vriend, kinderen, ex...
woensdag 24 augustus 2011 om 13:29
Hallo allemaal,
Ik heb wat luisterende oren en als het kan advies nodig.
Sinds 9 maanden heb ik, 33 jaar, een super lieve vriend, 39 jaar.
Uit zijn vorige relatie heeft hij 3 kinderen (9, 6 en 4 jaar). Dit is geen probleem voor mij. Mijn vriend en ik hebben ruim de tijd genomen voor ik de kids heb ontmoet. We wilden eerst zeker zijn van onze gevoelens voor elkaar en elkaar goed leren kennen voordat we kinderen opzadelen met een nieuwe vriendin van hun papa.
Een paar weken geleden heb ik ze voor het eerst ontmoet, we zijn een dag naar de Efteling geweest. Het was een gezellige en ontspannen dag, mijn vriend en ik hadden er een fijn gevoel over en de kinderen waren vrolijk. Mijn vriend heeft zijn ex verteld dat ik de kinderen heb ontmoet en zij is nogal geflipt. Het zou niet goed zijn voor de kinderen, hij zou ze niet meer mogen zien en heel veel verwijten naar hem toe, vreselijk. Ik was daar erg verdrietig over want we hebben alles zo rustig aangepakt en altijd aan de kinderen gedacht. Voor mijn vriend komen zijn kinderen (terecht!) op de eerste plaats en daarom maakt haar reactie mij verdrietig. Bovendien weet ze van onze relatie en als volwassen vrouw kun je er dan vanuit gaan dat een nieuwe relatie van de ex de kinderen een keer gaat ontmoeten. Sterker nog, zij heeft een korte nieuwe relatie gehad en hij sliep na twee weken al een heel weekend daar... Ik kan me voorstellen dat zij moet wennen aan een andere vrouw in het leven van haar ex en haar kinderen, maar ik vind wel dat ze op een normale manier zou moeten reageren. Ik heb voorgesteld elkaar een keer te ontmoeten zodat ze in ieder geval weet wie ik ben. Daar zou ze over nadenken.
Maar goed, sinds die tijd houdt mijn vriend de boot nogal af wat betreft een tweede ontmoeting met zijn kinderen en dat voelt heel vervelend. Ik ben geen type dat zich opdringt aan hun kinderen, ik zal nooit hun moeder worden en dat wil ik ook niet, maar ik wil wel een band met ze opbouwen, ze leren kennen. Omdat ik van hun vader hou en zijn kinderen een groot deel van zijn leven uitmaken. Nu is het zo dat als ik bij hem heb geslapen ik weer om half zeven weg moet omdat hij naar zijn kinderen moet of zij naar hem komen en ik zie hem de weekenden dat hij de kinderen heeft helemaal niet. Dit hebben we zo 8 maanden gedaan, maar ik wil dit niet meer. Ik had het gevoel dat we een stapje verder gingen nu ik zijn kinderen had ontmoet, dat ik bijvoorbeeld een keer zou blijven eten of zo.
We hebben al eens gesproken over samenwonen, dat we dat graag willen, en dat ik dan rustig de kinderen ga leren kennen, maar ik denk dat ik op deze manier nog wel een paar jaar kan wachten.
Om een lang verhaal kort te maken:ik baal ervan dat mijn vriend zich zo non-assertief opstelt naar zijn ex (er zijn meer voorvalletjes geweest), ik voel me niet helemaal meetellen in zijn leven, een beetje op een zijspoor gezet en ik voel me daar verdrietig over. Stel ik mij aan? Moet ik niet zo zeuren? Moet ik het tijd geven? Ik zie door mijn gepieker even door de bomen het bos niet meer...
Ik heb wat luisterende oren en als het kan advies nodig.
Sinds 9 maanden heb ik, 33 jaar, een super lieve vriend, 39 jaar.
Uit zijn vorige relatie heeft hij 3 kinderen (9, 6 en 4 jaar). Dit is geen probleem voor mij. Mijn vriend en ik hebben ruim de tijd genomen voor ik de kids heb ontmoet. We wilden eerst zeker zijn van onze gevoelens voor elkaar en elkaar goed leren kennen voordat we kinderen opzadelen met een nieuwe vriendin van hun papa.
