Gezondheid
alle pijlers
Vader met kanker..
woensdag 7 november 2007 om 22:55
Hoewel we het al ruim een half jaar weten, wordt het allemaal steeds moeilijker: mijn vader heeft kanker en het is ongeneeslijk. Hoe lang hij nog te gaan heeft weet niemand zeker, maar het is slechts een kwestie van wachten op de volgende uitzaaiing. Hij heeft zo veel pijn, is misselijk en erg somber. Hij ligt zo ongeveer de hele dag in bed. Van mijn papa zoals hij vroeger was, is weinig meer over.
Zijn er hier mensen die in eenzelfde situatie zitten als ik?
(Ik weet niet precies wat ik van mijn topic moet verwachten en of ik me misschien beter bij een ander topic had kunnen aansluiten, maar ik moet het gewoon even kwijt.)
Zijn er hier mensen die in eenzelfde situatie zitten als ik?
(Ik weet niet precies wat ik van mijn topic moet verwachten en of ik me misschien beter bij een ander topic had kunnen aansluiten, maar ik moet het gewoon even kwijt.)
woensdag 16 januari 2008 om 11:14
Hoi iedereen.
@Wilma: fijn dat het nu nog zo goed gaat. Is het poeder dat hij krijgt fantomalt of protifar? Die twee poeders had mijn vader maar nu gaat dat dus niet meer. Het kan trouwens best een verschil maken dat de tumor uit de papil van Vater en niet uit de alvleesklier komt, omdat het mischien een ander type cellen zijn. Dat kan uitmaken voor hoe snel het groeit en hoe snel het uitzaait. Ik weet niet of het zo is hoor, maar het zou kunnen. Ik hoop het voor je. En het is gunstig dat je schoonvader al best oud is, dan gaat het meestal ook minder snel. Kanker in jonge mensen is meestal veel agressiever.
@Jurri: wat akelig, nu ook nog longontsteking erbij. Hoe komt het dat je vader jou niet wil zien? Voelt hij zich er te ziek voor?
@mastermind: het was inderdaad heel fijn om die brief voor te lezen, heel goed van je dat jij dat ook hebt gedaan. En ik ken ook het gevoel dat ik meer zou willen zeggen, maar bij mij is het nu nog dat ik besef dat het nu nog kan maar misschien over een maand niet meer, en dat ik dus nú moet bedenken wat ik wil zeggen want straks krijg ik geen herkansing meer. Maar die brief heeft daarin wel wat rust gebracht, het waren uiteindelijk 4 pagina's dus ik heb behoorlijk wat kunnen zeggen. Mijn vader leest het trouwens nog steeds regelmatig door en elke keer weer zegt hij hoe blij hij ermee is. Ik heb hem ook verteld dat ik delen ervan ga voorlezen straks op de uitvaart en toen was hij ook helemaal ontroerd. Hij zei dat ik dat alleen moet doen als ik het kan, maar ik wil het per se dus ik zorg er dan wel voor dat ik het kan.
@lapin: voor jou is het nu ook wel erg zwaar zeg. Red je het nog een beetje? Zoals mastermind al zegt, er komen vast veel herinneringen boven. Het is ook voor jou nog maar zo kort geleden!
@bammie: Lukt het je om een brief te schrijven of is het toch te moeilijk? Hoe gaat het verder?
En hoe gaat het met de rest?
Verder houdt mijn vader in zijn buik heel veel vocht vast. Daardoor kon hij ook haast geen voedsel meer binnenhouden want het vocht drukte op zijn maag en ging irriteren. 2 weken geleden hebben ze 6 liter afgetapt in het ziekenhuis met een drain. Dat hielp wel. Maar het kwam razendsnel terug en eergisteren hebben ze alweer 4,5 liter weggehaald. De verwachting is dat het steeds sneller terug zal komen, ik vond dit al snel! Dat weghalen duurt toch al gauw een hele dag want dat eerst moet het bloed gecontroleerd worden en daarna mag het ook niet al te snel gebeuren om enge dingen met bloeddrukveranderingen te voorkomen.
