Gezondheid
alle pijlers
verzorgingstehuis
woensdag 17 augustus 2011 om 13:09
Hoihoi allemaal,
Ik zit een beetje met een probleem.
Sinds kort zit mijn schoonmoeder in een verzorgingstehuis.
Haar kinderen deden al niet zoveel, maar degene die de
contacten onderhield met haar bewindvoerder en de klussen
deed zoals dokter en tandarts laat het nu helemaal afweten.
Volgens mijn schoonmoeder komt er nu een soort vrijwilliger
(mentor?) om haar te helpen, maar die gaat niet mee naar
de dokter of het ziekenhuis.
Ze is dus nu compleet aangewezen op ons, maar wij kunnen
ook niet alles. Mijn man werkt ook een volle werkweek en kan
niet zomaar vrij nemen om met haar naar de dokter te gaan.
Wij vinden dit heel erg voor haar. Stel dat er iets moet gebeuren
wie moet er dan nu met haar mee. Ik ben weleens met haar
mee geweest, maar als schoondochter vind ik eigenlijk dat deze taak voor haar eigen kinderen is. Moeten er nu vrijwilligers komen
omdat haar kinderen het laten afweten. Ik kan wel janken, dat ze
hun moeder zo in de steek laten.
Ik zit een beetje met een probleem.
Sinds kort zit mijn schoonmoeder in een verzorgingstehuis.
Haar kinderen deden al niet zoveel, maar degene die de
contacten onderhield met haar bewindvoerder en de klussen
deed zoals dokter en tandarts laat het nu helemaal afweten.
Volgens mijn schoonmoeder komt er nu een soort vrijwilliger
(mentor?) om haar te helpen, maar die gaat niet mee naar
de dokter of het ziekenhuis.
Ze is dus nu compleet aangewezen op ons, maar wij kunnen
ook niet alles. Mijn man werkt ook een volle werkweek en kan
niet zomaar vrij nemen om met haar naar de dokter te gaan.
Wij vinden dit heel erg voor haar. Stel dat er iets moet gebeuren
wie moet er dan nu met haar mee. Ik ben weleens met haar
mee geweest, maar als schoondochter vind ik eigenlijk dat deze taak voor haar eigen kinderen is. Moeten er nu vrijwilligers komen
omdat haar kinderen het laten afweten. Ik kan wel janken, dat ze
hun moeder zo in de steek laten.
odi et amo
woensdag 17 augustus 2011 om 13:56
Kun je de taken niet anders verdelen? Misschien kan/wil je schoonzusje wel boodschappen doen. Ik zou er niet zonder meer van uitgaan dat ze niets willen doen, maar misschien een soort takenlijstje maken en nagaan wie wat wil doen?
En als men dat niet wil, tja, dan komt het op jullie neer. Je kunt mensen niet dwingen.
En als men dat niet wil, tja, dan komt het op jullie neer. Je kunt mensen niet dwingen.
woensdag 17 augustus 2011 om 13:57
quote:Bagheera schreef op 17 augustus 2011 @ 13:54:
to, er zit echt niets anders op dat met alle kinderen en aanhang te gaan praten over de zorgverdeling. Als broer het niet aankan om je schoonmoeder te bezoeken, kan hij bijvoorbeeld wel de administratie en belastingaangifte, etc. doen. Degene die het dichtstbij woont, neemt de boodschappen op zich. Voor dokterbezoek, etc. kan een roulatiesysteem worden opgezet.
Als je niets doet, blijft alle zorg bij jullie, want die moet nu eenmaal gebeuren.Dit dus
to, er zit echt niets anders op dat met alle kinderen en aanhang te gaan praten over de zorgverdeling. Als broer het niet aankan om je schoonmoeder te bezoeken, kan hij bijvoorbeeld wel de administratie en belastingaangifte, etc. doen. Degene die het dichtstbij woont, neemt de boodschappen op zich. Voor dokterbezoek, etc. kan een roulatiesysteem worden opgezet.
Als je niets doet, blijft alle zorg bij jullie, want die moet nu eenmaal gebeuren.Dit dus
woensdag 17 augustus 2011 om 13:57
ik begin het beter te snappen. Is het een idee om eerst eens op te schrijven wat er nu werkelijk gedaan moet worden en hoeveel uur per week dat ongeveer kost? Misschien lijkt het meer dan dat het is en misschien is dat niet het geval maar heb je wel een basis om eens in gesprek te gaan met andere (schoon)kinderen.
Overigens is zo'n mentor er niet voor niets en is het helemaal niet zo gek idee om hier ondersteuning uit te vinden. Dit persoon doet dat vrijwillig en als ik zo oud ben wil ik liever met een mentor die er zelf voor kiest om met mij mee te gaan naar het ziekenhuis te gaan, dan met familie voor wie het een moetje is.
Overigens is zo'n mentor er niet voor niets en is het helemaal niet zo gek idee om hier ondersteuning uit te vinden. Dit persoon doet dat vrijwillig en als ik zo oud ben wil ik liever met een mentor die er zelf voor kiest om met mij mee te gaan naar het ziekenhuis te gaan, dan met familie voor wie het een moetje is.
woensdag 17 augustus 2011 om 13:59
quote:nessemeisje schreef op 17 augustus 2011 @ 13:56:
Kun je de taken niet anders verdelen? Misschien kan/wil je schoonzusje wel boodschappen doen. Ik zou er niet zonder meer van uitgaan dat ze niets willen doen, maar misschien een soort takenlijstje maken en nagaan wie wat wil doen?