Een paar weken geleden heb ik ze voor het eerst ontmoet, we zijn een dag naar de Efteling geweest. Het was een gezellige en ontspannen dag, mijn vriend en ik hadden er een fijn gevoel over en de kinderen waren vrolijk. Mijn vriend heeft zijn ex verteld dat ik de kinderen heb ontmoet en zij is nogal geflipt. Het zou niet goed zijn voor de kinderen, hij zou ze niet meer mogen zien en heel veel verwijten naar hem toe, vreselijk. Ik was daar erg verdrietig over want we hebben alles zo rustig aangepakt en altijd aan de kinderen gedacht. Voor mijn vriend komen zijn kinderen (terecht!) op de eerste plaats en daarom maakt haar reactie mij verdrietig. Bovendien weet ze van onze relatie en als volwassen vrouw kun je er dan vanuit gaan dat een nieuwe relatie van de ex de kinderen een keer gaat ontmoeten. Sterker nog, zij heeft een korte nieuwe relatie gehad en hij sliep na twee weken al een heel weekend daar... Ik kan me voorstellen dat zij moet wennen aan een andere vrouw in het leven van haar ex en haar kinderen, maar ik vind wel dat ze op een normale manier zou moeten reageren. Ik heb voorgesteld elkaar een keer te ontmoeten zodat ze in ieder geval weet wie ik ben. Daar zou ze over nadenken.
Maar goed, sinds die tijd houdt mijn vriend de boot nogal af wat betreft een tweede ontmoeting met zijn kinderen en dat voelt heel vervelend. Ik ben geen type dat zich opdringt aan hun kinderen, ik zal nooit hun moeder worden en dat wil ik ook niet, maar ik wil wel een band met ze opbouwen, ze leren kennen. Omdat ik van hun vader hou en zijn kinderen een groot deel van zijn leven uitmaken. Nu is het zo dat als ik bij hem heb geslapen ik weer om half zeven weg moet omdat hij naar zijn kinderen moet of zij naar hem komen en ik zie hem de weekenden dat hij de kinderen heeft helemaal niet. Dit hebben we zo 8 maanden gedaan, maar ik wil dit niet meer. Ik had het gevoel dat we een stapje verder gingen nu ik zijn kinderen had ontmoet, dat ik bijvoorbeeld een keer zou blijven eten of zo.
We hebben al eens gesproken over samenwonen, dat we dat graag willen, en dat ik dan rustig de kinderen ga leren kennen, maar ik denk dat ik op deze manier nog wel een paar jaar kan wachten.
Om een lang verhaal kort te maken:ik baal ervan dat mijn vriend zich zo non-assertief opstelt naar zijn ex (er zijn meer voorvalletjes geweest), ik voel me niet helemaal meetellen in zijn leven, een beetje op een zijspoor gezet en ik voel me daar verdrietig over. Stel ik mij aan? Moet ik niet zo zeuren? Moet ik het tijd geven? Ik zie door mijn gepieker even door de bomen het bos niet meer...
vrijdag 26 augustus 2011 om 14:25
quote:peecee schreef op 26 augustus 2011 @ 07:06:
Je bent geen moeder en zal nooit een moederrol krijgen.......
De kinderen hebben een fijn contact met hun ouders.......daar hoort een derde persoon niet bij.
Weet je plaats.en dat is opstand blijven!!Beste peecee, in kijn openingspost kun je lezen dat ik hun moeder niet ben en die rol helemaal niet op me wil nemen. Ik wil ze wel leren kennen, omdat ze deel uitmaken van het leven van mijn vriend. Dat is iets anders.
Je bent geen moeder en zal nooit een moederrol krijgen.......
De kinderen hebben een fijn contact met hun ouders.......daar hoort een derde persoon niet bij.
Weet je plaats.en dat is opstand blijven!!Beste peecee, in kijn openingspost kun je lezen dat ik hun moeder niet ben en die rol helemaal niet op me wil nemen. Ik wil ze wel leren kennen, omdat ze deel uitmaken van het leven van mijn vriend. Dat is iets anders.
vrijdag 26 augustus 2011 om 14:31
quote:peecee schreef op 26 augustus 2011 @ 07:06:
Je bent geen moeder en zal nooit een moederrol krijgen.......
De kinderen hebben een fijn contact met hun ouders.......daar hoort een derde persoon niet bij.
Weet je plaats.en dat is opstand blijven!!
Ik vind deze reactie overtrokken Peecee. TO praat vol respect over de kinderen van haar partner en de ex van haar partner. Daar kunnen veel mensen een voorbeeld aannemen.
@TO
Ik ben gezegend met een ex die een leuke nieuwe partner heeft. Bij ons zijn er op dat gebied nooit problemen geweest.