Goede vrienden van mijn vader zijn nu ook langsgekomen en hebben hun afscheidstekst voor straks voorgelezen. Dat had mijn vader gevraagd, hij wil graag van iedereen weten wat ze gaan zeggen. Wel weer een heel moeilijk moment. Dit waren de eersten, er zullen nog meer van dit soort momenten gaan volgen met andere vrienden en familie. Gelukkig had ik het zelf al gedaan voordat hij het vroeg. Maar hoe mooi ook en hoe gelukkig mijn vader er ook mee was, het is toch een emotionele aanslag, het blijft een beetje door mijn hoofd spoken.
@Wilma: fijn dat het nu nog zo goed gaat. Is het poeder dat hij krijgt fantomalt of protifar? Die twee poeders had mijn vader maar nu gaat dat dus niet meer. Het kan trouwens best een verschil maken dat de tumor uit de papil van Vater en niet uit de alvleesklier komt, omdat het mischien een ander type cellen zijn. Dat kan uitmaken voor hoe snel het groeit en hoe snel het uitzaait. Ik weet niet of het zo is hoor, maar het zou kunnen. Ik hoop het voor je. En het is gunstig dat je schoonvader al best oud is, dan gaat het meestal ook minder snel. Kanker in jonge mensen is meestal veel agressiever.
@Jurri: wat akelig, nu ook nog longontsteking erbij. Hoe komt het dat je vader jou niet wil zien? Voelt hij zich er te ziek voor?
@mastermind: het was inderdaad heel fijn om die brief voor te lezen, heel goed van je dat jij dat ook hebt gedaan. En ik ken ook het gevoel dat ik meer zou willen zeggen, maar bij mij is het nu nog dat ik besef dat het nu nog kan maar misschien over een maand niet meer, en dat ik dus nú moet bedenken wat ik wil zeggen want straks krijg ik geen herkansing meer. Maar die brief heeft daarin wel wat rust gebracht, het waren uiteindelijk 4 pagina's dus ik heb behoorlijk wat kunnen zeggen. Mijn vader leest het trouwens nog steeds regelmatig door en elke keer weer zegt hij hoe blij hij ermee is. Ik heb hem ook verteld dat ik delen ervan ga voorlezen straks op de uitvaart en toen was hij ook helemaal ontroerd. Hij zei dat ik dat alleen moet doen als ik het kan, maar ik wil het per se dus ik zorg er dan wel voor dat ik het kan.
@lapin: voor jou is het nu ook wel erg zwaar zeg. Red je het nog een beetje? Zoals mastermind al zegt, er komen vast veel herinneringen boven. Het is ook voor jou nog maar zo kort geleden!
@bammie: Lukt het je om een brief te schrijven of is het toch te moeilijk? Hoe gaat het verder?
En hoe gaat het met de rest?
Verder houdt mijn vader in zijn buik heel veel vocht vast. Daardoor kon hij ook haast geen voedsel meer binnenhouden want het vocht drukte op zijn maag en ging irriteren. 2 weken geleden hebben ze 6 liter afgetapt in het ziekenhuis met een drain. Dat hielp wel. Maar het kwam razendsnel terug en eergisteren hebben ze alweer 4,5 liter weggehaald. De verwachting is dat het steeds sneller terug zal komen, ik vond dit al snel! Dat weghalen duurt toch al gauw een hele dag want dat eerst moet het bloed gecontroleerd worden en daarna mag het ook niet al te snel gebeuren om enge dingen met bloeddrukveranderingen te voorkomen.
Goede vrienden van mijn vader zijn nu ook langsgekomen en hebben hun afscheidstekst voor straks voorgelezen. Dat had mijn vader gevraagd, hij wil graag van iedereen weten wat ze gaan zeggen. Wel weer een heel moeilijk moment. Dit waren de eersten, er zullen nog meer van dit soort momenten gaan volgen met andere vrienden en familie. Gelukkig had ik het zelf al gedaan voordat hij het vroeg. Maar hoe mooi ook en hoe gelukkig mijn vader er ook mee was, het is toch een emotionele aanslag, het blijft een beetje door mijn hoofd spoken.
vrijdag 18 januari 2008 om 12:58
zaterdag 19 januari 2008 om 02:45
Ach Pyri, meis toch.... Lees het net pas, ik schrik er van... Even geen woorden voor.
Nou ja, doe toch een poging om een paar woorden neer te schrijven.