En als men dat niet wil, tja, dan komt het op jullie neer. Je kunt mensen niet dwingen.
Vooral deze laatste zin.
Als zoon zegt dat hij het niet aan kan (en dan evt voorstellen wat Bagheera schrijft, is een hele goede), dan zaal zoon daar een goede reden voor hebben. Het is niet aan jou om daar overheen te banjeren en te vinden dat zoon dan toch maar wat moet doen.
Kun je de taken niet anders verdelen? Misschien kan/wil je schoonzusje wel boodschappen doen. Ik zou er niet zonder meer van uitgaan dat ze niets willen doen, maar misschien een soort takenlijstje maken en nagaan wie wat wil doen?
En als men dat niet wil, tja, dan komt het op jullie neer. Je kunt mensen niet dwingen.
Vooral deze laatste zin.
Als zoon zegt dat hij het niet aan kan (en dan evt voorstellen wat Bagheera schrijft, is een hele goede), dan zaal zoon daar een goede reden voor hebben. Het is niet aan jou om daar overheen te banjeren en te vinden dat zoon dan toch maar wat moet doen.
woensdag 17 augustus 2011 om 14:00
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 17 augustus 2011 @ 13:57:
Overigens is zo'n mentor er niet voor niets en is het helemaal niet zo gek idee om hier ondersteuning uit te vinden. Dit persoon doet dat vrijwillig en als ik zo oud ben wil ik liever met een mentor die er zelf voor kiest om met mij mee te gaan naar het ziekenhuis te gaan, dan met familie voor wie het een moetje is.Mag een mentor beslissen over medische behandelingen? Ik ken het fenomeen niet, maar dit vraag ik me af. Want medische zaken mbt mijn schoonvader, worden met ons o.a. periodiek besproken en wij (man formeel dus) zijn degene die beslissen of er behandeld wordt of niet.
Overigens is zo'n mentor er niet voor niets en is het helemaal niet zo gek idee om hier ondersteuning uit te vinden. Dit persoon doet dat vrijwillig en als ik zo oud ben wil ik liever met een mentor die er zelf voor kiest om met mij mee te gaan naar het ziekenhuis te gaan, dan met familie voor wie het een moetje is.Mag een mentor beslissen over medische behandelingen? Ik ken het fenomeen niet, maar dit vraag ik me af. Want medische zaken mbt mijn schoonvader, worden met ons o.a. periodiek besproken en wij (man formeel dus) zijn degene die beslissen of er behandeld wordt of niet.
woensdag 17 augustus 2011 om 14:05
Nou Lamaatje, ik geloof niet dat je hier echt word begrepen hé. Maar goed, iedereen mag een mening hebben, maar goed lezen is ook een vak.
Ik werk zelf in de zorg en je verhaal komt bij zo'n beetje de helft van de bewoners voor in de families. Inderdaad zijn er veeeel kinderen die niet (meer) met hun ouder om kunnen gaan door de verandering nu ze ouder zijn. Ik denk dat je dit, ondanks dat het volgens je eigen normen en waarden anders zou moeten, niet anders kunt dan accepteren. Iedereen is anders, voor de één is het makkelijker als voor de ander en door vele kinderen zal het "ik kan er niet mee om gaan" ook wel gebruikt worden als excuus. Je mag ze er zeker op aanspreken, maar verplichten kun je het ze toch niet. En ik vind ook wel dat het uit liefde moet gaan en niet omat het moet... Laat dan maar zitten, maar dat laatste is mijn eigen mening...
Doet de huisarts van je schoonmoeder geen huis bezoekjes?
Ik begrijp dat het lastig en frustrerend is, maar inderdaad je geeft om haar. Dus het enige wat je kunt doen is toch zoveel je kunt je schoonmoeder helpen waar nodig. En hoeveel "zoveel je kunt" is dat moeten jij en en man zelf bepalen. Je eigen leven gaat ook door, maar heb hebt ook maar één moeder / schoonmoeder die maar één keer leeft.
Succes en sterkte ermee!
Groetjes Bubbles!
Ik werk zelf in de zorg en je verhaal komt bij zo'n beetje de helft van de bewoners voor in de families. Inderdaad zijn er veeeel kinderen die niet (meer) met hun ouder om kunnen gaan door de verandering nu ze ouder zijn. Ik denk dat je dit, ondanks dat het volgens je eigen normen en waarden anders zou moeten, niet anders kunt dan accepteren. Iedereen is anders, voor de één is het makkelijker als voor de ander en door vele kinderen zal het "ik kan er niet mee om gaan" ook wel gebruikt worden als excuus. Je mag ze er zeker op aanspreken, maar verplichten kun je het ze toch niet. En ik vind ook wel dat het uit liefde moet gaan en niet omat het moet... Laat dan maar zitten, maar dat laatste is mijn eigen mening...
Doet de huisarts van je schoonmoeder geen huis bezoekjes?
