Enorme muts/ zeur??

Sorry maar ik vind wel dat je beetje zeurt.

Ik hoor aantallen uren niks van m'n vriend, en dat is meestal zo als ik niet bij hem ben. Ik vind dat ook niet altijd leuk, maar ze zitten niet altijd met hun mobieltje bezig. Ze hebben ook hun eigen leven.

Het is toch juist lief dat hij meteen naar je belt zodra daar de gelegenheid voor is?

Als je dit vaker zou hebben, zoek dan afleiding op zodat je er niet mee bezig bent

ja je zit ongelofelijk te zeiken......



dat jij vanaf het toilet zou bellen, betekent niet dat je van hem kunt verwachten dat hij dat ook doet.



Als hij op school zit, zit hij tussen zijn klasgenoten en is het onhandig terug te bellen zoals je hebt gemerkt.

En hoe belangrijk is het eigenlijk, als je omdat jij er inmiddels geen zin meer in hebt, wel kunt wachten tot hij thuis is om het te vertellen.

Roostertijden in een gezamelijke thuis-agenda schrijven zodat je van elkaars ritme op de hoogte bent?

... hoe meer je zeurt

Erger je niet zo en accepteer dat hij zijn eigen persoon is. Hij is jou niet namelijk. Gesprek had je al geprobeerd, werkte niet, dus ophouden met je te ergeren. Kneden werkt niet, nooit . En zeuren al helemaal niet.

Ik dacht dat je even van je af wilde praten over dat gesprek op je werk. Maar nee, het gaat erom dat je vriend niet per direct bereikbaar/beschikbaar was.



Ehm, ja, je zeurt.

quote:sas82 schreef op 08 september 2011 @ 20:34:

Roostertijden in een gezamelijke thuis-agenda schrijven zodat je van elkaars ritme op de hoogte bent?

Pfffff.

Gewoon van het goede van elkaar uitgaan en niet zo gaan zitten muggeziften over dat gesms.

je zeurt. En niet zo'n beetje ook.

quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 20:29:

Ik zou andersom wel erg betrokken zijn

Ja, maar dat geeft je nog niet het recht om precies hetzelfde van hem te verwachten. Hij is geen kopie van jou.



quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 20:29:

Daarnaast stoort 't me dat ik eigenlijk nooit weet wanneer hij weg/ thuis is. Je weet anders wel heel goed wanneer hij naar werkt gaat, wanneer hij pauze heeft, in de file staat, koffie drinkt, rookpauze heeft en naar studie gaat, en wanneer ie weer naar huis gaat.

quote:missvivaesque schreef op 08 september 2011 @ 20:36:

[...]



Pfffff.

Gewoon van het goede van elkaar uitgaan en niet zo gaan zitten muggeziften over dat gesms.Het was een idee/oplossing voor TO, zou er zelf ook niet zoveel moeite mee hebben maar misschien heeft ze er wel geweldige houvast aan?

joh, je maakt je veel te druk over je vriend en je zeurt inderdaad. waarom maak je het jezelf zo moeilijk? dat hij jou voor je gevoel niet steunt tijdens een rottige periode op je werk: ik kan me voorstellen dat je daarvan baalt. maar dat je microscopisch bijhoudt wanneer hij wel/niet in de gelegenheid zou zijn om wel/niet te bellen/smsen, pff, vermoeiend! mag ik vragen hoe oud je bent?

Je bent boos dat het niet gegaan is zoals jij wilt/zoals jij het zou doen. Dat is jouw probleem, waar jij mee zal moeten omgaan. Jullie zijn niet hetzelfde en pakken dingen dus ook anders aan.



Als jij het prettig vindt om een algemeen beeld te hebben van de planning van je vriend dan zal je met hem om de tafel moeten. Het lijkt me ook weer niet zo heel vreemd om een algemeen beeld te hebben van de planning van je vriend waar je mee samenwoont. Maar wat zou je willen weten wat je nu nog niet weet? Je bent wel goed op de hoogte wanneer hij weg gaat, wanneer hij pauze heeft enz.

quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 20:41:

[...]





