Kinderen
alle pijlers
Hond en kind
zondag 3 juli 2011 om 09:34
Wij hebben twee honden waarvan één engelse bulldog kruising. Hij is vrij groot, weegt 40 kilo en vrij lomp maar altijd wel heel lief geweest en nog steeds wel.
Alleen, mijn zoon kan sinds kort niks meer goed doen bij hem. Mijn zoon is 20 maanden oud en is er eigenlijk heel voorzichtig mee, met beide honden. Die andere vind hem wel leuk en laat zich ook aaien en knuffelen door mijn zoon. Ze zijn ook allebei gewend om veel aangehaald te worden, door onszelf.
Sinds kort is de engelse bulldog bij iedere aanraking van mijn zoon al aan het grommen. Ik hield het net eens in de gaten maar mijn zoon hoeft maar naar hem toe te lopen en hij begint te grommen en zijn haren staan een beetje overeind. Ik krijg er geen goed gevoel bij. Ik corrigeer eigenlijk altijd alleen maar mijn zoon als iets te lomp gaat, maar de laatste tijd ook de hond als hij om niks al begint te grommen.
Hij zit nu even buiten, maar er bekruipt me steeds vaker een naar gevoel. Ik ken dit gedrag ook niet van hem.
Iemand enig idee en wat zou jij hiermee doen? Wij verwachten ons tweede kindje in augustus dus hij zal er toch aan moeten wennen.
In zijn mand en bij zijn eten word hij al met rust gelaten, dat weet mijn zoon ook. Ook als hij rustig ligt te slapen mag mijn zoon van mij niet aan hem komen, maar hoe voorzichtig we ook zijn, ik zie de hond nu veranderen.
Alleen, mijn zoon kan sinds kort niks meer goed doen bij hem. Mijn zoon is 20 maanden oud en is er eigenlijk heel voorzichtig mee, met beide honden. Die andere vind hem wel leuk en laat zich ook aaien en knuffelen door mijn zoon. Ze zijn ook allebei gewend om veel aangehaald te worden, door onszelf.
Sinds kort is de engelse bulldog bij iedere aanraking van mijn zoon al aan het grommen. Ik hield het net eens in de gaten maar mijn zoon hoeft maar naar hem toe te lopen en hij begint te grommen en zijn haren staan een beetje overeind. Ik krijg er geen goed gevoel bij. Ik corrigeer eigenlijk altijd alleen maar mijn zoon als iets te lomp gaat, maar de laatste tijd ook de hond als hij om niks al begint te grommen.
Hij zit nu even buiten, maar er bekruipt me steeds vaker een naar gevoel. Ik ken dit gedrag ook niet van hem.
Iemand enig idee en wat zou jij hiermee doen? Wij verwachten ons tweede kindje in augustus dus hij zal er toch aan moeten wennen.
In zijn mand en bij zijn eten word hij al met rust gelaten, dat weet mijn zoon ook. Ook als hij rustig ligt te slapen mag mijn zoon van mij niet aan hem komen, maar hoe voorzichtig we ook zijn, ik zie de hond nu veranderen.
zondag 3 juli 2011 om 10:44
quote:judith29 schreef op 03 juli 2011 @ 10:42:
shit, hele reactie getypt en krijg een foutmelding.
Nog maar een keer.
Allereerst, mijn zoon gaat boven alles. Maar zoals ik eerder schreef, de hond heeft nooit gebeten, waarschuwt de laatste tijd en ik kom hier niet voor niets om tips vragen.
Ze komen sowieso niet meer samen voordat er iets geregeld is, de hond is nu in de tuin en mijn zoon binnen en dat blijft voorlopig zo, tot we iets wijzer zijn.
daarnaast neem ik de tips zeker ter harte, ik gaf alleen aan dat ik zelf momenteel niet actief met de hond kan trainen.
De hond in bescherming nemen... nee hoor, ik geef heel duidelijk aan wat hij op dit moment doet en dat ik me daar niet prettig bij voel.
De hond wordt sinds hij gromt wel gecorrigeerd, ook dat schreef ik al eerder.
Muilkorf in huis zal ik vanmiddag eens met mijn man bespreken. Hij moet ook af met drinken en eten. Ik doe hem nu liever even in de tuin tot wij er vanmiddag samen over gesproken hebben.
Maar ze komen dus niet meer samen hoor, daar en ik wel uit.
Er zijn muilkorven waarmee de hond gewoon kan eten/drinken.
