Werk & Studie
alle pijlers
2 jaar ziek en nu...
maandag 11 januari 2016 om 21:35
maandag 11 januari 2016 om 21:38
Denk dat hij gedwongen word om weer te beginnen, na twee jaar ziekte verlof word je hoe dan ook gekeurd.
En in zijn geval waarschijnlijk te weinig om afgekeurd te worden, vandaar dat hij nu terug is.
Meestal word je voor 30% afgekeurd, net niet genoeg voor een uitkering.
Maar als die man echt ziek is, wat is het probleem dan?
Of vind jij dat hij niks heeft?
En in zijn geval waarschijnlijk te weinig om afgekeurd te worden, vandaar dat hij nu terug is.
Meestal word je voor 30% afgekeurd, net niet genoeg voor een uitkering.
Maar als die man echt ziek is, wat is het probleem dan?
Of vind jij dat hij niks heeft?
maandag 11 januari 2016 om 21:39
Tja, aangepast werk moet waar mogelijk geboden worden. Je werkgever is dit verplicht, doet deze dat niet dan kan dat kostbare consequenties hebben voor je werkgever. Daarnaast is je collega verplicht om zich in te spannen om terug te keren op de werkvloer, al dan niet d.m.v. aangepast werk. Werkt je collega niet mee dan kan dat ook voor je collega kostbare consequenties hebben.
Dat dat niet altijd leuk/handig/plezierig is voor de collega's is vervelend. Maar de kans is dus groot dat zowel je werkgever als de terugkerende collega er niet zoveel aan kunnen doen. Ga of blijf in overleg met je leidinggevende als jij er dusdanig last van hebt dat je je werk niet of niet goed kunt doen.
Dat dat niet altijd leuk/handig/plezierig is voor de collega's is vervelend. Maar de kans is dus groot dat zowel je werkgever als de terugkerende collega er niet zoveel aan kunnen doen. Ga of blijf in overleg met je leidinggevende als jij er dusdanig last van hebt dat je je werk niet of niet goed kunt doen.
maandag 11 januari 2016 om 21:41
quote:MarianneDavids schreef op 11 januari 2016 @ 21:36:
Is de postkamer geen optie?
Zo te lezen heeft ze hem liever in het bezemhok (zonder haar;)). In de zorg zijn de mensen die re-integreren altijd extra/overgepland, maar doen idd afhankelijk van de oorzaak van de uitval minder taken om dit geleidelijk weer op te bouwen (psychisch, minder verantwoordelijkheid/stress (artsenvisite ed, opnames, bepaalde medicatie, fysiek: minder ADL ed). Wij als collega's denken altijd met ze mee.
jij krijgt nu toch ook niet meer werk op je bureau nu hij weer terug is? Dat verdeel je dan toch weer naar kunnen, zoals in het re-integratieplan staat? Ik snap die nijd niet zo, tenzij je nu meer op je bordje krijgt of indien deze privileges altijd zullen blijven.
Is de postkamer geen optie?
Zo te lezen heeft ze hem liever in het bezemhok (zonder haar;)). In de zorg zijn de mensen die re-integreren altijd extra/overgepland, maar doen idd afhankelijk van de oorzaak van de uitval minder taken om dit geleidelijk weer op te bouwen (psychisch, minder verantwoordelijkheid/stress (artsenvisite ed, opnames, bepaalde medicatie, fysiek: minder ADL ed). Wij als collega's denken altijd met ze mee.
jij krijgt nu toch ook niet meer werk op je bureau nu hij weer terug is? Dat verdeel je dan toch weer naar kunnen, zoals in het re-integratieplan staat? Ik snap die nijd niet zo, tenzij je nu meer op je bordje krijgt of indien deze privileges altijd zullen blijven.
maandag 11 januari 2016 om 21:41
quote:evaq schreef op 11 januari 2016 @ 21:39:
Toevallig zijn dit wel de minder leuke taken, die moeten wij dus opvangen.
Heeft jullie baas dat zo beslist, of je collega? Dat lijkt me nogal een verschilMijn collega heeft dit aangegeven en directeur volgt dit op. Er zal inderdaad niet veel keus zijn denk ik, behalve dat ik ophoud op me eraan te ergeren...
Toevallig zijn dit wel de minder leuke taken, die moeten wij dus opvangen.
Heeft jullie baas dat zo beslist, of je collega? Dat lijkt me nogal een verschilMijn collega heeft dit aangegeven en directeur volgt dit op. Er zal inderdaad niet veel keus zijn denk ik, behalve dat ik ophoud op me eraan te ergeren...
maandag 11 januari 2016 om 21:42
Helaas geen tips voor je, maar het gevoel is heel herkenbaar.
