Psyche
alle pijlers
Beste vriendin gaat dood...
vrijdag 15 juli 2011 om 11:05
ik heb gisteravond te horen gekregen dat mijn beste vriendin dood gaat. Nadat ze al in december diagnose ''kanker'' had gekregen en er uitzaaiingen waren in de lymfen, en er allerlei dingen fout gingen m.b.t. operaties/chemo/bestralingen, is het nu weer mis. Amper 3 maanden nadat ze klaar is met chemo en bestralingen heeft ze te horen gekregen dat er uitzaaiingen zijn in de longen en in de lever. Misschien dat er nog chemo gegeven kan worden, maar dat is eigenlijk alleen maar uitstel van executie.
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.
Ze is vandaag opgenomen in het zkh en heeft aangegeven dat ze me wil zien, dus uiteraard ga ik naar haar toe. Zoveel ik kan en zoveel ze wil. Alleen weet ik niet wat ik moet doen of zeggen. Ik kan niks meer doen voor haar.
Ik zoek hier vooral tips hoe ik hiermee om kan gaan. want ik kom er zelf niet uit
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.
Ze is vandaag opgenomen in het zkh en heeft aangegeven dat ze me wil zien, dus uiteraard ga ik naar haar toe. Zoveel ik kan en zoveel ze wil. Alleen weet ik niet wat ik moet doen of zeggen. Ik kan niks meer doen voor haar.
Ik zoek hier vooral tips hoe ik hiermee om kan gaan. want ik kom er zelf niet uit
zaterdag 16 juli 2011 om 11:02
(Iranian version)
zaterdag 16 juli 2011 om 11:04
Wat erg zeg dat die ouders zo weinig langs komen en het allemaal zo klein maken terwijl hun dochter aan het sterven is.
Onbegrijpelijk vind ik dat, gewoon te erg.
De beste vriendin van mijn moeder zou dat ook hebben als ze dood gaat, dat mijn moeder aan haar sterfbed zit en haar ouders nergens te bekennen zijn, maar ja zij was ook niet gewenst door haar ouders. Nou ja ze wilde geen meisje, ze had al een tweelingbroer en haar ouders wilde 2 jongens. Dus die is haar hele leven al genegeerd door haar ouders.
Onbegrijpelijk vind ik dat, gewoon te erg.
De beste vriendin van mijn moeder zou dat ook hebben als ze dood gaat, dat mijn moeder aan haar sterfbed zit en haar ouders nergens te bekennen zijn, maar ja zij was ook niet gewenst door haar ouders. Nou ja ze wilde geen meisje, ze had al een tweelingbroer en haar ouders wilde 2 jongens. Dus die is haar hele leven al genegeerd door haar ouders.
zaterdag 16 juli 2011 om 11:14
Lieve Kaatje,
Als eerste een warme
ik wil je heel veel sterkte wensen, nu maar ook voor de tijd die nog volgt.
Mijn beste vriendinnetje is inmiddels al 11 jaar geleden gestorven aan de gevolgen van leukemie. Nog iedere dag een groot gemis dat haar sprankede persoontje niet meer bij ons is.
Wat jammer dat haar ouders zo omgaan met hun dochter, misschien kunnen ze het gewoon niet onder ogen zien? Niet iedereen handelt hetzelfde in situatie van verdriet en wanhoop...
Het is alleen zo jammer voor je vriendin dat zij juist in deze tijd niet naast haar staan en haar hand vasthouden.
Probeer dat naast je neer te leggen, lieve Kaatje, hoe moeilijk dat ook is: deze negatieve energie is nu het laatste wat je kunt gebruiken.
Probeer er te zijn, voor je vriendin, voor haar vriend, gewoon zoals je bent, want wie jij bent, dat is de reden dat jij haar beste vriendin mag zijn. In haar ogen ben jij perfect als jezelf en de beste vriendin die je kan wensen.
Datzelfde geldt voor wat je moet zeggen. Gewoon wat in je opkomt, zoals al eerder gezegd, niets is goed of fout wanneer de dood zo dichtbij komt. robeer alleen te zorgen dat je alles gezegd hebt wat je nog wilde zeggen, zodat je later nergens spijt van hebt...
