zit - zich soweiso onbegrepen. Jouw vrouw reageert cynisch op de sores die je van jezelf noemt: dat is een signaal dat ze nu niet open staat voor jouw problemen.
Als ze haar probleem heeft uitgelegd, vraag dan wat ze wil (wat is haar doel)? Wil ze graag met je verder, maar op bepaalde voorwaarden. Of wil ze eigenlijk jullie huwelijk beëindigen? Geef aan dat je hierin duidelijkheid wilt.
Vervolgens moeten jullie nader tot elkaar komen door met elkaar in gesprek te blijven. Voor jou: veel luisteren, maar ook een duidelijke grens aangeven. Niet met alle winden van je vrouw mee, maar bepalen wat jij van alles vindt wat ze zegt.
Ik hoop dat jullie hieruit komen. En ik begreep wel uit je OP dat je duidelijk wilde maken dat je geen klaploper bent, maar een 'normale' man, die zijn best doet om zijn gezin te onderhouden. Ook normale mannen vergeten wel eens aandacht te schenken aan hun huwelijk en kan het heel goed zijn dat jouw vrouw dit zo ervaren heeft...
Wel met de kanttekening dat het thuis blijven niet minder waardevol zou zijn en geen invloed zou moeten hebben op de gelijkwaardigheid binnen de relatie. Taken mogen dan wel verdeeld zijn, maar als een van de twee zich na verloop ongelukkig gaat voelen in deze situatie, moet daarover gesproken kunnen worden. Mensen veranderen nu eenmaal op den duur van gedachten en gevoelens.
@papa48, ik zou er op staan om met elkaar in gesprek te gaan. Je hebt duidelijk te weinig informatie van je vrouw gekregen, waardoor zij nu zelfs besluit om bij een van je kinderen te wonen. Of dat tegenover jou nu eerlijk is of niet: jullie hebben blijkbaar een probleem en daarover kun je het beste in gesprek gaan. Geef bij haar aan dat je open staat voor een gesprek en dat het voor jou lastig is als je zulke summiere informatie hebt, dan ook aan verandering mee te kunnen werken.
Voor jullie kind - waar zij nu tijdelijk is gaan wonen - moet dit ook een tijdelijke situatie zijn. Je vrouw zou een schat van een mens zijn, maar vrijwel niemand zit er echt op te wachten om weer met moeders samen te gaan wonen, terwijl je net bedacht had om je vleugels uit te slaan naar een eigen plek...
Breng dat echter niet bij haar ter sprake, dan heb je kans dat je haar een schuldgevoel over haar gedrag aanpraat.
Probeer tijdens jullie gesprek (liefst persoonlijk en niet telefonisch) naar haar te luisteren en niet gelijk te roepen hoe moeilijk het voor jou is. Dan voelt de ander - die met het probleem zit - zich soweiso onbegrepen. Jouw vrouw reageert cynisch op de sores die je van jezelf noemt: dat is een signaal dat ze nu niet open staat voor jouw problemen.
Als ze haar probleem heeft uitgelegd, vraag dan wat ze wil (wat is haar doel)? Wil ze graag met je verder, maar op bepaalde voorwaarden. Of wil ze eigenlijk jullie huwelijk beëindigen? Geef aan dat je hierin duidelijkheid wilt.
Vervolgens moeten jullie nader tot elkaar komen door met elkaar in gesprek te blijven. Voor jou: veel luisteren, maar ook een duidelijke grens aangeven. Niet met alle winden van je vrouw mee, maar bepalen wat jij van alles vindt wat ze zegt.
Ik hoop dat jullie hieruit komen. En ik begreep wel uit je OP dat je duidelijk wilde maken dat je geen klaploper bent, maar een 'normale' man, die zijn best doet om zijn gezin te onderhouden. Ook normale mannen vergeten wel eens aandacht te schenken aan hun huwelijk en kan het heel goed zijn dat jouw vrouw dit zo ervaren heeft...
Only dead fish go with the flow
maandag 30 mei 2011 om 12:01
On topic: ik vind dat mama48 zich wel wat constructiever mag opstellen. Als papa48 in z'n eentje het hele gezin onderhoudt vind ik het niet meer dan normaal dat hij niet ook nog van alles in de huishouding hoeft te doen.
Als het andersom was geweest (stel: mama48 werkt en onderhoudt het hele zooitje en papa48 doet het huishouden) en hij zou zeuren dat ze thuis ook wel wat mag doen, en haar zou afsnauwen als ze dan vraagt wat hij graag wil dat ze doet, nou dan had je menigeen moeten horen (iets als "luie onverantwoordelijke lapzwans" denk ik).
quote:papa48 schreef op 30 mei 2011 @ 01:57:
"Houden van" is tenslotte concessies doen.
Welke concessies doet zij?
quote:papa48 schreef op 30 mei 2011 @ 01:57:
Als is aangeef dat ik met alle liefde wil helpen met huishoudelijke taken en of ze dat dan aan me wil vragen wanneer er iets gedaan moet worden dan is dat belachelijk. “Dat moet je zelf zien!” is dan het antwoord.Zij erkent dus niet de communicatieverschillen tussen man en vrouw (zie ook mijn post hierboven), en daarbij blijkt hier geen greintje respect van haar naar jou.
