Werk & Studie
alle pijlers
Duale studie en kinderen
donderdag 2 januari 2014 om 23:22
Hallo allemaal,
Ik ben moeder van 3 kinderen (waarvan 2 schoolgaand) en heb de wens om weer te gaan studeren. Het gaat om een duale master opleiding waar ik full-time (+/- 45 uur in de week) mee bezig zou zijn.
Ik twijfel heel erg. Dit is heel graag wat ik wil en ik ben erg gemotiveerd. Maar ik wil niet dat de kinderen er "de dupe van worden".
In het verleden heb ik mij in mijn eigen bedrijf verloren waardoor mijn oudste kind (toen net schoolgaand) 4 dagen per week naar voorschoolse, tussenschoolse en naschoolse opvang ging. Ik zag en sprak zijn vaste juf nooit (op de enige dag dat ik hem kwam halen was er altijd een andere juf).
Ik zag dat het niet goed ging met mijn kind en heb er veel spijt van dat het zo gelopen is. Ik ben toen bewust minder gaan werken (alleen nog onder schooltijd en niet meer elke dag). Dit is erg goed bevallen.
Inmiddels heb ik er 2 op de basisschool en ik heb gemerkt dat kinderen op de basisschool heel andere koek is. Op het kinderdagverblijf hoeven ze nog helemaal niets. Ze zijn in 1 omgeving en hoeven niets te presteren. Ik heb nooit moeite gehad met de opvang op het KDV.
Maar op de basisschool krijgen de kinderen een eigen sociaal leven met de nodige speelafspraken, clubjes en zwemles die tijd vergen. Daarnaast vind ik het belangrijk om betrokken te blijven met school. Er wordt al heel veel verwacht van jonge kinderen.
Mijn man werkt 60+ uur per week (ondernemer) en helaas kan ik van hem weinig verwachten.
Op dit moment doe ik nog maar een klein beetje werk en heb ik mijn eigen bedrijf niet meer. Het is een bewuste keuze geweest mij te focussen op de kinderen. Echter merk ik dat ik mij graag weer verder wil ontwikkelen.
De kinderen geven aan het erg fijn te vinden met het ritme hoe het nu is. Ze zijn zich hier heel bewust van. Ik ervaar daarom een constante strijd in mijzelf.
Ik hoop van jullie ervaringen te horen en adviezen te krijgen.
Alvast bedankt!!!
Ik ben moeder van 3 kinderen (waarvan 2 schoolgaand) en heb de wens om weer te gaan studeren. Het gaat om een duale master opleiding waar ik full-time (+/- 45 uur in de week) mee bezig zou zijn.
Ik twijfel heel erg. Dit is heel graag wat ik wil en ik ben erg gemotiveerd. Maar ik wil niet dat de kinderen er "de dupe van worden".
In het verleden heb ik mij in mijn eigen bedrijf verloren waardoor mijn oudste kind (toen net schoolgaand) 4 dagen per week naar voorschoolse, tussenschoolse en naschoolse opvang ging. Ik zag en sprak zijn vaste juf nooit (op de enige dag dat ik hem kwam halen was er altijd een andere juf).
Ik zag dat het niet goed ging met mijn kind en heb er veel spijt van dat het zo gelopen is. Ik ben toen bewust minder gaan werken (alleen nog onder schooltijd en niet meer elke dag). Dit is erg goed bevallen.
Inmiddels heb ik er 2 op de basisschool en ik heb gemerkt dat kinderen op de basisschool heel andere koek is. Op het kinderdagverblijf hoeven ze nog helemaal niets. Ze zijn in 1 omgeving en hoeven niets te presteren. Ik heb nooit moeite gehad met de opvang op het KDV.
Maar op de basisschool krijgen de kinderen een eigen sociaal leven met de nodige speelafspraken, clubjes en zwemles die tijd vergen. Daarnaast vind ik het belangrijk om betrokken te blijven met school. Er wordt al heel veel verwacht van jonge kinderen.
Mijn man werkt 60+ uur per week (ondernemer) en helaas kan ik van hem weinig verwachten.
