Afgestudeerd en nu radeloos
zondag 7 september 2014 om 21:10
Hoihoi
Kort geleden heb ik mijn 4 jarige hbo studie social work afgerond.
Op dit moment zijn er totaal geen banen omdat de transitie van de jeugdzorg eraan komt in jan 2015.
Momenteel heb ik wel een fulltime baan bij een mode keten met uitzicht op doorgroei mogelijkheden.
Toch voel ik me na het behalen van mijn diploma erg somber en weet ik niet goed wat ik moet doen met mijn leven.
Ik heb overal twijfels bij: waar ik woon, waar ik werk en wat ik doe met mijn leven.
Ik heb het gevoel dat ik er even tussen uit moet. Bijvoorbeeld wonen en werken in zeeland ( daar voel ik me altijd thuis en even afgesloten van mijn leven hier) of bijvoorbeeld werken in het buitenland.
Toch ben ik bang dat wanneer ik terug kom ik dan helemaal radeloos ben omdat, ik dan alles heb achtergelaten en weer moet opbouwen qua werk en woning.
Heeft iemand tips of ook ervaringen?
Wat is het beste om te doen? Wachten of juist doen wat ik denk dat goed is?
xxx
Kort geleden heb ik mijn 4 jarige hbo studie social work afgerond.
Op dit moment zijn er totaal geen banen omdat de transitie van de jeugdzorg eraan komt in jan 2015.
Momenteel heb ik wel een fulltime baan bij een mode keten met uitzicht op doorgroei mogelijkheden.
Toch voel ik me na het behalen van mijn diploma erg somber en weet ik niet goed wat ik moet doen met mijn leven.
Ik heb overal twijfels bij: waar ik woon, waar ik werk en wat ik doe met mijn leven.
Ik heb het gevoel dat ik er even tussen uit moet. Bijvoorbeeld wonen en werken in zeeland ( daar voel ik me altijd thuis en even afgesloten van mijn leven hier) of bijvoorbeeld werken in het buitenland.
Toch ben ik bang dat wanneer ik terug kom ik dan helemaal radeloos ben omdat, ik dan alles heb achtergelaten en weer moet opbouwen qua werk en woning.
Heeft iemand tips of ook ervaringen?
Wat is het beste om te doen? Wachten of juist doen wat ik denk dat goed is?
xxx
You can never be overdressed or overeducated
zondag 7 september 2014 om 21:28
En hoe pas heimwee naar je ex in het plaatje.
Kan je hem weer dumpen om naar het buitenland te gaan.
Ik dacht dat je het oprecht jammer vond en weer wilde proberen.
Dan lees ik dit topic, je bent gewoon op zoek naar iets van houvast, maakt niet uit wat!
Het is nooit een goed idee om daarvoor weer een ex (mogelijk) weer verdriet te doen. Of blijven vragen of hij wil daten...
Kan je hem weer dumpen om naar het buitenland te gaan.
Ik dacht dat je het oprecht jammer vond en weer wilde proberen.
Dan lees ik dit topic, je bent gewoon op zoek naar iets van houvast, maakt niet uit wat!
Het is nooit een goed idee om daarvoor weer een ex (mogelijk) weer verdriet te doen. Of blijven vragen of hij wil daten...
zondag 7 september 2014 om 21:32
Maar waarom ben je radeloos? Je hebt een diploma en een baan, al is het in een andere richting. Je kunt zaken ook dramatiseren zeg. Terminale ziekte en dán radeloos zijn, logisch. Maar dit is toch gewoon een kwestie van even niet weten wat je moet doen? En de mogelijke oplossingen zijn: blijven solliciteren in je vakgebied (want banen zijn en komen er heus wel, werk ook in die sector en heb zelfs zonder diploma een baan gevonden afgelopen jaar)k verhuizen, niet verhuizen, even niets doen en afwachten.
zondag 7 september 2014 om 21:33
Nou, dat klinkt niet leuk, om je zo te voelen.
Is het altijd al een wens geweest om eens een jaar in het buitenland te zijn?
Dan zou ik het zeker doen!
En dan het liefste iets wat in het verlengde ligt van je studie. Vrijwilligerswerk bijvoorbeeld?
Ik denk dat je zoveel ervaring opdoet, ook op geestelijk vlak, dat je als een anders mens terug komt en steviger in je schoenen staat.