Wat ik wel veel hoor is dat "nieuwe" partners meestal wat acceptatie tijd nodig hebben. Het zou zo nog een jaar kunnen duren.
Je bent geen moeder en zal nooit een moederrol krijgen.......
De kinderen hebben een fijn contact met hun ouders.......daar hoort een derde persoon niet bij.
Weet je plaats.en dat is opstand blijven!!
Ik vind deze reactie overtrokken Peecee. TO praat vol respect over de kinderen van haar partner en de ex van haar partner. Daar kunnen veel mensen een voorbeeld aannemen.
@TO
Ik ben gezegend met een ex die een leuke nieuwe partner heeft. Bij ons zijn er op dat gebied nooit problemen geweest.
Wat ik wel veel hoor is dat "nieuwe" partners meestal wat acceptatie tijd nodig hebben. Het zou zo nog een jaar kunnen duren.
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
vrijdag 26 augustus 2011 om 14:38
Bedankt voor de vele reacties!
Ik denk dat een paar dingen heel belangrijk zijn:
- Ik moet goed voor mezelf opkomen. Ik weet wat ik wel en niet wil en dit moet ik uitspreken naar mijn partner.
- Blijven communiceren met mijn vriend is belangrijk en zoals wereldmeid zegt kan dit een relatie alleen maar verdiepen.
- Blijven communiceren is belangrijk en ook vriend blijven vertellen hoe ik mij voel, wat bepaalde situaties met mijn gevoelens doen.
- Janneke: nee, mijn vriend doet geen klusjes voor zijn ex en zou haar het liefst nooit meer zien als ze geen kinderen hadden gehad. Als zijn ex thuis komt van werk en hij is daar nog omdat hij de kinderen op bed heeft gelegd, gaat hij meteen weg, of ze moeten nog wat te bespreken hebben over de kinderen.
Gisteren weer gesprek gehad en dat was fijn. Vriend heeft gezegd wel graag met mij samen te willen wonen, niet binnen nu en een week maar wel deze herfst. Ik heb hem de vraag gesteld wat hem tegenhoudt in het leren kennen van zijn kinderen en toen hij wilde antwoorden stond een vriend op de stoep, lekkere timing! Hij heeft tegen die vriend gezegd dat we gaan samen wonen op korte termijn.
Ik wil vriend vanavond of morgen toch nog heel graag een antwoord horen geven op mijin vraag. En terwijl ik dit typ weet ik ook eigenlijk het antwoord al. Ik weet dat hij wel wil dat ik zijn kinderen leer kennen, net zoals hij mijn ouders, broer en zus leert kennen. Maar hij zit in een loyaliteitsconflict. Hij wil een goede band hebben met zijn ex omwille van de kinderen en aangezien ex de touwtjes in handen heeft is hij bang. Voor haar. En voor als zij hem 'verbiedt' de kinderen te zien.
Ik snap dit denk ik wel, maar dat neemt niet weg dat ik voor mijzelf moet blijven opkomen en vriend vertellen wat ik denk en voel. Ik wil dat hij honderd procent voor mij kiest, en dat kan best samengaan met zijn kinderen die op de eerste plaats komen. Ik neem geen genoegen met minder dan honderd procent, omdat ik niet minder waard ben, ik verdien niet minder. En dat kan niet van de ene dag op de andere, dat snap ik, dat is een proces, maar ik wil wel ontwikkelingen zien in dat proces.
Amen.
Ik denk dat een paar dingen heel belangrijk zijn:
- Ik moet goed voor mezelf opkomen. Ik weet wat ik wel en niet wil en dit moet ik uitspreken naar mijn partner.
- Blijven communiceren met mijn vriend is belangrijk en zoals wereldmeid zegt kan dit een relatie alleen maar verdiepen.
- Blijven communiceren is belangrijk en ook vriend blijven vertellen hoe ik mij voel, wat bepaalde situaties met mijn gevoelens doen.
- Janneke: nee, mijn vriend doet geen klusjes voor zijn ex en zou haar het liefst nooit meer zien als ze geen kinderen hadden gehad. Als zijn ex thuis komt van werk en hij is daar nog omdat hij de kinderen op bed heeft gelegd, gaat hij meteen weg, of ze moeten nog wat te bespreken hebben over de kinderen.
Gisteren weer gesprek gehad en dat was fijn. Vriend heeft gezegd wel graag met mij samen te willen wonen, niet binnen nu en een week maar wel deze herfst. Ik heb hem de vraag gesteld wat hem tegenhoudt in het leren kennen van zijn kinderen en toen hij wilde antwoorden stond een vriend op de stoep, lekkere timing! Hij heeft tegen die vriend gezegd dat we gaan samen wonen op korte termijn.
