Kinderen
alle pijlers
Zo ongerust ( groeiachterstand )
vrijdag 1 juli 2011 om 13:09
Hallo allemaal,
ik loop al tegen het einde van mijn zwangerschap aan.
ben halverwege augustus uitgerekend.
Nu heb ik laatst een groei echo gehad en daar bleek dat de beentjes een groeiachterstand hebben van ruim 3 weken.
Er werd overlegd met mijn verloskundige en er is uiteindelijk besloten dat het allemaal wel mee viel en het ook gewoon '' erfelijk '' kon zijn.
Ik was zo opgelucht.
Maar een week later werd ik door 1 van mijn verloskundigen gebeld dat ze toch nog een echo wilde maken. Ze vertrouwde het niet helemaal.
Dus gister naar het ziekenhuis gegaan en daar werden weer de beentjes als te klein opgemerkt ( ze lopen zo'n 3 weken achter )
Nu word ik onder controle gezet bij de gyneacoloog.
Op vragen zoals, is het erg? Wat kan het zijn? Word niet echt geantwoord.
Er word alleen gezegd dat we ons nog niet druk hoeven te maken.
Nou en hier zit ik dan.
Me totaal geen zorgen te maken. '' zucht ''
Ik kan ook vrijwel nergens iets vinden over groeiachterstand van de beentjes en wat het kan zijn.
Mijn buik is trouwens ook echt ontzettend klein. ( net een klein bolletje )
Iedereen kijkt me altijd vol ongeloof aan als ik zeg dat ik al zolang zwanger ben.
Heeft iemand ervaring met groeiachterstand van de beentjes?
Of weet iemand wat het mogelijk zou kunnen zijn?
ik loop al tegen het einde van mijn zwangerschap aan.
ben halverwege augustus uitgerekend.
Nu heb ik laatst een groei echo gehad en daar bleek dat de beentjes een groeiachterstand hebben van ruim 3 weken.
Er werd overlegd met mijn verloskundige en er is uiteindelijk besloten dat het allemaal wel mee viel en het ook gewoon '' erfelijk '' kon zijn.
Ik was zo opgelucht.
Maar een week later werd ik door 1 van mijn verloskundigen gebeld dat ze toch nog een echo wilde maken. Ze vertrouwde het niet helemaal.
Dus gister naar het ziekenhuis gegaan en daar werden weer de beentjes als te klein opgemerkt ( ze lopen zo'n 3 weken achter )
Nu word ik onder controle gezet bij de gyneacoloog.
Op vragen zoals, is het erg? Wat kan het zijn? Word niet echt geantwoord.
Er word alleen gezegd dat we ons nog niet druk hoeven te maken.
Nou en hier zit ik dan.
Me totaal geen zorgen te maken. '' zucht ''
Ik kan ook vrijwel nergens iets vinden over groeiachterstand van de beentjes en wat het kan zijn.
Mijn buik is trouwens ook echt ontzettend klein. ( net een klein bolletje )
Iedereen kijkt me altijd vol ongeloof aan als ik zeg dat ik al zolang zwanger ben.
Heeft iemand ervaring met groeiachterstand van de beentjes?
Of weet iemand wat het mogelijk zou kunnen zijn?
vrijdag 1 juli 2011 om 13:31
Hoi Mommy88,
Het is alsof ik mijn eigen verhaal lees.
Vorig jaar augustus uitgerekend, erg kleine buik maar ik droeg bescheiden etc. Niks aan de hand zeiden ze. Tot de controle bij 36 weken: toen bleek de kleine in stuit te liggen en daarom kreeg ik een echo (doorgestuurd van VK naar gyn). De gyn ging het kindje meten (schedel, buik en beentje), en kwam met de schokkende mededeling dat ze minder dan 2 kilo woog. Ik werd dus opgenomen en kleintje is binnen een week met een keizersnee gehaald, 2 kilo en een centimeter of 43. Wat een stress en ellende!
Ik wil je twee dingen meegeven:
Je moet weten hoe het er voor staat. Nu kun je nog rust nemen zodat het kindje nog wat bij kan groeien. Hoe groot is het kindje nu geschat? Als het bij mij eerder was opgemerkt, was ik eerder gestopt met werken en rustig aan gaan doen.
