Psyche
alle pijlers
Beste vriendin gaat dood...
vrijdag 15 juli 2011 om 11:05
ik heb gisteravond te horen gekregen dat mijn beste vriendin dood gaat. Nadat ze al in december diagnose ''kanker'' had gekregen en er uitzaaiingen waren in de lymfen, en er allerlei dingen fout gingen m.b.t. operaties/chemo/bestralingen, is het nu weer mis. Amper 3 maanden nadat ze klaar is met chemo en bestralingen heeft ze te horen gekregen dat er uitzaaiingen zijn in de longen en in de lever. Misschien dat er nog chemo gegeven kan worden, maar dat is eigenlijk alleen maar uitstel van executie.
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.
Ze is vandaag opgenomen in het zkh en heeft aangegeven dat ze me wil zien, dus uiteraard ga ik naar haar toe. Zoveel ik kan en zoveel ze wil. Alleen weet ik niet wat ik moet doen of zeggen. Ik kan niks meer doen voor haar.
Ik zoek hier vooral tips hoe ik hiermee om kan gaan. want ik kom er zelf niet uit
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.
Ze is vandaag opgenomen in het zkh en heeft aangegeven dat ze me wil zien, dus uiteraard ga ik naar haar toe. Zoveel ik kan en zoveel ze wil. Alleen weet ik niet wat ik moet doen of zeggen. Ik kan niks meer doen voor haar.
Ik zoek hier vooral tips hoe ik hiermee om kan gaan. want ik kom er zelf niet uit
dinsdag 19 juli 2011 om 08:38
nee, ik kem hem en hij doet dat echt niet, ElNinjoo. Mijn vriendin is gewoon iemand die moeilijk ''nee'' kan zeggen en daardoor zichzelf altijd voorbij loopt. Hij beslist nu en dat is prima, heel begrijpelijk en in haar belang.
Hij belt me straks even om te vertellen hoe het is. Daarnaast maakt hij een soort ''planningen'' voor bezoek, zodat niet iedereen tegelijk er is. Meer dan 2 mensen bezoek is gewoon teveel. Daarom ben ik zondag ook na 1,5 uur weggegaan uit het ziekenhuis, op een gegeven moment stonden er 6 mensen aan bed, zij kon het allemaal moeilijk volgen en je zag gewoon dat het haar enorm veel energie kostte.
Hij belt me straks even om te vertellen hoe het is. Daarnaast maakt hij een soort ''planningen'' voor bezoek, zodat niet iedereen tegelijk er is. Meer dan 2 mensen bezoek is gewoon teveel. Daarom ben ik zondag ook na 1,5 uur weggegaan uit het ziekenhuis, op een gegeven moment stonden er 6 mensen aan bed, zij kon het allemaal moeilijk volgen en je zag gewoon dat het haar enorm veel energie kostte.
dinsdag 19 juli 2011 om 09:01
Och Kaatje, wat afschuwelijk. Van mij ook maar een virtuele knuffel voor jou en je vriendin...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
dinsdag 19 juli 2011 om 09:19
Wat een vreselijke periode voor jou, kaatje! Ik kan me voorstellen dat het voelt alsof je in een vreselijke nachtmerrie zit, waaruit je zo snel mogelijk wil wakker worden!
Ik vind jou wel een superlieve vriendin!!! Ik zou willen dat ik zo iemand in mijn omgeving had als ik in zo'n situatie zat.
Hopelijk kan je samen met je vriendin nog alles bespreken wat je wil en gaat het afscheid zoals zij wil.
Veel sterkte!
Ik vind jou wel een superlieve vriendin!!! Ik zou willen dat ik zo iemand in mijn omgeving had als ik in zo'n situatie zat.
Hopelijk kan je samen met je vriendin nog alles bespreken wat je wil en gaat het afscheid zoals zij wil.