En neem vooral jezelf in de maling, je doet niks anders dan je hond in bescherming nemen. 'Dat doet ie anders nooit hooooooor'.
shit, hele reactie getypt en krijg een foutmelding.
Nog maar een keer.
Allereerst, mijn zoon gaat boven alles. Maar zoals ik eerder schreef, de hond heeft nooit gebeten, waarschuwt de laatste tijd en ik kom hier niet voor niets om tips vragen.
Ze komen sowieso niet meer samen voordat er iets geregeld is, de hond is nu in de tuin en mijn zoon binnen en dat blijft voorlopig zo, tot we iets wijzer zijn.
daarnaast neem ik de tips zeker ter harte, ik gaf alleen aan dat ik zelf momenteel niet actief met de hond kan trainen.
De hond in bescherming nemen... nee hoor, ik geef heel duidelijk aan wat hij op dit moment doet en dat ik me daar niet prettig bij voel.
De hond wordt sinds hij gromt wel gecorrigeerd, ook dat schreef ik al eerder.
Muilkorf in huis zal ik vanmiddag eens met mijn man bespreken. Hij moet ook af met drinken en eten. Ik doe hem nu liever even in de tuin tot wij er vanmiddag samen over gesproken hebben.
Maar ze komen dus niet meer samen hoor, daar en ik wel uit.
Er zijn muilkorven waarmee de hond gewoon kan eten/drinken.
En neem vooral jezelf in de maling, je doet niks anders dan je hond in bescherming nemen. 'Dat doet ie anders nooit hooooooor'.
zondag 3 juli 2011 om 10:45
Ach Star , het hebben van een neus wordt tegenwoordig ook zwaar overgewaardeerd.
Een gedragstherapeut zet lijnen uit die jij en jouw man moeten volgen. Actief. Dus niet vanaf de bank. Als dat niet lukt, en dat zou ik niet onlogisch vinden met alles wat jouw man moet doen en jouw beperkte gezondheid op dit moment, dan is het waarschijnlijk loze moeite.
Een gedragstherapeut zet lijnen uit die jij en jouw man moeten volgen. Actief. Dus niet vanaf de bank. Als dat niet lukt, en dat zou ik niet onlogisch vinden met alles wat jouw man moet doen en jouw beperkte gezondheid op dit moment, dan is het waarschijnlijk loze moeite.
Wat wilde ik nou toch typen?
zondag 3 juli 2011 om 10:49
@feder, kan kloppen wat je schrijft.
Ik ben de laatste tijd ook sneller geirriteerd en reageer dan feller dan normaal op de hond. Wellicht heeft dat er dan ook wel mee te maken? Maar mijn irritatiegrens is inmiddels wel bereikt, vooral als hij dan gromt om niks. Dus dat voelt hij wellicht aan. Zal het daardoor erger worden? Want je hoort wel vaak dat ze 'agressief' gedrag al doe ik de hond geen pijn, associeren met het kind. Aan de andere kant vind ik gewoon dat hij zich niet zo aan moet stellen.
Verder is mijn man zoals ik eerder schreef, al helemaal klaar met hem, hij heeft eigenlijk al tijden geen zin meer in de hond ook niet qua tijdsinvestering zeg maar...
Ik ben de laatste tijd ook sneller geirriteerd en reageer dan feller dan normaal op de hond. Wellicht heeft dat er dan ook wel mee te maken? Maar mijn irritatiegrens is inmiddels wel bereikt, vooral als hij dan gromt om niks. Dus dat voelt hij wellicht aan. Zal het daardoor erger worden? Want je hoort wel vaak dat ze 'agressief' gedrag al doe ik de hond geen pijn, associeren met het kind. Aan de andere kant vind ik gewoon dat hij zich niet zo aan moet stellen.
Verder is mijn man zoals ik eerder schreef, al helemaal klaar met hem, hij heeft eigenlijk al tijden geen zin meer in de hond ook niet qua tijdsinvestering zeg maar...
zondag 3 juli 2011 om 10:50
Even praktisch hoor, maar wat voor muikorf past er op een Engelse Bulldog?
Je geeft aan dat er "sinds kort"wat veranderd is in het gedrag van de hond. Ga aub direct een deskundige inschakelen. Je komt niet over als een besluitvaardig en leiders type, de meeste bullen hebben een baasje met overwicht nodig anders nemen ze de rol van de leider op zicht. Niet omdat ze het graag willen maar omdat iemand het moet doen en jij het laat afweten.