*ons kindje staat er nu goed voor. Klein, maar verder lijkt ze er niets aan overgehouden te hebben.
Het is alsof ik mijn eigen verhaal lees.
Vorig jaar augustus uitgerekend, erg kleine buik maar ik droeg bescheiden etc. Niks aan de hand zeiden ze. Tot de controle bij 36 weken: toen bleek de kleine in stuit te liggen en daarom kreeg ik een echo (doorgestuurd van VK naar gyn). De gyn ging het kindje meten (schedel, buik en beentje), en kwam met de schokkende mededeling dat ze minder dan 2 kilo woog. Ik werd dus opgenomen en kleintje is binnen een week met een keizersnee gehaald, 2 kilo en een centimeter of 43. Wat een stress en ellende!
Ik wil je twee dingen meegeven:
Je moet weten hoe het er voor staat. Nu kun je nog rust nemen zodat het kindje nog wat bij kan groeien. Hoe groot is het kindje nu geschat? Als het bij mij eerder was opgemerkt, was ik eerder gestopt met werken en rustig aan gaan doen.
*ons kindje staat er nu goed voor. Klein, maar verder lijkt ze er niets aan overgehouden te hebben.
vrijdag 1 juli 2011 om 13:33
Hoi Mommy,
Ter geruststelling: het is erg lastig om op basis van een echo iets te zeggen over lengte of omvang van het kind. Ook de grootte van de buik zegt niet veel. Ik was zwanger met iemand die de dag voor haar bevalling nog haar gewone spijkerbroek (maatje 34) aankon, maar het dan 's avonds na het eten een beetje vond knellen . Ik liep erbij als iemand die zwanger was van een drieling en allebei hebben we een nette zesponder gekregen, hoewel het mij wel aanzienlijk langer heeft gekost mijn pre-zwangerschapsbroek weer aan te krijgen.
Een andere vriendin is ook wegens groeiachterstand (buikomvang van de baby) overgedragen aan de gyn en heeft uiteindelijk niet een kind met groeiachterstand, maar een tenger dochtertje gekregen. Ze houden je goed in de gaten en doen dat in 90%, zo niet 99% van de gevallen voor de zekerheid. Zeker als de groeiachterstand (de beentjes drie weken) constant blijft, dan is er een kans dat je een kindje krijgt met wellicht iets kleinere beentjes in verhouding tot de romp. Als je goed kijkt op straat zal je zat mensen zien die ook in dat profiel vallen. Een van mijn kinderen liep zes weken voor wat hoofdomvang betreft; die heeft nog steeds een groot hoofd, maar niet dat dat opvalt in de zin dat hij een bezienswaardigheid is.
Ik denk dus dat je je niet te veel zorgen moet maken. Je kindje groeit nog steeds en als de arts zich niet druk maakt, dan hoef jij je dat zeker ook niet te doen. Geloof me: als ze zich wel zorgen maken, dan is dat meer dan duidelijk.
Ik hoop dat de laatste loodjes meevallen. Een goede bevalling en een geweldige baby gewenst!
Ter geruststelling: het is erg lastig om op basis van een echo iets te zeggen over lengte of omvang van het kind. Ook de grootte van de buik zegt niet veel. Ik was zwanger met iemand die de dag voor haar bevalling nog haar gewone spijkerbroek (maatje 34) aankon, maar het dan 's avonds na het eten een beetje vond knellen . Ik liep erbij als iemand die zwanger was van een drieling en allebei hebben we een nette zesponder gekregen, hoewel het mij wel aanzienlijk langer heeft gekost mijn pre-zwangerschapsbroek weer aan te krijgen.
Een andere vriendin is ook wegens groeiachterstand (buikomvang van de baby) overgedragen aan de gyn en heeft uiteindelijk niet een kind met groeiachterstand, maar een tenger dochtertje gekregen. Ze houden je goed in de gaten en doen dat in 90%, zo niet 99% van de gevallen voor de zekerheid. Zeker als de groeiachterstand (de beentjes drie weken) constant blijft, dan is er een kans dat je een kindje krijgt met wellicht iets kleinere beentjes in verhouding tot de romp. Als je goed kijkt op straat zal je zat mensen zien die ook in dat profiel vallen. Een van mijn kinderen liep zes weken voor wat hoofdomvang betreft; die heeft nog steeds een groot hoofd, maar niet dat dat opvalt in de zin dat hij een bezienswaardigheid is.