Ja, dat snap ik wel, zo'n zeikerd ben ik wat betreft die wisselende werktijden ook niet, dat hoort er nu eenmaal bij. Maar ja, we hebben soms wel te maken met praktische dingetjes enzo. Ik vind dat anders wel een beetje studentenhuis-achtig ofzo, dat je komt en gaat wanneer je er zin in hebt en niks met elkaar overlegt enzo.Dat zeg ik. Een thuisagenda!

quote:sas82 schreef op 08 september 2011 @ 20:39:

[...]





Het was een idee/oplossing voor TO, zou er zelf ook niet zoveel moeite mee hebben maar misschien heeft ze er wel geweldige houvast aan?

Die pfff was ook op de suggestie gericht, niet op de schrijver. Ik had wellicht wat genuanceerder kunnen zijn, sorry!



Maar zulk soort constructief gaan bedenken, omdat hij niet tijdig smst? Ik moet er persoonlijk niet aan denken zeg, brrrrr.

quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 20:11:

Haai,



Haaaaai



Hè, zit mezelf in de weg... Kan geen van mijn klankborden/praatpalen/etc. bereiken... Snif... En ondanks al een tijdje tegen m'n lieve kat aangepraat te hebben ben ik nog steeds wat geïrriteerd. En ook zielig voor de kat. Bah. Misschien goed om hier m'n hart te luchten c.q. 'n schop onder m'n kont te krijgen?!



Praten tegen je kat is niet zielig. Ook dieren houden van aandacht. Dus vertel, wat doe je die kat aan???





Had vanochtend een nogal klote gesprek op m'n werk, waar ik al sinds gisteren heel erg tegenop zag.

Je wist gisteren al dat het een klote gesprek ging worden? Misschien, en dat concludeer ik hier al, ligt dat aan je instelling. Je gaat negatief een gesprek in en tadaaaaa, het wordt verdorie nog negatief ook.

Hier ook gisterenavond met m'n vriend al een tijdje over gesproken. Gesprek zou plaatsvinden om 8.30 uur. M'n vriend zou tot 11.45 uur werken en hij belt me (vrijwel) altijd wanneer hij in de auto stapt om naar huis te gaan. Om 12.15 uur dacht ik, laat ik 'm eens bellen, want heb nog niks gehoord en ik zit straks de komende uren in gesprekken en vergaderingen. Hij nam niet op, oké zal nog wel op 't werk zijn dan?



Waarschijnlijk wel, of hij was even met wat anders bezig. Zijn leven gaat door natuurlijk, ook al heb jij een klote gesprek. Daarnaast hadden jullie het er gisteren al uitgebreid over gehad en vertel je later dat jullie samenwonen dus kon dit ook later besproken worden.

Ik kom pas weer om 15.45 uur weer bij m'n bureautje aan om m'n telefoon te checken. Twee smsjes en 3 gemiste oproepen. Sms 1: hij was z'n telefoon vergeten (btw.. is 'm nooit overkomen Nou vrouw, wat erg zeg. zolang ik 'm ken -1,5 jaar- maar goed... kan gebeuren) en hij vroeg zich af waarom ik 'm gebeld had. Sms 2: hij vroeg of ik 'm terug kon bellen.

Niets mis met zijn smsjes dus. Waarom zoek jij daar vanalles achter? Wat is er gisterenavond nog meer besproken, vraag ik me dan af

Gelijk gedaan, maar hij ging 's middags naar school (deeltijdstudie), dus kans bestond dat hij al in de les zat. Hij nam niet op. Heb geen idee wat zijn lestijden zijn, maar weet wel dat hij pauze heeft van 17.30 tot 18.15 uur. Heb 'm om rond 17.50 uur gesmst, geen reactie.

Nou en? Dan was hij vast met iets anders bezig. Misschien is hij verstandig en zet hij zijn telefoon op stil als hij in de lessen zit zodat de les ongestoord verder kan gaan en is hij vergeten om het geluid aan te zetten/ had hij zijn handen vol met koffie en peuken/ zat ie in een gezellige discussie met een medeleerling/boog hij zich nog even over zijn studieboeken/ heeft ie zijn telefoon niet gehoord. Daarna nog 2 keer gebeld. Voicemail.