Veel sterkte!
dinsdag 19 juli 2011 om 09:35
Kaatje, ik hoop ook voor jou dat je binnenkort toch nog wat tijd met je vriendin kan doorbrengen. Maar dat ze niet teveel mensen meer wil zien, komt mij zo bekend voor. Ook mijn schoonzusje wilde in de laatste periode van haar leven, bijna niemand meer zien. Behalve familie en aanhang. Ik weet dat haar beste vriendin haar wilde opzoeken en van mijn andere schoonzus hoorde dat ze niemand meer wilde zien. Die vriendin is toen in haar auto voor het huis blijven staan, zodat ze voor haar gevoel er toch bij was. De schat....
Enne als je het niet meer trekt op het werk, neem dan een dagje vrij en probeer wat uit te rusten.
Enne als je het niet meer trekt op het werk, neem dan een dagje vrij en probeer wat uit te rusten.
dinsdag 19 juli 2011 om 20:20
Kaatje
Dan lees ik zo'n topic en dan kijk ik naar de begindatum en durf eigenlijk niet verder te lezen.
Ik ben vorig jaar mijn moeder verloren aan kanker. Er zaten zes maanden tussen de diagnose en het overlijden....
De enige tip die ik kan geven is dat alleen bij elkaar zijn ook genoeg zegt, zonder dat je zou moeten praten of dingen bespreken. Jij bent haar beste vriendinnetje, ook als je het niet nog kan bespreken weet jij wel wat ze straks aan moet. Daarom heeft ze het je eerder gevraagd, zodat als jullie het niet meer konden bespreken ze erop kan vertrouwen dat jij het goed doet. Zo ook met de rest......
Ik hoop zo dat je nog wat tijd met haar krijgt!
Dan lees ik zo'n topic en dan kijk ik naar de begindatum en durf eigenlijk niet verder te lezen.
Ik ben vorig jaar mijn moeder verloren aan kanker. Er zaten zes maanden tussen de diagnose en het overlijden....
De enige tip die ik kan geven is dat alleen bij elkaar zijn ook genoeg zegt, zonder dat je zou moeten praten of dingen bespreken. Jij bent haar beste vriendinnetje, ook als je het niet nog kan bespreken weet jij wel wat ze straks aan moet. Daarom heeft ze het je eerder gevraagd, zodat als jullie het niet meer konden bespreken ze erop kan vertrouwen dat jij het goed doet. Zo ook met de rest......
Ik hoop zo dat je nog wat tijd met haar krijgt!
dinsdag 19 juli 2011 om 23:32
Je bent echt niet egoistisch kaatje.Ik snap je gevoel heel goed. De tijd die jullie nog rest wil je zo goed mogelijk benutten met bespreken van allerlei zaken rond haar uitvaart etc. En ook het bij elkaar zijn. Het afsluiten, uitspreken van een wondermooie vriendschap. Heel veel sterkte voor jou en je vriendin.
woensdag 20 juli 2011 om 06:43
quote:italiagirl schreef op 19 juli 2011 @ 09:35:
Ook mijn schoonzusje wilde in de laatste periode van haar leven, bijna niemand meer zien. Behalve familie en aanhang. Ik weet dat haar beste vriendin haar wilde opzoeken en van mijn andere schoonzus hoorde dat ze niemand meer wilde zien. Die vriendin is toen in haar auto voor het huis blijven staan, zodat ze voor haar gevoel er toch bij was. De schat....
Dat vind ik echt heel diep triest voor die vriendin. D'r beste vriendin moest op straat staan, terwijl aanhang van familie er wel bij mocht?
Hopelijk gaat dat voor Kaatje niet zo zijn en kan zij nog wel tijd met haar vriendin doorbrengen.
Ook mijn schoonzusje wilde in de laatste periode van haar leven, bijna niemand meer zien. Behalve familie en aanhang. Ik weet dat haar beste vriendin haar wilde opzoeken en van mijn andere schoonzus hoorde dat ze niemand meer wilde zien. Die vriendin is toen in haar auto voor het huis blijven staan, zodat ze voor haar gevoel er toch bij was. De schat....