Ik denk dus dat je je niet te veel zorgen moet maken. Je kindje groeit nog steeds en als de arts zich niet druk maakt, dan hoef jij je dat zeker ook niet te doen. Geloof me: als ze zich wel zorgen maken, dan is dat meer dan duidelijk.
Ik hoop dat de laatste loodjes meevallen. Een goede bevalling en een geweldige baby gewenst!
vrijdag 1 juli 2011 om 13:35
Tijdens echos bleek ook bij ons dat ons zoontje een achterstand had van 3 weken in de groei van de benen.
Ze maakten er nooit wat van, maar ik vroeg me wel steeds af hoe dat kon. Uiteindelijk is zoon (Jim) 2 weken te vroeg geboren. Zijn beentjes waren in vergelijking met de rug inderdaad wat kort, maar eigenlijk zie ik er ook zo uit. Lange rug, korte benen. Hij was evengoed 51 cm lang en woog 3400 gram. Hartstikke normaal dus.
Bij ons was het dus gewoon erfelijke aanleg, dezelfde bouw als mama.(en papa en zuslief)
Ze maakten er nooit wat van, maar ik vroeg me wel steeds af hoe dat kon. Uiteindelijk is zoon (Jim) 2 weken te vroeg geboren. Zijn beentjes waren in vergelijking met de rug inderdaad wat kort, maar eigenlijk zie ik er ook zo uit. Lange rug, korte benen. Hij was evengoed 51 cm lang en woog 3400 gram. Hartstikke normaal dus.
Bij ons was het dus gewoon erfelijke aanleg, dezelfde bouw als mama.(en papa en zuslief)
vrijdag 1 juli 2011 om 13:43
Hoi Mommy88,
Eerst wil ik je natuurlijk succes en sterkte wensen. Dit zijn geen leuke berichten tijdens je zwangerschap, ook al zegt men dan zo leuk 'dat je je geen zorgen moet maken'. Natuurlijk doe je dat wel.
Ik heb zelf geen ervaring met wat je schrijft, maar kwam het (al lezend) wel geregeld tegen tijdens mijn zwangerschap. En daar waren er meestal geen negatieve gevolgen.
Hoe zit dat bij jullie in de familie? Hebben jullie bv 'korte' benen in verhouding tot de rest van je lichaam. Het kan zo maar een stukje genetica zijn.
Het is zover ik weet niet abnormaal dat een en ander aan groei niet gelijk loopt: de ene keer is het hoofd wat groter, dan maakt de romp weer een groeispurt... Maar waar de grens ligt weet ik dus niet.
Wens je iig veel succes komende weken!
Groetje Twiggel
Eerst wil ik je natuurlijk succes en sterkte wensen. Dit zijn geen leuke berichten tijdens je zwangerschap, ook al zegt men dan zo leuk 'dat je je geen zorgen moet maken'. Natuurlijk doe je dat wel.
Ik heb zelf geen ervaring met wat je schrijft, maar kwam het (al lezend) wel geregeld tegen tijdens mijn zwangerschap. En daar waren er meestal geen negatieve gevolgen.
Hoe zit dat bij jullie in de familie? Hebben jullie bv 'korte' benen in verhouding tot de rest van je lichaam. Het kan zo maar een stukje genetica zijn.
Het is zover ik weet niet abnormaal dat een en ander aan groei niet gelijk loopt: de ene keer is het hoofd wat groter, dan maakt de romp weer een groeispurt... Maar waar de grens ligt weet ik dus niet.
Wens je iig veel succes komende weken!
Groetje Twiggel
vrijdag 1 juli 2011 om 13:48
@ wokblokje,
Jeetje dat moet vast schrikken zijn geweest!
Ik heb zelf helemaal niks gehoord over de geschatte lengte/gewicht.
Het hoofdje en buikje lopen ook gewoon '' normaal ''
alleen die beentjes blijven zo achter
@ Marjolein73,
ja ze zeggen dat we ons geen zorgen hoeven te maken maar toch is dat erg moeilijk.
Vooral omdat ze zo vaak moeten overleggen, en toch best zorgelijk de echo's nakijken elke keer.
Dat stemt ook niet echt positief!
