Relaties
alle pijlers
Over goedmaken
donderdag 4 augustus 2011 om 15:46
Als jij degene bent die altijd de eerste stap moet nemen na een ruzie, accepteer je dan dat het zo is?
Ik heb ruzie met een vriend. Ik vond dat hij iets lulligs had gedaan. Ik heb daarop geprobeerd rustig uit te leggen waarom ik het jammer vond, met de intentie om het samen op te lossen (had relatief makkelijk gekund, de actie was nog terug te draaien), maar jammergenoeg is dat uiteindelijk in ruzie ontaard.
Nou ben ik iemand die niet echt lang boos blijft, dus hoewel ik toegeef dat ik graag begrip zou willen van hem, ben ik er ook wel klaar mee: zonde van mijn tijd om erin te blijven hangen.
Nou kan ik hem bellen, maar ik ben altijd degene die contact opneemt na een ruzie. Nou zie ik zelf ook wel dat dit heel erg kinderachtig klinkt, maar aan de andere kant wil ik ook mijn grenzen bewaken. Als ik altijd maar toegeef - of ik nou zelf, wij samen, of hij fout zit -, is dat dan wel slim? Gelijkwaardig?
Jullie gaan vast zeggen dat ik 2 keuzes heb:
- niet bellen en in de kinderachtigheid blijven hangen dat niemand belt en de vriendschap verloren gaat
- wel bellen en vriendschap weer oppakken.
Maar toch..ik hoor het graag uit jullie mond. Ik heb even een klankbord nodig
Ik heb ruzie met een vriend. Ik vond dat hij iets lulligs had gedaan. Ik heb daarop geprobeerd rustig uit te leggen waarom ik het jammer vond, met de intentie om het samen op te lossen (had relatief makkelijk gekund, de actie was nog terug te draaien), maar jammergenoeg is dat uiteindelijk in ruzie ontaard.
Nou ben ik iemand die niet echt lang boos blijft, dus hoewel ik toegeef dat ik graag begrip zou willen van hem, ben ik er ook wel klaar mee: zonde van mijn tijd om erin te blijven hangen.
Nou kan ik hem bellen, maar ik ben altijd degene die contact opneemt na een ruzie. Nou zie ik zelf ook wel dat dit heel erg kinderachtig klinkt, maar aan de andere kant wil ik ook mijn grenzen bewaken. Als ik altijd maar toegeef - of ik nou zelf, wij samen, of hij fout zit -, is dat dan wel slim? Gelijkwaardig?
Jullie gaan vast zeggen dat ik 2 keuzes heb:
- niet bellen en in de kinderachtigheid blijven hangen dat niemand belt en de vriendschap verloren gaat
- wel bellen en vriendschap weer oppakken.
Maar toch..ik hoor het graag uit jullie mond. Ik heb even een klankbord nodig
vrijdag 5 augustus 2011 om 13:26
Pfoe ja dat kan ik me voorstellen Aranea. Het lijkt me verschrikkelijk om daar doorheen te moeten. En dat is natuurlijk wel het risico. Aan de ene kant zou ik dat wel uit willen testen, maar is het dat waard? Ik geef om hem en haal ook energie uit de vriendschap (zolang we geen ding-dong ( leuk woord, hou ik erin) hebben, that is).
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:14
Ik heb hetzelfde probleem gehad met een goede vriend. Ook "regelmatig" ruzie waarna ik altijd weer degene was die contact zocht. Op een keer ook beslist dat ik voet bij stuk zou houden... Maanden niets meer gehoord tot ik dan maar zelf weer een smsje heb gestuurd. Ik zie hem nu nog regelmatig, maar heb onze relatie wel bijgesteld van 'beste' vrienden naar 'goede' vrienden. Werkt veel beter zo voor mij!
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:37
quote:Primabella schreef op 05 augustus 2011 @ 10:18:
Tickel, ja dat klopt. We hebben meerdere ruzies gehad in de afgelopen jaren en eigenlijk ben ik altijd degene geweest die weer het eerst de telefoon heeft gepakt. Vandaar.
Als we geen ruzie hebben is het wel erg leuk, dat maakt het juist lastig. Omdat het ergens ook onveilig is als je weet dat je "het onderspit" delft zodra je ruzie krijgt.
