Werk & Studie
alle pijlers
Ontslag genomen
dinsdag 15 oktober 2019 om 09:56
Hey mensen,
Ik weet niet waar ik moet beginnen. Ik typ dit omdat ik eigenlijk ook mijn ei kwijt wil.
Heb op 28 september ontslag genomen. De baas had de dag daarvoor al (in een zeer dronken staat gevraagd wat er aan de hand was.) Ik woon in een Gelderland waar ik eigenlijk met mijn ex ben komen wonen 2 jaar terug en niemand ken. Mijn familie woont helemaal in Brabant. Heb mijn kat bij me wonen en verder niemand voel me ontzettend alleen. Heb dit aangegeven op het gesprek dag daarna. De chef begreep het helemaal en had z'n zelfde situatie gehad vroeger. De chef wilde dat ik tot 1 Jan bleef, maar moest daar over na denken. De baas had mij in het begin echt op een voetstuk staan. Kreeg overdag ik weet niet hoeveel complimenten. Ik werkte 60u per week heb dit 4,5 maanden volgehouden. De bazin zei steeds dat ik haar hart heb gestolen. Nadat ze er achter kwam dat we zoveel overuren maakte per weer was de bazin woest, omdat ze veel van ons onderuit zag gaan. Ik was op een gegeven moment gewoon op. De baas/chef zou hier rekening mee houden en alles ging naar 45u per week. Ik deed m'n werk zoals er van me verwacht werd, maar gaf eigenlijk elke dag 1000% mijn lichaam zei letterlijk nee. Ik ben altijd degene die aan andere denkt en mezelf op plaats 9 zet. Ben vorig jaar overspannen geraakt dus moet echt meer aan mezelf denken. De dag dat ik aangaf dat ik weg wou heeft de eigenaar op een hele kinderachtige manier gezegd tegen de bediening dat ik hun in de steek ga laten voor de drukke periode, maar dat het niet anders is.
Ik werk in de horeca als leidinggevende keuken (al vrij snel Leidinggevende geworden) de bedoeling was dat de souschef en de chef met mij overleg zou plegen over belangrijke zaken. Dit gebeurde dus nooit. Liet alles over me heen komen... Werd vrij vaak omlaag gehaald door de chef. Hij maakte rare opmerking en de baas deed dit ook vaak.(Chef en de baas zijn net 27). Ik werd steeds vaker letterlijk de grond in gedrukt. Ik liet alles over me heen komen en nam het met een korrel zout. Tot een moment dat hij zei dat ie iedereen wilde neersteken, omdat het zo kut ging met iedereen die dag. Hij nam zelf de benen en we waren om 1u snachts pas klaar. Dit deed ie steeds vaker. Ik werd stiller, meerdere gesprekken met hem gehad, maar het ging dan 2 dagen goed en daarna zakte alles weer in. Meerdere mensen willen weg. Ik heb dus nu de keuze gemaakt om weg te gaan. De baas is heel kinderachtig aan het doen. Zoals ik heb nu mijn laatste dag vakantie en moet morgen weer werken. Hoorde van een collega dat ze er tegen op zien dat ik weer moet werken. Dan denk ik waarom? De chef zei altijd dat ik de sterkste was. Ben de enige in de keuken met een koksdiploma...zelfs de chef heeft niks. De baas is boos omdat ik hem in de steek laat. Ik kies een keer voor mezelf ben daarom ook super trots op mezelf kies voor het eerst in m'n leven voor mezelf. De chef zegt dat ik een mes in zijn rug steek na alles wat ze voor me hebben gedaan. Ik legde de fout veel bij mezelf heb aan 2 hechte collega's gevraagd wat ik moest doen ze zeiden denk aan jezelf ik zie hoe ze tegen je doen. Ik heb dus schijnbaar een opzegtermijn van 2 maanden met proeftijd (volgens mijn Schoonzus mag dit wettelijk gezien niet) ik werk er nu al 6 maanden, maarja. Ze zijn als een stel kleine kinderen zichzelf aan het gedragen. Ik heb de keuze gemaakt om weer thuis te gaan wonen zodat ik wat kan sparen en omdat ik me zo alleen voel en niet meer op m'n plek in het dorp waar ik nu woon. Ik ben een Brabander en wil gewoon weer terug. Mijn stiefvader zei al dat als ze zo blijven doen hij me gewoon komt halen dan hoef ik niet meer terug. Maar dan heb ik nog meer gezeik want dan weiger ik werk en moet ik een boete van 5000 euro betalen, maar weet dus niet hoe dat allemaal in elkaar zit, omdat de sfeer echt niet tof is. Ik wil het gewoon netjes afsluiten. De dag voor mijn vakantie zaten ze beide tegenover me en zeiden ze je kan bij niemand je ei kwijt ik kom overal achter. Als ik dit wel hoor gebeuren er nare dingen en dat willen we niet. Ik dacht echt oke?
Ik vind dit zo naar allemaal... Wil helemaal niet dat het zo gaat... Hoe zouden jullie deze situatie handelen... Ik ben enorm stil nu en zeg niks meer. Doe m'n werk en ga naar huis.. Zie zo op tegen morgen... waarom zijn mensen toch zo?