Ik heb ook ooit ergens gewerkt waar een collega regelmatig iets mankeerde en daardoor de "minder leuke dingen" niet meer kon doen.
Het is mij nog steeds een raadsel hoe ze de leidinggevende zo ver heeft weten te krijgen dat ze geen telefoon meer op hoeft te nemen op het moment dat ze last had van haar voet....
Blijf zelf goed je grenzen aangeven. Jij kunt ook niet meer doen dan je best. Jij kunt niet voor anderhalf persoon aan het werk als er iemand gedeeltelijk wegvalt.
Ik heb ook ooit ergens gewerkt waar een collega regelmatig iets mankeerde en daardoor de "minder leuke dingen" niet meer kon doen.
Het is mij nog steeds een raadsel hoe ze de leidinggevende zo ver heeft weten te krijgen dat ze geen telefoon meer op hoeft te nemen op het moment dat ze last had van haar voet....
Blijf zelf goed je grenzen aangeven. Jij kunt ook niet meer doen dan je best. Jij kunt niet voor anderhalf persoon aan het werk als er iemand gedeeltelijk wegvalt.
maandag 11 januari 2016 om 21:44
Ik heb gewerkt met iemand die een burn-out heeft gehad (zij re-integreerde daar). Ik ergerde me in het begin ook aan haar, maar ik heb haar ook een keer flink in paniek gezien toen de kopieermachine iets anders deed dan ze wilde (iets wat ze makkelijk zou moeten kunnen oplossen). Later met haar een heel gesprek gehad over hoe ze aan die burn-out kwam en hoe dat nu ging. Ik heb heel veel meer begrip gekregen voor mensen met een burn-out, terwijl ik normaal erg van het "niet lullen paar poetsen" ben.
Ik kan me goed voorstellen dat je je ergert, maar ik was niet jaloers op mijn ex-collega. Het lijkt me verschrikkelijk als je de meest simpele dingen niet meer aan kan.
Ik kan me goed voorstellen dat je je ergert, maar ik was niet jaloers op mijn ex-collega. Het lijkt me verschrikkelijk als je de meest simpele dingen niet meer aan kan.
maandag 11 januari 2016 om 21:44
quote:Haarlem23 schreef op 11 januari 2016 @ 21:38:
Ik denk inderdaad dat hij nog aan het re-integreren is, maar ook dat weet ik eigenlijk niet precies. Tja, ik denk dan ook, geef hem gewoon een klus hier of daar, postkamer, koffie brengen enzo. Maar hij werkt alweer fulltime....jij bent toch niet zijn bedrijfsarts of reintegratiecoach? doe gewoon je werk en hou op met jaloers zijn
Ik denk inderdaad dat hij nog aan het re-integreren is, maar ook dat weet ik eigenlijk niet precies. Tja, ik denk dan ook, geef hem gewoon een klus hier of daar, postkamer, koffie brengen enzo. Maar hij werkt alweer fulltime....jij bent toch niet zijn bedrijfsarts of reintegratiecoach? doe gewoon je werk en hou op met jaloers zijn
maandag 11 januari 2016 om 21:46
quote:saartje- schreef op 11 januari 2016 @ 21:42:
Helaas geen tips voor je, maar het gevoel is heel herkenbaar.
Ik heb ook ooit ergens gewerkt waar een collega regelmatig iets mankeerde en daardoor de "minder leuke dingen" niet meer kon doen.
Het is mij nog steeds een raadsel hoe ze de leidinggevende zo ver heeft weten te krijgen dat ze geen telefoon meer op hoeft te nemen op het moment dat ze last had van haar voet....
Blijf zelf goed je grenzen aangeven. Jij kunt ook niet meer doen dan je best. Jij kunt niet voor anderhalf persoon aan het werk als er iemand gedeeltelijk wegvalt.Hahahaha last van voet en geen telefoon meer op kunnen nemen, tenzij ze een sprint van 30 meter moet trekken om bij te telefoon te komen. Goede tip om in ieder geval op mijn eigen grenzen te blijven letten, zal ik doen!
Helaas geen tips voor je, maar het gevoel is heel herkenbaar.
Ik heb ook ooit ergens gewerkt waar een collega regelmatig iets mankeerde en daardoor de "minder leuke dingen" niet meer kon doen.
Het is mij nog steeds een raadsel hoe ze de leidinggevende zo ver heeft weten te krijgen dat ze geen telefoon meer op hoeft te nemen op het moment dat ze last had van haar voet....
Blijf zelf goed je grenzen aangeven. Jij kunt ook niet meer doen dan je best. Jij kunt niet voor anderhalf persoon aan het werk als er iemand gedeeltelijk wegvalt.Hahahaha last van voet en geen telefoon meer op kunnen nemen, tenzij ze een sprint van 30 meter moet trekken om bij te telefoon te komen. Goede tip om in ieder geval op mijn eigen grenzen te blijven letten, zal ik doen!
maandag 11 januari 2016 om 21:48
quote:brennwert schreef op 11 januari 2016 @ 21:41:
[...]