Maar ja: wees jij maar de wijste ken ik ook nog goed van vroeger! Toen was ik het (ook al) nooit mee eens
Jij kunt dan wel steeds de wijste zijn en het goed maken, maar op deze manier geef je wel een signaal af dat hij hier altijd mee weg kan komen.(bij jou)
Ik persoonlijk, zou geen contact zoeken en afwachten of hij het doet.
Tickel, ja dat klopt. We hebben meerdere ruzies gehad in de afgelopen jaren en eigenlijk ben ik altijd degene geweest die weer het eerst de telefoon heeft gepakt. Vandaar.
Als we geen ruzie hebben is het wel erg leuk, dat maakt het juist lastig. Omdat het ergens ook onveilig is als je weet dat je "het onderspit" delft zodra je ruzie krijgt.
Maar ja: wees jij maar de wijste ken ik ook nog goed van vroeger! Toen was ik het (ook al) nooit mee eens
Jij kunt dan wel steeds de wijste zijn en het goed maken, maar op deze manier geef je wel een signaal af dat hij hier altijd mee weg kan komen.(bij jou)
Ik persoonlijk, zou geen contact zoeken en afwachten of hij het doet.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
vrijdag 5 augustus 2011 om 15:29
quote:Primabella schreef op 05 augustus 2011 @ 13:26:
Pfoe ja dat kan ik me voorstellen Aranea. Het lijkt me verschrikkelijk om daar doorheen te moeten. En dat is natuurlijk wel het risico. Aan de ene kant zou ik dat wel uit willen testen, maar is het dat waard? Ik geef om hem en haal ook energie uit de vriendschap (zolang we geen ding-dong ( leuk woord, hou ik erin) hebben, that is).Ja het was niet leuk om daar doorheen te moeten. Maar op een gegeven moment was ik het zo zat. Ook ik gaf om die persoon, maar op een dag hield het op. Het moet van beide kanten komen, en dat was dus duidelijk niet zo. Kennelijk was het idee ontstaan van "ach die kan niet zonder me, en komt vanzelf wel weer opdagen hoe bont ik het ook maak". En zo niet, jammer dan. Dus zodra ik tegenwoordig merk dat het van 1 kant komt ben ik weg. Overigens geldt dit voor mij niet alleen in relaties, maar ook bij vriendschappen etc.
Pfoe ja dat kan ik me voorstellen Aranea. Het lijkt me verschrikkelijk om daar doorheen te moeten. En dat is natuurlijk wel het risico. Aan de ene kant zou ik dat wel uit willen testen, maar is het dat waard? Ik geef om hem en haal ook energie uit de vriendschap (zolang we geen ding-dong ( leuk woord, hou ik erin) hebben, that is).Ja het was niet leuk om daar doorheen te moeten. Maar op een gegeven moment was ik het zo zat. Ook ik gaf om die persoon, maar op een dag hield het op. Het moet van beide kanten komen, en dat was dus duidelijk niet zo. Kennelijk was het idee ontstaan van "ach die kan niet zonder me, en komt vanzelf wel weer opdagen hoe bont ik het ook maak". En zo niet, jammer dan. Dus zodra ik tegenwoordig merk dat het van 1 kant komt ben ik weg. Overigens geldt dit voor mij niet alleen in relaties, maar ook bij vriendschappen etc.
vrijdag 5 augustus 2011 om 15:47
Ik ga er even over nadenken, ik ben er nog niet uit. Ik hoor wat jullie zeggen.
Op zich denk ik niet dat de vriendschap hem niets waard is...Hij nodigt me vaak uit, in de omgang is het duidelijk een two-way-street, en soms zijn er die kleine dingen waarvan je denkt hee dit is omdat ik er ben. Maar of het hem genoeg waard is om over zijn koppigheid heen te zetten? Ik weet het niet, we zullen zien.
En het zou me zeker niet verbazen als hij denkt: "die komt wel weer opdagen" Zo was het immers altijd.
To be continued... ik hou jullie op de hoogte!
Op zich denk ik niet dat de vriendschap hem niets waard is...Hij nodigt me vaak uit, in de omgang is het duidelijk een two-way-street, en soms zijn er die kleine dingen waarvan je denkt hee dit is omdat ik er ben. Maar of het hem genoeg waard is om over zijn koppigheid heen te zetten? Ik weet het niet, we zullen zien.
En het zou me zeker niet verbazen als hij denkt: "die komt wel weer opdagen" Zo was het immers altijd.
To be continued... ik hou jullie op de hoogte!
vrijdag 5 augustus 2011 om 15:53
