Kinderen
alle pijlers
Berzorgd om kind.
dinsdag 30 augustus 2011 om 20:24
Hallo allemaal,
Ik zit eigenlijk met een hoop frustratie en pijn, en zou graag een luisterend oo(g)r willen hebben. Mijn vriendin en ik wonen al ruim 3 jaar samen en hebben een dochter van 2,5 jaar oud.
Ik ben dit weekend bij mijn vader(haar opa) geweest en die woont in Friesland, Vandaag ben ik thuis gekomen met een leuk zakcentje van mijn vader zodat ik eens wat voor mezelf kan besteden (kom ik op terug).
Mijn partner was het er niet mee eens dat ik Xbox-live wou halen, (nog geen 20 euro bij de media markt) omdat we ook leef geld moesten hebben. wat blijkt nu al het geld wat we hadden voor die maand (100 euro) heeft mijn partner opgemaakt aan paarden dingetjes.
Dus mijn partner heeft een paard, (175,- p/m)
mijn partner volgt privé en gewone lessen (rond de 75,- p/m)
dus zo rond de 250 euro per maand exclusief eten voor het beest. dat vind ik allemaal wel prima aangezien we nog prima kunnen rondkomen maar nu denkt mijn partner enkel nog maar aan haar paard en niet meer aan haar gezin nee het is dit rijtje.
1. Paard
2. Manege
3. Blackberry (Ja heeft ze ook nog)
4. Wedstrijden rijden
5. Huishouden
6. Kind en Vader
Ik voel me gewoon niet meer thuis hier. nu weet ik als ik vertrek dat ik mijn dochter waarschijnlijk nooit meer zal zien. gezien ze zo OBSESSED is om mensen kwaad te maken.
Maar goed we komen dus vanmiddag thuis van friesland naar limburg terug. en men partner zei meteen we gaan vanavond SAMEN naar het paard en DOCHTER blijft slapen bij mijn moeder. oftwel ja we gaan weer in het oude ritje. nou DOCHTEr hebben we bij oma gebracht die wou haar wel weer graag zien, en wij naar huis alvast de was sorteren. vroeg ze heb je GELD van je vader gekregen. Ik zeg stom genoeg ook nog Jah! antwoord, boodschappengeld. Ik zeg Nee absoluut niet ik ga eens wat halen voor mezelf nou zo gezegd zo gedaan. nu kom ik thuis en er is een bom afgegaan ik was moe van de lange rit en wou naar bed komt mijn partner na een potje hevig geschreeuwd naar boven gerent springt ze bovenop me en begint te slaan schoppen bijten en knijpen. waarop ik haar in een zelf verdedigigs greep pak en haar probeer te kalmeren. dit lukte niet en stapte de auto in en wou aangifte doen. maar ik weet niet wat dit allemaal teweeg brengt.
weten jullie dat misschien, want weg bij haar wil ik niet maar als ze zo doorgaat voel ik me ook maar een buitenbeentje.
Ben ik nu fout bezig of licht het aan mij?
Ik zit eigenlijk met een hoop frustratie en pijn, en zou graag een luisterend oo(g)r willen hebben. Mijn vriendin en ik wonen al ruim 3 jaar samen en hebben een dochter van 2,5 jaar oud.
Ik ben dit weekend bij mijn vader(haar opa) geweest en die woont in Friesland, Vandaag ben ik thuis gekomen met een leuk zakcentje van mijn vader zodat ik eens wat voor mezelf kan besteden (kom ik op terug).
Mijn partner was het er niet mee eens dat ik Xbox-live wou halen, (nog geen 20 euro bij de media markt) omdat we ook leef geld moesten hebben. wat blijkt nu al het geld wat we hadden voor die maand (100 euro) heeft mijn partner opgemaakt aan paarden dingetjes.
Dus mijn partner heeft een paard, (175,- p/m)
mijn partner volgt privé en gewone lessen (rond de 75,- p/m)
dus zo rond de 250 euro per maand exclusief eten voor het beest. dat vind ik allemaal wel prima aangezien we nog prima kunnen rondkomen maar nu denkt mijn partner enkel nog maar aan haar paard en niet meer aan haar gezin nee het is dit rijtje.