Daarnaast: ben je al bij een dierenarts geweest? Als de hond ergens pijn heeft wordt ie ook niet vrolijker.
De veiligheid van je gezin is het belangrijkst maar de hond laten inslapen op basis van deze info gaat me echt te ver. Al aan herplaatsen gedacht bij een liefhebber? Kijk es bij een hondenclub op de site ofzo, beetje creatief zijn.
Ik heb zelf 2 bullen, beiden afgestaan vanwege een tweede kindje op komst, in beide gezinnen was het opeens toch allemaal wel lastig en veel werk. Sja... bezint eer ge begint.
Je geeft aan dat er "sinds kort"wat veranderd is in het gedrag van de hond. Ga aub direct een deskundige inschakelen. Je komt niet over als een besluitvaardig en leiders type, de meeste bullen hebben een baasje met overwicht nodig anders nemen ze de rol van de leider op zicht. Niet omdat ze het graag willen maar omdat iemand het moet doen en jij het laat afweten.
Daarnaast: ben je al bij een dierenarts geweest? Als de hond ergens pijn heeft wordt ie ook niet vrolijker.
De veiligheid van je gezin is het belangrijkst maar de hond laten inslapen op basis van deze info gaat me echt te ver. Al aan herplaatsen gedacht bij een liefhebber? Kijk es bij een hondenclub op de site ofzo, beetje creatief zijn.
Ik heb zelf 2 bullen, beiden afgestaan vanwege een tweede kindje op komst, in beide gezinnen was het opeens toch allemaal wel lastig en veel werk. Sja... bezint eer ge begint.
zondag 3 juli 2011 om 10:50
Dit is toch geen situatie, Judith.
Hond verplicht buiten als het kind binnen is. En hond binnen als kind buiten wil spelen? En als het regent? Of juist heel warm is? Wat dan?
Een bench in de tuin?
Een plek in de schuur?
Omheining in de tuin?
Een afgesloten hondenkamer in huis?
En is dat wat je wilt? Wat jij jouw hond gunt?
Bespreek het vanmiddag met jouw man, maar neem een beslissing voor de beslissing jou neemt. Of erger, jouw kindje.
Hond verplicht buiten als het kind binnen is. En hond binnen als kind buiten wil spelen? En als het regent? Of juist heel warm is? Wat dan?
Een bench in de tuin?
Een plek in de schuur?
Omheining in de tuin?
Een afgesloten hondenkamer in huis?
En is dat wat je wilt? Wat jij jouw hond gunt?
Bespreek het vanmiddag met jouw man, maar neem een beslissing voor de beslissing jou neemt. Of erger, jouw kindje.
Wat wilde ik nou toch typen?
zondag 3 juli 2011 om 10:51
quote:judith29 schreef op 03 juli 2011 @ 10:42:
shit, hele reactie getypt en krijg een foutmelding.
Nog maar een keer.
Allereerst, mijn zoon gaat boven alles. Maar zoals ik eerder schreef, de hond heeft nooit gebeten, waarschuwt de laatste tijd en ik kom hier niet voor niets om tips vragen.
Ze komen sowieso niet meer samen voordat er iets geregeld is, de hond is nu in de tuin en mijn zoon binnen en dat blijft voorlopig zo, tot we iets wijzer zijn.
daarnaast neem ik de tips zeker ter harte, ik gaf alleen aan dat ik zelf momenteel niet actief met de hond kan trainen.
De hond in bescherming nemen... nee hoor, ik geef heel duidelijk aan wat hij op dit moment doet en dat ik me daar niet prettig bij voel.
De hond wordt sinds hij gromt wel gecorrigeerd, ook dat schreef ik al eerder.
Muilkorf in huis zal ik vanmiddag eens met mijn man bespreken. Hij moet ook af met drinken en eten. Ik doe hem nu liever even in de tuin tot wij er vanmiddag samen over gesproken hebben.
Maar ze komen dus niet meer samen hoor, daar en ik wel uit.
Dit proberen we je duidelijk te maken.
Jij bent nu niet snel genoeg meer om in te grijpen wanneer je kind even na buiten glipt terwijl jij gaat plassen.
Of wanneer jij straks met je nieuwe baby bezig bent.
En je kunt nu wel zeggen dat dat niet gebeurt, maar ik garandeer je dat je ooit in een onbewaakt ogenblik je hond en je kinderen toch samen zal zien. Al is het straks maar na een slapeloze nacht met een huilende baby zodat je niet meer al te helder zult nadenken.