Dat vind ik echt heel diep triest voor die vriendin. D'r beste vriendin moest op straat staan, terwijl aanhang van familie er wel bij mocht?
Hopelijk gaat dat voor Kaatje niet zo zijn en kan zij nog wel tijd met haar vriendin doorbrengen.
woensdag 20 juli 2011 om 08:58
quote:elninjoo schreef op 20 juli 2011 @ 06:43:
[...]
Dat vind ik echt heel diep triest voor die vriendin. D'r beste vriendin moest op straat staan, terwijl aanhang van familie er wel bij mocht?
Hopelijk gaat dat voor Kaatje niet zo zijn en kan zij nog wel tijd met haar vriendin doorbrengen.
Nou ik niet! Het getuigt van groot respect van die vriendin dat ze de wens van de zieke respecteert. Mijn schoonzusje wilde door niemand meer buiten het gezin gezien worden, omdat ze er erg slecht uit zag. Terwijl ze altijd echt een modepopje was. Dan praat ik echt over de laatste week voor haar sterven.
Wellicht is het hier ook cultuur gebonden, want qua aanhang zijn wij er dagelijks bij geweest, zowel ik als mijn zwager (man van andere zus). En hebben wij bij ontzettend veel dingen meegeholpen. Koken, boodschappen halen voor iedereen, medicijnen ophalen in het ziekenhuis etc. Familie heeft hier over het algemeen een andere waarde en gaat anders met elkaar om dan in NL (en hier is Italie).
Maar buiten dat. Of je nou een heel goede vriendin bent, familie, aanhang etc. Als iemand komt te overlijden die zo dichtbij je staat en ook nog eens veel te jong is, dan kan je het nooit afsluiten. Wanneer zeg je nou, ok nu heb ik afscheid genomen. Dat is onmogelijk!
[...]
Dat vind ik echt heel diep triest voor die vriendin. D'r beste vriendin moest op straat staan, terwijl aanhang van familie er wel bij mocht?
Hopelijk gaat dat voor Kaatje niet zo zijn en kan zij nog wel tijd met haar vriendin doorbrengen.
Nou ik niet! Het getuigt van groot respect van die vriendin dat ze de wens van de zieke respecteert. Mijn schoonzusje wilde door niemand meer buiten het gezin gezien worden, omdat ze er erg slecht uit zag. Terwijl ze altijd echt een modepopje was. Dan praat ik echt over de laatste week voor haar sterven.
Wellicht is het hier ook cultuur gebonden, want qua aanhang zijn wij er dagelijks bij geweest, zowel ik als mijn zwager (man van andere zus). En hebben wij bij ontzettend veel dingen meegeholpen. Koken, boodschappen halen voor iedereen, medicijnen ophalen in het ziekenhuis etc. Familie heeft hier over het algemeen een andere waarde en gaat anders met elkaar om dan in NL (en hier is Italie).
Maar buiten dat. Of je nou een heel goede vriendin bent, familie, aanhang etc. Als iemand komt te overlijden die zo dichtbij je staat en ook nog eens veel te jong is, dan kan je het nooit afsluiten. Wanneer zeg je nou, ok nu heb ik afscheid genomen. Dat is onmogelijk!
woensdag 20 juli 2011 om 10:44
Dag allemaal,
vanmorgen heeft haar vriend me gebeld.
Ik ga vrijdag na werktijd op bezoek. Dan gaan we online een urn uitzoeken
Haar vriend vroeg mij ook of ik haar auto wilde hebben maar dat wil ik niet, ten eerste omdat ik in de stad woon en er geen nodig heb en ten tweede vind ik het geen fijn gevoel...dat snapte hij gelukkig.
Ik heb gisteren 2 kaarten gekocht, met gedichten erin, eentje voor hem en eentje voor haar. In die kaarten staat precies wat ik tegen hen allebei wil zeggen. Dus die krijgen ze vandaag als het goed is.
