Relaties
alle pijlers
Eeuwige oppas
maandag 18 juli 2011 om 21:36
Ik zit met een probleem. Heb 2 zusters en die vragen me regelmatig als oppas. Ik baal daar enorm van heb namelijk zelf geen kinderen en zit, als ik niet uitkijk, elk weekend op hun kinderen te passen.
Mijn partner is veel in het buitenland voor zijn werk dus ben ik vaak in het weekend de pineut als m'n zusjes + partner weer eens een feestje hebben. Hoe kan ik nee zeggen zonder dat ze boos worden? Ik weet klinkt misschien wat soft maar wil ook geen ruzie.
Mijn partner is veel in het buitenland voor zijn werk dus ben ik vaak in het weekend de pineut als m'n zusjes + partner weer eens een feestje hebben. Hoe kan ik nee zeggen zonder dat ze boos worden? Ik weet klinkt misschien wat soft maar wil ook geen ruzie.
maandag 18 juli 2011 om 22:04
quote:elninjoo schreef op 18 juli 2011 @ 21:57:
[...]
Zou ik niet op rekenen. De mensen die het meest ge/misbruik van je maken, zijn vaak de mensen waarbij de deur dicht blijft als jij hun hulp nodig hebt.Nu ken ik jouw vrienden niet, maar wij passen ook vaak op onze neefjes en andersom passen hun ouders ook weer vaak op onze kinderen. Dat soort dingen gaat gewoon over en weer hoor, bij normaal sociale mensen.
[...]
Zou ik niet op rekenen. De mensen die het meest ge/misbruik van je maken, zijn vaak de mensen waarbij de deur dicht blijft als jij hun hulp nodig hebt.Nu ken ik jouw vrienden niet, maar wij passen ook vaak op onze neefjes en andersom passen hun ouders ook weer vaak op onze kinderen. Dat soort dingen gaat gewoon over en weer hoor, bij normaal sociale mensen.
maandag 18 juli 2011 om 22:04
of een mail schrijven, dan kunnen ze je niet ter plekke doorvragen.
en zeggen dat je met liefde zo vaak opgepast hebt, maar dat je niet in de gaten hebt gehad dat dit nu door 2 oppas adressen wel heel veel word. maar dat je nu wat meer tijd voor je zelf wilt hebben.
mocht je niet werken, dan zeggen, doordat je zeer regelmatig als oppas gevraagd wordt daar een vergoeding voor wilt gaan vragen.
en zeggen dat je met liefde zo vaak opgepast hebt, maar dat je niet in de gaten hebt gehad dat dit nu door 2 oppas adressen wel heel veel word. maar dat je nu wat meer tijd voor je zelf wilt hebben.
mocht je niet werken, dan zeggen, doordat je zeer regelmatig als oppas gevraagd wordt daar een vergoeding voor wilt gaan vragen.
maandag 18 juli 2011 om 22:04
http://www.leren.nl/cursu ... /nee-zeggen/weigeren.html
Trap niet in de valkuil dat je voor de ander oplossingen gaat bedenken: maak van andermans probleem niet te snel jouw probleem
Hoe zeg je nee?
Zorg dat je weet wat je wilt.
Draai er niet om heen.
Hou vol
Geef zo nodig een toelichting en wijk daar niet van af
Verstop je handen niet
Kijk de ander aan
Trap niet in de valkuil dat je voor de ander oplossingen gaat bedenken: maak van andermans probleem niet te snel jouw probleem
Hoe zeg je nee?
Zorg dat je weet wat je wilt.
Draai er niet om heen.
Hou vol
Geef zo nodig een toelichting en wijk daar niet van af
Verstop je handen niet
Kijk de ander aan
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 18 juli 2011 om 22:05
Tijd voor 'n assertiviteitscursus als je geen nee durft zeggen.