Ik wil vriend vanavond of morgen toch nog heel graag een antwoord horen geven op mijin vraag. En terwijl ik dit typ weet ik ook eigenlijk het antwoord al. Ik weet dat hij wel wil dat ik zijn kinderen leer kennen, net zoals hij mijn ouders, broer en zus leert kennen. Maar hij zit in een loyaliteitsconflict. Hij wil een goede band hebben met zijn ex omwille van de kinderen en aangezien ex de touwtjes in handen heeft is hij bang. Voor haar. En voor als zij hem 'verbiedt' de kinderen te zien.
Ik snap dit denk ik wel, maar dat neemt niet weg dat ik voor mijzelf moet blijven opkomen en vriend vertellen wat ik denk en voel. Ik wil dat hij honderd procent voor mij kiest, en dat kan best samengaan met zijn kinderen die op de eerste plaats komen. Ik neem geen genoegen met minder dan honderd procent, omdat ik niet minder waard ben, ik verdien niet minder. En dat kan niet van de ene dag op de andere, dat snap ik, dat is een proces, maar ik wil wel ontwikkelingen zien in dat proces.
Amen.
vrijdag 26 augustus 2011 om 20:16
vrijdag 26 augustus 2011 om 20:25
Koffie...dat is heel normaal dat hij nu van je houd hoor.....jullie hebben pas 9 mnd een relatie...alles is dan nog leuk en nieuw.
Over een poos ga je je irriteren aan zijn bezoekjes bij zijn kinderen.........dat hoor je altijd in dit soort relaties.
Kinderen staan uiteraard altijd op de eerste plek.....en ook met zijn ex heeft hij te maken, ze hebben immers een verleden.....veel meegemaakt.
Ik praat uit ervaring dat stiefouders vaak niet goed zijn voor kinderen. Ik praat uit ervaring en ik praat vanuit mijn vakgebied.
Ik werk bij bjz...............en ik hoor en lees ellende over stiefgezinnen.
Triest.......heel triest, kinderen vragen niet om een derde erbij te hebben....kinderen vragen niet om zo vreemde man of vrouw, die knus met pap of mam op de bank zit.
Ineens kunnen ze thuis bij hun vader niet meer zichzelf zijn....want die mevrouw is er ook.
Daarom afstand houden.......
Over een poos ga je je irriteren aan zijn bezoekjes bij zijn kinderen.........dat hoor je altijd in dit soort relaties.
Kinderen staan uiteraard altijd op de eerste plek.....en ook met zijn ex heeft hij te maken, ze hebben immers een verleden.....veel meegemaakt.
Ik praat uit ervaring dat stiefouders vaak niet goed zijn voor kinderen. Ik praat uit ervaring en ik praat vanuit mijn vakgebied.
Ik werk bij bjz...............en ik hoor en lees ellende over stiefgezinnen.
Triest.......heel triest, kinderen vragen niet om een derde erbij te hebben....kinderen vragen niet om zo vreemde man of vrouw, die knus met pap of mam op de bank zit.
Ineens kunnen ze thuis bij hun vader niet meer zichzelf zijn....want die mevrouw is er ook.
Daarom afstand houden.......
vrijdag 26 augustus 2011 om 20:45
Beste peecee,
Als je mijn berichten goed zou hebben gelezen zou je weten dat ik belangen van de kinderen vooropstel en sowieso de kinderen en hun papa veeeeel tijd met elkaar gun.
Ook ik werk met kinderen, schoolmaatschappelijk werk, en kom ook jouw ervaringen tegen, dus ook ik weet wat er speelt, maar ben blij dat ik een positieve instelling heb.
Eerlijk gezegd kom je nogal verbitterd over op mij. Jammer.
Als je mijn berichten goed zou hebben gelezen zou je weten dat ik belangen van de kinderen vooropstel en sowieso de kinderen en hun papa veeeeel tijd met elkaar gun.
Ook ik werk met kinderen, schoolmaatschappelijk werk, en kom ook jouw ervaringen tegen, dus ook ik weet wat er speelt, maar ben blij dat ik een positieve instelling heb.
