Werk & Studie
alle pijlers
Baan vinden... hopeloos
woensdag 29 januari 2014 om 15:08
Sinds afgelopen zomer ben ik afgestudeerd. Ik ben na mijn hbo door gaan studeren omdat ik dacht dan sneller aan een baan te komen. Nu een master op zak, heel veel sollicitatie brieven verder, helaas nog zonder resultaat. Ik heb wel een flexcontract waarmee ik de afgelopen maanden veel uren heb kunnen maken maar dat is ook niet wat ik wil.
Wat me vooral dwars zit is dat ik merk dat ik de afwijzingen steeds persoonlijker opvat. Ik laat me er steeds harder door uit het veld slaan. Ik ben, naar ik weet, niet echt gevoelig voor een depressie maar iedere dag dat ik thuis zit word ik steeds verdrietiger. Ik sta iedere dag om 8.00 uur op en plan altijd wel iets in maar dit geeft me helaas geen genoegdoening.
Ik weet ook niet waarom ik dit blog start, misschien omdat ik positieve berichten wil horen van mensen die het gelukt is een baan te vinden. Of juist om te horen dat het maar een kwestie van tijd is en dat een half jaar zoeken nog niet eens zo lang is.
Wat ik wel weet is dat ik er flink klaar mee ben en zo graag lekker fulltime wil werken..
Wat me vooral dwars zit is dat ik merk dat ik de afwijzingen steeds persoonlijker opvat. Ik laat me er steeds harder door uit het veld slaan. Ik ben, naar ik weet, niet echt gevoelig voor een depressie maar iedere dag dat ik thuis zit word ik steeds verdrietiger. Ik sta iedere dag om 8.00 uur op en plan altijd wel iets in maar dit geeft me helaas geen genoegdoening.
Ik weet ook niet waarom ik dit blog start, misschien omdat ik positieve berichten wil horen van mensen die het gelukt is een baan te vinden. Of juist om te horen dat het maar een kwestie van tijd is en dat een half jaar zoeken nog niet eens zo lang is.
Wat ik wel weet is dat ik er flink klaar mee ben en zo graag lekker fulltime wil werken..
woensdag 29 januari 2014 om 15:11
woensdag 29 januari 2014 om 15:13
Wat voor werk doe je met je flexcontract? Vind je dat wel leuk om te doen?
Verder is het erg herkenbaar voor mij. In augustus WO afgestudeerd, nu aan het werk op een klantenservice en daarnaast hard aan het solliciteren. Ik verveel me regelmatig helemaal dood op mijn huidige werk omdat er soms gewoon erg weinig te doen is (wachten tot de telefoon over gaat). Die verveling is slopend en dat vind ik best zwaar, maar er zal toch geld binnen moeten komen en ik weet dat ik blij moet zijn dat ik überhaupt werk heb.
Heb je al eens gesprekken gehad? Van afwijzingsbrieven trek ik me niets aan, maar na een gesprek vind ik het wel lastig.
Verder is het erg herkenbaar voor mij. In augustus WO afgestudeerd, nu aan het werk op een klantenservice en daarnaast hard aan het solliciteren. Ik verveel me regelmatig helemaal dood op mijn huidige werk omdat er soms gewoon erg weinig te doen is (wachten tot de telefoon over gaat). Die verveling is slopend en dat vind ik best zwaar, maar er zal toch geld binnen moeten komen en ik weet dat ik blij moet zijn dat ik überhaupt werk heb.
Heb je al eens gesprekken gehad? Van afwijzingsbrieven trek ik me niets aan, maar na een gesprek vind ik het wel lastig.
woensdag 29 januari 2014 om 15:21
Ik heb tot nu toe twee sollicitatiegesprekken gehad en ben daar helaas tweede geworden, ook als reden dat de ander net wat meer ervaring had. Ik heb denk ik nu ongeveer 50 brieven gestuurd. En ik weet ook wel dat dit er niet heel veel zijn, maar dat komt ook wel omdat ik de afgelopen tijd veel heb kunnen werken. En misschien ook wel omdat ik dan weer bang ben voor een afwijzing (zwak excuus maar zo werkt het wel voor mij)
Ik vind mijn werk wel leuk, maar het biedt geen enkele zekerheid. De ene week kan ik fulltime werken en de andere week maar 1 dag.