Of misschien kun je wederdiensten van hen vragen: helpen de huiskamer te schilderen ofzo, in elk geval klussen waarmee ze ook zo 'n dag kwijt zijn, net zoals ze jou vrije tijd opslokken. Als ze aankomen met smoezen van geen tijd, weet je wat je aan ze hebt: niets, helemaal niets! Dan wordt 't voor jou misschien makkelijker om ze af te poeieren.
Of misschien kun je wederdiensten van hen vragen: helpen de huiskamer te schilderen ofzo, in elk geval klussen waarmee ze ook zo 'n dag kwijt zijn, net zoals ze jou vrije tijd opslokken. Als ze aankomen met smoezen van geen tijd, weet je wat je aan ze hebt: niets, helemaal niets! Dan wordt 't voor jou misschien makkelijker om ze af te poeieren.
maandag 18 juli 2011 om 22:05
Ik kan me voorstellen dat je je zussen niet teleur wilt stellen, maar als je iets wilt veranderen, zul je dat toch echt zelf moeten doen. Als jij niet anders gaat reageren op hun vragen, zul je idd de eeuwige oppas blijven.
Heb je misschien een vriendin die je kan helpen. Dan kun jij zeggen 'ik heb met truus afgesproken' en dan weet je dat jij en truus hebben afgesproken dat je haar die avond zult bellen. En dan niet op een vast tijdstip, nee, tussen 19 en 24 uur, voordat je zussen daar weer een escape zien.
Wij kunnen hier veel verschillende opties aandragen, uiteindelijk moet je het zelf doen. Zijn er oplossingen bij waar je je prettig bij voelt? Dan kunnen we in die richting verder meedenken met je?
Heb je misschien een vriendin die je kan helpen. Dan kun jij zeggen 'ik heb met truus afgesproken' en dan weet je dat jij en truus hebben afgesproken dat je haar die avond zult bellen. En dan niet op een vast tijdstip, nee, tussen 19 en 24 uur, voordat je zussen daar weer een escape zien.
Wij kunnen hier veel verschillende opties aandragen, uiteindelijk moet je het zelf doen. Zijn er oplossingen bij waar je je prettig bij voelt? Dan kunnen we in die richting verder meedenken met je?
maandag 18 juli 2011 om 22:08
quote:milobiyu schreef op 18 juli 2011 @ 21:40:
Gewoon nee zeggen moet toch wel kunnen bij je zussen.of afspreken dat je minstens 1x per maand
of twee mnd op wil passen en de rest voor jezelf wilt houden?
Dit is geen optie? Waar ben je bang voor? Waarom zouden ze daar boos om worden. Klinkt toch heel reeel?
Ik ben ook tijden lang (destijds als single zonder kinderen) de vaste oppas geweest voor vriendinnen met kids. Handig, Lunax heeft vast wel tijd. Was dat op enig moment ook zat. Heb toen aan allemaal tegelijk aangegeven dat ik niet meer op wilde passen. Gewoon aangegeven. Dat het niets met hen of hun kinderen te maken had maar wel met keuzes die ik maakte. Ze zullen het gerust jammer gevonden hebben maar hebben dat nooit uitgesproken. Naar mij toe kwam alleen maar begrip. Logisch vonden ze het eigenlijk wel als ze er over nadachten (hadden ze nog nooit echt gedaan, het was nou eenmaal zo gegroeid).
'Gewoon' zeggen dus
Gewoon nee zeggen moet toch wel kunnen bij je zussen.of afspreken dat je minstens 1x per maand
of twee mnd op wil passen en de rest voor jezelf wilt houden?
Dit is geen optie? Waar ben je bang voor? Waarom zouden ze daar boos om worden. Klinkt toch heel reeel?