Op dit moment doe ik nog maar een klein beetje werk en heb ik mijn eigen bedrijf niet meer. Het is een bewuste keuze geweest mij te focussen op de kinderen. Echter merk ik dat ik mij graag weer verder wil ontwikkelen.
De kinderen geven aan het erg fijn te vinden met het ritme hoe het nu is. Ze zijn zich hier heel bewust van. Ik ervaar daarom een constante strijd in mijzelf.
Ik hoop van jullie ervaringen te horen en adviezen te krijgen.
Alvast bedankt!!!
donderdag 2 januari 2014 om 23:53
Ik ben een studie begonnen(paar jaar geleden) toen mijn jongste nog naar een kdv ging daarnaast werkte ik ook nog 20 uur, op het moment dat hij naar de basisschool ging ben ik gestopt met werken en heb me volledig op de studie gericht.
Zo kon ik elke dag mijn kind ophalen en brengen, speelafspraken, als het bij ons was had ik daar een vaste dag voor.En veel s'avonds doen als de kinderen op bed lagen.
Wat school betreft ik was toen geen moeder die met elk wisse wasje kwam helpen, maar als je een fulltime baan hebt gaat dat ook niet.
Als je het echt graag wilt dan lukt het wel.
Zo kon ik elke dag mijn kind ophalen en brengen, speelafspraken, als het bij ons was had ik daar een vaste dag voor.En veel s'avonds doen als de kinderen op bed lagen.
Wat school betreft ik was toen geen moeder die met elk wisse wasje kwam helpen, maar als je een fulltime baan hebt gaat dat ook niet.
Als je het echt graag wilt dan lukt het wel.
vrijdag 3 januari 2014 om 00:07
Bedankt voor jullie reacties!
Inderdaad zijn er vele nadelen.
Ik heb ook al ervaring met studeren en kinderen, en dat is toen goed gegaan. Maar dat was voltijd of deeltijd. En dat was inderdaad goed te doen.
Helaas kan deze opleiding alleen duaal. 1 dag op de opleiding, 2 stagedagen op diverse plekken en 2 dagen op de werkplek.
Zoals mei-dag het doet/heeft gedaan lijkt mij ook wel wat. Maar dat kan helaas niet bij deze studie.
En inderdaad. De kinderen zijn ook van mijn man. Helaas is part-time werken voor hem geen optie. Hij runt 2 bedrijven.
Een au-pair of Nanny gaan een beetje tegen mijn gevoel in. Of is er iemand met hele positieve ervaringen?
Inderdaad zijn er vele nadelen.
Ik heb ook al ervaring met studeren en kinderen, en dat is toen goed gegaan. Maar dat was voltijd of deeltijd. En dat was inderdaad goed te doen.
Helaas kan deze opleiding alleen duaal. 1 dag op de opleiding, 2 stagedagen op diverse plekken en 2 dagen op de werkplek.
Zoals mei-dag het doet/heeft gedaan lijkt mij ook wel wat. Maar dat kan helaas niet bij deze studie.
En inderdaad. De kinderen zijn ook van mijn man. Helaas is part-time werken voor hem geen optie. Hij runt 2 bedrijven.
Een au-pair of Nanny gaan een beetje tegen mijn gevoel in. Of is er iemand met hele positieve ervaringen?
vrijdag 3 januari 2014 om 07:13
Volgens mij is het vooral jouw schuldgevoel en de angst dat je je kinderen tekort doet die je dwars zit, niet de praktische kant.
Uit alles wat je schrijft proef ik dat je het eigenlijk niet vindt kunnen tegenover je kinderen om weer te gaan studeren. Zolang je dat schuldgevoel hebt zal het lastig zijn om de keuze te maken om te gaan studeren.
Aan de andere kant: als je wel weer gaat studeren laat je wel aan je kinderen zien dat niet alleen mannen buitenshuis bezig zijn, en dat dat voor vrouwen net zo goed belangrijk is en dat je je altijd kunt blijven ontwikkelen, nieuwe uitdagingen aan kunt gaan.
Uit alles wat je schrijft proef ik dat je het eigenlijk niet vindt kunnen tegenover je kinderen om weer te gaan studeren. Zolang je dat schuldgevoel hebt zal het lastig zijn om de keuze te maken om te gaan studeren.
Aan de andere kant: als je wel weer gaat studeren laat je wel aan je kinderen zien dat niet alleen mannen buitenshuis bezig zijn, en dat dat voor vrouwen net zo goed belangrijk is en dat je je altijd kunt blijven ontwikkelen, nieuwe uitdagingen aan kunt gaan.
vrijdag 3 januari 2014 om 08:36
Waarom zou een au pair niet kunnen?
Ze zijn een vast gezicht voor de kinderen (geen voor en naschoolse opvang met veel kinderen en leiding).
Ze kunnen lekker thuis zijn met de kinderen. En zorgen voor ritme en structuur.
En volgens mij is het ook niet heel duur. Maar ik heb verder geen ervaring met au pairs. Maar dat zou wel een mooi alternatief zijn in jullie geval. Ik zou er maar eens goed over nadenken.
Ze zijn een vast gezicht voor de kinderen (geen voor en naschoolse opvang met veel kinderen en leiding).
Ze kunnen lekker thuis zijn met de kinderen. En zorgen voor ritme en structuur.
En volgens mij is het ook niet heel duur. Maar ik heb verder geen ervaring met au pairs. Maar dat zou wel een mooi alternatief zijn in jullie geval. Ik zou er maar eens goed over nadenken.
vrijdag 3 januari 2014 om 09:26
quote:Aileen schreef op 03 januari 2014 @ 00:07:
En inderdaad. De kinderen zijn ook van mijn man. Helaas is part-time werken voor hem geen optie. Hij runt 2 bedrijven.
Het is zijn keuze om twee bedrijven te runnen. Hij kan er bijv. ook voor kiezen om één bedrijf te runnen en het andere te verkopen of om de zaken anders te regelen. Maar hij geeft gewoon gehoor aan zijn ambities, ongeacht vrouw en kinderen. Want waarom is hij niet ook minder uren gaan werken toen het niet goed ging met jullie kind en heb alleen jij dat gedaan? Hij doet wat nodig is voor hem. Jij daarentegen doet wat nodig is voor het gezin.
Het verbaast me altijd hoe gemakkelijk vrouwen hun eigen (loopbaan)wensen opzij zetten zodat hun man ongestoord verder kan gaan met waar hij mee bezig was. Als jij minder uren gaat werken voor het welzijn van jullie kinderen, laat hem dat dan ook doen. Het zijn ook zijn kinderen. Niet dat alles van de opvoeding op jou neerkomt en je straks niet alleen je eigen bedrijf hebt opgegeven voor je gezin, maar ook nog eens je studiewens niet hebt kunnen uitvoeren, omdat hij zijn ding wil blijven doen en er daardoor geen ruimte meer is voor jou.
En inderdaad. De kinderen zijn ook van mijn man. Helaas is part-time werken voor hem geen optie. Hij runt 2 bedrijven.
Het is zijn keuze om twee bedrijven te runnen. Hij kan er bijv. ook voor kiezen om één bedrijf te runnen en het andere te verkopen of om de zaken anders te regelen. Maar hij geeft gewoon gehoor aan zijn ambities, ongeacht vrouw en kinderen. Want waarom is hij niet ook minder uren gaan werken toen het niet goed ging met jullie kind en heb alleen jij dat gedaan? Hij doet wat nodig is voor hem. Jij daarentegen doet wat nodig is voor het gezin.
Het verbaast me altijd hoe gemakkelijk vrouwen hun eigen (loopbaan)wensen opzij zetten zodat hun man ongestoord verder kan gaan met waar hij mee bezig was. Als jij minder uren gaat werken voor het welzijn van jullie kinderen, laat hem dat dan ook doen. Het zijn ook zijn kinderen. Niet dat alles van de opvoeding op jou neerkomt en je straks niet alleen je eigen bedrijf hebt opgegeven voor je gezin, maar ook nog eens je studiewens niet hebt kunnen uitvoeren, omdat hij zijn ding wil blijven doen en er daardoor geen ruimte meer is voor jou.
vrijdag 3 januari 2014 om 09:35
Rust in het gezin is zoveel meer waard. Je oudste heeft al aangegeven het zwaar te vinden, 4 dagen volledige opvang. Je middelste is net gestart op school en je jongste moet nog starten.
Je zit nu midden in een fase waarin je kinderen je nog zoveel nodig hebben en echt gebaad zijn met een rustige thuissituatie. Ik zou zeggen wacht nog een paar jaar en wanneer ze alledrie gewend zijn op school en het leven na school dan zal alles een stukje rustiger, ook voor jou, lopen. Ik spreek uit ervaring. Succes met je beslissing.
Je zit nu midden in een fase waarin je kinderen je nog zoveel nodig hebben en echt gebaad zijn met een rustige thuissituatie. Ik zou zeggen wacht nog een paar jaar en wanneer ze alledrie gewend zijn op school en het leven na school dan zal alles een stukje rustiger, ook voor jou, lopen. Ik spreek uit ervaring. Succes met je beslissing.
vrijdag 3 januari 2014 om 11:58
Ik studeer ook (via afstandsleren). Dat bevalt prima. Hier zijn er ook drie kinderen. 2 op basisschool en 1 in de tweede klas van het middelbare onderwijs. Het is zwaar en druk.
Maar ik kan op deze manier altijd op school zijn om ze te brengen en te halen (op een uitzondering na). Dat geeft veel rust in ons gezin. Mijn zonen vinden het heel prettig dat ik zoveel thuis ben, ook al zit ik vaak te leren/achter de computer.
Mijn man werkt ook veel. Zonder zijn inkomen (of minder van zijn inkomen) konden we ons niet zoveel luxe permitteren en had ik niet de luxe om niet te hoeven werken en te kunnen studeren.
Mijn man zegt het altijd zo: "ik werk, jij mag later en dan doe ik wat rustiger aan...ik ben nu blij dat ik weet dat alles geregeld is, als ik thuis kom en jij bent blij dat je die studie kunt doen."
Maar ik kan op deze manier altijd op school zijn om ze te brengen en te halen (op een uitzondering na). Dat geeft veel rust in ons gezin. Mijn zonen vinden het heel prettig dat ik zoveel thuis ben, ook al zit ik vaak te leren/achter de computer.
Mijn man werkt ook veel. Zonder zijn inkomen (of minder van zijn inkomen) konden we ons niet zoveel luxe permitteren en had ik niet de luxe om niet te hoeven werken en te kunnen studeren.
Mijn man zegt het altijd zo: "ik werk, jij mag later en dan doe ik wat rustiger aan...ik ben nu blij dat ik weet dat alles geregeld is, als ik thuis kom en jij bent blij dat je die studie kunt doen."
vrijdag 3 januari 2014 om 12:04
quote:sneeuwpop78 schreef op 03 januari 2014 @ 09:35:
Rust in het gezin is zoveel meer waard. Je oudste heeft al aangegeven het zwaar te vinden, 4 dagen volledige opvang. Je middelste is net gestart op school en je jongste moet nog starten.
Je zit nu midden in een fase waarin je kinderen je nog zoveel nodig hebben en echt gebaad zijn met een rustige thuissituatie. Ik zou zeggen wacht nog een paar jaar Waarom maak je daar alleen het probleem van TO van dat de kinderen nog zoveel nodig hebben en gebaat zijn bij een rustige thuissituatie? Waarom leg je dat alleen op haar bord neer, terwijl ze (in theorie tenminste) geen alleenstaande ouder is? Waarom moet TO haar ontwikkeling een paar jaar 'on hold' zetten nadat ze al haar bedrijf heeft opgegeven voor het welzijn van het gezin en haar man wel verder is gegaan met zijn ambities vervullen en met 60+ uur per week werken terwijl zijn vrouw en kinderen hem nodig hebben? Waarom zou manlief niet een keer zijn ambities op een lager pitje mogen zetten voor zijn vrouw en hun kinderen?
Rust in het gezin is zoveel meer waard. Je oudste heeft al aangegeven het zwaar te vinden, 4 dagen volledige opvang. Je middelste is net gestart op school en je jongste moet nog starten.
Je zit nu midden in een fase waarin je kinderen je nog zoveel nodig hebben en echt gebaad zijn met een rustige thuissituatie. Ik zou zeggen wacht nog een paar jaar Waarom maak je daar alleen het probleem van TO van dat de kinderen nog zoveel nodig hebben en gebaat zijn bij een rustige thuissituatie? Waarom leg je dat alleen op haar bord neer, terwijl ze (in theorie tenminste) geen alleenstaande ouder is? Waarom moet TO haar ontwikkeling een paar jaar 'on hold' zetten nadat ze al haar bedrijf heeft opgegeven voor het welzijn van het gezin en haar man wel verder is gegaan met zijn ambities vervullen en met 60+ uur per week werken terwijl zijn vrouw en kinderen hem nodig hebben? Waarom zou manlief niet een keer zijn ambities op een lager pitje mogen zetten voor zijn vrouw en hun kinderen?
vrijdag 3 januari 2014 om 12:46
TO is heel duidelijk Medina dat haar partner niet minder gaat werken. Los daarvan of het eerlijk is of niet dit is de situatie welke TO schetst. Dan heeft het naar mijn idee geen zin om oplossingen aan te dragen waarvan ik vanuit ga dat TO hier ook al over heeft nagedacht en gesproken met haar partner.
vrijdag 3 januari 2014 om 13:14
quote:sneeuwpop78 schreef op 03 januari 2014 @ 12:46:
TO is heel duidelijk Medina dat haar partner niet minder gaat werken. Los daarvan of het eerlijk is of niet dit is de situatie welke TO schetst. Dan heeft het naar mijn idee geen zin om oplossingen aan te dragen waarvan ik vanuit ga dat TO hier ook al over heeft nagedacht en gesproken met haar partner.
Het komt op mij over alsof ze het als een gegeven beschouwt dat haar man 60+ uur werkt en 2 bedrijven runt, niet dat daarover is onderhandeld met haar man. En haar man vindt het allang best dat vrouw zoet thuis zit met de kinderen en zijn pantoffels, net zoals de man van Nellebelletje.
Hij heeft geen enkel probleem: hij kan rustig doorgaan met zijn ambities vervullen, de deur uitgaan en eventueel nog een 3e bedrijf starten. Thuis wacht zijn vrouw op hem, die achtereenvolgens haar bedrijf, haar studie en uiteindelijk zichzelf heeft opgegeven voor het welzijn van hun kinderen. Hij hoeft er niet te zijn voor zijn vrouw, hij hoeft er ook niet te zijn voor zijn kinderen want daar heeft hij zijn vrouw voor. Als het erop aankomt, zijn het niet zijn dromen of wensen die niet in vervulling zijn gegaan.
TO is heel duidelijk Medina dat haar partner niet minder gaat werken. Los daarvan of het eerlijk is of niet dit is de situatie welke TO schetst. Dan heeft het naar mijn idee geen zin om oplossingen aan te dragen waarvan ik vanuit ga dat TO hier ook al over heeft nagedacht en gesproken met haar partner.
Het komt op mij over alsof ze het als een gegeven beschouwt dat haar man 60+ uur werkt en 2 bedrijven runt, niet dat daarover is onderhandeld met haar man. En haar man vindt het allang best dat vrouw zoet thuis zit met de kinderen en zijn pantoffels, net zoals de man van Nellebelletje.
Hij heeft geen enkel probleem: hij kan rustig doorgaan met zijn ambities vervullen, de deur uitgaan en eventueel nog een 3e bedrijf starten. Thuis wacht zijn vrouw op hem, die achtereenvolgens haar bedrijf, haar studie en uiteindelijk zichzelf heeft opgegeven voor het welzijn van hun kinderen. Hij hoeft er niet te zijn voor zijn vrouw, hij hoeft er ook niet te zijn voor zijn kinderen want daar heeft hij zijn vrouw voor. Als het erop aankomt, zijn het niet zijn dromen of wensen die niet in vervulling zijn gegaan.
vrijdag 3 januari 2014 om 13:49
Ik ben het heel erg eens met medina. En ik begrijp wel wat je zegt, sneeuwpop, maar ik denk dat de kern van het probleem toch ligt bij de man, die denkt dat hij gewoon door kan leven zoals hij altijd deed, en dat zijn vrouw alles wel opoffert en oplost. Zo lang dat speelt, kan zij weinig en zal ze altijd met een schuldgevoel blijven zitten.
vrijdag 3 januari 2014 om 19:56
quote:Wollenstonecraft schreef op 03 januari 2014 @ 07:13:
Volgens mij is het vooral jouw schuldgevoel en de angst dat je je kinderen tekort doet die je dwars zit, niet de praktische kant.
Uit alles wat je schrijft proef ik dat je het eigenlijk niet vindt kunnen tegenover je kinderen om weer te gaan studeren. Zolang je dat schuldgevoel hebt zal het lastig zijn om de keuze te maken om te gaan studeren.
Aan de andere kant: als je wel weer gaat studeren laat je wel aan je kinderen zien dat niet alleen mannen buitenshuis bezig zijn, en dat dat voor vrouwen net zo goed belangrijk is en dat je je altijd kunt blijven ontwikkelen, nieuwe uitdagingen aan kunt gaan.Hiermee sla je inderdaad de spijker op zijn kop. Maar er is wel een maar. De angst dat de balans weer richting werk/studie zal gaan. En die "fout" wil ik nooit meer maken.
Volgens mij is het vooral jouw schuldgevoel en de angst dat je je kinderen tekort doet die je dwars zit, niet de praktische kant.
Uit alles wat je schrijft proef ik dat je het eigenlijk niet vindt kunnen tegenover je kinderen om weer te gaan studeren. Zolang je dat schuldgevoel hebt zal het lastig zijn om de keuze te maken om te gaan studeren.
Aan de andere kant: als je wel weer gaat studeren laat je wel aan je kinderen zien dat niet alleen mannen buitenshuis bezig zijn, en dat dat voor vrouwen net zo goed belangrijk is en dat je je altijd kunt blijven ontwikkelen, nieuwe uitdagingen aan kunt gaan.Hiermee sla je inderdaad de spijker op zijn kop. Maar er is wel een maar. De angst dat de balans weer richting werk/studie zal gaan. En die "fout" wil ik nooit meer maken.
vrijdag 3 januari 2014 om 19:59
Medina, je hebt helemaal gelijk. Ik ben het met je eens.
Het is bij ons ook regelmatig een punt van discussie geweest. Zijn belangrijkste argument is dat zonder zijn werk we er niet huidige levensstandaard op na kunnen houden. En dat wanneer hij thuis zou blijven dit enorm veel geld zou kosten.
Overigens is hij wel bereidt om in bepaalde mate te helpen. Zo zou hij 1 middag in de week kunnen vrij plannen.
Het is bij ons ook regelmatig een punt van discussie geweest. Zijn belangrijkste argument is dat zonder zijn werk we er niet huidige levensstandaard op na kunnen houden. En dat wanneer hij thuis zou blijven dit enorm veel geld zou kosten.
Overigens is hij wel bereidt om in bepaalde mate te helpen. Zo zou hij 1 middag in de week kunnen vrij plannen.
vrijdag 3 januari 2014 om 20:02
quote:sneeuwpop78 schreef op 03 januari 2014 @ 09:35:
Rust in het gezin is zoveel meer waard. Je oudste heeft al aangegeven het zwaar te vinden, 4 dagen volledige opvang. Je middelste is net gestart op school en je jongste moet nog starten.
Je zit nu midden in een fase waarin je kinderen je nog zoveel nodig hebben en echt gebaad zijn met een rustige thuissituatie. Ik zou zeggen wacht nog een paar jaar en wanneer ze alledrie gewend zijn op school en het leven na school dan zal alles een stukje rustiger, ook voor jou, lopen. Ik spreek uit ervaring. Succes met je beslissing.
Hier ben ik het ook helemaal mee eens. Zeker omdat ik zelf in het verleden ervaren heb dat veel werken de kinderen (toen met name mijn oudste) absoluut geen goed deed.
Naast dat ik er zelden was, vergat ik bijvoorbeeld ook de sponsorloop op school. Het kind was zo verdrietig dat er geen mama of papa bij hem kwam kijken. Ik wil echt nooit meer in deze ellende van te veel werk/studie belanden.
Rust in het gezin is zoveel meer waard. Je oudste heeft al aangegeven het zwaar te vinden, 4 dagen volledige opvang. Je middelste is net gestart op school en je jongste moet nog starten.
Je zit nu midden in een fase waarin je kinderen je nog zoveel nodig hebben en echt gebaad zijn met een rustige thuissituatie. Ik zou zeggen wacht nog een paar jaar en wanneer ze alledrie gewend zijn op school en het leven na school dan zal alles een stukje rustiger, ook voor jou, lopen. Ik spreek uit ervaring. Succes met je beslissing.
Hier ben ik het ook helemaal mee eens. Zeker omdat ik zelf in het verleden ervaren heb dat veel werken de kinderen (toen met name mijn oudste) absoluut geen goed deed.
Naast dat ik er zelden was, vergat ik bijvoorbeeld ook de sponsorloop op school. Het kind was zo verdrietig dat er geen mama of papa bij hem kwam kijken. Ik wil echt nooit meer in deze ellende van te veel werk/studie belanden.
vrijdag 3 januari 2014 om 20:05
quote:Nellebelletje schreef op 03 januari 2014 @ 11:58:
Ik studeer ook (via afstandsleren). Dat bevalt prima. Hier zijn er ook drie kinderen. 2 op basisschool en 1 in de tweede klas van het middelbare onderwijs. Het is zwaar en druk.
Maar ik kan op deze manier altijd op school zijn om ze te brengen en te halen (op een uitzondering na). Dat geeft veel rust in ons gezin. Mijn zonen vinden het heel prettig dat ik zoveel thuis ben, ook al zit ik vaak te leren/achter de computer.
Mijn man werkt ook veel. Zonder zijn inkomen (of minder van zijn inkomen) konden we ons niet zoveel luxe permitteren en had ik niet de luxe om niet te hoeven werken en te kunnen studeren.
Mijn man zegt het altijd zo: "ik werk, jij mag later en dan doe ik wat rustiger aan...ik ben nu blij dat ik weet dat alles geregeld is, als ik thuis kom en jij bent blij dat je die studie kunt doen."
Hoi Nellebelletje,
Dit is precies wat mijn man ook zegt betreft zijn inkomen en de luxe waarin we nu kunnen leven. Ik merk ook dat mijn kinderen (ook 3 zonen) het zeer fijn vinden dat ik er altijd voor hen ben. Het heeft veel goeds gebracht.
Wellicht is het voor mij een idee om te kijken naar een andere studie wat wel goed te combineren is.
Ik studeer ook (via afstandsleren). Dat bevalt prima. Hier zijn er ook drie kinderen. 2 op basisschool en 1 in de tweede klas van het middelbare onderwijs. Het is zwaar en druk.
Maar ik kan op deze manier altijd op school zijn om ze te brengen en te halen (op een uitzondering na). Dat geeft veel rust in ons gezin. Mijn zonen vinden het heel prettig dat ik zoveel thuis ben, ook al zit ik vaak te leren/achter de computer.
Mijn man werkt ook veel. Zonder zijn inkomen (of minder van zijn inkomen) konden we ons niet zoveel luxe permitteren en had ik niet de luxe om niet te hoeven werken en te kunnen studeren.
Mijn man zegt het altijd zo: "ik werk, jij mag later en dan doe ik wat rustiger aan...ik ben nu blij dat ik weet dat alles geregeld is, als ik thuis kom en jij bent blij dat je die studie kunt doen."
Hoi Nellebelletje,
Dit is precies wat mijn man ook zegt betreft zijn inkomen en de luxe waarin we nu kunnen leven. Ik merk ook dat mijn kinderen (ook 3 zonen) het zeer fijn vinden dat ik er altijd voor hen ben. Het heeft veel goeds gebracht.
Wellicht is het voor mij een idee om te kijken naar een andere studie wat wel goed te combineren is.