Eerlijk gezegd kom je nogal verbitterd over op mij. Jammer.
vrijdag 26 augustus 2011 om 20:55
vrijdag 26 augustus 2011 om 21:11
. Omdat ik van hun vader hou en zijn kinderen een groot deel van zijn leven uitmaken. Nu is het zo dat als ik bij hem heb geslapen ik weer om half zeven weg moet omdat hij naar zijn kinderen moet of zij naar hem komen en ik zie hem de weekenden dat hij de kinderen heeft helemaal niet. Dit hebben we zo 8 maanden gedaan, maar ik wil dit niet meer. Ik had het gevoel dat we een stapje verder gingen nu ik zijn kinderen had ontmoet, dat ik bijvoorbeeld een keer zou blijven eten of zo.
Dit schrijf je zelf.....je bent nu al aan het irriteren, dat je weg moet omdat de kinderen komen. Nu al zeuren om er ook bij je kunnen zijn, terwijl je hem pas 9 mnd kent....En tja de efteling vinden alle kindjes leuk....En logisch dat zijn ex flipt om jou zo maar voor te stellen aan de kinderen.......
Dit schrijf je zelf.....je bent nu al aan het irriteren, dat je weg moet omdat de kinderen komen. Nu al zeuren om er ook bij je kunnen zijn, terwijl je hem pas 9 mnd kent....En tja de efteling vinden alle kindjes leuk....En logisch dat zijn ex flipt om jou zo maar voor te stellen aan de kinderen.......
vrijdag 26 augustus 2011 om 21:33
Maar, beste peecee, ik zou mij hierbij totaal niet opdringen aan de kinderen. Het is geen irriteren aan het feit dat zijn jongste er is en ik niet, maar, positief gezegd, is het een moment om elkaar weer even te zien, hallo te zeggen, even te spelen en dat ik daarna naar mijn werk kan gaan. Juist om elkaar te leren kennen is het fijn als we elkaar vaker eventjes zien. Dan kunnen we langzaam aan elkaar wennen en komt alles niet zo plots, kom ik niet zo abrupt in hun leven.
En net als in die weekenden, ik ben geen type dat meteen een heel weekend daar wil zijn, absoluut niet. Ik kan mee eten of een film mee kijken en dan weer naar huis gaan, zodat het voor de kinderen niet al te heftig is meteen.
Anyway, jij hebt jouw waarheid, ik de mijne.
En net als in die weekenden, ik ben geen type dat meteen een heel weekend daar wil zijn, absoluut niet. Ik kan mee eten of een film mee kijken en dan weer naar huis gaan, zodat het voor de kinderen niet al te heftig is meteen.
Anyway, jij hebt jouw waarheid, ik de mijne.
vrijdag 26 augustus 2011 om 21:55
Ik heb een zeer goed contact met mijn exman....maar toen hij een vriendin kreeg die zeer slecht was voor mijn kinderen, heb ik daar een stokje voor gestoken!!
Kinderen vragen niet om een stiefouder, die krijgen ze door hun strot geduwd...ze moeten een wildvreemde maar aardig vinden....
Inmiddels is gelukkig mijn ex gescheiden van dat loeder.......
En wie heeft zijn ogen geopend?? Mijn jongste dochter.
Dat kind trok het niet meer zo stiefmoeder........en nu de laatste jaren voordat ze zelfstandig gaat wonen woont ze bij paps.
Prachtig om te zien, wat een geweldige tijd ze samen hebben.
En triest dat zo stiefloeder dat jaren lang heeft verkloot.
Wat betreft mijn werk....ik hoor en maak mee dat kinderen echt kapot worden gemaakt door samengestelde gezinnen.
Stiefouders.......En dan ook nog een heel klein deel, wat een goed contact had met de stiefouder, en de relatie gaat over en die persoon vertrekt zomaar uit hun leven......
Kinderen vragen niet om een stiefouder, die krijgen ze door hun strot geduwd...ze moeten een wildvreemde maar aardig vinden....
Inmiddels is gelukkig mijn ex gescheiden van dat loeder.......
En wie heeft zijn ogen geopend?? Mijn jongste dochter.
Dat kind trok het niet meer zo stiefmoeder........en nu de laatste jaren voordat ze zelfstandig gaat wonen woont ze bij paps.
Prachtig om te zien, wat een geweldige tijd ze samen hebben.
En triest dat zo stiefloeder dat jaren lang heeft verkloot.
Wat betreft mijn werk....ik hoor en maak mee dat kinderen echt kapot worden gemaakt door samengestelde gezinnen.