Als het andersom was geweest (stel: mama48 werkt en onderhoudt het hele zooitje en papa48 doet het huishouden) en hij zou zeuren dat ze thuis ook wel wat mag doen, en haar zou afsnauwen als ze dan vraagt wat hij graag wil dat ze doet, nou dan had je menigeen moeten horen (iets als "luie onverantwoordelijke lapzwans" denk ik).
quote:papa48 schreef op 30 mei 2011 @ 01:57:
"Houden van" is tenslotte concessies doen.
Welke concessies doet zij?
quote:papa48 schreef op 30 mei 2011 @ 01:57:
Als is aangeef dat ik met alle liefde wil helpen met huishoudelijke taken en of ze dat dan aan me wil vragen wanneer er iets gedaan moet worden dan is dat belachelijk. “Dat moet je zelf zien!” is dan het antwoord.Zij erkent dus niet de communicatieverschillen tussen man en vrouw (zie ook mijn post hierboven), en daarbij blijkt hier geen greintje respect van haar naar jou.
maandag 30 mei 2011 om 12:07
quote:_minny schreef op 30 mei 2011 @ 02:33:
Je schrijft het zelf al, het zijn in jouw ogen geen belangrijke problemen. Maar dat betekent niet dat het voor haar ook onbelangrijk is allemaal. Ik krijg het idee dat je haar niet erg serieus neemt, en dat zou mij ook totaal niet zinnen.Zij neemt hem al helemáál niet serieus. We kennen natuurlijk maar 1 kant van het verhaal, maar afgaande op TS lijkt zij behoorlijk lak te hebben aan zijn belangen, gevoelens en emoties (en pogingen van hem om wel aan die van haar gehoor te geven, worden op chagrijnige wijze de kop ingedrukt).
Je schrijft het zelf al, het zijn in jouw ogen geen belangrijke problemen. Maar dat betekent niet dat het voor haar ook onbelangrijk is allemaal. Ik krijg het idee dat je haar niet erg serieus neemt, en dat zou mij ook totaal niet zinnen.Zij neemt hem al helemáál niet serieus. We kennen natuurlijk maar 1 kant van het verhaal, maar afgaande op TS lijkt zij behoorlijk lak te hebben aan zijn belangen, gevoelens en emoties (en pogingen van hem om wel aan die van haar gehoor te geven, worden op chagrijnige wijze de kop ingedrukt).
maandag 30 mei 2011 om 12:13
Joop, er zou aan beide kanten wel wat zitten. We zijn er hier niet bij en misschien komt papa 48 wel elke avond - door zijn zware werk - knalchagrijnig thuis. Of misschien is zij constant op hem aan het bekken, omdat ze van het lange thuis zitten niet vrolijker is geworden. Wie zal het zeggen...
Belangrijker is nu: wat kan hij het beste nu doen? Als hij gelijk tegen haar gaat roepen dat hij zich respectloos behandeld voelt door haar, komt hij er natuurlijk niet.
Hij wil blijkbaar verder met zijn vrouw, die nu al dan niet in een respectloze modus zit, dus moet hij eerst beginnen met wat anders dan benaderen in de zin van 'jij doet mij pijn'.
Volgens mij kan hij beter vragen 'waarom?' en 'wat is er aan de hand'?
Belangrijker is nu: wat kan hij het beste nu doen? Als hij gelijk tegen haar gaat roepen dat hij zich respectloos behandeld voelt door haar, komt hij er natuurlijk niet.
Hij wil blijkbaar verder met zijn vrouw, die nu al dan niet in een respectloze modus zit, dus moet hij eerst beginnen met wat anders dan benaderen in de zin van 'jij doet mij pijn'.
Volgens mij kan hij beter vragen 'waarom?' en 'wat is er aan de hand'?
Only dead fish go with the flow
maandag 30 mei 2011 om 12:35
quote:lilalinda schreef op 30 mei 2011 @ 11:28:
[...]
Meeste vrouwen doen dat niet, die gaan er vanuit, dat als ze 3x zuchten op een middag, dat hun man dan snapt dat hij ook een de stofzuiger moet pakken...
Drie keer zuchten = ik moet stofzuiger pakken.
Vier keer zuchten = in de douche is het een grote kledingtroep en dat moet worden opgeruimd.
Vijf keer zuchten = de seks van gisteren was klote.
[...]
Meeste vrouwen doen dat niet, die gaan er vanuit, dat als ze 3x zuchten op een middag, dat hun man dan snapt dat hij ook een de stofzuiger moet pakken...
Drie keer zuchten = ik moet stofzuiger pakken.
Vier keer zuchten = in de douche is het een grote kledingtroep en dat moet worden opgeruimd.
Vijf keer zuchten = de seks van gisteren was klote.
World of Warcraft: Legion
maandag 30 mei 2011 om 12:40
