Broertje

28-07-2011 21:49 54 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn broertje is 7 jaar oud. Zelf ben ik 21.

Lang verhaal kort te maken, mijn ouders konden geen kinderen krijgen en 7 jaar geleden bleek mijn moeder onverwachts op een natuurlijke manier zwanger te zijn. Zelf ben ik een IVF-kind

Doordat er dat jaar wel meer heftige dingen zijn gebeurd heb ik in die tijd een groot deel van de opvoeding overgenomen.

Maar nu zit ik met iets in mn maag:



Hij slaat mij veel en makkelijk (als hij zijn zin niet krijgt)

Hij scheldt me uit

Hij is heel druk

Hij gaat over iedereens grenzen heen

Hij neemt alles letterlijk

Hij luistert naar datgene wat hij goed vindt of leuk vindt



Ik heb het er al een keer met mijn ouders over gehad, maar die zeggen dat er niks aan de hand is. Het slaan en schelden gebeurt overigens alleen als mijn pa en/of ma thuis is. Als we met z'n 2en zijn, is er niks aan de hand.



Maak ik me nou terecht zorgen of is er inderdaad niks aan de hand?
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je moeder ook een probleem heeft als ze niets anders kan doen dan maar de hele dag achter de pc te zitten.

Hoe heb je je eigen opvoeding ervaren? Waren je ouders er wel voor jou?
Eens met Safiya. Als die moeder niks doet dan is het moeilijk om je terug te trekken uit de situatie en het gewoon zo te laten.



Je zegt dat jij hem deels opgevoed hebt.



Hoe zit het met de contacten met school? Gaat dat wel via je moeder? Brengt/bracht zij hem weg?

Of heb jij dat ook gedaan?



Moeilijk hoor. Mijn moeder zat vroeger in een soortgelijke situatie. Oma deed niet veel en zij heeft zich een tijd over haar 12 jaar jongere zusje ontfermd. (Ik weet niet hoe lang dat geduurd heeft en of het echt zo erg was of alleen in haar beleving)
Alle reacties Link kopieren
quote:mrsstanleywalker schreef op 28 juli 2011 @ 23:06:

Meid, ga je met je eigen leven bemoeien. Zoek een baantje, ga wat leuks doen met je vriendinnen en laat je broertje met rust. Pfff, het is net of ik mijn oudste broer weer hoor blèren: "Dat mocht ik ook niet toen ik zo oud was..." En dan gek vinden dat ik hem tegen zijn schenen trapte zeg. Een vader en moeder vond ik wel genoeg, je broertje vast ook.Je projector staat aan volgens mij.
Trek je zoveel mogelijk terug op je eigen kamer en zorg dat je broertje daar niet binnen kan komen. Als ie de rest van 't huis/gezin terroriseert is dat verder niet jouw probleem. Jij bent met 'n beetje mazzel binnen 'n paar jaar weg. Als je ouders zo overduidelijk geen belangstelling in hun jongste kind hebben, waarom hebben ze het dan eigenlijk laten komen?
Alle reacties Link kopieren
Je ouders willen niet voor je broertje zorgen maar wel beslissen of hij naar de huisarts moet? Het is het een of het ander: of ze nemen eindelijk eens hun verantwoordelijkheid en gaan voor het kind zorgen dat ze op deze wereld hebben gezet. Of ze trekken hun handen er maar in zn geheel vanaf.
Alle reacties Link kopieren
quote:jo12345 schreef op 28 juli 2011 @ 22:29:

[...]



Ja ga jij eens ff lekker etiketten plakken! Je hebt het joch nog nooit gezien, TO is niet verantwoordelijk voor zijn opvoeding en de ouders vinden dat het prima gaat.

Daarbij is genoemd gedrag helemaal niet zo gek voor een 7 jarig jongetje.



Maar laten wij vooral heel veel onbenullige diagnoses gaan stellen.



TO moet de opvoeding gewoon lekker aan haar ouders overlaten en een eigen leven gaan lijden.En jij kent het ventje persoonlijk?
verba volant, scripta manent.
Alle reacties Link kopieren
We krijgen natuurlijk alleen de kant van TO te horen. Het zou kunnen dat het allemaal wat genuanceerder ligt natuurlijk. Ik kan me moeilijk voorstellen dat een meisje van 14 de zorg voor haar babybroertje volledig op zich neemt.



Als dat wel zo is, is het heel triest en zou ik als grote zus direct melding van verwaarlozing maken.
Alle reacties Link kopieren
Nou iemand van 7 is toch geen babybroertje meer denk ik...
Alle reacties Link kopieren
quote:xalvadora schreef op 29 juli 2011 @ 00:24:

Nou iemand van 7 is toch geen babybroertje meer denk ik...Toen zij 14 was wel natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren
quote:katrien_duck schreef op 29 juli 2011 @ 00:27:

[...]