Trouwens, baby's in de box zijn ook zo heerlijk niet kwetsbaar.
shit, hele reactie getypt en krijg een foutmelding.
Nog maar een keer.
Allereerst, mijn zoon gaat boven alles. Maar zoals ik eerder schreef, de hond heeft nooit gebeten, waarschuwt de laatste tijd en ik kom hier niet voor niets om tips vragen.
Ze komen sowieso niet meer samen voordat er iets geregeld is, de hond is nu in de tuin en mijn zoon binnen en dat blijft voorlopig zo, tot we iets wijzer zijn.
daarnaast neem ik de tips zeker ter harte, ik gaf alleen aan dat ik zelf momenteel niet actief met de hond kan trainen.
De hond in bescherming nemen... nee hoor, ik geef heel duidelijk aan wat hij op dit moment doet en dat ik me daar niet prettig bij voel.
De hond wordt sinds hij gromt wel gecorrigeerd, ook dat schreef ik al eerder.
Muilkorf in huis zal ik vanmiddag eens met mijn man bespreken. Hij moet ook af met drinken en eten. Ik doe hem nu liever even in de tuin tot wij er vanmiddag samen over gesproken hebben.
Maar ze komen dus niet meer samen hoor, daar en ik wel uit.
Dit proberen we je duidelijk te maken.
Jij bent nu niet snel genoeg meer om in te grijpen wanneer je kind even na buiten glipt terwijl jij gaat plassen.
Of wanneer jij straks met je nieuwe baby bezig bent.
En je kunt nu wel zeggen dat dat niet gebeurt, maar ik garandeer je dat je ooit in een onbewaakt ogenblik je hond en je kinderen toch samen zal zien. Al is het straks maar na een slapeloze nacht met een huilende baby zodat je niet meer al te helder zult nadenken.
Trouwens, baby's in de box zijn ook zo heerlijk niet kwetsbaar.
zondag 3 juli 2011 om 10:52
Toch zou ik de hond zo snel mogelijk een keer goed laten checken door je dierenarts. Zeker met zijn HD en artrose verleden is de kans groot dat hij pijn heeft en misschien je zoontje associeert met die pijn (misschien een keer op de verkeerde plek geaaid).
dan zou je eventueel met een pijnstiller al veel op kunnen lossen. De meest gedragstherapeuten zullen je dit waarschijnlijk ook aanraden voor verder te gaan.
dan zou je eventueel met een pijnstiller al veel op kunnen lossen. De meest gedragstherapeuten zullen je dit waarschijnlijk ook aanraden voor verder te gaan.
zondag 3 juli 2011 om 10:55
@Mimsey, waarschijnlijk heb je gelijk hoor. Ik voel me hier ook totaal niet goed bij.
En vooral omdat er straks nog een tweede komt, die nog helemaal moet opgroeien en opnieuw alles moet leren t.a.v. het met rust laten van de honden. Dan denk ik, nu heb ik nog een zoon die er erg rustig mee omgaat. Als ik soms zie hoe huisdieren behandeld worden...
Sommige mensen lijken niet te snappen dat het wel erg pijnlijk is om een hond weg te doen, omdat hij toch 8 maar bij ons is geweest van pup af aan en we erg veel met hem meegemaakt hebben.
Ik laat mijn zoon en hem niet meer samen tot we er vanmiddag samen uit zijn, mijn man en ik.
En vooral omdat er straks nog een tweede komt, die nog helemaal moet opgroeien en opnieuw alles moet leren t.a.v. het met rust laten van de honden. Dan denk ik, nu heb ik nog een zoon die er erg rustig mee omgaat. Als ik soms zie hoe huisdieren behandeld worden...
Sommige mensen lijken niet te snappen dat het wel erg pijnlijk is om een hond weg te doen, omdat hij toch 8 maar bij ons is geweest van pup af aan en we erg veel met hem meegemaakt hebben.
Ik laat mijn zoon en hem niet meer samen tot we er vanmiddag samen uit zijn, mijn man en ik.
zondag 3 juli 2011 om 11:00
quote:judith29 schreef op 03 juli 2011 @ 10:55:
@Mimsey, waarschijnlijk heb je gelijk hoor. Ik voel me hier ook totaal niet goed bij.