Zo te lezen heeft ze hem liever in het bezemhok (zonder haar;)). In de zorg zijn de mensen die re-integreren altijd extra/overgepland, maar doen idd afhankelijk van de oorzaak van de uitval minder taken om dit geleidelijk weer op te bouwen (psychisch, minder verantwoordelijkheid/stress (artsenvisite ed, opnames, bepaalde medicatie, fysiek: minder ADL ed). Wij als collega's denken altijd met ze mee.
Fijn dat het bij jou zo gaat zoals het hoort te gaan, helaas is dit niet bij elk bedrijf zo. Het lijkt mij ook fijn dat als er iets is dat wij als team de ruimte krijgen om samen oplossingen te bedenken
jij krijgt nu toch ook niet meer werk op je bureau nu hij weer terug is? Dat verdeel je dan toch weer naar kunnen, zoals in het re-integratieplan staat? Ik snap die nijd niet zo, tenzij je nu meer op je bordje krijgt of indien deze privileges altijd zullen blijven.
Misschien niet meer werk, maar wel meer irritatie omdat er in verhouding meer "rotklusjes" tussen zitten die de desbetreffende collega niet wil kan doen.
[...]
Zo te lezen heeft ze hem liever in het bezemhok (zonder haar;)). In de zorg zijn de mensen die re-integreren altijd extra/overgepland, maar doen idd afhankelijk van de oorzaak van de uitval minder taken om dit geleidelijk weer op te bouwen (psychisch, minder verantwoordelijkheid/stress (artsenvisite ed, opnames, bepaalde medicatie, fysiek: minder ADL ed). Wij als collega's denken altijd met ze mee.
Fijn dat het bij jou zo gaat zoals het hoort te gaan, helaas is dit niet bij elk bedrijf zo. Het lijkt mij ook fijn dat als er iets is dat wij als team de ruimte krijgen om samen oplossingen te bedenken
jij krijgt nu toch ook niet meer werk op je bureau nu hij weer terug is? Dat verdeel je dan toch weer naar kunnen, zoals in het re-integratieplan staat? Ik snap die nijd niet zo, tenzij je nu meer op je bordje krijgt of indien deze privileges altijd zullen blijven.
Misschien niet meer werk, maar wel meer irritatie omdat er in verhouding meer "rotklusjes" tussen zitten die de desbetreffende collega niet wil kan doen.
maandag 11 januari 2016 om 21:49
quote:Wollstonecraft1792 schreef op 11 januari 2016 @ 21:46:
Je weet het niet precies, maar hebt wel je oordeel klaar. Ik hoop dat je snel over je irritatie heen bent, voor jouzelf, maar zeker ook voor jouw zieke collega die moet reintegreren en dan door allerlei collega's met een hoop irritatie wordt begroet.Klopt, ik heb mijn oordeel klaar, en klopt zowel voor mij als collega is dit niet leuk. Dit helpt in het verminderen van ergernis, echt waar!
Je weet het niet precies, maar hebt wel je oordeel klaar. Ik hoop dat je snel over je irritatie heen bent, voor jouzelf, maar zeker ook voor jouw zieke collega die moet reintegreren en dan door allerlei collega's met een hoop irritatie wordt begroet.Klopt, ik heb mijn oordeel klaar, en klopt zowel voor mij als collega is dit niet leuk. Dit helpt in het verminderen van ergernis, echt waar!
maandag 11 januari 2016 om 21:50
quote:Haarlem23 schreef op 11 januari 2016 @ 21:46:
[...]
Hahahaha last van voet en geen telefoon meer op kunnen nemen, tenzij ze een sprint van 30 meter moet trekken om bij te telefoon te komen. Goede tip om in ieder geval op mijn eigen grenzen te blijven letten, zal ik doen!Nee hoor die telefoon stond gewoon voor haar op het bureau. En daarnaast hadden we ook altijd nog twee telefoons rond slingeren waarmee je draadloos kon bellen
[...]
Hahahaha last van voet en geen telefoon meer op kunnen nemen, tenzij ze een sprint van 30 meter moet trekken om bij te telefoon te komen. Goede tip om in ieder geval op mijn eigen grenzen te blijven letten, zal ik doen!Nee hoor die telefoon stond gewoon voor haar op het bureau. En daarnaast hadden we ook altijd nog twee telefoons rond slingeren waarmee je draadloos kon bellen
maandag 11 januari 2016 om 21:51
maandag 11 januari 2016 om 21:53