Stiefouders.......En dan ook nog een heel klein deel, wat een goed contact had met de stiefouder, en de relatie gaat over en die persoon vertrekt zomaar uit hun leven......
vrijdag 26 augustus 2011 om 22:04
Jammer dat je zo'n ervaring hebt meegemaakt, peecee, en dat meen ik serieus, en natuurlijk kom je op voor jouw kinderen als ze onrecht wordt aangedaan.
Maar vergeet niet dat er mensen, 'stiefmoeders', zijn die echt het beste voor hebben met kinderen én hun moeder en verstandig en rustig willen opbouwen.
En tja, als dan ook de relatie over gaat met een nieuwe liefde, is dat bijzonder jammer en pijnlijk, maar dit is wel het echte leven, kinderen kunnen hier ook van leren als de ouders dat goed kunnen uitleggen. Kinderen moeten ook leren om te incasseren naar mijn mening, je kan niet elk pijntje voor zijn.
Maar vergeet niet dat er mensen, 'stiefmoeders', zijn die echt het beste voor hebben met kinderen én hun moeder en verstandig en rustig willen opbouwen.
En tja, als dan ook de relatie over gaat met een nieuwe liefde, is dat bijzonder jammer en pijnlijk, maar dit is wel het echte leven, kinderen kunnen hier ook van leren als de ouders dat goed kunnen uitleggen. Kinderen moeten ook leren om te incasseren naar mijn mening, je kan niet elk pijntje voor zijn.
zaterdag 27 augustus 2011 om 10:07
Ik ben blij te lezen dat je goed met je vriend hebt kunnen praten. Je klinkt heel wijs en geduldig en vooral betrokken bij de kinderen.
Peecee, werk je zelf met gezinnen bij bjz? Hoe zorg je ervoor dat je emoties niet te veel meespelen in je werk? Je klinkt erg boos en wrokkig en je mening over stiefouders is zacht gezegd nogal ongenuanceerd.
Hoe heb je een stokje gestoken voor de nieuwe relatie van je ex? Heel verdrietig dat je kinderen er niet mee om konden gaan. Dat lijkt me ook erg moeilijk. Anderzijds hebben jullie allebei recht op je eigen leven.
Moeilijk te zeggen waar de grens ligt die je moet respecteren, maar ik zou zeggen op het punt waarop je kinderen beschadigd worden door de situatie. Niet alleen omdat jullie allebei het recht hebben je eigen fouten te maken, maar ook omdat actie ondernemen onvermijdelijk leidt tot een conflict tussen de ouders, waardoor de kinderen ook beschadigd worden.
Ik weet natuurlijk niet hoe het zit, maar ik kan me voorstellen dat je dochter daarom nu afstand van jou heeft genomen en bij haar vader is gaan wonen.
Peecee, werk je zelf met gezinnen bij bjz? Hoe zorg je ervoor dat je emoties niet te veel meespelen in je werk? Je klinkt erg boos en wrokkig en je mening over stiefouders is zacht gezegd nogal ongenuanceerd.
Hoe heb je een stokje gestoken voor de nieuwe relatie van je ex? Heel verdrietig dat je kinderen er niet mee om konden gaan. Dat lijkt me ook erg moeilijk. Anderzijds hebben jullie allebei recht op je eigen leven.
Moeilijk te zeggen waar de grens ligt die je moet respecteren, maar ik zou zeggen op het punt waarop je kinderen beschadigd worden door de situatie. Niet alleen omdat jullie allebei het recht hebben je eigen fouten te maken, maar ook omdat actie ondernemen onvermijdelijk leidt tot een conflict tussen de ouders, waardoor de kinderen ook beschadigd worden.
Ik weet natuurlijk niet hoe het zit, maar ik kan me voorstellen dat je dochter daarom nu afstand van jou heeft genomen en bij haar vader is gaan wonen.
Ga in therapie!
zaterdag 3 september 2011 om 22:56
Weer even een berichtje van mij.
Een paar dagen geleden vroeg mijn vriend of ik zin had zaterdag te komen eten bij hem samen met de kinderen. Dat was dus vanavond en ik heb er zo'n fijn gevoel over! Wil ik even met jullie delen.
We hebben samen gekookt, de kindjes waren heel ontspannen, we hebben leuk gekletst en wat gespeeld. Daarna gingen ze een film kijken en vroeg ik aan de twee oudste of ze het oke vonden als ik ook meekeek, en daar reageerden ze heel enthousiast op. Toen de kindjes allemaal op bed lagen heb ik nog even wat gedronken met mijn vriend en daarna ben ik naar huis gegaan. Volgens mijn vriend reageerden zijn kinderen heel leuk en inderdaad ontspannen, bovendien zei hij dat ik zo leuk met ze was. Ik voel me fijn!