Daardoor weet je misschien ook beter wat je wil. Ikzelf als werkgever vind het altijd super leuk om dit soort jonge meiden aan te nemen die dit soort ervaring op de cv hebben staan.
Ik ben zelf na mijn studie aan het werk gegaan. En dat vind ik nu een gemiste kans. Nu moet ik wachten totdat de kinderen uit huis zijn
Is het altijd al een wens geweest om eens een jaar in het buitenland te zijn?
Dan zou ik het zeker doen!
En dan het liefste iets wat in het verlengde ligt van je studie. Vrijwilligerswerk bijvoorbeeld?
Ik denk dat je zoveel ervaring opdoet, ook op geestelijk vlak, dat je als een anders mens terug komt en steviger in je schoenen staat.
Daardoor weet je misschien ook beter wat je wil. Ikzelf als werkgever vind het altijd super leuk om dit soort jonge meiden aan te nemen die dit soort ervaring op de cv hebben staan.
Ik ben zelf na mijn studie aan het werk gegaan. En dat vind ik nu een gemiste kans. Nu moet ik wachten totdat de kinderen uit huis zijn
zondag 7 september 2014 om 21:42
Bedankt voor jullie steun.
Ik moet inderdaad misschien goed nadenken wat ik wil.
Radeloos is inderdaad hoe ik me nu voel. Ik hang er geen benamingen aan als dramatisch o.i.d. dit is gewoon zoals ik het op dit moment het beste kan omschrijven.
Bedankt voor de mensen die me oprecht willen helpen Het zet me aan het denken en dat is wat ik nodig heb
Ik moet inderdaad misschien goed nadenken wat ik wil.
Radeloos is inderdaad hoe ik me nu voel. Ik hang er geen benamingen aan als dramatisch o.i.d. dit is gewoon zoals ik het op dit moment het beste kan omschrijven.
Bedankt voor de mensen die me oprecht willen helpen Het zet me aan het denken en dat is wat ik nodig heb
You can never be overdressed or overeducated
zondag 7 september 2014 om 21:43
zondag 7 september 2014 om 21:43
zondag 7 september 2014 om 22:34
Ik herken het wel, ik voelde me ook zo na mijn afstuderen. Ik had toen ook geen vaste baan, wel af en aan tijdelijke baantjes, maar die hadden ook nooit iets met mijn studie te maken. Ik weet nog dat ik stiekem heb gehuild op mijn afstudeerfeestje omdat ik het allemaal opeens zo onzeker vond en ik even helemaal niet wist wat ik moest. Het is gewoon een moment waar je zo lang naartoe leeft, waar je toch best hoge verwachtingen van hebt gekregen door de jaren heen, dat is waar je het allemaal voor doet, en dan is het opeens zo anders dan je had gedacht toen je begon met studeren en voelt het alsof je nergens echt thuishoort. Zo was het voor mij in elk geval wel.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 7 september 2014 om 22:49
Bij mij speelde er nog meer mee, ik was niet echt gelukkig in mijn relatie, die heb ik driekwart jaar later verbroken, kort daarna mijn huidige man ontmoet. Ik heb toen ook besloten om nog een studie te gaan doen, dat heeft ook nog wat tijd gekost, voor ik besloten had wat voor studie dat moest worden. Uiteindelijk nog een master gedaan binnen hetzelfde gebied als de eerste, maar daar nooit echt een baan mee kunnen vinden, want er is gewoon heel weinig werk in, zeker gedurende de crisis, en die tweede master veranderde niet heel veel aan mijn positie op de arbeidsmarkt. Achteraf vind ik het dus wel zonde en denk ik dat ik beter óf echt heel iets anders had kunnen gaan doen, óf gewoon meer geduld had moeten opbrengen en meer door moeten pakken, minder bang zijn om in een minder leuk baantje te blijven hangen en daar ook minder mijn stemming door laten beïnvloeden.
Uiteindelijk ben ik een andere weg ingeslagen en ik voel me nu ook wel beter, het is ook al flink lang geleden dat ik ben afgestudeerd.
Als je echt niet gelukkig bent met je leven nu dan zou ik je aanraden om eens met een coach te gaan praten voor je knopen doorhakt, want soms is het meer de behoefte aan verandering en een schone lei dan dat het echt dátgene is wat je wil en dan maak je een impulsieve beslissing en zit je na een paar maanden, als de nieuwigheid er vanaf is, weer met hetzelfde probleem, en dan gaat het zich ook opstapelen.