@ Marielle1410,
hij is dan inderdaad met een mooi(e) lengte/gewicht geboren.
Maar bij jullie zou het dan ook heel goed erfelijk kunnen zijn.
Zowel de vader als ik hebben helemaal geen korte bovenbenen.
Vandaar ook de zorgen.
Kan het echt nergens aan linken.
Jeetje dat moet vast schrikken zijn geweest!
Ik heb zelf helemaal niks gehoord over de geschatte lengte/gewicht.
Het hoofdje en buikje lopen ook gewoon '' normaal ''
alleen die beentjes blijven zo achter
@ Marjolein73,
ja ze zeggen dat we ons geen zorgen hoeven te maken maar toch is dat erg moeilijk.
Vooral omdat ze zo vaak moeten overleggen, en toch best zorgelijk de echo's nakijken elke keer.
Dat stemt ook niet echt positief!
@ Marielle1410,
hij is dan inderdaad met een mooi(e) lengte/gewicht geboren.
Maar bij jullie zou het dan ook heel goed erfelijk kunnen zijn.
Zowel de vader als ik hebben helemaal geen korte bovenbenen.
Vandaar ook de zorgen.
Kan het echt nergens aan linken.
vrijdag 1 juli 2011 om 13:59
Hier is niet gesproken over groeiachterstand, maar er is wel vanaf het begin af aan gezegd dat zoon in verhouding korte pootjes had.
Heb er eigenlijk nooit bij stil gestaan dat dat een zorgelijk iets zou moeten zijn, want man en ik hebben zelf ook korte benen in verhouding tot de rest van het lichaam.
Nu ik jou stukje zo lees herinner ik me wel dat het telkens expleciet gezegd werd, en wij dan eigenlijk meteen moesten lachen. (duidelijk kind van zijn ouders)
Zolang de achterstand 3 weken blijft zal het toch meevallen? Dan is het 'gewoon' een kindje met wat minder lange benen?
Wel lastig dat ze zo bezorgd reageren bij de echo's. Dat zou mij ook niet lekker zitten denk ik.
Volgende afspraak toch nog maar eens goed vragen waarom ze zo zorgelijk kijken?
Vind het heel naar voor je, kan me voorstellen dat je toch gaat malen en piekeren dan.
Heb er eigenlijk nooit bij stil gestaan dat dat een zorgelijk iets zou moeten zijn, want man en ik hebben zelf ook korte benen in verhouding tot de rest van het lichaam.
Nu ik jou stukje zo lees herinner ik me wel dat het telkens expleciet gezegd werd, en wij dan eigenlijk meteen moesten lachen. (duidelijk kind van zijn ouders)
Zolang de achterstand 3 weken blijft zal het toch meevallen? Dan is het 'gewoon' een kindje met wat minder lange benen?
Wel lastig dat ze zo bezorgd reageren bij de echo's. Dat zou mij ook niet lekker zitten denk ik.
Volgende afspraak toch nog maar eens goed vragen waarom ze zo zorgelijk kijken?
Vind het heel naar voor je, kan me voorstellen dat je toch gaat malen en piekeren dan.
vrijdag 1 juli 2011 om 14:02
Ik ben natuurlijk geen dokter en ik kan je alleen maar vertellen dat geen kind hetzelfde is.
Onze zoon is nu ontzettend lang terwijl zowel zijn vader als ik niet verder dan 1.74m reiken. Tja, die lengte heeft hij weer niet meegekregen van ons, maar misschien wel weer van zijn opa.
Mijn dochter heeft precies dezelfde vergroeide teenkootjes als mijn zusje.
Het hoeft natuurlijk niet perse van de ouder te komen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik 3 weken groeiachterstand echt heel weinig vind, maar dat neemt jouw ongerustheid natuurlijk niet weg.
Zou het gewoon nogmaals aan de artsen vragen. Die hebben er meer kaas van gegeten dan wij....
Onze zoon is nu ontzettend lang terwijl zowel zijn vader als ik niet verder dan 1.74m reiken. Tja, die lengte heeft hij weer niet meegekregen van ons, maar misschien wel weer van zijn opa.
Mijn dochter heeft precies dezelfde vergroeide teenkootjes als mijn zusje.
Het hoeft natuurlijk niet perse van de ouder te komen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik 3 weken groeiachterstand echt heel weinig vind, maar dat neemt jouw ongerustheid natuurlijk niet weg.
