Werk & Studie
alle pijlers
Collega met onethisch gedrag in mijn team?
zaterdag 24 juli 2010 om 23:59
Ik werk met heel veel plezier in de hulpverlening met een vrij kwetsbare doelgroep. Natuurlijk heb ik een team om me heen, maar we hebben allemaal ons eigen werkgebied. Tijdens individuele cliëntcontacten en contacten met groepen cliënten zijn we dus meestal de enige professional ter plaatsen, in een vrij informele sfeer.
Nu weet ik dat een collega van een ander team dan het mijne misbruik heeft gemaakt van een aantal clienten (denk aan: geld en middelen afhandig maken, handelingen laten verrichten). Eén van hen heeft mij dat verteld, en na heel veel gesprekken heb ik hem samen met mijn leidinggevende kunnen overhalen een anonieme klacht in te dienen. Ik vond dat moeilijk omdat ik me in feite niet wil bemoeien met het (dis)functioneren van een collega, maar ik vind het ook heel erg als iemand een 'gevaar' vormt (in de zin van: cliënten niet helpen hun leven op de rit te krijgen maar juist meer problemen veroorzaken). De client zelf was ook heel erg bang dat betreffende man hem zou komen lastigvallen.
Ten tijde van die klacht vertrouwde onze gezamenlijke leidinggevende mij toe dat er al vaker dit soort klachten ingediend zijn, dat hij hier ook vaker officieel op is aangesproken, maar dat men het nooit hard heeft kunnen maken. Van een exclient hoorde ik ook een soortgelijk verhaal, die wilde hem wel wat aandoen. De enige consequentie naar aanleiding van onze klacht is geweest dat hij extra in de gaten gehouden zal worden. Sinds dit alles bij mij bekend is heb ik de collega er zelf nooit op aangesproken, maar mijn respect voor hem is tot het nulpunt gedaald en de tijd dat ik met hem lach of klets is voorbij.
Nu is er door omstandigheden een plek in mijn team vrijgekomen tot eind 2010. Ik heb via andere collega's te horen gekregen dat HIJ deze plek zal opvullen. Het gebied waar hij gaat werken is mijn oude werkgebied, dus hij gaat met 'mijn' cliënten werken. In 'mijn' kantoor. Hij zal ook bij de teamvergaderingen aanwezig zijn. Het nieuws is nog niet officieel: mijn leidinggevende is nu op vakantie (volgens mij is het rondgemaakt vlak voor haar vertrek) en zij zal het ongetwijfeld mededelen als ze terug is.
En ik, ik wil het niet. Ik heb de neiging ontzettende stennis te gaan schoppen. Het is duidelijk dat deze man zich onethisch gedraagt naar clienten toe, en blijkbaar is de organisatie te slap om hem uit zijn functie te ontzetten of hem te ontslaan. Dat vind ik al erg genoeg, maar IK wil daar niet mee geconfronteerd worden. Ik wil hem zo min mogelijk hoeven zien en spreken, en ik wil hem al helemaal niet in de buurt van 'mijn' (weleens waar ex)cliënten hebben. Het voelt voor mij ook als een principekwestie, ik kan dit toch niet laten gebeuren?
De vraag is nu: wat ga ik doen en hoe ga ik dat vormgeven. Iemand een idee?
Nu weet ik dat een collega van een ander team dan het mijne misbruik heeft gemaakt van een aantal clienten (denk aan: geld en middelen afhandig maken, handelingen laten verrichten). Eén van hen heeft mij dat verteld, en na heel veel gesprekken heb ik hem samen met mijn leidinggevende kunnen overhalen een anonieme klacht in te dienen. Ik vond dat moeilijk omdat ik me in feite niet wil bemoeien met het (dis)functioneren van een collega, maar ik vind het ook heel erg als iemand een 'gevaar' vormt (in de zin van: cliënten niet helpen hun leven op de rit te krijgen maar juist meer problemen veroorzaken). De client zelf was ook heel erg bang dat betreffende man hem zou komen lastigvallen.
Ten tijde van die klacht vertrouwde onze gezamenlijke leidinggevende mij toe dat er al vaker dit soort klachten ingediend zijn, dat hij hier ook vaker officieel op is aangesproken, maar dat men het nooit hard heeft kunnen maken. Van een exclient hoorde ik ook een soortgelijk verhaal, die wilde hem wel wat aandoen. De enige consequentie naar aanleiding van onze klacht is geweest dat hij extra in de gaten gehouden zal worden. Sinds dit alles bij mij bekend is heb ik de collega er zelf nooit op aangesproken, maar mijn respect voor hem is tot het nulpunt gedaald en de tijd dat ik met hem lach of klets is voorbij.
Nu is er door omstandigheden een plek in mijn team vrijgekomen tot eind 2010. Ik heb via andere collega's te horen gekregen dat HIJ deze plek zal opvullen. Het gebied waar hij gaat werken is mijn oude werkgebied, dus hij gaat met 'mijn' cliënten werken. In 'mijn' kantoor. Hij zal ook bij de teamvergaderingen aanwezig zijn. Het nieuws is nog niet officieel: mijn leidinggevende is nu op vakantie (volgens mij is het rondgemaakt vlak voor haar vertrek) en zij zal het ongetwijfeld mededelen als ze terug is.
En ik, ik wil het niet. Ik heb de neiging ontzettende stennis te gaan schoppen. Het is duidelijk dat deze man zich onethisch gedraagt naar clienten toe, en blijkbaar is de organisatie te slap om hem uit zijn functie te ontzetten of hem te ontslaan. Dat vind ik al erg genoeg, maar IK wil daar niet mee geconfronteerd worden. Ik wil hem zo min mogelijk hoeven zien en spreken, en ik wil hem al helemaal niet in de buurt van 'mijn' (weleens waar ex)cliënten hebben. Het voelt voor mij ook als een principekwestie, ik kan dit toch niet laten gebeuren?
De vraag is nu: wat ga ik doen en hoe ga ik dat vormgeven. Iemand een idee?
zondag 25 juli 2010 om 03:23
quote:Conundrum schreef op 25 juli 2010 @ 03:07:
Als je weet wie de 'doelgroep' is van deze 'collega' zou je dan iets kunnen organiseren? Zoals een vaardigheidstraining waarbij je het onderwerp vertrouwen in anderen en grenzen behandelt?
Waarbij je dan ook zou kunnen uitleggen dat bepaalde mensen, ook al hebben ze een vertrouwensfunctie, niet altijd het beste voorhebben met hun cliënten (weet niet meer welke poster hierover meer schreef).
het bovenstaande is de belangrijkste boodschap die je zou kunnen meegeven, en je kunt in de training meer dan alleen het onderliggende doel aan bod kunnen laten komen...lijkt me iets te verontrustend als dit de enige boodschap zou zijn...inpakken met een strikkie.
Als de werkgever de cliënten niet wil of kan beschermen, dan kan je de cliënten zichzelf leren beschermen.
De collega zou ik zoveel mogelijk links laten liggen, alleen het noodzakelijke aan communicatie doen.
De loyaliteit van een werkgever houdt vaak op, als iemand misstanden aan de kaak stelt, die laten zien dat ze niet het juiste hebben gedaan. Een werknemer die een scheve schaats rijdt, iswat anders. Dit reflecteert alleen op hem. Zo gauw je hun handelswijze (qua oplossing van de klachten) 'bekritiseert',
zal jij aan het kortste eind trekken .
Anders is de inspectie een mogelijkheid ? Ik weet niet of zij ook adviezen geven . De inspectie inschakelen zou een laatste optie kunnen zijn. Werkgever zou hier helemaal niet blij mee zijn en dit zou ook je eigen positie kunnen verzwakken.
Praten met de leidinggevende is ook eerder geopperd, maar ben bang dat zij weinig wil of kan doen.
Verder is het te gek voor woorden dat zo iemand nog zou mogen werken in het vak.Dit vind ik een goede tip! Het zal denk ik niet in elk bedrijf kunnen, maar dat kan TO beter bepalen. Is altijd wat lastig hier omdat je niet exact weet wat voor soort bedrijf het is en wat voor diensten ze leveren, dat zorgt ook snel voor een algemener advies.