Bah, ik voel me vooral heel erg leeg de afgelopen dagen. De grootste emoties zijn er wel uit, ik kan er nu over praten zonder steeds in huilen uit te barsten, maar verder ben ik gewoon leeg. Compleet blanco. Ik doe alles op de automatische piloot, geniet niet meer van de dingen waar ik eerst altijd intens van kon genieten. Dat zal wel weer komen hoor, maar nu even niet.
Het moeilijkste vind ik dat we niet weten wanneer ze precies zal sterven. Het kan eigenlijk gewoon elke dag zijn. Dat vind ik erg zwaar. Als je weet dat iemand nog bijvoorbeeld een week te leven heeft, kun je je daarop instellen en dingen plannen enzo. Nu is het gewoon in angst en spanning zitten want elke dag kan het over zijn.
Ik ga vrijdag naar haar toe en ik maak er het beste van.
vanmorgen heeft haar vriend me gebeld.
Ik ga vrijdag na werktijd op bezoek. Dan gaan we online een urn uitzoeken
Haar vriend vroeg mij ook of ik haar auto wilde hebben maar dat wil ik niet, ten eerste omdat ik in de stad woon en er geen nodig heb en ten tweede vind ik het geen fijn gevoel...dat snapte hij gelukkig.
Ik heb gisteren 2 kaarten gekocht, met gedichten erin, eentje voor hem en eentje voor haar. In die kaarten staat precies wat ik tegen hen allebei wil zeggen. Dus die krijgen ze vandaag als het goed is.
Bah, ik voel me vooral heel erg leeg de afgelopen dagen. De grootste emoties zijn er wel uit, ik kan er nu over praten zonder steeds in huilen uit te barsten, maar verder ben ik gewoon leeg. Compleet blanco. Ik doe alles op de automatische piloot, geniet niet meer van de dingen waar ik eerst altijd intens van kon genieten. Dat zal wel weer komen hoor, maar nu even niet.
Het moeilijkste vind ik dat we niet weten wanneer ze precies zal sterven. Het kan eigenlijk gewoon elke dag zijn. Dat vind ik erg zwaar. Als je weet dat iemand nog bijvoorbeeld een week te leven heeft, kun je je daarop instellen en dingen plannen enzo. Nu is het gewoon in angst en spanning zitten want elke dag kan het over zijn.
Ik ga vrijdag naar haar toe en ik maak er het beste van.
woensdag 20 juli 2011 om 10:55
quote:kaatje_85 schreef op 19 juli 2011 @ 08:29:
Oh, en Geraldine, ze is 31
Veel'st te jong!Wat zou ik het iedereen gunnen om gezond 100
te worden.Maar helaas is dat niet voor iedereen weggelegd.Veel
sterkte meid met alles!Je bent een supergoede vriendin.Knoop dat
maar in je oren!Je doet het hartstikke goed en dat jij slecht slaapt
en je leeg voelt is helemaal normaal.Denk ook om jezelf!En je doet
het goed door te schrijven dat je er het beste van maakt.Blijf van
je afschrijven!Er zijn hier veel forummers die je verder zullen
steunen waaronder ook ik.Ik begrijp wat je meemaakt.
Oh, en Geraldine, ze is 31
Veel'st te jong!Wat zou ik het iedereen gunnen om gezond 100
te worden.Maar helaas is dat niet voor iedereen weggelegd.Veel
sterkte meid met alles!Je bent een supergoede vriendin.Knoop dat
maar in je oren!Je doet het hartstikke goed en dat jij slecht slaapt
en je leeg voelt is helemaal normaal.Denk ook om jezelf!En je doet
het goed door te schrijven dat je er het beste van maakt.Blijf van
je afschrijven!Er zijn hier veel forummers die je verder zullen
steunen waaronder ook ik.Ik begrijp wat je meemaakt.
woensdag 20 juli 2011 om 10:56
quote:kaatje_85 schreef op 20 juli 2011 @ 10:44:
Dag allemaal,
vanmorgen heeft haar vriend me gebeld.