Zou het gewoon nogmaals aan de artsen vragen. Die hebben er meer kaas van gegeten dan wij....
vrijdag 1 juli 2011 om 14:04
vrijdag 1 juli 2011 om 14:12
Mommy, maak je niet teveel zorgen.
Hier een moeder van een pracht van een dochter van 7, met wel te korte beentjes (een vorm van dwerggroei; achondroplasie).
Het is dus niet zo dat te korte beentjes per definitie niets hoeven te betekenen. Tot zoveer het negatieve nieuws.
Het positieve nieuws; toen ze bij mijn dochter de groeistoornis ontdekten, ik was toen 36 weken, ben ik gelijk doorgestuurd naar het specialistisch ziekenhuis. Er was geen twijfel mogelijk. De afwijking was echt veel groter dan 3 weken.
Het andere positieve nieuws; mijn dochter is nu bijna 7. Ze doet het fantastisch, gaat gewoon naar school en heeft vriendinnetjes. Ze is een ontzettend blij en gelukkig meisje.
Nog meer positief nieuws; ik ben al 7 jaar gefocust op topics over groeiachterstand en dergelijke. In die 7 jaar heb ik tientallen topics voorbij zien komen. In de topics over verkorte beentjes is er nog geeneens kindje geboren waar daadwerkelijk problemen met de beentjes waren.
Je wordt nu goed in de gaten gehouden, en vooralsnog hoef jij je geen zorgen te maken, zegen ze. Probeer dat dan ook niet te doen, hoe moeilijk ook. Vooralsnog is de kans echt groter dat eht met een sisser afloopt.
Hier een moeder van een pracht van een dochter van 7, met wel te korte beentjes (een vorm van dwerggroei; achondroplasie).
Het is dus niet zo dat te korte beentjes per definitie niets hoeven te betekenen. Tot zoveer het negatieve nieuws.
Het positieve nieuws; toen ze bij mijn dochter de groeistoornis ontdekten, ik was toen 36 weken, ben ik gelijk doorgestuurd naar het specialistisch ziekenhuis. Er was geen twijfel mogelijk. De afwijking was echt veel groter dan 3 weken.
Het andere positieve nieuws; mijn dochter is nu bijna 7. Ze doet het fantastisch, gaat gewoon naar school en heeft vriendinnetjes. Ze is een ontzettend blij en gelukkig meisje.
Nog meer positief nieuws; ik ben al 7 jaar gefocust op topics over groeiachterstand en dergelijke. In die 7 jaar heb ik tientallen topics voorbij zien komen. In de topics over verkorte beentjes is er nog geeneens kindje geboren waar daadwerkelijk problemen met de beentjes waren.
Je wordt nu goed in de gaten gehouden, en vooralsnog hoef jij je geen zorgen te maken, zegen ze. Probeer dat dan ook niet te doen, hoe moeilijk ook. Vooralsnog is de kans echt groter dat eht met een sisser afloopt.
Wat wilde ik nou toch typen?
vrijdag 1 juli 2011 om 14:26
ik heb tijdens mijn zwangerschap in een vergelijkbare situatie gezeten, heb er toen ook een topic over geopend klik.
Bij ons liepen de beentjes 1 week achter en was het juist buik en hoofd die 4 weken achterliepen.
Het zegt natuurlijk niets over hoe het bij jou zal verlopen maar ook hier is een kerngezond lang dun meisje (54 (!) cm bij 7 pond ) geboren. Met korte beentjes, net als haar mama!
Maar goed, ik herken wel wat je schrijft. Je gaat naar huis en zit met zoveel vragen, terwijl je daar bij de gyn niet opkomt. Ik was ook enorm uit het veld geslagen door de zorgelijke blikken en de rampscenarios ( chromosoomafwijkingen, down-syndroom, stofwisselingsstoornis etc) die ze ons voorspiegelden.
Ik kreeg van een forummer de tip om mijn vragen op te schrijven voor de gynbezoekjes zodat ik niets zou vergeten in the heat of the moment. Dat heeft mij wel geholpen dus misschien ook iets voor jullie?
Sterkte en probeer hoe moeilijk ook, het los te laten en zoals eerder gezegd je rust te nemen. Als jij rust, kan je kindje lekker groeien en dat kan echt geen kwaad!
