Relaties
alle pijlers
Vind het zo erg...
zondag 4 september 2011 om 03:13
quote:mimimama schreef op 04 september 2011 @ 03:11:
Ja hoor, maar er staat hier niets nieuws wat ik nog niet geprobeerd heb...
Heb je je man wel eens in de ogen gekeken en gezegt dat je ongelukkig bent in dit huwelijk? Dat je de ruzies niet meer aankunt? Dat je graag veranderingen wil aanbrengen, maar dat niet in je eentje voor elkaar krijgt?
Zoiets?
Ja hoor, maar er staat hier niets nieuws wat ik nog niet geprobeerd heb...
Heb je je man wel eens in de ogen gekeken en gezegt dat je ongelukkig bent in dit huwelijk? Dat je de ruzies niet meer aankunt? Dat je graag veranderingen wil aanbrengen, maar dat niet in je eentje voor elkaar krijgt?
Zoiets?
Wees de verandering die je in de wereld wil zien....
zondag 4 september 2011 om 03:14
Nee roojku dat bedoel ik ook.. Dat kan dus ook niet. Heb net gelezen wat je hebt getypt en dit komt wel in grote lijnen overeen. Ik begrijp m'n man zelf ook wel dat ik soms zelf ook gewoon doorzeur in zijn ogen. Maar goed, ik kan nu beter gaan slapen want over ongeveer 5 uurtjes worden de kids wakker.
zondag 4 september 2011 om 03:15
Dat geloof ik niet mimimama, want je geeft er geen enkele blijk van dat je begrijpt wat onder andere Meds en Enn je duidelijk hebben proberen te maken en je bent niet in staat ook maar enig zinnig antwoord op hun vragen te geven. Dat is niet erg, maar geef dat dan gewoon toe en vraag om meer uitleg.
zondag 4 september 2011 om 03:24
Man staat dus in z`n geheel niet open voor jouw gevoel?
Dát is dus jouw pijnpunt. Daar komt ook dat ongelukkige gevoel vandaan. Heel, heel begrijpelijk. Je man neemt jou dus niet serieus. Zoals ik al eerder door de regels heen gelezen heb.
En dat ik behoorlijk K. idd. Want wáár vecht je nog voor, als je voelt dat je in je eentje staat?
Toen je die zaken aangaf, wát was zijn reactie dáárop?
Zijn inlevingsvermogen komt tekort en daardoor voel jij je zo verloren in dit huwelijk.
Ik vrees dat jullie hier samen niet uit gaan komen. Als je dit huwelijk nog wil redden, zal daar een hele goede therapeut voor nodig zijn. Die in ieder geval het vermogen bezit, jullie weer nader tot elkaar te laten komen, die emotionele verbinding weer, met behulp van JULLIE SAMEN weer kan herstellen.
Is je man hiertoe niet toe bereid. Vrees ik dat het einde oefening is. Wat moet je anders nog? Zo doorsudderen? Lijkt me geen ideaal idee. Niet voor jou, maar al zeker voor je kinderen niet.
Is jouw man zich dát bewust? Dat hij direct eenzijdig dit huwelijk laat klappen, door zich zo passief op te stellen.
Ik wens je sterkte meid.
Dát is dus jouw pijnpunt. Daar komt ook dat ongelukkige gevoel vandaan. Heel, heel begrijpelijk. Je man neemt jou dus niet serieus. Zoals ik al eerder door de regels heen gelezen heb.
En dat ik behoorlijk K. idd. Want wáár vecht je nog voor, als je voelt dat je in je eentje staat?
Toen je die zaken aangaf, wát was zijn reactie dáárop?
Zijn inlevingsvermogen komt tekort en daardoor voel jij je zo verloren in dit huwelijk.
Ik vrees dat jullie hier samen niet uit gaan komen. Als je dit huwelijk nog wil redden, zal daar een hele goede therapeut voor nodig zijn. Die in ieder geval het vermogen bezit, jullie weer nader tot elkaar te laten komen, die emotionele verbinding weer, met behulp van JULLIE SAMEN weer kan herstellen.
Is je man hiertoe niet toe bereid. Vrees ik dat het einde oefening is. Wat moet je anders nog? Zo doorsudderen? Lijkt me geen ideaal idee. Niet voor jou, maar al zeker voor je kinderen niet.
Is jouw man zich dát bewust? Dat hij direct eenzijdig dit huwelijk laat klappen, door zich zo passief op te stellen.
Ik wens je sterkte meid.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien....
zondag 4 september 2011 om 03:24
zondag 4 september 2011 om 03:30
Als je het gevoel hebt, dat je niet gehoord wordt, ga je steeds harder roepen om aandacht. Dat zien mannen als snel als gezeur. Op een gegeven moment worden ze daar ook imuum voor. En ja vanuit frustratie grijp je vaak het verkeerde middel op om tot een normale dialoog te komen, die kans is dan al verkeken eigenlijk. Waardoor je dus nog gefrustreerder raakt.
Maar het is ook frusterend als je vanuit jezelf van alles al geprobeerd hebt en totaal geen respons krijgt.
Hoe denken Meds en Enn daarover? Nelleke hoe denk jij daarover? Hoe zou jij het voelen als je er zo voor zou staan zoals minimama er voorstaat. Emotioneel gezien?
Maar het is ook frusterend als je vanuit jezelf van alles al geprobeerd hebt en totaal geen respons krijgt.
Hoe denken Meds en Enn daarover? Nelleke hoe denk jij daarover? Hoe zou jij het voelen als je er zo voor zou staan zoals minimama er voorstaat. Emotioneel gezien?
Wees de verandering die je in de wereld wil zien....
zondag 4 september 2011 om 03:36
Dat weglopen, vind ik dus heel respectloos. Neemt hij je dus niet serieus, nogmaals. Je man sluit zich helemaal af, voor jouw boodschap aan hem. Dat hij er wel voor anderen is, zou ik dus persoonlijk heel hoog opnemen. Het is dus wel van persoonlijke aard. Heb je hem daar wel eens op aangesproken?
Hoelang zijn jullie samen?
Misschien, al wil ik niets forceren hier, is het een idee om je woorden eens kracht bij te zetten en eens te vertrekken voor een aantal dagen? Hem laten zien, dat het je ernst is?
Hoelang zijn jullie samen?
Misschien, al wil ik niets forceren hier, is het een idee om je woorden eens kracht bij te zetten en eens te vertrekken voor een aantal dagen? Hem laten zien, dat het je ernst is?
Wees de verandering die je in de wereld wil zien....
zondag 4 september 2011 om 03:40
Siss, weet niet of jij alles gelezen hebt. Maar voor mij is het zo klaar als eens klontje.
Er is géén connectie meer tussen TO en haar man. Hij negeert haar volledig, hoe hard ze ook roept om aandacht, begrip, empathie. Wát ze ook aankaart. Niks schijnt de man in beweging te brengen, op z`n minst een luisterend oor voor zijn eigen vrouw te zijn. Maar er wel voor een ander is.
Dát is wat ik uit het verhaal opmaak.
Ik persoonlijk vind dat een hele plausibele reden om je doodongelukkig te voelen.
Er is géén connectie meer tussen TO en haar man. Hij negeert haar volledig, hoe hard ze ook roept om aandacht, begrip, empathie. Wát ze ook aankaart. Niks schijnt de man in beweging te brengen, op z`n minst een luisterend oor voor zijn eigen vrouw te zijn. Maar er wel voor een ander is.
Dát is wat ik uit het verhaal opmaak.
Ik persoonlijk vind dat een hele plausibele reden om je doodongelukkig te voelen.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien....
zondag 4 september 2011 om 03:41
@Siss ja snap ik. Het is natuurlijk ook lastig
om zo uit te leggen. Komt er eigelijk op neer dat we elkaar gewoon niet meer begrijpen. Er zijn veel dingen gebeurd waar zijn familie ook een hele grote rol in speelt. Zowel in het verleden als
Het heden. En dan heb ik het over grote dingen zoals fysiek als verbaal geweld. Ook dingen naar mijn kinderen toe ( ze zijn niet geslagen ofzo hoor) maar wel iets wat ik echt walgelijk vind om bij een klein kind te doen, gaat hier om familie van hem. Daar kan ik niet overheen stappen. Hij ontwijkt de confrontatie, sterker nog leeft het
Liefst vrolijk door, en gaat daarbij met iedereen gezellig om terwijl ik hier echt de dupe van ben. Daardoor is het heel lastig om nog op een normale manier te communiceren tussen ons. Ik wil dingen oplossen hij niet. Daardoor raak ik natuurlijk ook weer gefrustreerd en lopen de emoties hoog op.
om zo uit te leggen. Komt er eigelijk op neer dat we elkaar gewoon niet meer begrijpen. Er zijn veel dingen gebeurd waar zijn familie ook een hele grote rol in speelt. Zowel in het verleden als
Het heden. En dan heb ik het over grote dingen zoals fysiek als verbaal geweld. Ook dingen naar mijn kinderen toe ( ze zijn niet geslagen ofzo hoor) maar wel iets wat ik echt walgelijk vind om bij een klein kind te doen, gaat hier om familie van hem. Daar kan ik niet overheen stappen. Hij ontwijkt de confrontatie, sterker nog leeft het
Liefst vrolijk door, en gaat daarbij met iedereen gezellig om terwijl ik hier echt de dupe van ben. Daardoor is het heel lastig om nog op een normale manier te communiceren tussen ons. Ik wil dingen oplossen hij niet. Daardoor raak ik natuurlijk ook weer gefrustreerd en lopen de emoties hoog op.
zondag 4 september 2011 om 03:43
Mimimama, als je dat wil denken doe dat dan vooral. Het was echter gewoon een oprechte vraag om meer duidelijkheid te scheppen in het rookgordijn wat je hier optrekt.
Roojku, wat mij betreft gaat het om communicatie en verwachtingspatronen. Mijn communicatieskilss zijn op peil en ik weet waar mijn grenzen liggen. Ruzie is nooit constructief en zorgt alleen maar voor escalatie van de ontstane situatie. Helder jouw gevoel communiceren, reeële verwachtingen hebben, je proberen in te leven in de positie van de ander, echt te luisteren en je niet laten verleiden tot grote scheldpartijen omdat je vindt dat jij gelijk hebt, zijn wat mij betreft de basis die je moet hebben. Heb je deze strategie gevolgd, alles geprobeerd, en het werkt echt niet dan is het niet anders. Maar niet constructief bezig blijven en hopen dat het keer 100, na 99 mislukte pogingen, wel lukt is gewoon nutteloos.
Roojku, wat mij betreft gaat het om communicatie en verwachtingspatronen. Mijn communicatieskilss zijn op peil en ik weet waar mijn grenzen liggen. Ruzie is nooit constructief en zorgt alleen maar voor escalatie van de ontstane situatie. Helder jouw gevoel communiceren, reeële verwachtingen hebben, je proberen in te leven in de positie van de ander, echt te luisteren en je niet laten verleiden tot grote scheldpartijen omdat je vindt dat jij gelijk hebt, zijn wat mij betreft de basis die je moet hebben. Heb je deze strategie gevolgd, alles geprobeerd, en het werkt echt niet dan is het niet anders. Maar niet constructief bezig blijven en hopen dat het keer 100, na 99 mislukte pogingen, wel lukt is gewoon nutteloos.