Ik ga vrijdag na werktijd op bezoek. Dan gaan we online een urn uitzoeken
Haar vriend vroeg mij ook of ik haar auto wilde hebben maar dat wil ik niet, ten eerste omdat ik in de stad woon en er geen nodig heb en ten tweede vind ik het geen fijn gevoel...dat snapte hij gelukkig.
Ik heb gisteren 2 kaarten gekocht, met gedichten erin, eentje voor hem en eentje voor haar. In die kaarten staat precies wat ik tegen hen allebei wil zeggen. Dus die krijgen ze vandaag als het goed is.
Bah, ik voel me vooral heel erg leeg de afgelopen dagen. De grootste emoties zijn er wel uit, ik kan er nu over praten zonder steeds in huilen uit te barsten, maar verder ben ik gewoon leeg. Compleet blanco. Ik doe alles op de automatische piloot, geniet niet meer van de dingen waar ik eerst altijd intens van kon genieten. Dat zal wel weer komen hoor, maar nu even niet.
Het moeilijkste vind ik dat we niet weten wanneer ze precies zal sterven. Het kan eigenlijk gewoon elke dag zijn. Dat vind ik erg zwaar. Als je weet dat iemand nog bijvoorbeeld een week te leven heeft, kun je je daarop instellen en dingen plannen enzo. Nu is het gewoon in angst en spanning zitten want elke dag kan het over zijn.
Ik ga vrijdag naar haar toe en ik maak er het beste van.
Een hele dikke voor jou!Het is zeker niet makkelijk.We
hebben zaterdag ook een urn uitgezocht voor mijn schoonvader en
het zal ook weer heftig worden als mijn schoonmoeder zijn kast
gaat opruimen.Ik kan me dat heel goed voorstellen hoe jij je voelt. Sterkte en denk ook om jezelf!Neem ook de rust als jij voelt dat je
daar behoefte aan hebt want jij bent ook belangrijk.
Dag allemaal,
vanmorgen heeft haar vriend me gebeld.
Ik ga vrijdag na werktijd op bezoek. Dan gaan we online een urn uitzoeken
Haar vriend vroeg mij ook of ik haar auto wilde hebben maar dat wil ik niet, ten eerste omdat ik in de stad woon en er geen nodig heb en ten tweede vind ik het geen fijn gevoel...dat snapte hij gelukkig.
Ik heb gisteren 2 kaarten gekocht, met gedichten erin, eentje voor hem en eentje voor haar. In die kaarten staat precies wat ik tegen hen allebei wil zeggen. Dus die krijgen ze vandaag als het goed is.
Bah, ik voel me vooral heel erg leeg de afgelopen dagen. De grootste emoties zijn er wel uit, ik kan er nu over praten zonder steeds in huilen uit te barsten, maar verder ben ik gewoon leeg. Compleet blanco. Ik doe alles op de automatische piloot, geniet niet meer van de dingen waar ik eerst altijd intens van kon genieten. Dat zal wel weer komen hoor, maar nu even niet.
Het moeilijkste vind ik dat we niet weten wanneer ze precies zal sterven. Het kan eigenlijk gewoon elke dag zijn. Dat vind ik erg zwaar. Als je weet dat iemand nog bijvoorbeeld een week te leven heeft, kun je je daarop instellen en dingen plannen enzo. Nu is het gewoon in angst en spanning zitten want elke dag kan het over zijn.
Ik ga vrijdag naar haar toe en ik maak er het beste van.