Ik brand een kaarsje voor je vriendin, zodat ze als ze zover is zacht en vredig in mag slapen...
X Sam
Als eerste een warme
ik wil je heel veel sterkte wensen, nu maar ook voor de tijd die nog volgt.
Mijn beste vriendinnetje is inmiddels al 11 jaar geleden gestorven aan de gevolgen van leukemie. Nog iedere dag een groot gemis dat haar sprankede persoontje niet meer bij ons is.
Wat jammer dat haar ouders zo omgaan met hun dochter, misschien kunnen ze het gewoon niet onder ogen zien? Niet iedereen handelt hetzelfde in situatie van verdriet en wanhoop...
Het is alleen zo jammer voor je vriendin dat zij juist in deze tijd niet naast haar staan en haar hand vasthouden.
Probeer dat naast je neer te leggen, lieve Kaatje, hoe moeilijk dat ook is: deze negatieve energie is nu het laatste wat je kunt gebruiken.
Probeer er te zijn, voor je vriendin, voor haar vriend, gewoon zoals je bent, want wie jij bent, dat is de reden dat jij haar beste vriendin mag zijn. In haar ogen ben jij perfect als jezelf en de beste vriendin die je kan wensen.
Datzelfde geldt voor wat je moet zeggen. Gewoon wat in je opkomt, zoals al eerder gezegd, niets is goed of fout wanneer de dood zo dichtbij komt. robeer alleen te zorgen dat je alles gezegd hebt wat je nog wilde zeggen, zodat je later nergens spijt van hebt...
Ik brand een kaarsje voor je vriendin, zodat ze als ze zover is zacht en vredig in mag slapen...
X Sam
zaterdag 16 juli 2011 om 11:28
Kaatje, heel erg veel sterkte!! Zoveel mogelijk samen zijn, niet te veel nadenken. Doen wat je hart je ingeeft. Het is gewoon zwaar kut!!
Die ouders... sprakeloos, werkelijk ongelooflijk! Blijf dan eigenlijk liever weg. Ze zijn het in ieder geval niet waard om je energie en tijd aan te verspillen. Er is er maar eentje die dat nu wel verdient.
Die ouders... sprakeloos, werkelijk ongelooflijk! Blijf dan eigenlijk liever weg. Ze zijn het in ieder geval niet waard om je energie en tijd aan te verspillen. Er is er maar eentje die dat nu wel verdient.
zaterdag 16 juli 2011 om 11:33
zaterdag 16 juli 2011 om 11:40
Ik bedenk me net adt mijn reactie misschien wel vreselijk ongepast is, zo is het niet bedoeld. Ik wil heel graag dat mensen weten dat er meer is dan Nederland.... Dus vat het niet verkeerd op.
Ik wens jullie alles wat op dit moment wenselijk is.
Wat afschuwelijk dat haar ouders zo reageren, volkomen ongepast zoiets.
Sterkte!
Ik wens jullie alles wat op dit moment wenselijk is.
Wat afschuwelijk dat haar ouders zo reageren, volkomen ongepast zoiets.
Sterkte!
zaterdag 16 juli 2011 om 12:24
Jemig. Ik had al iets geschreven en nu lees ik dat van die ouders. Het wordt alleen maar nóg verdrietiger. Wat erg. Gewoon te afschuwelijk voor woorden!!
O.a. ben ik mijn moeder verloren aan deze ziekte, eveneens op jonge leeftijd.
Gelukkig, echt gelukkig maar dat jij er wel voor haar bent lieve Kaatje!
Nogmaals heel veel sterkte
O.a. ben ik mijn moeder verloren aan deze ziekte, eveneens op jonge leeftijd.
Gelukkig, echt gelukkig maar dat jij er wel voor haar bent lieve Kaatje!
Nogmaals heel veel sterkte
zaterdag 16 juli 2011 om 13:23
Lieve Kaatje, wat een verschrikkelijk nieuws en wat lijkt het nu ineens snel te gaan. Kan me goed voorstellen dat je het niet bij kan houden en dat je niet weet wat je moet doen.
