Kinderen
alle pijlers
De laatste keer
dinsdag 7 juni 2011 om 13:45
Ik heb jaren gedacht aan nog een baby.. om de fase van moeder van een kleintje te rekken.Volgens mij is het biologisch of hormonaal, zo'n sterk gevoel!
maar ineens was het over en was ik er klaar mee. Nu geniet ik van iedere stap richting zelfstandigheid en onafhankelijkheid, van mij en de kinderen
)
maar ineens was het over en was ik er klaar mee. Nu geniet ik van iedere stap richting zelfstandigheid en onafhankelijkheid, van mij en de kinderen
)
dinsdag 7 juni 2011 om 13:50
Heel herkenbaar.
Ik heb er ook drie.
Man wil niet meer, we zijn beiden gesteriliseerd, maar zo'n kleintje.....
Mijn kinderen zijn bijna 10 bijna 7 en 3.
Ik heb nog geen afscheid kunnen nemen van maxicosi (we hebben bij iedere baby een nieuwe gekocht), speciale kleertjes/speeltjes ed.
Hoe oud ben je? Ik ben 34.
Ik heb er ook drie.
Man wil niet meer, we zijn beiden gesteriliseerd, maar zo'n kleintje.....
Mijn kinderen zijn bijna 10 bijna 7 en 3.
Ik heb nog geen afscheid kunnen nemen van maxicosi (we hebben bij iedere baby een nieuwe gekocht), speciale kleertjes/speeltjes ed.
Hoe oud ben je? Ik ben 34.
dinsdag 7 juni 2011 om 13:52
hier ook hetzelfde..maar dan zwanger van de vierde. (had bij 3 al afscheid genomen haha) maar nu echt...en toch hoe speciaal ik dit ook vind....ik ben er hierna echt wel klaar mee denk ik........nee meer komen er niet..is niet handig praktisch en ik krijg nu al rare gezichten van 4!?!?!??!?! (is niet volgende regels haha)
Puck
dinsdag 7 juni 2011 om 13:53
dinsdag 7 juni 2011 om 13:57
Oh, zeer herkenbaar! Ik kan er zelfs vol van schieten als ik aan die babytijd denk!
Mijn oudste wordt bijna 11 jaar, middelste is 8 en jongste is net 6.
Ik vraag mezelf vaak af waarom ik er nog 1 tje zou "willen". Het is denk ik , bij mij, gewoon heimwee naar de tijd die niet meer terug komt. De tijd vd roze wolk (die bestaat volgens velen niet, maar bij mij wel!!)
Maar altijd heb ik nog in mijn achterhoofd; "ben halverwege de dertig, dus ik heb nog een paar jaar....".
Allemaal gevoelsdingen. In praktische zin is het onhandig om nu voor vierde te gaan, nu ze alledrie schoolgaand zijn.
Al die clubjes die ik afloop en de kosten van alles nu ze groter worden, de vakanties etc etc
Anbar, ik snap je gevoelens helemaal!
Mijn oudste wordt bijna 11 jaar, middelste is 8 en jongste is net 6.
Ik vraag mezelf vaak af waarom ik er nog 1 tje zou "willen". Het is denk ik , bij mij, gewoon heimwee naar de tijd die niet meer terug komt. De tijd vd roze wolk (die bestaat volgens velen niet, maar bij mij wel!!)
Maar altijd heb ik nog in mijn achterhoofd; "ben halverwege de dertig, dus ik heb nog een paar jaar....".
Allemaal gevoelsdingen. In praktische zin is het onhandig om nu voor vierde te gaan, nu ze alledrie schoolgaand zijn.
Al die clubjes die ik afloop en de kosten van alles nu ze groter worden, de vakanties etc etc
Anbar, ik snap je gevoelens helemaal!
dinsdag 7 juni 2011 om 13:59
Ik ben nu zwanger van de tweede en ben heel bewust afscheid aan het nemen van het zwanger zijn. Het kan ieder moment afgelopen zijn bij mij omdat mijn bloeddruk te hoog is. Ik zou graag nog een derde willen, maar dan niet meer via de normale weg. Op de één of andere manier kan mijn lichaam het niet aan om een normale zwangerschap te voldragen.
dinsdag 7 juni 2011 om 14:04
Ik ben 28 mijn kinderen zijn vijf bijna twee en negen mnd
De laatste twee waren op elkaar en ik had het zo zwaar geestelijl en lichamelijk dat ik nu pas beetje bij beetje uit een dal kom
Ik heb dus niet echt kunnen genieten en nu ik het besef heb zegt er zo stemmetje ach toe waarom
Niet een vierde maar ik weet dat het nu niet verstandig is gezien mijn situatie.