En vooral omdat er straks nog een tweede komt, die nog helemaal moet opgroeien en opnieuw alles moet leren t.a.v. het met rust laten van de honden. Dan denk ik, nu heb ik nog een zoon die er erg rustig mee omgaat. Als ik soms zie hoe huisdieren behandeld worden...
Sommige mensen lijken niet te snappen dat het wel erg pijnlijk is om een hond weg te doen, omdat hij toch 8 maar bij ons is geweest van pup af aan en we erg veel met hem meegemaakt hebben.
Ik laat mijn zoon en hem niet meer samen tot we er vanmiddag samen uit zijn, mijn man en ik.
Ik geloof direct dat het pijnlijk is om een huisdier weg te moeten brengen.
Het zal echter een stuk minder pijnlijk zijn dan wanneer je je kind weg moet brengen.
@Mimsey, waarschijnlijk heb je gelijk hoor. Ik voel me hier ook totaal niet goed bij.
En vooral omdat er straks nog een tweede komt, die nog helemaal moet opgroeien en opnieuw alles moet leren t.a.v. het met rust laten van de honden. Dan denk ik, nu heb ik nog een zoon die er erg rustig mee omgaat. Als ik soms zie hoe huisdieren behandeld worden...
Sommige mensen lijken niet te snappen dat het wel erg pijnlijk is om een hond weg te doen, omdat hij toch 8 maar bij ons is geweest van pup af aan en we erg veel met hem meegemaakt hebben.
Ik laat mijn zoon en hem niet meer samen tot we er vanmiddag samen uit zijn, mijn man en ik.
Ik geloof direct dat het pijnlijk is om een huisdier weg te moeten brengen.
Het zal echter een stuk minder pijnlijk zijn dan wanneer je je kind weg moet brengen.
zondag 3 juli 2011 om 11:01
Natuurlijk doet het verdomde pijn jouw hond weg te doen, en natuurlijk mag je daar even flink om janken. Kan ik me goed voorstellen. Het is een klote-beslissing.
Maar jij bent niet in staat om jouw kind en hond goed in de gaten te houden, en dat wordt de komende tijd alleen maar minder, terwijl jouw zoontje alleen maar ondernemender zal worden. Blijven er alleen maar vervelende beslissingen over, waaronder afstand nemen van de hond. Andere oplossingen zijn niet per definities prettiger voor de hond of veiliger voor het kind.
Soms moeten er ook nare beslissingen genomen worden. Hele nare. Want jouw hond wegdoen zal ontzettend afschuwelijk voelen
Maar nogmaals; wachten in de wachtkamer van de eerste hulp voelt nog veel afschuwelijker.
Maar jij bent niet in staat om jouw kind en hond goed in de gaten te houden, en dat wordt de komende tijd alleen maar minder, terwijl jouw zoontje alleen maar ondernemender zal worden. Blijven er alleen maar vervelende beslissingen over, waaronder afstand nemen van de hond. Andere oplossingen zijn niet per definities prettiger voor de hond of veiliger voor het kind.
Soms moeten er ook nare beslissingen genomen worden. Hele nare. Want jouw hond wegdoen zal ontzettend afschuwelijk voelen
Maar nogmaals; wachten in de wachtkamer van de eerste hulp voelt nog veel afschuwelijker.
Wat wilde ik nou toch typen?
zondag 3 juli 2011 om 11:02
quote:mimsey schreef op 03 juli 2011 @ 10:45:
Ach Star , het hebben van een neus wordt tegenwoordig ook zwaar overgewaardeerd.
Een gedragstherapeut zet lijnen uit die jij en jouw man moeten volgen. Dit klopt inderdaad.Actief. Dus niet vanaf de bank. Als dat niet lukt, en dat zou ik niet onlogisch vinden met alles wat jouw man moet doen en jouw beperkte gezondheid op dit moment, dan is het waarschijnlijk loze moeite.
Het is alleen moeilijk dat de hond eigenlijk meer kansen had gehad als ik wel normaal zou functioneren en mijn man niet ineens geen zin meer had in de hond. Dat is moeilijk te verkroppen.
Maar ja, een oplossing komt er zeker en hond en kind komen niet meer bij elkaar. Verdere provocerende en beschuldigende of verwijtende post zijn dus nu niet meer nodig. Of iemand moet de onbedwingbare behoefte hebben dit wel te doen, maar dat negeer ik dan maar even.
Ach Star , het hebben van een neus wordt tegenwoordig ook zwaar overgewaardeerd.
Een gedragstherapeut zet lijnen uit die jij en jouw man moeten volgen. Dit klopt inderdaad.Actief. Dus niet vanaf de bank. Als dat niet lukt, en dat zou ik niet onlogisch vinden met alles wat jouw man moet doen en jouw beperkte gezondheid op dit moment, dan is het waarschijnlijk loze moeite.
Het is alleen moeilijk dat de hond eigenlijk meer kansen had gehad als ik wel normaal zou functioneren en mijn man niet ineens geen zin meer had in de hond. Dat is moeilijk te verkroppen.
Maar ja, een oplossing komt er zeker en hond en kind komen niet meer bij elkaar. Verdere provocerende en beschuldigende of verwijtende post zijn dus nu niet meer nodig. Of iemand moet de onbedwingbare behoefte hebben dit wel te doen, maar dat negeer ik dan maar even.
zondag 3 juli 2011 om 11:04
Als je het een kans wil geven om de hond in je gezin te houden, moet je hem nu sowieso eerst muilkorven. Hem buiten houden en je zoon binnen, maakt alleen maar dat de hond zich buiten de roedel geplaatst voelt en die zal dat waarschijnlijk linken aan je zoontje. Nog gevaarlijker dus. Dus muilkorven. Als dat ding af moet voor het eten en drinken, dan geef je hem zijn eten en drinken in het vervolg buiten of in de bijkeuken ofzo als je die hebt. Je hebt muilkorven voor bulldogs, moet je even bij de dierenspeciaalzaak vragen of op internet bestellen. Vaak past ook die voor Rottweilers wel.
Daarnaast inderdaad naar de dierenarts, voor de zekerheid, en een gedragstherapaut. Maar daar moet je dan wel mee aan de slag met de hond. Als je man dat niet wil, en jij dat niet kunt, zit je wel een hele tijd met die muilkorf. Lijkt me voor die hond ook niet prettig. Daarnaast is het nog steeds 40 kilo hond, ik heb een Rottweiler van ruim 40 kilo, die kan ook met andere dingen dan zijn bek behoorlijke schade aanrichten bij een klein kind volgens mij... hou dat ook in gedachten.
Lastige is dat je man eigenlijk al besloten heeft dat hij het beestje weg wil hebben, dus daar geen energie in wil stoppen. Heeft het dan, wat je ook uit de kast wil trekken, allemaal wel zin? Je moet daar wel samen mee aan de slag en samen achter staan. Anders heb je geen keus dan hem te (laten) herplaatsen.
Ik zat ook te denken aan misschien tijdelijk bij familie of zo, maar dan krijg je weer het probleem dat als hij terugkomt je naast je zoontje ook nog een baby hebt in huis, en begint het misschien weer opnieuw. Wij hebben onze hond bewust niet weg willen brengen met de bevalling, hoewel ons dat wel aangeboden werd. We wilden dat de hond doorhad dat er een nieuw leven in huis was, en dat dat erbij hoort nu. Gelukkig is het een lieve lobbes, en gaat het, ook nu de kleine langzaam begint te kruipen, heel erg goed. Maar zodra de situatie die jij nu beschrijft zich hier voor zou doen, dan gaat hij naar mijn schoonvader (waar hij ook in vakanties logeert). Mijn kind gaat voor alles.
Daarnaast inderdaad naar de dierenarts, voor de zekerheid, en een gedragstherapaut. Maar daar moet je dan wel mee aan de slag met de hond. Als je man dat niet wil, en jij dat niet kunt, zit je wel een hele tijd met die muilkorf. Lijkt me voor die hond ook niet prettig. Daarnaast is het nog steeds 40 kilo hond, ik heb een Rottweiler van ruim 40 kilo, die kan ook met andere dingen dan zijn bek behoorlijke schade aanrichten bij een klein kind volgens mij... hou dat ook in gedachten.
Lastige is dat je man eigenlijk al besloten heeft dat hij het beestje weg wil hebben, dus daar geen energie in wil stoppen. Heeft het dan, wat je ook uit de kast wil trekken, allemaal wel zin? Je moet daar wel samen mee aan de slag en samen achter staan. Anders heb je geen keus dan hem te (laten) herplaatsen.
Ik zat ook te denken aan misschien tijdelijk bij familie of zo, maar dan krijg je weer het probleem dat als hij terugkomt je naast je zoontje ook nog een baby hebt in huis, en begint het misschien weer opnieuw. Wij hebben onze hond bewust niet weg willen brengen met de bevalling, hoewel ons dat wel aangeboden werd. We wilden dat de hond doorhad dat er een nieuw leven in huis was, en dat dat erbij hoort nu. Gelukkig is het een lieve lobbes, en gaat het, ook nu de kleine langzaam begint te kruipen, heel erg goed. Maar zodra de situatie die jij nu beschrijft zich hier voor zou doen, dan gaat hij naar mijn schoonvader (waar hij ook in vakanties logeert). Mijn kind gaat voor alles.
zondag 3 juli 2011 om 11:04
Eigenlijk vind ik de communicatie tussen jou en je man beneden alle pijl.
De hond gromt, ineens...dat komt dus ergens vandaan
De optie gedragstherapeut, en een training komt ter sprake maar dat wordt door je man van tafel geveegd.
De hond moet maar weg.
En vervolgens doet je man de hond niet weg, en jij regelt geen gedragstherapeut....
Ik heb geen kinderen, wel honden maar als mijn honden zo maar ineens gaan grommen zal ik echt mijn hond niet zomaar weg doen
Ik laat dan een gedragstherapeut komen, en als mijn man dat niet wil.
Dat gaat hij maar even ergens anders zitten.
Maar wat jullie nu doen met het grom probleem is NIETS!
Dat lijkt me sowieso geen optie
De hond gromt, ineens...dat komt dus ergens vandaan
De optie gedragstherapeut, en een training komt ter sprake maar dat wordt door je man van tafel geveegd.
De hond moet maar weg.
En vervolgens doet je man de hond niet weg, en jij regelt geen gedragstherapeut....
Ik heb geen kinderen, wel honden maar als mijn honden zo maar ineens gaan grommen zal ik echt mijn hond niet zomaar weg doen
Ik laat dan een gedragstherapeut komen, en als mijn man dat niet wil.
Dat gaat hij maar even ergens anders zitten.
Maar wat jullie nu doen met het grom probleem is NIETS!
Dat lijkt me sowieso geen optie
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
zondag 3 juli 2011 om 11:04
@geitje, soms snap ik mezelf ook niet hoor. Ik ben opgevoed door enorme dierenliefhebbers die ook de nodige risico's gelopen hebben met dieren en mij als kind. Er is nooit iets gebeurt, maar ook door mijn omgeving worden we voor gek verklaard als we de hond "zomaar" weg zouden doen.
Maar ja, toch heeft dit topic wel even mijn ogen geopend. pfff
Maar ja, toch heeft dit topic wel even mijn ogen geopend. pfff
zondag 3 juli 2011 om 11:09
quote:judith29 schreef op 03 juli 2011 @ 11:04:
@geitje, soms snap ik mezelf ook niet hoor. Ik ben opgevoed door enorme dierenliefhebbers die ook de nodige risico's gelopen hebben met dieren en mij als kind. Er is nooit iets gebeurt, maar ook door mijn omgeving worden we voor gek verklaard als we de hond "zomaar" weg zouden doen.
Maar ja, toch heeft dit topic wel even mijn ogen geopend. pfff
Daar zou ik kort gezegd schijt aan hebben. Het is jullie hond, jullie kind, jullie beslissing. En dat is rot. En als de beslissing valt dat de hond wegmoet, is dat heel pijnlijk, absoluut. Ik heb mijn hond nu 6 jaar, van pup af aan, uit asiel gehaald, en heb er ook veel mee meegemaakt. Diverse operaties gehad (ook een bekkenkanteling voor HD) en anderszijds heb ik heel veel steun gevoeld van de knuffels met het beestje (maf dat je een 40 kilo zware Rottweiler " beestje" noemt eigenlijk) tijdens mijn relatieverbreking en miskramen. Jankt heerlijk, tegen zo'n lobbes aanhangend. Maar toch, je kinderen... je wilt die situatie niet. En je wilt ook niet doorlopend de hond corrigeren omdat het niet werkt met de kinderen. Dat is voor jou niet leuk, en voor de hond ook niet. Die is dan beter af ergens anders...
Ik hoop dat je met je man er alsnog uit komt, en gedragstherapie starten zou heel mooi zijn, maar sta daar wel beiden achter en start zsm, anders is het een verloren zaak ben ik bang.
@geitje, soms snap ik mezelf ook niet hoor. Ik ben opgevoed door enorme dierenliefhebbers die ook de nodige risico's gelopen hebben met dieren en mij als kind. Er is nooit iets gebeurt, maar ook door mijn omgeving worden we voor gek verklaard als we de hond "zomaar" weg zouden doen.
Maar ja, toch heeft dit topic wel even mijn ogen geopend. pfff
Daar zou ik kort gezegd schijt aan hebben. Het is jullie hond, jullie kind, jullie beslissing. En dat is rot. En als de beslissing valt dat de hond wegmoet, is dat heel pijnlijk, absoluut. Ik heb mijn hond nu 6 jaar, van pup af aan, uit asiel gehaald, en heb er ook veel mee meegemaakt. Diverse operaties gehad (ook een bekkenkanteling voor HD) en anderszijds heb ik heel veel steun gevoeld van de knuffels met het beestje (maf dat je een 40 kilo zware Rottweiler " beestje" noemt eigenlijk) tijdens mijn relatieverbreking en miskramen. Jankt heerlijk, tegen zo'n lobbes aanhangend. Maar toch, je kinderen... je wilt die situatie niet. En je wilt ook niet doorlopend de hond corrigeren omdat het niet werkt met de kinderen. Dat is voor jou niet leuk, en voor de hond ook niet. Die is dan beter af ergens anders...
Ik hoop dat je met je man er alsnog uit komt, en gedragstherapie starten zou heel mooi zijn, maar sta daar wel beiden achter en start zsm, anders is het een verloren zaak ben ik bang.
zondag 3 juli 2011 om 11:09
Nou judith29, dan nog maar een keer over leiderschap:
"Altijd op zoek naar menselijke aandacht, is de Engelse Bulldog op en top een mensenhond. Toch hebben sommige Engelse Bulldogs de neiging om een dominant karakter te tonen. Een strenge en sterke baas kan dit probleem makkelijk recht zetten door de hond zorgvuldig af te richten en leiderschap te tonen,"
Je zegt "Er is nooit iets gebeurt, maar ook door mijn omgeving worden we voor gek verklaard als we de hond "zomaar" weg zouden doen. Maar ja, toch heeft dit topic wel even mijn ogen geopend. pfff"
Wat dat ook het doel van je post? Bevestiging dat wegdoen het beste is? Het is toch geen hogere wetenschap (zie google) dat je een gedragstherapeut kunt inschakelen?
"Altijd op zoek naar menselijke aandacht, is de Engelse Bulldog op en top een mensenhond. Toch hebben sommige Engelse Bulldogs de neiging om een dominant karakter te tonen. Een strenge en sterke baas kan dit probleem makkelijk recht zetten door de hond zorgvuldig af te richten en leiderschap te tonen,"
Je zegt "Er is nooit iets gebeurt, maar ook door mijn omgeving worden we voor gek verklaard als we de hond "zomaar" weg zouden doen. Maar ja, toch heeft dit topic wel even mijn ogen geopend. pfff"
Wat dat ook het doel van je post? Bevestiging dat wegdoen het beste is? Het is toch geen hogere wetenschap (zie google) dat je een gedragstherapeut kunt inschakelen?
zondag 3 juli 2011 om 11:10
quote:judith29 schreef op 03 juli 2011 @ 11:04:
@geitje, soms snap ik mezelf ook niet hoor. Ik ben opgevoed door enorme dierenliefhebbers die ook de nodige risico's gelopen hebben met dieren en mij als kind. Er is nooit iets gebeurt, maar ook door mijn omgeving worden we voor gek verklaard als we de hond "zomaar" weg zouden doen.
Maar ja, toch heeft dit topic wel even mijn ogen geopend. pfff
En wij verklaren jouw omgeving voor gek
Dat er vroeger met jullie niks gebeurt is, is 1 ding. En zijn genoeg kinderen die door (ook door eigen huis-) dieren zijn verminkt of zelfs gestorven zijn.
Dit risico is volkomen onaanvaardbaar.
@geitje, soms snap ik mezelf ook niet hoor. Ik ben opgevoed door enorme dierenliefhebbers die ook de nodige risico's gelopen hebben met dieren en mij als kind. Er is nooit iets gebeurt, maar ook door mijn omgeving worden we voor gek verklaard als we de hond "zomaar" weg zouden doen.
Maar ja, toch heeft dit topic wel even mijn ogen geopend. pfff
En wij verklaren jouw omgeving voor gek
Dat er vroeger met jullie niks gebeurt is, is 1 ding. En zijn genoeg kinderen die door (ook door eigen huis-) dieren zijn verminkt of zelfs gestorven zijn.
Dit risico is volkomen onaanvaardbaar.