Relaties
alle pijlers
Over de streep
vrijdag 9 september 2011 om 22:37
Wie helpt me 'n trap onder de kont te geven?!
Ik heb moeite los te komen van mijn vriend. Ik kan best wel heel erg verstandig zijn, maar heb hier wat meer moeite mee in zaken die 't hart aangaan. Hou van mijn vriend, maar sommige dingen voelen niet goed.
Hij heeft 's nachts een mail zitten typen aan zijn ex. Ik betrapte hem, in eerste instantie ontkende hij, maar daarna gaf hij 't wel zelf aan. De mail heeft hij niet afgemaakt en niet verstuurd, zegt hij. Staat echter nog steeds in de concepten. Ik vind dit best lastig. Hij zegt niks meer met haar te willen. Oké, denk ik dan, doe wat met die mail, verstuur 'm of verwijder 'm zodat je 't kan afsluiten.
Heb moeite 'm te vertrouwen, want hij heeft achter mijn rug om met een andere meid gesmst en hierover gelogen. Hij kreeg en verstuurde deze smsjes terwijl ik naast 'm lag in bed, bleek achteraf. Hij vertelde dat 't 'm dwars zat dat hij dit stiekem deed, zou een paar smsjes van haar gekregen hebben en er 2 terug hebben gestuurd. Volgens hem heel onschuldig. Onderbuikgevoel, telefoon gecheckt, bleken meerdere smsjes vanuit zijn kant verstuurd. Inhoud wat niet heel shocking, maar nodigde haar wel uit om voor haar te koken, terwijl we samenwonen. Spijt dat hij gelogen had, maar was bang voor mijn reactie.
Daarnaast zegt hij nooit dat hij van me houdt en geeft me echt zeeeeer zelden een compliment. Geen vereiste uiteraard, maar vind het zo nu en dan wel prettig, heb hier kennelijk behoefte aan.
Als ik ergens mee zit, mag ik hier niet over praten. Hij vindt het niet leuk om te praten, geeft 'm een negatief gevoel. Hij ontwijkt 't altijd, stelt 't uit, zegt er op terug te komen, maar doet dit nooit.
Ook weet hij nog niet of hij kinderen wil (een jaar geleden nog wel), en misschien pas over 5 jaar, maar dat vind ik te lang.
Daarnaast is hij erg druk met werk, studie en z'n hobby. Voelt soms wel dat ik er maar bij hang.
Dat we verschillen in meerdere opzichten vind ik op zich nog niet eens zo erg, maar ik vind het echt heel erg belangrijk met elkaar in gesprek te blijven. Gezanik hoeft niet, maar je moet toch de openheid hebben en voelen om dingen te bespreken met elkaar. Doe ik er dan niet toe? Vind hij me niet belangrijk? Neemt hij me niet serieus?
Zwart/wit nogal natuurlijk, want mijn vriend is natuurlijk niet alleen maar een hork. Maar dat snappen alle dames/ heren hier ook wel. Same old, same old.
Joh, kansloos lijkt 't wel zo hè? Maar doe ik iets verkeerd? Weggaan is zo moeilijk, want 't hart zegt dat ik 't nog eens kans moet geven. 't Verstand zegt dan ook weer, ik verdien een kerel die voor de volle 100% voor me gaat.
Eigenlijk is dit een tien-in-'t-dozijn-topic.
Ik heb moeite los te komen van mijn vriend. Ik kan best wel heel erg verstandig zijn, maar heb hier wat meer moeite mee in zaken die 't hart aangaan. Hou van mijn vriend, maar sommige dingen voelen niet goed.
Hij heeft 's nachts een mail zitten typen aan zijn ex. Ik betrapte hem, in eerste instantie ontkende hij, maar daarna gaf hij 't wel zelf aan. De mail heeft hij niet afgemaakt en niet verstuurd, zegt hij. Staat echter nog steeds in de concepten. Ik vind dit best lastig. Hij zegt niks meer met haar te willen. Oké, denk ik dan, doe wat met die mail, verstuur 'm of verwijder 'm zodat je 't kan afsluiten.
Heb moeite 'm te vertrouwen, want hij heeft achter mijn rug om met een andere meid gesmst en hierover gelogen. Hij kreeg en verstuurde deze smsjes terwijl ik naast 'm lag in bed, bleek achteraf. Hij vertelde dat 't 'm dwars zat dat hij dit stiekem deed, zou een paar smsjes van haar gekregen hebben en er 2 terug hebben gestuurd. Volgens hem heel onschuldig. Onderbuikgevoel, telefoon gecheckt, bleken meerdere smsjes vanuit zijn kant verstuurd. Inhoud wat niet heel shocking, maar nodigde haar wel uit om voor haar te koken, terwijl we samenwonen. Spijt dat hij gelogen had, maar was bang voor mijn reactie.
Daarnaast zegt hij nooit dat hij van me houdt en geeft me echt zeeeeer zelden een compliment. Geen vereiste uiteraard, maar vind het zo nu en dan wel prettig, heb hier kennelijk behoefte aan.
Als ik ergens mee zit, mag ik hier niet over praten. Hij vindt het niet leuk om te praten, geeft 'm een negatief gevoel. Hij ontwijkt 't altijd, stelt 't uit, zegt er op terug te komen, maar doet dit nooit.
Ook weet hij nog niet of hij kinderen wil (een jaar geleden nog wel), en misschien pas over 5 jaar, maar dat vind ik te lang.
Daarnaast is hij erg druk met werk, studie en z'n hobby. Voelt soms wel dat ik er maar bij hang.