De laatste twee waren op elkaar en ik had het zo zwaar geestelijl en lichamelijk dat ik nu pas beetje bij beetje uit een dal kom
Ik heb dus niet echt kunnen genieten en nu ik het besef heb zegt er zo stemmetje ach toe waarom
Niet een vierde maar ik weet dat het nu niet verstandig is gezien mijn situatie.
dinsdag 7 juni 2011 om 19:11
Ik ben nu zwanger van de derde. Na de tweede vonden we het genoeg. Rationeel bezien zijn 2 kinderen voor ons net te behappen, want beiden een drukke zware baan. Maar ik had dus ook dat gevoel. Uiteindelijk toch mijn gevoel gevolgd! Deze zwangerschap nu is veel zwaarder lichamelijk dan de eerste 2. Hoewel ik enorm naar onze 3e spruit plus bijbehorende roze wolk uitkijk, ben ik er straks denk ik echt wel klaar mee. Ja, ik herken dus je gevoel en heb het straks hopelijk niet meer! En bij mijn man ga ik een 4e er nooit door krijgen haha! Heb ook wel eens gehoord dat eerste jaar na bevalling deze gevoelens het heftigst zijn (hormonen...).
dinsdag 7 juni 2011 om 19:18
quote:toffifee schreef op 07 juni 2011 @ 13:59:
Ik ben nu zwanger van de tweede en ben heel bewust afscheid aan het nemen van het zwanger zijn. Het kan ieder moment afgelopen zijn bij mij omdat mijn bloeddruk te hoog is. Ik zou graag nog een derde willen, maar dan niet meer via de normale weg. Op de één of andere manier kan mijn lichaam het niet aan om een normale zwangerschap te voldragen. Succes met de laatste loodjes!
Ik ben nu zwanger van de tweede en ben heel bewust afscheid aan het nemen van het zwanger zijn. Het kan ieder moment afgelopen zijn bij mij omdat mijn bloeddruk te hoog is. Ik zou graag nog een derde willen, maar dan niet meer via de normale weg. Op de één of andere manier kan mijn lichaam het niet aan om een normale zwangerschap te voldragen. Succes met de laatste loodjes!
dinsdag 7 juni 2011 om 20:40
Ik herken het ook. Ik heb 2 kids; een van 4,5 en een van bijna 3. Zwangerschappen waren beide behoorlijk pittig, ik heb diabetes, dus moest mijn suikers heel goed in de gaten houden. Ik heb bij beide kinders een keizersnee gehad omdat het echte suikerbaby's waren (dochter woog 9 pond, zoon maar liefst 11). Mijn lichaam zou een 3e zwangerschap mss wel aankunnen, maar dan zou ik het heel zwaar krijgen. Ik mag blij zijn met mijn 2 gezonde moppies (ben ik ook hoor!).
Man heeft zich vorig jaar laten steriliseren. Ik heb het afgehouden omdat ik nog twijfelde, terwijl mijn verstand al besloten had. Mijn gevoel niet... Dus hoewel we 2 jaar geleden al besloten hadden dat er geen 3e zou komen, heb ik het er soms nog moeilijk mee. Ik kreeg vandaag een geboorte kaartje van vrienden van ons. Zij hebben hun 3e kindje gekregen en ineens... schoot ik vol en zat ik hier aan tafel te huilen.
Ach.... het is ook een heimwee gevoel naar de babytijd die ik zo ontzettend speciaal vond en ook het zwanger zijn (hoe zwaar dan ook) vond ik helemaal tof; ik voelde me zo bijzonder met een kindje in mijn buik. Ik zat ook echt op een roze wolk!
Man heeft zich vorig jaar laten steriliseren. Ik heb het afgehouden omdat ik nog twijfelde, terwijl mijn verstand al besloten had. Mijn gevoel niet... Dus hoewel we 2 jaar geleden al besloten hadden dat er geen 3e zou komen, heb ik het er soms nog moeilijk mee. Ik kreeg vandaag een geboorte kaartje van vrienden van ons. Zij hebben hun 3e kindje gekregen en ineens... schoot ik vol en zat ik hier aan tafel te huilen.
Ach.... het is ook een heimwee gevoel naar de babytijd die ik zo ontzettend speciaal vond en ook het zwanger zijn (hoe zwaar dan ook) vond ik helemaal tof; ik voelde me zo bijzonder met een kindje in mijn buik. Ik zat ook echt op een roze wolk!