Uiteraard wens ik je heel veel sterkte, kracht en liefde toe. En ik hoop dat je in ieder geval troost put uit het feit dat je vader nu geen pijn meer heeft en niet meer benauwd is. Zijn lijdensweg is ten einde maar voor jou begint nu een nieuwe, die van het leven zonder je vader. Maar dat hij fysiek weg is wil niet zeggen dat hij niet meer bij je is. Ik hoop dat je ook troost kan vinden in de wetenschap dat je al je herinneringen nog aan hem hebt kunnen voorlezen, je hebt in ieder geval dat alles nog tegen hem kunnen zeggen. Weet zeker dat hij dat heel mooi gevonden heeft en dat het hem gelukkig heeft gemaakt dat je dat allemaal nog tegen hem gezegd hebt.
Verder weet ik echt niet wat ik nog kan zeggen, voor sommige dingen zijn geen woorden.
Veel sterkte (f) (f)
Nou ja, doe toch een poging om een paar woorden neer te schrijven.
Uiteraard wens ik je heel veel sterkte, kracht en liefde toe. En ik hoop dat je in ieder geval troost put uit het feit dat je vader nu geen pijn meer heeft en niet meer benauwd is. Zijn lijdensweg is ten einde maar voor jou begint nu een nieuwe, die van het leven zonder je vader. Maar dat hij fysiek weg is wil niet zeggen dat hij niet meer bij je is. Ik hoop dat je ook troost kan vinden in de wetenschap dat je al je herinneringen nog aan hem hebt kunnen voorlezen, je hebt in ieder geval dat alles nog tegen hem kunnen zeggen. Weet zeker dat hij dat heel mooi gevonden heeft en dat het hem gelukkig heeft gemaakt dat je dat allemaal nog tegen hem gezegd hebt.
Verder weet ik echt niet wat ik nog kan zeggen, voor sommige dingen zijn geen woorden.
Veel sterkte (f) (f)
zaterdag 19 januari 2008 om 03:41
Het is voorbij en ik kan niet meer slapen. Ben mijn bed maar weer uitgegaan.
Dank je voor jullie troostende woorden. Het is goed gegaan, zoals mijn vader het wilde, we hebben een mooie middag en avond daarna gehad, maar het stormt nu in mijn hoofd.
Ik zal jullie later wel meer vertellen.
Mijn papa is er niet meer, ik heb geen papa meer. Hij is maar 55 jaar geworden.
Dank je voor jullie troostende woorden. Het is goed gegaan, zoals mijn vader het wilde, we hebben een mooie middag en avond daarna gehad, maar het stormt nu in mijn hoofd.
Ik zal jullie later wel meer vertellen.
Mijn papa is er niet meer, ik heb geen papa meer. Hij is maar 55 jaar geworden.
zaterdag 19 januari 2008 om 04:18
Sterkte (f)
Schrijf van je af, huil, praat, luister muziek, ga een stuk wandelen, of wees gewoon alleen maar stil.
Je hebt nog steeds een papa, alleen is hij niet meer hier.
Ik ga zo naar m'n mandje, maar in gedachten sta ik stil bij jullie verdriet en jullie grote verlies. Ik zal een kaarsje voor jullie branden.
Schrijf van je af, huil, praat, luister muziek, ga een stuk wandelen, of wees gewoon alleen maar stil.
Je hebt nog steeds een papa, alleen is hij niet meer hier.
Ik ga zo naar m'n mandje, maar in gedachten sta ik stil bij jullie verdriet en jullie grote verlies. Ik zal een kaarsje voor jullie branden.
zaterdag 19 januari 2008 om 04:33
quote:mastermind schreef op 19 januari 2008 @ 04:18:
Sterkte (f)
Schrijf van je af, huil, praat, luister muziek, ga een stuk wandelen, of wees gewoon alleen maar stil.
Je hebt nog steeds een papa, alleen is hij niet meer hier.
Ik ga zo naar m'n mandje, maar in gedachten sta ik stil bij jullie verdriet en jullie grote verlies. Ik zal een kaarsje voor jullie branden.