Waarom vind je het eigenlijk nodig om de tijden zo specifiek bij te houden en voor hem om binnen hele korte tijd te reageren? Heeft ie meldplicht bij je ofzo?



Om 18.30 -toen ik thuis kwam- weer gesmst of hij dan in ieder geval even een teken van leven kon geven, want begon me ondertussen echt wel zorgen te maken. Zorgen? Hij is volwassen of niet. Wat gaat er nu echt in je om en wat wil je nu echt weten, want dat klotegesprek van je begint nu ondertussen als een stomme smoes over te komen. Je lijkt gepikeerd omdat hij niet meteen iets liet horen. Maar wat is daar erg aan?

Vond het zo vreemd dat ik niks meer van 'm gehoord had. Hij was immers al enkele keren in de gelegenheid geweest mij ff terug te bellen (gedurende rook- en koffiepauzes). Misschien is hij zijn meldplicht wel zat joh. Zou zomaar kunnen.

Sms'te ook heel gemeen dat ik 't best wel kneuterig vond dat hij mij niet terug heeft gebeld/ gesmst en dat hij kennelijk z'n prioriteiten elders heeft liggen. Wat een irritant en kinderachtig gedrag heb je laten zien. Jij hebt een probleem en hij moet het oplossen? Kijk niet vreemd op als hij nu helemaal niet meer reageert op je in het vervolg. Wat denk je nou helemaal? Je hoort je te gedragen als zijn vriendin. Niet als zijn werkgeefster (en zelfs die zou niet zo reageren). Hij is niet op de wereld gezet voor jou, dus doe ook niet alsof dat wel zo is.

Best onaardig van me, want vul al allemaal dingen in die ik natuurlijk niet zeker weet, maar was gewoon nogal teleurgesteld en ook wel boos. Wat vulde je in ? Waar heeft hij volgens jou zijn prioriteiten liggen? Hoe meer ik op de relatiepijler lees, hoe meer ik nu ga denken dat jij ergens jaloers op bent of hem wantrouwt. Klopt dat? Zo ja; dan krijg je dat met een sms of belletje niet weg hoor.

Ook om 't feit dat ik eigenlijk niet eens weet wat z'n lestijden zijn en hoe laat hij weer thuiskomt. Je bent zijn moeder niet.

We wonen samen. Nou, dan kun je er vanuit gaan dat je hem iig in de avond ergens weer tegenkomt. Waar maak je je druk om zeg.

Hij meldt dit soort dingen sowieso erg slecht/ laat. "Oh ja, heb vergadering, eet niet thuis en ben pas weer laat thuis." Altijd maar weer afwachten dus... Dan moet je dát tegen hem zeggen, dat jij de indruk hebt dat hij het niet belangrijk vindt om aan te geven wanneer hij thuis komt, maar dat jij het prettiger zou vinden om het wel te weten. En dan vraag je of het een idee is om een weekkalender op te hangen voor meer duidelijkheid (waarbij je niet gaat eisen dat hij einde lestijd + reistijd uiterlijk de sleutel in het slot steekt).

Maar ergens (en een maar is nooit goed he) denk ik dat je gewoon de controle over hem wil hebben, en wil weten waar hij uithangt en wat hij doet. Vanuit interesse is dat prima, maar bij jou draait het net een beetje teveel om jezelf en hoe dingen voor jou zijn om het geloofwaardig te maken dat het interesse is.



Na mijn laatste smsje (18.30 uur) belde hij binnen één minuut. Wat een onverwachte wending heeft dit verhaal. Hij leefde nog en wilde weten hoe 't gesprek was geweest. Lief van hem. Zei dat ik dat wel zou vertellen als hij thuis is (géén idee hoe laat) omdat ik allerlei rumoer bij hem op de achtergrond hoorde en zelf een beetje pissig was, dus niet echt 't moment om uitgebreid te kletsen. Vroeg 'm -beetje geïrriteerd



Jij noteert hier álle tijden nog net niet op de minuut precies, en dan belt ie je en dan ga je lopen zeiken??? Jezus wat een enorme muts/ zeur ben je.