Op zich hoef ik geen werk dat aansluit op mijn opleiding, dan zie ik het gewoon als een soort persoonlijke ontwikkeling. Maar op de vacatures waar ze geen kwalificaties vragen solliciteren zo ontzettend veel mensen dat er altijd iemand is met meer ervaring.
Ik heb me nog niet ingeschreven bij een detacheringsbureau, dat zal ik nog wel gaan doen! Vanuit daar kun je natuurlijk ergens blijven hangen.
Ik vind mijn werk wel leuk, maar het biedt geen enkele zekerheid. De ene week kan ik fulltime werken en de andere week maar 1 dag.
Op zich hoef ik geen werk dat aansluit op mijn opleiding, dan zie ik het gewoon als een soort persoonlijke ontwikkeling. Maar op de vacatures waar ze geen kwalificaties vragen solliciteren zo ontzettend veel mensen dat er altijd iemand is met meer ervaring.
Ik heb me nog niet ingeschreven bij een detacheringsbureau, dat zal ik nog wel gaan doen! Vanuit daar kun je natuurlijk ergens blijven hangen.
woensdag 29 januari 2014 om 15:22
En toch zal je iets vinden, echt.
Niet wanhopig worden. Je bent moedig.
Ga (naast je flexwerk) één ding doen dat je echt leuk vindt. Een vriendin van me heeft uiteindelijk van haar hobby haar werk gemaakt.
Er zijn zoveel mensen die eerst uitzendwerk doen voordat ze ergens een jaarcontact krijgen.
P.S. Ik lees net dat je twee keer tweede bent geworden. Dat is een goed teken! Een familielid was tweede geworden en vervolgens, bij een latere vacature bij hetzelfde bedrijf, werd hij eerste.
Niet wanhopig worden. Je bent moedig.
Ga (naast je flexwerk) één ding doen dat je echt leuk vindt. Een vriendin van me heeft uiteindelijk van haar hobby haar werk gemaakt.
Er zijn zoveel mensen die eerst uitzendwerk doen voordat ze ergens een jaarcontact krijgen.
P.S. Ik lees net dat je twee keer tweede bent geworden. Dat is een goed teken! Een familielid was tweede geworden en vervolgens, bij een latere vacature bij hetzelfde bedrijf, werd hij eerste.
woensdag 29 januari 2014 om 15:27
quote:cantuccini schreef op 29 januari 2014 @ 15:21:
Ik heb tot nu toe twee sollicitatiegesprekken gehad en ben daar helaas tweede geworden, ook als reden dat de ander net wat meer ervaring had. Ik heb denk ik nu ongeveer 50 brieven gestuurd. En ik weet ook wel dat dit er niet heel veel zijn, maar dat komt ook wel omdat ik de afgelopen tijd veel heb kunnen werken. En misschien ook wel omdat ik dan weer bang ben voor een afwijzing (zwak excuus maar zo werkt het wel voor mij)
Ik vind mijn werk wel leuk, maar het biedt geen enkele zekerheid. De ene week kan ik fulltime werken en de andere week maar 1 dag.
Op zich hoef ik geen werk dat aansluit op mijn opleiding, dan zie ik het gewoon als een soort persoonlijke ontwikkeling. Maar op de vacatures waar ze geen kwalificaties vragen solliciteren zo ontzettend veel mensen dat er altijd iemand is met meer ervaring.
Ik heb me nog niet ingeschreven bij een detacheringsbureau, dat zal ik nog wel gaan doen! Vanuit daar kun je natuurlijk ergens blijven hangen.
Lijkt me best prima, twee keer zover komen in een sollicitatie.
Niet zo miepen over afwijzingen. Het is niks persoonlijks, het hoort er gewoon bij.