Een hele dikke voor jou!Het is zeker niet makkelijk.We
hebben zaterdag ook een urn uitgezocht voor mijn schoonvader en
het zal ook weer heftig worden als mijn schoonmoeder zijn kast
gaat opruimen.Ik kan me dat heel goed voorstellen hoe jij je voelt. Sterkte en denk ook om jezelf!Neem ook de rust als jij voelt dat je
daar behoefte aan hebt want jij bent ook belangrijk.
woensdag 20 juli 2011 om 10:57
En wat lijkt vrijdag dan ineens ver weg he? En hoe afschuwelijk: een urn uitzoeken. Maar wat mag je trots op jezelf zijn dat je er nog zo kunt zijn voor je vriendin. Ik ken je niet, maar ben het wel iig. Petje af, ik ken genoeg mensen die dit soort dingen te moeilijk vinden. Ik hoop dat er ook voor jou een schouder is om af en toe eens tegenaan te leunen. Sterkte meid
woensdag 20 juli 2011 om 10:59
quote:italiagirl schreef op 19 juli 2011 @ 09:35:
Kaatje, ik hoop ook voor jou dat je binnenkort toch nog wat tijd met je vriendin kan doorbrengen. Maar dat ze niet teveel mensen meer wil zien, komt mij zo bekend voor. Ook mijn schoonzusje wilde in de laatste periode van haar leven, bijna niemand meer zien. Behalve familie en aanhang. Ik weet dat haar beste vriendin haar wilde opzoeken en van mijn andere schoonzus hoorde dat ze niemand meer wilde zien. Die vriendin is toen in haar auto voor het huis blijven staan, zodat ze voor haar gevoel er toch bij was. De schat....
Enne als je het niet meer trekt op het werk, neem dan een dagje vrij en probeer wat uit te rusten.
Aan de ene kant vind ik het erg jammer dat die vriendin er niet
meer bij mocht/kon zijn maar aan de andere kant begrijp ik ook
de keuze van de andere vriendin.Bedankt voor je lieve posting op
mijn topic!Ja,mijn schoonvader is ook 16 mei 2011 overleden,dat
is heel toevallig.We zijn nu met zijn as bezig.We missen hem en
denken vaak aan hem.Hoe is het met jou verder?
Kaatje, ik hoop ook voor jou dat je binnenkort toch nog wat tijd met je vriendin kan doorbrengen. Maar dat ze niet teveel mensen meer wil zien, komt mij zo bekend voor. Ook mijn schoonzusje wilde in de laatste periode van haar leven, bijna niemand meer zien. Behalve familie en aanhang. Ik weet dat haar beste vriendin haar wilde opzoeken en van mijn andere schoonzus hoorde dat ze niemand meer wilde zien. Die vriendin is toen in haar auto voor het huis blijven staan, zodat ze voor haar gevoel er toch bij was. De schat....
Enne als je het niet meer trekt op het werk, neem dan een dagje vrij en probeer wat uit te rusten.
Aan de ene kant vind ik het erg jammer dat die vriendin er niet
meer bij mocht/kon zijn maar aan de andere kant begrijp ik ook
de keuze van de andere vriendin.Bedankt voor je lieve posting op
mijn topic!Ja,mijn schoonvader is ook 16 mei 2011 overleden,dat
is heel toevallig.We zijn nu met zijn as bezig.We missen hem en
denken vaak aan hem.Hoe is het met jou verder?
woensdag 20 juli 2011 om 11:05
quote:rogue_25 schreef op 20 juli 2011 @ 11:01:
Ah kaatje, wat vreselijk allemaal zeg.
Mijn vader was ook 31 toen hij stierf, veel te jong zeg.
Ik begrijp goed dat je er doorheen zit, en dat het allemaal heel zwaar voor je is. Veel sterkte!!
Voor jou rogue_25! Heb jij je vader nog gekend?Mijn moeder
is haar moeder verloren toen ze 16 was.Heb mijn oma van mijn
moeders kant nooit gekend en dat vind ik wel erg.Maar aan de
andere kant heb ik ook het gevoel haar te kennen.Mijn moeder
heeft ons veel fotos laten zien en veel over haar verteld.Ze was een
mooie vrouw en hoewel ik haar nooit gezien heb dan hou ik toch
van haar.Het is toch mijn vlees en bloed.