Dat we verschillen in meerdere opzichten vind ik op zich nog niet eens zo erg, maar ik vind het echt heel erg belangrijk met elkaar in gesprek te blijven. Gezanik hoeft niet, maar je moet toch de openheid hebben en voelen om dingen te bespreken met elkaar. Doe ik er dan niet toe? Vind hij me niet belangrijk? Neemt hij me niet serieus?
Zwart/wit nogal natuurlijk, want mijn vriend is natuurlijk niet alleen maar een hork. Maar dat snappen alle dames/ heren hier ook wel. Same old, same old.
Joh, kansloos lijkt 't wel zo hè? Maar doe ik iets verkeerd? Weggaan is zo moeilijk, want 't hart zegt dat ik 't nog eens kans moet geven. 't Verstand zegt dan ook weer, ik verdien een kerel die voor de volle 100% voor me gaat.
Eigenlijk is dit een tien-in-'t-dozijn-topic.
vrijdag 9 september 2011 om 22:49
Als ik me niet vergis heb je over elk van de punten in je OP al eerder een eigen topic geopend.
Jij zit niet lekker in deze relatie en ik durf te stellen dat dit alles de hele dag in je hoofd rond spookt. Je bent niet gelukkig en maakt jezelf helemaal dol in deze situatie.
Wat wil jij in de toekomst voor jezelf? Wat in je zegt je dat je het nog eens kans moet geven?
Uit dit topic maak ik op dat je zelf eigenlijk heel goed weet wat je te doen staat, vandaar:
(maar alleen omdat ik vind dat je een man verdient die wel 100% voor je gaat)
Jij zit niet lekker in deze relatie en ik durf te stellen dat dit alles de hele dag in je hoofd rond spookt. Je bent niet gelukkig en maakt jezelf helemaal dol in deze situatie.
Wat wil jij in de toekomst voor jezelf? Wat in je zegt je dat je het nog eens kans moet geven?
Uit dit topic maak ik op dat je zelf eigenlijk heel goed weet wat je te doen staat, vandaar:
(maar alleen omdat ik vind dat je een man verdient die wel 100% voor je gaat)
vrijdag 9 september 2011 om 22:51
vrijdag 9 september 2011 om 22:59
Toen mijn tante vroeger op het punt stond dat ze ging trouwen, had ze een gesprek met haar vader (mijn opa dus). Ze twijfelde heel erg of ze er wel goed aan deed, maar ja, bruiloft was 2 dagen later, alles was geregeld en werd door opa betaald.
Zijn antwoord; Als je twijfelt is het niet goed.
Dat antwoord is daarna nog jarenlang door de familie gegaan. Sterker nog, het gaat nog steeds door de familie en ik heb het ook al heel wat vriendinnen gezegd.
Toen ik een vriendje had, vond ik dat wel leuk enzo, maar ik twijfelde of hij de ware was. Ik heb het na een jaar uitgemaakt, en een paar maanden later mijn man leren kennen. Daarover zijn gewoon nooit twijfels geweest, nóóit. Het voelde gewoon goed en dat doet het inmiddels al bijna 19 jaar.
Als je twijfelt is er dus iets niet in orde.
Zijn antwoord; Als je twijfelt is het niet goed.
Dat antwoord is daarna nog jarenlang door de familie gegaan. Sterker nog, het gaat nog steeds door de familie en ik heb het ook al heel wat vriendinnen gezegd.
Toen ik een vriendje had, vond ik dat wel leuk enzo, maar ik twijfelde of hij de ware was. Ik heb het na een jaar uitgemaakt, en een paar maanden later mijn man leren kennen. Daarover zijn gewoon nooit twijfels geweest, nóóit. Het voelde gewoon goed en dat doet het inmiddels al bijna 19 jaar.
Als je twijfelt is er dus iets niet in orde.
zaterdag 10 september 2011 om 00:26
Nou ja, hij gaf aan dat hij niet wil dat we uit elkaar gaan. Hij wil niet dat ik weg ga. Dat is al heel wat, dat hij dat zegt. En dat ik maar moest accepteren hoe hij in elkaar zit. Maar zei ook dat hij nu niet zo in staat was om te praten, hij was moe. Vandaar dat hij nu ligt te slapen. Misschien morgen een vervolg. Lijkt me wel verstandig.
Snap ook wel dat ik niemand kan veranderen en dit sowieso niet moet willen. Maar rekening houden met je lief moet toch eigenlijk automatisch gaan, zonder al te veel pijn of moeite. Denk ik.
Snap ook wel dat ik niemand kan veranderen en dit sowieso niet moet willen. Maar rekening houden met je lief moet toch eigenlijk automatisch gaan, zonder al te veel pijn of moeite. Denk ik.
zaterdag 10 september 2011 om 12:08
Oke...
Dus jij wil praten en hij is te moe om te praten? Laat jou dus met een k*tgevoel naar bed gaan en als pleistertje zegt hij 'echt heus niet te willen dat jullie uit elkaar gaan?'
Komt op mij niet over als een liefdevolle meelevende vriend. Waarom ga jij hiermee akkoord? Waarom laat je hem bepalen hoe alles loopt?
Dus jij wil praten en hij is te moe om te praten? Laat jou dus met een k*tgevoel naar bed gaan en als pleistertje zegt hij 'echt heus niet te willen dat jullie uit elkaar gaan?'
Komt op mij niet over als een liefdevolle meelevende vriend. Waarom ga jij hiermee akkoord? Waarom laat je hem bepalen hoe alles loopt?