Uiteindelijk ben ik een andere weg ingeslagen en ik voel me nu ook wel beter, het is ook al flink lang geleden dat ik ben afgestudeerd.
Als je echt niet gelukkig bent met je leven nu dan zou ik je aanraden om eens met een coach te gaan praten voor je knopen doorhakt, want soms is het meer de behoefte aan verandering en een schone lei dan dat het echt dátgene is wat je wil en dan maak je een impulsieve beslissing en zit je na een paar maanden, als de nieuwigheid er vanaf is, weer met hetzelfde probleem, en dan gaat het zich ook opstapelen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 7 september 2014 om 22:51
Hoezo is dat dramatiseren? Soms kom je jezelf keihard tegen en heb je geen idee hoe je verder moet. Ik heb nu precies hetzelfde en het maakt me zo onzeker. Maar wat mij nu helpt is om op te schrijven wat me gelukkig maakt.
Die fulltime baan bij een modeketen is misschien niet je ideaalbeeld. Maar het kan een opstapje zijn voor zoveel nieuwe uitdagingen. En ondertussen kun je voor jezelf helder krijgen wat jij graag zou willen, zonder te denken aan wat anderen ervan zouden vinden. Wat maakt je blij?
Die fulltime baan bij een modeketen is misschien niet je ideaalbeeld. Maar het kan een opstapje zijn voor zoveel nieuwe uitdagingen. En ondertussen kun je voor jezelf helder krijgen wat jij graag zou willen, zonder te denken aan wat anderen ervan zouden vinden. Wat maakt je blij?
Carpe Diem!
zondag 7 september 2014 om 23:19
quote:bloempje06 schreef op 07 september 2014 @ 21:10:
Op dit moment zijn er totaal geen banen omdat de transitie van de jeugdzorg eraan komt in jan 2015.Ik weet niet waar jij zoekt en kijkt, maar ik zie best een hoop banen voorbij komen die juist met de transitie van de JZ te maken hebben... Vaak bij gemeentes, maar ook binnen bijv. GGD/JGZ.
Op dit moment zijn er totaal geen banen omdat de transitie van de jeugdzorg eraan komt in jan 2015.Ik weet niet waar jij zoekt en kijkt, maar ik zie best een hoop banen voorbij komen die juist met de transitie van de JZ te maken hebben... Vaak bij gemeentes, maar ook binnen bijv. GGD/JGZ.
maandag 8 september 2014 om 01:07
quote:Susan schreef op 07 september 2014 @ 22:34:
Ik herken het wel, ik voelde me ook zo na mijn afstuderen. Ik had toen ook geen vaste baan, wel af en aan tijdelijke baantjes, maar die hadden ook nooit iets met mijn studie te maken. Ik weet nog dat ik stiekem heb gehuild op mijn afstudeerfeestje omdat ik het allemaal opeens zo onzeker vond en ik even helemaal niet wist wat ik moest. Het is gewoon een moment waar je zo lang naartoe leeft, waar je toch best hoge verwachtingen van hebt gekregen door de jaren heen, dat is waar je het allemaal voor doet, en dan is het opeens zo anders dan je had gedacht toen je begon met studeren en voelt het alsof je nergens echt thuishoort. Zo was het voor mij in elk geval wel.
Heel treffend. Hoe overdreven het voor sommige ook mag klinken, als je in dit schuitje hebt gezeten dan herken je het. Je afstuderen lijkt het einde te zijn, maar uiteindelijk is het pas het begin. Als er dan niks op je staat te wachten dan val je gewoon in een zwart gat. Ik ben onlangs voor de 2e keer afgestudeerd (eerst hbo jaren geleden en nu universitaire master) en had het ook voor de 2e keer. Het idee van 'ik heb nu 2 diploma's maar nog geen relevante baan, waar heb ik het voor gedaan?' kan uitermate irritant zijn.
Maar.. het komt goed!
Ik herken het wel, ik voelde me ook zo na mijn afstuderen. Ik had toen ook geen vaste baan, wel af en aan tijdelijke baantjes, maar die hadden ook nooit iets met mijn studie te maken. Ik weet nog dat ik stiekem heb gehuild op mijn afstudeerfeestje omdat ik het allemaal opeens zo onzeker vond en ik even helemaal niet wist wat ik moest. Het is gewoon een moment waar je zo lang naartoe leeft, waar je toch best hoge verwachtingen van hebt gekregen door de jaren heen, dat is waar je het allemaal voor doet, en dan is het opeens zo anders dan je had gedacht toen je begon met studeren en voelt het alsof je nergens echt thuishoort. Zo was het voor mij in elk geval wel.
Heel treffend. Hoe overdreven het voor sommige ook mag klinken, als je in dit schuitje hebt gezeten dan herken je het. Je afstuderen lijkt het einde te zijn, maar uiteindelijk is het pas het begin. Als er dan niks op je staat te wachten dan val je gewoon in een zwart gat. Ik ben onlangs voor de 2e keer afgestudeerd (eerst hbo jaren geleden en nu universitaire master) en had het ook voor de 2e keer. Het idee van 'ik heb nu 2 diploma's maar nog geen relevante baan, waar heb ik het voor gedaan?' kan uitermate irritant zijn.
Maar.. het komt goed!
maandag 8 september 2014 om 01:36
Hoe oud ben je, TO? Ben je weleens uit de band gesprongen, op zoek gegaan naar wat je wilde, heb je stages,bijbanen en vrijwilligerswerk gedaan in de sector waarin je aan de slag wilt? Dus het 'voorwerk' voor het gat waar je nu in valt voor je gevoel?
Dat is echt belangrijk. Het werk komt niet op je af vliegen. Je moet er zelf wat moeite voor doen en laten zien dat je iets echt interessant vindt en kunt.
Zonee, dan kan het helpen om die fase nog in te gaan.
Dat is echt belangrijk. Het werk komt niet op je af vliegen. Je moet er zelf wat moeite voor doen en laten zien dat je iets echt interessant vindt en kunt.
Zonee, dan kan het helpen om die fase nog in te gaan.
maandag 8 september 2014 om 15:44
Ik herken dit wel. Ook net afgestudeerd, nu een leuke parttime baan die bij mijn studie past. Contract loopt alleen in januari af, dan kan ik nog enkele maanden WW krijgen, maar dan... Alleen maar onzekerheid.
Maak ik me nu al druk om en ben nu al aan het zoeken voor werk vanaf januari. Enerzijds boeit het me niet eens waar ik werk (als ik maar de rekeningen kan betalen ) maar aan de andere kant ben ik ook bang dat ik in een hele andere sector terecht kom en mijn studie 'voor niets' is geweest, of dat ik te lang in een andere sector blijf hangen (waar ik bijv. wel een vast/lang contract kan krijgen) en ik daardoor niet meer aantrekkelijk ben voor de sector waarvoor ik gestudeerd heb omdat ik er te lang 'uit' ben geweest. Noem maar op Lekkere dramaqueen ben ik ook.
Enige tip die ik kan geven is vacatures sporen en alleen bij je huidige baan weggaan als je echt een goede deal kunt krijgen (goed contract/uren/vaste baan). Verder zou ik niet halsoverdekop naar Zeeland oid vertrekken, dan vlucht je alleen maar voor je eigen onzekerheid. Probeer opdrachten/vrijwilligerswerk te doen in je sector/bij je doelgroep.
Maak ik me nu al druk om en ben nu al aan het zoeken voor werk vanaf januari. Enerzijds boeit het me niet eens waar ik werk (als ik maar de rekeningen kan betalen ) maar aan de andere kant ben ik ook bang dat ik in een hele andere sector terecht kom en mijn studie 'voor niets' is geweest, of dat ik te lang in een andere sector blijf hangen (waar ik bijv. wel een vast/lang contract kan krijgen) en ik daardoor niet meer aantrekkelijk ben voor de sector waarvoor ik gestudeerd heb omdat ik er te lang 'uit' ben geweest. Noem maar op Lekkere dramaqueen ben ik ook.
Enige tip die ik kan geven is vacatures sporen en alleen bij je huidige baan weggaan als je echt een goede deal kunt krijgen (goed contract/uren/vaste baan). Verder zou ik niet halsoverdekop naar Zeeland oid vertrekken, dan vlucht je alleen maar voor je eigen onzekerheid. Probeer opdrachten/vrijwilligerswerk te doen in je sector/bij je doelgroep.