Ik ben ook tijden lang (destijds als single zonder kinderen) de vaste oppas geweest voor vriendinnen met kids. Handig, Lunax heeft vast wel tijd. Was dat op enig moment ook zat. Heb toen aan allemaal tegelijk aangegeven dat ik niet meer op wilde passen. Gewoon aangegeven. Dat het niets met hen of hun kinderen te maken had maar wel met keuzes die ik maakte. Ze zullen het gerust jammer gevonden hebben maar hebben dat nooit uitgesproken. Naar mij toe kwam alleen maar begrip. Logisch vonden ze het eigenlijk wel als ze er over nadachten (hadden ze nog nooit echt gedaan, het was nou eenmaal zo gegroeid).
'Gewoon' zeggen dus
maandag 18 juli 2011 om 22:52
maandag 18 juli 2011 om 23:10
maandag 18 juli 2011 om 23:19
Als je kinderen hebt ben je ook zelf verantwoordelijk voor het regelen van opvang.
Je mag er dus, zoals je zussen niet klakkeloos van uitgaan dat jij elke keer komt opdraven.
Aan de andere kant heb je de verantwoordelijkheid om je eigen grenzen aan te geven.
Zolang jij geen nee leert zeggen blijven jouw zussen je vragen en verandert er helemaal niets aan de situatie. Zo simpel is het.
Je mag er dus, zoals je zussen niet klakkeloos van uitgaan dat jij elke keer komt opdraven.
Aan de andere kant heb je de verantwoordelijkheid om je eigen grenzen aan te geven.
Zolang jij geen nee leert zeggen blijven jouw zussen je vragen en verandert er helemaal niets aan de situatie. Zo simpel is het.
maandag 18 juli 2011 om 23:25
Ik zou geen smoezen gaan verzinnen of express elk weekend volplannen zodat je een 'legitieme' reden hebt om niet op te passen. Voor hetzelfde geld wil TO lekker het hele weekend op de bank hangen en niet per se de hort op gaan, en dat is haar goed recht. Ze is geen verantwoording schuldig, zeggen dat ze niet meer (zo vaak) op wil passen moet volstaan lijkt me.
maandag 18 juli 2011 om 23:34
Iedereen kan heel makkelijk zeggen: je moet gewoon 'nee' zeggen, maar het is duidelijk dat je dat dus (nog) niet kunt. Assertiviteit kun je niet aanleren door assertief te zijn. Het lijkt me bij jou geen kwestie van niet willen, uit angst voor de reactie, maar echt niet kunnen. Waarschijnlijk omdat je dit nooit hebt gedaan, want het zit niet in je.
Als ik jou was, zou ik dan ook niet wachten op het volgende (en alle keren daarna) moment waarop ze je weer vragen om op te passen. Dan komt het er namelijk op aan en is de kans zeer groot dat je zoals altijd 'ja' zegt.
Ik zou daarom een keer op een neutraal moment een gesprek aangaan. Dus op een moment wanneer er geen vraag ligt om op te passen. Maw: een moment dat jij zelf uit kiest, je bent dan namelijk niet afhankelijk van je zus die jou aanspreekt en om een gunst komt vragen.
Op deze manier kun je dat gesprek ook voorbereiden en komt het voor jou niet onverwacht. Val niet bij ze binnen om het er dan meteen over te hebben, de kans is groot dat je wordt afgescheept ('geen tijd; komt nu niet uit; help me even met iets etc'). Bel ze op en meldt dat je graag iets wilt bespreken en langs wilt komen. Doe een voorstel voor een moment, liefst nog dezelfde dag (dan hoef je je zelf niet zo lang op te vreten door de stress). Om jezelf niet op te dringen kun je twee opties noemen ('zal ik dan vanmiddag of vanavond langs komen?') Als je zus aangeeft beide momenten niet te kunnen, meldt dan dat het voor jou erg belangrijk is, en vraag nogmaals of ze tijd voor je wil maken (wil ze weten waarom? -> ik wil iets bespreken en jij bent mijn zus, dus ik heb je nodig)
Bedenk van tevoren: waar zit ik mee (ik pas vaak op waardoor ik minder vrije tijd heb dan ik zou willen. Ik vul mijn vrije tijd graag zelf in) en hoe voel ik me daarbij (ik baal ervan/voel me verdrietig/boos oid.). Door dit laatste maak je je boodschap persoonlijk, dit komt vaak beter binnen bij de ander.