Als je weet wie de 'doelgroep' is van deze 'collega' zou je dan iets kunnen organiseren? Zoals een vaardigheidstraining waarbij je het onderwerp vertrouwen in anderen en grenzen behandelt?
Waarbij je dan ook zou kunnen uitleggen dat bepaalde mensen, ook al hebben ze een vertrouwensfunctie, niet altijd het beste voorhebben met hun cliënten (weet niet meer welke poster hierover meer schreef).
het bovenstaande is de belangrijkste boodschap die je zou kunnen meegeven, en je kunt in de training meer dan alleen het onderliggende doel aan bod kunnen laten komen...lijkt me iets te verontrustend als dit de enige boodschap zou zijn...inpakken met een strikkie.
Als de werkgever de cliënten niet wil of kan beschermen, dan kan je de cliënten zichzelf leren beschermen.
De collega zou ik zoveel mogelijk links laten liggen, alleen het noodzakelijke aan communicatie doen.
De loyaliteit van een werkgever houdt vaak op, als iemand misstanden aan de kaak stelt, die laten zien dat ze niet het juiste hebben gedaan. Een werknemer die een scheve schaats rijdt, iswat anders. Dit reflecteert alleen op hem. Zo gauw je hun handelswijze (qua oplossing van de klachten) 'bekritiseert',
zal jij aan het kortste eind trekken .
Anders is de inspectie een mogelijkheid ? Ik weet niet of zij ook adviezen geven . De inspectie inschakelen zou een laatste optie kunnen zijn. Werkgever zou hier helemaal niet blij mee zijn en dit zou ook je eigen positie kunnen verzwakken.
Praten met de leidinggevende is ook eerder geopperd, maar ben bang dat zij weinig wil of kan doen.
Verder is het te gek voor woorden dat zo iemand nog zou mogen werken in het vak.Dit vind ik een goede tip! Het zal denk ik niet in elk bedrijf kunnen, maar dat kan TO beter bepalen. Is altijd wat lastig hier omdat je niet exact weet wat voor soort bedrijf het is en wat voor diensten ze leveren, dat zorgt ook snel voor een algemener advies.
zondag 25 juli 2010 om 03:46
zondag 25 juli 2010 om 08:28
Het is kiezen of delen: of je stoort je zodanig dat je tot alles bereid bent dit te doen stoppen of je stoort je niet genoeg om tot alles bereid te zijn.
Mijn inschatting is dat rechtstreeks verzet tegen de plaatsing van deze collega niet constructief zal uitpakken en vermoedelijk vooral je eigen positie zal beschadigen.
Mijn advies: bedenk eerst hoe ver je wilt gaan. Wil je dit echt doen stoppen, zoek dan uit of er een klokkenluidersregeling is binnen de organisatie. Zoja, volg dan die procedure. Zonee, zoek uit of er een vertrouwenspersoon is en wat het adres van de Inspectie is. Doe vervolgens daar melding. Realiseer je dat dit je baan kan kosten. Formeel ben je beschermd maar in praktijk zijn klokkenluiders vaak al snel Kop van Jut (met een goede afvloeingsregeling, dat dan weer wel).
Mijn inschatting is dat rechtstreeks verzet tegen de plaatsing van deze collega niet constructief zal uitpakken en vermoedelijk vooral je eigen positie zal beschadigen.
Mijn advies: bedenk eerst hoe ver je wilt gaan. Wil je dit echt doen stoppen, zoek dan uit of er een klokkenluidersregeling is binnen de organisatie. Zoja, volg dan die procedure. Zonee, zoek uit of er een vertrouwenspersoon is en wat het adres van de Inspectie is. Doe vervolgens daar melding. Realiseer je dat dit je baan kan kosten. Formeel ben je beschermd maar in praktijk zijn klokkenluiders vaak al snel Kop van Jut (met een goede afvloeingsregeling, dat dan weer wel).
zondag 25 juli 2010 om 08:59
Heel moeilijk. Ik heb zelf in een minder erge maar soortgelijke situatie gezeten (dysfunctionerende supervisor, geen criminele activiteiten maar gewoon slecht werk afleveren, ook in de zorg) en de ´organisatie´ kiest meestal gewoon voor de centen, en dat houdt in de werknemer in dienst houden en geen duizenden euro´s stoppen in ontslagprocedures, advocaten, ontslagpremies etc. etc.
Ik kon er op een gegeven moment gewoon echt niet meer tegen en ben weggegaan. Als zo´n grote organisatie ervoor kiest een dysfunctionerend persoon in dienst te houden dan kom je er als collega met ´gewoon protest´ echt niet... Dat is natuurlijk al vele jaren en vele malen geprobeerd. Je zal inderdaad moeten gaan klokkenluiden, wat grote consequenties voor jezelf en je toekomstige carriere zal hebben (want in je huidige baan zal je dan waarschijnlijk niet kunnen blijven en bij een nieuwe baan heb je dan een reputatie). Of je kiest er uiteindelijk voor om zelf weg te gaan.
Zo gaat het dus gewoon, in grote organisaties wordt van bovenaf vaak gewoon gekozen voor de centen i.p.v. voor de beste zorg. En daar hebben betrokken collega´s als jij dan onder te lijden...
Sterkte!
Ik kon er op een gegeven moment gewoon echt niet meer tegen en ben weggegaan. Als zo´n grote organisatie ervoor kiest een dysfunctionerend persoon in dienst te houden dan kom je er als collega met ´gewoon protest´ echt niet... Dat is natuurlijk al vele jaren en vele malen geprobeerd. Je zal inderdaad moeten gaan klokkenluiden, wat grote consequenties voor jezelf en je toekomstige carriere zal hebben (want in je huidige baan zal je dan waarschijnlijk niet kunnen blijven en bij een nieuwe baan heb je dan een reputatie). Of je kiest er uiteindelijk voor om zelf weg te gaan.
Zo gaat het dus gewoon, in grote organisaties wordt van bovenaf vaak gewoon gekozen voor de centen i.p.v. voor de beste zorg. En daar hebben betrokken collega´s als jij dan onder te lijden...
Sterkte!
zondag 25 juli 2010 om 09:09
quote:wuiles schreef op 25 juli 2010 @ 08:28:
Het is kiezen of delen: of je stoort je zodanig dat je tot alles bereid bent dit te doen stoppen of je stoort je niet genoeg om tot alles bereid te zijn.
Mijn inschatting is dat rechtstreeks verzet tegen de plaatsing van deze collega niet constructief zal uitpakken en vermoedelijk vooral je eigen positie zal beschadigen.
Mijn advies: bedenk eerst hoe ver je wilt gaan. Wil je dit echt doen stoppen, zoek dan uit of er een klokkenluidersregeling is binnen de organisatie. Zoja, volg dan die procedure. Zonee, zoek uit of er een vertrouwenspersoon is en wat het adres van de Inspectie is. Doe vervolgens daar melding. Realiseer je dat dit je baan kan kosten. Formeel ben je beschermd maar in praktijk zijn klokkenluiders vaak al snel Kop van Jut (met een goede afvloeingsregeling, dat dan weer wel).
Helemaal mee eens. Ik vind je ietwat naief in deze zaak staan, Frizzy. Het is (serieus) hartstikke fijn dat jij goed bent in je werk en dat je aanzien hebt, maar dat maakt geen ene donder meer uit als jij mensen boven je tegen je in het harnas werkt.
De mensen van hogerhand hebben er, ondanks alle klachten en aanwijzingen, ervoor gekozen om deze collega niet te ontslaan of een functie te geven waar hij geen kwaad kan doen, maar hebben hem geplaatst in een functie waar hij juist weer zijn oude praktijken voort kan zetten en zelfs, zo begrijp ik, zonder toezicht zal werken. Als door de hele organisatie bekend is dat deze man zo werkt, zullen andere teamleiders hem vast al geweigerd hebben. Bij jullie team is hij wel terecht gekomen. Dit kan ook wat over jouw teamleider zeggen. Ik zou ook tegenover je teamleider niet het achterste van je tong laten zien.