1. Paard
2. Manege
3. Blackberry (Ja heeft ze ook nog)
4. Wedstrijden rijden
5. Huishouden
6. Kind en Vader
Ik voel me gewoon niet meer thuis hier. nu weet ik als ik vertrek dat ik mijn dochter waarschijnlijk nooit meer zal zien. gezien ze zo OBSESSED is om mensen kwaad te maken.
Maar goed we komen dus vanmiddag thuis van friesland naar limburg terug. en men partner zei meteen we gaan vanavond SAMEN naar het paard en DOCHTER blijft slapen bij mijn moeder. oftwel ja we gaan weer in het oude ritje. nou DOCHTEr hebben we bij oma gebracht die wou haar wel weer graag zien, en wij naar huis alvast de was sorteren. vroeg ze heb je GELD van je vader gekregen. Ik zeg stom genoeg ook nog Jah! antwoord, boodschappengeld. Ik zeg Nee absoluut niet ik ga eens wat halen voor mezelf nou zo gezegd zo gedaan. nu kom ik thuis en er is een bom afgegaan ik was moe van de lange rit en wou naar bed komt mijn partner na een potje hevig geschreeuwd naar boven gerent springt ze bovenop me en begint te slaan schoppen bijten en knijpen. waarop ik haar in een zelf verdedigigs greep pak en haar probeer te kalmeren. dit lukte niet en stapte de auto in en wou aangifte doen. maar ik weet niet wat dit allemaal teweeg brengt.
weten jullie dat misschien, want weg bij haar wil ik niet maar als ze zo doorgaat voel ik me ook maar een buitenbeentje.
Ben ik nu fout bezig of licht het aan mij?
dinsdag 30 augustus 2011 om 20:37
quote:Maleficent schreef op 30 augustus 2011 @ 20:34:
Als mijn man me Mevrouw gaat noemen, dan ben ik soïso meteen weg.
Houden jullie nog wel van elkaar?
Gut, wat heb ik een hekel aan mensen die elkaar zo noemen (mevrouw, meneer, zelfs directeur of baas hoor ik wel eens voorbijkomen). Lekker respectvol, de liefde druipt er vanaf.
Arm kindje trouwens, dat hier middenin zit.
Als mijn man me Mevrouw gaat noemen, dan ben ik soïso meteen weg.
Houden jullie nog wel van elkaar?
Gut, wat heb ik een hekel aan mensen die elkaar zo noemen (mevrouw, meneer, zelfs directeur of baas hoor ik wel eens voorbijkomen). Lekker respectvol, de liefde druipt er vanaf.
Arm kindje trouwens, dat hier middenin zit.
dinsdag 30 augustus 2011 om 20:42
dinsdag 30 augustus 2011 om 20:43
allemaal begrijp me niet verkeerd, ik ben hier het slachtoffer. ik heb zeker respect voor haar. en al helemaal voor mijn dochter. die gelukkig bij haar oma was.
dat ik haar mevrouw noemde was zeker niet de bedoeling maar het was denk ik de frustratie die over het toetsenbord ging. en diegene die zij dat het iemand in de twintigen was dat klopt ook 21. mijn spelling is dan niet wel zo actueel en up-2-date als die van jullie mijn excuses hier ook voor. Ik wil ook zeker niet dat dit zo blijft lopen maar ik zoek naar een oplossing. mijn partner weigert om in relatie therapie te gaan omdat er iets met mij mankeert beweert zei. ik ben opzoek naar een oplossing en dan wel misschien niet voor ons maar wel een passende voor onze dochter.
dat ik haar mevrouw noemde was zeker niet de bedoeling maar het was denk ik de frustratie die over het toetsenbord ging. en diegene die zij dat het iemand in de twintigen was dat klopt ook 21. mijn spelling is dan niet wel zo actueel en up-2-date als die van jullie mijn excuses hier ook voor. Ik wil ook zeker niet dat dit zo blijft lopen maar ik zoek naar een oplossing. mijn partner weigert om in relatie therapie te gaan omdat er iets met mij mankeert beweert zei. ik ben opzoek naar een oplossing en dan wel misschien niet voor ons maar wel een passende voor onze dochter.
dinsdag 30 augustus 2011 om 20:44