Bij ons liepen de beentjes 1 week achter en was het juist buik en hoofd die 4 weken achterliepen.
Het zegt natuurlijk niets over hoe het bij jou zal verlopen maar ook hier is een kerngezond lang dun meisje (54 (!) cm bij 7 pond ) geboren. Met korte beentjes, net als haar mama!
Maar goed, ik herken wel wat je schrijft. Je gaat naar huis en zit met zoveel vragen, terwijl je daar bij de gyn niet opkomt. Ik was ook enorm uit het veld geslagen door de zorgelijke blikken en de rampscenarios ( chromosoomafwijkingen, down-syndroom, stofwisselingsstoornis etc) die ze ons voorspiegelden.
Ik kreeg van een forummer de tip om mijn vragen op te schrijven voor de gynbezoekjes zodat ik niets zou vergeten in the heat of the moment. Dat heeft mij wel geholpen dus misschien ook iets voor jullie?
Sterkte en probeer hoe moeilijk ook, het los te laten en zoals eerder gezegd je rust te nemen. Als jij rust, kan je kindje lekker groeien en dat kan echt geen kwaad!
vrijdag 1 juli 2011 om 14:34
vrijdag 1 juli 2011 om 14:42
Mijn zoons hebben alledrie een verschil van minimaal 1 maat in hun bovenlijf en onderlijf. Die zullen vast ook dat groei-verschil gehad hebben.
Groei-echo's zijn zo onbetrouwbaar als de pest. Mijn tweede zoon was 10 pond en 60 cm en had een hoofd als een peuter. Bij mijn derde zwangerschap hoefde ik niet terug te komen voor groei-echo's want, zo zei de gyn: groei-echo's zeggen niets...
De derde zoon was geschat (op basis van 1 groei-echo) op 9.5 pond en woog 8,5...
Groei-echo's zijn zo onbetrouwbaar als de pest. Mijn tweede zoon was 10 pond en 60 cm en had een hoofd als een peuter. Bij mijn derde zwangerschap hoefde ik niet terug te komen voor groei-echo's want, zo zei de gyn: groei-echo's zeggen niets...
De derde zoon was geschat (op basis van 1 groei-echo) op 9.5 pond en woog 8,5...
vrijdag 1 juli 2011 om 14:51
Sterkte TO. Lijkt me niet fijn dit, en ook niet dat ze je vragen niet beantwoorden.
Het is afwachten denk ik. Ik was ook erg klein, en woog nog geen pak suiker (1kg) bij de geboorte. Gelukkig is het goed gekomen met me , door speciaal kinderziekenhuis.
In ieder geval erg veel sterkte, en hoop dat alles goed verloopt en je kindje toch nog goed gaat groeien.
Het is afwachten denk ik. Ik was ook erg klein, en woog nog geen pak suiker (1kg) bij de geboorte. Gelukkig is het goed gekomen met me , door speciaal kinderziekenhuis.
In ieder geval erg veel sterkte, en hoop dat alles goed verloopt en je kindje toch nog goed gaat groeien.
vrijdag 1 juli 2011 om 15:28
Best veel gezegd al door heel veel moeders hier zie ik, maar hier ook iemand die zegt dat je je niet al teveel zorgen moet maken. Bij mij werd in maand 5 gezegd "je buik is te klein! Een groeiecho is echt nodig!" zo gezegd zo gedaan. Hieruit bleek dat ons meisje op net 4 pond geschat werd als ze geboren zou worden en het buikje liep ook wat achter. Maand 6 idem en bij maand 7 werd het tegenovergestelde gezegd "uw kind kan wel een 9 ponder worden! Uiteidelijk is ze een maand te vroeg geboren en was niks te groot en niks te klein maar een kindje van 3140 gram. Zo blijkt maar weer dat een groeiecho helemaal niks zegt. En je staat onder goede controle van een gyn dus komt vast helemaal goed!
Sterkte met de laatste loodjes
Sterkte met de laatste loodjes
vrijdag 1 juli 2011 om 16:15
Heb hier 2 kleine meisjes in bed liggen die ook een groeiachterstand hadden, geboren met gewichten van 1680 en 1918 gram bij een zwangerschap van 36 weken, ze groeien als kool zijn beiden al bijna een kilo gegroeid in 3 weken en ze doen het heel goed, komt dus allemaal goed!!!