Doe daar wat aan, want dat gaat ie echt niet lang leuk vinden gok ik.

quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 20:29:

Lukt 't nu wel?? 't Vervolg... Misschien overbodig, want ik word al een zeur bevonden haha!



Vroeg 'm -beetje geïrriteerd & kortaf- of hij niet eerder terug had kunnen bellen? Geen uitleg en/ of argumenten, alleen de opmerking dat hij mij 's middags al "weet ik hoevaak" (= 3 keer) gebeld had. Hij moest zich nog gaan verantwoorden ook nog? Terwijl hij gewoon een poging had gedaan om je te bellen én je te smsen. Had jij niet gewoon kunnen opnemen dan toen hij in de middag belde? Ga dát maar eens uitleggen. Ik in de verdediging dat ik in gesprekken en overleg zat, maar dat ik 'm direct daarna terug had gebeld. Hij: "ik hoor 't wel weer... doeg!"



Dus wat hij zegt maakt je niets uit, het moet hoe dan ook in je straatje passen. En jou acties daarentegen tellen zwaarder, je redenen zijn beter en zijn wel oké? Doe eens effe normaal alsjeblieft.

Ik geef hem groot gelijk dat hij de verbinding verbrak en zijn tijd niet aan dit stomme geneuzel wilde verspillen.



Nou pfff... Stel ik me nu ongelooflijk aan?? Ja! Ik zou andersom wel erg betrokken zijn, 'm desnoods bellen terwijl ik naar de wc ga, en hij rookt, dus had hij ook tijdens z'n sigaretje ff weer wat van zich kunnen laten horen. Je zou hem desnoods bellen als je naar de wc ging? Je nam zelf niet eens op toen hij wel belde. Hij wist immers hoe erg ik tegen dat vervelende gesprek had opgezeten... Jezusmina, neem een leven zeg. Als je het meteen effe kwijt moest had je toch ook een vriendin kunnen bellen om er even over na te praten?

Daarnaast stoort 't me dat ik eigenlijk nooit weet wanneer hij weg/ thuis is. Hij zegt meestal op 't laatste moment wel dat hij er niet is en niet kan mee-eten enzo, maar geeft nooit een indicatie wanneer hij verwacht weer thuis te zullen zijn. Ik doe dit wel, aangeven hoe laat ik verwacht weg/ thuis te zijn.

En alweer doe jij alles goed en hij niet. Koop een agenda zoals ik al zei en hou op met piepen. Word kort en bondig, concreet. Daar houden mannen van. Ze willen dat iig liever horen dan dat ellenlange omheen gedraai van jou.

We wonen samen en vind 't toch fijn dat we wat rekening houden met elkaar door o.a. dit soort dingen gewoon ff te melden. Praat daar dan over. Kort en bondig zoals ik zei. Maak afspraken.

Ben dat ook wel gewend vanuit huis en eerdere samenwoning zeg maar. Kleine moeite zou ik zeggen. Maar ondanks dat ik dit meerdere keren aangegeven heb, doet hij er helemaal niks mee.

Misschien is je verhaal steeds te lang en dwaalt zijn aandacht af voordat je tot de kern komt?



Zo, dat lucht wel op moet ik zeggen! Vinden jullie mij nou ook een zeurende muts die niet zo moeilijk moet doen??

Ja, echt wel.

En ja hahaha, hoe langer de topic haha...Misschien moet je gewoon normaal gedrag vertonen. Dan kan het best werken met jou en een relatie.

Mijn ex wilde ook een thuisagenda. Ik vind dat persoonlijk enorm beklemmend voelen, dat van mij verwacht wordt dat ik verantwoording afleg over waar ik op welk moment ben. Misschien werkt dat voor haar vriend ook zo. Wel iets om rekening mee te houden!

quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 20:41:

[...]