Nog iemand wakker op dit rare tijdstip. Zo fijn dat er zelfs nu iemand met me meeleeft. Dank je, mastermind, en je hebt gelijk, ik heb nog steeds een papa en in mijn hoofd heeft hij een heel speciale plek waar niemand aan kan tippen. Ik zal leven voor twee en lachen voor twee en sterk mezelf met de gedachte dat ik alles heb gezegd wat ik wilde zeggen en dat hij daarmee zo gelukkig was.
Maar ik geloof niet in een leven na de dood, en hij geloofde het ook niet, ik denk niet dat hij nu ergens is behalve in onze gedachten, al weet ik het natuurlijk niet. Het zou zo fijn zijn als hij ergens is, maar alleen dat het fijn is, maakt het nog niet de waarheid. Het zou een andere wereld zijn als alle fijne dingen waar waren!
Maar voor het geval dat, voor het geval van je weet maar nooit, heb ik hem vanmiddag gevraagd of hij oma de groeten wil doen en of hij een keer flink de stroom wil laten uitvallen in mijn huisje. Ach, mocht het allemaal niks zijn, wat ik dus eigenlijk wel geloof, dan ben ik tenminste blij in plaats van geïrriteerd als de stroom een keer uitvalt.
Sterkte (f)
Schrijf van je af, huil, praat, luister muziek, ga een stuk wandelen, of wees gewoon alleen maar stil.
Je hebt nog steeds een papa, alleen is hij niet meer hier.
Ik ga zo naar m'n mandje, maar in gedachten sta ik stil bij jullie verdriet en jullie grote verlies. Ik zal een kaarsje voor jullie branden.
Nog iemand wakker op dit rare tijdstip. Zo fijn dat er zelfs nu iemand met me meeleeft. Dank je, mastermind, en je hebt gelijk, ik heb nog steeds een papa en in mijn hoofd heeft hij een heel speciale plek waar niemand aan kan tippen. Ik zal leven voor twee en lachen voor twee en sterk mezelf met de gedachte dat ik alles heb gezegd wat ik wilde zeggen en dat hij daarmee zo gelukkig was.
Maar ik geloof niet in een leven na de dood, en hij geloofde het ook niet, ik denk niet dat hij nu ergens is behalve in onze gedachten, al weet ik het natuurlijk niet. Het zou zo fijn zijn als hij ergens is, maar alleen dat het fijn is, maakt het nog niet de waarheid. Het zou een andere wereld zijn als alle fijne dingen waar waren!
Maar voor het geval dat, voor het geval van je weet maar nooit, heb ik hem vanmiddag gevraagd of hij oma de groeten wil doen en of hij een keer flink de stroom wil laten uitvallen in mijn huisje. Ach, mocht het allemaal niks zijn, wat ik dus eigenlijk wel geloof, dan ben ik tenminste blij in plaats van geïrriteerd als de stroom een keer uitvalt.
zaterdag 19 januari 2008 om 05:03
Ok, dan ga ik ook zo slapen. Wilde gewoon even weten of je niet helemaal alleen was met je verdriet, vind het rot als iemand niet kan slapen van verdriet en storm in 't hoofd en iedereen slaapt zodat je niemand hebt om mee te praten.
Hoop dat je toch een beetje rust vindt in je slaap, je vader heeft gelukkig zijn rust nu gevonden, ik hoop dat dat je wel een beetje troost. Hij hoeft iig niet meer te lijden.
Veel sterkte, niet alleen morgen maar sowieso de komende dagen, weken, maanden etc, nou ja je begrijpt wel wat ik bedoel. Komende dagen zullen wel hectisch worden en je zit uiteraard bomvol emoties dus ik hoop echt dat je nog een beetje kan slapen, je hebt je rust hard nodig nu.
(f) Ik denk aan je.
Hoop dat je toch een beetje rust vindt in je slaap, je vader heeft gelukkig zijn rust nu gevonden, ik hoop dat dat je wel een beetje troost. Hij hoeft iig niet meer te lijden.
Veel sterkte, niet alleen morgen maar sowieso de komende dagen, weken, maanden etc, nou ja je begrijpt wel wat ik bedoel. Komende dagen zullen wel hectisch worden en je zit uiteraard bomvol emoties dus ik hoop echt dat je nog een beetje kan slapen, je hebt je rust hard nodig nu.