Hou het probleem bij jezelf. Zeg bijvoorbeeld niet 'je vraagt me te vaak' of 'je denkt misschien dat ik niks beters te doen heb', maar wel:'ik merk dat ik jouniet wil teleurstellen en dat ik daarom nooit nee zeg'.
Ipv haar om de oplossing te vragen (jou minder vragen om op te passen), kun je haar vragen om jouw te helpen hiermee om te gaan. Zorg dat je hier zelf al een idee over hebt gevormd van tevoren, zodat je dit kunt opperen als je zus geen ideeën heeft. Een optie zou zijn de afspraak te maken dat, als je zus je vraagt op te passen, jij hier eerst over nadenkt en zelf terugbelt over een half uurtje. Geef aan dat je haar hulp hierbij nodig hebt, omdat je nu eenmaal gauw zwicht. Dan zou het fijn als als ze zelf tegen jou zegt: denk er maar even over na, ik hoor het straks wel.
Lijkt me trouwens verstandig als je met beide zussen het gesprek apart van elkaar aangaat, zodat je niet in je eentje tegenover hun tweeën staat. Dat maakt je sterker. Plan de gesprekken bij je beide zussen zsm achter elkaar.
En tot slot: verwacht geen oplossing vanuit hen, want het is nu niet hun probleem. Het is jouw probleem waar jij last van hebt. Als je dit zo brengt, voorkom je zo veel mogelijk dat mensen in de verdediging schieten. En vraag hen dus om jou te helpen, want je hebt ze hierin echt nodig.
Hoop dat je hier iets aan hebt. Sorry voor het lange verhaal in ieder geval;)
Succes!
Als ik jou was, zou ik dan ook niet wachten op het volgende (en alle keren daarna) moment waarop ze je weer vragen om op te passen. Dan komt het er namelijk op aan en is de kans zeer groot dat je zoals altijd 'ja' zegt.
Ik zou daarom een keer op een neutraal moment een gesprek aangaan. Dus op een moment wanneer er geen vraag ligt om op te passen. Maw: een moment dat jij zelf uit kiest, je bent dan namelijk niet afhankelijk van je zus die jou aanspreekt en om een gunst komt vragen.
Op deze manier kun je dat gesprek ook voorbereiden en komt het voor jou niet onverwacht. Val niet bij ze binnen om het er dan meteen over te hebben, de kans is groot dat je wordt afgescheept ('geen tijd; komt nu niet uit; help me even met iets etc'). Bel ze op en meldt dat je graag iets wilt bespreken en langs wilt komen. Doe een voorstel voor een moment, liefst nog dezelfde dag (dan hoef je je zelf niet zo lang op te vreten door de stress). Om jezelf niet op te dringen kun je twee opties noemen ('zal ik dan vanmiddag of vanavond langs komen?') Als je zus aangeeft beide momenten niet te kunnen, meldt dan dat het voor jou erg belangrijk is, en vraag nogmaals of ze tijd voor je wil maken (wil ze weten waarom? -> ik wil iets bespreken en jij bent mijn zus, dus ik heb je nodig)
Bedenk van tevoren: waar zit ik mee (ik pas vaak op waardoor ik minder vrije tijd heb dan ik zou willen. Ik vul mijn vrije tijd graag zelf in) en hoe voel ik me daarbij (ik baal ervan/voel me verdrietig/boos oid.). Door dit laatste maak je je boodschap persoonlijk, dit komt vaak beter binnen bij de ander.
Hou het probleem bij jezelf. Zeg bijvoorbeeld niet 'je vraagt me te vaak' of 'je denkt misschien dat ik niks beters te doen heb', maar wel:'ik merk dat ik jouniet wil teleurstellen en dat ik daarom nooit nee zeg'.