Een paar dagen geleden vroeg mijn vriend of ik zin had zaterdag te komen eten bij hem samen met de kinderen. Dat was dus vanavond en ik heb er zo'n fijn gevoel over! Wil ik even met jullie delen.
We hebben samen gekookt, de kindjes waren heel ontspannen, we hebben leuk gekletst en wat gespeeld. Daarna gingen ze een film kijken en vroeg ik aan de twee oudste of ze het oke vonden als ik ook meekeek, en daar reageerden ze heel enthousiast op. Toen de kindjes allemaal op bed lagen heb ik nog even wat gedronken met mijn vriend en daarna ben ik naar huis gegaan. Volgens mijn vriend reageerden zijn kinderen heel leuk en inderdaad ontspannen, bovendien zei hij dat ik zo leuk met ze was. Ik voel me fijn!
zondag 4 september 2011 om 07:17
TO, ik zou willen dat je de nieuwe vriendin van mijn ex was.
Had amper een week een nieuwe liefde, en hup...meteen de kinderen erbij. Nieuwe lief denkt te weten hoe mijn kids opgevoed moeten worden en ex is ineens ook heel streng ( hihi, was ik altijd al, maar van papa zijn ze dat niet gewend).
Als de kinderen niet zouden willen gaan in een bepaald weekend omdat nieuwe lief van pa er is, mogen ze thuis blijven. Maar zeggen 'Nu krijg je de kids niet meer'... Nee, dan zou t wel erg moeten zijn. Dat recht heb ik niet, vind ik. Kids zijn ook niet meer piepjong, dus kunnen zelf wel aangeven wat ze willen.
Jij doet alles heel netjes, samen met vriend. Wel overwogen. Ik zou echt oprecht blij zijn met jou als stiefmoeder voor mn kids!
En peecee, ik ben zelf 2 jaar' stiefmoeder' geweest van de kids van mijn toenmalige vriend. Stiefmeis noemde mij echt geen stiefloeder', maar 'liefmoeder'. Nu, een jaar of 2,5 later, heb ik nog steeds contact met ex-stiefkids, hoewel ik die bewuste ex nooit meer zie. Het hoeft echt niet altijd een drama te zijn met een stiefmoeder. Dat drama ontstaat juist als moeders reageren zoals die uit TO's verhaal. Je kan de kinderen enorm in loyaliteitsconflict brengen.
T spijt me Peecee, maar ik hoop dat je bij BJZ als typiste werkt en niks te zeggen hebt. Iemand die zo bevooroordeeld is, is een slechte aanwinst voor BJZ!
Had amper een week een nieuwe liefde, en hup...meteen de kinderen erbij. Nieuwe lief denkt te weten hoe mijn kids opgevoed moeten worden en ex is ineens ook heel streng ( hihi, was ik altijd al, maar van papa zijn ze dat niet gewend).
Als de kinderen niet zouden willen gaan in een bepaald weekend omdat nieuwe lief van pa er is, mogen ze thuis blijven. Maar zeggen 'Nu krijg je de kids niet meer'... Nee, dan zou t wel erg moeten zijn. Dat recht heb ik niet, vind ik. Kids zijn ook niet meer piepjong, dus kunnen zelf wel aangeven wat ze willen.
Jij doet alles heel netjes, samen met vriend. Wel overwogen. Ik zou echt oprecht blij zijn met jou als stiefmoeder voor mn kids!
En peecee, ik ben zelf 2 jaar' stiefmoeder' geweest van de kids van mijn toenmalige vriend. Stiefmeis noemde mij echt geen stiefloeder', maar 'liefmoeder'. Nu, een jaar of 2,5 later, heb ik nog steeds contact met ex-stiefkids, hoewel ik die bewuste ex nooit meer zie. Het hoeft echt niet altijd een drama te zijn met een stiefmoeder. Dat drama ontstaat juist als moeders reageren zoals die uit TO's verhaal. Je kan de kinderen enorm in loyaliteitsconflict brengen.
T spijt me Peecee, maar ik hoop dat je bij BJZ als typiste werkt en niks te zeggen hebt. Iemand die zo bevooroordeeld is, is een slechte aanwinst voor BJZ!
zondag 4 september 2011 om 09:40
Ik heb te maken met een stiefloeder......de eerste tijd is uiteraard alles goed en gezellig..iedereen doet ze best.....halleluja.