Ah kaatje, wat vreselijk allemaal zeg.
Mijn vader was ook 31 toen hij stierf, veel te jong zeg.
Ik begrijp goed dat je er doorheen zit, en dat het allemaal heel zwaar voor je is. Veel sterkte!!
Voor jou rogue_25! Heb jij je vader nog gekend?Mijn moeder
is haar moeder verloren toen ze 16 was.Heb mijn oma van mijn
moeders kant nooit gekend en dat vind ik wel erg.Maar aan de
andere kant heb ik ook het gevoel haar te kennen.Mijn moeder
heeft ons veel fotos laten zien en veel over haar verteld.Ze was een
mooie vrouw en hoewel ik haar nooit gezien heb dan hou ik toch
van haar.Het is toch mijn vlees en bloed.
woensdag 20 juli 2011 om 11:11
En weer even een dikke knuffel voor Kaatje!!!!! Het is heel normaal dat je je leeg voelt. Ook de angst voor wanneer het gebeurd herken ik zo ontzettend goed. De dag voordat ik met mijn nieuwe baan begon dachten wij allemaal dat mijn schoonzusje zou overlijden. Ze lag toen in het ziekenhuis. Haar ouders en mijn vriend zijn er de hele nacht bij geweest en ze is zelfs even in coma geraakt. Maar wonder boven wonder heeft ze daarna nog ruim 2 maanden met ons mogen doorbrengen.
Ondanks dat je er naar toe leeft in die zin dat je het elk moment kan verwachten, komt de dood alsnog onverwachts. Zo heb ik de vrijdagavond voor het overlijden nog met mijn schoonzusje zitten lachen om de trouwvideo van een nicht van haar. Die keken we op mijn pc omdat het niet lukte op die van haar. Wel was ze toen al erg vermoeid, maar ik had nooit verwacht dat ze 2 dagen later er niet meer was.
Wat mij zelf heeft geholpen, maar wat tevens erg heftig en confronterend is, is dat ik op internet van te voren heb gelezen hoe het dood gaan precies werkt. Wat zijn de symptomen etc. Zo heb ik mij er enigszins op kunnen voorbereiden en wist ik die desbetreffende dag ook wat er zou gaan gebeuren. Maar of dit ook iets voor jou is, moet je zelf weten. het is namelijk best confronterend. Mijn schoonfamilie en vriend wilden graag dat wij allemaal thuis waren die dag, ook waren er 2 ooms en tantes bij. Maar het is een dag die voor eeuwig in mijn geheugen blijft en ik hoop het nooit weer mee te maken.
Wat betreft die auto kan ik mij voorstellen dat je die niet wilt hebben. Jij zou willen dat zij er nog gewoon gebruik van zou kunnen maken. Heel veel sterkte en ik hoop dat vrijdag een zeer waardevolle dag wordt voor jullie allemaal!
Ondanks dat je er naar toe leeft in die zin dat je het elk moment kan verwachten, komt de dood alsnog onverwachts. Zo heb ik de vrijdagavond voor het overlijden nog met mijn schoonzusje zitten lachen om de trouwvideo van een nicht van haar. Die keken we op mijn pc omdat het niet lukte op die van haar. Wel was ze toen al erg vermoeid, maar ik had nooit verwacht dat ze 2 dagen later er niet meer was.
Wat mij zelf heeft geholpen, maar wat tevens erg heftig en confronterend is, is dat ik op internet van te voren heb gelezen hoe het dood gaan precies werkt. Wat zijn de symptomen etc. Zo heb ik mij er enigszins op kunnen voorbereiden en wist ik die desbetreffende dag ook wat er zou gaan gebeuren. Maar of dit ook iets voor jou is, moet je zelf weten. het is namelijk best confronterend. Mijn schoonfamilie en vriend wilden graag dat wij allemaal thuis waren die dag, ook waren er 2 ooms en tantes bij. Maar het is een dag die voor eeuwig in mijn geheugen blijft en ik hoop het nooit weer mee te maken.