Ipv haar om de oplossing te vragen (jou minder vragen om op te passen), kun je haar vragen om jouw te helpen hiermee om te gaan. Zorg dat je hier zelf al een idee over hebt gevormd van tevoren, zodat je dit kunt opperen als je zus geen ideeën heeft. Een optie zou zijn de afspraak te maken dat, als je zus je vraagt op te passen, jij hier eerst over nadenkt en zelf terugbelt over een half uurtje. Geef aan dat je haar hulp hierbij nodig hebt, omdat je nu eenmaal gauw zwicht. Dan zou het fijn als als ze zelf tegen jou zegt: denk er maar even over na, ik hoor het straks wel.
Lijkt me trouwens verstandig als je met beide zussen het gesprek apart van elkaar aangaat, zodat je niet in je eentje tegenover hun tweeën staat. Dat maakt je sterker. Plan de gesprekken bij je beide zussen zsm achter elkaar.
En tot slot: verwacht geen oplossing vanuit hen, want het is nu niet hun probleem. Het is jouw probleem waar jij last van hebt. Als je dit zo brengt, voorkom je zo veel mogelijk dat mensen in de verdediging schieten. En vraag hen dus om jou te helpen, want je hebt ze hierin echt nodig.
Hoop dat je hier iets aan hebt. Sorry voor het lange verhaal in ieder geval;)
Succes!
maandag 18 juli 2011 om 23:39
Nog een laatste tip: leg de lat niet te hoog voor jezelf. Ook als je hierover een goed gesprek kunt voeren met je beide zussen en/of goede afspraken kunt maken, je zult nog vaak tóch ja zeggen. Wees niet te hard voor jezef, verwacht niet dat je in één keer erg assertief bent. Dat kun je niet waarmaken, waardoor je minder zelfvertrouwen krijgt en nog minder assertief word. Door niet te veel van jezelf te verwachten voorkom je ook dat je snel de handdoek in de ring gooit en denkt 'laat maar, dit lukt toch niet, ik leef wel gewoon op deze manier door'. Haal je energie uit die ene keer per maand dat het je wel lukt en bouw van daaruit verder.
maandag 18 juli 2011 om 23:42
Ik heb hetzelfde meegemaakt, 2 oudere zussen en om de haverklap op komen draven om op te passen. Want ze dachten natuurlijk dat ik het zelf óók leuk vond om te doen. Maar 1x is het mis gegaan. Ik zou oppassen en zij naar the Rolling Stones, hadden een opblaasbedje op de logeerkamer gelegd.
Dus ik 'savonds naar "bed" bleek dat ik dat ding eerst zelf nog moest opblazen en er was geen stop te bekennen.. daarna tot midden in de nacht gewacht tot ze terug waren en meteen de auto gepakt. Bij het eerst volgende oppasverzoek meteen een "NEE" daarna nooit meer gevraagd. Klaar!
Dus ik 'savonds naar "bed" bleek dat ik dat ding eerst zelf nog moest opblazen en er was geen stop te bekennen.. daarna tot midden in de nacht gewacht tot ze terug waren en meteen de auto gepakt. Bij het eerst volgende oppasverzoek meteen een "NEE" daarna nooit meer gevraagd. Klaar!
dinsdag 19 juli 2011 om 00:06
quote:yest22 schreef op 18 juli 2011 @ 23:42: opblaasbedje op de logeerkamer gelegd.
Dus ik 'savonds naar "bed" bleek dat ik dat ding eerst zelf nog moest opblazen en er was geen stop te bekennen.. daarna tot midden in de nacht gewacht tot ze terug warenDan was ik in hun bed gaan liggen. Mogen ze het zelf oplossen met dat luchtbedje.
Dus ik 'savonds naar "bed" bleek dat ik dat ding eerst zelf nog moest opblazen en er was geen stop te bekennen.. daarna tot midden in de nacht gewacht tot ze terug warenDan was ik in hun bed gaan liggen. Mogen ze het zelf oplossen met dat luchtbedje.