Toen zij 14 was wel natuurlijk.Ow ja toen wel
Alle reacties Link kopieren
quote:angel__ schreef op 28 juli 2011 @ 21:49:. Het slaan en schelden gebeurt overigens alleen als mijn pa en/of ma thuis is. Als we met z'n 2en zijn, is er niks aan de hand.

Heel vreemd. Meestal is het andersom.

Lijkt me dat er vooral iets mis is met je ouders en hun opvoedkundige methoden. Lekker bot ook dat ze er niks van zeggen.



Ik denk, dat je je pas zorgen moet maken om hem, als hij het slecht doet op school.



Wat betreft adhd of asperger, dat heeft geen invloed om iemands karakter, zo iemand kan net zo goed lief en aimabel zijn als een meppend monster. Opvoeding maakt uit. Anders zouden hele volksbuurten gepopuleerd zijn met adhd'ers, lijkt me sterk.
Ik vind het ergens een beetje krom. Als het gaat om een buurvrouw die de hele dag computerspelletjes speelt en een kind dat onhandelbaar is, dan zegt het halve forum dat er melding van gemaakt moet worden.



TO maakt het mee in haar eigen huis en dan wordt gezegd dat ze vooral op haar kamer moet gaan zitten met de deur dicht of beter nog zo snel mogelijk op kamers.



Ik snap dat TO die situatie niet zomaar kan negeren verder. t Gaat wel om haar broertje.



Dit lijkt mij een situatie waarin sowieso hulp gewenst is. Of het jochie nu wel of niet iets mankeert: Het is nodig dat de verhoudingen en taken binnen het gezin duidelijk worden.
Alle reacties Link kopieren
Rebels gedrag van een kleuter die aandacht tekort komt en het zo opeist?



Eigenlijk klinkt het heel zielig

Negatieve aandacht is ook aandacht namelijk.



Jij bent niet zijn opvoeder maar je mag natuurlijk wel hem tot een halt roepen als hij je slaat of uitscheld.

Hij doet dat namelijk omdat het kan.



Kom op meid, je bent 21 je kan een snotaap van 7 toch wel aan.

Daarnaast, ga wat vaker iets leuks doen met het jochie.

Zou zomaar kunnen zijn dat het kind helemaal opbloeit van het krijgen van qualitytime.

Kennelijk ontbreekt het daaraan.

Een mama die alleen maar computerspelletjes doet?

Gaat er weleens iemand met hem naar een speeltuintje, fietsen, voetballen?



Wat een eenzaam knulletje moet het zijn...
Alle reacties Link kopieren
Ik denk overigens dat er met hem niets aan de hand is, wel ,met de situatie.

En daar reageert hij op.

Hij is 7...
Alle reacties Link kopieren
quote:iry schreef op 29 juli 2011 @ 03:20:

Rebels gedrag van een kleuter die aandacht tekort komt en het zo opeist?



Eigenlijk klinkt het heel zielig

Negatieve aandacht is ook aandacht namelijk.



Jij bent niet zijn opvoeder maar je mag natuurlijk wel hem tot een halt roepen als hij je slaat of uitscheld.

Hij doet dat namelijk omdat het kan.



Kom op meid, je bent 21 je kan een snotaap van 7 toch wel aan.

Daarnaast, ga wat vaker iets leuks doen met het jochie.

Zou zomaar kunnen zijn dat het kind helemaal opbloeit van het krijgen van qualitytime.

Kennelijk ontbreekt het daaraan.

Een mama die alleen maar computerspelletjes doet?

Gaat er weleens iemand met hem naar een speeltuintje, fietsen, voetballen?



Wat een eenzaam knulletje moet het zijn...

Fijne posting!



Lastige situatie Angel. Probeer je moeder aan haar verstand te brengen dat de pc ook een uitknop heeft. Heb eigenlijk geen andere tips voor je dan de tips die al genoemd zijn... Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Ja, klinkt makkelijk, het is jouw zaak niet.

Je ouders moeten je broer maar opvoeden.



Het is wel je broer. Laat je die dan zo maar in de steek omdat je vindt dat het jouw taak niet is?

Mensenlief, ik maakte me al zorgen over het buurjongetje, dat hij aan z'n lot werd overgelaten. En dat is m'n broer niet eens.
Alle reacties Link kopieren
hmm... Ben enorme mosterd zie ik.