(f) Ik denk aan je.
zaterdag 19 januari 2008 om 10:21
Lieve Pyridine, ik ben net wakker en dacht als eerste aan jou en je vader. Ik heb geen woorden om je te troosten, ik weet nog heel goed dat dat toch niet kan.
Probeer alles zo mooi en goed mogelijk te regelen de komende dagen. Dat heeft mij achteraf nog een beetje troost gegeven.
Over leven na de dood dacht ik hetzelfde als jij......voordat mijn vader stierf. Maar er zijn daarna dingen gebeurd die mij een andere kijk erop hebben gegeven. Ik denk nu dat onze vaders nog steeds ergens om ons heen hangen.
Bij de eerstkomende stroomstoring moet ik nu waarschijnlijk aan je vader denken.
Ik wens jou en je familie heel veel sterkte en mooie momenten samen toe de komende dagen.
Kus, Lapin.
Probeer alles zo mooi en goed mogelijk te regelen de komende dagen. Dat heeft mij achteraf nog een beetje troost gegeven.
Over leven na de dood dacht ik hetzelfde als jij......voordat mijn vader stierf. Maar er zijn daarna dingen gebeurd die mij een andere kijk erop hebben gegeven. Ik denk nu dat onze vaders nog steeds ergens om ons heen hangen.
Bij de eerstkomende stroomstoring moet ik nu waarschijnlijk aan je vader denken.
Ik wens jou en je familie heel veel sterkte en mooie momenten samen toe de komende dagen.
Kus, Lapin.
zaterdag 19 januari 2008 om 13:08
Ach Pyridine....Wat een verlies...Wat een verdriet....Ik vind het wel fijn voor je vader, voor jou en de rest van je dierbaren dat jullie toch fijn afscheid hebben kunnen nemen van elkaar. Hij heeft tot op het laatste moment zijn leven en zijn lijden zelf kunnen regisseren. Dat is ondanks de oneerlijkheid en het intense verdriet, toch waardevol.
Dat was namelijk bij mijn vader (en ons) ook het geval, ik koester alle goede herinneringen aan mijn vader maar ook zeker het moment van afscheid nemen...Mijn vader gaf op zaterdagochtend 13 januari ook aan dat de pijn en benauwdheid niet meer waren te verdragen. Hij is toen palliatief gesedeerd, op het moment dat de medicijnen werden toegediend vouwde hij zijn handen in elkaar (zo sliep hij altijd als hij zijn middagdutje deed). Hij is niet meer wakker geweest, heeft zich niet meer bewogen en is 6 uur later overleden. Hij is heel rustig gegaan.
Gisteren om 15:30 was het een jaar geleden dat z'n crematie plaats vond. Moet eerlijk bekennen dat ik me er niet bijster veel van herinner afgezien van de horde mensen, en de tranen door de liedjes die er gedraaid werden. Die vind ik nog altijd prachtig: Goodbye My Lover van James Blunt en Have I Told You Lately van Van Morrison.
Ik wens jou veel kracht toe. Voor nu maar ook op de lange termijn. 55 jaar is veel te jong. Het leven was nog niet 'af'.
Mijn vader was 56.
Net als jou geloof ik niet in een hiernamaals. Maar vraag mijn vader in gedachten ook nog wel eens om een teken...Al was hij zelf ook atheist dus ik verwacht er niet veel van. Het is ook goed zo, heb vele fijne herinneringen die ik kan koesteren. Er komen alleen geen nieuwe meer bij.
Dat was namelijk bij mijn vader (en ons) ook het geval, ik koester alle goede herinneringen aan mijn vader maar ook zeker het moment van afscheid nemen...Mijn vader gaf op zaterdagochtend 13 januari ook aan dat de pijn en benauwdheid niet meer waren te verdragen. Hij is toen palliatief gesedeerd, op het moment dat de medicijnen werden toegediend vouwde hij zijn handen in elkaar (zo sliep hij altijd als hij zijn middagdutje deed). Hij is niet meer wakker geweest, heeft zich niet meer bewogen en is 6 uur later overleden. Hij is heel rustig gegaan.
Gisteren om 15:30 was het een jaar geleden dat z'n crematie plaats vond. Moet eerlijk bekennen dat ik me er niet bijster veel van herinner afgezien van de horde mensen, en de tranen door de liedjes die er gedraaid werden. Die vind ik nog altijd prachtig: Goodbye My Lover van James Blunt en Have I Told You Lately van Van Morrison.