Sterkte meid, en doe het rustig aan, rust is goed voor het groeien....
Sterkte meid, en doe het rustig aan, rust is goed voor het groeien....
vrijdag 1 juli 2011 om 16:55
Voel me toch iets beter na het lezen van al jullie reacties.
Hoop ook dat alles met een sisser af loopt.
Ik ben in ieder geval blij dat mijn kindje en ik goed in de gaten worden gehouden.
Vind het alleen moeilijk om met al die onduidelijkheden om te gaan.
Ik zal eens wat vragen opschrijven en die bij het volgende bezoek meenemen naar de gyneacoloog.
Goede tip!
@ mimsey,
dat zal vast even schrikken geweest zijn, maar super dat je overal zo positief tegenover staat.
En wat je zelf al zegt, met zo'n top dochter kun je alleen maar gelukkig zijn!
Hoop ook dat alles met een sisser af loopt.
Ik ben in ieder geval blij dat mijn kindje en ik goed in de gaten worden gehouden.
Vind het alleen moeilijk om met al die onduidelijkheden om te gaan.
Ik zal eens wat vragen opschrijven en die bij het volgende bezoek meenemen naar de gyneacoloog.
Goede tip!
@ mimsey,
dat zal vast even schrikken geweest zijn, maar super dat je overal zo positief tegenover staat.
En wat je zelf al zegt, met zo'n top dochter kun je alleen maar gelukkig zijn!
vrijdag 1 juli 2011 om 18:28
Hoi,
Wij zitten in een vergelijkbaar schuitje: ik ben ook in augustus uitgerekend van ons tweede kind. Bij de 20 weken echo lag de beenlengte 3 weken achter. Met 30 weken was dit een week of 5-6. We zijn verwezen naar een academisch ziekenhuis voor een uitgebreide echo en een gesprek. In dat gesprek werd verteld dat er vaker niets aan de hand is dan dat er wel een afwijking is. Dat was geruststellend voor ons.
Ik mocht terug naar de VLK voor controles. En mag met de VLK bevallen, wel poliklinisch, want er moet een kinderarts kijken naar de baby als deze geboren is.
Over 2 weken heb ik weer een echo en wordt er opnieuw gekeken.
Hoe verder je in de zwangerschap bent, des te minder betrouwbaar zijn de echo's.
Ik kan me voorstellen dat je er niet gerust op bent, dat herken ik. Ik probeer een zo normaal mogelijke zwangerschap te beleven en dat valt niet altijd mee.
We weten pas zeker of en wat er aan de hand is zodra ons kind geboren is.
Ik raad je inderdaad aan om al je vragen op papier te zetten en desnoods een vervroegde afspraak te maken als je er erg over in zit.
Was de 20-weken echo verder goed? En heb je een combinatietest laten doen?
Sterkte met de laatste loodjes!
Wij zitten in een vergelijkbaar schuitje: ik ben ook in augustus uitgerekend van ons tweede kind. Bij de 20 weken echo lag de beenlengte 3 weken achter. Met 30 weken was dit een week of 5-6. We zijn verwezen naar een academisch ziekenhuis voor een uitgebreide echo en een gesprek. In dat gesprek werd verteld dat er vaker niets aan de hand is dan dat er wel een afwijking is. Dat was geruststellend voor ons.
Ik mocht terug naar de VLK voor controles. En mag met de VLK bevallen, wel poliklinisch, want er moet een kinderarts kijken naar de baby als deze geboren is.
Over 2 weken heb ik weer een echo en wordt er opnieuw gekeken.
Hoe verder je in de zwangerschap bent, des te minder betrouwbaar zijn de echo's.
Ik kan me voorstellen dat je er niet gerust op bent, dat herken ik. Ik probeer een zo normaal mogelijke zwangerschap te beleven en dat valt niet altijd mee.
We weten pas zeker of en wat er aan de hand is zodra ons kind geboren is.
Ik raad je inderdaad aan om al je vragen op papier te zetten en desnoods een vervroegde afspraak te maken als je er erg over in zit.
Was de 20-weken echo verder goed? En heb je een combinatietest laten doen?
Sterkte met de laatste loodjes!