Ik begrijp dat het lastig en frustrerend is, maar inderdaad je geeft om haar. Dus het enige wat je kunt doen is toch zoveel je kunt je schoonmoeder helpen waar nodig. En hoeveel "zoveel je kunt" is dat moeten jij en en man zelf bepalen. Je eigen leven gaat ook door, maar heb hebt ook maar één moeder / schoonmoeder die maar één keer leeft.
Succes en sterkte ermee!
Groetjes Bubbles!
woensdag 17 augustus 2011 om 14:05
Lamaatje, jij hebt al eerder een topic geplaatst over jouw schoonmoeder in het verzorgingshuis. Toen maakte je je druk over jouw schoonzus die weigerde jou en je man te betrekken bij de verzorging van jouw schoonmoeder.
Nu lees ik dat deze schoonzus is afgehaakt maar dat het jou nu nog niet naar de zin is want de rest van de familie doet niets en jij bent ook niet van plan iets te doen. Wat wil je nu?
Nu lees ik dat deze schoonzus is afgehaakt maar dat het jou nu nog niet naar de zin is want de rest van de familie doet niets en jij bent ook niet van plan iets te doen. Wat wil je nu?
woensdag 17 augustus 2011 om 14:07
quote:Bagheera schreef op 17 augustus 2011 @ 14:00:
[...]
Mag een mentor beslissen over medische behandelingen? Ik ken het fenomeen niet, maar dit vraag ik me af. Want medische zaken mbt mijn schoonvader, worden met ons o.a. periodiek besproken en wij (man formeel dus) zijn degene die beslissen of er behandeld wordt of niet.
ik lees nergens dat schoonmoeder niet zelf meer in staat is om medische beslissingen te nemen. Ik weet dat mijn oma van 88 die ook een psychische stoornis heeft nog altijd alles zelf beslist op medisch gebied dus heb daar niet over nagedacht. Goede vraag voor TO.
Maar wellicht is het mogelijk dat TO of 1 van de andere (schoon)kinderen mee gaat naar de dokter/ziekenhuis en de mentor juist de boodschappen gaat doen. Tja ik weet natuurlijk ook niet hoe vaak schoonmoeder naar het ziekenhuis moet. Wekelijks? maandlijks? Dat maakt nogal een verschil.
[...]
Mag een mentor beslissen over medische behandelingen? Ik ken het fenomeen niet, maar dit vraag ik me af. Want medische zaken mbt mijn schoonvader, worden met ons o.a. periodiek besproken en wij (man formeel dus) zijn degene die beslissen of er behandeld wordt of niet.
ik lees nergens dat schoonmoeder niet zelf meer in staat is om medische beslissingen te nemen. Ik weet dat mijn oma van 88 die ook een psychische stoornis heeft nog altijd alles zelf beslist op medisch gebied dus heb daar niet over nagedacht. Goede vraag voor TO.
Maar wellicht is het mogelijk dat TO of 1 van de andere (schoon)kinderen mee gaat naar de dokter/ziekenhuis en de mentor juist de boodschappen gaat doen. Tja ik weet natuurlijk ook niet hoe vaak schoonmoeder naar het ziekenhuis moet. Wekelijks? maandlijks? Dat maakt nogal een verschil.
woensdag 17 augustus 2011 om 14:09
quote:Bagheera schreef op 17 augustus 2011 @ 13:54:
to, er zit echt niets anders op dat met alle kinderen en aanhang te gaan praten over de zorgverdeling. Als broer het niet aankan om je schoonmoeder te bezoeken, kan hij bijvoorbeeld wel de administratie en belastingaangifte, etc. doen. Degene die het dichtstbij woont, neemt de boodschappen op zich. Voor dokterbezoek, etc. kan een roulatiesysteem worden opgezet.
Als je niets doet, blijft alle zorg bij jullie, want die moet nu eenmaal gebeuren.
Ik ben het voor een groot gedeelte met je eens!
Alleen kan je broers/zussen niet dwingen een deel van de zorg op zich te nemen. Iedereen moet doen wat ie wil en kan!
En ja, soms voel je je als kind niet goed behandeld in je jeugd door je ouders, waardoor je ook niet de behoefte hebt om goed voor hun te zorgen op hun oude dag. Als jij, als zus, dat niet zo ervaren hebt en wel de zorg wil verdelen dat heb je een probleem.
to, er zit echt niets anders op dat met alle kinderen en aanhang te gaan praten over de zorgverdeling. Als broer het niet aankan om je schoonmoeder te bezoeken, kan hij bijvoorbeeld wel de administratie en belastingaangifte, etc. doen. Degene die het dichtstbij woont, neemt de boodschappen op zich. Voor dokterbezoek, etc. kan een roulatiesysteem worden opgezet.
Als je niets doet, blijft alle zorg bij jullie, want die moet nu eenmaal gebeuren.
Ik ben het voor een groot gedeelte met je eens!
Alleen kan je broers/zussen niet dwingen een deel van de zorg op zich te nemen. Iedereen moet doen wat ie wil en kan!
En ja, soms voel je je als kind niet goed behandeld in je jeugd door je ouders, waardoor je ook niet de behoefte hebt om goed voor hun te zorgen op hun oude dag. Als jij, als zus, dat niet zo ervaren hebt en wel de zorg wil verdelen dat heb je een probleem.
Nope
woensdag 17 augustus 2011 om 14:10
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 17 augustus 2011 @ 14:07:
[...]
ik lees nergens dat schoonmoeder niet zelf meer in staat is om medische beslissingen te nemen. Ik weet dat mijn oma van 88 die ook een psychische stoornis heeft nog altijd alles zelf beslist op medisch gebied dus heb daar niet over nagedacht. Goede vraag voor TO.
.In OP staat dat schoonzus contact heeft met bewindvoerder, vandaar dat ik dit aannam.
[...]
ik lees nergens dat schoonmoeder niet zelf meer in staat is om medische beslissingen te nemen. Ik weet dat mijn oma van 88 die ook een psychische stoornis heeft nog altijd alles zelf beslist op medisch gebied dus heb daar niet over nagedacht. Goede vraag voor TO.
.In OP staat dat schoonzus contact heeft met bewindvoerder, vandaar dat ik dit aannam.
bagheera wijzigde dit bericht op 17-08-2011 14:10
Reden: niet goed gelezen
Reden: niet goed gelezen
% gewijzigd
woensdag 17 augustus 2011 om 14:12
quote:Bagheera schreef op 17 augustus 2011 @ 14:00:
[...]
Mag een mentor beslissen over medische behandelingen? Ik ken het fenomeen niet, maar dit vraag ik me af. Want medische zaken mbt mijn schoonvader, worden met ons o.a. periodiek besproken en wij (man formeel dus) zijn degene die beslissen of er behandeld wordt of niet.Ja een mentor draagt zorg voor het welzijn van de client. Een bewindvoerder de financieen en een curator beide.
[...]
Mag een mentor beslissen over medische behandelingen? Ik ken het fenomeen niet, maar dit vraag ik me af. Want medische zaken mbt mijn schoonvader, worden met ons o.a. periodiek besproken en wij (man formeel dus) zijn degene die beslissen of er behandeld wordt of niet.Ja een mentor draagt zorg voor het welzijn van de client. Een bewindvoerder de financieen en een curator beide.
woensdag 17 augustus 2011 om 14:13
quote:Machutookunbietjemeerzijn schreef op 17 augustus 2011 @ 14:09:
[...]
Ik ben het voor een groot gedeelte met je eens!
Alleen kan je broers/zussen niet dwingen een deel van de zorg op zich te nemen. Iedereen moet doen wat ie wil en kan!
En ja, soms voel je je als kind niet goed behandeld in je jeugd door je ouders, waardoor je ook niet de behoefte hebt om goed voor hun te zorgen op hun oude dag. Als jij, als zus, dat niet zo ervaren hebt en wel de zorg wil verdelen dat heb je een probleem.
Dat is ook het vervelende aan de situatie. Daarom denk ik dat een gesprek met alle kinderen in ieder geval geen kwaad kan. Als dit ontaard in ruzie of per saldo toch de zorg op to terecht komt, maakt dit voor de huidige situatie niet uit. De zorg ligt nu toch bij hen, je kunt het altijd proberen deze te verdelen.
Het zijn altijd nare kwesties die familieverhoudingen knap kunnen verzieken.
[...]
Ik ben het voor een groot gedeelte met je eens!
Alleen kan je broers/zussen niet dwingen een deel van de zorg op zich te nemen. Iedereen moet doen wat ie wil en kan!
En ja, soms voel je je als kind niet goed behandeld in je jeugd door je ouders, waardoor je ook niet de behoefte hebt om goed voor hun te zorgen op hun oude dag. Als jij, als zus, dat niet zo ervaren hebt en wel de zorg wil verdelen dat heb je een probleem.
Dat is ook het vervelende aan de situatie. Daarom denk ik dat een gesprek met alle kinderen in ieder geval geen kwaad kan. Als dit ontaard in ruzie of per saldo toch de zorg op to terecht komt, maakt dit voor de huidige situatie niet uit. De zorg ligt nu toch bij hen, je kunt het altijd proberen deze te verdelen.
Het zijn altijd nare kwesties die familieverhoudingen knap kunnen verzieken.
woensdag 17 augustus 2011 om 14:13
quote:Bagheera schreef op 17 augustus 2011 @ 13:54:
to, er zit echt niets anders op dat met alle kinderen en aanhang te gaan praten over de zorgverdeling. Als broer het niet aankan om je schoonmoeder te bezoeken, kan hij bijvoorbeeld wel de administratie en belastingaangifte, etc. doen. Degene die het dichtstbij woont, neemt de boodschappen op zich. Voor dokterbezoek, etc. kan een roulatiesysteem worden opgezet.
Als je niets doet, blijft alle zorg bij jullie, want die moet nu eenmaal gebeuren.
Haar schoondochter heeft nu het contact met ons verbroken.
Als ze erop gewezen wordt dat moeder naar de tandarts moet bijvoorbeeld, reageert ze niet meer Er was al alleen mail contact want telefonisch ging niet meer.
.Deze problemen waren er al eerder. Niemand ging met haar naar de oogarts terwijl dit heel hard nodig was. Uiteindelijk heb ik het maar gedaan. Nu zijn wij ook met haar voor een hoorapparaat.
Ik snap wel dat het allemaal niet met een schaartje te knippen is.
Daar gaat het ook niet om. Maar er is geen gewoon gesprek met deze mensen mogelijk. Ze geven gewoon niet thuis. Dat er nu een
'mentor' komt weten wij ook van moeder. En als wij vragen wat
die vrouw bij moeder komt doen, krijgen we geen antwoord. Dan moeten we de bewindvoerder bellen. Je snapt dat in deze situatie
het onmogelijk is om afspraken te maken.
Letterlijk heeft schoondochter gezegd dat ze zich niet verantwoordelijk voelt voor haar moeder en haar zoon heeft met zichzelf afgesproken dat hij maar twee keer per jaar komt, meer kan hij niet aan. Dit zijn dus geen conclusies van mij.
Ze willen geen boodschappen doen voor moeder, ook al wonen ze beide er 10 minuten vandaan. Wij zelf wonen 20 mintuen ver.
to, er zit echt niets anders op dat met alle kinderen en aanhang te gaan praten over de zorgverdeling. Als broer het niet aankan om je schoonmoeder te bezoeken, kan hij bijvoorbeeld wel de administratie en belastingaangifte, etc. doen. Degene die het dichtstbij woont, neemt de boodschappen op zich. Voor dokterbezoek, etc. kan een roulatiesysteem worden opgezet.
Als je niets doet, blijft alle zorg bij jullie, want die moet nu eenmaal gebeuren.
Haar schoondochter heeft nu het contact met ons verbroken.
Als ze erop gewezen wordt dat moeder naar de tandarts moet bijvoorbeeld, reageert ze niet meer Er was al alleen mail contact want telefonisch ging niet meer.
.Deze problemen waren er al eerder. Niemand ging met haar naar de oogarts terwijl dit heel hard nodig was. Uiteindelijk heb ik het maar gedaan. Nu zijn wij ook met haar voor een hoorapparaat.
Ik snap wel dat het allemaal niet met een schaartje te knippen is.
Daar gaat het ook niet om. Maar er is geen gewoon gesprek met deze mensen mogelijk. Ze geven gewoon niet thuis. Dat er nu een
'mentor' komt weten wij ook van moeder. En als wij vragen wat
die vrouw bij moeder komt doen, krijgen we geen antwoord. Dan moeten we de bewindvoerder bellen. Je snapt dat in deze situatie
het onmogelijk is om afspraken te maken.
Letterlijk heeft schoondochter gezegd dat ze zich niet verantwoordelijk voelt voor haar moeder en haar zoon heeft met zichzelf afgesproken dat hij maar twee keer per jaar komt, meer kan hij niet aan. Dit zijn dus geen conclusies van mij.
Ze willen geen boodschappen doen voor moeder, ook al wonen ze beide er 10 minuten vandaan. Wij zelf wonen 20 mintuen ver.
odi et amo
woensdag 17 augustus 2011 om 14:19
quote:Bubbles777 schreef op 17 augustus 2011 @ 14:05:
Iedereen is anders, voor de één is het makkelijker als voor de ander en door vele kinderen zal het "ik kan er niet mee om gaan" ook wel gebruikt worden als excuus. Je mag ze er zeker op aanspreken, maar verplichten kun je het ze toch niet. En ik vind ook wel dat het uit liefde moet gaan en niet omat het moet... Laat dan maar zitten, maar dat laatste is mijn eigen mening...
Je weet nooit zeker of het een excuus is. Ik vind zoiets ook typisch om op te schrijven.
Er wordt ontzettend veel van familieleden gevraagd. Teveel zelfs. Je doet ze ernstigte kort door het af te doen als een excuus.
TO, als ik je lees begrijp ik wel dat je moeite hebt om het zelf aan te kunnen. Maar ik vind dat je voorbij gaat aan de gevoelens en mogelijkheden van de andere kinderen.
Had moeder al lang een psychiatrische stoornis? Ik kan me heel goed voorstellen dat er een moment komt dat een familielid het niet op kan brengen. De koek kan soms gewoon op zijn. Hoe hard je je best ook hebt gedaan.
Dat je zelf moe bent enzo of het zelf niet op kan brengen om zoveel te doen, daar heb je helemaal gelijk in. Maar stoor me eraan dat je het van de anderen ook zo verwacht (en eerlijk gezegd denk ik maar zo dat boodschappen doen langer vol te houden is dan bezoeken aan dokters e.d. daar ga je wellicht ook aan voorbij.)
Hoe vervelend ook, het is niet anders. Je moet het er mee doen.
Of met de familie praten.
Iedereen is anders, voor de één is het makkelijker als voor de ander en door vele kinderen zal het "ik kan er niet mee om gaan" ook wel gebruikt worden als excuus. Je mag ze er zeker op aanspreken, maar verplichten kun je het ze toch niet. En ik vind ook wel dat het uit liefde moet gaan en niet omat het moet... Laat dan maar zitten, maar dat laatste is mijn eigen mening...
Je weet nooit zeker of het een excuus is. Ik vind zoiets ook typisch om op te schrijven.
Er wordt ontzettend veel van familieleden gevraagd. Teveel zelfs. Je doet ze ernstigte kort door het af te doen als een excuus.
TO, als ik je lees begrijp ik wel dat je moeite hebt om het zelf aan te kunnen. Maar ik vind dat je voorbij gaat aan de gevoelens en mogelijkheden van de andere kinderen.
Had moeder al lang een psychiatrische stoornis? Ik kan me heel goed voorstellen dat er een moment komt dat een familielid het niet op kan brengen. De koek kan soms gewoon op zijn. Hoe hard je je best ook hebt gedaan.
Dat je zelf moe bent enzo of het zelf niet op kan brengen om zoveel te doen, daar heb je helemaal gelijk in. Maar stoor me eraan dat je het van de anderen ook zo verwacht (en eerlijk gezegd denk ik maar zo dat boodschappen doen langer vol te houden is dan bezoeken aan dokters e.d. daar ga je wellicht ook aan voorbij.)
Hoe vervelend ook, het is niet anders. Je moet het er mee doen.
Of met de familie praten.
woensdag 17 augustus 2011 om 14:20
[quote]lamaatje schreef op 17 augustus 2011 @ 14:13:
[...]
Letterlijk heeft schoondochter gezegd dat ze zich niet verantwoordelijk voelt voor haar moeder quote]
Hoe vervelend de situatie ook is, zegt jouw schoonzus dus eigenlijk hetzelfde als jij: ze vindt dat kennelijk iets voor de eigen kinderen en wil het na al die tijd niet meer doen.
Aanvulling: Sorry, ik zie dat het haar eigen dochter is, ik werd in de war gebracht doordat hierboven schoondochter staat. Of is ze dat wel? Zo niet, Dan gaat dit niet meer op, maar onderstaande wel.
Het kan best zijn dat het haar over de schoenen is gelopen, de zorg. Want nogmaals: dat is intensief en emotioneel. En als de rek eruit is en iemand gaat door, dan houdt het op een gegeven moment op. Als ik dit zo lees, heeft zij in het verleden dus wel veel gedaan en ik lees nergens dat dit door anderen gewaardeerd is.
Maar goed, daar heb je nu niets aan en ik ken jullie verhoudingen helemaal niet, maar persoonlijk zou ik die schoonzus een brief/mail sturen waarin staat dat haar inzet heel erg gewaardeerd is en dat het fijn is dat ze dit al die jaren heeft willen doen. Misschien helpt dit het contact weer te verbeteren. Ik zou haar geen taken in de schoenen schuiven mbt je schoonmoeder, zo te lezen heeft ze haar bijdrage voorlopig wel gedaan.
HOeveel zorg heeft je schoonmoeder eigenlijk nodig?
[...]
Letterlijk heeft schoondochter gezegd dat ze zich niet verantwoordelijk voelt voor haar moeder quote]
Hoe vervelend de situatie ook is, zegt jouw schoonzus dus eigenlijk hetzelfde als jij: ze vindt dat kennelijk iets voor de eigen kinderen en wil het na al die tijd niet meer doen.
Aanvulling: Sorry, ik zie dat het haar eigen dochter is, ik werd in de war gebracht doordat hierboven schoondochter staat. Of is ze dat wel? Zo niet, Dan gaat dit niet meer op, maar onderstaande wel.
Het kan best zijn dat het haar over de schoenen is gelopen, de zorg. Want nogmaals: dat is intensief en emotioneel. En als de rek eruit is en iemand gaat door, dan houdt het op een gegeven moment op. Als ik dit zo lees, heeft zij in het verleden dus wel veel gedaan en ik lees nergens dat dit door anderen gewaardeerd is.
Maar goed, daar heb je nu niets aan en ik ken jullie verhoudingen helemaal niet, maar persoonlijk zou ik die schoonzus een brief/mail sturen waarin staat dat haar inzet heel erg gewaardeerd is en dat het fijn is dat ze dit al die jaren heeft willen doen. Misschien helpt dit het contact weer te verbeteren. Ik zou haar geen taken in de schoenen schuiven mbt je schoonmoeder, zo te lezen heeft ze haar bijdrage voorlopig wel gedaan.
HOeveel zorg heeft je schoonmoeder eigenlijk nodig?
woensdag 17 augustus 2011 om 14:25
Waarom checken jullie niet bij bewindvoerder of verpleging of er een mentor wordt ingezet en waarom en door wie geinitieerd?
Want als jullie betrokken kinderen zijn, dan is het op zijn zachtst gezegd apart te noemen dat jullie niet betrokken zijn bij het opstarten van de procedure van mentor.
Of bedoeld schoonmoeder een mentor/ zorgcoördinator/ evv in het verzorgingshuis?
Want als jullie betrokken kinderen zijn, dan is het op zijn zachtst gezegd apart te noemen dat jullie niet betrokken zijn bij het opstarten van de procedure van mentor.
Of bedoeld schoonmoeder een mentor/ zorgcoördinator/ evv in het verzorgingshuis?
woensdag 17 augustus 2011 om 14:35
Ik wil eerst even zeggen dat wij van moeder hoorden dat de mentor niet meegaat naar ziekenhuis e.d.
Wat dan wel de taak van de mentor gaat worden?
Dat is ons ook niet helemaal duidelijk. In ieder geval gaat zij als tussenpersoon fungeren tussen bewindvoerder en moeder.
Het financiele gedeelte dus. Verder lees ik op internet dat een mentor helpt bij beslissingen nemen op gebied van verzorging,
verpleging, medisch e.d. Eigenlijk alles behalve financieel.
Wij hebben trouwens niets gehoord van de kantonrechter, dus echt offiieel kan deze mentor niet zijn.
Nu is de zorg nog enigzins te overzien. Ze heeft boodschappen nodig, moet regelmatig naar de audicien en de dokter komt wel naar het tehuis, maar er moet iemand bijzijn omdat moeder niet alles snapt of kan onthouden wat er gezegd wordt.
Kleding. Doen wij nu ook.
Zolang zij gezond is, is dat het wel denk. Maar als zij naar het ziekenhuis moet als ze iets gaat mankeren, komt er dan later wel bij.
Wat dan wel de taak van de mentor gaat worden?
Dat is ons ook niet helemaal duidelijk. In ieder geval gaat zij als tussenpersoon fungeren tussen bewindvoerder en moeder.
Het financiele gedeelte dus. Verder lees ik op internet dat een mentor helpt bij beslissingen nemen op gebied van verzorging,
verpleging, medisch e.d. Eigenlijk alles behalve financieel.
Wij hebben trouwens niets gehoord van de kantonrechter, dus echt offiieel kan deze mentor niet zijn.
Nu is de zorg nog enigzins te overzien. Ze heeft boodschappen nodig, moet regelmatig naar de audicien en de dokter komt wel naar het tehuis, maar er moet iemand bijzijn omdat moeder niet alles snapt of kan onthouden wat er gezegd wordt.
Kleding. Doen wij nu ook.
Zolang zij gezond is, is dat het wel denk. Maar als zij naar het ziekenhuis moet als ze iets gaat mankeren, komt er dan later wel bij.
odi et amo
woensdag 17 augustus 2011 om 14:38
quote:Bubbles777 schreef op 17 augustus 2011 @ 14:05:
Nou Lamaatje, ik geloof niet dat je hier echt word begrepen hé. Maar goed, iedereen mag een mening hebben, maar goed lezen is ook een vak.
Ik werk zelf in de zorg en je verhaal komt bij zo'n beetje de helft van de bewoners voor in de families. Inderdaad zijn er veeeel kinderen die niet (meer) met hun ouder om kunnen gaan door de verandering nu ze ouder zijn. Ik denk dat je dit, ondanks dat het volgens je eigen normen en waarden anders zou moeten, niet anders kunt dan accepteren. Iedereen is anders, voor de één is het makkelijker als voor de ander en door vele kinderen zal het "ik kan er niet mee om gaan" ook wel gebruikt worden als excuus. Je mag ze er zeker op aanspreken, maar verplichten kun je het ze toch niet. En ik vind ook wel dat het uit liefde moet gaan en niet omat het moet... Laat dan maar zitten, maar dat laatste is mijn eigen mening...
Doet de huisarts van je schoonmoeder geen huis bezoekjes?
Ik begrijp dat het lastig en frustrerend is, maar inderdaad je geeft om haar. Dus het enige wat je kunt doen is toch zoveel je kunt je schoonmoeder helpen waar nodig. En hoeveel "zoveel je kunt" is dat moeten jij en en man zelf bepalen. Je eigen leven gaat ook door, maar heb hebt ook maar één moeder / schoonmoeder die maar één keer leeft.
Succes en sterkte ermee!
Groetjes Bubbles!
Fijn om te horen dat wij niet de enige zijn met deze problemen bubbles. Ja zeker, het gaat om een levende persoon die zorg nodig heeft. Jammer, dat het zo moet gaan.
Dank je wel voor je reactie
Nou Lamaatje, ik geloof niet dat je hier echt word begrepen hé. Maar goed, iedereen mag een mening hebben, maar goed lezen is ook een vak.
Ik werk zelf in de zorg en je verhaal komt bij zo'n beetje de helft van de bewoners voor in de families. Inderdaad zijn er veeeel kinderen die niet (meer) met hun ouder om kunnen gaan door de verandering nu ze ouder zijn. Ik denk dat je dit, ondanks dat het volgens je eigen normen en waarden anders zou moeten, niet anders kunt dan accepteren. Iedereen is anders, voor de één is het makkelijker als voor de ander en door vele kinderen zal het "ik kan er niet mee om gaan" ook wel gebruikt worden als excuus. Je mag ze er zeker op aanspreken, maar verplichten kun je het ze toch niet. En ik vind ook wel dat het uit liefde moet gaan en niet omat het moet... Laat dan maar zitten, maar dat laatste is mijn eigen mening...
Doet de huisarts van je schoonmoeder geen huis bezoekjes?
Ik begrijp dat het lastig en frustrerend is, maar inderdaad je geeft om haar. Dus het enige wat je kunt doen is toch zoveel je kunt je schoonmoeder helpen waar nodig. En hoeveel "zoveel je kunt" is dat moeten jij en en man zelf bepalen. Je eigen leven gaat ook door, maar heb hebt ook maar één moeder / schoonmoeder die maar één keer leeft.
Succes en sterkte ermee!
Groetjes Bubbles!
Fijn om te horen dat wij niet de enige zijn met deze problemen bubbles. Ja zeker, het gaat om een levende persoon die zorg nodig heeft. Jammer, dat het zo moet gaan.
Dank je wel voor je reactie
odi et amo
woensdag 17 augustus 2011 om 14:46
quote:juliaana schreef op 17 augustus 2011 @ 14:25:
Waarom checken jullie niet bij bewindvoerder of verpleging of er een mentor wordt ingezet en waarom en door wie geinitieerd?
Want als jullie betrokken kinderen zijn, dan is het op zijn zachtst gezegd apart te noemen dat jullie niet betrokken zijn bij het opstarten van de procedure van mentor.
Of bedoeld schoonmoeder een mentor/ zorgcoördinator/ evv in het verzorgingshuis?
Wij weten niet zo goed wat ze bedoeld en hebben dat gevraagd aan mijn schoonzus omdat die contact persoon is , maar zij wil er verder niets over kwijt en verwijst ons naar de bewindvoerder.
Die is alleen smorgens bereikbaar en mijn man heeft nog geen gelegenheid gehad om te bellen.
Ik heb het tehuis gebeld, ze zouden terug bellen, maar ik heb nog niets gehoord. Die kan ik natuurlijk zelf nog wel eens even terug bellen.
Waarom checken jullie niet bij bewindvoerder of verpleging of er een mentor wordt ingezet en waarom en door wie geinitieerd?
Want als jullie betrokken kinderen zijn, dan is het op zijn zachtst gezegd apart te noemen dat jullie niet betrokken zijn bij het opstarten van de procedure van mentor.
Of bedoeld schoonmoeder een mentor/ zorgcoördinator/ evv in het verzorgingshuis?
Wij weten niet zo goed wat ze bedoeld en hebben dat gevraagd aan mijn schoonzus omdat die contact persoon is , maar zij wil er verder niets over kwijt en verwijst ons naar de bewindvoerder.
Die is alleen smorgens bereikbaar en mijn man heeft nog geen gelegenheid gehad om te bellen.
Ik heb het tehuis gebeld, ze zouden terug bellen, maar ik heb nog niets gehoord. Die kan ik natuurlijk zelf nog wel eens even terug bellen.
odi et amo
woensdag 17 augustus 2011 om 14:48
Lamaatje, kan je schoonmoeder ooit nog zelfstandig wonen of is dat uitgesloten? Heeft ze nog een huis of onderkomen dat onderhouden en evt verkocht moet worden?
Ik begrijp dat de administratie en financieen geheel door de bewindvoerder worden gedaan? Dat scheelt al een heel stuk.
Is er een zorgcoordinator? Zijn jullie nu officieel het aanspreekpunt? Is er een maatschappelijk werkster die jullie kan helpen om de/jullie zorg in kaart te brengen en te stroomlijnen?
Ik begrijp dat de administratie en financieen geheel door de bewindvoerder worden gedaan? Dat scheelt al een heel stuk.
Is er een zorgcoordinator? Zijn jullie nu officieel het aanspreekpunt? Is er een maatschappelijk werkster die jullie kan helpen om de/jullie zorg in kaart te brengen en te stroomlijnen?
woensdag 17 augustus 2011 om 15:13
@Bagheera,
Ik heb nu net contact gehad met het bejaardetehuis.
Die me nu gelukkig wel te woord stonden. Vorige keer werd ik doorverwezen naar de contactpersoon.
Het blijkt dat er ondertussen al een psychiater is geweest, waar ook het verzorgingstehuis niets van wist.
Er is een soort mentor geweest, maar daar wist het tehuis ook niet het fijne van.
Ik zit hier met tranen want ze hebben ons overal buiten gelaten en willen perse dat ze medicatie krijgt.
Zelfs het bejaardetehuis snapt niet wat die psychiater komt doen.
Gelukkig heeft hij geconstateerd dat ze waarschijnlijk meer last zou hebben van de bijwerkingen van de medicijnen, dus krijgt ze ze niet.
Ze heeft alleen haar kamertje in het verzorgingstehuis.
Wij zijn geen officieel aanspreekpunt dat is mijn schoonzusje nog steeds, heb ik net ook gehoord. Ja er is een zorgcoordinator.
Haar naam heb ik ook ondertussen.
Ik heb nu net contact gehad met het bejaardetehuis.
Die me nu gelukkig wel te woord stonden. Vorige keer werd ik doorverwezen naar de contactpersoon.
Het blijkt dat er ondertussen al een psychiater is geweest, waar ook het verzorgingstehuis niets van wist.
Er is een soort mentor geweest, maar daar wist het tehuis ook niet het fijne van.
Ik zit hier met tranen want ze hebben ons overal buiten gelaten en willen perse dat ze medicatie krijgt.
Zelfs het bejaardetehuis snapt niet wat die psychiater komt doen.
Gelukkig heeft hij geconstateerd dat ze waarschijnlijk meer last zou hebben van de bijwerkingen van de medicijnen, dus krijgt ze ze niet.
Ze heeft alleen haar kamertje in het verzorgingstehuis.
Wij zijn geen officieel aanspreekpunt dat is mijn schoonzusje nog steeds, heb ik net ook gehoord. Ja er is een zorgcoordinator.
Haar naam heb ik ook ondertussen.
odi et amo
woensdag 17 augustus 2011 om 15:18