Voortaan zal ik eerst netjes alles lezen.
Alle reacties Link kopieren
Angel, je kan een keer met je huisarts gaan praten over deze situatie. Ik lees dat je een tijd een deel van de opvoeding hebt overgenomen. Da's niet echt gezond voor een puber lijkt mij.



(en mag ik je de Hulpgids ADHD aanraden ook inverband met ons andere topic. Ook fijne tips als je geen ADHD-sticker heb maar je wel deels herkend in het e.e.a.)
Alle reacties Link kopieren
quote:katrien_duck schreef op 29 juli 2011 @ 00:23:

We krijgen natuurlijk alleen de kant van TO te horen. Het zou kunnen dat het allemaal wat genuanceerder ligt natuurlijk. Ik kan me moeilijk voorstellen dat een meisje van 14 de zorg voor haar babybroertje volledig op zich neemt.



Als dat wel zo is, is het heel triest en zou ik als grote zus direct melding van verwaarlozing maken.



Zo gek is dat niet. Ik was 13 toen ik nog een broertje kreeg. Het was bij ons het 15e kind en ik heb hem tot zijn zesde opgevoed. Mijn moeder vond het best en het ging ook goed. Het was een lief en rustig jochie. Mijn broertje werd pas rebels toen ik de deur uitging omdat mijn moeder hem opeens super ging verwennen en hij mij heel erg heeft gemist, Misschien is er bij Angel ook wel zoiets aan de hand.



Vraag is of hij dat altijd heeft gedaan of dat het iets is van de laatste tijd.



Met mijn broertje is het goed gekomen hoor. Het is een leuke kerel geworden.
Alle reacties Link kopieren
Met dit grote leeftijdsverschil ontkom je toch ook niet aan opvoedtaken?



Hier ook grote leeftijdsverschillen en als frummel iets doet wat niet kan of niet door de beugel zou kunnen gaan ze echt niet eerst mij roepen om het op te lossen.

Anders is natuurlijk een volledige opvoeding op je schouders te krijgen maar mee opvoederen is denk ik iets natuurlijks bij kleine broertjes of zusjes.
Alle reacties Link kopieren
quote:xalvadora schreef op 28 juli 2011 @ 23:33:

Ik denk dat je moeder ook een probleem heeft als ze niets anders kan doen dan maar de hele dag achter de pc te zitten.

Hoe heb je je eigen opvoeding ervaren? Waren je ouders er wel voor jou?Mijn opvoeding is dubbel geweest. Mijn moeder was wel thuis (toen werkte ze nog niet, nu inmiddels 9 tot 15 uur in de week), maar ze was er niet echt. Constant bezig met dingen die voor haar belangrijk waren. Ze heeft mij nooit opgehaald van school en ook bij mijn broertje heeft ze die taak naar mij (en mijn vader) afgeschoven. Mijn vader was er voor mij net zoals hij er nu voor mijn broertje is. Als hij er is, is hij er ook echt wel. Alleen laat hij het nu wel meer afhangen
Alle reacties Link kopieren
(sorry voor mijn late reactie, ben aan het werk)

En inderdaad ontkom ik niet aan opvoedtaken, maar er is een verschil tussen een keer ingrijpen of iets doen en een volledige opvoeding.



Leuke dingen doen, doe ik genoeg met hem, ik breng hem iedere week naar de voetbaltraining, de wedstrijd doet mijn vader. Ook gaan we met z'n tweetjes wandelen, naar de speeltuin, eendjes voeren enz. Ook gaan we wel eens naar een pretpark of een dierentuin.



Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om het ineens te stoppen, het is inderdaad mijn broertje. De belangrijke zaken (hoe het op school gaat ed.) weten mijn ouders, als ik erna vraag gaat alles goed. Op wat concentratieproblemen, dromerig voor zich uitstaren na. Als hij ruzie heeft of er wordt in de klas gepest komt hij naar mij. Er wordt dan specifiek ook gezegd absoluut niks tegen papa en mama te zeggen.
Alle reacties Link kopieren
Maar ... je werkt? Fulltime of studeer je ook?
Alle reacties Link kopieren
Momenteel werk ik, het is vakantie. Normaal gezien studeer ik. Hoop in september mijn diploma te halen
Alle reacties Link kopieren
Lief dat je leuke dingen doet met je broertje.



Ik denk echt dat het meer een situatieprobleem is dan dat er wat met hem is.

Het valt ook niet mee de allerjongste te zijn tussen volwassenen.



Beter een goed gesprek met je ouders?

Wat wel moeilijk kan zijn.



Verder je grenzen goed aangeven naar je broertje.

En juist diegene die het dichtst bijstaat krijgt als eerste de kous op de kop, kennelijk ben jij de meest veilige persoon voor hem.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven