Psyche
alle pijlers
vriendschap met een borderliner
woensdag 17 augustus 2011 om 16:37
Hoi,
Sinds 2 jaar is geconstateerd dat mijn beste vriendin borderline heeft. In het begin kon ik hier heel goed mee omgaan en wilde ik er altijd voor haar zijn wanneer dit nodig was, maar de laatste tijd lijkt het wel of ze telkens mn laatste beetje energie uit mn lichaam trekt. Ik begin echt op te raken en weet niet of ik het nog de moeite waard vind om er zo hard voor te vechten en zelf telkens naar beneden getrokken te worden. Ze belooft van alles, komt deze beloftes vervolgens niet na, ze liegt, de ene keer ben ik geweldig en de andere keer vindt ze me een slechte vriendin en kan ik oprotten.
`vroeger´ hadden we dezelfde vriendengroep, maar door een ruzie is deze groep nu in 2 delen gesplitst, waarvan zij in deel 1 zit en ik in deel 2. Ik zie dit verder niet als een probleem, maar zij begint me steeds meer te claimen omdat ze bang is dat ze me kwijt raakt aan hun, terwijl ik het juist fijn vind dat ik bij deze groep af en toe mijn uitvlucht en rust kan vinden. Tegenwoordig probeert ze steeds meer bij deel 2 van de groep te komen en dit vind ik heel erg benauwend, omdat ze dan helemaal 24/7 deel van mijn leven uit maakt. Bovendien zegt ze gemene dingen over mn vriendinnen uit 'deel 2'. Ik wil dit eigenlijk tegen haar zeggen, maar weet niet goed hoe, omdat ze door haar borderline al zo'n verlatingsangst heeft en er dan waarschijnlijk weer een periode aanbreekt dat ik 'stom' en 'niet te vertrouwen' ben, terwijl die ruimte voor mij gewoon belangrijk is om er voor haar te kunnen zijn.
Heeft iemand tips hoe ik dit het beste kan aanpakken?
Bedankt!
Sinds 2 jaar is geconstateerd dat mijn beste vriendin borderline heeft. In het begin kon ik hier heel goed mee omgaan en wilde ik er altijd voor haar zijn wanneer dit nodig was, maar de laatste tijd lijkt het wel of ze telkens mn laatste beetje energie uit mn lichaam trekt. Ik begin echt op te raken en weet niet of ik het nog de moeite waard vind om er zo hard voor te vechten en zelf telkens naar beneden getrokken te worden. Ze belooft van alles, komt deze beloftes vervolgens niet na, ze liegt, de ene keer ben ik geweldig en de andere keer vindt ze me een slechte vriendin en kan ik oprotten.
`vroeger´ hadden we dezelfde vriendengroep, maar door een ruzie is deze groep nu in 2 delen gesplitst, waarvan zij in deel 1 zit en ik in deel 2. Ik zie dit verder niet als een probleem, maar zij begint me steeds meer te claimen omdat ze bang is dat ze me kwijt raakt aan hun, terwijl ik het juist fijn vind dat ik bij deze groep af en toe mijn uitvlucht en rust kan vinden. Tegenwoordig probeert ze steeds meer bij deel 2 van de groep te komen en dit vind ik heel erg benauwend, omdat ze dan helemaal 24/7 deel van mijn leven uit maakt. Bovendien zegt ze gemene dingen over mn vriendinnen uit 'deel 2'. Ik wil dit eigenlijk tegen haar zeggen, maar weet niet goed hoe, omdat ze door haar borderline al zo'n verlatingsangst heeft en er dan waarschijnlijk weer een periode aanbreekt dat ik 'stom' en 'niet te vertrouwen' ben, terwijl die ruimte voor mij gewoon belangrijk is om er voor haar te kunnen zijn.
Heeft iemand tips hoe ik dit het beste kan aanpakken?
Bedankt!
woensdag 17 augustus 2011 om 16:50
Leg haar uit waaróm. Dat is heel belangrijk, of je nou borderline hebt of niet maar voor mensen met Borderline des te meer omdat ze vaak extreme verlatingsangst hebben.
Dat is natuurlijk soms erg zwaar als vriendin maar je moet voor jezelf ook een keuze maken wat je wil. Je kun er niet "half" voor iemand zijn. En dat is weer geen ramp maar wees wel duidelijk.
Dat is natuurlijk soms erg zwaar als vriendin maar je moet voor jezelf ook een keuze maken wat je wil. Je kun er niet "half" voor iemand zijn. En dat is weer geen ramp maar wees wel duidelijk.
woensdag 17 augustus 2011 om 16:51
Een vriendschap met iemand met een borderline persoonlijkheidsstoornis kan hartstikke leuk zijn. Juist omdat ze veel positieve eigenschappen hebben. Het wil niet zeggen dat het altijd even gemakkelijk is. Het is bijvoorbeeld belangrijk dat je duidelijk bent; in alle opzichten. Je moet als het ware voorspelbaar zijn. Dit omdat deze mensen behoefte hebben aan duidelijkheid, structuur, voorspelbaarheid en grenzen. Meestal zijn ze dit tekort gekomen. Natuurlijk kan je tegen verschillende dingen aanlopen bij de borderliner, maar dat heb je bij elk mens. Het is belangrijk dat je ze als volwaardig blijft zien en open staat voor gesprek.
woensdag 17 augustus 2011 om 16:56
Eens met Eefje, stel je eigen grenzen en wees duidelijk naar je vriendin. Ook mensen met borderline kunnen gewoon een gesprek voeren hoor
En mocht ze daarna een periode hebben waarin je weer een hele slecht vriendin bent, dan denk ik dat je zelf maar moet bedenken dat je in ieder geval het respect voor haar hebt kunnen opbrengen door eerlijk en open naar haar te zijn.
En mocht ze daarna een periode hebben waarin je weer een hele slecht vriendin bent, dan denk ik dat je zelf maar moet bedenken dat je in ieder geval het respect voor haar hebt kunnen opbrengen door eerlijk en open naar haar te zijn.
woensdag 17 augustus 2011 om 17:03
Ik heb dan wel geen borderline maar wel een aantal eigenschappen die voor vrienden niet altijd leuk zijn. Bijvoorbeeld dat ik niks laat horen als ik down ben. Een goede oude vriendin van mij heeft mij een paar jaar geleden hierover gemaild en over wat het met haar deed. Ik was erg geschrokken en verbaasd, ik dacht werkelijk dat niemand op me zat te wachten als ik me shit voelde. Verder vond ik het zo jammer dat ik nooit eens wat terug kon doen voor haar. Toen hebben we een heel goed gesprek gehad en gelachen en gehuild en afspraken gemaakt voor de toekomst. Ze heeft me toen ook (als eerste buiten haar familie) iets verteld waar zij erg last van heeft in sociale situaties. Daardoor is onze band veel beter geworden maar we kunnen ook eerlijk dingen tegen elkaar zeggen zonder dat het onze vriendschap beïnvloedt.
woensdag 17 augustus 2011 om 19:19
Dan reageer ik even vanuit het perspectief van iemand met borderline (inderdaad, borderliner is niet leuk om te horen, het klinkt dan alsof je niet meer bent dan die stoornis).
Ik heb een erg milde vorm van borderline, maar dan nog kan ik me voorstellen dat een vriendschap met mij soms lastig is, omdat ik dingen anders doe dan anderen. Ik ben slecht in contact houden, bijvoorbeeld. Mijn vriendinnen weten dit en ze vinden het naar eigen zeggen niet erg om dan zelf wat meer contact met me te zoeken.
Ooit heb ik een enorme woede-aanval gehad, toen ik 19 was, bij mijn beste vriendin. Maar weet je, dat is uiteindelijk ook weer goed gekomen, juist omdat ze mijn beste vriendin is. En vergeet niet dat iemand met borderline ook gewoon een persoon is met emoties, ik had ontzettend last van schuldgevoel na die ruzie.
Daarna overigens nooit meer echt ruzie gehad met een vriendin. Ik weet niet precies waarom, op vriendinnen kan ik gewoon nauwelijks kwaad worden. Het zijn meer de mensen die nog dichterbij staan, zoals mijn vriend en familie.
Wat hierboven ook gezegd is, wees duidelijk. Ga het gesprek met haar aan, ontwijk het onderwerp niet. Ik vond het heel fijn om te weten dat mijn vriendinnen interesse hadden in hoe het voor mij allemaal was, dat schept echt een hele hechte band en kweekt begrip.
We zijn niet gek en niet eng hoor. Geniet lekker van je vriendin en vooral, blijf haar als een vriendin behandelen! Geef je eigen grenzen op een rustige, respectvolle manier aan en laat haar ook haar eigen gevoelens/mening ventileren.
Ik heb een erg milde vorm van borderline, maar dan nog kan ik me voorstellen dat een vriendschap met mij soms lastig is, omdat ik dingen anders doe dan anderen. Ik ben slecht in contact houden, bijvoorbeeld. Mijn vriendinnen weten dit en ze vinden het naar eigen zeggen niet erg om dan zelf wat meer contact met me te zoeken.
Ooit heb ik een enorme woede-aanval gehad, toen ik 19 was, bij mijn beste vriendin. Maar weet je, dat is uiteindelijk ook weer goed gekomen, juist omdat ze mijn beste vriendin is. En vergeet niet dat iemand met borderline ook gewoon een persoon is met emoties, ik had ontzettend last van schuldgevoel na die ruzie.
Daarna overigens nooit meer echt ruzie gehad met een vriendin. Ik weet niet precies waarom, op vriendinnen kan ik gewoon nauwelijks kwaad worden. Het zijn meer de mensen die nog dichterbij staan, zoals mijn vriend en familie.
Wat hierboven ook gezegd is, wees duidelijk. Ga het gesprek met haar aan, ontwijk het onderwerp niet. Ik vond het heel fijn om te weten dat mijn vriendinnen interesse hadden in hoe het voor mij allemaal was, dat schept echt een hele hechte band en kweekt begrip.
We zijn niet gek en niet eng hoor. Geniet lekker van je vriendin en vooral, blijf haar als een vriendin behandelen! Geef je eigen grenzen op een rustige, respectvolle manier aan en laat haar ook haar eigen gevoelens/mening ventileren.
Time spent with a cat is never wasted