Ik wens jou veel kracht toe. Voor nu maar ook op de lange termijn. 55 jaar is veel te jong. Het leven was nog niet 'af'.
Mijn vader was 56.
Net als jou geloof ik niet in een hiernamaals. Maar vraag mijn vader in gedachten ook nog wel eens om een teken...Al was hij zelf ook atheist dus ik verwacht er niet veel van. Het is ook goed zo, heb vele fijne herinneringen die ik kan koesteren. Er komen alleen geen nieuwe meer bij.
zaterdag 19 januari 2008 om 13:39
Hi Pyri, ben net wakker maar mijn eerste gedachten waren voor jou, voor jullie. Hoop dat je toch nog een beetje hebt kunnen slapen.
En nee Lapin ik werk niet op andere tijden.. probeer gewoon mee te draaien in een 24-uurs ritme maar dat lukt me niet. Heb waarschijnlijk DSPS, maar dat is een ander topic. Komt neer op extreem nachtuilschap.
Net zoals jij zegt heb ik eenaantal dingen meegemaakt waardoor ik heel sterk voel dat mijn vader nog steeds om mij heen is, zoals ik dus ook denk dat dat met jullie vaders het geval is. Ik weet wel dat je "bewijzen" van gene zijde niet af kan dwingen, dus dat als je er heel sceptisch om vraagt (als in: bewijs het dan!) de kans dan vrij klein is dat het gebeurt. Maar als je er werkelijk open vor staat, dan gebeuren er soms dingen die rationeel gezien niet te verklaren zijn. Heb hier zelf al een aantal van die dingen meegemaakt en weet je, de meeste gebeurden op díe momenten dat ik mijn vader weer eventjes zo ontzettend nodig had of als ik heel sterk aan hem liep te denken. Dus ja, ik geloof wel degelijk in een leven na de dood. Ik hoop dat jij ook een 'teken' mag meemaken Pyri, omdat het heel troostend is te 'weten' dat je vader nog ergens is.
Pyri, Enigme: (f) (f) (f)
En nee Lapin ik werk niet op andere tijden.. probeer gewoon mee te draaien in een 24-uurs ritme maar dat lukt me niet. Heb waarschijnlijk DSPS, maar dat is een ander topic. Komt neer op extreem nachtuilschap.
Net zoals jij zegt heb ik eenaantal dingen meegemaakt waardoor ik heel sterk voel dat mijn vader nog steeds om mij heen is, zoals ik dus ook denk dat dat met jullie vaders het geval is. Ik weet wel dat je "bewijzen" van gene zijde niet af kan dwingen, dus dat als je er heel sceptisch om vraagt (als in: bewijs het dan!) de kans dan vrij klein is dat het gebeurt. Maar als je er werkelijk open vor staat, dan gebeuren er soms dingen die rationeel gezien niet te verklaren zijn. Heb hier zelf al een aantal van die dingen meegemaakt en weet je, de meeste gebeurden op díe momenten dat ik mijn vader weer eventjes zo ontzettend nodig had of als ik heel sterk aan hem liep te denken. Dus ja, ik geloof wel degelijk in een leven na de dood. Ik hoop dat jij ook een 'teken' mag meemaken Pyri, omdat het heel troostend is te 'weten' dat je vader nog ergens is.
Pyri, Enigme: (f) (f) (f)
zaterdag 19 januari 2008 om 22:36
Hai Pyridine
Je bent de hele dag in mijn gedachten geweest. Het laat me niet los.
Wat lijkt het me onwerkelijk dat je vader er niet meer is. Je weet dat hij zo ziek is, je weet dat het einde nadert maar nu.................nu is het dus allemaal werkelijkheid.
Wat fijn dat je alles nog hebt kunnen zeggen tegen hem, wat fijn dat hij het laaste stukje in eigen hand heeft kunnen houden. Ik kan me voorstellen dat dat een stukje rust geeft al neemt het het verdriet niet weg en is het rouwen er niet minder om.
Ik hoop dat je komende nacht wat beter kunt slapen.
Heel veel sterkte de komende tijd.
Bammie
Je bent de hele dag in mijn gedachten geweest. Het laat me niet los.
Wat lijkt het me onwerkelijk dat je vader er niet meer is. Je weet dat hij zo ziek is, je weet dat het einde nadert maar nu.................nu is het dus allemaal werkelijkheid.
Wat fijn dat je alles nog hebt kunnen zeggen tegen hem, wat fijn dat hij het laaste stukje in eigen hand heeft kunnen houden. Ik kan me voorstellen dat dat een stukje rust geeft al neemt het het verdriet niet weg en is het rouwen er niet minder om.
Ik hoop dat je komende nacht wat beter kunt slapen.
Heel veel sterkte de komende tijd.
Bammie
zondag 20 januari 2008 om 00:53
Pyridine heel veel sterkte
Ik ben net lid geworden op het forum en lees net de laatste pagina's van dit topic. Ik denk aan je en leef met je mee!
Tis alweer ruim 3 jaar geleden dat mijn vader op 53 jarige leeftijd is overleden, maar ik koester hem in mijn gedachten. Denk nog iedere dag aan hem.
Veel sterkte, nu en in de toekomst..
Ik ben net lid geworden op het forum en lees net de laatste pagina's van dit topic. Ik denk aan je en leef met je mee!
Tis alweer ruim 3 jaar geleden dat mijn vader op 53 jarige leeftijd is overleden, maar ik koester hem in mijn gedachten. Denk nog iedere dag aan hem.
Veel sterkte, nu en in de toekomst..
dinsdag 22 januari 2008 om 13:53
Mijn schoonvader is vannacht opgenomen in het ziekenhuis. Hij had zijn zoveelste hypo (suikerziekte) en vreselijke pijn aan zijn been. Sinds een paar dagen lag hij al in een ziekenhuisbed in de kamer omdat hij de trap niet meer opkan. Hij kan nu bijna niet meer lopen. En sinds een week zit hij s'avonds aan de morfine.
We weten nog niet of zijn been nu geamputeerd gaat worden, maar ik denk het eigenlijk wel. Volgens de huisarts moet zijn hele been eraf, i.p.v. alleen zijn voet, wat we eerst dachten. Zijn nieren schijnen ook niet goed meer te werken. Kortom, het gaat niet goed en ik betwijfel of hij nog thuis komt.
En dan is het zo waardeloos om zo ver weg te zitten. Mijn man twijfelt of hij naar Nederland moet gaan of nog even kan wachten.
Nou ja, een ticket is zo geboekt en mocht het nodig zijn dan kunnen we desnoods met de auto gaan en dezelfde dag nog arriveren.
Hoe is het met je Pyridine? De begrafenis zal morgen (of misschien vandaag) wel zijn. Dikke knuffel.
En ook voor de rest, allemaal een
We weten nog niet of zijn been nu geamputeerd gaat worden, maar ik denk het eigenlijk wel. Volgens de huisarts moet zijn hele been eraf, i.p.v. alleen zijn voet, wat we eerst dachten. Zijn nieren schijnen ook niet goed meer te werken. Kortom, het gaat niet goed en ik betwijfel of hij nog thuis komt.
En dan is het zo waardeloos om zo ver weg te zitten. Mijn man twijfelt of hij naar Nederland moet gaan of nog even kan wachten.
Nou ja, een ticket is zo geboekt en mocht het nodig zijn dan kunnen we desnoods met de auto gaan en dezelfde dag nog arriveren.
Hoe is het met je Pyridine? De begrafenis zal morgen (of misschien vandaag) wel zijn. Dikke knuffel.
En ook voor de rest, allemaal een
dinsdag 22 januari 2008 om 21:56
Dank jullie voor alle lieve opmerkingen. Mastermind, jij in het bijzonder. Je hebt me door een moeilijke nacht heen geholpen met je lieve berichtje. Wat nou 'het is maar internet'.