Ja, dat snap ik wel, zo'n zeikerd ben ik wat betreft die wisselende werktijden ook niet, dat hoort er nu eenmaal bij. Maar ja, we hebben soms wel te maken met praktische dingetjes enzo. Ik vind dat anders wel een beetje studentenhuis-achtig ofzo, dat je komt en gaat wanneer je er zin in hebt en niks met elkaar overlegt enzo.

Dan kook en was jij toch voor hem als je er zin in hebt?

Ik zou daar geen probleem mee hebben.

quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 21:09:

Nee, ik wil geen volledige controle, andersom zou ik dat ook vervelend vinden. Daar gaat 't me niet om. We hebben normaal gesproken nooit contact gedurende de dag, pas aan het eind van de dag of avond, als hij in de auto stapt op weg naar huis (= geheel zijn eigen initiatief en soms ben ook ík niet in staat om op te nemen...)



Maar stel, je hebt een partner die heeft een sollicitatiegesprek of moet naar de arts o.i.d. waar hij erg zenuwachtig voor is/ tegenop ziet, ben je dan niet benieuwd hoe 't gegaan is/ wat eruit gekomen is? Of bespreek je dat pas als je elkaar 's avonds weer eens tegenkomt? Maar goed, zelfs dat zou ik begrijpen en niet vervelend vinden. Maar nu was dat gesprek op 't werk best heftig. Is al een langslepend vervelend iets en mijn baan hangt ervan af. Dus ja, had denk ik te hoge verwachtingen van 'm en da's niet eerlijk...

Goed zo meis.

Het valt ook niet mee.

quote:Captain_Obvious schreef op 08 september 2011 @ 20:38:

[...]



Ja, maar dat geeft je nog niet het recht om precies hetzelfde van hem te verwachten. Hij is geen kopie van jou.



Helemaal met je eens, maar volgens mij gaat dit veel verder dan verwachten. TO heeft besloten en geconcludeerd dat hij niet betrokken is omdat hij niet vraagt hoe hoog hij moet springen als zij hem die opdracht geeft.

Dat is best wel arrogant. Alhoewel, het komt meer uit onzekerheid voort geloof ik tussen de regels door te lezen.



[...]



Je weet anders wel heel goed wanneer hij naar werkt gaat, wanneer hij pauze heeft, in de file staat, koffie drinkt, rookpauze heeft en naar studie gaat, en wanneer ie weer naar huis gaat.



Daarom, wantrouwen en controle willen hebben.

Ze vergeet dat hij ook moet kunnen ademen en privacy nodig heeft als mens zijnde om het een beetje te kunnen doen.

quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 21:09:

Maar stel, je hebt een partner die heeft een sollicitatiegesprek of moet naar de arts o.i.d. waar hij erg zenuwachtig voor is/ tegenop ziet, ben je dan niet benieuwd hoe 't gegaan is/ wat eruit gekomen is? Of bespreek je dat pas als je elkaar 's avonds weer eens tegenkomt? Maar goed, zelfs dat zou ik begrijpen en niet vervelend vinden. Maar nu was dat gesprek op 't werk best heftig. Is al een langslepend vervelend iets en mijn baan hangt ervan af. Dus ja, had denk ik te hoge verwachtingen van 'm en da's niet eerlijk...



Ja, dat bespreken we 's avonds of misschien later of misschien eerder, wanneer we de tijd hebben voor een rustig gesprek. Ik verwacht niet van mijn partner dat hij zijn adem inhoudt voor mijn moeilijke gesprekken, dat doe ik andersom ook niet. We zijn namelijk volwassen. Wel betrokken bij elkaar, maar we leven ieder ons eigen leven. Ik zou het ook niet anders willen.



Als ik een gesprek met mijn partner heel erg op prijs zou stellen, zou ik dat vooraf met hem afspreken: kan ik je dan-en-dan even bellen om te vertellen hoe mijn lastige gesprek is gegaan? Hij is namelijk niet helderziend.



Dus sorry, ik vind (ook) dat je zeurt.

Jeetje wat overdreven.. Je hebt hem gisteravond toch nog gesproken, hij heeft je geprobeerd te bellen, te smsen.



Ik zou wel moe van je worden idd.