Ik heb tot nu toe twee sollicitatiegesprekken gehad en ben daar helaas tweede geworden, ook als reden dat de ander net wat meer ervaring had. Ik heb denk ik nu ongeveer 50 brieven gestuurd. En ik weet ook wel dat dit er niet heel veel zijn, maar dat komt ook wel omdat ik de afgelopen tijd veel heb kunnen werken. En misschien ook wel omdat ik dan weer bang ben voor een afwijzing (zwak excuus maar zo werkt het wel voor mij)
Ik vind mijn werk wel leuk, maar het biedt geen enkele zekerheid. De ene week kan ik fulltime werken en de andere week maar 1 dag.
Op zich hoef ik geen werk dat aansluit op mijn opleiding, dan zie ik het gewoon als een soort persoonlijke ontwikkeling. Maar op de vacatures waar ze geen kwalificaties vragen solliciteren zo ontzettend veel mensen dat er altijd iemand is met meer ervaring.
Ik heb me nog niet ingeschreven bij een detacheringsbureau, dat zal ik nog wel gaan doen! Vanuit daar kun je natuurlijk ergens blijven hangen.
Lijkt me best prima, twee keer zover komen in een sollicitatie.
Niet zo miepen over afwijzingen. Het is niks persoonlijks, het hoort er gewoon bij.
woensdag 29 januari 2014 om 15:29
Ik denk dat het ook gewoon komt dat je vol met ambities afstudeert. En vervolgens in de keiharde werkelijkheid terecht komt. Dat maakt het misschien nog wel moeilijker. Je begint aan iets en als dan blijkt dat (naar je gevoel) niemand je wilt hebben stort je toekomst beeld in elkaar. Als ik het zo opschrijf klinkt het wel erg weemoedig maar goed.
En ja ik weet dat ik niet moet gaan 'miepen' over een afwijzing want dat hoort er gewoon bij! Maar daar moet ik soms gewoon even bewust van gemaakt worden. Ook dat het niet het einde van de wereld is, ik heb gewoon een dak boven mijn hoofd en buiten het werk zoeken gelukkig. Maar soms ben ik dat een beetje kwijt.
En ja ik weet dat ik niet moet gaan 'miepen' over een afwijzing want dat hoort er gewoon bij! Maar daar moet ik soms gewoon even bewust van gemaakt worden. Ook dat het niet het einde van de wereld is, ik heb gewoon een dak boven mijn hoofd en buiten het werk zoeken gelukkig. Maar soms ben ik dat een beetje kwijt.
woensdag 29 januari 2014 om 15:31
quote:cantuccini schreef op 29 januari 2014 @ 15:29:
Ik denk dat het ook gewoon komt dat je vol met ambities afstudeert. En vervolgens in de keiharde werkelijkheid terecht komt. Dat maakt het misschien nog wel moeilijker. Je begint aan iets en als dan blijkt dat (naar je gevoel) niemand je wilt hebben stort je toekomst beeld in elkaar. Als ik het zo opschrijf klinkt het wel erg weemoedig maar goed.
En ja ik weet dat ik niet moet gaan 'miepen' over een afwijzing want dat hoort er gewoon bij! Maar daar moet ik soms gewoon even bewust van gemaakt worden. Ook dat het niet het einde van de wereld is, ik heb gewoon een dak boven mijn hoofd en buiten het werk zoeken gelukkig. Maar soms ben ik dat een beetje kwijt.TO, je hebt een beetje last van de "Engelse ziekte" in je taalgebruik. Dat staat slordig. Let daarop in je sollicitatiebrieven, sommige mensen vallen daar over.
Ik denk dat het ook gewoon komt dat je vol met ambities afstudeert. En vervolgens in de keiharde werkelijkheid terecht komt. Dat maakt het misschien nog wel moeilijker. Je begint aan iets en als dan blijkt dat (naar je gevoel) niemand je wilt hebben stort je toekomst beeld in elkaar. Als ik het zo opschrijf klinkt het wel erg weemoedig maar goed.
