ADHD bij volwassen vrouw

Een korte tijd geleden is de diagnose ADHD bij mijn man gesteld.

Na veel ruzies tussen ons is hij toch naar de dokter gegaan en daarna naar de psychiater.

Daar een hoop vragen beantwoord over vroeger en nu en daar kwam toen toch uit wat ik allang al wist.



Maar nu, ben ik daar op gaan googlen en zo kwam ik ook bij ADHD bij vrouwen.

Mijn mond viel open van herkenning en ik dacht dat ik gewoon wat problemen had met concentreren, gewoon omdat ik nog nooit dé baan tegen was gekomen. En daarom alles saai vind.



De laatste tijd voel ik me echt op het randje lopen van vanalles, als hij thuis komt heb ik nooit genoeg gegaan, geef ik nooit genoeg aandacht, ben ik altijd moe, luister ik nooit in eenkeer als hij wat verteld en zeg ik altijd HÉ? Ik weet nooit waar dingen zijn, en als ik iets doe en iets anders schiet me te binnen ben ik weg en ga ik dat doen. Ik kom geregeld thuis en vraag ik me af waar was ik voor weg? Heb ik weer geen boodschappen gedaan. Ook ben ik zeer opvliegerig, en wéét ik dat ik slimmer ben en meer zou kunnen dan de vreselijke baan die ik nu heb. Maar als ik lekker aan het boekhouden ben en ik denk… laat ik eens iets opzoeken over ADHD dan ben ik zo weer een uur hier op het forum/wikipedia enz enz. En dit zijn nog maar kleine voorbeelden. Ik dacht altijd dat mijn man gek was en dat hij de gene was met een probleem, maar eigenlijk is hij lang niet de eerste die dit zegt.



Ook open ik hier regelmatig topics, en denk ik er vaak aan maar ga ik er niet meer naar terug. Sorry voor alle lieve dames die mij hebben geadviseerd over de voeding van onze zoon. Hij eet nu gewoon en alleen voor het slapen gaan 1 flesje.

Zo hebben wij ook een hyves voor alle Aug. Mama’s 2010, heb ik notabenen zelf aangemaakt, maar ik heb ga er nooit heen. Altijd denk ik eraan, maar ben ik op hyves is het altijd even daar kijken, even daar kijken. Vervolgens ben ik uren verder en is het alweer tijd om iets anders belangrijks te doen en ‘komt het wel een andere keer’ dus ook voor de dames aldaar… sorry.



Ik vergeet alles! Geen desinteresse, maar hoevaak ik naar de nacht apotheek ben gereden voor voeding voor onze zoon, snel voor sluitingstijd flessen heb gehaald als ik op visite ben en zo nog 10000 andere voorbeelden. Ik vergeet ook meer dan mij lief is, dat ik geen kaart stuur is tot daar aan toe maar ik heb nu zelfs al een keer gehad dat ik niet eens ben heen geweest. Terwijl het van iemand was waar ik echt gek op ben.



Soms denk ik dit zijn gewoon mijn eigenschappen, maar eigenlijk weet ik al dat ik dit ook heb.

Omdat mijn vader het ( zonder diagnose ) ook had, ik ben precies hem. Helaas is hij er niet meer. Maar ook hij begon aan vanalles, alleen hij had mensen die het dan weer af konden maken voor hem.



Ik wil ook zó graag mijn eigen bedrijf, maar dat gaat nu niet. De helft is nu af en gedaan. Toen was ik nog volledig gepassioneerd nu denk ik… morgen…. Morgen…. Vanavond…. Zo zonde ik zou er zo goed in zijn.



Ik wilde het gewoon even delen, ik wil heus niet alles op ADHD/ADD afschuiven maar als ik een diagnose zou hebben en misschien met therapie dit kunnen onderdrukken kan ik misschien wel mijn bedrijf starten. Het is zelfs een bedrijf in plannen ordenen en organiseren. Ik kan het wel, maar het moet niet van mezelf zijn, en steeds wat korte projecten.



Wat kan ik nu eigenlijk verwachten? Zeker als straks blijkt dat we het beide hebben? We hebben namelijk ook een kind.

Ik ook! F5F5F5 :p en panisch aan het opletten dat niet toevallig mijn collega me ziet. Maar die heeft het allang door.



Ik heb nog mega veel te doen, maar niks wat niet na de vakantie kan.



O ik kom echt om 8u en ga om 16.45 en dat 4 dagen in de week. Een vent met ADHD en posttraumatischestoornis (??) en een zoon van (vrijdag) 1 ( geworden). Een huishouden 2 katten een moeder die had zwaar heeft op dit moment... ik kan niet meer. Heel eerlijk gezegd.

Dat gaat niet binnen deze functie, wil ik wel hoor. En dan op DInsdag niet werken maar dat hij wel naar mijn schoonmoeder gaat! Als ze eens niet kan dan is er geen nood aan de man ( vakantie/ziekte enz ) en anders kan ik op die dag het huishouden doen en op de vrijdag ( ben ik altijd vrij ) lekker met onze zoon besteden zonder dingen te moeten. Want nu gebeuren alleen de grote dingen.

Het gaat eigenlijk net niet. Dus ik ben druk solliciterende.



Ik ben moe, ik wil naar bed. Maar moet zo nog bij mijn moeder eten.

Ja precies! Ben nu niet helemaal zeker wie ik nu precies ben...

en daar hoop ik aan het einde van de rit wel dat duidelijkheid over te hebben.



Hoe is het met je broertje? Heeft die ook vakantie nu?

O wat raar! je roept toch eerst en kijkt daarna even boven? En is die daar niet, ga je overal zoeken. En ik zou pas gaan eten als mijn kind bovenwater is.



Het is inderdaad een beetje gek.



vind je het fijn dat ze 10 dagen weg zijn? Of maak je je dan erg druk of het wel goed gaat daar.

Ja precies. En je kon nog niet het huis uit? Las ik in het andere topic. 21 is een prima leeftijd om nog thuis te zijn hoor, maar soms is het wel beter voor jezelf.

Hey nieuwe reacties hier, we zitten op het moment in een ander topic namelijk : paniekerig en niks uit handen krijgen.



Ik ben vandaag naar de huisarts geweest en ben doorverwezen. De afspraak bij PsyQ had ik vorige week al gemaakt.



Chatterly waar ben jij getest? En wat was jou druppen ' en nu wil ik weten waar het vandaan komt'!?