Doe maar gewoon wat goed voelt, waar jij je het beste bij voelt. Onbegrijpelijk hoe haar ouders reageren.
Heel veel sterkte
Helaas moet ik later dit jaar eenzelfde proces door. Niet met mijn beste vriendin maar wel met een andere lieve vriendin. Ik zou willen dat ik wist hoe je om moest gaan met dit soort verschrikkelijke dingen.
Doe maar gewoon wat goed voelt, waar jij je het beste bij voelt. Onbegrijpelijk hoe haar ouders reageren.
Heel veel sterkte
Helaas moet ik later dit jaar eenzelfde proces door. Niet met mijn beste vriendin maar wel met een andere lieve vriendin. Ik zou willen dat ik wist hoe je om moest gaan met dit soort verschrikkelijke dingen.
zaterdag 16 juli 2011 om 13:29
Er is eigenlijk geen voorgeschreven manier hoe ermee om te gaan. Niemand weet wat precies de manier is, die is er ook niet denk ik.
Probeer inderdaad datgene te doen wat goed voelt voor jou.
Bij verwerking en omgaan hiermee, is het belangrijkste, dichtbij jezelf blijven. Ieder doet dat op een andere manier. Veel mensen ontlopen het ook, ontlopen in feite hun eigen manier. (ik vermoed dat dit laatste van toepassing is op die ouders bijv.)
Zoveel mogelijk bij je vriendin blijven voor nu. Ik las dat ze al een zeer ernstig punt bereikt heeft. Hoe ermee omgaan, dat komt vanzelf wel. Voor nu, dichtbij je hart blijven, bij haar, en bij jezelf.
Knuffel en sterkte nogmaals
Probeer inderdaad datgene te doen wat goed voelt voor jou.
Bij verwerking en omgaan hiermee, is het belangrijkste, dichtbij jezelf blijven. Ieder doet dat op een andere manier. Veel mensen ontlopen het ook, ontlopen in feite hun eigen manier. (ik vermoed dat dit laatste van toepassing is op die ouders bijv.)
Zoveel mogelijk bij je vriendin blijven voor nu. Ik las dat ze al een zeer ernstig punt bereikt heeft. Hoe ermee omgaan, dat komt vanzelf wel. Voor nu, dichtbij je hart blijven, bij haar, en bij jezelf.
Knuffel en sterkte nogmaals
zaterdag 16 juli 2011 om 13:30
zaterdag 16 juli 2011 om 13:59
Kaat, ik kom je een kus geven
Wat een bizarre reactie van die ouders. En wat fijn dat jij er bent voor je vriendin. Je gaat een tijd in waarop je hopenlijk over een paar jaar met een warm gevoel op terug kan kijken. Ik weet uit ervaring dat deze periode vele facetten kent. Van ongeloof, verdriet, pijn, maar ook van zeer, zeer zeldzame verbondenheid en diepe liefde.
Ik wens je veel sterkte toe.
Wat een bizarre reactie van die ouders. En wat fijn dat jij er bent voor je vriendin. Je gaat een tijd in waarop je hopenlijk over een paar jaar met een warm gevoel op terug kan kijken. Ik weet uit ervaring dat deze periode vele facetten kent. Van ongeloof, verdriet, pijn, maar ook van zeer, zeer zeldzame verbondenheid en diepe liefde.
Ik wens je veel sterkte toe.
zaterdag 16 juli 2011 om 14:18
Kaat, wat ontzettend verdrietig zeg! Over die ouders moet je je nu niet druk maken (wat een rare mensen, zouden ze de ernst van de situatie wel goed inschatten?). Richt je energie op je vriendin en de tijd die jullie nog hebben.
Ik wens je veel sterkte en hoop dat het voor je vriendin nog enigzins draagbaar gemaakt kan worden. Ik schrik er altijd van als ik zulke verhalen hoor waarbij het ontdekt wordt en ineens dan ook heel hard gaat.
Ik wens je veel sterkte en hoop dat het voor je vriendin nog enigzins draagbaar gemaakt kan worden. Ik schrik er altijd van als ik zulke verhalen hoor waarbij het ontdekt wordt en ineens dan ook heel hard gaat.