Wat betreft die auto kan ik mij voorstellen dat je die niet wilt hebben. Jij zou willen dat zij er nog gewoon gebruik van zou kunnen maken. Heel veel sterkte en ik hoop dat vrijdag een zeer waardevolle dag wordt voor jullie allemaal!
woensdag 20 juli 2011 om 11:20
@ Geraldine. Gek he, dat mensen die elkaar helemaal niet kennen op hetzelfde moment eenzelfde soort verdriet doormaken. Wij missen mijn schoonzusje ook heel erg. Zij ging vaak uit samen met mijn vriend en mij, dus dat is heel raar, want nu gaan we zonder haar. Ook vind ik het vreselijk om mijn vriend en zijn familie te zien lijden.
Mijn schoonzusje was nog echt superjong, 22 jaar en het is gewoon niet te begrijpen dat ze er echt niet meer is. Wij waren graag deze zomer met haar naar NL gegaan, ze was namelijk altijd erg benieuwd naar het land waar ik ben opgegroeid en wilde graag Amsterdam en Utrecht zien. (mijn vriend had haar daar veel over verteld). Nu gaan we over een aantal weken met z'n tweeen...
Qua verwerking gaan wij veel naar het graf, maar nog steeds kan ik niet geloven dat ze er niet meer is. Wat trouwens wel erg bijzonder en ook mooi was, was dat vlak na haar dood en ook op de dag van de begrafenis haar kat erg vreemd gedrag vertoonde. Hij zag haar foto staan, draaide continu rondjes en wilde bij de foto komen. Wij hebben uiteindelijk een stoel gepakt voor de kat, daar sprong hij op en hij raakte heel voorzichtig met zijn snuit de foto aan. Net alsof hij een kus gaf. Voor ons allemaal is dat een "teken" geweest. Van wat precies weet ik niet, maar het was in ieder geval erg bijzonder.
Mijn schoonzusje was nog echt superjong, 22 jaar en het is gewoon niet te begrijpen dat ze er echt niet meer is. Wij waren graag deze zomer met haar naar NL gegaan, ze was namelijk altijd erg benieuwd naar het land waar ik ben opgegroeid en wilde graag Amsterdam en Utrecht zien. (mijn vriend had haar daar veel over verteld). Nu gaan we over een aantal weken met z'n tweeen...
Qua verwerking gaan wij veel naar het graf, maar nog steeds kan ik niet geloven dat ze er niet meer is. Wat trouwens wel erg bijzonder en ook mooi was, was dat vlak na haar dood en ook op de dag van de begrafenis haar kat erg vreemd gedrag vertoonde. Hij zag haar foto staan, draaide continu rondjes en wilde bij de foto komen. Wij hebben uiteindelijk een stoel gepakt voor de kat, daar sprong hij op en hij raakte heel voorzichtig met zijn snuit de foto aan. Net alsof hij een kus gaf. Voor ons allemaal is dat een "teken" geweest. Van wat precies weet ik niet, maar het was in ieder geval erg bijzonder.
woensdag 20 juli 2011 om 11:31
woensdag 20 juli 2011 om 11:31
Ik wil iedereen even bedanken voor alle lieve woorden en iedereen die zelf een geliefde is verloren aan deze kutziekte een hart onder de riem steken....
Hier van me afschrijven doet me goed. Mijn vriend is ook echt een enorme steun voor me hoor (net als mijn familie en vrienden en collega's) maar toch, hier te pas en te onpas mijn gedachtes van me afschrijven is fijn...
Hier van me afschrijven doet me goed. Mijn vriend is ook echt een enorme steun voor me hoor (net als mijn familie en vrienden en collega's) maar toch, hier te pas en te onpas mijn gedachtes van me afschrijven is fijn...