Ik zou bij de teamleider aangeven wat je allemaal hebt vernomen over deze collega en dat je bezorgd bent over het welzijn van de clienten. Je kunt vragen of dat toezicht wat er zou komen ook daadwerkelijk gehandhaafd wordt. Laat niet blijken hoe jij persoonlijk over deze man denkt, maar houdt het vooral professioneel. Ik zou ook zeker niet de collega's bij elkaar roepen en hen 'waarschuwen' of iets in die richting. Dat is helemaal jouw taak niet.
Besef goed dat als je stappen zou gaan ondernemen, je de situatie ook uit handen geeft en er zeer goed mogelijk negatieve gevolgen kunnen gaan uitrollen voor jou die je niet meer onder controle hebt. En dan zal die collega hoogstwaarschijnlijk gewoon nog steeds zijn baan hebben.
Het is kiezen of delen: of je stoort je zodanig dat je tot alles bereid bent dit te doen stoppen of je stoort je niet genoeg om tot alles bereid te zijn.
Mijn inschatting is dat rechtstreeks verzet tegen de plaatsing van deze collega niet constructief zal uitpakken en vermoedelijk vooral je eigen positie zal beschadigen.
Mijn advies: bedenk eerst hoe ver je wilt gaan. Wil je dit echt doen stoppen, zoek dan uit of er een klokkenluidersregeling is binnen de organisatie. Zoja, volg dan die procedure. Zonee, zoek uit of er een vertrouwenspersoon is en wat het adres van de Inspectie is. Doe vervolgens daar melding. Realiseer je dat dit je baan kan kosten. Formeel ben je beschermd maar in praktijk zijn klokkenluiders vaak al snel Kop van Jut (met een goede afvloeingsregeling, dat dan weer wel).
Helemaal mee eens. Ik vind je ietwat naief in deze zaak staan, Frizzy. Het is (serieus) hartstikke fijn dat jij goed bent in je werk en dat je aanzien hebt, maar dat maakt geen ene donder meer uit als jij mensen boven je tegen je in het harnas werkt.
De mensen van hogerhand hebben er, ondanks alle klachten en aanwijzingen, ervoor gekozen om deze collega niet te ontslaan of een functie te geven waar hij geen kwaad kan doen, maar hebben hem geplaatst in een functie waar hij juist weer zijn oude praktijken voort kan zetten en zelfs, zo begrijp ik, zonder toezicht zal werken. Als door de hele organisatie bekend is dat deze man zo werkt, zullen andere teamleiders hem vast al geweigerd hebben. Bij jullie team is hij wel terecht gekomen. Dit kan ook wat over jouw teamleider zeggen. Ik zou ook tegenover je teamleider niet het achterste van je tong laten zien.
Ik zou bij de teamleider aangeven wat je allemaal hebt vernomen over deze collega en dat je bezorgd bent over het welzijn van de clienten. Je kunt vragen of dat toezicht wat er zou komen ook daadwerkelijk gehandhaafd wordt. Laat niet blijken hoe jij persoonlijk over deze man denkt, maar houdt het vooral professioneel. Ik zou ook zeker niet de collega's bij elkaar roepen en hen 'waarschuwen' of iets in die richting. Dat is helemaal jouw taak niet.
Besef goed dat als je stappen zou gaan ondernemen, je de situatie ook uit handen geeft en er zeer goed mogelijk negatieve gevolgen kunnen gaan uitrollen voor jou die je niet meer onder controle hebt. En dan zal die collega hoogstwaarschijnlijk gewoon nog steeds zijn baan hebben.
zondag 25 juli 2010 om 10:10
Ik snap de organisatie niet, ben ik nou zo naief? Ik weet bij ons niet anders dat als een werknemer ethische grenzen over gaat (handelingen laat verrichten.....!) hij per direct op non actief wordt gezet.
Ik kan me ook niet zo goed voorstellen dat een organisatie er baat bij heeft om deze man in dienst te houden en hem nog met de doelgroep te laten werken.
Ik kan me ook niet zo goed voorstellen dat een organisatie er baat bij heeft om deze man in dienst te houden en hem nog met de doelgroep te laten werken.
zondag 25 juli 2010 om 10:36
quote:_Branwen_ schreef op 25 juli 2010 @ 09:09:
[...]
Helemaal mee eens. Ik vind je ietwat naief in deze zaak staan, Frizzy. Het is (serieus) hartstikke fijn dat jij goed bent in je werk en dat je aanzien hebt, maar dat maakt geen ene donder meer uit als jij mensen boven je tegen je in het harnas werkt.
De mensen van hogerhand hebben er, ondanks alle klachten en aanwijzingen, ervoor gekozen om deze collega niet te ontslaan of een functie te geven waar hij geen kwaad kan doen, maar hebben hem geplaatst in een functie waar hij juist weer zijn oude praktijken voort kan zetten en zelfs, zo begrijp ik, zonder toezicht zal werken. Als door de hele organisatie bekend is dat deze man zo werkt, zullen andere teamleiders hem vast al geweigerd hebben. Bij jullie team is hij wel terecht gekomen. Dit kan ook wat over jouw teamleider zeggen. Ik zou ook tegenover je teamleider niet het achterste van je tong laten zien.
Ik zou bij de teamleider aangeven wat je allemaal hebt vernomen over deze collega en dat je bezorgd bent over het welzijn van de clienten. Je kunt vragen of dat toezicht wat er zou komen ook daadwerkelijk gehandhaafd wordt. Laat niet blijken hoe jij persoonlijk over deze man denkt, maar houdt het vooral professioneel. Ik zou ook zeker niet de collega's bij elkaar roepen en hen 'waarschuwen' of iets in die richting. Dat is helemaal jouw taak niet.
Besef goed dat als je stappen zou gaan ondernemen, je de situatie ook uit handen geeft en er zeer goed mogelijk negatieve gevolgen kunnen gaan uitrollen voor jou die je niet meer onder controle hebt. En dan zal die collega hoogstwaarschijnlijk gewoon nog steeds zijn baan hebben.
Eens met de adviezen van Branwen en Wuiles.
Zelf heb ik iets soortgelijks meegemaakt in het verleden en uiteindelijk heb ik mezelf de vraag gesteld of ik het ethisch gezien op kon brengen om samen te blijven werken met die collega (was ook onvoldoende hard bewijs). Het antwoord was nee. Die persoon bleef haar baan behouden, dus heb ik om overplaatsing verzocht naar een andere afdeling.
[...]
Helemaal mee eens. Ik vind je ietwat naief in deze zaak staan, Frizzy. Het is (serieus) hartstikke fijn dat jij goed bent in je werk en dat je aanzien hebt, maar dat maakt geen ene donder meer uit als jij mensen boven je tegen je in het harnas werkt.
De mensen van hogerhand hebben er, ondanks alle klachten en aanwijzingen, ervoor gekozen om deze collega niet te ontslaan of een functie te geven waar hij geen kwaad kan doen, maar hebben hem geplaatst in een functie waar hij juist weer zijn oude praktijken voort kan zetten en zelfs, zo begrijp ik, zonder toezicht zal werken. Als door de hele organisatie bekend is dat deze man zo werkt, zullen andere teamleiders hem vast al geweigerd hebben. Bij jullie team is hij wel terecht gekomen. Dit kan ook wat over jouw teamleider zeggen. Ik zou ook tegenover je teamleider niet het achterste van je tong laten zien.
Ik zou bij de teamleider aangeven wat je allemaal hebt vernomen over deze collega en dat je bezorgd bent over het welzijn van de clienten. Je kunt vragen of dat toezicht wat er zou komen ook daadwerkelijk gehandhaafd wordt. Laat niet blijken hoe jij persoonlijk over deze man denkt, maar houdt het vooral professioneel. Ik zou ook zeker niet de collega's bij elkaar roepen en hen 'waarschuwen' of iets in die richting. Dat is helemaal jouw taak niet.