Ik weet niet waar ik moet beginnen. Ik typ dit omdat ik eigenlijk ook mijn ei kwijt wil.
Heb op 28 september ontslag genomen. De baas had de dag daarvoor al (in een zeer dronken staat gevraagd wat er aan de hand was.) Ik woon in een Gelderland waar ik eigenlijk met mijn ex ben komen wonen 2 jaar terug en niemand ken. Mijn familie woont helemaal in Brabant. Heb mijn kat bij me wonen en verder niemand voel me ontzettend alleen. Heb dit aangegeven op het gesprek dag daarna. De chef begreep het helemaal en had z'n zelfde situatie gehad vroeger. De chef wilde dat ik tot 1 Jan bleef, maar moest daar over na denken. De baas had mij in het begin echt op een voetstuk staan. Kreeg overdag ik weet niet hoeveel complimenten. Ik werkte 60u per week heb dit 4,5 maanden volgehouden. De bazin zei steeds dat ik haar hart heb gestolen. Nadat ze er achter kwam dat we zoveel overuren maakte per weer was de bazin woest, omdat ze veel van ons onderuit zag gaan. Ik was op een gegeven moment gewoon op. De baas/chef zou hier rekening mee houden en alles ging naar 45u per week. Ik deed m'n werk zoals er van me verwacht werd, maar gaf eigenlijk elke dag 1000% mijn lichaam zei letterlijk nee. Ik ben altijd degene die aan andere denkt en mezelf op plaats 9 zet. Ben vorig jaar overspannen geraakt dus moet echt meer aan mezelf denken. De dag dat ik aangaf dat ik weg wou heeft de eigenaar op een hele kinderachtige manier gezegd tegen de bediening dat ik hun in de steek ga laten voor de drukke periode, maar dat het niet anders is.
Ik werk in de horeca als leidinggevende keuken (al vrij snel Leidinggevende geworden) de bedoeling was dat de souschef en de chef met mij overleg zou plegen over belangrijke zaken. Dit gebeurde dus nooit. Liet alles over me heen komen... Werd vrij vaak omlaag gehaald door de chef. Hij maakte rare opmerking en de baas deed dit ook vaak.(Chef en de baas zijn net 27). Ik werd steeds vaker letterlijk de grond in gedrukt. Ik liet alles over me heen komen en nam het met een korrel zout. Tot een moment dat hij zei dat ie iedereen wilde neersteken, omdat het zo kut ging met iedereen die dag. Hij nam zelf de benen en we waren om 1u snachts pas klaar. Dit deed ie steeds vaker. Ik werd stiller, meerdere gesprekken met hem gehad, maar het ging dan 2 dagen goed en daarna zakte alles weer in. Meerdere mensen willen weg. Ik heb dus nu de keuze gemaakt om weg te gaan. De baas is heel kinderachtig aan het doen. Zoals ik heb nu mijn laatste dag vakantie en moet morgen weer werken. Hoorde van een collega dat ze er tegen op zien dat ik weer moet werken. Dan denk ik waarom? De chef zei altijd dat ik de sterkste was. Ben de enige in de keuken met een koksdiploma...zelfs de chef heeft niks. De baas is boos omdat ik hem in de steek laat. Ik kies een keer voor mezelf ben daarom ook super trots op mezelf kies voor het eerst in m'n leven voor mezelf. De chef zegt dat ik een mes in zijn rug steek na alles wat ze voor me hebben gedaan. Ik legde de fout veel bij mezelf heb aan 2 hechte collega's gevraagd wat ik moest doen ze zeiden denk aan jezelf ik zie hoe ze tegen je doen. Ik heb dus schijnbaar een opzegtermijn van 2 maanden met proeftijd (volgens mijn Schoonzus mag dit wettelijk gezien niet) ik werk er nu al 6 maanden, maarja. Ze zijn als een stel kleine kinderen zichzelf aan het gedragen. Ik heb de keuze gemaakt om weer thuis te gaan wonen zodat ik wat kan sparen en omdat ik me zo alleen voel en niet meer op m'n plek in het dorp waar ik nu woon. Ik ben een Brabander en wil gewoon weer terug. Mijn stiefvader zei al dat als ze zo blijven doen hij me gewoon komt halen dan hoef ik niet meer terug. Maar dan heb ik nog meer gezeik want dan weiger ik werk en moet ik een boete van 5000 euro betalen, maar weet dus niet hoe dat allemaal in elkaar zit, omdat de sfeer echt niet tof is. Ik wil het gewoon netjes afsluiten. De dag voor mijn vakantie zaten ze beide tegenover me en zeiden ze je kan bij niemand je ei kwijt ik kom overal achter. Als ik dit wel hoor gebeuren er nare dingen en dat willen we niet. Ik dacht echt oke?
Ik vind dit zo naar allemaal... Wil helemaal niet dat het zo gaat... Hoe zouden jullie deze situatie handelen... Ik ben enorm stil nu en zeg niks meer. Doe m'n werk en ga naar huis.. Zie zo op tegen morgen... waarom zijn mensen toch zo?