En ja ik weet dat ik niet moet gaan 'miepen' over een afwijzing want dat hoort er gewoon bij! Maar daar moet ik soms gewoon even bewust van gemaakt worden. Ook dat het niet het einde van de wereld is, ik heb gewoon een dak boven mijn hoofd en buiten het werk zoeken gelukkig. Maar soms ben ik dat een beetje kwijt.TO, je hebt een beetje last van de "Engelse ziekte" in je taalgebruik. Dat staat slordig. Let daarop in je sollicitatiebrieven, sommige mensen vallen daar over.
woensdag 29 januari 2014 om 15:32
woensdag 29 januari 2014 om 15:34
woensdag 29 januari 2014 om 15:37
Markovic: je hebt helemaal gelijk! En wellicht zal er zo'n fout ergens in mijn brieven staan, ik zal er beter op gaan letten!
Bedankt in ieder geval voor de berichten! Inderdaad moet ik dit maar zien als een baaldag, ik heb al besloten om morgenochtend maar lekker te gaan zwemmen. Wie weet krijg ik dan wel heel geniale ideeën.
Bedankt in ieder geval voor de berichten! Inderdaad moet ik dit maar zien als een baaldag, ik heb al besloten om morgenochtend maar lekker te gaan zwemmen. Wie weet krijg ik dan wel heel geniale ideeën.
woensdag 29 januari 2014 om 15:40
woensdag 29 januari 2014 om 15:42
quote:markovic schreef op 29 januari 2014 @ 15:34:
[quote]cantuccini schreef op 29 januari 2014 @ 15:31:
temporary2: Dank je wel! Dat geeft weer moed! Ik hoop ook echt dat ik er uiteindelijk kan gaan werken. Het was echt een baan en bedrijf die bij mij paste.[/quote]
Lees die zin nog eens goed.
De baan die je wist dat zou komen.
Ik zou idd mijn brieven eens na laten lezen.
En verder zou ik ook moedeloos worden van deze markt. Ik geef t je te doen...
[quote]cantuccini schreef op 29 januari 2014 @ 15:31:
temporary2: Dank je wel! Dat geeft weer moed! Ik hoop ook echt dat ik er uiteindelijk kan gaan werken. Het was echt een baan en bedrijf die bij mij paste.[/quote]
Lees die zin nog eens goed.
De baan die je wist dat zou komen.
Ik zou idd mijn brieven eens na laten lezen.
En verder zou ik ook moedeloos worden van deze markt. Ik geef t je te doen...
woensdag 29 januari 2014 om 16:27
Ik weet hoe je je voelt. Soms moet ik er gewoon van huilen als ik weer de zoveelste standaard afwijzing krijg. En dan voel ik mij gewoon hulpeloos en dom. Volgende maand ben ik aan jaar afgestudeerd. Ben dus al bijna een jaar bezig met solliciteren. Maar helaas. Ik push mezelf wel om door te zetten en er voor te gaan. Geef nooit de moed op.
woensdag 29 januari 2014 om 16:32
quote:roosje87 schreef op 29 januari 2014 @ 16:27:
Ik weet hoe je je voelt. Soms moet ik er gewoon van huilen als ik weer de zoveelste standaard afwijzing krijg. En dan voel ik mij gewoon hulpeloos en dom. Volgende maand ben ik aan jaar afgestudeerd. Ben dus al bijna een jaar bezig met solliciteren. Maar helaas. Ik push mezelf wel om door te zetten en er voor te gaan. Geef nooit de moed op.
Sorry, maar is dat niet een beetje overdreven? Huilen om een afwijzing op een sollicitatie? Ik hoop dat je op een sollicitatiegesprek wat stabieler overkomt.
P.S. De Engelse ziekte is blijkbaar besmettelijk.
Ik weet hoe je je voelt. Soms moet ik er gewoon van huilen als ik weer de zoveelste standaard afwijzing krijg. En dan voel ik mij gewoon hulpeloos en dom. Volgende maand ben ik aan jaar afgestudeerd. Ben dus al bijna een jaar bezig met solliciteren. Maar helaas. Ik push mezelf wel om door te zetten en er voor te gaan. Geef nooit de moed op.