Besef goed dat als je stappen zou gaan ondernemen, je de situatie ook uit handen geeft en er zeer goed mogelijk negatieve gevolgen kunnen gaan uitrollen voor jou die je niet meer onder controle hebt. En dan zal die collega hoogstwaarschijnlijk gewoon nog steeds zijn baan hebben.
Eens met de adviezen van Branwen en Wuiles.
Zelf heb ik iets soortgelijks meegemaakt in het verleden en uiteindelijk heb ik mezelf de vraag gesteld of ik het ethisch gezien op kon brengen om samen te blijven werken met die collega (was ook onvoldoende hard bewijs). Het antwoord was nee. Die persoon bleef haar baan behouden, dus heb ik om overplaatsing verzocht naar een andere afdeling.
zondag 25 juli 2010 om 10:37
quote:Margaretha2 schreef op 25 juli 2010 @ 01:57:
[...]Ik las "foute kermissen opzoeken" en heb er echt even over na zitten denken welke dat zijn
Ik vind trouwens dat als een hulpverlener misbruik van jou maakt dat geen mooie levensles, maar eerder een trauma dat er voor zorgt dat je helemaal niemand meer zult vertrouwen.
De roze maandag natuurlijk, op de Tilburgse Kermis, fouter kan niet
Nou ja, "trauma", dat maak jij er van. Je kan op alle mogelijke manieren teleurgesteld/ bestolen/ benadeeld worden in het leven, óók door pakweg je moeder, je hartsvriendin, je kind, en dat hebben ze w.s. ook allemaal al meegemaakt. En ook door je hulpverlener, en da's heel vervelend, maar zolang de rest van het team dat goed oppakt en er wat mee doet (i.d.d. wat iemand hier schreef, een sociale vaardigheidstraining, extra aandacht, trainen van copingstrategiën etc) dan kún je er een mooie les van maken ja, daar ben ik van overtuigd. Maar ja, ik heb ook de indruk dat binnen het bedrijfje van TO niet zo heel veel aandacht is voor bescherming, regels, grenzen, dat geeft ze zelf aan en het blijkt uit de houding van de leidinggevende (lullen over collega's, niet genoeg actie ondernemen, een ons kent ons sfeertje creeren met TO etc). Laten we die zwakke plek vooral niet vergeten zeg, met een dergelijke bedrijfscultuur zijn de patienten ook beslist niet geholpen. Er stinkt gewoon meer daar, behalve die foute collega.
[...]Ik las "foute kermissen opzoeken" en heb er echt even over na zitten denken welke dat zijn
Ik vind trouwens dat als een hulpverlener misbruik van jou maakt dat geen mooie levensles, maar eerder een trauma dat er voor zorgt dat je helemaal niemand meer zult vertrouwen.
De roze maandag natuurlijk, op de Tilburgse Kermis, fouter kan niet
Nou ja, "trauma", dat maak jij er van. Je kan op alle mogelijke manieren teleurgesteld/ bestolen/ benadeeld worden in het leven, óók door pakweg je moeder, je hartsvriendin, je kind, en dat hebben ze w.s. ook allemaal al meegemaakt. En ook door je hulpverlener, en da's heel vervelend, maar zolang de rest van het team dat goed oppakt en er wat mee doet (i.d.d. wat iemand hier schreef, een sociale vaardigheidstraining, extra aandacht, trainen van copingstrategiën etc) dan kún je er een mooie les van maken ja, daar ben ik van overtuigd. Maar ja, ik heb ook de indruk dat binnen het bedrijfje van TO niet zo heel veel aandacht is voor bescherming, regels, grenzen, dat geeft ze zelf aan en het blijkt uit de houding van de leidinggevende (lullen over collega's, niet genoeg actie ondernemen, een ons kent ons sfeertje creeren met TO etc). Laten we die zwakke plek vooral niet vergeten zeg, met een dergelijke bedrijfscultuur zijn de patienten ook beslist niet geholpen. Er stinkt gewoon meer daar, behalve die foute collega.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 25 juli 2010 om 10:41
In dit soort situaties moet je ook nog uitkijken dat je er zelf niet uitvliegt.
Wanneer zijn eventuele schuld niet bewezen kan worden en hij erachter komt dat jij het hebt aangezwengeld dan kan hij je betichten van valse beschuldiging(en) waardoor een onwerkbare situatie is gecreëerd.
Wanneer zijn eventuele schuld niet bewezen kan worden en hij erachter komt dat jij het hebt aangezwengeld dan kan hij je betichten van valse beschuldiging(en) waardoor een onwerkbare situatie is gecreëerd.
wees jezelf, er zijn genoeg anderen.
zondag 25 juli 2010 om 11:01
Helaas zie ik dit soort dingen vaker in hulpverleningswereld, soms vraag ik me af wanneer leidinggevenden ophouden met hun personeel met de fluwelen handschoentjes aan te pakken die voor de clienten bedoeld zijn. Maar dat terzijde
Frizzy, ik kan me jouw gevoel heel goed voorstellen. Sterker nog, ik vind dat je de plicht hebt om niet alleen jouw clienten maar alle clienten tegen hem te beschermen. Op wat voor manier dan ook.
Frizzy, ik kan me jouw gevoel heel goed voorstellen. Sterker nog, ik vind dat je de plicht hebt om niet alleen jouw clienten maar alle clienten tegen hem te beschermen. Op wat voor manier dan ook.
zondag 25 juli 2010 om 11:03
quote:minny schreef op 25 juli 2010 @ 11:01:
Frizzy, ik kan me jouw gevoel heel goed voorstellen. Sterker nog, ik vind dat je de plicht hebt om niet alleen jouw clienten maar alle clienten tegen hem te beschermen. Op wat voor manier dan ook.En dit vind ik dus niet. Dat is de taak van de leidinggevende. Een werknemer hoort gewoon haar taken uit te voeren, geen zelfbedachte "plichten" als missie te gaan zien.
Frizzy, ik kan me jouw gevoel heel goed voorstellen. Sterker nog, ik vind dat je de plicht hebt om niet alleen jouw clienten maar alle clienten tegen hem te beschermen. Op wat voor manier dan ook.En dit vind ik dus niet. Dat is de taak van de leidinggevende. Een werknemer hoort gewoon haar taken uit te voeren, geen zelfbedachte "plichten" als missie te gaan zien.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 25 juli 2010 om 11:06
Die leidinggevende doet niks. En clienten zijn niet voor niets clienten, dan sta je blijkbaar al wat zwakker in de samenleving om wat voor reden dan ook. Dat iemand daar misbruik van maakt is geen mooie les ( ) maar misschien juist de genadeklap om voorgoed te knakken.
The only thing evil needs to prevail is for good men to do nothing.
The only thing evil needs to prevail is for good men to do nothing.
zondag 25 juli 2010 om 11:10
Min dat stadium waren we al gepasseerd in de discussie. Die collega zit fout, dat is een feit. En cliënten worden daardoor benadeeld, feit nummer twee.
Maar de rotte plek zit net zo goed op management niveau. En zo lang daar niks gebeurt, zal er een les getrokken moeten worden, door iedereen, en dus ook (helaas) door de cliënten, daar ontkom je niet aan. Overigens zit ik niet te wachten op sarcastische smiley's, ik houd meer van gewone woorden
Maar de rotte plek zit net zo goed op management niveau. En zo lang daar niks gebeurt, zal er een les getrokken moeten worden, door iedereen, en dus ook (helaas) door de cliënten, daar ontkom je niet aan. Overigens zit ik niet te wachten op sarcastische smiley's, ik houd meer van gewone woorden
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 25 juli 2010 om 11:11
quote:Iwannalive schreef op 25 juli 2010 @ 02:42:
Frizzy
Is er binnen het bedrijf geen duidelijk reglement hoe met dit soort situaties om te gaan?
Als het er is, dan weet ik er niet van en mijn teamleidster ook niet.
Of zijn jullie misschien onderdeel van een grotere (internationale) organisatie? Dan bestaat zo een regeling vast wel. Daarin staat duidelijk hoe om te gaan met dit soort zaken (meldplicht), daarnaast is er dan ook vaak een "etische hulplijn" waar je als medewerker anoniem melding kan maken eventuele misstanden binnen het bedrijf/van collega's.
We zijn een kleine organisatie en vallen verder nergens onder. We hebben ook geen vertrouwenspersoon oid.
Het is natuurlijk raar dat een bedrijf de verantwoordelijkheid voor het maken van een melding of doen van aangifte aan zijn clienten overlaat. Dat moeten ze zelf doen, zij hebben deze man in dienst, dus zijn verantwoordelijk voor hetgeen hij met de clienten van het bedrijf doet.
Daar zeg je wat. Kan dat echt? En zou er vanuit clienten genoeg bewijs zijn om er een politiezaak van te maken? Het is toch hun woord tegen het zijne.
Ik zou als ik client was dan ook geen klacht indienen tegen de medewerker maar tegen het bedrijf. Met hen ben je in zee gegaan, zij hebben de verantwoordelijkheid over hun werknemers en daarnaast een bedrijfsverzekering, dus bij hen kan je je geldt terughalen. (Ik kan me hier alleen een uitzondering op voorstellen als je iemand uit zijn ambt wil ontzetten.)
Dat klinkt inderdaad als heel slim en verstandig. Maar die denkwijze is een beetje teveel verwacht, zeker van clienten die uberhaubt liever hun geld lekker laten zitten omdat ze geen klacht in willen dienen (of deze onder druk intrekken).
Maar goed dit gezegd hebbende is de zoals ik het lees passieve houding van je werkgever/leidinggevenden vrees ik veelzeggend. Dus vergeet een eventueel reglement en vergeet een hulplijn... als dit er toch blijkt te zijn zou je jouw leidinggevende er voorzichtig op kunnen wijzen. Doet hij/zij er niets mee dan denk ik dat je zelf nog eens goed na moet gaan of je een soort klokkenluiderrol ambieert, met klokkenluiders loopt het binnen organisaties helaas nooit zo goed af.
Ik geloof niet dat ik een klokkenluider wil zijn hoor, van mij hoeft niet de hele wereld het te weten. Echter deze man wil ik niet in mijn team en niet in de buurt van mijn clienten hebben.
Het enige waar je volgens mij dan nog over na zou kunnen denken is om een brief te schrijven aan je leidinggevende, waarin je jouw bezwaren om samen te werken met deze collega kenbaar maakt en onderbouwt. Zodat jouw naam nu hij onderdeel gaat uitmaken van jouw team nooit in verband gebracht kan worden met zijn misstanden. Je kan er ook in opnemen dat mocht het toch weer fout gaan met deze collega en er zich nieuwe misstanden voordoen, dat je dan opnieuw met je leidinggevende om de tafel wil zitten om te kijken of en zo ja hoe de samenwerking met jou en deze collega dan voortgezet dient te worden.
Dit vind ik een heel goed plan. Ik zou het dan mondeling willen doen én schriftelijk.
Zorg dat de toon van de brief positief is maar met een bezorgde toon. Positief omdat het niet als werkweigering te interpreteren moet zijn. Die bezorgde toon moet niet zijn dat jij persoonlijk hem niet meer ziet zitten maar enkel praten vanuit jouw functie en verantwoordelijkheden binnen het bedrijf en de geldende regels van het bedrijf die een samenwerking op deze manier moeilijk/onduidelijk maken. Geen dingen opschrijven als dat je geen respect meer voor hem hebt of hem niet kan luchten of zien etc, ik kan het allemaal begrijpen, maar zakelijk gezien heb je daar niks aan, dan maak je het een "persoonlijk conflict" en dat is het niet. Het is geen persoonlijke vete. Zorg dat je noch door hem noch door je werkgever dat verwijt gemaakt kan worden.
Dankjewel voor deze handvatten!
En verder kan je niets anders doen dan de situatie (het niet ingrijpen van je werkgever, waar daar komt het op neer) te accepteren. Ik zou persoonlijk denk ik ook meer problemen hebben met de houding van je werkgever. Zij nemen geen verantwoordelijkheid wat ik uit jouw verhaal begrijp en zij zullen dan hun clienten onvoldoende beschermt hebben als het nu weer gebeurt.
Klopt. Dat kan ik me ook wel pissig over maken. Om eerlijk te zijn denk ik dat ze er geen geld voor over hebben om er een rechtszaak van te maken. En dat is natuurlijk een kulreden. Ik vind het uberhaubt al erg dat deze man met dezelfde organisatie wordt geassocieerd als ik: wat een slechte reclame zeg!
Good luck.
Nogmaals bedankt!
Frizzy
Is er binnen het bedrijf geen duidelijk reglement hoe met dit soort situaties om te gaan?
Als het er is, dan weet ik er niet van en mijn teamleidster ook niet.
Of zijn jullie misschien onderdeel van een grotere (internationale) organisatie? Dan bestaat zo een regeling vast wel. Daarin staat duidelijk hoe om te gaan met dit soort zaken (meldplicht), daarnaast is er dan ook vaak een "etische hulplijn" waar je als medewerker anoniem melding kan maken eventuele misstanden binnen het bedrijf/van collega's.
We zijn een kleine organisatie en vallen verder nergens onder. We hebben ook geen vertrouwenspersoon oid.
Het is natuurlijk raar dat een bedrijf de verantwoordelijkheid voor het maken van een melding of doen van aangifte aan zijn clienten overlaat. Dat moeten ze zelf doen, zij hebben deze man in dienst, dus zijn verantwoordelijk voor hetgeen hij met de clienten van het bedrijf doet.
Daar zeg je wat. Kan dat echt? En zou er vanuit clienten genoeg bewijs zijn om er een politiezaak van te maken? Het is toch hun woord tegen het zijne.
Ik zou als ik client was dan ook geen klacht indienen tegen de medewerker maar tegen het bedrijf. Met hen ben je in zee gegaan, zij hebben de verantwoordelijkheid over hun werknemers en daarnaast een bedrijfsverzekering, dus bij hen kan je je geldt terughalen. (Ik kan me hier alleen een uitzondering op voorstellen als je iemand uit zijn ambt wil ontzetten.)
Dat klinkt inderdaad als heel slim en verstandig. Maar die denkwijze is een beetje teveel verwacht, zeker van clienten die uberhaubt liever hun geld lekker laten zitten omdat ze geen klacht in willen dienen (of deze onder druk intrekken).
Maar goed dit gezegd hebbende is de zoals ik het lees passieve houding van je werkgever/leidinggevenden vrees ik veelzeggend. Dus vergeet een eventueel reglement en vergeet een hulplijn... als dit er toch blijkt te zijn zou je jouw leidinggevende er voorzichtig op kunnen wijzen. Doet hij/zij er niets mee dan denk ik dat je zelf nog eens goed na moet gaan of je een soort klokkenluiderrol ambieert, met klokkenluiders loopt het binnen organisaties helaas nooit zo goed af.
Ik geloof niet dat ik een klokkenluider wil zijn hoor, van mij hoeft niet de hele wereld het te weten. Echter deze man wil ik niet in mijn team en niet in de buurt van mijn clienten hebben.
Het enige waar je volgens mij dan nog over na zou kunnen denken is om een brief te schrijven aan je leidinggevende, waarin je jouw bezwaren om samen te werken met deze collega kenbaar maakt en onderbouwt. Zodat jouw naam nu hij onderdeel gaat uitmaken van jouw team nooit in verband gebracht kan worden met zijn misstanden. Je kan er ook in opnemen dat mocht het toch weer fout gaan met deze collega en er zich nieuwe misstanden voordoen, dat je dan opnieuw met je leidinggevende om de tafel wil zitten om te kijken of en zo ja hoe de samenwerking met jou en deze collega dan voortgezet dient te worden.
Dit vind ik een heel goed plan. Ik zou het dan mondeling willen doen én schriftelijk.
Zorg dat de toon van de brief positief is maar met een bezorgde toon. Positief omdat het niet als werkweigering te interpreteren moet zijn. Die bezorgde toon moet niet zijn dat jij persoonlijk hem niet meer ziet zitten maar enkel praten vanuit jouw functie en verantwoordelijkheden binnen het bedrijf en de geldende regels van het bedrijf die een samenwerking op deze manier moeilijk/onduidelijk maken. Geen dingen opschrijven als dat je geen respect meer voor hem hebt of hem niet kan luchten of zien etc, ik kan het allemaal begrijpen, maar zakelijk gezien heb je daar niks aan, dan maak je het een "persoonlijk conflict" en dat is het niet. Het is geen persoonlijke vete. Zorg dat je noch door hem noch door je werkgever dat verwijt gemaakt kan worden.
Dankjewel voor deze handvatten!
En verder kan je niets anders doen dan de situatie (het niet ingrijpen van je werkgever, waar daar komt het op neer) te accepteren. Ik zou persoonlijk denk ik ook meer problemen hebben met de houding van je werkgever. Zij nemen geen verantwoordelijkheid wat ik uit jouw verhaal begrijp en zij zullen dan hun clienten onvoldoende beschermt hebben als het nu weer gebeurt.
Klopt. Dat kan ik me ook wel pissig over maken. Om eerlijk te zijn denk ik dat ze er geen geld voor over hebben om er een rechtszaak van te maken. En dat is natuurlijk een kulreden. Ik vind het uberhaubt al erg dat deze man met dezelfde organisatie wordt geassocieerd als ik: wat een slechte reclame zeg!
Good luck.
Nogmaals bedankt!
zondag 25 juli 2010 om 11:16
O ja, dat wat je daar schrijft begrijp ik heel erg goed, dat je naar clienten toe je niet wil confirmeren met de bedrijfspolicy. Dan is het extra moeilijk om niet negatief te doen of niet af te geven op dingen/ mensen, maar een positief en werkbaar klimaat te blijven scheppen, naar buiten toe. Misschien toch een keer gaan uitkijken naar een andere werkgever, met een heel duidelijke brief richting P&O, als afscheidskado?
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 25 juli 2010 om 11:17
quote:Conundrum schreef op 25 juli 2010 @ 03:07:
Als je weet wie de 'doelgroep' is van deze 'collega' zou je dan iets kunnen organiseren? Zoals een vaardigheidstraining waarbij je het onderwerp vertrouwen in anderen en grenzen behandelt?
Waarbij je dan ook zou kunnen uitleggen dat bepaalde mensen, ook al hebben ze een vertrouwensfunctie, niet altijd het beste voorhebben met hun cliënten (weet niet meer welke poster hierover meer schreef).
het bovenstaande is de belangrijkste boodschap die je zou kunnen meegeven, en je kunt in de training meer dan alleen het onderliggende doel aan bod kunnen laten komen...lijkt me iets te verontrustend als dit de enige boodschap zou zijn...inpakken met een strikkie.
Helaas. Wel een goed idee, maar door onze werkwijze heb ik er geen zich op met wie hij allemaal contact heeft. Niet elke client is dat ook officieel: sommigen doorlopen een voortraject, en ook is er vaak nog contact met reeds uitgeschreven clienten. Plus, onze doelgroep is niet geschikt om zo'n soort training aan te bieden.
Als de werkgever de cliënten niet wil of kan beschermen, dan kan je de cliënten zichzelf leren beschermen.
De collega zou ik zoveel mogelijk links laten liggen, alleen het noodzakelijke aan communicatie doen.
Dat sowieso. Ik zit nu nog met hem in een intervisiegroepje en dan zeg ik ook bijna niets. Dat gaat vrij makkelijk: als ik mijn respect voor iemand verlies heb ik niet eens zín om mijn mond open te doen.
De loyaliteit van een werkgever houdt vaak op, als iemand misstanden aan de kaak stelt, die laten zien dat ze niet het juiste hebben gedaan. Een werknemer die een scheve schaats rijdt, iswat anders. Dit reflecteert alleen op hem. Zo gauw je hun handelswijze (qua oplossing van de klachten) 'bekritiseert',
zal jij aan het kortste eind trekken .
Ja. Dat is dus wel weer een verschil met wat Iwannalive zegt: ik zal eigenlijk moeten kiezen of ik druk op de organisatie zal zetten omdat zij hun verantwoordelijkheid niet nemen, óf dat ik het puur alleen op hem gericht houd zonder de organisatie verwijten te maken. Toch?
Anders is de inspectie een mogelijkheid ? Ik weet niet of zij ook adviezen geven . De inspectie inschakelen zou een laatste optie kunnen zijn. Werkgever zou hier helemaal niet blij mee zijn en dit zou ook je eigen positie kunnen verzwakken.
Nee dat zou ik niet durven. Ik ben niet bereid mijn baan te verliezen door deze situatie.
Praten met de leidinggevende is ook eerder geopperd, maar ben bang dat zij weinig wil of kan doen.
Verder is het te gek voor woorden dat zo iemand nog zou mogen werken in het vak.
Als je weet wie de 'doelgroep' is van deze 'collega' zou je dan iets kunnen organiseren? Zoals een vaardigheidstraining waarbij je het onderwerp vertrouwen in anderen en grenzen behandelt?
Waarbij je dan ook zou kunnen uitleggen dat bepaalde mensen, ook al hebben ze een vertrouwensfunctie, niet altijd het beste voorhebben met hun cliënten (weet niet meer welke poster hierover meer schreef).
het bovenstaande is de belangrijkste boodschap die je zou kunnen meegeven, en je kunt in de training meer dan alleen het onderliggende doel aan bod kunnen laten komen...lijkt me iets te verontrustend als dit de enige boodschap zou zijn...inpakken met een strikkie.
Helaas. Wel een goed idee, maar door onze werkwijze heb ik er geen zich op met wie hij allemaal contact heeft. Niet elke client is dat ook officieel: sommigen doorlopen een voortraject, en ook is er vaak nog contact met reeds uitgeschreven clienten. Plus, onze doelgroep is niet geschikt om zo'n soort training aan te bieden.
Als de werkgever de cliënten niet wil of kan beschermen, dan kan je de cliënten zichzelf leren beschermen.
De collega zou ik zoveel mogelijk links laten liggen, alleen het noodzakelijke aan communicatie doen.
Dat sowieso. Ik zit nu nog met hem in een intervisiegroepje en dan zeg ik ook bijna niets. Dat gaat vrij makkelijk: als ik mijn respect voor iemand verlies heb ik niet eens zín om mijn mond open te doen.
De loyaliteit van een werkgever houdt vaak op, als iemand misstanden aan de kaak stelt, die laten zien dat ze niet het juiste hebben gedaan. Een werknemer die een scheve schaats rijdt, iswat anders. Dit reflecteert alleen op hem. Zo gauw je hun handelswijze (qua oplossing van de klachten) 'bekritiseert',
zal jij aan het kortste eind trekken .
Ja. Dat is dus wel weer een verschil met wat Iwannalive zegt: ik zal eigenlijk moeten kiezen of ik druk op de organisatie zal zetten omdat zij hun verantwoordelijkheid niet nemen, óf dat ik het puur alleen op hem gericht houd zonder de organisatie verwijten te maken. Toch?
Anders is de inspectie een mogelijkheid ? Ik weet niet of zij ook adviezen geven . De inspectie inschakelen zou een laatste optie kunnen zijn. Werkgever zou hier helemaal niet blij mee zijn en dit zou ook je eigen positie kunnen verzwakken.
Nee dat zou ik niet durven. Ik ben niet bereid mijn baan te verliezen door deze situatie.
Praten met de leidinggevende is ook eerder geopperd, maar ben bang dat zij weinig wil of kan doen.
Verder is het te gek voor woorden dat zo iemand nog zou mogen werken in het vak.
zondag 25 juli 2010 om 11:18
quote:wuiles schreef op 25 juli 2010 @ 08:28:
Het is kiezen of delen: of je stoort je zodanig dat je tot alles bereid bent dit te doen stoppen of je stoort je niet genoeg om tot alles bereid te zijn.
Mijn inschatting is dat rechtstreeks verzet tegen de plaatsing van deze collega niet constructief zal uitpakken en vermoedelijk vooral je eigen positie zal beschadigen.
Mijn advies: bedenk eerst hoe ver je wilt gaan. Wil je dit echt doen stoppen, zoek dan uit of er een klokkenluidersregeling is binnen de organisatie. Zoja, volg dan die procedure. Zonee, zoek uit of er een vertrouwenspersoon is en wat het adres van de Inspectie is. Doe vervolgens daar melding. Realiseer je dat dit je baan kan kosten. Formeel ben je beschermd maar in praktijk zijn klokkenluiders vaak al snel Kop van Jut (met een goede afvloeingsregeling, dat dan weer wel).Oh nee Wuiles, dat wil ik niet! Zo hard ga ik het niet spelen, ik wil mijn baan echt niet kwijt daarvoor heb ik er veel te veel plezier in!
Het is kiezen of delen: of je stoort je zodanig dat je tot alles bereid bent dit te doen stoppen of je stoort je niet genoeg om tot alles bereid te zijn.
Mijn inschatting is dat rechtstreeks verzet tegen de plaatsing van deze collega niet constructief zal uitpakken en vermoedelijk vooral je eigen positie zal beschadigen.
Mijn advies: bedenk eerst hoe ver je wilt gaan. Wil je dit echt doen stoppen, zoek dan uit of er een klokkenluidersregeling is binnen de organisatie. Zoja, volg dan die procedure. Zonee, zoek uit of er een vertrouwenspersoon is en wat het adres van de Inspectie is. Doe vervolgens daar melding. Realiseer je dat dit je baan kan kosten. Formeel ben je beschermd maar in praktijk zijn klokkenluiders vaak al snel Kop van Jut (met een goede afvloeingsregeling, dat dan weer wel).Oh nee Wuiles, dat wil ik niet! Zo hard ga ik het niet spelen, ik wil mijn baan echt niet kwijt daarvoor heb ik er veel te veel plezier in!
zondag 25 juli 2010 om 11:26
quote:minny schreef op 25 juli 2010 @ 11:06:
Dat iemand daar misbruik van maakt is geen mooie les ( ) maar misschien juist de genadeklap om voorgoed te knakken.Ik wil het, ondanks de nare smiley, wel nog een keer uitleggen. Met "mooie les" bedoel ik geen "prettige les". Welke prettige lessen heb jij gehad in je leven? Maar hoeveel van die klotige lessen hebben uiteindelijk tot een mooie, waardevolle conclusie, eindresultaat, groei geleid? Bijna allemaal, toch? Je weet, ik werk al zo'n kleine 20 jaar met psychiatrisch patïenten dus ik durf inmiddels heel wat uitspraken te doen. Van klote ervaringen leer je, ook zij, en op het moment dat je "knakt" door een ervaring, dan had je sowieso al geknakt vandaag of morgen, door iets anders, want dat is dan de laatste druppel. Dat is althans mijn ervaring. Man, hoe vaak ze een terugval niet op mij afgeschoven hebben, omdat ik iets wel deed of niet deed of iets zei wat ze niet leuk vonden. Nou is het verhaal van TO heel wat anders, dat snap ik ook wel, maar na tig jaar in het vak leer je ook dingen van alle kanten te bekijken. Ook clienten hebben leer- en groeimogelijkheden, hoe zwak ze ook staan in de maatschappij, en die moet je blijven zien. Het is hierbij de taak van de hulpverlener om te trachten er iets positiefs uit te halen, uiteindelijk, waar ze wat mee kunnen voor de toekomst. Een "mooie" les, dus.
Dat iemand daar misbruik van maakt is geen mooie les ( ) maar misschien juist de genadeklap om voorgoed te knakken.Ik wil het, ondanks de nare smiley, wel nog een keer uitleggen. Met "mooie les" bedoel ik geen "prettige les". Welke prettige lessen heb jij gehad in je leven? Maar hoeveel van die klotige lessen hebben uiteindelijk tot een mooie, waardevolle conclusie, eindresultaat, groei geleid? Bijna allemaal, toch? Je weet, ik werk al zo'n kleine 20 jaar met psychiatrisch patïenten dus ik durf inmiddels heel wat uitspraken te doen. Van klote ervaringen leer je, ook zij, en op het moment dat je "knakt" door een ervaring, dan had je sowieso al geknakt vandaag of morgen, door iets anders, want dat is dan de laatste druppel. Dat is althans mijn ervaring. Man, hoe vaak ze een terugval niet op mij afgeschoven hebben, omdat ik iets wel deed of niet deed of iets zei wat ze niet leuk vonden. Nou is het verhaal van TO heel wat anders, dat snap ik ook wel, maar na tig jaar in het vak leer je ook dingen van alle kanten te bekijken. Ook clienten hebben leer- en groeimogelijkheden, hoe zwak ze ook staan in de maatschappij, en die moet je blijven zien. Het is hierbij de taak van de hulpverlener om te trachten er iets positiefs uit te halen, uiteindelijk, waar ze wat mee kunnen voor de toekomst. Een "mooie" les, dus.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 25 juli 2010 om 11:26
quote:_Branwen_ schreef op 25 juli 2010 @ 09:09:
[...]
Helemaal mee eens. Ik vind je ietwat naief in deze zaak staan, Frizzy. Het is (serieus) hartstikke fijn dat jij goed bent in je werk en dat je aanzien hebt, maar dat maakt geen ene donder meer uit als jij mensen boven je tegen je in het harnas werkt.
Ja ik snap je reactie. Maar ik denk dat het voor buitenstaanders moeilijk te begrijpen is in wat voor soort organisatie ik werk. Het is geen keiharde zakenwereld ofzo, en ik ben echt vrij zeker van mijn positie. Zolang ikzelf vrij relaxt blijf kan ik veel zeggen tegen mijn leidinggevende en zelfs tegen mijn manager zonder dat dit negatieve gevolgen zal hebben. Ik heb collega's die een heel dossier hebben door conflicten met collega's, en anderen hebben een dossier omdat ze hun administratieve taken niet nakomen. Ik heb niks, nada noppes en een goede positie ten opzicht van iedereen. Bij ons telt dat echt wel.
De mensen van hogerhand hebben er, ondanks alle klachten en aanwijzingen, ervoor gekozen om deze collega niet te ontslaan of een functie te geven waar hij geen kwaad kan doen, maar hebben hem geplaatst in een functie waar hij juist weer zijn oude praktijken voort kan zetten en zelfs, zo begrijp ik, zonder toezicht zal werken. Als door de hele organisatie bekend is dat deze man zo werkt, zullen andere teamleiders hem vast al geweigerd hebben. Bij jullie team is hij wel terecht gekomen. Dit kan ook wat over jouw teamleider zeggen. Ik zou ook tegenover je teamleider niet het achterste van je tong laten zien.
Hij WAS al 'van' mijn teamleider, plus: in onze organisatie bestaan geen banen waarin je iemand alleen kan laten werken onder toezicht. Toen zij mij de gevolgen van de klacht vertelde, heb ik nergens meer bij stilgestaan. Stom achteraf, maar destijds was mijn enige doel het bekend te maken bij de organisatie zodat ZIJ hun verantwoordelijkheid konden nemen en het van mijn schouders af zou zijn.
Ik zou bij de teamleider aangeven wat je allemaal hebt vernomen over deze collega en dat je bezorgd bent over het welzijn van de clienten. Je kunt vragen of dat toezicht wat er zou komen ook daadwerkelijk gehandhaafd wordt. Laat niet blijken hoe jij persoonlijk over deze man denkt, maar houdt het vooral professioneel. Ik zou ook zeker niet de collega's bij elkaar roepen en hen 'waarschuwen' of iets in die richting. Dat is helemaal jouw taak niet.
De collega's weten het allemaal al, omdat ik hun raad heb gevraagd toen die client bij mij kwam met dat verhaal. Maar je vragen zal ik zeker meenemen naar de leidinggevende!
Besef goed dat als je stappen zou gaan ondernemen, je de situatie ook uit handen geeft en er zeer goed mogelijk negatieve gevolgen kunnen gaan uitrollen voor jou die je niet meer onder controle hebt. En dan zal die collega hoogstwaarschijnlijk gewoon nog steeds zijn baan hebben.
Ik denk dat ik het stapje voor stapje kan doen, en op zich ook weer kan stoppen als ik denk dat ik het helemaal uit handen geef.
[...]
Helemaal mee eens. Ik vind je ietwat naief in deze zaak staan, Frizzy. Het is (serieus) hartstikke fijn dat jij goed bent in je werk en dat je aanzien hebt, maar dat maakt geen ene donder meer uit als jij mensen boven je tegen je in het harnas werkt.
Ja ik snap je reactie. Maar ik denk dat het voor buitenstaanders moeilijk te begrijpen is in wat voor soort organisatie ik werk. Het is geen keiharde zakenwereld ofzo, en ik ben echt vrij zeker van mijn positie. Zolang ikzelf vrij relaxt blijf kan ik veel zeggen tegen mijn leidinggevende en zelfs tegen mijn manager zonder dat dit negatieve gevolgen zal hebben. Ik heb collega's die een heel dossier hebben door conflicten met collega's, en anderen hebben een dossier omdat ze hun administratieve taken niet nakomen. Ik heb niks, nada noppes en een goede positie ten opzicht van iedereen. Bij ons telt dat echt wel.
De mensen van hogerhand hebben er, ondanks alle klachten en aanwijzingen, ervoor gekozen om deze collega niet te ontslaan of een functie te geven waar hij geen kwaad kan doen, maar hebben hem geplaatst in een functie waar hij juist weer zijn oude praktijken voort kan zetten en zelfs, zo begrijp ik, zonder toezicht zal werken. Als door de hele organisatie bekend is dat deze man zo werkt, zullen andere teamleiders hem vast al geweigerd hebben. Bij jullie team is hij wel terecht gekomen. Dit kan ook wat over jouw teamleider zeggen. Ik zou ook tegenover je teamleider niet het achterste van je tong laten zien.
Hij WAS al 'van' mijn teamleider, plus: in onze organisatie bestaan geen banen waarin je iemand alleen kan laten werken onder toezicht. Toen zij mij de gevolgen van de klacht vertelde, heb ik nergens meer bij stilgestaan. Stom achteraf, maar destijds was mijn enige doel het bekend te maken bij de organisatie zodat ZIJ hun verantwoordelijkheid konden nemen en het van mijn schouders af zou zijn.
Ik zou bij de teamleider aangeven wat je allemaal hebt vernomen over deze collega en dat je bezorgd bent over het welzijn van de clienten. Je kunt vragen of dat toezicht wat er zou komen ook daadwerkelijk gehandhaafd wordt. Laat niet blijken hoe jij persoonlijk over deze man denkt, maar houdt het vooral professioneel. Ik zou ook zeker niet de collega's bij elkaar roepen en hen 'waarschuwen' of iets in die richting. Dat is helemaal jouw taak niet.
De collega's weten het allemaal al, omdat ik hun raad heb gevraagd toen die client bij mij kwam met dat verhaal. Maar je vragen zal ik zeker meenemen naar de leidinggevende!
Besef goed dat als je stappen zou gaan ondernemen, je de situatie ook uit handen geeft en er zeer goed mogelijk negatieve gevolgen kunnen gaan uitrollen voor jou die je niet meer onder controle hebt. En dan zal die collega hoogstwaarschijnlijk gewoon nog steeds zijn baan hebben.
Ik denk dat ik het stapje voor stapje kan doen, en op zich ook weer kan stoppen als ik denk dat ik het helemaal uit handen geef.
zondag 25 juli 2010 om 11:27
quote:molie schreef op 25 juli 2010 @ 10:10:
Ik snap de organisatie niet, ben ik nou zo naief? Ik weet bij ons niet anders dat als een werknemer ethische grenzen over gaat (handelingen laat verrichten.....!) hij per direct op non actief wordt gezet.
Ik kan me ook niet zo goed voorstellen dat een organisatie er baat bij heeft om deze man in dienst te houden en hem nog met de doelgroep te laten werken.Ik snap het dus ook niet. Ik ga er maar vanuit dat het is omdat zijn ontslag te duur is.
Ik snap de organisatie niet, ben ik nou zo naief? Ik weet bij ons niet anders dat als een werknemer ethische grenzen over gaat (handelingen laat verrichten.....!) hij per direct op non actief wordt gezet.
Ik kan me ook niet zo goed voorstellen dat een organisatie er baat bij heeft om deze man in dienst te houden en hem nog met de doelgroep te laten werken.Ik snap het dus ook niet. Ik ga er maar vanuit dat het is omdat zijn ontslag te duur is.
zondag 25 juli 2010 om 11:29
quote:Very Cherry schreef op 25 juli 2010 @ 10:37:
[...]
De roze maandag natuurlijk, op de Tilburgse Kermis, fouter kan niet
Nou ja, "trauma", dat maak jij er van. Je kan op alle mogelijke manieren teleurgesteld/ bestolen/ benadeeld worden in het leven, óók door pakweg je moeder, je hartsvriendin, je kind, en dat hebben ze w.s. ook allemaal al meegemaakt. En ook door je hulpverlener, en da's heel vervelend, maar zolang de rest van het team dat goed oppakt en er wat mee doet (i.d.d. wat iemand hier schreef, een sociale vaardigheidstraining, extra aandacht, trainen van copingstrategiën etc) dan kún je er een mooie les van maken ja, daar ben ik van overtuigd. Maar ja, ik heb ook de indruk dat binnen het bedrijfje van TO niet zo heel veel aandacht is voor bescherming, regels, grenzen, dat geeft ze zelf aan en het blijkt uit de houding van de leidinggevende (lullen over collega's, niet genoeg actie ondernemen, een ons kent ons sfeertje creeren met TO etc). Laten we die zwakke plek vooral niet vergeten zeg, met een dergelijke bedrijfscultuur zijn de patienten ook beslist niet geholpen. Er stinkt gewoon meer daar, behalve die foute collega.
Tja, al die mogelijkheden die je opsomt om het tot een mooie les te maken, die zijn er dus niet.
Wat er stinkt bij ons is een gebrek aan professionaliteit. Maar eerlijk gezegd kon mij dat altijd aan mijn reet roesten omdat ik gewoon mijn eigen ding deed: je kan bij ons je eigen toko draaien.
[...]
De roze maandag natuurlijk, op de Tilburgse Kermis, fouter kan niet
Nou ja, "trauma", dat maak jij er van. Je kan op alle mogelijke manieren teleurgesteld/ bestolen/ benadeeld worden in het leven, óók door pakweg je moeder, je hartsvriendin, je kind, en dat hebben ze w.s. ook allemaal al meegemaakt. En ook door je hulpverlener, en da's heel vervelend, maar zolang de rest van het team dat goed oppakt en er wat mee doet (i.d.d. wat iemand hier schreef, een sociale vaardigheidstraining, extra aandacht, trainen van copingstrategiën etc) dan kún je er een mooie les van maken ja, daar ben ik van overtuigd. Maar ja, ik heb ook de indruk dat binnen het bedrijfje van TO niet zo heel veel aandacht is voor bescherming, regels, grenzen, dat geeft ze zelf aan en het blijkt uit de houding van de leidinggevende (lullen over collega's, niet genoeg actie ondernemen, een ons kent ons sfeertje creeren met TO etc). Laten we die zwakke plek vooral niet vergeten zeg, met een dergelijke bedrijfscultuur zijn de patienten ook beslist niet geholpen. Er stinkt gewoon meer daar, behalve die foute collega.
Tja, al die mogelijkheden die je opsomt om het tot een mooie les te maken, die zijn er dus niet.
Wat er stinkt bij ons is een gebrek aan professionaliteit. Maar eerlijk gezegd kon mij dat altijd aan mijn reet roesten omdat ik gewoon mijn eigen ding deed: je kan bij ons je eigen toko draaien.