Wat helemaal raar was, gisteren is mijn vriend gepromoveerd (voor wie niet weet wat dat is: promoveren is is na je afstuderen 4 jaar onderzoek doen aan een universiteit, een boek over je onderzoek schrijven en je bevindingen in het openbaar verdedigen voor een rij kritische professoren, en daarna mag je jezelf dr. noemen in plaats van drs.). Het had een feestdag moeten zijn, het is een grote mijlpaal. Mijn vader had erbij moeten zijn, hij had er eigenlijk over 3 jaar bij mij bij moeten zijn als ik net zo ver ben als mijn vriend nu, want ook ik werk als aio bij een universiteit. Maar bij mij wisten we dat het niet zou gaan lukken, dus had hij er tenminste bij mijn vriend bij moeten zijn. Of achteraf de video van de ceremonie moeten zien, zoals we de laatste weken dachten dat het zou gaan. We hebben de afgelopen maanden zo hard gewerkt om alles geregeld te krijgen, om de promotie zo snel mogelijk door te laten gaan en dan mis je het nét, worst case scenario. Het was vooral een heel rare dag maar mijn vriend heeft het goed gedaan.
Morgen is de crematie. Eigenlijk, officieel een dag te laat maar dat is niet zo erg. Het wordt een persoonlijke dienst waarin veel vrienden en familie hun verhaal doen. Dat hebben ze ook nog voor mijn vader gedaan, net als ik. De afspraken daarvoor stonden al, maar de meeste mensen waren nog niet geweest. Toen het zo snel achteruit ging, zijn ze versneld de avond voor mijn vaders sterven langs geweest en het was een geweldige avond ondanks alle verdriet. Mijn vader was in- en ingelukkig, de avond voordat hij overleed. Dat is een grote troost.
Op het moment voel ik me niet eens zo slecht. Het zal wel weer moeilijk worden, maar nu gaat het. Gelukkig.
Wat helemaal raar was, gisteren is mijn vriend gepromoveerd (voor wie niet weet wat dat is: promoveren is is na je afstuderen 4 jaar onderzoek doen aan een universiteit, een boek over je onderzoek schrijven en je bevindingen in het openbaar verdedigen voor een rij kritische professoren, en daarna mag je jezelf dr. noemen in plaats van drs.). Het had een feestdag moeten zijn, het is een grote mijlpaal. Mijn vader had erbij moeten zijn, hij had er eigenlijk over 3 jaar bij mij bij moeten zijn als ik net zo ver ben als mijn vriend nu, want ook ik werk als aio bij een universiteit. Maar bij mij wisten we dat het niet zou gaan lukken, dus had hij er tenminste bij mijn vriend bij moeten zijn. Of achteraf de video van de ceremonie moeten zien, zoals we de laatste weken dachten dat het zou gaan. We hebben de afgelopen maanden zo hard gewerkt om alles geregeld te krijgen, om de promotie zo snel mogelijk door te laten gaan en dan mis je het nét, worst case scenario. Het was vooral een heel rare dag maar mijn vriend heeft het goed gedaan.
Morgen is de crematie. Eigenlijk, officieel een dag te laat maar dat is niet zo erg. Het wordt een persoonlijke dienst waarin veel vrienden en familie hun verhaal doen. Dat hebben ze ook nog voor mijn vader gedaan, net als ik. De afspraken daarvoor stonden al, maar de meeste mensen waren nog niet geweest. Toen het zo snel achteruit ging, zijn ze versneld de avond voor mijn vaders sterven langs geweest en het was een geweldige avond ondanks alle verdriet. Mijn vader was in- en ingelukkig, de avond voordat hij overleed. Dat is een grote troost.
Op het moment voel ik me niet eens zo slecht. Het zal wel weer moeilijk worden, maar nu gaat het. Gelukkig.
donderdag 24 januari 2008 om 10:44
Pyridine; we zitten in hetzelfde schuitje. Mijn moeder is afgelopen zaterdagavond overleden aan een hersentumor, haar crematie is morgen. Wat een heftige en rare tijd is het he..je zit in een roes, kunt het niet bevatten....
Mijn moeder was ook nog jong. Vind het leven echt KUT zo....Heel veel sterkte toegewenst!
Sorry dat ik hier zomaar kom binnenvallen..maar heb al jullie brichtjes gelezen en alles komt me zo bekend voor.
Iedereen heel veel sterkte!!
Mijn moeder was ook nog jong. Vind het leven echt KUT zo....Heel veel sterkte toegewenst!
Sorry dat ik hier zomaar kom binnenvallen..maar heb al jullie brichtjes gelezen en alles komt me zo bekend voor.
Iedereen heel veel sterkte!!