Ik zie en spreek veel kinderen......stiefouders zijn vak een probleem.
Bemoeien zich te veel met de kinderen.....denken ineens een moederrol te kunnen hebben.
Ik zit ook enkele uren aan de kindertelefoon.....kinderen die bellen, en ik hoor echt walgelijke verhalen over stiefouders..
En vaak over vrouwen! Je zal maar een kind zijn, en zomaar een stiefouder door je strot geduwd krijgen.
Daar vraagt een kind niet om...........
Iemand vroeg iets over mijn werk......ja soms spelen emoties een grote rol. En soms neem ik de ellende mee naar huis.
Ik ben zeer betrokken bij de kinderen. Jullie willen niet weten hoeveel kinderen er zijn die leven in een klote thuis situatie.......alcohol, geweld.....geestelijke mishandeling.....Kinderen die geen contact hebben met hun vader, omdat stiefmoeder het zover weet te krijgen.
Dat vader een keus moet maken.......zij of de kinderen.
Echt sommige ouders hadden nooit ouder mogen worden.
Ik zie en spreek veel kinderen......stiefouders zijn vak een probleem.
Bemoeien zich te veel met de kinderen.....denken ineens een moederrol te kunnen hebben.
Ik zit ook enkele uren aan de kindertelefoon.....kinderen die bellen, en ik hoor echt walgelijke verhalen over stiefouders..
En vaak over vrouwen! Je zal maar een kind zijn, en zomaar een stiefouder door je strot geduwd krijgen.
Daar vraagt een kind niet om...........
Iemand vroeg iets over mijn werk......ja soms spelen emoties een grote rol. En soms neem ik de ellende mee naar huis.
Ik ben zeer betrokken bij de kinderen. Jullie willen niet weten hoeveel kinderen er zijn die leven in een klote thuis situatie.......alcohol, geweld.....geestelijke mishandeling.....Kinderen die geen contact hebben met hun vader, omdat stiefmoeder het zover weet te krijgen.
Dat vader een keus moet maken.......zij of de kinderen.
Echt sommige ouders hadden nooit ouder mogen worden.
zondag 4 september 2011 om 09:55
Geweldig peecee, dat je zo'n uitgebreide negatieve ervaring ten toon spreidt uit je werk- en privéleven. In mijn optiek ben je hiermee het topic van Koffie grondig aan het verzieken. Ik vind namelijk dat Koffie heel goed bezig is.
Petje af zelfs, het zou mijn cup of tea niet zijn om stiefmoeder te worden.
Ik vind dat ze het zeer zorgvuldig aanpakt en met het hart op de juiste plaats.
Als je wilt blaten over al die mishandelde kinderen dan open je maar een eigen topic.
Petje af zelfs, het zou mijn cup of tea niet zijn om stiefmoeder te worden.
Ik vind dat ze het zeer zorgvuldig aanpakt en met het hart op de juiste plaats.
Als je wilt blaten over al die mishandelde kinderen dan open je maar een eigen topic.
zondag 4 september 2011 om 10:08
Eens met werekdmeid PeeCee je overdrijft enorm in deze en gaat giga off topic.
Overigens ik ken een meisje bij mijn dochter in de klas die dolblij is met haar stiefmoeder die er nu ook al jaren is. Steker nog, ze is de zure en zuigende opmerkingen van haar eigen moeder nu zo zat dat ze bij pa en stiefmoeder is gaan wnen. Ik zag het kind helemaal opbloeien.
Veel gescheiden moeders roepen maar dat pa voor de kinderen moet kiezen, terwijl ik vaak genoeg zie dat ma zo met haar ex zijn nieuwe vlam en de scheiding bezig is, dat zij ook enkel voor zichzelf kiest.....en niet voor de kinderen.
Deze TO doet het tot op heden hartstikke goed.
Overigens ik ken een meisje bij mijn dochter in de klas die dolblij is met haar stiefmoeder die er nu ook al jaren is. Steker nog, ze is de zure en zuigende opmerkingen van haar eigen moeder nu zo zat dat ze bij pa en stiefmoeder is gaan wnen. Ik zag het kind helemaal opbloeien.
Veel gescheiden moeders roepen maar dat pa voor de kinderen moet kiezen, terwijl ik vaak genoeg zie dat ma zo met haar ex zijn nieuwe vlam en de scheiding bezig is, dat zij ook enkel voor zichzelf kiest.....en niet voor de kinderen.
Deze TO doet het tot op heden hartstikke goed.