Sorry, maar is dat niet een beetje overdreven? Huilen om een afwijzing op een sollicitatie? Ik hoop dat je op een sollicitatiegesprek wat stabieler overkomt.
P.S. De Engelse ziekte is blijkbaar besmettelijk.
woensdag 29 januari 2014 om 16:37
quote:markovic schreef op 29 januari 2014 @ 16:32:
[...]
Sorry, maar is dat niet een beetje overdreven? Huilen om een afwijzing op een sollicitatie? Ik hoop dat je op een sollicitatiegesprek wat stabieler overkomt.
P.S. De Engelse ziekte is blijkbaar besmettelijk.Het gaat niet om 1 afwijzing maar meerdere afwijzingen op een dag of week. Ik solliciteer bijna dagelijks. En dat ik soms emotioneel ervan wordt wil niet zeggen dat ik niet stabiel ben of overkom. Het geeft gewoon een kut gevoel om dagelijks afwijzingen te krijgen van je sollicitaties. En soms kan je daar toch emotioneel van worden. Wat is daar mis mee?
[...]
Sorry, maar is dat niet een beetje overdreven? Huilen om een afwijzing op een sollicitatie? Ik hoop dat je op een sollicitatiegesprek wat stabieler overkomt.
P.S. De Engelse ziekte is blijkbaar besmettelijk.Het gaat niet om 1 afwijzing maar meerdere afwijzingen op een dag of week. Ik solliciteer bijna dagelijks. En dat ik soms emotioneel ervan wordt wil niet zeggen dat ik niet stabiel ben of overkom. Het geeft gewoon een kut gevoel om dagelijks afwijzingen te krijgen van je sollicitaties. En soms kan je daar toch emotioneel van worden. Wat is daar mis mee?
woensdag 29 januari 2014 om 16:45
Heb je naast het zoeken naar een baan nog wel tijdelijke banen? Ja ik snap je gevoel dat je er steeds meer emotionele gevoelens van krijgt. Dat komt denk ik ook omdat je op jezelf bent aangewezen. Door alleen thuis te zitten ga ik piekeren, terwijl ik me voorheen niet echt druk kon maken om dingen. Dus ja, solliciteren doet iets met je. Maar ik zie het ook wel weer als iets positiefs, ik heb nog nooit zoveel over mezelf geleerd.
woensdag 29 januari 2014 om 17:02
quote:cantuccini schreef op 29 januari 2014 @ 16:45:
Heb je naast het zoeken naar een baan nog wel tijdelijke banen? Ja ik snap je gevoel dat je er steeds meer emotionele gevoelens van krijgt. Dat komt denk ik ook omdat je op jezelf bent aangewezen. Door alleen thuis te zitten ga ik piekeren, terwijl ik me voorheen niet echt druk kon maken om dingen. Dus ja, solliciteren doet iets met je. Maar ik zie het ook wel weer als iets positiefs, ik heb nog nooit zoveel over mezelf geleerd.Ja ik heb wel een baan maar weinig uren en ik wil meer uur werken en ook in de richting wat te maken heeft met mijn studie. Dus vandaar dat ik dagelijks wel solliciteer. Maar goed we moeten de moed niet opgeven en positief blijven.
Heb je naast het zoeken naar een baan nog wel tijdelijke banen? Ja ik snap je gevoel dat je er steeds meer emotionele gevoelens van krijgt. Dat komt denk ik ook omdat je op jezelf bent aangewezen. Door alleen thuis te zitten ga ik piekeren, terwijl ik me voorheen niet echt druk kon maken om dingen. Dus ja, solliciteren doet iets met je. Maar ik zie het ook wel weer als iets positiefs, ik heb nog nooit zoveel over mezelf geleerd.Ja ik heb wel een baan maar weinig uren en ik wil meer uur werken en ook in de richting wat te maken heeft met mijn studie. Dus vandaar dat ik dagelijks wel solliciteer. Maar goed we moeten de moed niet opgeven en positief blijven.