verliefdheid

05-08-2011 11:20 31 berichten
Alle reacties Link kopieren
Stelling:

"Verliefdheid is in feite een soort neurotisch verschijnsel, in de zin dat het ontstaat vanuit een onevenwichtigheid in jezelf. Degene op wie je verliefd bent, heeft iets dat je in jezelf mist of hij of zij vervult een onvervuld verlangen. Dat kan iets heel banaals zijn, zoals status, maar ook iets emotioneels. Zo kun je denken dat díe persoon je gelukkig gaat maken, dat er eindelijk iemand is die voor je wil zorgen, of die je wil bevestigen in wie je bent. De ander houdt een belofte in, een bepaalde verwachting, dát is verliefdheid. En dat is precies waarom het geen basis kan zijn voor een langdurige relatie. Want de verwachtingen die je bij de betreffende persoon hebt, zijn in veel gevallen niet reëel.

Verliefdheid is dus per definitie vertekenend"



Eens of oneens?



En als je deze stelling onderschrijft, betekent dat dan dat je ook niet meer verliefd op iemand wordt omdat je de betrekkelijkheid van dat gevoel meteen inziet?

(Overigens betekent het voor mij niet dat ik niet van iemand zal kunnen gaan houden naar verloop van tijd)
Alle reacties Link kopieren
NW schreef:



Verliefdheid is het tegenovergestelde van liefde.



Ik denk dat je dat misschien iets genuanceerder moet zien:



Ongezonde verliefdheid is het tegenovergestelde van liefde.



Maar er is ook nog ziets als gezonde verliefdheid:

Kenmerken:

Voelen zich sexueel gezien tot elkaar aangetrokken?

Partners blijven met beide beentjes op de grond staan?

Beide partners kunnen zichzelf zijn?

Partners zijn niet afhankelijk van elkaar om zich gelukkig te voelen. (Zijn alleen maar nóg gelukkiger als ze bij elkaar zijn!)



Zoiets, denk ik :-)
Alle reacties Link kopieren
Nou, ik vind de ellende met verliefd zijn dat het moeilijk is om de beide beentjes op de grond te houden.

Dat ik bij mijn laatste verliefdheid toch dingen deed waarvan ik in 'normale' toestand juist zei het niet zo te willen doen..

Gedreven door hormonen een romantische toekomst te zien.



En toen de verliefdheid begon te zakken en de roze bril weer af ging.. toen dacht ik "Jezus waar ben ik nou toch mee bezig?"



Voorbeeld: Hij deed dus 'bidden' voor/na het eten..

In mijn verliefdheid vond ik dat best wel schattig, hoewel ik toen ik dat de eerste keer zag wel verbaast reageerde..

Terwijl ik bidden normaal niet schattig maar eigenlijk rete-iritant vind... En bij het afgaan van die roze bril kon ik daar niet meer zo goed tegen, vond ik het (en hem) opeens hypocriet.....



Ik bij met mijn volle verstand nooit voor iemand kunnen gaan die gelovig is, of doet.. en ineens deed ik dat wel.. dankzij die verrekte roze bril/vertroebelde blik..



Nou ja, lang verhaal, maar verliefdheid met roze bril... ik vind het niks, echt niet..
Alle reacties Link kopieren
NW schreeft:

Nou ja, lang verhaal, maar verliefdheid met roze bril... ik vind het niks, echt niet..



Ik ook niet! Helemaal NIKS! :-)



Maar het kost me de laatste tijd gelukkig steeds minder moeite om die roze bril af te zetten!

Bij mij heeft dat zeker toch ook te maken met een stukje zelfvertrouwen en het om leren gaan met emotie's. Ik voel me gewoon een heel stuk minder afhankelijk van anderen en dat voelt GOED!!!!! :-)
Alle reacties Link kopieren
Hmm het begint me te dagen dat ik helemaal niet echt mee kan doen in deze discussie..quote:

Maar er is ook nog ziets als gezonde verliefdheid:

Kenmerken:

Voelen zich sexueel gezien tot elkaar aangetrokken?

Partners blijven met beide beentjes op de grond staan?

Beide partners kunnen zichzelf zijn?

Partners zijn niet afhankelijk van elkaar om zich gelukkig te voelen. (Zijn alleen maar nóg gelukkiger als ze bij elkaar zijn!)





Dit is de enige verliefdheid die ik ooit gekend heb (en zal kennen?? Nu begin ik me af te vragen, ben ik dan 'zo iemand' die nooit zo hevig verliefd wordt, of ben ik dalijk 40 en gelukkig met mijn vriend/man en gebeurt het dan opeens alsnog?



Overigens ben ik het in alle gevallen niet eens met de stelling 'verliefdheid is het tegengestelde van liefde'. Het is niet hetzelfde maar daardoor niet meteen tegenovergesteld. Beter is: 'verliefdheid is een mogelijk begin van liefde'
Alle reacties Link kopieren
quote:lareveuse schreef op 05 augustus 2011 @ 17:13:

Hmm het begint me te dagen dat ik helemaal niet echt mee kan doen in deze discussie..





[...]





Dit is de enige verliefdheid die ik ooit gekend heb (en zal kennen?? Nu begin ik me af te vragen, ben ik dan 'zo iemand' die nooit zo hevig verliefd wordt, of ben ik dalijk 40 en gelukkig met mijn vriend/man en gebeurt het dan opeens alsnog?



Nou.....ik vind je juist behoorlijk normaal! De verliefheden die bij mij speelden, waren ronduit ongezond. Ik heb veel moeten leren..... :-/



Overigens ben ik het in alle gevallen niet eens met de stelling 'verliefdheid is het tegengestelde van liefde'. Het is niet hetzelfde maar daardoor niet meteen tegenovergesteld. Beter is: 'verliefdheid is een mogelijk begin van liefde'Eens...maar met mijn 'achtergrond' zet ik er dan voor mezelf bij: "een gezonde verliefdheid is een mogelijk begin van liefde"
Alle reacties Link kopieren
verliefdheid is volgens mij een state of mind.



Zelf heb ik enkele maanden geleden het geluk gehad te mogen ontdekken dat ik zelf de verliefdheid kan opwekken, en wat woordenboeken en spreekwoorden er ook over zeggen,



wat we zelf erover geloven, is wat we ook voelen, dus waarom maken we niet onze eigen visie???

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven