Werk & Studie
alle pijlers
Fouten accepteren
donderdag 8 januari 2015 om 21:30
In mijn werk vind ik het heel lastig als ik een fout maak. Een fout in de bejegening, een fout in een behandeling, een fout in een beslissing, het maakt niet uit waarmee ik een fout maak, ik kan een fout van mezelf niet accepteren.
Gelukkig doe ik over het algemeen mijn werk goed. Mijn baas en de klanten zijn tevreden. Maar soms maak ik ook een fout. En ja, ik weet het, iedereen maakt wel eens fouten. Maar die van mij kan ik niet accepteren.
Laatst had ik bijvoorbeeld een beslissing niet helemaal goed genomen. Ik had niet alle risico's goed gezien. Gelukkig niets ernstigs! Een telefoontje en het is weer herstelt. Maar toch, het was niet goed, ik had het niet goed gedaan. Op het moment dat ik dit hoorde zat ik er echt heel erg mee. Hoe kon ik toch zo dom zijn, waarom zag ik dat niet. En de gedachte, ik mag geen fouten maken, ook al weet ik dat fouten maken menselijk is. Ik schaam me dan en ik voel me heel schuldig. Ik kan me dan hier een hele poos niet lekker over voelen, waar ik me dan ook voor schaam/schuldig over voel tegenover collega's. Dit gevoel gaat dan na een poosje weg, maar als ik er dan weer aan denk dan komt het gevoel weer net zo hard terug.
Ik snap ook wel dat ik niet alles goed kan doen, dat ik ook wel eens fouten kan maken. Maar ik vind het niet leuk. Ik vind het fijn als mensen mij op mijn fouten wijzen, dan kan ik er weer van leren en kijken hoe ik in het vervolg deze fout kan voorkomen.
Maar toch, ik baal vreselijk van een fout. Ik zou willen dat ik het allemaal wat meer los zou kunnen laten.
Herkennen mensen zich hier ook in?
Ik plaats dit topic op werk en studie. Ik heb dit namelijk voornamelijk in mijn werk. Als ik thuis de aardappeltjes aan laat branden heb ik er alleen mezelf mee, dus dan denk ik, was niet zo slim van mezelf, maar ach, ik maak wel wat anders. Maar op mijn werk zijn altijd andere, die er niets aan kunnen doen, de grootste dupe van mijn fouten.
Gelukkig doe ik over het algemeen mijn werk goed. Mijn baas en de klanten zijn tevreden. Maar soms maak ik ook een fout. En ja, ik weet het, iedereen maakt wel eens fouten. Maar die van mij kan ik niet accepteren.
Laatst had ik bijvoorbeeld een beslissing niet helemaal goed genomen. Ik had niet alle risico's goed gezien. Gelukkig niets ernstigs! Een telefoontje en het is weer herstelt. Maar toch, het was niet goed, ik had het niet goed gedaan. Op het moment dat ik dit hoorde zat ik er echt heel erg mee. Hoe kon ik toch zo dom zijn, waarom zag ik dat niet. En de gedachte, ik mag geen fouten maken, ook al weet ik dat fouten maken menselijk is. Ik schaam me dan en ik voel me heel schuldig. Ik kan me dan hier een hele poos niet lekker over voelen, waar ik me dan ook voor schaam/schuldig over voel tegenover collega's. Dit gevoel gaat dan na een poosje weg, maar als ik er dan weer aan denk dan komt het gevoel weer net zo hard terug.
Ik snap ook wel dat ik niet alles goed kan doen, dat ik ook wel eens fouten kan maken. Maar ik vind het niet leuk. Ik vind het fijn als mensen mij op mijn fouten wijzen, dan kan ik er weer van leren en kijken hoe ik in het vervolg deze fout kan voorkomen.
Maar toch, ik baal vreselijk van een fout. Ik zou willen dat ik het allemaal wat meer los zou kunnen laten.
Herkennen mensen zich hier ook in?
Ik plaats dit topic op werk en studie. Ik heb dit namelijk voornamelijk in mijn werk. Als ik thuis de aardappeltjes aan laat branden heb ik er alleen mezelf mee, dus dan denk ik, was niet zo slim van mezelf, maar ach, ik maak wel wat anders. Maar op mijn werk zijn altijd andere, die er niets aan kunnen doen, de grootste dupe van mijn fouten.
donderdag 8 januari 2015 om 21:35
Herkenbaar, want een soortgelijke fout/vergissing van een collega bekijk ik veel milder en zeg dan ook, joh, kan gebeuren. Terwijl ik voor mezelf de lat vaak zo hoog leg dat ík er zelfs niet meer bij kan.
Ik vind het ook lastig om datzelfde, mildere, op mezelf toe te passen. Prive heb ik daar geen last van. Op mijn werk heb ik het gevoel veel meer onder de loep te liggen dan ik zelf denk en/of hoe anderen tegen mijn miskleunen/vergissingen/fouten aankijken. Terwijl die fouten dan nog niet eens gevolgen hebben voor een ander.
Ik vind het ook lastig om datzelfde, mildere, op mezelf toe te passen. Prive heb ik daar geen last van. Op mijn werk heb ik het gevoel veel meer onder de loep te liggen dan ik zelf denk en/of hoe anderen tegen mijn miskleunen/vergissingen/fouten aankijken. Terwijl die fouten dan nog niet eens gevolgen hebben voor een ander.
Krijg motto niet verwijderd :-)
donderdag 8 januari 2015 om 21:41
Herkenbaar. En toch is het iets psychisch
Wat helpt bij mij is te kijken naar jezelf zoals je naar die collega kijkt. En eigen is het best egocentrisch heb ik wel eens bedacht. Want de schaamte komt voort uit het feit dat jij denkt dat iedereen die fout zo ziet zoals jij die ziet. Uitvergroot dus. We zijn niet de center of the universe...
Wat helpt bij mij is te kijken naar jezelf zoals je naar die collega kijkt. En eigen is het best egocentrisch heb ik wel eens bedacht. Want de schaamte komt voort uit het feit dat jij denkt dat iedereen die fout zo ziet zoals jij die ziet. Uitvergroot dus. We zijn niet de center of the universe...
donderdag 8 januari 2015 om 21:53
Mm Jippie, daar zeg je zo wat. Ik weet niet wat ik moet vinden van het idee dat uitvergrote fouten/vergissingen diegene dan het centre of the universe maken. Of het wel zo egoistisch is om dat te denken bedoel ik. In je werk heb je tenslotte te maken met voortgangs- en beoordelingsgesprekken en word je geacht te denken waar de verbeterpunten bijvoorbeeld liggen. E.e.a. afhankelijk van de functie/branche waarin je werkzaam bent. Sommige functies hebben natuurlijk wel enorme gevolgen.
Krijg motto niet verwijderd :-)
donderdag 8 januari 2015 om 22:12
Wat mij ooit erg heeft geholpen, is toen iemand het volgende tegen mij zei:
Waar haal je de arrogantie vandaan?!?
Ik begon direct daarna te huilen maar ze ging nog even door, en legde uit:
Kennelijk mag iedereen fouten maken, behalve jij. En waarom zou jij dan zo verheven zijn en ver boven de rest van de mensheid uitsteken, dat jij de enige op aarde zou moeten zijn die nooit fouten maakt?
Dit was een hele wijze les die ik kreeg van een onderwijzeres. Inmiddels jaren geleden, maar ik denk hier altijd aan terug als er zich een situatie voordoet en ik me daar vervelend over voel. Ik hoop dat jij hier ook iets aan hebt.
Waar haal je de arrogantie vandaan?!?
Ik begon direct daarna te huilen maar ze ging nog even door, en legde uit:
Kennelijk mag iedereen fouten maken, behalve jij. En waarom zou jij dan zo verheven zijn en ver boven de rest van de mensheid uitsteken, dat jij de enige op aarde zou moeten zijn die nooit fouten maakt?
Dit was een hele wijze les die ik kreeg van een onderwijzeres. Inmiddels jaren geleden, maar ik denk hier altijd aan terug als er zich een situatie voordoet en ik me daar vervelend over voel. Ik hoop dat jij hier ook iets aan hebt.
donderdag 8 januari 2015 om 22:29
Jullie hebben gelijk! Fijn om te horen dat ik dus echt niet de enige ben. En inderdaad, als een ander een fout maakt, dan denk ik ook, zoals ik bij mezelf denk als ik de aardappeltjes aan laat branden, niet zo slim, maar kan gebeuren.
Mijn collega's waren er van geschrokken dat ik deze fout zo erg vond, zij hadden zoiets van, kan gebeuren en nu heb je wat geleerd zodat je erger kunt voorkomen in het vervolg. Maar ik heb nu ook erg leuke collega's. Ik heb ooit een baas gehad die hier heel anders tegen aan zou kijken.
Kijk deze fout was makkelijk op te lossen, even telefoontje, je excuses aanbieden, fout uitleggen en oplossing brengen en het probleem is opgelost. Maar ik kan ook fouten maken die wel echt grote gevolgen hebben. Mensenlevens in het ergste geval. Ik ben ontzettend bang dat ik ooit zo'n fout ga maken. Nou zijn er wel genoeg controles om zo'n fout te voorkomen, maar ook de controles zijn nooit 100% waterdicht. Als ik daar al aan denk, dan weet ik niet hoe ik mezelf dan ooit nog overeind kan krijgen als zoiets gebeurd.
NummerZoveel, die ga ik onthouden! Ontzettend waar! (Je plaatst sowieso altijd waardevolle reacties )
Mijn collega's waren er van geschrokken dat ik deze fout zo erg vond, zij hadden zoiets van, kan gebeuren en nu heb je wat geleerd zodat je erger kunt voorkomen in het vervolg. Maar ik heb nu ook erg leuke collega's. Ik heb ooit een baas gehad die hier heel anders tegen aan zou kijken.
Kijk deze fout was makkelijk op te lossen, even telefoontje, je excuses aanbieden, fout uitleggen en oplossing brengen en het probleem is opgelost. Maar ik kan ook fouten maken die wel echt grote gevolgen hebben. Mensenlevens in het ergste geval. Ik ben ontzettend bang dat ik ooit zo'n fout ga maken. Nou zijn er wel genoeg controles om zo'n fout te voorkomen, maar ook de controles zijn nooit 100% waterdicht. Als ik daar al aan denk, dan weet ik niet hoe ik mezelf dan ooit nog overeind kan krijgen als zoiets gebeurd.
NummerZoveel, die ga ik onthouden! Ontzettend waar! (Je plaatst sowieso altijd waardevolle reacties )
donderdag 8 januari 2015 om 22:30
quote:Rubber_Ducky schreef op 08 januari 2015 @ 22:18:
heel herkenbaar!
Nummerzoveel, wat fijn dat jij zoveel aan die opmerking hebt gehad.
Ik voel me niet verheven boven, maar juist minder dan een ander en ik ben altijd bang dat mensen boos worden als ik een fout maak.Dat dacht ik ook, dat ik zo'n last had van mijn fouten vanwege onzekerheid. En toch heeft die opmerking me echt heel erg geholpen. Laat het maar even op je inwerken, ik ging ook eerst in de verdediging
heel herkenbaar!
Nummerzoveel, wat fijn dat jij zoveel aan die opmerking hebt gehad.
Ik voel me niet verheven boven, maar juist minder dan een ander en ik ben altijd bang dat mensen boos worden als ik een fout maak.Dat dacht ik ook, dat ik zo'n last had van mijn fouten vanwege onzekerheid. En toch heeft die opmerking me echt heel erg geholpen. Laat het maar even op je inwerken, ik ging ook eerst in de verdediging
donderdag 8 januari 2015 om 22:33
quote:mariel1989 schreef op 08 januari 2015 @ 22:16:
Je weet best dat ook jij fouten mag maken.
Maar als je werkt (met mensen?) vind ik het ergens wel goed/gezond dat je wel van elke fout baalt, dat houdt je scherp en je leert van elke fout.
Klopt precies! Dat houd ik ook echt voor me. Maar er moet wel een grens liggen. Als je in de auto naar huis (6 uur later) nog steeds kan janken als je aan de fout denkt, dan denk ik, Chococookie, nu moet je echt ophouden met je zo voelen.
(en nu ik dit zeg schaam ik me heel erg, ik vind het vreselijk dat ik hiermee zo erg kan zitten)
Je weet best dat ook jij fouten mag maken.
Maar als je werkt (met mensen?) vind ik het ergens wel goed/gezond dat je wel van elke fout baalt, dat houdt je scherp en je leert van elke fout.
Klopt precies! Dat houd ik ook echt voor me. Maar er moet wel een grens liggen. Als je in de auto naar huis (6 uur later) nog steeds kan janken als je aan de fout denkt, dan denk ik, Chococookie, nu moet je echt ophouden met je zo voelen.
(en nu ik dit zeg schaam ik me heel erg, ik vind het vreselijk dat ik hiermee zo erg kan zitten)
donderdag 8 januari 2015 om 22:34
donderdag 8 januari 2015 om 22:34
quote:iceteapeach schreef op 08 januari 2015 @ 21:53:
Mm Jippie, daar zeg je zo wat. Ik weet niet wat ik moet vinden van het idee dat uitvergrote fouten/vergissingen diegene dan het centre of the universe maken. Of het wel zo egoistisch is om dat te denken bedoel ik. In je werk heb je tenslotte te maken met voortgangs- en beoordelingsgesprekken en word je geacht te denken waar de verbeterpunten bijvoorbeeld liggen. E.e.a. afhankelijk van de functie/branche waarin je werkzaam bent. Sommige functies hebben natuurlijk wel enorme gevolgen.Nz zegt het beter dan ik. In feite is het wel een vorm van arrogantie. Waarschijnlijk voortkomend uit perfectionisme en daar nooit in slagen dus is het resultaat onzekerheid. Maar dat is toch heel erg op jezelf gericht. Alsof de wereld om jou draait en jouw fouten, snap je? Het heeft ook iets destructiefst in zich
Mm Jippie, daar zeg je zo wat. Ik weet niet wat ik moet vinden van het idee dat uitvergrote fouten/vergissingen diegene dan het centre of the universe maken. Of het wel zo egoistisch is om dat te denken bedoel ik. In je werk heb je tenslotte te maken met voortgangs- en beoordelingsgesprekken en word je geacht te denken waar de verbeterpunten bijvoorbeeld liggen. E.e.a. afhankelijk van de functie/branche waarin je werkzaam bent. Sommige functies hebben natuurlijk wel enorme gevolgen.Nz zegt het beter dan ik. In feite is het wel een vorm van arrogantie. Waarschijnlijk voortkomend uit perfectionisme en daar nooit in slagen dus is het resultaat onzekerheid. Maar dat is toch heel erg op jezelf gericht. Alsof de wereld om jou draait en jouw fouten, snap je? Het heeft ook iets destructiefst in zich
donderdag 8 januari 2015 om 22:36
quote:chococookie schreef op 08 januari 2015 @ 22:29:
Jullie hebben gelijk! Fijn om te horen dat ik dus echt niet de enige ben. En inderdaad, als een ander een fout maakt, dan denk ik ook, zoals ik bij mezelf denk als ik de aardappeltjes aan laat branden, niet zo slim, maar kan gebeuren.
Mijn collega's waren er van geschrokken dat ik deze fout zo erg vond, zij hadden zoiets van, kan gebeuren en nu heb je wat geleerd zodat je erger kunt voorkomen in het vervolg. Maar ik heb nu ook erg leuke collega's. Ik heb ooit een baas gehad die hier heel anders tegen aan zou kijken.
Kijk deze fout was makkelijk op te lossen, even telefoontje, je excuses aanbieden, fout uitleggen en oplossing brengen en het probleem is opgelost. Maar ik kan ook fouten maken die wel echt grote gevolgen hebben. Mensenlevens in het ergste geval. Ik ben ontzettend bang dat ik ooit zo'n fout ga maken. Nou zijn er wel genoeg controles om zo'n fout te voorkomen, maar ook de controles zijn nooit 100% waterdicht. Als ik daar al aan denk, dan weet ik niet hoe ik mezelf dan ooit nog overeind kan krijgen als zoiets gebeurd.
NummerZoveel, die ga ik onthouden! Ontzettend waar! (Je plaatst sowieso altijd waardevolle reacties )
Dankjewel voor het compliment. En ik hoop echt dat je er iets aan hebt.
Stel dat een collega een fout maakt en het kost een mensenleven. Hoe reageer jij dan richting die collega? Wordt je heel boos? Ga je die persoon voor achterlijke gladiool uitmaken? Of zou je denken: Wat verschrikkelijk voor de overledene, maar ook voor de persoon die met de beste intenties zo'n vreselijke fout heeft gemaakt!
Mijn broer is doodgereden. Een heel dom ongeluk dat makkelijk voorkomen had kunnen worden. Toch neem ik "de dader" niets kwalijk. In het verkeer zitten ongelukken in een heel klein hoekje, en ik doe ook wel eens iets stoms. Bij mij is het altijd goed gegaan, maar deze vrouw had pech en zal daar de rest van haar leven mee moeten leven. Vreselijk! Voor ons, maar zeker ook voor haar.
Jullie hebben gelijk! Fijn om te horen dat ik dus echt niet de enige ben. En inderdaad, als een ander een fout maakt, dan denk ik ook, zoals ik bij mezelf denk als ik de aardappeltjes aan laat branden, niet zo slim, maar kan gebeuren.
Mijn collega's waren er van geschrokken dat ik deze fout zo erg vond, zij hadden zoiets van, kan gebeuren en nu heb je wat geleerd zodat je erger kunt voorkomen in het vervolg. Maar ik heb nu ook erg leuke collega's. Ik heb ooit een baas gehad die hier heel anders tegen aan zou kijken.
Kijk deze fout was makkelijk op te lossen, even telefoontje, je excuses aanbieden, fout uitleggen en oplossing brengen en het probleem is opgelost. Maar ik kan ook fouten maken die wel echt grote gevolgen hebben. Mensenlevens in het ergste geval. Ik ben ontzettend bang dat ik ooit zo'n fout ga maken. Nou zijn er wel genoeg controles om zo'n fout te voorkomen, maar ook de controles zijn nooit 100% waterdicht. Als ik daar al aan denk, dan weet ik niet hoe ik mezelf dan ooit nog overeind kan krijgen als zoiets gebeurd.
NummerZoveel, die ga ik onthouden! Ontzettend waar! (Je plaatst sowieso altijd waardevolle reacties )
Dankjewel voor het compliment. En ik hoop echt dat je er iets aan hebt.
Stel dat een collega een fout maakt en het kost een mensenleven. Hoe reageer jij dan richting die collega? Wordt je heel boos? Ga je die persoon voor achterlijke gladiool uitmaken? Of zou je denken: Wat verschrikkelijk voor de overledene, maar ook voor de persoon die met de beste intenties zo'n vreselijke fout heeft gemaakt!
Mijn broer is doodgereden. Een heel dom ongeluk dat makkelijk voorkomen had kunnen worden. Toch neem ik "de dader" niets kwalijk. In het verkeer zitten ongelukken in een heel klein hoekje, en ik doe ook wel eens iets stoms. Bij mij is het altijd goed gegaan, maar deze vrouw had pech en zal daar de rest van haar leven mee moeten leven. Vreselijk! Voor ons, maar zeker ook voor haar.
donderdag 8 januari 2015 om 22:37
quote:chococookie schreef op 08 januari 2015 @ 22:33:
[...]
Klopt precies! Dat houd ik ook echt voor me. Maar er moet wel een grens liggen. Als je in de auto naar huis (6 uur later) nog steeds kan janken als je aan de fout denkt, dan denk ik, Chococookie, nu moet je echt ophouden met je zo voelen.
(en nu ik dit zeg schaam ik me heel erg, ik vind het vreselijk dat ik hiermee zo erg kan zitten)
Ik snap je schaamte maar dat lost niks op. Weet je ook waar dat vandaan komt?
Heb je vroeger veel moeite moeten doen om het allemaal perfect te krijgen, veel voor de buitenwereld moeten presteren ipv dat het echt om jou ging?
[...]
Klopt precies! Dat houd ik ook echt voor me. Maar er moet wel een grens liggen. Als je in de auto naar huis (6 uur later) nog steeds kan janken als je aan de fout denkt, dan denk ik, Chococookie, nu moet je echt ophouden met je zo voelen.
(en nu ik dit zeg schaam ik me heel erg, ik vind het vreselijk dat ik hiermee zo erg kan zitten)
Ik snap je schaamte maar dat lost niks op. Weet je ook waar dat vandaan komt?
Heb je vroeger veel moeite moeten doen om het allemaal perfect te krijgen, veel voor de buitenwereld moeten presteren ipv dat het echt om jou ging?
donderdag 8 januari 2015 om 22:39
quote:NummerZoveel schreef op 08 januari 2015 @ 22:36:
[...]
Dankjewel voor het compliment. En ik hoop echt dat je er iets aan hebt.
Stel dat een collega een fout maakt en het kost een mensenleven. Hoe reageer jij dan richting die collega? Wordt je heel boos? Ga je die persoon voor achterlijke gladiool uitmaken? Of zou je denken: Wat verschrikkelijk voor die persoon, maar ook voor de persoon die met de beste intenties zo'n vreselijke fout heeft gemaakt!
Mijn broer is doodgereden. Een heel dom ongeluk dat makkelijk voorkomen had kunnen worden. Toch neem ik "de dader" niets kwalijk. In een verkeer zitten ongelukken in een heel klein hoekje, en ik doe ook wel eens iets stoms. Bij mij is het altijd goed gegaan, maar deze vrouw had pech en zal daar de rest van haar leven mee moeten leven. Vreselijk! Voor ons, maar zeker ook voor haar.Jeetje num, heftig!! Goed dat je het zo kan ervaren. Maar in het kader van dit topic...als jij de dader was geweest, had je dan nog met jezelf kunnen leven?
[...]
Dankjewel voor het compliment. En ik hoop echt dat je er iets aan hebt.
Stel dat een collega een fout maakt en het kost een mensenleven. Hoe reageer jij dan richting die collega? Wordt je heel boos? Ga je die persoon voor achterlijke gladiool uitmaken? Of zou je denken: Wat verschrikkelijk voor die persoon, maar ook voor de persoon die met de beste intenties zo'n vreselijke fout heeft gemaakt!
Mijn broer is doodgereden. Een heel dom ongeluk dat makkelijk voorkomen had kunnen worden. Toch neem ik "de dader" niets kwalijk. In een verkeer zitten ongelukken in een heel klein hoekje, en ik doe ook wel eens iets stoms. Bij mij is het altijd goed gegaan, maar deze vrouw had pech en zal daar de rest van haar leven mee moeten leven. Vreselijk! Voor ons, maar zeker ook voor haar.Jeetje num, heftig!! Goed dat je het zo kan ervaren. Maar in het kader van dit topic...als jij de dader was geweest, had je dan nog met jezelf kunnen leven?
donderdag 8 januari 2015 om 22:40
quote:NummerZoveel schreef op 08 januari 2015 @ 22:30:
[...]
Dat dacht ik ook, dat ik zo'n last had van mijn fouten vanwege onzekerheid. En toch heeft die opmerking me echt heel erg geholpen. Laat het maar even op je inwerken, ik ging ook eerst in de verdediging Daar zeg je wat. Het woord arrogantie heeft in eerste instantie, op velen schat ik in, een negatieve klank. Lijkt me dat het meer aanspreekt als diegene er dan vervolgens een andere insteek en daarmee opbouwende feedback aan toevoegt. Dat haalt de lading er meer vanaf, dan wanneer alleen de zin 'waar haal je de arrogantie vandaan' blijft staan en verder niets (of er volgt een dodelijke stilte ).
[...]
Dat dacht ik ook, dat ik zo'n last had van mijn fouten vanwege onzekerheid. En toch heeft die opmerking me echt heel erg geholpen. Laat het maar even op je inwerken, ik ging ook eerst in de verdediging Daar zeg je wat. Het woord arrogantie heeft in eerste instantie, op velen schat ik in, een negatieve klank. Lijkt me dat het meer aanspreekt als diegene er dan vervolgens een andere insteek en daarmee opbouwende feedback aan toevoegt. Dat haalt de lading er meer vanaf, dan wanneer alleen de zin 'waar haal je de arrogantie vandaan' blijft staan en verder niets (of er volgt een dodelijke stilte ).
Krijg motto niet verwijderd :-)
donderdag 8 januari 2015 om 22:47
quote:iceteapeach schreef op 08 januari 2015 @ 22:40:
[...]
Daar zeg je wat. Het woord arrogantie heeft in eerste instantie, op velen schat ik in, een negatieve klank. Lijkt me dat het meer aanspreekt als diegene er dan vervolgens een andere insteek en daarmee opbouwende feedback aan toevoegt. Dat haalt de lading er meer vanaf, dan wanneer alleen de zin 'waar haal je de arrogantie vandaan' blijft staan en verder niets (of er volgt een dodelijke stilte ).Het schokeffect van dat woord (en de manier waarop ze dat uitriep), heeft er denk ik juist voor gezorgd dat ik het nu nog steeds weet, en het weer boven komt op momenten dat ik dat nodig heb. Ik zie haar echt nog zo voor me staan!
[...]
Daar zeg je wat. Het woord arrogantie heeft in eerste instantie, op velen schat ik in, een negatieve klank. Lijkt me dat het meer aanspreekt als diegene er dan vervolgens een andere insteek en daarmee opbouwende feedback aan toevoegt. Dat haalt de lading er meer vanaf, dan wanneer alleen de zin 'waar haal je de arrogantie vandaan' blijft staan en verder niets (of er volgt een dodelijke stilte ).Het schokeffect van dat woord (en de manier waarop ze dat uitriep), heeft er denk ik juist voor gezorgd dat ik het nu nog steeds weet, en het weer boven komt op momenten dat ik dat nodig heb. Ik zie haar echt nog zo voor me staan!
donderdag 8 januari 2015 om 22:48
Misschien wil je dat een ander jou als perfect ziet.
Als ik ergens veel fouten maak dan is dit voor mij een aanwijzing dat ik niet oprecht geïnteresseerd ben of gestrest. Ik maak dan fouten uit dufheid (mijn gedachten zijn elders) of ik ben juist niet ontspannen genoeg om goed na te denken.
Als ik ergens veel fouten maak dan is dit voor mij een aanwijzing dat ik niet oprecht geïnteresseerd ben of gestrest. Ik maak dan fouten uit dufheid (mijn gedachten zijn elders) of ik ben juist niet ontspannen genoeg om goed na te denken.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
donderdag 8 januari 2015 om 22:49
donderdag 8 januari 2015 om 22:50
NummerZoveel,
Nee ik zou echt niet boos worden. Ik zou mijn collega troosten indien nodig. Zoals denk ik al mijn collega's zouden doen. Dus in dat geval ook naar mij. Ik weet alleen niet hoe mijn baas (die als bedrijf ook een klap krijgt) dit gaat zien. Maar ik weet zeker dat ze ook zullen zien dat ik dit niet expres doe.
Ik vind het toch ergens knap van je nummerzoveel, dat je de "dader" niets kwalijk neemt, als het zo makkelijk te voorkomen had kunnen worden. Ik zou denken dat ik juist door die emoties ook wel een beetje boos kan worden ofzo.
Nee ik zou echt niet boos worden. Ik zou mijn collega troosten indien nodig. Zoals denk ik al mijn collega's zouden doen. Dus in dat geval ook naar mij. Ik weet alleen niet hoe mijn baas (die als bedrijf ook een klap krijgt) dit gaat zien. Maar ik weet zeker dat ze ook zullen zien dat ik dit niet expres doe.
Ik vind het toch ergens knap van je nummerzoveel, dat je de "dader" niets kwalijk neemt, als het zo makkelijk te voorkomen had kunnen worden. Ik zou denken dat ik juist door die emoties ook wel een beetje boos kan worden ofzo.
donderdag 8 januari 2015 om 22:53
quote:jippie55 schreef op 08 januari 2015 @ 22:49:
[...]
Altijd. Maar dat is niet wat ik bedoel. denk er even over na hoe ik dat goed kan verwoorden.
Even off topic. Hoe lang is het geleden van je broer? Lijkt me zo ingrijpendNee, ik snap wat je bedoelt. Maar ik denk dat het je eigen verantwoordelijkheid is om zoiets te verwerken en een plek te geven (jeukwoorden, maar kan het even niet beter verwoorden). Dat ben je tegenover jezelf en ook tegenover je dierbaren verplicht, anders gaan er nog meer levens verloren. En dat zal zeker niet makkelijk zijn, maar je moet wel, want anders gaan er nog meer mensen verdriet hebben door jouw fout.
[...]
Altijd. Maar dat is niet wat ik bedoel. denk er even over na hoe ik dat goed kan verwoorden.
Even off topic. Hoe lang is het geleden van je broer? Lijkt me zo ingrijpendNee, ik snap wat je bedoelt. Maar ik denk dat het je eigen verantwoordelijkheid is om zoiets te verwerken en een plek te geven (jeukwoorden, maar kan het even niet beter verwoorden). Dat ben je tegenover jezelf en ook tegenover je dierbaren verplicht, anders gaan er nog meer levens verloren. En dat zal zeker niet makkelijk zijn, maar je moet wel, want anders gaan er nog meer mensen verdriet hebben door jouw fout.